Opinions

Een stuk minder geslaagd dan de andere Iguchi's die ik tot op heden gezien heb. Vooral omdat de film niet goed de middenweg weet te vinden tussen horror en de normale gekkigheid die Iguchi meestal maakt. Het begin, wanneer de zus net terug is vind ik namelijk best creepy, vooral door de griezeligheid van de actrice die Tomie speelt.
Daarna komt er steeds meer gekkigheid bij, met o.a. een puist die uitgroeit tot een hoofd en een meisje die vermoord word door meerdere kleine tongen die samengespannen zijn tot een soort enorme penis.
Verder gaat Iguchi op het einde met de special fx wel heel erg over-the-top. Hier had meer in gezeten als Iguchi wat duidelijker een lijn had getrokken in de stijl van de film.

Wat is dit nou eigenlijk? Een familiefilm met een erg volwassen boodschap? Deze boodschap vind ik dan weer niet cliché. Natuurlijk is hij al talloze keren in verschillende jasjes voorbij gekomen, maar het is ook een boodschap die men kan blijven geven (waarschijnlijk tot aan het einde der tijden), omdat hij altijd relevant zal blijven.
Wat voor mij de film alleen wat minder maakt is het tempo. Men neemt wel erg lang de tijd om het verhaal te vertellen. Daarnaast zit er te weinig actie/beweging in om het toch een wat vlottere look te geven.
Het acteerwerk is wel van degelijke kwaliteit, al leek Laurie een beetje misplaatst, maar dat komt misschien omdat hij nog teveel dat Dr. House image heeft. Ach, bij iets jongere acteurs als Elijah Wood en Daniel Radcliffe begint het LotR en HP imago ook wat te verdwijnen (vooral omdat beiden in totaal andere films/genres zijn gestapt. Dat zal met Hugh Laurie misschien ook wel gebeuren, maar nu was het voor mij nog niet zo ver.
Visueel ziet het er over het algemeen wel goed uit, al zijn er een paar scenesdie wat goedkoop uitzien. Dat stuk waarin ze met die antieke raket langs de maan vliegen deed me bijna aan jaren '50 scifi denken en ik heb het idee dat men dit niet met opzet deed (maar misschien wel?). Ook het stuk op het strand met de robot die met zijn wiel vast komt in het zand. Het opspattende zand zag er wel erg plastisch uit. Apart, daar andere fx er dan weer vele malen beter uitzien.
Een aardige poging tot een (morele) boodschap, maar ik kan me voorstellen dat de meeste kijkers hier (door de traagheid) misschien wat over zullen struikelen.

Jammer genoeg een beetje saai gebracht. Vooral de moorden zijn inspiratieloos (wat hakken en steken met een slagersmes, daarnaast was de wasmachine gag al eens eerder gedaan (My Bloody Valentine) en het slachtoffer dat aan de muur genageld word ook (o.a. Halloween en de Friday the 13th franchise), weinig origineels daarin te vinden dus,)
Wel een aantal leuke personages, zoals de Shakespeare prevelende Vincent en zijn creepy uitziende moeder. Helaas is dat niet voldoende om de film interessant te houden.
Ook het einde valt wat tegen wanneer we tot de ontdekking komen dat dit zwaar geïnspireerd is door Hitchcock's Psycho. Dat Edward openlijk homoseksueel is kan men nog origineel noemen, maar verder hebben we het allemaal al eens in een betere uitvoering gezien.
Leuk om eens gezien te hebben als slasher fanaticus, maar zeker niet een memorabele film uit het genre.

Val Kilmer is inderdaad niet de beste keuze voor een dergelijke film.

Toch vind ik dit nog een best vermakelijke parodie.

De grappen zijn een beetje af en aan, maar onder andere de grappen met de bijrollen, zoals die van Peter Cushing waren wel geslaagd.

Ich lieve dich mein schatz.

Wat een prachtige rol van Burgess Meredith!

Dr. Diabolo (Meredith) zorgt ervoor dat de bezoekers van zijn carnavalsshow een onvergetelijke ervaring krijgen.

Ieder krijgt een vreemde toekomstvoorspelling te zien waarin hun grootste angsten de waarheid worden.

De film begint goed met het eerste segment waarin een man krankzinnig word door een opgegraven kat. Michael Bryant vertolkt deze rol goed en overtuigend.

Het tweede segment gaat over de geheimen van de filmsterren. Het hele idee erachter vind ik gewoon onbehaaglijk en daardoor werd dit segment nog best interessant voor mij. Beverly Addams speelt haar hoofdrol ook niet verkeerd, maar naar mijn mening was haar voorganger Bryant beter.

Het derde segment was naar mijn mening het minst interessante van de vier. Over de vertolkingen kan wederom niet geklaagd worden en de sfeer is ook wel aardig, maar dit verhaal is door jaren heen al zo vaak in allerlei verschillende vormen voorbij gekomen. Dit zorgt gewoon voor een hoge voorspelbaarheid.

Het vierde segment is misschien wel de leukste van de vier. Jack Pallance speelt zijn rol als ziekelijke verzamelaar wel erg leuk en ook Cushing zet weer een sterke rol neer. Hoe meer ik van deze man zie hoe beter ik zijn reputatie begin te begrijpen.

Wederom een erg leuke anthologie die aan te raden is voor de liefhebbers van deze oude (Britse) horrorfilms.

Al met al een erg vermakelijke film!

De film begint erg sterk en kent in de eerste helft de nodige schrikmomenten en spannende scenes.

Dan neemt de film een wel erg aparte wending. De slachtoffers lijken in een rap tempo te vallen, maar blijken uiteindelijk (nog) niet dood te zijn en de moordenaar word al vroeg onthuld.

Vanaf dat moment kakt de film wel wat in, maar weet zich tegen het einde weer te herpakken, wanneer er wat drama elementen door worden gegooid en de enge poppen weer veelvuldig tot leven komen.

Wat mij betreft hadden ze de poppen wel wat vaker mogen gebruiken, want die zijn inderdaad de bron van de spanning.

De cast was niet verkeerd. Chuck Connors leek zo uit een western te zijn gestapt (hij heeft dan ook in een aantal western tv series gespeeld) en de rest van de cast was van het gemiddelde slasher niveau. Grappig om Tanya Stephens (A View to a Kill) hierin terug te zien.

Verder was de muziek vooral in het begin ook erg sterk. Helaas is de soundtrack niet altijd van dezelfde kwaliteit, maar in die eerste scenes heeft het zeker een meerwaarde.

Ik had van te voren wel wat meer verwacht van Stiller en Murphy samen, maar het blijft allemaal inderdaad wat lauwtjes. De film lijkt maar niet op gang te willen komen en veel grappen komen gewoonweg slecht over. Daarnaast zijn de personages weinig origineel verzonnen en kon ik gewoon niet in het verhaal komen.

Slappe hap. De enthousiaste reacties van de persoon waar ik de film mee keek waren eigenlijk vermakelijker dan de film zelf en dat zegt al genoeg...

Een onderschatte Corman film. Zijn Poe films met Vincent Price genieten veel meer bekendheid, maar deze film haalt toch haast wel hetzelfde niveau als dergelijke prenten. Vincent Price zet op een uitstekende wijze een Britse prins neer die er alles aan doet om de kroon te krijgen. Hij gaat hierin nietsontziend tekeer: zo laat hij iemand zijn gelaat aanvreten door een hongerige rat en breekt hij zelfs een speelfilm taboe door twee kinderen te laten vermoorden.
Maar zij die hem tegen willen houden slagen hier ook goed in door hem tot waanzin te drijven. Zo krijgt prins/koning Richard last van waanbeelden en ziet hij de geesten van de mensen die hij heeft laten vermoorden of lief heeft gehad (zijn vrouw).
Daarnaast heeft de film ook het nodige visuele te bieden. Zo zien de sets en kleding er mooi en goed verzorgd uit. Ook heeft Corman een uitstekende keuze gemaakt om deze film in zwart-wit op te nemen, want met name het verlaten slagveld komt er hierdoor haast nog grimmiger en desolater uit te zien.
Misschien niet echt horror, gezien we Richard's afdaling naar krankzinnigheid te zien krijgen, maar de sfeervolle cinematografie van Corman en het sterke acteerwerk van Price maken deze film een lust voor de liefhebbers van dergelijke klassieke prenten.
Een aanrader voor de liefhebbers.

Deze film is los gebaseerd op de Texarkana Moonlight Murders die echt plaatsvonden in het kleine Texarkana, een plaatsje dat zo'n beetje letterlijk op de grens tussen Texas en Arkansas ligt. Sterker nog, je hebt dus ook echt een Texarkana, Texas en een Texarkana, Arkansas.

Maar goed, nu over naar de film zelf. Doordat men het op feitelijke gebeurtenissen heeft gebaseerd, koos regisseur Charles B. Pierce voor een docu-achtige vertelling van de gebeurtenissen. We krijgen dan ook best regelmatig een narrator te horen: Vern Stierman volgens mijn bronnen, hij sprak ook de narration in voor Pierce's The Legend of Boggy Creek.

Deze benadering zorgt hier en daar wel voor een erg droge vertelling van de gebeurtenissen, maar dat maakt het ook wel weer grappig en cheesy.

Het acteerwerk is van een niet al te hoog niveau, maar dat hindert de film niet enorm veel. Ben Johnson weet nog best aardig een hillbilly "captain" te spelen en Pierce zelf doet een poging om voor een komische noot te zorgen als de stuntelige agent A.C. Benson.

De humor komt juist erg fout en ongepast over en juist dat zorgt ervoor dat ik er toch een beetje om moest lachen. Het staat gewoon in een groot contrast t.o.v. de droge benadering.

Verder weet de moordenaar zelf er nog wel voor te zorgen dat de film hier en daar boeiend genoeg blijft om naar te kijken. Zijn aankleding met de juten zak is nog best indrukwekkend en zijn zware ademhaling (doordat hij door de zak moet ademen) doet wat denken aan Michael Myers uit de originele Halloween. Daarnaast doet zijn uitdossing wat denken aan de uitdossing van de in mijn gebruikersnaam verwerkte, bekende slasher icoon in een van de eerste films uit die reeks. Door deze algemene beschrijving hoop ik spoilers te voorkomen en kenners zullen wel raden wat ik hiermee met het bovenstaande bedoel.

Wat ik dan wel weer behoorlijk netjes gedaan vind is dat de sfeer en uitstraling van de V.S. anno 1946 goed uitgewerkt is. De kledij klopt, de muziek tijdens het schoolbal klopt, de auto's kloppen: hier hebben de makers duidelijk hun best voor gedaan.

Al met al nog een redelijk vermakelijke film. Verwacht alleen geen vroege slasher/horror film.

Grappig hoe men de originele film in dit verhaal verweven heeft, maar verder heeft deze nieuwe "The Town That Dreaded Sundown" niet heel veel te bieden.
De moordenaar ziet er herkenbaar uit en weet nergens echt afschrikwekkend over te komen. Wel weet hij hier en daar lekker bruut te werk te gaan, waarbij men er helaas voor gekozen had om sommige dingen offscreen te laten.
Jammer, want deze film had wat mij betreft wel wat meer bloed en gore mogen bevatten.
Het acteerwerk is van gemiddeld slasherniveau en hier en daar probeert men knipogen naar de originele film erin te voegen. Hierbij kan ik het eerder benoemde "geleuter met de politie" als voorbeeld noemen. Verder had ik helaas al best snel in de gaten dat er meerdere moordenaars in het spel waren en kwam daardoor het einde weer niet geweldig over. Al was de identiteit van de daders dan wel weer verassend.
Het einde doet echter wel behoorlijk inspiratieloos aan, daar het haast wel een kopie lijkt van het einde van Scream.
Onderhoudend genoeg voor de slasherliefhebbers, maar echt veel toevoegen doet deze film niet.

De film begint echt fantastisch met binnen 10/15 minuten knotsgekke actie en het ene maffe personage na het andere.

Daarna komt het wel erg lange middenstuk. Melvin of Toxie weet nog wel voor redelijk vermaak te zorgen, maar al met al duurt het gewoon te lang totdat hij het weer opneemt tegen dat duivelse (in dit geval letterlijk;)) toxische bedrijf.

Daarna is er nog voldoende actie om weer voor goed vermaak te zorgen. Als de film iets minder lang had geduurd was de score waarschijnlijk wat hoger uitgevallen.

De beste uit de Nazi Cult Collection tot dusver. De makers lijken hun best te hebben gedaan ommet beperkte middelen nog een redelijke film neer te zetten. Zo krijgt het personage Greta (gespeeld door de knapste actrice uit de film: Sandra Mozarowsky) wat meer diepgang door een backstory over haar vader en de relatie met de Duitse officier. Verder heeft men geprobeerd om redenen te geven aan het vertonen van het naakt. Zo komen er een keer haatdragende verzetsstrijders voorbij voor onder andere de langste billenkoekscene die ik ooit heb gezien.
Ook hebben ze nog redelijk hun best gedaan voor de 'historische accuraatheid' en heeft men zelfs een aantal actiescenes toegevoegd. Uiteraard gaat iedereen wel bloedeloos en zonder kleerscheuren ten onder, maar goed. Daar mag wel bij gezegd worden dat ik de film wat geweld en sadisme betreft nog best braafjes. Het had allemaal wel wat bruter gemogen en sommige scenes worden ook wat teveel uitgerekt, waardoor de speelduur wat lang is uitgevallen. De eerder genoemde billenkoekscene en die slechte playbackshows aan het begin en einde zijn een aantal voorbeelden hiervan.
Uiteraard geen cinematografisch hoogtepunt, maar voor een dergelijke film nog best degelijk gemaakt.

De film trapt af met een weinig boeiende "telefoon thriller" waarin we zien hoe een vrouw gekweld word door een stalker die regelmatig naar haar belt. Tegenwoordig is een dergelijke verhaallijn niet bepaald vernieuwend meer, maar de uitwerking gaat er nog best redelijk mee door.

Het tweede verhaal is echter al een stuk interessanter. Een familie (waarvan Boris Karloff de vader speelt) maakt jacht op lokale bloedzuigende vampiers. Bava bewijst wederom dat hij erg goed was in het maken van gotische horrorfilms. Ook is het kleurengebruik erg interessant (vooral het groen) en zorgt dit voor een aparte sfeer. Dit deed mij ook gelijk aan Argento's eerste werken denken.

Het derde verhaal vond ik oprecht creepy. Vooral de make-up van de geestverschijning is erg effectief en draagt hier een grote steen aan bij.

De Italiaanse dub ging er ook nog wel mee door. De tussenscenes met Karloff als narator zijn wel verschrikkelijk, maar in de rest van de film stoorde het mij niet heel erg.

Mede door de visuele uitstraling door de kleurenpracht vind ik dit één van de betere Bava films die ik tot op heden gezien heb.

Fout, maar vermakelijk fout. Inderdaad een film waarbij je niet alle voorgaande sequels gezien hoeft te hebben.
Zo introduceert Michael Gross de kijkers met de verschillende wezens die in deze film voorbij komen. Hierbij is vooral de assblaster nog redelijk origineel en grappig.
Verder moet de film het vooral hebben van de nog opvallend sterke (voor een dergelijke film) creature fx. Neem daar de leuke chemie tussen Gross en Kennedy ook nog maar bij. De overige personages zijn behoorlijk plat en de meesten hebben een niet heel veel toevoegende waarde.
Geen topper in het genre, maar hier en daar boven mijn verwachtingen.

De vermakelijkste jaren '80 heavy metal/hard rock horror die ik tot op heden heb gezien. Het idee dat deze muziek gemaakt en beluisterd word door een stel duivelaanbidders is natuurlijk al behoorlijk gedateerd, maar weet zelfs tot heden ten dagen te zorgen voor prima vermaak.

De effecten zijn nog verrassend goed en de soundtrack van rockband Fastway weet de sfeer prima te zetten.

De karakters worden inderdaad wel erg stereotype neergezet, maar dat zorgt juist alleen nog maar voor meer vermaak. Naar mijn mening een erg toffe, onderschatte jaren '80 horror die het goed zal doen bij de meeste liefhebbers van jaren '80 pulp.

Ik heb Isaac Hayes altijd al cool gevonden en deze film bevestigt zijn coolheid alleen nog maar. Hij speelt de met vlagen meedogenloze bounty hunter Truck Turner en doet dit met verve. Een Colt, haast nog groter dan die van Dirty Harry, in de handen en gaan!

Persoonlijk vind ik deze 'brute variant op Shaft' beter dan de genoemde film zelf. Een keiharde blaxploitation flick waarin de slachtoffers van alle kleuren en geslachten kunnen zijn. Niemand blijft ongeschonden in deze film en dat is nou juist wat hem zo entertaining maakt.

Neem daar nog eens de pompende Soul soundtrack van Hayes zelf bij en we hebben een heerlijk ritje van begin tot eind. Een heerlijke film die ik kan aanraden voor de actieliefhebbers die eens iets uit een ander (sub)genre willen zien.

Fijne blaxploitation.

Ik vond hem niet echt bijzonder. Sergio Martino word onder de giallo kijkers toch wel als een grote beschouwd volgens mij, maar hij heeft me tot nu toe nog niet echt kunnen overtuigen. Zo ook met deze Your Vice is a... De acteerprestaties zijn wel aardig. Ik vond het vooral leuk om Luigi Pistilli weer eens bezig te zien. Edwige Fenech ziet er hier nog prachtig uit (heel anders dan zoals ze er nu uitziet, ze had zich niet moeten laten straktrekken...). Dit zit allemaal wel goed, maar ik vond het verhaal nogal standaard en de film zakt zo nu en dan nogal in. Zo af en toe is er wel wat spanning en er valt zo hier en daar een slachtoffer, maar dan zitten er soms weer hele stukken in de film die erg saai en langdradig aanvoelen. Dit zijn stukken waarin volgens mij geprobeerd word spanning op te bouwen, maar dit lukt in ieder geval helemaal niet.

De film is geen tijdsverspilling, maar zeker ook geen topper in het genre.

Een beetje van hetzelfde niveau als het voorgaande "Your Vice is...". Edwige \\fenech speelt haar rol wel redelijk. De meerwaarde van George Hilton is dan weer niet zo groot. Ik heb het idee dat het hele gedoe rondom die cult nog wel wat meer geëxploiteerd had kunnen worden. Daar ik de Engelse dub heb bekeken had ik geen last van Italiaans sprekende Londenaren, maar niet synchroon bewegende monden is ook niet alles.

Nicolai's soundtrack is wel sterk en doet hier en daar wat aan Goblin denken. Duidelijk heeft hij wat leentjebuur gedaan (of andersom).

Het bevreemdende begin is tof en het psychologische spelletje met Fenech's personage ook wel. Helaas zitten er ook minder interessante stukken tussen die de vaart er een beetje uit halen.

Vermakelijk, maar geen topper uit het genre.

Leuke afsluiter van de "Carmilla-trilogie", maar de connectie met dit oorspronkelijke idee is ver te zoeken. Ik vond zelfs de verschijning van Carmilla niet zo in de film passen, maar goed...

Men heeft er deze keer voor gekozen om graaf Karnstein niet angstaanjagend (voorgaande Carmilla film), maar gluiperig en charmant neer te zetten. Ik vond Damien Thomas niet altijd even goed overkomen, maar over het algemeen zet hij nog wel een redelijke rol neer. In de rol van de tweeling zien we de twee charmante zussen Madelaine en Mary Collinson. Hun acteerwerk is ook nog wel te doen en hun verschijning is een streling voor het oog.

De aanwezigheid van Cushing is een grote plus, want ik vind dit één van zijn beste rollen die ik tot op heden gezien heb. Hij komt bijzonder maniakaal over in zijn rol als heksenjager en is met gemak nog angstaanjagender dan welke vampier ook in de film. Wat later in de film laat hij zich echter toch iets meer van zijn menselijke kant zien, waardoor er toch nog een beetje sympathie voor zijn personage ontstaat.

De mooie, gotische uitstraling doet de rest en zorgt ervoor dat dit wederom een fijne film uit de Hammer stal is. Liefhebbers van deze "ouderwetse" horrorfilms zullen hier ook weer van smullen.

Een vergeten summer camp slasher die qua verhaal veel geleend heeft van o.a. Friday the 13th (1980) en The Burning (1981). Een gedeelte van de set (de schuur) doet dan weer erg veel denken aan Friday the 13th Part 2 (1981).
De cast doet het over het algemeen wel redelijk, maar hier en daar zitten er toch wat memorabel slechte dingen tussen. Zo is er op het gezicht van het personage Tak (gespeeld door ene Darryl Tong die voor zover bekend enkel in deze film geacteerd heeft) op zo nu en dan een glimlach na, maar één emotie te zien. Zijn stem blijft ook bijna de hele film op dezelfde monotone toon. Hierdoor verliezen de scenes met hem de geloofwaardigheid volledig en is het hier en daar onbedoeld grappig.
Daarnaast bevat de film nog een aantal fouten waar ik wel om kon lachen. Zo is er tijdens de eerste moord helemaal geen strop te zien, waardoor het net lijkt of de dame ineens omhoog vliegt.
De make-up van de moordenaar (gespeeld door Cleve Hall) ziet er dan weer verbazingwekkend goed uit en is de muziek van Bruce Wallenstein nog best aardig (al hadden ze die foute instrumentale rock wel achterwege mogen laten).
Wat de film soms ook nog wel amusant weet te maken zijn de aparte keuzes van de makers. Zo gebruikt men een paar keer om onbekende redenen slow-motion, wat met name de stem van één van de hoofdrolspeelsters erg grappig maakt. Ook wist de heel overdreven explosie op het einde me zzn het lachen te krijgen.
Het camerawerk is dan weer best slecht en haast amateuristisch te noemen.
Ach, de film heeft zo zijn voors en zijn tegens, maar kan nog best vermakelijk zijn voor liefhebbers van (slechte) jaren '80 slashers.

Een film die vooral boeiend is door het sterke acteerwerk. Paul Massie doet het uitstekend als Dr. Jeckyl/Mr. Hyde. Ik vind vooral zijn gezichtsuitdrukkingen soms echt fantastisch. Daarnaast zet Christopher Lee in deze film ook weer een sterke rol neer.

Verder zien de decors en kostuums er ook prachtig uit. Jammer genoeg komt de spanning alleen niet over. Ik voelde één keer een lichte rilling over mijn rug gaan (tijdens de onthulling van Lee's lichaam), maar verder was dit niet echt een spannende film. Nu moet ik zeggen dat ik het Jeckyll/Hyde verhaal nooit echt spannend heb gevonden, dus dit kan ook een kwestie van smaak verschil zijn. Ik denk dat het vooral voor de Hammer liefhebbers een leuke film is.