Opinions

Van de week opgenomen en vanochtend maar eens gezien. En ik moet zeggen dat dit een hele mooie drama is, die heel meesterlijk in beeld is gebracht. Ik bleef echt de hele tijd geboeid kijken naar deze film en ook om de verhaallijn te ontrafelen, want wie heeft nu wat met elkaar te maken en hoe en wat en waarom enz. Dat is misschien aan de andere kant ook wel misschien de zwakte van deze film, omdat je echt geconcentreerd naar deze film moet kijken. Dus dit is zeker geen film voor mensen die van actie houden, maar zeker wel het proberen waard vind ik.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

"I really thought this job would have more car chases and explosions."

Als klein jochie vond ik het echt geweldig om naar de gelijknamige tv-serie te kijken. Om teleurstellingen te voorkomen heb ik deze reboot dan ook lange tijd uitgesteld, maar ter voorbereiding op het vervolg toch maar gekeken.

Het is duidelijk dat deze film een komische insteek heeft; totaal anders dan de serie die soms zelfs de duistere kant opging. Iets wat op zich niet erg is, want door het samenspel van Jonah Hill en Channing Tatum is het best genietbaar. Zo kent het met name in de eerste helft een aantal aardige grappen en gestoorde situaties.

Jammer genoeg wordt het niveau in de tweede helft alsmaar minder. De langdradigheid komt hier al gauw om de hoek kijken, ondanks dat er een paar leuke genreclichés in zitten, zoals het gedoe met auto's die niet ontploffen. Hierdoor verzandt '21 Jump Street' in ellenlange achtervolgingen en voorspelbaarheid.

Al met al redelijk te noemen, maar de lange speelduur helpt de film niet. Hopelijk is het vervolg beter. Overigens is het lachen om cameo's van enkele originele hoofdrolspelers te zien.

Kleine 2,5 sterren.

"Do the same thing, everyone is happy."

Van de week had ik het eerste deel met gemengde gevoelens gezien en vandaag dus het vervolg in de bios meegepakt. Helaas is het niet helemaal geworden wat ik ervan verwacht had.

In feite is '22 Jump Street' niet meer dan een herhalingsoefening; de beide heren gaan wederom undercover, moeten de dealer en de drugs zien te vinden enz. Alleen zijn de rollen ditmaal omgedraaid, waardoor Jenko de populaire gast mag uithangen en logischerwijs valt Schmidt in de rol van de loser. Het is eigenlijk weinig opzienbarend, toch blijft het redelijk vermakelijk door de - blijvende - onderlinge chemie die Channing Tatum en Jonah Hill delen.

Het is te merken dat de film zelfbewust is en de draak steekt met alle dingen die bij een sequel komen kijken. Het resulteert zich in grootser opgezette actiescènes die lekker wegkijken en wat leuke wendingen met o.a. Ice Cube die flink door het lint mag gaan. Jammer genoeg kent het maar een aantal van zulke grappige momenten en verzandt het geheel voor mij weer in een hoop langdradige onzin.

Al met al een lichte verbetering t.o.v. het eerste deel, maar nog steeds niet goed genoeg voor een voldoende. Wel even blijven zitten bij de eindcredits waarin de aankomende delen op een dolkomische manier aangekondigd worden.

Dikke 2,5 sterren.

"You're gonna die, again."

Het succes van 'John Wick' heeft een bepaalde trend in gang gezet waar bekende acteurs de meeste stunts zelf uitvoeren. Na Keanu Reeves en Charlize Theron is het ditmaal Ethan Hawke die de actieheld mag uithangen.

Hawke speelt een gepensioneerde huurmoordenaar die weer in actie moet komen in een plot dat erg doet denken aan 'Crank'. Waar laatstgenoemde titel over-the-top is, doet men hier verwoede pogingen om zo serieus mogelijk over te komen. Maar als je al begint door een digitale timer in een arm te implementeren, dan kun je al het serieuze net zo goed overboord gooien.

Het narratief gaat nodeloos in op het concept om iemand tot leven te wekken. Met als gevolg dat '24 Hours to Live' zich in alle bochten moet wringen om maar met iets plausibel te komen, gesteund door stupide wendingen. Hoewel Hawke het naar behoren doet kan hij helaas niet terugvallen op een solide script. Een leuke bijkomstigheid is dan weer wel dat Rutger Hauer een klein rolletje heeft.

Ik begrijp dat Brian Smrz van origine een stuntman is en ervaring heeft als assistent-regisseur. Dat is zeker terug te zien in de actiescènes. Ondanks dat je als kijker het merendeel al eens eerder hebt gezien blijft het onderhoudend. Bovendien wordt het geheel kundig in beeld gebracht; de rustige momenten ogen zeer clean.

Al met al een redelijke actiefilm voor een keer, maar wat mij betreft hoeft hier geen gevolg aan gegeven te worden.

Kleine 2,5 sterren.

Erg mooie film om te zien.

Sowieso zet Norton een rol van jewelste neer, met als hoogtepunt die scène waarin met zijn spiegelbeeld praat en (letterlijk) alles en iedereen uitscheld.

Verder dragen de omgevingen echt bij aan de sfeer. De discotheek was echt heel om te zien en het had echt wat, heel anders dan andere films.

Trouwens een speciale vermelding voor Hoffman, wat een overtuigende rol zet hij neer zeg als leraar.

Al met al 4, 0 sterren waard.

Een erg vermakelijk sfeer die bij mij voornamelijk indruk maakte door de sfeer dat alles er zo verlaten bij ligt.
Het verhaal had wat beter gekund, maar stelt alles in dienst van enge scènes van de besmette mensen. Alleen wel jammer dat het op het eind toch nog iets inzakt door die militairen die al zo lang geen vrouw hebben gezien.

Al met al toch goed voor 3, 5 sterren.

"Bill, you enjoy this stuff way too much."

Redelijke indie film.

Qua verhaal zijn er niet al te veel verrassingen en als kijker kun je al ver van tevoren zien aankomen dat Bill en Nikki iets met elkaar krijgen. Desondanks kabbelt de film aardig voort met fijne personages, dialogen en de rustige setting van het stadje. Daarnaast delen Mircea Monroe en Jace Mclean een prima chemie met elkaar.

Alleen is het jammer te noemen dat de film ietwat aan de oppervlakte blijft. Bepaalde dingen hadden beter uitgewerkt kunnen worden, de korte speelduur helpt hier niet bij. Het abrupte einde doet de film helaas ook geen goed.

Al met al wel leuk om eens gezien te hebben, maar door enkele tekortkomingen net geen voldoende.

2,5 Sterren.

"What's happening to me?"

Op voorhand verwachtte ik al geen topper te zien in de bios, maar dit wangedrocht is tenenkrommend slecht te noemen.

Het verhaal is uiteraard zo plat als het maar kan; gevuld met de nodige clichés en onlogica. Op zich zou dit niet erg hoeven te zijn, ware het niet dat de uitwerking van een abominabel niveau is. Het is duidelijk te merken dat dit een Luc Besson productie is, het druipt er van af met alle gevolgen van dien.

'3 Days to Kill' komt dan ook nergens echt los en het geheel blijft aan de tamme kant. Telkens wanneer het dreigt los te barsten, wordt - de soft spelende - Kevin Costner gestoord door zijn irritante dochter. Deze komisch bedoelde intermezzo's zijn verre van grappig en houden de boel alleen maar op. Dit resulteert zich in matig uitgevoerde actiescènes. Sowieso komt de vader-dochter relatie erg geforceerd over. Overigens is Amber Heard totaal misplaatst als wannabe sexy hoge pief.

Al met al is deze film je reinste tijdverspilling, gewoonweg overslaan.

1,0 Sterren.

Als kind vond ik deze film altijd wel lachen, maar nu hoef ik 'm echt niet meer te zien.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

Ik vond het een hele sterke western. Op de één of andere manier vond ik het ietwat weg hebben van Unforgiven, dat hij zichzelf moet bewijzen en natuurlijk de sterke dialogen.

Dat past helemaal in mijn straatje, ik hou wel van actie op zijn tijd. Maar wat ik echt meesterlijk vind zijn goede dialogen waar je geboeid naar kunt blijven kijken en waarin sommige gezichtsuitdrukkingen zoveel meer zeggen dan honderd woorden.

Bale acteerde wel aardig, maar kwam niet echt als een cowboy op mij over. Crowe daarentegen wel en ademde het gewoon uit.

Het verhaal is verder op zich wel oké, maar heeft niet al te veel om het lijf en het einde had ook beter gekund.

Al met al 4, 0 sterren.

That's what she said...

Van dezelfde regisseur als van Zombieland (2,0 sterren) zie ik, gelukkig vind ik deze wel wat beter.

Er zitten wat leuke grappen in, ook enkele running gags. Het blijft leuk om enkele amateurs een bank te zien overvallen.

De cast is goed gekozen en normaal gesproken vind ik Aziz Ansari maar een irritant mannetje, maar hier viel die me reuze mee.

Daarnaast is de film vrij vlot te noemen, de speelduur van 83 minuten helpt hier zeker bij. Om de actie vooral niet te vergeten, dat toch best goed is gedaan.

Al met al toch wel een leuk filmpje voor tussendoor. En vergeet vooral niet om de eindcredits uit te kijken, want dan zie je een hilarische reclame voor de massagesalon van Dwayne en Travis.

3,0 Sterren.

"There will be death and destruction!"

Vanochtend in Imax 3D met lage verwachtingen gezien, omdat ik de trailer niet zo denderend vind. Dat blijkt niet ongegrond te zijn, want dit mag je gerust teleurstellend noemen.

Het eerste deel (4,0 sterren) vond ik destijds echt geweldig om te zien; lekker veel machopraat, zelfbewust en groots opgezette gevechten op een magistraal decor. Daar is in '300: Rise of an Empire' zowat niets meer van te bekennen. Het grootste probleem is dat het hele gebeuren zo serieus gebracht wordt, zelfs een one-liner kan er niet vanaf. De Grieken verbleken gewoonweg bij de Spartanen en zijn weinig onderscheidend.

De insteek van het verhaal is op zich leuk gekozen door de gebeurtenissen vooraf te tonen, om vervolgens parallel te lopen met 300 (2006) en de nasleep daarvan te laten zien. Hoewel het niet helemaal uit de verf komt; het voelt te dun aan. Met name het personage van Eva Green wordt redelijk uitgelicht, maar door haar manier van spelen, werd ik er niet warm of koud van.

De film moet het dan ook meer hebben van de stilistisch aangezette actiescènes, hier hoef je als kijker gelukkig niet lang op te wachten. De gevechten zitten vol met de nodige slow-mo's, overtollig bloedvergieten en afgehakte ledematen. Jammer genoeg laat het overmatig gebruik van CGI hier zijn kuren zien, het is overduidelijk dat je tegen een green screen aankijkt. Zelfs het bloed ziet er nepper dan ooit uit, zonde.

Al met al erg tegenvallend, alleen de gevechten zijn nog enigszins vermakelijk. Voor de rest wordt het nergens bijzonder. Tevens zie ik niet de toegevoegde waarde van 3D, wederom goedkoop cashen.

3,0 Sterren.

"You Americans are so stupid."

Waarom Jessica Chastain voor Simon Kinberg als regisseur en scenarioschrijver heeft gekozen is mij een groot raadsel, want de beste man heeft 'Dark Phoenix' volledig verpest. Gelukkig is de schade in deze film beperkt gebleven.

Een team van vrouwelijke spionnen en een psychologe komen door omstandigheden bij elkaar. Het blijkt dat ze allen op zoek zijn naar een geheim wapen dat de wereld plat kan leggen. Ze besluiten om de handen ineen te slaan om een ramp te voorkomen.

Wat volgt is een vrij standaard verloop waarin er weinig verrassingen zijn te bespeuren. Veel gaat uit van de vrouwelijke sterrencast, maar juist zij blijven op de vlakte. Daarbij hangen Penélope Cruz en Bingbing Fan er maar een beetje bij. De boodschap ligt er bovendien nog eens te dik bovenop; erg vermoeiend soms.

De actie is nog enigszins vermakelijk, maar op momenten wel tam te noemen. De shaky cam en warrige cuts doen het geheel ook geen goed. Alleen tegen het einde aan wordt het een beetje spectaculair. Ik snap overigens de noodzaak niet om het slot zo lang uit te rekken, gezien de film al ruimschoots had kunnen eindigen.

Al met al is 'The 355' een mislukte poging om een actiefilm te maken die geleid wordt door een vrouwelijke sterrencast.

Kleine 2,5 sterren.

Op zich wel een aardige comedy om te kijken over hoe Hartnett het zonder sex probeert uit te houden. Kijkt gewoon lekker weg, maar een hoogstaande comedy moet je hier ook niet verwachten.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Was op zich wel een aardige comedy met wat leuke situaties erin verwerkt. Die collega's waren ook wel lachen.
Trouwens waarop sloeg dat einde, dat ze allemaal gingen zingen? Ik zag het ook al bij Evan Almighty, doet die gast dat in elke film waarin hij speelt of zo?

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

"We are 47."

Gisteren zonder enige verwachtingen meegepakt in de bios, omdat ik alleen maar negatieve berichten heb gelezen over deze film. Ik moet zeggen dat het me reuze is meegevallen.

Het verhaal is vrij rechttoe-rechtaan zonder grote verrassingen. Het is duidelijk te merken dat hier een aantal veranderingen in zijn doorgevoerd, want de rol van Keanu Reeves zou in eerste instantie maar een kleine bijrol zijn. Nu de aandacht zo prominent op zijn personage is gericht, is hier nauwelijks meer sprake van. Dat is toch jammer te noemen, want ik had graag gezien dat de spotlight meer op het personage van Hiroyuki Sanada gericht was; aangezien hij de leider is van de 47 Ronin en zichzelf heeft voorgenomen om wraak te nemen.

Gelukkig zit het met de actie wel goed. De actiesequenties worden prima in beeld gebracht, wat voor veel spektakel zorgt. De CGI is gedegen; de vele gedaantes van de heks zien er prachtig uit. Met name haar transformatie tot draak was echt nice.

Een minpunt is de Engelse taal. Ik had gelezen dat de acteurs eerst hun scènes in het Japans opnamen om zo de emoties beter over te brengen en daarna opnieuw in het Engels schoten. Voor mij mocht het gewoon in het Japans blijven voor de authenticiteit, maar de verandering van taal zal vast met de Amerikaanse industrie te maken hebben.

Overigens worden er een paar tradities m.b.t. eer uitgelegd, zoals Seppuku en Bushido. Voor de doorsnee kijker zal het enigszins wazig overkomen, maar ik vond het een welkome toevoeging.

Al met al best een vermakelijke film om eens gezien te hebben. Het is geen topper, maar de manier waarop 47 Ronin afgekraakt wordt, is naar mijn mening onrechtvaardig.

3,0 Sterren.

Kinderachtig, maar toch weer niet.

Omdat ik opkeek van het harde geweld later in de film; normaal gesproken zie je geen vuurgevechten in een kinderfilm. Naast het feit dat er ook gescholden wordt.

Het verhaaltje zelf is te verwaarlozen, hierbij moet opgemerkt worden dat het nog betrekkelijk lang duurt voor de kinderen in het desbetreffende ziekenhuis zijn beland. Daarnaast is het acteerwerk met zulke jonge acteurs nou niet je van het. Overigens had het dramatische gebeuren met het rebellenmeisje van mij weggelaten mogen worden, het is te miniem om 'goed' over te komen.

Gelukkig wordt dat goedgemaakt met een paar aardige vechtscènes. De kinderen trappen en stoten er als een jonge Tony Jaa flink op los. Helaas is de choreografie ietwat aan de beperkte kant en zie je bepaalde moves meerdere keren voorbij komen. Maar ik moet zeggen dat het laatste gevecht mij wel erg positief heeft verrast, waardoor het geheel net tegen een voldoende aanschurkt.

Al met al een redelijke martial arts film om eens gezien te hebben. De korte speelduur zorgt er bovendien voor dat het redelijk snel wegkijkt. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Kleine 2,5 sterren.

Erg mooie film om te zien over zo een zwaar onderwerp.

Klasse hoe Levitt zijn rol heeft neergezet, ben al fan van hem sinds het geweldige 500 Days of Summer. Rogen zet het eigenlijk zijn standaard rol neer, als de luidruchtige vriend.

Zijn vriendin werd erg kil nagezet en had eigenlijk wel beter gekund en om zeker niet de prachtige Anna Kendrick te vergeten.

Goede afwisseling tussen drama en comedy met een erg mooie soundtrack.

Dikke 3,5 sterren.

Best een intrigerende psychologische thriller met lichte horrorinvloeden dat helaas net iets te lang doorgaat.

Kent een rustige opbouw, maar blijft toch interessant. Met name als dan eindelijk het schaken begint wordt het intenser. Het zegt ook wel wat dat Yannick op een gegeven moment kon ontsnappen, maar toch wou blijven om Beaulieu alsnog te verslaan. De soort van fantasy-achtige droomsettings die je tussendoor soms ziet zijn echt mooi gemaakt en geeft de film een extra dimensie mee.

En als je dan uiteindelijk ziet dat Beaulieu de afgelopen 15 jaar 'rechtvaardig' bezig is geweest om zijn eigen schaakspel inclusief schaakstukken van de mensen die hij beoordeeld heeft te maken, is dat wel wat. Vooral als ze dan ook nog hun laatste potje daarmee gaan spelen, alleen jammer dat deze pot nooit wordt afgemaakt.
Want eindstand wordt Beaulieu gewoon door de politie opgepakt en zie je Yannick in zijn appartement nog steeds intensief aan het schaken. Hij is helemaal verward geraakt en heeft geen oog meer voor de belangrijke zaken.

Wel jammer dat je niks meer van Michelle hoort of ziet, aangezien zij nog voortvluchtig was. Ik had op z'n minst wel verwacht dat zij haar opwachting zou maken bij zijn appartement en dan eindelijk haar inwijding zou voltooien door tegen Yannick te schaken.
Mylène St-Sauveur die Michelle speelt mag er trouwens zeker wel zijn.

Overigens vond ik Marc-André Grondin wel erg op Gael García Bernal lijken.

Anyway, 3,5 sterren.

"None of us will be remembered."

Van tevoren had ik eigenlijk wel kunnen verwachten dat dit weer zo een zogenoemd 'Bayhem' vehikel zou worden, maar vanwege Ryan Reynolds heb ik de film toch een kans gegeven.

Reynolds mag hier dus komen opdraven als een miljardair die de wereld beter wil maken, hoe nobel van hem. Hij rekruteert wat mensen om hem heen die hun dood faken, opdat ze niet meer te traceren zijn. In deze opzet wordt er een elite groep gecreëerd die eenieder hun specialiteit heeft en bad guys mag uitschakelen.

Aanvankelijk opent '6 Underground' nog best aardig. In typische Bay stijl wordt er een over-the-top achtervolging in beeld gebracht, waarbij de vaste ingrediënten als: slow-mo, explosies en overbelichting niet mogen ontbreken. Voor de verandering wordt er nog eens flink bloed getoond en lijkt het allemaal veel explicieter te zijn.

Daar blijft het helaas ook bij, want zodra alle bombast is verdwenen blijft er louter een lege huls over. Dit is vooral te merken aan de rommeligheid waarmee het hele gebeuren wordt gebracht; er worden een hoop ideeën tegen de muur gegooid in de hoop dat er maar iets blijft hangen. Ik moest mezelf er echt toe aanzetten om de film maar af te kijken en dan nog eens de humor erbij die vaak doodslaat, zucht. Verrassend dat dit afkomstig is van dezelfde schrijvers die onder andere aan 'Deadpool' hebben meegewerkt.

Al met al een matige actiefilm waar ik weinig uit kan halen. Wat mij betreft is dit de laatste film van Bay die ik heb gezien, tenzij hij in de toekomst nog met iets revolutionairs op de proppen komt.

Kleine 2,0 sterren.

"There's something alien out there."

Met Adam Driver heb ik niet zoveel, maar dit leek mij wel een aardige film voor tussendoor.

Driver stapt hier in de rol van astronaut Mills. Hij neemt noodgedwongen een twee jaar durende verkenningsmissie aan, omdat hij het geld nodig heeft voor zijn zieke dochter. Ver zal hij echter niet komen, gezien zijn ruimteschip geraakt wordt door asteroïden. Hierdoor crasht hij op de aarde van 65 miljoen jaar geleden.

Wat volgt is een soort van 'The Last of Us' scenario waarin Mills een klein meisje moet beschermen. Gezamenlijk moeten ze naar een ontsnappingscapsule zien te geraken, terwijl ze met allerlei gevaarlijke obstakels te maken krijgen. Het is allemaal vrij rechttoe rechtaan te noemen. De actiescènes zijn in orde en ik vond de dinosaurussen er zeker niet onaardig uitzien.

Driver doet het niet slecht en de dynamiek met Ariana Greenblatt is best oké. Het narratief is alleen wel aan de magere kant, want het enige waar men op terugvalt is de zieke dochter van Mills. Gelukkig wordt het gebeuren niet onnodig gerekt en de speelduur van 93 minuten is in deze tijd een verademing. Als kijker heb ik mij in ieder geval niet verveeld.

Al met al is '65' een vermakelijke Sci-Fi voor tussendoor. Toch blijft het jammer dat er niet meer uit dit gegeven is gehaald.

3,0 Sterren.

"Usually on work trips my colleagues, they just like go to a strip club or something and I end up back in the hotel just talking to my mother."

Deze film kwam ik een paar maanden geleden tegen in een feature op IMDb. En toen ik zag dat Karan Soni (de grappige taxichauffeur uit 'Deadpool') hierin speelde, kon ik dit al helemaal niet links laten liggen.

Gearrangeerde huwelijken zijn in de Indiase gemeenschap gemeengoed. Vanuit die opzet volg je hier de conservatieve Ravi en de vrijgevochten Rita die op een date gaan, opgezet door hun ouders. Dit zou eigenlijk slechts één middag duren, maar door de noodgedwongen lockdown worden dit opeens zeven dagen.

Het leidt vanzelfsprekend tot een grote clash met deze twee uiteenlopende persoonlijkheden. Als kijker is het interessant om te zien hoe beide personages er een andere kijk op nahouden en langzamerhand toch nader tot elkaar komen als ze elkaar beter proberen te begrijpen. Dit gaat gepaard met een aantal leuke grappen.

Soni en Geraldine Viswanathan dragen de film met gemak en de nodige charme. Viswanathan verraste mij wel, omdat ik haar in 'Blockers' vrij irritant vond. Het is alleen jammer dat het gebeuren rondom de pandemie in de tweede helft net iets te veel de overhand krijgt. Desondanks blijft het onderhoudend genoeg met de twee hartverwarmende hoofdpersonages.

Al met al is '7 Days' een vermakelijke romcom voor tussendoor.

Dikke 3,0 sterren.

Zeer indringende film over een zwaar onderwerp, namelijk hoe je als vader zinspeelt om wraak te nemen op de verkrachter en tevens moordenaar van je dochter.

Het martelen wordt vrij expliciet in beeld gebracht, dat de film geen soundtrack heeft versterkt de algehele grauwe sfeer alleen maar. Waardoor het er best deprimerend uitziet, min of meer denk ik ook wel de gedachtegang van de hoofdrolspeler.

De laatste paar vragen van de interviewer stellen de kijker zelf ook aan de kaak en dan ga je jezelf echt afvragen of het wel moreel is wat de vader in deze film heeft gedaan.

3,5 Sterren.

Ik vond het wel een aardige film om te zien, deze semi autobiografische film. Het is lekker donker, Eminem acteert aardig, verhaal is wel aardig, de rap battles zijn goed in beeld gebracht.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"I never should have gotten out of bed this morning."

Een film 96 Minutes noemen, terwijl het eigenlijk 93 minuten duurt zorgt natuurlijk voor enige verwarring. Om het even op te helderen: tegen het einde wordt er gerefereerd aan de 96 minuten dat de hele carjacking situatie heeft geduurd.

Enfin, ik vond de film maar zozo. Aan de ene kant wordt er een aardig beeld geschetst over de uitzichtloze situatie van twee van de jongeren en aan de andere kant van de twee wat meer gefortuneerde jongeren, met wederom het racisme wat aan bod komt. Deze worden m.u.v. Kevin prima neergezet, met name Brittany Snow vertolkt haar personage goed.

96 Minutes kabbelt aardig voort door te switchen van de huidige situatie naar flashbacks voorafgaand aan de carjacking. Helaas miste ik een beetje de karakterontwikkeling hierin, naast het feit dat één van de verhaallijnen er volledig van losstaat en je als kijker enigszins op een verkeerd been zet.

Daarnaast vliegt de film ietwat uit de bocht door de domme acties van Kevin. Ik weet dat dit gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, maar de acties van hem werd zo overdreven gebracht; al kan dat misschien ook te maken hebben met het spel van Trautmann. Toch wel een kleine domper.

Al met al best interessant om eens gezien te hebben, maar over het geheel gezien schiet het op enkele punten tekort.

Kleine 3,0 sterren.

Actiefilm voor tussendoor.

Qua verhaal is het zo simpel mogelijk gehouden, je zou kunnen spreken van dertien in een dozijn. Maar dat deert niet, omdat de film letterlijk aan je voorbij raast. Wel zitten er aantal kleine plotgaten in en de film vertoont enkele kuren van onlogica. Daarnaast vind ik hoofdrolspeler Gilles Lellouche niet echt geschikt voor zijn rol.

Gelukkig zit het met de nodige actie wel goed. Door de korte speelduur zit er een snelle pacing in, wat de film ten goede komt. Er zitten een paar fijne actie- en achtervolgingsscènes in, met name de achtervolging in het metrostation was erg nice.

Al met al best een aardige film voor als je even niks te doen hebt.

3,0 Sterren.

"Putain de famille."

Deze titel is een komische variant van 'Speed'.

Je krijgt hier te maken met een Robert Downey jr. lookalike die met zijn gezin in een nieuwe minibus op vakantie gaat. Op een paar kleine incidenten na lijkt de trip voortvarend te gaan, maar zodra de cruise control begint op te spelen, komen ze pas echt in de penarie. Het blijkt dat deze niet meer kan worden uitgeschakeld, waardoor ze verplicht zijn om met 130 kilometer per uur hun weg te vervolgen.

Het is in ieder geval een prima opzet die garant staat voor vele gestoorde momenten. Naast het hysterische gedoe in de minibus zelf komt er nog een 'ik hoef niet te tanken schat' figuur om de hoek kijken en uiteraard de gendarmerie die een oplossing probeert te vinden. Op deze wijze wordt er een hoop grappige chaos op de weg gecreëerd.

Een mooie verrassing is dan ook dat hier - grootschalige - actie in is verwerkt, want op voorhand had ik eigenlijk verwacht dat het meeste zich in de minibus zou afspelen. Het is alleen wel jammer dat er net iets te veel overbodige subplotjes bij betrokken worden, want het leidt enkel af van de aanwezige situatie. Daarbij spelen sommige acteurs niet overtuigend genoeg.

Al met al is 'À Fond' een aardige comedy die je als tussendoortje kan kijken.

Dikke 2,5 sterren.

Man wat een ziekelijk goede film is dit me toch zeg en één van de beste horrors die ik in tijden heb gezien.

Het begin heeft wat weg van een drama en kabbelt rustig voort met de daarbij behorende muziek. Maar zodra Sarah thuis is gaat het pas echt los. Het begint met een mysterieuze vrouw die aanbelt en zegt autopech te hebben (in eerste instantie dacht ik dat het die zuster uit het ziekenhuis was, maar als je haar van dichterbij ziet is het toch niet zo), maar probeert vervolgens om het huis binnen te dringen met alle gevolgen van dien.

De politie wordt ingeschakeld, maar die staan ook machteloos en zo wordt de kijker overgeleverd aan de Femme Fatale die de ene moord na de andere pleegt. Nog nooit een schaar gebruikt zien worden in zoveel opzichten.
De ene duistere shot wordt afgewisseld met de andere gruwelijk shot en het gaat zo even een uur door met als hoogtepunt dat de Femme Fatale de buik openknipt om de baby eruit te halen.
Uiteindelijk wordt dan duidelijk dat de Femme Fatale betrokken was bij de ongeluk van Sarah en zij daarbij wel haar kind heeft verloren.

En ik als kijker bleef maar geboeid kijken naar wat er nu weer zou gebeuren.

À l'Intérieur is zeker een verademing voor elke horrorfan met nog eens een goede verhaallijn en plot twist die zo vaak ontbreken bij de andere horrors.

4, 5 Sterren.

Het eerste uur is vrij saai te noemen, gelukkig wordt dit goedgemaakt het laatste halfuur waarin je als kijker op een vermakelijk martelfestijn wordt getrakteerd.
Tussendoor zijn er gelukkig nog wat merkwaardige scènes die de film nog de moeite waard maken zoals: de telefoon scène, als de man uit de zak komt en het kots naar binnen slurpt en de droom scènes.

3,0 Sterren.

"Even the brightest star loses its light."

De premisse leek mij wel interessant, maar de uiteindelijke uitwerking is helaas teleurstellend.

In 'Órbita 9' volg je Helena. Zij woont haar hele leven aan boord van een ruimteschip, gezien de aarde in hevig verval is geraakt. Wanneer er onderhoud nodig is, ontmoet ze Álex. Naast het repareren van haar schip leert hij haar ook een andere realiteit kennen.

Op zich begint de film nog lekker mysterieus, maar de eerste wending gooit al gauw roet in het eten. Hiermee wordt het stukje Sci-Fi zowat volledig overboord gegooid en wordt er een soort van halfslachtig liefdesverhaal gecreëerd dat besprenkeld is met thrillerelementen. Hier en daar zitten er weliswaar wat leuke referenties in verwerkt, zoals naar een 'Blade Runner'. Maar over het geheel is het mager te noemen.

Het laat zich niet verrassen dat het verdere verloop standaard is. Daarbovenop is de eerder opgebouwde spanning vrijwel afwezig. De relatie tussen Helena en Álex deed mij eveneens niet zoveel, hoewel er wel een paar aardige momenten zijn. Voor de rest oogt het allemaal best oké en het scheelt nog dat de speelduur niet lang is.

Al met al een vrij nietszeggende Sci-Fi waar je eerlijk gezegd weinig aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

Post-apocalyptisch op zijn Spaans.

En nog geen eens zo slecht moet ik zeggen. Jammer dat ik 'm door enkele negatieve berichten in het begin zo lang links heb laten liggen.

Zoals eerder gezegd, is het fijn dat er voor een keer eens geen zombies zijn betrokken bij het gegeven. De keus voor agorafobie als virus is leuk bedacht en levert een aantal benauwende situaties op. Doordat het verhaal subtiel in elkaar verweven is d.m.v. heden en flashbacks werkt dit prima.

Verder komt Barcelona als grauwe- en verlaten setting goed over; het geeft het geheel een gedegen desolate sfeer waar onheil in de lucht hangt. Mede door de wisselwerking en het sterke spel van de twee hoofdrolspelers komt dit geloofwaardig naar voren.

Alleen jammer dat het in de tweede helft langzaamaan minder wordt. Door een teveel aan toevalligheden gaat het de twee collega's wel iets te makkelijk af. Naast het feit dat het GPS-apparaat in onmogelijke situaties nog steeds blijft functioneren, hoewel je dat in dergelijke films maar voor lief moet nemen.

Al met al best vermakelijk om eens gezien te hebben, mits je als kijker niet let op wat onlogica en toevalligheden.

3,0 Sterren.