Opinions

Werd richting het einde steeds lastiger om te volgen. Maar afgezien dan van het plot is dit een okeeje film met leuk neergezette karakters, stevige actie en een ontsnappingsscene die vele jaren later Clint Eastwood heeft geïnspireerd me dunkt .

Perfect samengevat ja. Wat een grote rommelige brainfart is deze film.

Ohja een linkje naar Bela (de beste kerel blijft toch een ontzettend gaaf figuur): http://nl.youtube.com/watch?v=8b_zIy97FyE

Overduidelijk een film die het moet hebben van de acteerkwaliteiten (Pacino, Spacey, Harris en Lemmon ) en dialogen, die jungle van het makelaarswereld ongenadig en meedogenloos moet neerzetten. Het lukt goed, sommige scenes zijn ijzingwekkend sterk en tegelijkertijd ook over the top. Dat laatste vond ik op een gegeven moment een minpuntje en lichtelijk ongeloofwaardig. Anyway het blijft heel onderhoudend en dan vooral het laatste halve uur. Wat een tour de force!

Wat een dramaphoney is die Mariah Carey ook. Snapte iemand trouwens het idee achter die grijze pleister? Het kijken daarnaar was nog boeiender dan de rest van deze drek.

Film, die voornamelijk meer betekenis heeft voor Amerikanen dan voor niet-Amerikanen, lijkt me. Is natuurlijk niet erg, maar ik zelf vond het een niet-uitzonderlijk goede film. Ik mis gewoon dat stuk uitgebreide geschiedenisonderwijs over de Amerikaanse burgeroorlog, terwijl men in de VS daar complete studies aan lijkt te wijden en veel meer feeling met deze (toch wel) zwarte bladzijdes uit de geschiedenis. Door het thema wist me dit desalniettemin wel redelijk te boeien.

Als je mij één perfecte film zou moeten aanwijzen, dan komt The Godfather bij mij meteen in beeld. Echt, alles klopt aan deze film: de muziek, het plot, het acteerwerk, de cinematografie. Nergens heeft Francis Ford Coppola en zijn acteurs (speciale vermelding voor Marlon Brando!) en actrices een steekje laten vallen. Echt alles is geweldig vanaf de bruiloft tot en met de onvermijdelijke climax .

Goede film, maar hij legt het wel af tegen de eerste Godfather. Volgens mij zat hier een ietwat onlogisch moment in rond het verraad van Michael. Wel mooi dat het karakter Fredo hier meer uitgediept wordt. John Cazale is een van mijn grote filmhelden en vertolkt de rol van de loserige Fredo weer erg goed.

Ten opzichte van deel 1 en 2 wordt dit als het mindere deel gezien, maar dan nog is het een prima slotstuk van een geniale trilogie met wederom een intrigerend en ingenieus verhaal. Al Pacino levert een formidabele prestatie. Sofia Coppola, die veel bekritiseerd is voor haar rol in deze film, vond ik trouwens best wel meevallen. Wel jammer dat Tom Hagen niet meer meedeed...

Aiaiaiaiai

De film begon echt heel goed met een introductie van de bosjesmannen en de grote held van deze film Xi. Altijd leuk zo'n antropologisch kijkje in een vreemd land en onbekende cultuur. Xi vindt een leeg colaflesje, dat door een westerse piloot naar beneden is gedonderd, en gaat op zoek naar de 'goden' die dat flesje hebben gedropt. Het flesje zorgt namelijk voor conflicten bij die bosjesmannen terwijl het van oorsprong een heel vredige stam is.

Maar goed, dan wordt deze film alsmaar zwakker met de introductie van suffe subplotjes die bij elkaar samenkomen. Er wordt ook echt heel zwak geacteerd en de boel wordt er echt niet beter op met als die versnelde slapstick-scenes. De rol van Xi wordt ook steeds minder leuk. Jammer, maar een voldoende voor het toffe begin zit er nog wel in.

New York is weer het haasje bij Emmerich in deze vermakelijke popcornfilm. Godzilla, monster der monsters, gooit de stad compleet overhoop. Zonde dat deze film slecht ontvangen is. Hoe kun je Godzilla zo haten ?

Matige Godzilla hoor. De destructie en actie zijn uiteraard de moeite waard, maar veel is erg grauw en donker gefilmd. Ik had het leuker gevonden als bijvoorbeeld Godzilla met de Golden Gate Bridge was gaan rondslingeren op klaarlichte dag. Maar goed dat zou niet overeenkomen met de gekozen serieuze insteek van de filmmakers.

Oef, dit soort films kunnen tegenwoordig echt niet meer gemaakt worden . Een jonge, muzikaal onderlegde pater (Crosby) komt in de parochie terecht van een ervaren pater, type ouwe knar, en dat levert uiteraard spanningen op. De manier waarop ie problemen aanpakt en mensen helpt is wel erg progressief. Maar goed, uiteindelijk vallen de spanningen weg (al vrij vroeg in de film) en worden de jonge en oude pater dikke vrienden. Hierna kakt de film ontzettend in. In het middengedeelte gebeurt er eigenlijk maar heel weinig, alleen wat zouteloze liedjes worden gezongen. Opeens komt er dan richting het eind toch wat meer pit in de film, maar dat kon de film voor mij niet echt meer redden.

Het is allemaal nog wel om aan te gluren en het is ook heel behoorlijk gemaakt. Zelfs het onderwerp vind ik nog best interessant. Dus een onvoldoende kan ik het niet geven, maar briljant is deze film allerminst.

Ik zie het toch heel anders . De special effects in deze allereerste Godzilla-film vond ik namelijk zeer overtuigend. Het verhaaltje is wat ridicuul en ook her en der wat soaperig, maar zonder dit drama kwam deze film toch veel minder uit de verf. Ik heb in ieder geval genoten van dit hoogstaand stukje cinema.

Monstermovies Hij is wel slecht hoor, dat weer wel .

Zeker heel jolig die pulp ja. Gewoon die suffe tussenstukjes met wetenschappelijk en archeologisch geleuter door worstelen en vervolgens genieten van de actie. King Seesar was RUIG met zijn flaporen.

Een tijdje geleden heb ik deze Godzilla-filmgezien en ik kan me er werkelijk niks meer van herinneren . Ik zie alleen dat ik er 2 sterren voor gegeven heb, tsja... Godzilla vs. Megalon (een andere Godzilla-film die tot de slechtere van het genre wordt gerekend) is me meer bijgebleven en zou ik eerder aanraden, wanneer iemand zin heeft om een slechte maar wel jolige Godzilla-film wil zien...

Weer zo'n vermoeiende Chaplin-film. Die schoeneetscene is volgens mij nog aardig bekend en nog wel aardig, maar voor de rest is dit kommer en kwel. De setting leek me nog zo veelbelovend (het onherbergzame Alaska), maar uiteindelijk zwakt het geheel af naar een onbenullig liefdesdrama.

Bah, weer zo'n vieze fantasiefilm die meelift met het succes van Harry Potter en Narnia. De 13-jarige hoofdpersoon Dakota Blue Richards acteert ondermaats. De muziek is continu irritant aanwezig en ohja met fantasyverhalen zoals in The Golden Compass heb ik echt heel weinig. Dit is echt niks voor mij. Het meest hilarisch waren een stel brullende ijsberen, die met elkaar op de vuist gingen.

Haha! Als Pierce Brosnan met een tank door die Russische straten cruist ! Geweldig moment . Daarnaast biedt GoldenEye een opeenstapeling van andere leuke en spectaculaire scenes. Deze film staat in het rijtje Goldfinger, Casino Royale. Een must-see voor iedereen die James Bond cool vindt.

Na de twee eerdere Bonds (Dr. No en From Russia with Love) is Goldfinger echt een grote verbetering. Weliswaar is het verhaal erg straightforward verhaal, maar erg is het niet. de vele humor en spetterende actie vergoeden een hoop. Mr. Oddjob en Pussy Galore stelen overigens de show, wat een gave karakters

Gaaf vroeg werkje uit de Duitse filmgeschiedenis is dit. Een rabbi annex wetenschapper ontwikkelt van klei een menselijke robot, die supersterk is en een Joodse getto moet beschermen tegen de toorn van de keizer. Zoals vaker bij dit soort verhalen, kan de mensheid zijn eigen creaties niet in toom houden en warempel, de golem gaat helemaal los... Naar het eind toe vond ik de film echt tof worden mede door de productie. De expressionistische decors zien er mooi uit en zelfs de Golem zag er nog best oke uit.

Vooraf was ik al voorbereid op de onconventionele vertelstijl van deze film. Dat fragmentarische zonder een duidelijk plot vind ik nooit zo'n geslaagd idee. Uiteindelijk valt het allemaal wel mee en biedt Gomorra een handvol indrukwekkende momenten uit het wel en wee van de Napolitaanse mafia. Een hoop scenes zijn moeilijk te volgen, desondanks proef je hoe naargeestig het er aan toe gaat en dat is niet misselijk te noemen.

De gebroeders Affleck . Ben en Casey zorgen beiden voor een puike en interessante film.

Heerlijke thriller van Fincher's hand met een Ben Affleck in topvorm. Opvallend hoe sterk ie de laatste jaren bezig is terwijl ie vroeger heel bedenkelijk acteerwerk afleverde. Maar ook de rest van de cast is bijzonder goed bezig, geen enkele rol valt uit de toon. Het verhaal zelf is ook uitzonderlijk sterk en spannend. Het is origineel qua uitgangspunt en wordt door de vele wendingen dan ook nog steeds interessanter. Kudos ook voor schrijfster Flynn dus! Voor nu in ieder geval is dit voor mij de topfilm van 2014.

Blegh, Gone in Sixty Seconds heeft zo weinig in zich op wat quasi-gave autoscheurscenes na. De film ziet er ultrahip uit en wil dit ook in de sfeer uitdragen. Dat laatste zorgt bij mij alleen voor -gelaatsuitdrukkingen, het eerste is nog redelijk gelukt. Met het blitse kleurgebruik zit het wel goed, maar voor de rest is het niet wat.

Een paar maanden geleden moest het maar eens gebeuren: het grootse Gone with the Wind zien. Vooraf was ik nogal bevreesd, maar dat was helemaal voor niets geweest. Wat een mooie film is dit . Het verhaal verloopt erg vlot (wellicht had ik één van de kortere versies te pakken), waardoor het soaperig aandoet door al die trouwerijen, sterfgevallen en andere plotwendingen. Dat Vivian Leigh voor 50% van haar screentime de boel bij elkaar jankt, klinkt niet aantrekkelijk, maar daar viel nog wel doorheen te komen.

Daarnaast valt er genoeg te genieten gelukkig. Die Vivian Leigh ligt namelijk ook vaak genoeg op ramkoers, wat haar karakter met eveneens die van Clark Gable bijzonder interessant maakt. Het eerste deel van de film speelt zich af op de achtergrond van de Amerikaanse burgeroorlog, wat tot zeer indrukwekkende scenes leidt.

Opvallend is hoe de film vanuit het perspectief van de zuidelijke staten naar dit stuk belangrijke Amerikaanse geschiedenis bekeken wordt. Nog opvallender is de manier waarop negers geportretteerd worden. Behoorlijke invloedrijke film iig, dat net als bijvoorbeeld Metropolis een enorme impact op de kijkers van toen zou moeten hebben gehad.

Tragikomedies is een van mijn favoriete soorten van humor. Het is realistisch en daardoor bij vlagen herkenbaar. Good Bye Lenin! beheerst dit subhumorgenre perfect en vergeet niet een prima verdeling te maken tussen het drama en leedvermaak dat Alex allemaal overkomt.

De premisse van een moeder die na een coma in de DDR-waan moet worden gehouden, klinkt ongeloofwaardig, maar ik ging er helemaal mee in. Het is namelijk een origineel concept en het wordt uitstekend uitgevoerd door de overtuigende DDR-sfeer, die onbedoeld een soort nostalgisch gevoel bij me oproepte, ondanks dat ik nooit met het communisme bekend ben geweest. En of de sfeer nog niet top genoeg was, hij wordt nog eens verhoogd door muziek van Yann Tiersen .

Eigenlijk heeft Good Bye Lenin! alles mee: vijf sterren van mijn kant dus!

Magere comedy die geheel ingericht is op Robin Williams.

Best wel een interessante film over de waanzinnige jacht op communisten door senator Joe McCarthy. Het belicht vooral de journalistieke kant, dus hoe CBS ermee omging en er over rapporteerde. Liever had ik wat meer van Joe McCarthy zelf gezien in plaats van de footagebeelden. Maar desalniettemin toch okee. Goede rol overigens ook van David Strathaim. Ben niet heel bekend met zijn film-oeuvre wat ik nogal vreemd vindt. Hier speelt ie echter heel sterk .

Mooie film met een rol die Matt Damon wel goed lijkt te passen. Niets meer, niets minder.