Opinions

"I ain’t cuffing up."

Anders maak je gewoon een B-versie van 'Heat'...

Wederom krijg je te maken met overvallers die een grootse kraak zetten versus agenten die er alles aandoen om hen tegen te houden. Ondertussen wordt er ingegaan op de privélevens van de hoofdpersonen zonder ook maar iets te vertellen.

Met een kleine twee en een half uur op de teller is 'Den of Thieves' lang van stof, terwijl men hier gerust stukken had mogen weglaten. Er worden namelijk verscheidene subplotjes geïntroduceerd die weinig toevoegen aan de al oppervlakkige personages. Het ironische is dat je nog steeds vrij weinig weet van deze mensen, ondanks dat de cast het er nog best aardig van afbrengt. Eigenlijk komen er maar hooguit drie à vier karakters echt aan bod en hangt de rest er maar een beetje bij.

Nochtans opent de film sterk met een shootout; het geluid van de wapens is imponerend en de actie hierin zorgt voor een hoop sensatie. Des te jammer dat je als kijker erg lang op je honger moet blijven zitten, gezien de volgende actiescène pas weer in de finale is. De onderhoudende regie van Christian Gudegast biedt nog enigszins afleiding, maar de talloze plotgaten en de onzinnige wending zijn niet te vergeven.

Al met al een redelijke actiefilm die zichzelf helaas te serieus neemt. Met een kortere speelduur en betere balans had hier duidelijk meer uitgehaald kunnen worden.

Dikke 2,5 sterren.

"Who's really out there?"

Bedankt voor de tip jeroentjuhhhhh.

Dit is inderdaad weer eens een andere kijk op het gehele found footage gebeuren. Qua gegeven doet het me een beetje denken aan Thomas Est Amoureux (2000), alleen dan beter uitgewerkt. Wat duidelijk laat zien dat er toch meer werk inzit, ondanks de simpele opzet.

'The Den' wordt aardig opgebouwd d.m.v. Chat Roulette gesprekken, al blijft het voor mijn gevoel net iets te veel daarin hangen. Wel is langzaamaan de spanning te voelen door wat - kleine - incidenten, dit zorgt voor enkele griezelige momenten die veelal uit het niets komen.

Het kat-en-muisspel dat uiteindelijk volgt zit dan ook prima in elkaar. Hoewel je het slot als kijker wellicht eerder hebt gezien, wordt het gedegen gebracht. De film laat je letterlijk achter met een soort van voyeuristisch gevoel, wat dat betreft moet je wel even blijven zitten bij de eindcredits.

Al met al een vermakelijke horror om eens gezien te hebben. Bovendien kijkt het door de korte speelduur goed weg.

3,0 Sterren.

Vanmiddag in de bios gezien en op zich wel een aardige, ingetogen film dat ondanks het moeilijke onderwerp nergens echt zwaar wordt. Het wordt luchtig gehouden door met name Clooney die een erg goede rol neerzet en zijn gezin bij elkaar probeert te houden.

Leuke setting ook trouwens in de vorm van Hawaï met enkele mooie shots.

Kleine minpunt is dat het hier en daar soms ietwat langdradig wordt.

3,5 Sterren.

Op zich wel een vermakelijke horror met een - soort van leuke - twist op het eind. Hiermee doel ik op dat Sarah erachter komt dat Juno een relatie met Paul had en zo kom je er weer achter waarom Paul aan het begin zo afwezig is. Wat ook wel leuk was, is dat Sarah hallucineert dat ze ontsnapt, maar uiteindelijk zichzelf weer terug in de grot vind te midden van al die monsters waar haar waarschijnlijk een pijnlijke dood wacht.

Verder is het acteerwerk op zich wel aardig, de sfeer zit er ook wel goed in. Alleen ik moet zeggen dat ik in eerste instantie toch niet zo schrok van die monsters.

Maar al met al toch wel een boven gemiddelde horror, nipt 3, 5 sterren.

Totaal overbodig vervolg en al helemaal als op het eind iedereen dood gaat. Waarbij ook gelijk een plotgat ontstaat met de oude man en als je dan ziet dat Juno nog blijkbaar leeft.

Gorewijs gezien zat het op zich wel goed in elkaar, alleen leek de bloed iets te fake naar mijn mening.

Ik moest trouwens wel even lachen toen ze in de 'wc' van de monsters terecht zijn gekomen er eentje besluit om zijn boodschap te doen.

Kleine 2,0 sterren.

De plan was eigenlijk om gisterenavond Red te gaan kijken in de bios, maar aangezien die uitverkocht was voor deze film gegaan en zeker geen spijt van gehad.

Een heerlijke animatiefilm om te zien. Eindelijk worden eens de schurken in het zonnetje gezet. Echt de meest absurde dingen komen voorbij en die accepteer je gewoon als kijker. Die auto van Gru, minions, absurde wapens en ga zo maar door.

En vooral niet die schattige kinderen vergeten, vooral Agnes.

Overigens zitten de 3D effecten ook goed in elkaar, las namelijk verscheidene berichten dat dit best wel achterwege gelaten had kunnen worden. Maar het voegt zeker wat toe aan de film.

Een dikke 3, 5 sterren. Hopelijk komt hier nog eens een vervolg op.

"That's right, baby! Gru's back in the game with cool cars, gadgets and weapons!"

Vanochtend in de bios meegepakt (Pathé had een voorpremière) en ik heb er net zoals het eerste deel weer met volle teugen van genoten.

Waar het vorige deel nog inging op de schurkendaden van Gru en hoe hij de drie weesmeisjes: Margo, Edith en Agnes ontmoet; draait het in dit deel er meer om hoe hij zelf min of meer de good guy moet spelen en een schurk moet zien te stoppen. Hierbij wordt duidelijk ook meer aandacht besteed aan de liefde, in de vorm van love interest agent Lucy Wilde.

Het bovenstaande is natuurlijk slechts als kapstok bedoelt voor alle ongein dat staat te gebeuren en waar de welbekende gele minions een groot deel van uitmaken. In dit deel staan ze iets meer centraler en op sommige momenten werd ik echt goed verrast in wat voor gestoorde situaties ze steeds weer terecht kwamen. Tevens nemen we letterlijk een kijkje in hun fantasie: het was echt lachen om minion Dave te zien fantaseren over agent Lucy.

Qua animatie zit het net zoals in het eerste deel hier ook weer prima in elkaar. Het ziet er kleurrijk uit en de animaties lopen vlot in elkaar over, waarbij er duidelijk is gelet op de details. Wederom werkt het 3D weer uitstekend. Blijf wel even zitten bij de eindcredits voor nog meer minion actie.

Al met al een zeer geslaagd vervolg dat zeker de moeite waard is om te zien. De film kent een vlotte pacing, qua grapdichtheid zit het prima in elkaar en om vooral de minions niet te vergeten. Een uitstekende animatiefilm voor jong en oud.

Dikke 3,5 sterren.

"Become a villain again."

De eerste twee delen waren nog vermakelijk, maar met 'Minions' was de neergang al te zien die met deze film wordt doorgezet.

Het is duidelijk te merken dat de ideeën inmiddels op zijn. In dit deel wordt de broer van Gru geïntroduceerd om de boel iets interessanter te maken en een bad guy die wel erg in de jaren '80 is blijven hangen. Blijkbaar moet dit de film levendiger maken, maar men slaat hier de plank flink mis.

'Despicable Me 3' is gewoonweg niets meer dan wat sketches op één hoop gooien en maar hopen dat er iets leuks tussen zit. Daarvoor lopen er te veel dingen door elkaar; de minions die in opstand komen, de kinderen die er een beetje bijhangen en ga zo maar door. Het is alsof je naar meerdere films tegelijk kijkt die de middelmaat niet ontstijgen.

Het resultaat is een onsamenhangend geheel waar je als kijker te maken krijgt met aangezet sentiment en geforceerde humor die slechts voor een paar glimlachen zorgt. Terwijl er nog zo veel gedaan had kunnen worden door meer in te gaan op de geschiedenis van de broers. De rek is er dan ook gauw uit, waardoor er alleen nog de prima animatie en de aardige soundtrack rest.

Al met al een matig vehikel, hopelijk blijft het hierbij.

2,0 Sterren.

Tja, op zich wel een redelijke verfilming van de anime. Ryuk kon er op zich nog wel mee door en het acteerwerk was op zich ook wel aardig. Ik vond het wel grappig hoe L werd geportretteerd.

3,0 Sterren.

Aardig vervolg en een andere einde dan de anime, alleen iets te lang doorgetrokken.

Waar Ryuk er overigens nog wel aardig uit ziet, ziet Rem er totaal niet uit.

Wederom 3,0 sterren.

"It's not rabies. They're zombies!"

Dit leek me wel lachen om eens te zien.

Het gegeven van studenten die vastzitten in een school vol zombies is best leuk, maar de uitwerking laat redelijk veel te wensen over. Op zich begint het nog vrij vlot, maar de film komt vervolgens helemaal tot stilstand. Wat dan volgt is een halfslachtige romcom waaraan te veel tijd wordt besteed. Hierbij heb je als kijker met de nodige stereotype personages te maken die geregeld vervelend overkomen.

Toch biedt 'Detention of the Dead' een aantal leuke dingen in de vorm van een paar running gags en gestoorde situaties. Maar het zwaktebod blijft het gebrek aan horror, ondanks dat de zombies er mee door kunnen. Er wordt namelijk geen spanning gecreëerd en qua gore blijft het braaf.

Al met al matig, hier had meer mee gedaan kunnen worden. Mocht je nog geïnteresseerd zijn, na de eindcredits zit een extra scène.

Kleine 2,0 sterren.

Buried in een auto...

Zoals ik al verwachtte dus, met als enige uitzondering dat we Jackson gelukkig niet alleen in zijn auto zien.
Voor de rest kabbelt het wel redelijk weg en moet je niet al te grote verrassingen verwachten. Ik moet wel zeggen dat Jackson zich gedurende de film vanuit het niets ontpopt als een ware uitvinder, met al de dingen waarmee hij op de proppen komt om te kunnen overleven.

De film ziet er overigens wel iets beter uit dan wat er in de trailer vertoond wordt, dat hield me in eerste instantie ook wel tegen. Maar ik heb gewoon iets met films waarin iemand is opgesloten in een ruimte, vandaar ook mijn motivatie om alsnog deze film te kijken.

Al met al een redelijke thriller die helaas nergens al te spannend wordt, maar toch redelijk wegkijkt.

Kleine 2,5 sterren.

"You don't talk about this to anyone, ever."

Tja, echt fan zal ik nooit worden van het werk van Kathryn Bigelow, maar wat ze hier presteert is wel erg flauw.

De opening met een - afgeraffelde - animatie die even snel uitleg probeert te geven over het ontstaan van de raciale spanningen voelt misplaatst aan; in eerste instantie dacht ik zelfs dat het een speciale short was, om er vervolgens achter te komen dat dit ook daadwerkelijk bij de film hoort. Het luidt een film in die pretendeert te draaien om de rellen die zich hebben afgespeeld tijdens de jaren '60, met in ogenschouw de hedendaagse spanningen die heersen in Amerika.

Als je als kijker verwacht dat er meer ingegaan wordt rondom deze gebeurtenissen, dan kom je bedrogen uit. Dat de film eveneens de naam 'Detroit' draagt is ironisch te noemen. In plaats daarvan lijk je terecht te komen in een langdradige exploitatie gefilmd in docu stijl die zich focust rondom de gebeurtenissen in het Algiers Motel.

Bigelow verslikt zich gauw in goedkope gewelddadige uitbarstingen, zonder enig context in acht te nemen. De psychologische spanningen komen hierdoor nooit goed naar voren. Weliswaar zitten er een paar intrigerende momenten tussen, maar men slaat de plank flink mis om de tragedie echt te kunnen plaatsen. Op deze manier kabbelt het geheel voort naar een slot dat als een nachtkaars uitgaat.

Al met al een matige vertelling die de gebeurtenissen geen eer aandoet. Best zonde, want ik had vooraf verwacht om meer inzicht te krijgen op deze tijdsperiode.

2,5 Sterren.

Na Chocolate was ik toch benieuwd naar de volgende film van Yanin en zoals met de meeste vechtfilms hou ik dan ook nooit echt rekening met het verhaaltje, maar dit sloeg werkelijk alles.
Het dramagedeelte neemt echt teveel de overhand tegen het einde aan. Ik ben volgens mij in slaap gevallen bij de uitleg, maar gelukkig legt ParadoxPersona het nog even uit in zijn post en dan slaat het helemaal als een tang op een varken.

Dan rest nog de gevechtscènes en die zitten op zich wel oké in elkaar, de ene keer echt sterk, de andere keer wat zwakjes en te ingestudeerd. Met name het gevecht op de drie bruggen vond ik echt te nep voor woorden.

Kleine 3,0 sterren.

Mijn eerste Dardenne.

Helaas niet wat ik ervan verwacht had.

Op zich wordt er een interessant sociaaleconomisch probleem aangekaart, wat heden ten daags zeer actueel is. Hoewel het in dit geval enigszins meevalt, desondanks kan ik me wel inleven in de protagoniste en haar moedeloosheid in de zoektocht om haar baan te behouden.

De ontmoetingen tussen Sandra en haar collega's kunnen repetitief aanvoelen, maar weten op een bepaalde manier de aandacht vast te houden doordat elke collega weer een andere motivatie heeft. Bovendien krijg je als kijker te maken met de verschillende lagen van de maatschappij; waar de ene collega nauwelijks kan rondkomen, is de ander zijn huis aan het verbouwen.

Jammer genoeg miste ik een zekere overtuiging in de film. Daarvoor verlopen sommige dingen net te makkelijk of wordt er vanuit het niets een onnodige kunstgreep uitgehaald. Het is dat Marion Cotillard zo een fenomenale rol speelt waarin duidelijk naar voren komt dat haar personage continu een - innerlijke - strijd aan het voeren is. Hierbij helpen een aantal tracking shots om het geheel iets realistisch mee te geven.

Al met al redelijk indringend, maar wat mij betreft had het dramatischer gemogen.

3,0 Sterren.

Had hier eigenlijk niet al te hoge verwachtingen van, de trailer zag er wel leuk uit. Maar toen ik zag dat het van Shyamalan was had ik wel zo mijn bedenkingen, omdat de laatste films (The Village en The Happening) van hem nou niet echt iets vond om naar huis over te schrijven.

Dus ging ik wel met enige bedenkingen naar de bios, maar eindstand is het toch wel een vermakelijke film. Geen hoogvlieger, gewoon een leuk tussendoortje.

Als kijker ben je zelf de hele tijd zoekende naar de dader, als je dan net denkt dat je 'm hebt gevonden blijkt het weer iemand anders te zijn en dan blijkt het toch degene te zijn van wie je het helemaal niet had verwacht.

3, 0 Sterren.

Vanmiddag in de bios gezien en op zich wel een redelijk vermakelijke film die me niet lang zal bijbleven. Ook niet echt bioscoopwaardig moet ik zeggen, meer om te downloaden en kijken als je niks te doen hebt.

Het is allemaal vrij standaard, niet al te bijzonder, inwisselbare personages en soms zelfs grappig waar dat niet zo zou moeten zijn.

De paar exorcismen die je in de film ziet zijn op zich nog wel goed gedaan, alleen het was het toch net niet helemaal.

Om het goedkope einde niet te vergeten, alsof ze geen geld meer hadden en de film even snel moesten afronden...

Nipt 2,5 sterren.

Na de spectaculaire trailer al meerdere keren in de bios voorbij gezien hebben te komen heb ik 'm gisteren maar in de bios gezien en ik werd helemaal weg geblazen door deze film.

Cooper zet echt een meesterlijke dubbelrol neer als de zieke/gestoorde Uday en als de kalme/nuchtere Latif.

De actie is spaarzaam, maar als het los gaat dan gaat het ook wel aardig los. Zoals bijvoorbeeld de scène waarin de beste vriend van Saddam wordt opengesneden.

De film deed me af en toe trouwens wel aan Scarface denken, het is zeker door Scarface in zekere zin beïnvloed.

Overigens wel lachen om die Mimoun als één van de bodyguards te zien.

Dikke 4,0 sterren en ik ga 'm binnenkort nog een keer kijken in de bios.

Devil's Snooze...

Vanochtend in de bios met lage verwachtingen meegepakt, omdat ik er tot nu toe alleen maar slechte verhalen over heb gehoord en dat blijkt niet ongegrond te zijn. Het is namelijk niet al te best. Overigens vertoont de film - zoals eerder vermeld - enige gelijkenissen met de klassieker Rosemary's Baby (1968), verder vind ik het erg lijken op Paranormal Activity (2007).

Op zich kent Devil's Due een aardige opbouw en zetten Zach Gilford en Allison Miller een prima stel neer die een leuke chemie met elkaar delen. Helaas houdt het daar mee op, de film lijkt maar voort te kabbelen zonder enige richting; gewoonweg slaapverwekkend te noemen.

De horror is dan ook ver te zoeken. Het is tekenend dat steeds wanneer het net interessant begint te worden, de scène wordt afgekapt. Hierbij zijn de spaarzame scares totaal niet eng. Alleen tegen het einde aan gaat het nog enigszins los, maar het is te weinig om de film te redden. Tevens voelt de finale als een anticlimax aan.

En dan heb ik het nog geen eens gehad over de vele plotgaten en onlogica. Normaal gesproken deert mij dat niet zo bij dergelijke films, maar hier worden bepaalde gebeurtenissen wel erg zwak weggezet. Daarnaast wordt er alsmaar gezocht naar een reden om in de found footage stijl te filmen, het lijkt er bij de haren bijgesleept te zijn.

Al met al een vermoeiende zit voor een film van 89 minuten, gevoelsmatig duurde het voor mij langer. Dat geeft maar weer eens aan hoe langdradig het geheel is, de regisseurs kunnen beter terug gaan naar hun korte filmpjes.

Kleine 1,5 sterren.

Op zich wel een redelijk vermakelijke film, niet alles is even geslaagd. Maar gelukkig zitten er meer dan ruim voldoende grappen en hardheden in.

3,0 Sterren.

Zonde van je tijd, gelukkig was ik ook half in slaap gevallen gedurende de film zodat het me nog enigszins bespaard bleef.

Onorigineel, saai, geen boeiende personages en ga zo maar door.

Een onverbiddelijke 0,5 sterren.

Top film, met een eveneens grandioze rol van Willis. Yippie Kay Yee Motherfucker.

Alleen die Duitse terroristen spreken wel erg slecht Duits, ik heb begrepen dat ze in Duitsland bij het nasynchroniseren ook die Duitse terroristen hebben nagesynchroniseerd, omdat ze simpelweg niet te verstaan waren met hun Duits.

Ik geef 'm 5 sterren klaar.

Leuke vervolg om te zien, maar duidelijk iets minder dan 1. Actie is uiteraard weer top hier en natuurlijk weer Willis.

Ik geef 'm 4 sterren.

Wel een aardige film en de samenwerking tussen Jackson en Willis is wat deze film overeind houdt. De opdrachten die ze moeten uitvoeren heeft ook wel wat.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"Je zou kunnen zeggen dat dit het relaas is van iemand die het geluk probeert vast te houden."

Vanochtend maar eens in de bios meegepakt zonder enige verwachtingen en dat is maar beter ook, want echt bijzonder vond ik het helaas niet. Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar ik neem aan dat het boek vele malen beter is dan deze film. Het gegeven doet me overigens lichtelijk denken aan Carnage (2011), al heeft die film meer een komische toon.

Qua verhaal zou hier op zich wel iets moois uit moeten komen zou je denken, maar helaas is het tegendeel waar. De film verzand in een hoop geneuzel met weinig aansprekende personages en een matige spanningsopbouw. En dat is best jammer te noemen, omdat ik wel hou van zulke films waarin (psychologische) conversaties de boventoon voeren. Het gebeuren in het restaurant kwam naar mijn mening vrij flauwtjes over zonder noemenswaardige gebeurtenissen.

De film gaat dan ook als een nachtkaars uit zonder enige vorm van uitsluitsel te geven. Hierbij zou je kunnen zeggen dat dit voor meerdere interpretaties openstaat, maar het voelde meer alsof ik anderhalfuur mijn tijd heb verspild.

Het enige lichtpuntje in Het Diner is - de voor mij onbekende - Jacob Derwig, die zowat continu met sarcastische opmerkingen rondstrooit alsof het niks is. De manier waarop hij op momenten de vierde wand doorbreekt en zich richt tot de kijker was mooi gedaan.

Al met al matig, hier had zoveel meer mee gedaan kunnen worden. Een gemiste kans.

Kleine 2,0 Sterren.

"We have to bring an idiot to dinner to make fun of them."

Na recentelijk 'The Office (US)' afgerond te hebben, ben ik op zoek gegaan naar meer rare rollen van Steve Carell. 'Dinner for Schmucks' leek me wel een geschikte titel daarvoor.

Het uitgangspunt is op zich aardig gevonden; om promotie te kunnen maken moet een zakenman een idioot vinden die indruk maakt op het maandelijkse diner dat zijn baas elke maand organiseert. Dit lijkt de opmaat te zijn naar een hoop gestoorde situaties, maar je komt toch flink bedrogen uit.

De aanloop naar het diner neemt simpelweg te veel tijd in beslag. Als kijker moet je je door een hoop geforceerde scènes heen werken vooraleer het enigszins interessant wordt. Aan Carell heb je een capabele acteur die heel goed eigenaardige typetjes kan spelen, middels zijn vele maniertjes en mimiek. Daarbij zorgt Paul Rudd voor een stukje rust. Maar als het script je in de steek laat, dan heb je aan degelijk acteerwerk niets meer.

Het geheel is namelijk een rommeltje waar ongeïnspireerde wendingen klakkeloos worden ingebracht. Jay Roach leunt hiervoor te veel op overdreven momenten die irritant en bovenal pijnlijk uitpakken, alleen een aantal grappen zijn nog vermakelijk. Aangekomen bij het diner - waar het om zou moeten draaien - wordt het er niet beter op. De moralistische boodschap kan er dan ook nog wel bij.

Al met al een matige comedy die met een kortere speelduur en meer scherpte beter had gesmaakt. Overigens volgt er na de eindcredits nog een extra scène.

2,0 Sterren.

"What happened here?"

Verrassend dat dit geen Asylum productie is, daarvoor wordt het denk ik net iets te serieus gebracht.

Dit is eigenlijk Jurassic Park (1993) meets found footage. De opzet zou garant moeten staan voor een hoop leuke dingen, maar de uitwerking valt gewoonweg vies tegen. En dan heb ik het nog geen eens gehad over het belabberde acteerwerk ondersteund door amateuristische dialogen.

Daarentegen is de CGI van de dinosaurussen best aardig gelukt, ondanks het lage budget. Er worden zo toch nog wat redelijk overtuigende dino's op het beeld getoverd. Jammer genoeg wordt er vervolgens niets boeiends meer mee gedaan; het schurkt zelfs tegen het kinderachtige aan. Het verloop zit dan ook vol met de nodige ongeloofwaardigheid en foute acties.

Al met al een gemiste kans te noemen, want hier had denk ik meer ingezeten.

1,0 Sterren.

"You know, if people don't get this, it's gonna backfire so hard."

Dit is nog eens found footage op een andere wijze. Het doet me enigszins denken aan Elephant (2003).

Sowieso is de opzet best vermakelijk door het gebeuren te portretteren als een film in een film. Hierbij zijn de vele verwijzingen en enkele parodieën die de twee vrienden naar (cult)films maken, leuk. Het is te merken dat hier de nodige satire en zwarte humor in zit. Alleen jammer dat het vrij snel te raden is waar het geheel naartoe gaat.

Wel werkt de manier waarop het is gefilmd; als kijker voelt het daadwerkelijk aan alsof je met een schoolproject te maken hebt. Hierdoor komt de authenticiteit beter over. Al voelen enkele scènes wel wat gekunsteld aan, zeker door er een pakkende soundtrack onder te monteren. Overigens is de rol van de cameraman vaag, hier had een minieme uitleg niet misstaan. Of misschien is dat er expres uitgesneden.

Al met al een wrang, doch intrigerend drama. Het is interessant om te zien hoe langzaamaan de lijnen vervagen tussen wat 'echt' is en wat niet. Helaas is het op momenten langdradig te noemen.

3,0 Sterren.

"Nobody likes a dirty girl."

Met zo een titel schieten - vanzelfsprekend - de meest wilde dingen in me op, alleen blijkt de film verre van wild te zijn.

Qua verhaal lijkt het op het eerste gezicht niet echt bijzonder en kabbelt het maar wat voort met alle clichés van dien wat betreft een high school-/road movie. Hierbij wordt het helaas nergens al te grappig, ondanks een paar dik aangezette situaties. Wel helpt het dat de onderlinge chemie tussen Juno Temple en Jeremy Dozier goed overkomt.

'Dirty Girl' pakte me dan ook pas tegen het einde als de dramatiek eenmaal om de hoek komt kijken; de confrontatie is erg aangrijpend om te zien. Jammer dat het zo lang heeft geduurd om tot dit niveau te komen. Overigens kan de jaren '80 setting er zo voor door als de jaren '70, het is dat de soundtrack hier enig verschil in brengt.

Al met al matig, voor mij had dit gegeven denk ik beter uitgepakt als volbloed drama met een klein vleugje humor erin verwerkt.

Kleine 2,5 sterren.

"I want to fuck, fuck, fuck, fuck, fuck!"

Bovenstaande quote somt de film op.

'Dirty Grandpa' is namelijk niets meer dan een - ongeïnspireerde - road trip waarin een ogenschijnlijk brave opa helemaal uit zijn bol kan gaan, terwijl zijn kleinzoon hem in de gaten moet houden. Het is een voorspelbaar en bovenal langdradig gebeuren waar geen eind aan lijkt te komen.

Aan de basis staat een aaneenschakeling van random gebeurtenissen, flauwe running gags en erg platte humor. Met name laatstgenoemde uit zich in een keur aan o.a.: homofobe, racistische en seksistische grappen. Op zich is daar niets mis mee, maar de manier waarop het gebracht wordt, komt gewoonweg te geforceerd over. Het is dat er sporadisch nog een enorm foute situatie tussen zit dat de film voor even weer opleeft, maar daar blijft het helaas bij.

De focus is dan ook ver te zoeken. Daarbij wordt er nog eens een moralistische boodschap weggemoffeld. Het lijkt Robert De Niro allemaal niets te schelen, aangezien hij de tijd van zijn leven heeft. Jammer genoeg is hij de enige die zich vermaakt tussen een bont gezelschap van irritante figuren, alleen Aubrey Plaza zorgt soms nog voor een glimlach. Over Zac Efron zal ik het maar helemaal niet hebben, omdat hij nooit grappig is geweest.

Al met al een abominabele comedy die je gerust kan overslaan. Dat een respectabel acteur als De Niro zich hiervoor heeft geleend, al zal zijn bankrekening daar anders over denken.

1,0 Sterren.