Opinions

Uitstekende noir deze 'Gilda', met een geweldige Hayworth, maar voor mij is de absolute ster in deze prent Glenn Ford. Wat een fantastische acteerprestatie en wat een cool figuur. Eigenlijk mankeert er weinig aan deze film, al vond ik één en ander in de 2e helft wat minder worden met die Duitsers bijv. De sfeer in deze film - echt heerlijk, prachtig dat zwart-wit en het casino is een geweldige setting. Alle mooie kamers, de luxe.. heerlijk. Barren, sigaretten, borrels. Alles wat een noir nodig heeft. Heb me prima vermaakt.

Ach jah, hoe ongeloofwaardig kan een film zijn. Deze film is dat behoorlijk in ieder geval. Neemt niet weg dat de film erg vermakelijk was. Een bloedmooie Elisha Cuthbert, veel grappige momenten, leuke muziek en naast de hoofdpersonen zijn veel bijrollen - vooral Paul Dano en Timothy Olypant waren leuk - weggelegd voor geweldige personages in deze film. Veel gejatte elementen, het begon al met het nummer ''The Killing Moon'' van Echo and the Bunnymen en veel van dit soort momenten zouden nog volgen. Naast alle positieve punten rommelt de film ook aan alle kanten, maar opzich zeker het kijken waard voor een keer. Misschien voor vaker dan één keer, maar dan wel om Elisha Cuthbert...

Dit is echt één van de meest ongeloofwaardige films die ik ooit gezien heb. Vreselijk, wat was dit slecht. Echt shockerend vond ik het verrassend genoeg niet eens, wel heel erg vervelend.

Vooral die Ruth mag de boeken in als één van de meest vervelende en belachelijke personages ooit, want dat leek helemaal nergens op. We moeten alsmaar haar trieste praatjes aanhoren en alle kinderen, plus nog wat vriendjes staan er maar wat bij te gapen. Sterker nog; haar kinderen vinden het nog leuk ook; ''Mam? Mag ik haar ook neuken?'' Dat wekt niet alleen veel ergernis op, het is ook nog eens ongeloofwaardigheid op de meest trieste manier, aangezien het gewoon van geen kanten deugt. Dat kleine zusje zit er ook maar wat bij alsof het de normaalste zaak van de wereld is, vriendinnetjes worden uitgenodigd om een lekker martelpartijtje bij te wonen en alleen Davy is het er niet mee eens. Sterker nog; hij vind het vreselijk! Ga dan niet al vluisterend aan je moeder (die slaapt) zitten zeggen dat je haar wat moet vertellen, of vraag niet aan je vader of hij het wel goed vind dat meisjes geslagen mogen worden, want dat heeft geen zin natuurlijk. Trek je bek open man! Ik snap echt niet dat mensen hier zo makkelijk genoegen mee nemen.

Of mensen hebben andere redenen om over dit verschrikkelijk slecht geschreven, ongeloofwaardige zootje heen te zien. En ja, dat moet dan natuurlijk wel en dat mag. Schockerend vond ik het eigenlijk niet eens. Kwam vooral omdat de constante ergernis overheerste en de camera een andere richting opvloog op momenten dat er iets vreselijks stond te gebeuren. We krijgen eigenlijk niks expliciet te zien, maar het is heel erg wat er gebeurd natuurlijk. Daarnaast ben ik ook wel benieuwd waarom die Ruth samen met haar zieke kindertjes dit eigenlijk wel niet doet. Weer een plank die enorm wordt misgeslagen. Wel grappig dat de politie op het laatst toevallig zo komt binnen stormen (vreselijk) en dat ze het slachtoffer die dood ligt te gaan lekker laten liggen. Ze wisten in de 50's waarschijnlijk nog niet dat die juist als eerste hulp nodig hadden, want er kijkt helemaal geen kip naar haar om. Triest.

Ja, en zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat doe ik niet. Er zijn nog wel wat pluspunten in deze film, gelukkig. De jongen die David speelt doet het uitstekend, de sfeer is prima en de tijd was (gelukkig) zo voorbij. Dat maakt in totaal dan een hele dikke onvoldoende.

Vond het maar weinig verheffend. Opzich een aardig 1e deel van de film, maar halverwege is zo'n beetje alles wel duidelijk en het slot is alleen maar een bevestiging van wat ik op de helft van de prent al vermoedde. Blunt is altijd goed, maar haar personage en het verhaal daar omheen is maar matig geschreven. Lekker makkelijk om een mysterie te bouwen rond een dronkaard die zich niks meer herinnert van de betreffende gebeurtenis, maar waar naar het einde toe alles toch weer naar boven komt, zodat de paar puzzelstukjes die er al waren in elkaar vallen. Aardig vermaak, maar niks bijzonders.

Beetje eigenlijk...

Hier had ik toch wat meer van verwacht. Een grote fan van Scarlett Johansson zal ik waarschijnlijk nooit worden. Ik snap niet wat iedereen in haar ziet eigenlijk. Een goede actrice vind ik haar eigenlijk helemaal niet en ik vind haar eigenlijk ook helemaal niet mooi. Volgens mij heb ik hier wel eens anders over gedacht, maar hoe vaker ik haar zie, hoe minder mooi en goed ik haar ga vinden.

Ook in deze film weet ze niet te overtuigen wat mij betreft. Ze zegt niks, kijkt maar wat, er wordt eens goed ingezoomd op haar lippen en dat is het. Neh, dat vond ik maar niks. Opzich hoeft dit geen probleem te zijn, maar ze straalt echt helemaal niks uit. Echt één grote leegte vond ik het. Firth doet het ook niet bijzonder en zijn vrouw en schoonmoeder waren maar irritant. Vooral zijn vrouw op het eind, vreselijk. Dat dochtertje (met die rode krulletjes) vind het leuk om Griet te pesten. Vertel er anders ook even bij waarom, zou handig zijn. Dat romantische zijplotje met Murphy voegt ook al helemaal niks toe.

Maar... de film kent ook zijn goede dingen, al blijven die jammergenoeg schaars. De muziek vond ik erg goed en een paar beelden zijn visueel uitstekend in orde, maar verder kom ik eigenlijk niet. Wat over blijft, is een duf, saai stuk stof die me niet echt kon boeien. Twee sterren.

Redelijke film. Puik acteerwerk van Ryder en Jolie, maar vooral ook Brittany Murphy - één van mijn favoriete actrices - doet het geweldig. De film mist te veel diepgang en het kon me nou allemaal niet echt boeien. Jared Leto zag er ook belachelijk uit met zijn baard en snorretje. De film kent zeker zijn sterke en leuke momenten, maar mist té veel om een voldoende te verdienen van mij. Hier kan het prima acteerwerk ook niks aan veranderen, al is dat wel de reden dat de film nog twee en een halve ster van me krijgt.

Geweldig. Vanaf seconde 1 direct meegezogen in de fantastische sfeer en de opbouw naar de verschillende wendingen in een erg komisch, spannend en vooral vermakelijk en knap geschreven geheel. Joon-ho Bong weet 't qua regie weer mooi te brengen. Niks aan te merken op de kleurrijke personages en ondanks de speelduur vliegt deze 'Parasite' in een sneltreinvaart voorbij. Met het moderne, mooie huis wordt een sterk fundament gezet qua setting en ook de straten, het kelderhuis en het spelen met licht, donker, regen en zonneschijn werkt als een tiet. Een van de betere films die ik sinds behoorlijke tijd zag.

Net herziening gehad op blu-ray. Was alweer een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film zag. Ik vind 'm nog steeds erg goed, maar over het algemeen viel de herziening me toch een klein beetje tegen.

Russell Crowe is bij vlagen erg cool en bruut, maar kent ook zeker z'n minder overtuigende momenten. In de scéne wanneer we zijn zoon en vrouw zien hangen weet Crowe me bijvoorbeeld echt niet te overtuigen. Connie Nielsen is prachtig in de film en ook Phoenix weet nog prima te overtuigen. Waar de soundtrack van Hans Zimmer en Lisa Gerrard eerst nog één van m'n all-time favorieten was vond ik 'm nu nog erg goed, maar eigenlijk niet zo erg bijzonder meer, op het magistrale ''Now We Are Free'' op het einde na.

Maar... toch komt alles nog makkelijk boven de middelmaat uit. Visueel is het allemaal prima in orde, al moet ik zeggen dat de 1080 pix. me niet zoveel meer weten in te pakken dan een ervaring op de ''gewone'' dvd. Misschien komt het omdat het erg wennen is, maar dit is wel erg scherp hoor, wat de blu-ray films niet altijd ten goede komt. Aan de andere kant maken veel scénes op dat vlak juist wél veel meer indruk, omdat ze het wel weer kunnen hebben.

De film moet het voor mij vooral van een aantal hoogtepunten hebben; het geheel wist me niet meer zo mee te slepen als voorheen. Een paar coole one-liners, de vechtscénes (vooral die met de tijger), de veldslagen en het drama op het einde. Ik vind deze Gladiator nog steeds erg gaaf, maar er gaat kwa beoordeling helaas wel een halfje van af.

Yeah, ijzersterke ''praatfilm'' deze 'Glengarry Glen Ross', met Al Pacino als acteerkanon op kop. Wat een geweldige rol zeg. Niet te vergeten; de rest van de cast doet het ook simpelweg uitstekend.

De cast geeft deze film dan ook nét dat beetje extra. Schitterende dialogen, gehaald uit een puik scenario in deze keiharde film, want het gaat er qua woordenwisseling regelmatig bijzonder hard aan toe. Gooi dat naast het feit dat deze mannen zó hard hun best moeten doen voor eigenlijk niks en je zou medelijden krijgen met een aantal van de verkopers en het leven wat ze hebben.

Voor de rest is deze prent sfeervol in haar simpliciteit, met wat regen en een paar weinig bijzondere locaties. Geen bijster bijzonder plot, wel veel interessante details. Geweldige film, motherfucker!

Moest ook wel lachen om dat serieuze hoofd van Watanabe in deze 'Godzilla'. Maar oké, wat een verschrikkelijk lachwekkend prutswerk dit. Die monsters + Godzilla zelf zien er niet uit en het verhaal(tje) is gewoon belachelijk slecht. De opbouw, de personages.. het gaat helemaal nergens over. Regisseur Edwards probeert alles doodserieus te brengen en dat is één van de vele planken die hij misslaat. Het komt over als een Ed Wood-prent. En dan nog 10x slechter. Ook de soundtrack + (DTS) geluid waren absoluut niet bijzonder. En ook dat is nou juist zo belangrijk voor zo'n film als deze. Snel vergeten dit.

Monsterachtige film. Alle voorgaande Godzillas zijn door mij niet zo best beoordeeld, maar deze Japanse Gojira is geweldig. Zeer vermakelijk en visueel indrukwekkend spektakel. Heb genoten.

Prima film en een goed debuut van Ben Affleck als regisseur. Het eerste uur is erg goed en het beste deel van de film, maar het is behoorlijk jammer dat de film het laatste deel wat inzakt. Dit haalt de score dan weer wat naar beneden.

Het tempo in het eerste deel is geweldig. De één na de andere geweldige scéne doet zich voor en alle acteurs leveren opzich prima werk af. De meest indrukwekkende scéne vond ik dat Casey Affleck dat kind in het bad ziet liggen en daarna die vent door zijn hoofd schiet, erg indrukwekkend. De scéne dat die cokeverslaafde moeder haar dochter weer terugkrijgt is dan weer een vreselijk dieptepunt, wat een beroerde scéne zeg. Een beetje gemengde gevoelens eigenlijk en dat over de hele film, die vreselijk sterk begint, maar steeds wat minder word. De twist vond ik ook wat teleurstellend en ongeloofwaardig. Groot pluspunt is Michelle Monaghan, die ziet er weer prima uit.

Over het algemeen zeker een voldoende waard deze prent, maar die is grotendeels te danken aan het eerste deel van de film, zoals eerder gezegd. Ben Affleck mag in ieder geval wel vaker iets ''achter de camera'' proberen.

De enige echte Fincher-scene in deze 'Gone Girl' is de moord op ex-vriend Neil Patrick Harris. Beste scene uit de film ook. Maar oké, verder een tegenvallende Fincher. Ik was op een gegeven moment de tel kwijt hoor, wat betreft de totaal onlogische, ongeloofwaardige en soms zelfs stupide wendingen en twists.

Fincher bouwt eigenlijk op een gegeven moment in een tweestrijd naar een climax toe, waarin ik als kijker gewoon een duidelijk gesloten einde wilde. Ik voelde me daarom ook mooi genaaid. Sowieso omdat de film in het laatste deel echt totaal ontspoort. Nadat Amy haar geld op is gaat het nergens meer over. Jammer.

Meest opzienbarende scene is misschien wel het moment dat Amy wel 1 (!) camera wil manipuleren. Dat zou genoeg moeten zijn. Ehhh ja, oke. Het zal wel. Gelukkig is de muziek echt uitstekend, grootste pluspunt in deze prent. En ja, eerlijk is eerlijk. Ik bleef geboeid kijken. Dat doet Fincher dan weer goed.

Wat een beroerd acteerwerk in deze film zeg. Vooral die gast die net getrouwd was en niet op huwelijksreis kon. Echt te slecht voor woorden. Maarjah, daar tegenover staat een geweldige achtervolging van drie kwartier ofzo. Echt helemaal geweldig, hoe ongeloofwaardig die soms ook is. Grandioos lachen geblazen en soms lekker spannend. Daar zijn geen goede acteurs voor nodig. Lekker vermakelijk filmpje die makkelijk wegkijkt.

Na het zien van deze geweldige docu weet ik veel meer over Hunter S. Thompson. En ongelovelijk, wat een figuur zeg. Prachtig gemaakt, veel briljant archiefmateriaal met beelden uit de jaren '60 en '70, interessante interviews en een fijne vertelwijze, waar ook Johnny Depp zijn steentje aan bijdraagt.

Een enorme mafkees, maar ook een érg interessant figuur die Thompson. Deze docu geeft een fantastisch beeld wat voor persoon hij was en waar hij zich allemaal mee bezig hield. Veel schrijven, maar ook veel politiek. Daarnaast is het duidelijk dat Thompson gewoon een hilarisch figuur kon zijn, met uitspraken waar alleen hij maar op zou komen. Een man met twee kanten, want buiten die grappige kant, is er ook een wat meer sombere, zelfs ietwat angstaanjagende kant.

Ik vond het erg boeiend allemaal. Geweldig om te zien hoe Thompson in z'n korte broekje, met z'n sigarettenpijpje door de sneeuw loopt terwijl het vriest. Daarnaast nog geweldige muziek in de docu. Ik hoorde 'Expecting to Fly' van Buffalo Springfield opkomen, maar daar bleef het jammergenoeg ook bij. Daarnaast bijv. ook nog 'Today' van Jefferson Airplane en ga zo maar door. De manier waarop de docu gemaakt is vond ik erg gaaf. Archiefmateriaal afgewisseld met interviews, filmscénes, Depp die uit een boek voorleest en de vele avonturen van Thompson. Geweldig leuk om te zien wat voor persoon hij was. Gek, grappig, angstaanjagend, rustig, briljant... een mengsel van veel verschillende dingen. Een complex persoon.

Ja, ik vond dit een erg leuke docu. Zit er nu over te denken om boeken als Fear and Loathing in Las Vegas en The Rum Diary aan te schaffen. Ben nu wel erg benieuwd naar de schrijfkunsten van deze man. Mjah, maar even zien. Deze film krijg in ieder geval een dikke voldoende.

Heb hier weinig over te zeggen. Dit 5e deel uit de Die Hard reeks is niet goed, maar werkte me ook niet op m'n zenuwen. Thuis gezien op 1080p en 5.2 DTS geluid en dat vermaakte op sommige momenten toch prima. Verder stelt dit zeer weinig voor, Willis op de automatische piloot, Courtney bakt er niks van en het verhaaltje is zo simpel als ik weet niet wat, maar zoveel minnetjes creëren op sommige momentjes toch een plus. Een paar actiescénes zijn prima gelukt. Blijft jammer dat ze na het 3e deel niet gekapt zijn.

Prima film. Mooi drama met hier en daar een beetje humor. Puike rol van Jennifer Aniston, die waarschijnlijk in deze film één van haar betere prestaties neerzet. Gyllehaal zijn personage deed me te veel denken aan Donnie Darko, maar ook in deze film werkt het opzich wel. John C. Reilly is gewoon een geweldig acteur en bewijst dat ook in deze film weer.

Het eerste uur was leuk, maar het wist me nog niet echt mee te slepen. Naar het einde toe kwam hier verandering in. Het verhaal neemt een andere wending en de cast - vooral Reilly en Aniston - worden met de minuut beter. Ook een leuk bijrolletje van Zooey Deschanel trouwens. De scénes in de supermarkt worden ondersteund door een prima sfeer en alle gebeurtenissen hier en daarbuiten zijn leuk om te volgen.

De film kijkt gewoon lekker weg, maar veel deed het me niet allemaal. Naar het einde toe werd dit wel wat beter, maar écht meeslepend werd het nooit. Daarom kom ik niet verder dan drie sterren voor deze film.

Vroeger al eens gezien, althans.. ik kon me nog wat flarden voor de geest halen. Ben niet altijd zo kapot van Robin Williams, maar deze rol past uitstekend bij hem. Ik moet zeggen dat ik me gisteravond kostelijk heb vermaakt. De Vietnam-setting, de humor (Williams in vorm als érg geloofwaardige DJ - prachtig hoe die soms los gaat) en de fantastische soundtrack. Heb genoten. Niet gedacht dat ik zoveel zou lachen. Naar het einde toe wordt één en ander wat té onnodig serieus, maar nergens storend. Erg fijne klassieker dit.

Supersterke film! Matt Damon speelt geweldig. Wat mij betreft de beste rol die ik van hem heb gezien. Ook Ben Affleck speelt zijn rol prachtig. Ik ben niet zo'n fan van Robin Williams, maar hij spat werkelijk van het scherm. Een erg goede prestatie van hem. Het verhaal is meeslepend, verveeld geen moment, zit vol met memorabele momenten, prachtige dialogen en heerlijke quotes. Minnie Driver en Matt Damon zijn een goed paar op het witte doek trouwens, vooral de scene in haar slaapkamer is onvergetelijk wanneer Damon ''i dont love you'' zegt. Good Will Hunting is één brok emotie en weet je (mij in ieder geval) zeker de gehele speelduur aan het beeld vast te klampen. Klasse werk!

* * * *

Wauwie!

Wat een geweldig, leuke film was dit zeg! Die Ridley Scott is ook zo'n machtfiguur. Die gast kan ook alles. Weer een samenwerking met Russel Crowe, een heel andere dan voorheen, maar wederom erg succesvol wat mij betreft. Ik heb genoten. Van Crowe's prestatie, maar dat was nog maar een klein begin.

Deze hele film is fantastisch. Vanaf het begin tot het eind zitten genieten van een lekker rap tempo, leuke dialogen, veel grappige scénes en dan moet de reis naar Frankrijk nog beginnen, wat het beste aan de hele film is. Visueel is deze film een pareltje. Het huis wat Crowe erft is oogverblindend mooi en zorgde ervoor dat ik mijn ogen geen seconde van het scherm af heb gehouden. Jammer dat dit soort films dan weer niet wat langer duren, mjah... De film deed me overigens vaak denken aan Sideways, wat natuurlijk niet vergezocht is. Als ''oud krot'' was het huis al erg mooi. Wanneer Crowe en co. de boel gaan opknappen wordt het alleen maar mooier.

Naast Russel Crowe is de rest van de casting ook perfect gegaan. Marion Cottilard is een prachtige vrouw en past precies in het mooie totaalplaatje en ook Abbie Cornish - de dochter - is erg mooi en doet het ook uitstekend. De kleine Highmore is grappig, maar eigenlijk is iedereen meer dan goed. Het verhaal zelf stelt niks voor, is voorspelbaar en erg clichématig, maar... het werkt! Ridley Scott maakt er zo'n mooi totaalplaatje van dat je alle negatiefs wil vergeten. Althans, ik dan. Het prachtige huis, de wijgaard, de tuin met het zwembad, de tennisbaan, allemaal prachtig. Voor dit soort films ben ik dus echt wel te porren. De chemie tussen Cottilard en Crowe is heerlijk en de hele sfeer die Scott eromheen gebouwd heeft doet er nog een dikke, vette schep bovenop. Die terrassjes, dorpjes, weggetjes, de natuur, beeldschoon. De film begint leuk, kent een leuk middenstuk en eindigd leuk, wanneer Crowe teruggaat naar het huis en Cottilard. Wat wil je nog meer?

Weer een erg mooie film van Ridley Scott. Crowe doet het uitstekend, al was ik toch bang dat dit niet zo zou zijn. Ik heb andere dingen over zijn prestatie in deze film gehoord, maar waar dat vandaan gehaald is weet ik niet. Tsjah, ik heb genoten van deze film. Dikke vier sterren en echt een film die je wel een paar keer per jaar op kan zetten. Chapeau Ridley!

Ja, erg leuk weer hoor. Heb toch wat een zwak voor ''dit soort'' filmpjes. Veel hilarische scénes, geweldige quotes, de ene fuck na de ander en een hand vol onnozele personages. Die oude Vietnam veteraan was hilarisch. Voor de rest een leuke setting, aardige muziek en natuurlijk ook wel eens een té flauwe grap en een voorspelbaar en allesbehalve bijzonder plot, maar o.a. de grappen en grollen tussendoor maken deze film voor mij makkelijk de moeite waard. De tijd vloog om. Dikke voldoende.

Gister (pas) voor het eerst gezien, dus kan hier niet spreken van jeugdsentiment, maar wat een geweldig leuk filmpje is dit zeg. Heb genoten van dit vermakelijke avontuur.

De cast is leuk, vooral Corey Feldman was weer leuk om te zien, grappig ventje. Net als dat dikkertje trouwens - die komt echt een paar keer hilarisch (fout) uit de hoek; ''Owh God, am i depressed'', waarna hij de slagroomspuitbus in z'n mond leegspuit. Heerlijke smoes om te vreten. Sowieso kent de film veel grappige momenten.

Het avontuur zelf is érg vermaklijk. Duidelijk dat er gemikt wordt op een jongere doelgroep (kinderen) natuurlijk, maar dat maakt het niet minder leuk. Heeft z'n charmes ook wel weer. Het ziet er allemaal mooi uit; leuke avontuurlijke settings, met die grotten, watervallen, smalle doorgangen etc. Dat allemaal ondersteund door een simpele, maar effectieve score en wat stereotype boeven in een vermakelijk geheel.

Ja, heb me meer dan vermaakt. Grappig om Josh Brolin in zo'n rol te zien nog trouwens. Een filmpje om in de toekomst nog eens op te zetten. Dikke voldoende.

Regisseur Nichols had er beter voor kunnen kiezen om meer nummers van Simon & Garfunkel te laten horen, dan zovaak dezelfde. Oké, de muziek is mooi, maartoch.

Platen als 'Scarborough Fair' of 'The Sound of Silece' (vooral het intro) zijn érg leuk om te horen, jammer van de mindere versie (?) van 'Mrs. Robinson', maar op een gegeven moment is het wel leuk geweest. Dustin Hoffman doet het re-de-lijk, had wat meer van z'n rol verwacht eigenlijk. Moeder en dochter stelen de show wat mij betreft.

De sfeer is heerlijk. De hele jaren '60 aankleding vind ik sowieso prachtig. De huizen (en hoe die ingericht zijn), straten, de tuin, het zwembad; allemaal érg mooi om te zien. De film kent een leuke afwisseling tussen drama en komedie - op beide vlakken is de film geslaagd en het einde zorgt ervoor dat het helemaal klopt...

... want die vond ik behoorlijk geslaagd. Eerst al de scéne van Hoffman die hilarisch met dat kruis staat te zwaaien ( ) tegen al die mensen in die kerk en dan de laatste shots van de twee; en nu? Het lijkt/voelt toch niet helemaal goed. Wel een beetje vaag hoe snel Elaine ineens omslaat op een gegeven moment trouwens, maar oké.

Het camerawerk is geweldig, net als de montage. Vooral wat scénes - overgangen - halverwege zijn meesterlijk. Voor nu een hele dikke voldoende voor deze film.

Soms zijn er van die films, waar de verwachtingen niet hoog zijn, waar vervolgens het verhaal niet veel voorstelt en waar we de één na de andere cliché voorgeschoteld krijgen, maar ondanks alles dat, weet de film je toch omver te blazen. Gran Torino was zo'n film, want ik heb toch echt genoten van deze productie, waar Clint Eastwood veel, maar dan ook heel erg veel respect van mij krijgt.

Het personage Walt Kowalski is er nu al één om nooit te vergeten wat mij beteft. Geweldig gespeeld door Clint Eastwood die dé dragende kracht is in deze film. We worden overladen door fantastische one-liners die hilarisch waren, maar ook een aantal waar kippenvel niet te stoppen was. Kowalski zegt wat hij denkt en doet daar nog eens een schepje bovenop. Tel daarbij de gezichtsuitdrukking en eigenlijk gewoon het hele gedrag van Eastwood bij op en een onvergetelijk personage staat voor ons als kijker de sterren van de hemel te spelen. Misschien voor de laatste keer? Ik hoop het niet.

Tao, één van de Aziatische acteurs in de film was niet echt goed bezig, zoals eerder aangegeven. Toch vond ik het niet storend. Veel dialoog was er niet weggelegd voor hem en elke seconde waar hij samen met Clint in beeld is, was toch sowieso genieten geblazen. Ook het verhaal was, ondanks dat het niet veel voorstelde gewoon geweldig om te zien. Zonder Clint had dit waarschijnlijk anders geweest, want de sleutelrol die hij hierin vervult is gewoon ongelovelijk. De sfeer in de film voelt goed aan, de setting is - ondanks zijn kleinschaligheid - fantastisch en de ondersteunende muziek is ook erg goed.

Een klein filmpje, maar wel een ijzersterke, zeer onderhoudende, ingrijpende film die vanaf het begin tot het einde boeit. Elke seconde gebeurt er wel iets, waardoor de tijd voorbij vliegt. Naar het einde toe waren er toch een paar scénes waar ik een brok in mijn keel kreeg. De dood van Walt, de speech van de pater, het testament en de muziek, vooral het nummer waar Clint zijn eigen stem laat horen. Bij de aftiteling werd ik er ook even stil van. Fantastische film, die alle lof verdiend en die ik zeker op dvd ga aanschaffen, wanneer dit mogelijk is.

Een paar dagen na het zien van de film merk ik dat vooral de mooie beelden van Rome en de fantastische rol van Toni Servillo me goed bij zijn gebleven. Sorrentino regisseert een aantal mooie scenes, maar het geheel kent helaas toch ook wat momenten waarbij het qua verhaal nogal inzakt allemaal. 'La Grande Bellazza' kon me helaas niet de gehele speelduur bekoren. Het personage Jep Gambardella is wel intrigerend, al het mooie om hem heen lijkt-ie te missen. De soundtrack fluctueert ook nogal; prachtige stukken muziek, afgewisseld met vreselijke moderne meuk. Rome is wel een stad waar ik graag nog eens heen wil. Mooi stekkie heeft die Jep ook.

Minder bijzonder dan verwacht, deze La Grande Illusion, maar toch een mooi gemaakte film. Niet altijd even boeiend of meeslepend, maar als geheel best vermakelijk.

Als ik het jaar 1937 hier zo zie staan, vind ik toch dat de film op technisch vlak z'n tijd aardig ver vooruit was. Het ziet er mooi uit en de film is knap geschoten, met enkele bijzonder fraaie shots, vooral ook die tijdens én na de ontsnapping. Mijn complimenten.

Vooral het begin, met de introductie van wat personages en de basis van het verhaal is leuk. In het midden zakt het wat in, maar gelukkig herpakt de film zich naar het einde toe weer. De scénes bij de vrouw vond ik mooi en de ontsnapping zelf - wanneer ze met dat touw naar beneden gaan - is goed gemaakt, zodat het zélfs bijna spannend wordt.

Helaas nergens als bijzonder ervaren, maar dat hoeft ook niet. Leuk om eens gezien te hebben en evt. in de toekomst nog eens op te zetten. Makkelijke voldoende voor nu.

Misschien had ik er vannacht - na een lange dag - niet echt de kracht meer voor, maar ik had toch veel meer verwacht van deze 'Il Grande Silenzio'. Vond 't toch een aardig lange rit door de sneeuw. Cinematografisch een pareltje, absoluut. Qua sfeer zit het goed. De film is verder redelijk vermakelijk, maar qua personages en verhaal vond ik dit absoluut niet zo bijzonder. Einde viel me ook wat tegen. Toch zeker een voldoende. Sfeer is zo belangrijk. En Corbucci slaagt erin om dat te creëren. Gelukkig maar.

Goede film deze 'Grapes of Wrath', met een zeer sterke en charismatische Henry Fonda die de rest van de cast op sleeptouw neemt. Regisseur Ford neemt ons mee op een road trip naar Californië, waar de familie Joad denkt werk te kunnen vinden. Niet zo makkelijk als wordt verkondigd op de flyer. Ford zorgt vooral voor een uitermate sfeervol geheel, vol met prachtige plaatjes die tijdens de trip voorbij komen en de prent / overlevingstocht blijft boeiend tot het einde. De film raakte me echter niet echt op emotioneel vlak.

Ja, de film kent een paar scenes die er dicht bij komen, maar ik wordt als kijker nooit echt over de streep getrokken. Dat komt vooral doordat zo'n beetje alles in en om de familie Joad heen vrolijk wordt gebracht en een overlijden van opa of oma de volgende dag alweer vergeten is. Misschien lig het aan de stijl en het zou best kunnen dat me dit bij een 2e kijkbeurt meer raakt, maar voor nu vind ik dit vooral een hele mooie, regelmatig meeslepende en sfeervolle film, met een duidelijke boodschap. Dikke voldoende.

Briljante rol van John Malkovich, al ben ik deze film eigenlijk vooral gaan zien omdat Emily Blunt erin speelt. Damn, wat een fantastisch mooie actrice. Was direct weer verkocht toen ze voor het eerst in beeld kwam. Ongelovelijk. Zucht...

De hoofdrol van Colin Hanks is allesbehalve bijzonder. Hij doet het aardig, maar het 'zo vader, zo zoon' verhaaltje gaat voor hem niet op. Voor de rest toch wel een vermakelijk verhaal dit, weinig bijzonders, maar bij vlagen wel aardig grappig (dat handen schudden van Malkovich ), waar Blunt én Malkovich er samen voor zorgen dat ik hier een makkelijke voldoende aan kwijt kan.

Fijne 1e kennismaking met Charles Chaplin. Ja deze ' The Great Dictator' is nog maar de eerste film die ik van de beste man zie.. en dat werd tijd. Knap, gedurfd, grappig.. bewonderenswaardig.

Leuk om wat trivia van deze film door te nemen. Chaplin en Hitler zijn in dezelfde week geboren, ongeveer even groot / zwaar en ze kenden armoede tot ze beide in hun eigen ''veld'' groots succes wisten te boeken. Toen Chaplin achter het beleid en de vreselijke ideeën van Hitler kwam, gebruikte hij hun vergelijkbaarheid om Hitler aan te vallen.. op film. Met deze 'The Great Dictator' als resultaat.

Mooi om te zien hoe Chaplin Hilter op zo'n manier te pakken wist te nemen en als goed belachelijk te portretteren. Dat zogenaamde Duitse geschreeuw (gaat nergens over), de Wereldbolscéne, Mussolini.. en alles dat leidt naar de sublieme eindspeech. De film kent tussendoor wat mindere momenten, maar dat is zowel bij Hynkel als bij de Joodse barbier zo. Ik vond de scénes met de joden tussendoor, vooral in het begin, wanneer de Barbier geen enkel benul heeft wat er aan de hand is (''who are you anyway?''), of de ontsnapping en de scéne op het dak, érg leuk en grappig. En gelukkig niet teveel slapstick.

De 1e film die ik van Chaplin zie is ook zijn 1e niet-stomme film. Ben benieuwd hoe zijn andere films mij gaan bevallen. Ben vooral benieuwd naar City Lights. Dit was in ieder geval een goed begin.