Opinions

Vergelijking met "Orphan" valt wat nadelig uit voor deze "Case 39".
Wat minder verrassend, wat minder shocking en Renée Zellweger heeft een iets te hoog chick-lit-gehalte voor horror.
An sich is het best okay en vooral die scene met horzels was nog wel aardig akelig.
Onderhoudend, maar beetje te veel formule.

Mooie mengeling van liefde, humor, goede vormgeving, freeze-frames, jeugdherinneringen.

Geen heel diepzinnige boodschappen of zo, maar wel uitermate sterk kijkvoer met iets meer lach dan traan.

Humor gaat een beetje de kant uit van zoiets als Office Space, de collega's van Ben lijken misschien karikaturen, maar geloof me ik heb ze in het echt meegemaakt!

Film Noir in Comic stijl met Lovecraft horror. Ik vind dit een erg leuke film. Ik was een beetje bang dat het wat te zoet uit zou vallen, maar nee het wordt allemaal nog best grimmig. Valt ook soms nog bij te lachen als we nog even wat Gremlins tegenkomen en er zit nog ergens een Laurel & Hardy sketch verborgen, maar dan met zombies.

Herziening nummer zoveel (4x? 5x?).

En de eerste keer na het overlijden van zowel Paul Newman en Elizabeth Taylor.

Tennessee Williams-stuk en dat levert geweldige filmstof.

Iedereen haat elkaar zo'n beetje, iedereen liegt en het is een broeierige dag in het zuiden met een flinke kans op stevige onweersbui.

Voorzichtige homo-ondertonen bij Paul Newman en een prachtige rol van Burl Ives als Big Daddy.

En dan nog die gruwelijke nekloze kinderen voortgekomen uit nog afgrijselijker ouders.

Meesterwerk!

Altijd gedacht dat vroeger in de Speelfilmencyclopedie stond:
"Je hebt niet geleefd voor je de cat-women hun dansje hebt zien doen".
Maar bij nadere bestudering bleek dat er helemaal niet bij te staan!
Maar goed...Er zit een dansje in!!
Geweldige maan-decors in deze film, maar dan moeten ze weer zonodig in grotten en ondergrondse steden bivakeren.
De raket is overduidelijk nep en de overige special FX bestaan uit een brandblusser (om de atoomreactor mee uit te blussen) en een meteoriet (Bukken!!!).
Bij vlagen aardige drive-in-nonsens, maar het duurt nogal even voor de film op gang komt (en die duurt dus maar 64 minuten).

William Randolph Hearst heeft een feestje op z'n privé-jacht, maar komt erachter dat Chaplin op zijn maitresse uit is, te langzaam leidt dit naar een dramatische ontknoping.

Roddel uit het oude jaren twintig Hollywood en dit zou de versie zijn zoals die niet verscheen in de nieuwsbladen voor Hearst, maar zoals ie volgens de gossip onderling zou zij gegaan.

Chaplin zit hier net na de flop van "A Woman of Paris" en is net bezig met voorbereidingen voor "The Gold Rush".

IJzersterk laatste half uur, helaas gaan we eerst ruim anderhalf uur een vervelend Hollywood jet-set-feestje bezoeken met producenten, journalisten....doet wat denken aan Altman's "Gosford Park" maar is bij lange na niet zo sterk.

Één van de vele erotische drama's van Franco en weer met wat stukjes uit eerdere films erin gemonteerd ... in dit geval geen probleem zien we Soledad Miranda tenminste nog even.

Het horror/thriller-gegeven is alleen maar een kapstok waaraan wat blootscenes (vrij tam allemaal) en wat gedoe rond het al dan niet gestoord zijn van Lorys.

Begint goed, maar zakt al snel in tot compleet niet opwindende erotiek, slecht bij Miranda en het bizarre einde veren we nog even op.

En wat spookten de Mexicanen uit op horror-gebied in de eighties? Eerste half uur is nogal een muffe slasher met kortademige killer, dan zijn we door het puber-slachtvee en gaan we naar de jonge kids die Halloween vieren op het kerkhof en begint het allemaal verdacht wat weg te krijgen van The Goonies, maar dan zitten we al een uur in de film en vrezen we dat we naar één van de vreselijkste misbaksels van het jaar zitten te kijken. Maar dan gaat regisseur Galindo Jr. toch nog even flink uit de bocht als de lieve kindertjes rechtstreeks in Zombi 2 terecht lijken te zijn gekomen en we toch nog een klein half uurtje pret gaan hebben.

Niet zo hard-hitting als Trainspotting of This Is England en in het begin is het ook wel afwachten wat het gaat worden comedy of drama (het laatste - zij het met wat humor).

Maar de hoofdpersonen zijn allen charmant en een tijdperk dat nog niet zo vaak is behandeld: 1973 - zeg maar de start van het glamrock-tijdperk - en dat in een working class buurt waaraan de sixties compleet voorbij zijn gegaan.

Leuke soundtrack met T Rex, Roxy Music, All The Young Dudes , Crazy Horses en kruising tussen Elton John en Billie Turf (Snork) weet saai kantoorfeestje nog bijna te redden met een geweldige versie van Cum on Feel the Noize!

Ultra-cool die Franse gangster-films met Delon (tenminste zo rond 1970).

Deze mag zeker bij zijn beste films, niet in de laatste plaats door de geweldige regie van meester-regisseur Melville en het schitterende camera-werk.

Half uur overval in real-time(?) met op één woord na geen dialoog.

Het was al eerder gedaan, maar het blijft nagelbijten (zie ook wat recenter Mission: Impossible).

Sociaal drama over jonge boefjes die op een gegeven moment verstrikt raken in het web van de camorra.

Niet helemaal een uniek verhaal, maar de vormgeving/structuur van de film is mooi gedaan.

Hoofdpersoon Rosario zit in de metro en is onderweg naar een afspraak.

Via zijn herinneringen zien we wat de hele voorgeschiedenis is en waar hij naar toe op weg is.

Mooi ijzersterk begin overigens met een wedstrijdje "snelweg oversteken".

Technisch in orde, maar het plot voldoet tenauwernood aan het niveau van de standaard KRO-detective. Niet dat ie daarvoor geschikt is in de laatste 20 minuten volgt er opeens het nodigde Tarantino-achtige geweld.

Beetje te matigjes allemaal voor een volwaardige speelfilm.

Lijkt even te beginnen als een wat tammere Franse variant op "A Simple Plan", totdat zo halverwege de film opeens een tweetal killer lesbians opduikt en de tot dan nog redelijk beschaafde Franse thriller flink ontspoort om aansluiting te zoeken bij de Franse horror-boom van de afgelopen jaren.
Zal niet iedereen evenveel aanspreken, maar ik was erg aangenaam verrast door deze onverwachte wending.

Je kan nou eenmaal niet elke dag Tarkovsky of Italiaanse zombiefilms doen, dus proberen we af en toe zowaar een normale film te kijken, helaas leidt dit zelden tot enige tevredenheid mijnerzijds.
Soms zit ik zo'n film zelfs met enige verwondering gade te slaan: je kan na twee minuten al voorspellen hoe de film zal gaan, er is niks filmisch aan en nog erger er is gewoon geen ene klap aan. O ja precies één grapje vond ik wel leuk: "How's Frank?" "Oh okay, we bailed him out".

Tja als je DVD genaamd "Warriors of Chaos" bekijkt zou je verwachten een soort Duitse film a la "The Warriors" te gaan zien....nee, dat klopt dus niet.

"Chaostage" is een documentaire over punk in Duitsland omstreeks de jaren 1981/1982, waarin de hoogte- en diepte-punten nagespeeld worden. Persoonlijk had ik dan liever gekozen voor of docu of film maar soit. Toxoplasma, Slime, Canal Terror zitten er in ieder geval in en Toxoplasma speelt zelfs nog 2 van hun classics.

Bedoeling van de makers is de vlam weer een beetje in de pan te laten slaan bij de nieuwe generatie punks, maar ik ben bang dat de huidige generatie voornamelijk bezig is met hun toekomst niet te laten vergallen met een strafblad en bovendien te bang is af en toe een flinke tik op te lopen.

Acteerwerk is soms wat amateuristisch, ik wist ook niet dat de punks in 1982 al mobiele telefoontjes hadden, maar vooruit de film treft wel raak qua toon: zuipen, neuken, punkmuziek en een beetje de burgerij pesten en daarbij misschien het systeem een flinke trap in de kloten te geven.

Denk ik even ... ach wat leuk een cameo-rolletje voor Die Antwoord .... blijken het de hoofdrolspelers!!! En ze doen het prima!!! Eigenlijk is de echte hoofdrol natuurlijk ook voor Chappie!!

Een soort van Robocop, maar dan van kleins af aan, ik kon er mee lachen en jawel echt waar halverwege gingen de traanbuisjes zelfs nog aan.

Geweldig vermaak, wel wat lichter van toon dan Verhoeven's Robocop, maar dikke pret gegarandeerd.

Lonely wolf Mark Chapman, de dagen dat hij in New York is om John Lennon te vermoorden. Beetje basiskennis is wel wenselijk, omdat de film verder niet veel uitlegt en we voornamelijk de gedachten van Chapman zelf horen en die zijn nogal verward bij vlagen.

Jared Leto, kwam gigantisch aan voor zijn rol en zet ook een akelig overtuigende Chapman neer.

Hier hadden we een hele fijne thriller van kunnen maken, maar helaas gaat ruim de helft van de film op aan al dan niet romantiek tussen Grant en Hepburn...en dan zijn we nog niet klaar want er moet ook nog wat komedie in.

Thrillerplot heeft voldoende potentieel, maar wordt zo verwaterd dat het maar bijzaak wordt.

Paar spannende scenes, een geweldig begin-energiek en veel fijne acteurs, maar 't is allemaal vluchtig.

De zaterdag begint rustig en in Peyton Place-stijl krijgen we te zien en te horen wat er in het stadje leeft en dan wordt de boel opgeschrikt door het bericht dat de lokale bad guy ontsnapt is uit de gevangenis en die zou nog wat appeltjes te schillen hebben met bepaalde personen.

Dan wordt het avond en nacht en raakt alles een beetje opgehitst door de drank en gaan we in crescendo naar de ontknoping.

Marlon Brando, Jane Fonda, Robert Redford, Robert Duvall en nog veel meer geweldige personages in fantastisch gefotografeerde film.

Fijne horror in het dertien-in-een-dozijn-genre....althans....we hebben weer het gebruikelijke groepje irritant slachtvee, maar gelukkig gaan we dit keer niet naar een hutje in het bos of een vakantiekamp maar naar Chernobyl.
Setting is zwaar in orde, alsmede de uitwerking vooral de belagers, want met wie of wat de f**k hebben we hier te maken....honden?? en OMG!!!?
Tempo en verhaal blijven lekker vaart houden en dan hebben we nog tamelijk bizarre stukjes met een vis en een beer op 10 hoog.
Spanning genoeg, beklemmend genoeg, looks uitermate okay....alles wat je wil in het 21st century horror-genre.

Toen Nicholas Roeg in Venetië bezig was met Don't Look Now zaten er vast wat Italianen over z'n schouder mee te kijken waar ie mee bezig was.
Snel plaatselijke regisseur erbij gehaald om paar maanden voor Roeg zelf al te komen met Venetië-thriller.
Resultaat mag er echter zijn: "hij gooit het op sfeer Aldo ... veel geheimzinnig speuren door nauwe steegjes en veel mist op de kanalen."
Verhaal is wel wat meer een whodunnit, met wat onfunctioneel naakt, vreemde figuren met de nodige sexuele afwijkingen, killer met leren handschoenen (we geloven toch niet echt in een oud dametje?)
Nice kills in porno-bioscoop en bij de parkieten.

Matige poging voor weer eens een ouderwets Hollywood-epos, waarbij we een groot deel van de USSR in het Stalin-tijdperk doorkruisen.
Politiedienst houdt zich bezig met zuiveringen onder de eigen bevolking en heeft absoluut geen interesse in moorden op kinderen en onze hoofdpersoon krijgt opdracht te bewijzen dat zijn eigen vrouw in feite een spion van het westen is.
Beetje Stalin-onderdrukking, beetje Doctor Zhivago-romantiek en beetje seriemoordenaar, maar eigenlijk slaagt het alledrie maar matig, enkele losse scenes zijn op zich wel geslaagd, maar een groots meeslepend epos wil het maar niet worden....en dan pikken we dat driedubbel overgehaald happy end ook niet.

Als je zoiets tot een goed einde wil brengen heb je echt een geweldige acteur in de hoofdrol nodig. Helaas krijg ik voornamelijk het idee naar een theatershow van Bert Visscher te kijken ... al doet hij hier dan wel weer dingen die ik hem in z'n shows nog niet zie doen. Oh nee dit is geen lach-of-ik-schiet-comedy dit is een duistere thriller en dus ontspoort acteerwerk compleet met de inhoud.

En dan zie je met zo'n horrorchallenge allerlei horrorliefhebbers die bij de echte classics en films uit het horror basispakket nog onbeschaamd komen aanzetten met een first-time-view. Maar kijk, in 1988 was het laatste waar ik op zat te wachten een horrorfilm over een speelgoedpop. En zo glipte Chucky nog zo'n 36 jaar overal net langs. Maar hier istie dan en in de eerste helft worden mijn bange vermoedens wel een beetje waar, maar ook Chucky herpakt zich in de tweede helft. Een klassieker zal ik het niet gaan vinden, maar vooruit het is een best een leuke horrorfilm voor een wat breder publiek.

Een heel stuk beter dan het nogal saaie eerste deel. Wel erg lang geleden dat ik die zag en nog langer geleden zelfs dat ik het Stephen King verhaal las. Maar dit heeft wel weer die typische King-sfeer, alhoewel King er verder niet zo veel mee te maken had. Fijne kills, goed tempo. Enkele effecten zijn zo van die eerste CGI-probeersels, daar kijken we maar even doorheen. Die CGI-troep is uiteindelijk ook dodelijk geweest voor het hele horrorgenre. Maar deze was dus nog leuk.

Dit begint zowaar een erg leuke serie te worden. Deel 1 was saai. deel 2 is geweldig. Deze is net ietsje minder dan het tweede deel qua plot, maar door de FX en de geweldige finale toch wel een must-see. We zitten hier ergens halverwege de jaren 90. Jurassic Park had wat CGI betreft net een nieuwe standaard gezet, maar dit is nog het betere handwerk. Cheesy, maar fun. De serie zit al ergens bij deel 11 inmiddels, wat weer een reboot is van het eerste deel. Wie weet volgend jaar part 4.

Ouch! Dit viel niet mee. Wes Craven's Chiller is erg leuk, maar hier gaat het toch flink mis met de cryogenics-horror en Linda Blair en Grizzly Adams helpen ook niet veel. Kortsluiting is natuurlijk al reden genoeg om de hele film in het donker te zetten, dus zitten we met vers ontdooide zombies in aluminiumfolie, die veel te hard lopen en alleen vernietigd kunnen worden door ... vloeibaar stikstof op ze te spuiten (bummer). En dan is er ook nog ruimte voor een bankoverval, romantiek en humor.

Sjieke Henning Mankell-verfilming met een speelduur van 3 uur.

De moeite waard, best behoorlijk spannend en het scheelt je meteen weer zo'n Mankell-boek lezen.

Zo'n twee uur speelt in Zweden, het laatste uur verplaatst het verhaal zich naar China en dan krijgen we ook nog linkjes naar de VS en daar zit dan ook net het enige wat een beetje wringt in de film: we kunnen ons nog best wel vinden in het feit dat ze in Zweden Duits spreken, maar als ook de Amerikanen en Chinezen schijnbaar feilloos Duits beginnen te praten krijgen we toch lichtelijk het gevoel dat deze film zich voornamelijk richt op het grote prime-time-Duitse-TV-publiek voor wie het allemaal niet te ingewikkeld moet worden maar nogmaals spannend is het verder wel, steekt ook allemaal goed in elkaar en voor de liefhebbers van de Scandinavische literaire thriller een prima film-avondje.

In de herziening!

Franse stijl gangsterdrama met Montand, Depardieu en Deneuve.

Al jaren uit het wereldje gepensioneerde Montand krijgt het aan de stok met de jonge uit de gevangenis ontsnapte Depardieu.

Niet heel veel aktie, meer een milieuschets met wat generatieverschillen.

Film meandert aangenaam voort in jaren zeventig-stijl gedurende ruim twee uur.

IIIIIIIIEEEEEEKKKK....jaren 80 kapsels!!!
Verder is de film eerder tamelijk idioot en enigszins komisch.
Tieners die geterroriseerd worden door een drietal bewakingsrobots in een winkelcentrum.
Soort variant op "Westworld" met robots die wat lijken op iets uit Suske en Wiske.
Eén erg cool exploderend hoofd, verder laserstralen, kniphanden, doorgesneden kelen, elektriciteit etc.
Best heel vermakelijk filmpje als je geen echte spanning verwacht, de omgeving is in ieder geval wel heel erg cool.