Opinions

Willoze wijn.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: The Two Faces of January is geen goede film. Het is echter ook geen slechte. Wellicht zal de film het goed doen bij de minder veeleisende toeschouwer, maar als je serieus je brein activeert tijdens het bekijken van deze 'ouderwetse' thriller kom je er achter dat je de hersenpan niet echt hoeft te gebruiken. En dat is jammer, want de film over een misdadige driehoeksverhouding in het Griekenland van de jaren zestig leent zich bij uitstek voor meer diepte. Op welk vlak dan ook. Helaas blijft de film zeer oppervlakkig. Zonder pit of wil.

Hoe mooi een en ander ook in beeld is gebracht en hoe aardig de mise-en-scène misschien wel is gedaan, het houdt verder totaal niet over. Zelfs de acteurs lijken er niet helemaal in te geloven, maar zij zijn wel de enige reden om door te blijven kijken. Na een goed begin heb je immers alras door dat, ondanks de gedachten aan Hitchcock, alle mogelijke suspense - vreemd genoeg - uitblijft. Hossein Amini is zeker geen Brian De Palma, die hier vast nog iets lekkers van had kunnen brouwen. Nu is het vooral een pak doorsnee druivensap dat wordt gepresenteerd als een fles goede wijn.

Redelijk.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Zeer clichématige film die echter enigszins lekker wegkijkt. Dit is volledig te danken aan Pacino. Redelijk.

Een western met een vleugje humor. Die werkt niet altijd, maar vaak ook wel. MacLaine en Eastwood zijn sterk maar erg veel heeft het niet om het lijf. Toch is e.e.a. vermakelijk en onderhoudend. Siegel en Eastwood zouden hierna nog twee keer samenwerken. Redelijk filmpje.

Potverkoffie.

Ik heb mijn best gedaan om me hier doorheen te worstelen, maar het was geen feest.

Ten eerste is daar Stroud. B-acteur pur sang maar nog enigszins te volgen. Al wordt nergens enige beweegreden duidelijk gemaakt, who cares?

Rest mij dus een typisch jaren '80 actie-prul met de nadruk op prul. Sachs is leuk om te zien maar acteert, net als zo'n beetje de gehele cast, beneden de maat. Het verhaal is flinterdun en wordt ook nog eens uiterst goedkoop uitgevoerd. Ook geen Miami Vice dus..

Wat dan wel? Weinig bijzonders is helaas het antwoord. Met misschien als enige hoogtepuntje het einde. Dat verloopt namelijk net iets anders dan verwacht. Het mocht al niet meer baten.

Slecht.

Geregisseerd door Mike Tyson.

Oh nee, toch niet. Ondanks dat Mike wel erg goed uit de verf komt in deze docu zat er schijnbaar iemand anders op de regiestoel. En dat moet je maar even weten. Serieuze misstappen worden namelijk nogal afgedaan met het feit dat Mike vindt dat hij blackouts had of bang was voor vernedering. Dit laatste omdat een buurtjongen zijn bril had afgepakt toen hij nog een klein jongetje was.

Je hoeft geen psychologie te hebben gestudeerd om te zien dat Tyson nog steeds de weg kwijt is. Een nooit gediagnosticeerde stoornis in combi met zijn junkgewoonten hebben een hoger realiteitsgehalte wanneer we het hebben over de achterbuurtjongen die miljonair werd.

Wat je ook van Tyson vindt, deze docu is erg eenzijdig belicht. Er wordt vrijwel niemand anders aan het woord gelaten dan de ex-boxer zelf. En echt goede vragen stellen is de interviewer schijnbaar niet gelukt. Ook de bokspartijen komen vluchtig en slecht in beeld gebracht aan bod. Als het dan echt een pro-Mike filmpje moet zijn, belicht de kopstoten van Holyfield dan wat beter. Wel eens van zoom en slowmotion gehoord?

Helemaal een gemiste kans is dat er nergens inhoudelijk wordt ingegaan op het drugsgebruik. Zo doen de Nederlandse ondertitels ons geloven dat Mike een jointje rookte na het bijt-incident met Holyfield, maar hij zegt alleen dat hij high werd, niet waarvan. De vertalers geven hun eigen interpretatie. Gezien het feit dat hij aan het begin van de docu verteld dat hij op jonge leeftijd al wiet en coke kocht bij een dealer die hij later zou beroven, was ik wel erg benieuwd naar een vraag omtrent hardrugs. Wat en hoeveel?

Kortom, de film laat meer vragen achter dan een goede documentaire zou moeten betamen.

Jammer, want zelfs een man als Tyson had beter verdiend.