Opinions

Fijne feel-good-movie doet een beetje denken aan Nanni Moretti.

Even niks zwaars of vernieuwends, maar goed gefilmd en gespeeld.

Liefde, barokmuziek, puberende dochter en Berlusconi.

Franse film met Italiaans sausje.

Sterke Franstalige Canadese film die wat echo's heeft van Antonioni's "L'Avventura" - zij het dat deze film speelt onder de gewone moderne pubers van nu.
Duidelijk zichtbare generatiekloof tussen de volwassenen en de jongeren, alhoewel daar tegenwoordig geen idealistische motieven meer achter zitten.
Treffend inkijkje in de tegenwoordige puberwereld (al ben ik ik iets te oud om daar daadwerkelijk echt een uitspraak over te mogen doen, maar echo's van 20 jaar geleden vermengd met wat ik zo nog wel eens meekrijg lijkt me dit redelijk geloofwaardig).
Erg mooi qua sfeer en camerawerk en met o.a. Set Fire to Flames, Gillian Welch en Cat Power op de soundtrack.

Oewaahaa een nazi in de schuur, nee niet zo'n neo-geval maar een echte vintage jaren dertig exemplaar.

Ontzettend slechte CGI-FX, cameraman die alle kanten op schiet zodat we van de meeste gebeurtenissen maar weinig meekrijgen. Echt heel veel aanbevelenswaardig is er niet.

Maar vooruit wijkt ietsje af van de al jaren gehanteerde standaard-formules en we konden er een enkel keertje nog wel om lachen.

1970-sekskomedie door de producenten van werkjes als "The Erotic Adventures of Zorro".

Weinig jungleavontuur (wel veel stock-footage) en weinig opwindende sekspret.

De humor zit dan ook nog ergens op Tiroler-niveau en over het plot zullen we het maar helemaal niet hebben.

Monsieur Hulot heeft een prachtige camping-auto ontworpen en de bedoeling is om deze te introduceren op de Auto-RAI in Amsterdam, maar de rit er naar toe zit nogal vol hindernissen.

Hulot grotendeels in Nederland begin jaren 70 en van Nederland zien we meer dan alleen de RAI, met kanaaltjes, koeien en de meest bizarre kettingbotsing ooit gezien.

M.m.v. Bert Haanstra, al kwam het niet tot de oorspronkelijk bedoelde gedeelde regie.

Minder overdadig qua decors dan "Playtime' maar daar krijgen we dus ons eigen kikkerlandje voor terug! Niet de allerbeste Hulot-film, maar zeer zeker ook niet de slechtste.

Zit iedereen nu daadwerkelijk op cinematografische meesterwerken te wachten bij ziets als de "Nazi Cult Box"?

Veel beter dan deze SS-trein wordt het niet in het genre.

Beetje soft-porno, mooie dames, wat hakenkruizen en uniformen om de boel een beetje op te leuken en on-top-of-that een plot waar gigantische gaten in zitten.

Belangrijkste vraag: is de film onderhoudend?

Ondanks de afwezigheid van grof Ilsa-sadisme en de bijna epische speelduur van 108 minuten.

Ja, uitermate als je houdt van zo-slecht-dat-het-weer-goed-wordt-films.

Franse notabelen hebben baat bij de verjongingskuur in de kliniek van Alain Delon. Gemaakt uit embro van schapen en nog een geheim ingrediënt. Annie Girardot begint zich ook oud te voelen en gaat aan een kuur beginnen, maar die vind het allemaal een verdacht zooitje en gaat op onderzoek uit.

Tamme sjieke thriller, niet heel erg boeiend of verrassend, tot we in de laatste 10 minuten inderdaad de verwachte horror-wending nemen.

Redelijke thriller die zich in en rond de Transsiberië Express afspeelt.

Camerawerk is erg mooi, verhaaltje bevat helaas nogal wat bekende clichés.

Niet zo donker en briljant als Brad Anderson's film "The Machinist" maar als thriller rond de kerstdagen prima te doen.

Bovengemiddelde kidnapfilm.
We hebben er in de loop der jaren wel aardig wat gezien, maar deze heeft vaart, thrills en de dramatiek blijft binnen de perken.
De seksuele avances van Kevin Bacon zijn wel een beetje onverklaarbaar, Courtney Love's rolletje hangt er een beetje bij, maar Pruitt Taylor Vince is weer helemaal geweldig als ontvoerder Marvin.

Tsjonge jonge wat zijn de reacties op deze film weer lauw zeg...dit is toch gewoon volbloed Argento?

En dan weet je kan verwachten: een compleet van de p*t ger*kt plot, een black glove killer die moordt met een elektrisch apparaat waarmee je iemands hoofd kan afsnijden en een stuk of wat onthoofdingen gedurende de film.

Wat minder visueel over-the-top als Inferno of Opera, verhaallijn die we niet al in talloze andere horrorfilms zagen, spanning.

Zeker één van de betere latere Argento's (al moeten we er nog wel wat zien) maar vooralsnog geloof ik nog niet in de dalende kwaliteit van deze regisseur (okay voor wat betreft tot 1993 dan).

De (Engelse) titel leverde in ieder geval de bandnaam voor een legendarisch bandje uit Birmingham.

Horrordrieluik ingeleid door Boris Karloff. Nadeel zoals altijd dat (iets minder dan een ) half uur per verhaal wat weinig is om veel spanning en thrills op te bouwen.

We beginnen met een soort van Giallo-filmpje (including de gebruikelijke leren handschoenen) in een inmiddels vrij vaak vertoond verhaaltje over een vrouw die per telefoon bedreigd wordt. Laat helaas nauwelijks een fatsoenlijke indruk achter ondanks de in het genre eveneens gebruikelijke twist op het einde.

Vervolgens een interessante variant op het bekende vampieren-thema. Klassiek verhaal met Karloff als vampieren-jager die terug komt naar zijn familie, maar is pa Karloff nu zelf niet inmiddels een vampier geworden? Aardige klassieke horror.

Laatste verhaal is iedereen het wel over eens: stukje klassieke horror. Visueel prachtig en gruwelijk eng. Verpleegster steelt ring van net gestorven medium maar zal dit bezuren. Echt absoluut klassiek meesterwerkje en de reden om deze "Black Sabbath" te gaan zien.

We beginnen in de 2001-mode om vervolgens ergens in de VS in de jaren vijftig te belanden, alwaar we de jeugd-herineringen van Sean Penn zien.
Dominante vader, een broertje dat later zal overlijden, een jongetje met een enorme kale plek op zijn achterhoofd, een voorval op een parkeerplaats, een ongeluk op het zwembad.
Niet van alle voorvallen wordt duidelijk verteld wat er nou precies gebeurt of wat het in het geheel te betekenen heeft, maar ik denk als je al je eigen jeugdherinneringen op een rij zet en ze zou gaan visualiseren dat je bij zoiets als deze film uitkomt...geen idee of dat ook de opzet van Terrence Malick is geweest en in hoeverre dit autobiografisch is.
Intrigerende film levert het in ieder geval op.

Prachtig gefilmd drama over een gezin waarvan de vader plotseling overleden is.

Volgens de 8-jarige hoofdpersoon leeft vader door in de grote boom in de tuin, maar de wortels van de boom woekeren genadeloos door en de rest van de familie gaat verder met het dagelijks leven.

Prachtig camerawerk, een schitterende boom en Charlotte Gainsbourg als jonge weduwe.

Ik raakte er door ontroerd.

Jess gaat mee met een zeiltochtje mee die na een vreemd noodweer een wel heel vreemde wending krijgt: een eindeloze(?) loop.
Uitermate verrassende horrorfilm van de regisseur van het al net zo briljante Creep.
Gaat net iets meer richting mindfuck dan uw standaard-horror-voer en daarom erg fijne toevoeging aan tamelijk oeverloos genre.

Theodoros Angelopoulos: De laatste grootste Europeese filmregisseur.

Een schitterend oeuvre van lange, bijzondere en hypnotiserende films.

Deze keer allemaal wat meer down-to-earth dan gewoonlijk, maar dat betekent dat we ongeveer uitkomen op het top-niveau van de Taviani-broers.

Dit is een soort naturelistische cinema die sinds de jaren tachtig eigenlijk nauwelijks meer gemaakt wordt.

Behalve zijn absolute meesterwerk "De Komedianten" zijn z'n films vaak alleen te zien via een korte ronde door de filmhuizen en een doodenkele keer bij de VPRO.

Deze film heeft een veel betere distributie in Nederland en maak gebruik van de kans om hem te kopen of te huren.

Het heeft ook raakvlakken met Novecento van Bertolucci.

Hoogstaande Europese cinema.

Meesterwerkje.

Heerlijke jaren zestig spionagefilm.

Bond-regisseur Terence Young liet gelukkig alle technische foefjes en teveel humor achterwege.

Christopher Plummer, Yul Brynner (als Duitse baron...met monocle...!!), Romy Schneider, Gert Froebe.

En dat allemaal in deze heerlijke 2 uur+ film.

In de herziening: helaas moet ik er even een punt afhalen.

Minder mooi gefilmd dan ik in mijn gedachten had.

Verhaal zelf blijft natuurlijk wel geweldig, net als dat het één van de toppers in de filmografie van Bunuel blijft.

Deneuve groeit van hulpeloos meisje onder voogdijschap van haar minnaar ome Fernando Rey naar degene die de macht in de relatie langzaam overneemt.

Magisch-realistische episoden-film (en toch ook weer niet).

Begint als een soort van superieur verhaal uit de Twilight Zone met nog éénmaal Marcello Mastroianni (heerlijk om deze legende weer terug te zien) en dan krijgen we het tweede verhaal en in het derde verhaal zien we personages uit eerdere verhalen verschijnen om vervolgens in het laatste verhaal alles weer in elkaar te breien inclusief de 4 Mastroianni's.

Bijzondere film, aangenaam door verrast.

Beetje flauw oplichtersdrama waarin de oplichter verliefd wordt op zijn ... Nou ja dat is sinds 1932 al wel iets vaker vertoond. Decors is poppenhuis en de acteurs en actrices allemaal net iets te popperig. De jaren dertig stijl, verder best netjes allemaal gefilmd, maar ik kan er alleen echt goed in meeleven als we fullout screwball gaan. Hier pakt het drama niet en ziet het er net allemaal wat te fake uit om hier in mee te kunnen gaan. Regisseur Ernst Lubitsch is een grote naam uit die tijd, maar mij heeft ie nog niet mee.

Prima als discussie-film voor schoolvertoning en ouderavonden, als op zichzelf staande film net wat te mager.

Onderwerp wordt an sich goed behandeld vanuit het oogpunt van zowel de dochter als de vader, maar er zit wel een erg dik Ophrah Winfrey/Dr Phil-sausje overheen.

Kijk dit zijn nog eens motorraces, de teller van het aantal dodelijk verongelukte coureurs ligt ruim boven de 200. In het gefilmde seizoen 2 dodelijke slachtoffers in 5 races. Tellen we alle gewonden nog niet eens mee.
Dat is wel wat anders dan met zwaar onder de doping het prikkeldraad inrijden met je fietsje!
Hier volgen we voornamelijk Guy Martin die dit jaar weer hoopt tenminste één van de vijf races te winnen in de week van deze straatraces...voor de start Otis Redding op de koptelefoon en je voorstellen sigaretjes te roken.
Ik ben geen motorfanaat, maar ik hou wel van dit soort mannen die vol in dit soort levensgevaarlijke wedstrijden te gaan en verder zien we gelukkig ook nog één en ander van alles wat er rond de wedstrijden gebeurt.

Mooi gefilmd en redelijk geacteerd, maar helaas is de regisseur vergeten er zoiets als spanning in te gooien. Kabbelt allemaal een beetje teveel door en dan lijken die 50 minuten toch wat lang te duren.

In het kader van de dag van de Duitse eenheid op Das Erste.

3 uur durende verfilming in 2 delen van een het 1000 pagina's dikke boek over een familie in de DDR 1981-1989.

Familieleden zijn van tamelijk intelligent niveau en hebben het eigenlijk allemaal niet zo op de socialistische heilstaat, maar zijn in meer of mindere mate gedwongen zich te conformeren of negatieve consequenties te ondervinden.

Wat minder full-out Stasi als in "Das Leben der Anderen" maar zeker geen Ostolgie a la "Good Bye Lenin".

Nadeel is wel dat 3 uur veels te kort is voor een roman van 1000 pagina's...of voor een tijdspanne van 8 jaar.

Vrij lang gedeelte over de diensttijd van 3 jaar die nogal lijkt op andere militaire opleidings-films.

Maar lof voor de Duitsers die er wel het nodige geld voor uittrekken om dit soort historische drama's op prime-time te kunnen brengen.

Goede acteurs, goede locaties.

Van die gasten die dat soort eindeloos gelul de ether in of het internet opgooien, de Giel Beelen's, Coen en Sanders, Edwin Evers van deze wereld .. ik moet er niks van hebben, laat staan dat ik dat soort figuren zou aanmoedigen een film te gaan maken, dikke walrus No!

Het is toch gebeurd en de humor zit dan ook op dat niveau en dat zou dan rampzalig uitpakken, ware het niet dat het horror-gedeelte dan weer behoorlijk richting Human Centipede-niveau gaat al blijft het poepen ons deze keer gelukkig bespaard.

Ja het is allemaal wankel, maar overtuigt wel en dan ook nog Johnny Depp in een rol waar hij toch wel de Oscar voor beste mannelijke bijrol had mogen krijgen.

Make-up-effecten briljant!! en het nummer van Fleetwood Mac komt ook nog even langs.

Feitelijk een zeer kinderlijke aktiefilm waaraan we nog wel lol kunnen beleven dankzij de mutanten. Vooral de vleermuisman maakt indruk. En natuurlijk de prachtige opbloeiende liefde tussen de antilopeman en de wolfvrouw.
verder is het een beetje Rambo spelen met onze held die als volgend onvrijwillig proefpersoon een transformatie mag ondergaan maar er voortijds vandoor gaat en achtervolgd wordt door het privéleger van de obsessieve wetenschapper.

Twilight Zone: The Movie staat er groot op de DVD-hoes (Video Film Express BV) - geen wonder dat iedereen in de veronderstelling is dat dit de film uit 1983 is

Maar goed -lost classics- gevonden in de nalatenschap van Twilight Zone-master Rod Serling.

Eerste half uurtje "The Theatre" is vermoedelijk één van z'n magerste verhaaltjes en filmisch valt er ook weinig aan te beleven.

Tweede verhaal "Where The Dead Are" duurt een uur en is nog wel redelijk aardig. Beetje Hammer-Horror-achtig met Jack Palance in één van de rollen -dat sluit wel mooi aan.

Het "Twilight Zone"-muziekje horen we echter veel te kort en verteller James Earl Jones is dan misschien wel Darth Vader, maar de stem (normaliter Rod Serling zelf) klopt gewoon niet.

De serie uit de jaren tachtig was destijds één van de TV-hoogtepunten bij Veronica (toen nog anderhalve dag per week), maar dit is maar een mager aftrekseltje.

Een collega heeft de originele jaren 60-serie op DVD - die ga ik morgen maar eens even lief aankijken.

Hommage aan de oorspronkelijke TV-serie door Dante, Landis, Miller en Spielberg. Na een fantastische opening gaat het helaas mis met de eerste twee verhaaltjes. Landis met een wat flauw moralistisch verhaaltje. De opnamen kosten ook Vic Morrow en twee kinderacteurs het leven. De dodelijke crash is niet in de film gebruikt uiteindelijk. Spielberg komt met een wat vervelend, schattig bedoeld verhaaltje.

Gelukkig mag Dante lekker los gaan, derde luikje is waarschijnlijk de beste van de vier. Al komt Miller nek-aan-nek met het ook zeer geslaagde 4 en laatste luik. 2 x matig 2 x erg goed.

Heerlijk, lekker twee-en-een-half uur durende 70's-thriller die ik nog nooit had gezien.

Burt Lancaster, Richard Widmark, Charles Durning, Roscoe Lee Brown, Joseph Cotten, thema-song van Billy Preston, splitscreens tot 4 scenes tegelijkertijd in beeld, Robert Aldrich als regisseur, gemaakt in samenwerking met de toen op hun hoogtepunt zijnde Bavaria Studios, flinke politieke boodschap over de werking van het systeem en nucleaire wapens om het helemaal compleet te maken.

En o ja dan vergeet ik nog de coole look van heel die Silo 3.

Beetje teveel geloof in de status van de Amerikaanse president (en achteraf hadden ze beter Ronald Reagan kunnen inhuren ) en ja bepaalde scenes zagen we al vaker en er zijn jaren 70 thrillers met betere plots, maar spannend vanaf de eerste seconde.

Wat konden ze goed thrillers maken in die jaren, tegenwoordig is het helaas allemaal teveel gevuld met aktiescenes en wisecracks.

En we hadden nog wat tegoed: een feature-Lynch-film en na 3 x Twin Peaks (nou ja het eerste seizoen dan) eindelijk weten wie Laura Palmer heeft vermoord.

We beginnen overigens met het onderzoek naar de moord op Teresa Banks, waarbij een FBI-agent mysterieus verdwijnt, hetgeen weer nare dromen bezorgt bij FBI-agent Dale Crooper om vervolgens, een half uur in de film inmiddels, uit te komen in Twin Peaks, alwaar we de laatste week uit het leven van Laura Palmer volgen.

Prima in toon met seizoen 1, er wordt al een thematische link gelegd naar Mulholland Dr. en David Lynch is toch wel een heel groot kunstenaar.

Meesterwerk!

Uit de "Horrible Horrors Collection" en best zeer vermakelijk, ondanks het feit dat we helaas geen killer-cavia in actie zien.

De onpopulaire nerd zelf wel in Jekyll & Hyde-actie, niet zo'n hele hoge bodycount, maar de kills zelf zijn prima gedaan, plot en acteerwerk houden de film gedurende de speelduur prima overeind.

Krijgsgevangene soldaten van de Confederatie kunnen hun vrijheid terugkrijgen als ze in het westen de Unie helpen zich te verdedigen tegen de Indianen. Peloton van Joseph Cotten doet dat en wordt geïnstalleerd op een kleine post. Het Noord-Zuid-conflict werkt echter door en natuurlijk is er ook nog een mooie dame daar. Te weinig actie. Eigenlijk is dit meer drama dan western. Wel aardig dat de loyaliteiten nog wel aardig op proef gesteld worden tussen Noord, Zuid de Indianen en de dame. De kant van de native Americans wordt natuurlijk weer compleet onderbelicht, maar het slotgevecht wordt veroorzaakt door een duidelijke provocatie door de Amerikanen. Daarna gauw natuurlijk weer over naar onze blanke helden.

Allermooiste road-movie ever?

Fantastisch meesterwerk met schitterend camerawerk en een (onverwacht) ijzersterke rol van James Taylor (Fire and Rain, You've Got a Friend etc.) en met Beach Boy Dennis Wilson als z'n maatje.

Chevrolet versus GTO in de VS begin jaren zeventig.

Benzinestations, snelwegen, small towns, diners, straatraces.

Mooier zul je de VS niet zien.

Volle score!!!