Opinions

Poefff, wat een slappe hap is dit eigenlijk weer geworden zeg. Net zoals deel 1 is de trailer zo lekker makend dat je eigenlijk een topfilm verwacht. Helaas is Retaliation ook weer op een teleurstelling uitgelopen.

Dat ligt vooral aan het flinterdunne verhaal. Nu verwacht ik natuurlijk scripttechnisch geen hoogstaande film, maar het is allemaal zo flauw in beeld gebracht dat je er tijdens de film gigantisch melig van wordt.

Clichés worden niet vermeden en doen de film weinig goeds. Voor de rest zitten er net zoals deel 1 weer wanhopige pogingen tot diepgang(inclusief de sentimentele flashbacks) in de personages en kent het verhaal totaal geen spanningsopbouw. Daarbij was deel 1 al weer even geleden, maar wordt alles zo erg voorgekauwd dat ik het idee had dat de makers de kijker ernstig misachten.

De helden vliegen verder van hot naar her en de manier waarop ze het grote mysterie rondom de president oplossen is eigenlijk ook een lachertje(hij heeft zijn duimen verkeerd om ). Zo gaat het de hele film en mondt Retaliation ook uit op een gemakzuchtige finale zonder spanning waarbij de helden zonder enige moeite chaos weten te voorkomen.
Het meest stupide is eigenlijk dat alle Joe's tot staatsvijand nummer 1 worden uitgeroepen en niemand van Cobra op het idee is gekomen om degene naar wie de Joe's zijn vernoemd, Joe Colton (Willis zijn personage), te schaduwen.
Het hele gedoe rondom Storm Shadow(sowieso al die belachelijke namen al..) is ook van laag niveau, kan iemand uitleggen dat RZA als zenmeester er ronduit belachelijk uit ziet en tevens ook belachelijk slecht acteert?
Als laatst was die slowmo walk op het eind weer hilarisch slecht, over clichés gesproken.

Jammer, jammer, jammer. Er zit zoveel meer in deze franchise en het komt er maar gedeeltelijk uit. De actie is namelijk wel erg tof in beeld gebracht, de special effects zijn erg fraai en desondanks alles blijft het luchtig genoeg om de film makkelijk uit te zitten. Wanneer ze er een fatsoenlijk plot rondom weten te breien heb je eigenlijk goud in handen. En daar falen ze nu al twee films lang in.

Geen wonder dat deze film drie kwart jaar is uitgesteld, Retaliation had zelfs nu nog bijgeschaafd mogen worden.

2,0*

p.s. Waarom hebben ze er geen cliffhanger in gegooid, er was alle mogelijkheid voor omdat Cobra ontkwam. Wat een armoede weer

Redelijke actiefilm!!

G.I. Joe is duidelijk een gemiste kans. Hoe het verhaal tot stand komt en de toevalligheden waarbij iedereen elkaar ontmoet of elkaar al kent is gewoon lachwekkend.
Daarbij helpen de zwaar cliché flashbacks ook niet echt, die waren echt heel vervelend.
En als je toch alles uit moet leggen in de flashbacks, waarom heeft Snake Eyes de hele film een masker voor z'n kop?Het verhaal is ook niet denderend, je ziet heel veel dingen al van mijlen ver aankomen. Ik wist gelijk al dat die Ana spijt zou krijgen en later in de film voor de goeden zou gaan kiezen.
Wat me ook stoorde was het feit dat G.I. Joe en de vijand kennelijk beter waren in het inbreken bij elkaar dan dat ze hun eigen schuilplaats konden beschermen.

Ook het schijnhuwelijk van Ana en die baron sloeg nergens op, wat had dat voor nut in het verhaal en wat moest het voorstellen?

Verder kwam Cobra ook niet echt voor in het verhaal, behalve 1 slangetje om die soldaten te testen. Juist op het einde had ik verwacht toen hij omdraaide dat hij Cobra zou zijn vanaf dat moment. Niet dus, geen idee waarom deze film eigenlijk "the rise of Cobra" heet? Al is Destro ook wel uit de cartoon, maar toch jammer..

Verder zijn sommige namen en bewoordingen ook niet altijd leuk om naar te kijken. Het zou opzich niet uitmaken, ware het niet dat dit niet echt letterlijk G.I. Joe is allemaal, dan is het toch wel redelijk storend. Hele tijd dat team als Joe's aangeven klinkt toch een beetje lachwekkend in de oren.

De personages(vooral de badguys) waren heel erg overdreven allemaal, zo overdreven dat het ook wel weer leuk werd. Rex de bad guy vond ik er wel leuk uitzien.
De actie is ook prima in deze film, ziet er allemaal heel spectaculair uit, de achtervolgingsscene door Parijs heen is ook heel indrukwekkend, al had ik gehoopt op meer scenes met die super outfits.
De special effects zijn wel goed, niet het niveau van Transformers, maar wel goed.

Het acteerwerk is echt wisselvallig, ik vond Marlon Wayans bijvoorbeeld leuk gecast, die kan wel meer dan een idioot spelen in Scary Movie of Don't Be a Menace.
Channing Tatum vond ik echt minder, het leek echt alsof hij soms zijn regels van een papiertje op las. Niet spontaan genoeg, net zoals zijn romance met Ana(die er wel heerlijk uit ziet), sjonge jonge. Waarom verwerken ze dit soort dingen altijd in films? Heeft een film als dit totaal niet nodig.
Dennis Quaid vind ik ook niet echt sterk, komt meer over als een oude lul dan als een stoere officier o.i.d.


Al met al een mislukte poging om G.I. Joe op het witte doek te brengen, het haalt nooit het niveau van bv de nieuwe Star Trek.
Daarvoor is alles te voorspelbaar, zitten er veel cliché's(flashbacks) in en is het acteerwerk van de acteurs echt wisselvallig.
Daarbij dacht ik dat er nog een plothole in zat, de omwisseltruc met de president. Maar uiteindelijk hebben ze daar wel een open einde van gemaakt voor een eventueel vervolg.
Ben er om de 1 of andere reden toch nieuwsgierig naar, want ondanks de vele cliché en voorspelbaarheid zat ik toch met redelijk veel plezier deze film te kijken(wat overigens niet resulteert in een voldoende).

Zit te twijfelen tussen een 2 en 2,5*

Voorlopig houd ik het op 2,5*

Zeer lieve, schattige en vooral ook erg mooie Ghibli productie weer aan de hand van Miyazaki. Waar de inspiratie soms vandaan gehaald wordt is me een raadsel, elke keer wordt er weer iets verzonnen waarbij je weer heerlijk kan genieten.

Zo ook het uitgangspunt van Ponyo, in tegenstelling tot veel andere Ghibli films uit de laatste tijd wordt er toch een beetje terug gegaan naar de basis. Dit is echt een kinderfilm pur sang, alles straalt dit ook uit. De extreem vrolijke kleuren die de film sieren, de superschattige Ponyo en het extreme feel good gehalte. Qua spanningsboog moet Ponyo hierdoor wel een boel inleveren en soms is het net even te zoet. Maar dat maakt verder niet zoveel uit, want je blijft je ogen uitkijken en juist dat kinderlijke is af en toe ook erg fijn.

De animatie is niet het meest hoogstaande wat ik tot nu toe heb gezien, maar juist dat simpele geeft de film een fantastische look en kenmerkt Ponyo ook heel erg. Dat maakt het weer erg mooi.

De muziek is me helaas niet heel erg bijgebleven, dat heb ik ook wel is beter gezien in een Ghibli/Miyazaki productie.

Niet de beste Miyazaki die ik tot nu toe heb gezien, maar door de extreme schattigheid van de film toch een ruime voldoende.

3,5*

Toch een geslaagde parodie, vooral in het eerste half uur. Veel kleine verwijzinkjes en de uitgebluste acteurs worden ook charismatisch neergezet. Na een half uur wordt de parodie grotendeels verlaten en verandert de film in een erg luchtig ruimte avontuur, een genre waar ik wel van houd. Nergens wordt het lachen, gieren en brullen, maar de film kijkt nog wel bijzonder vlot weg.

3*

Blijft me bevreemden dat films waar ik soms zo ontzettend van geniet hier zo laag beoordeeld worden.

De film is namelijk grappig, erg grappig. Dan lees ik hierboven dat mensen vinden dat de makers niet kunnen kiezen tussen komedie of wat anders? Nou, zet die bril dan maar af. Het is toch overduidelijk komedie.

Bateman en McAdams zijn een leuk stel, met veel onderlinge chemie (had het competitieve mss nog iefs meer terug willen zien in het begin). Ook de andere twee koppeltjes zijn erg grappig. Het stelletje met de celebs issues kent een leuke climax en het andere koppeltje met de dommerik en de slimme Ierse werken ook erg fijn samen.

De situaties zorgen altijd voor af en toe flink lachen, dat was ook te merken aan de bioscoopzaal. Iedereen ging regelmatig stuk.

Hoogtepunt van deze film is Jesse Plemons als de ontzettend creepy buurman Gary. Erg hilarisch en haast Oscar waardig! Ook wederom oneens met een commentaar hierboven dat hij er dan te weinig in zit. Er bestaat nog zoiets als doseren. Zijn rol heeft nut en is er precies op de momenten wanneer hij er moet zijn.

Natuurlijk weinig verassende momenten qua plot, but who cares?

Gewoon prima, simpel en bovenal grappig vermaak met situaties die erg over de top zijn en leuke personages bevat, waarbij de gehele cast gewoon nuttig aanvoelt.

3,5*

Gamer is het helaas niet geworden voor mij. Tuurlijk ziet het wereldje er allemaal gelikt uit, worden de personages door iedereen goed neergezet en is de actie lekker grof. Al moet ik zeggen dat ik het camerawerk niet altijd best vond, werd er op een gegeven moment gewoon duizelig van, te chaotisch.

Het probleem was het verhaal, het stond me niet aan en dan wordt het al lastig om het helemaal goed uit te zitten. Feit is dat je dit plot al 100x eerder hebt gezien in film.(films als the Running Man, the Condemned etc.) Het enige originele wat ze hieraan nog proberen te wenden is het feit dat mensen in feite bestuurd worden door anderen, alleen voor mij het had weinig effect en de toevoeging hiervan was in mijn ogen ook niet optimaal.

Dan kan de cast nog zo goed zijn en het sfeertje zo lekker, de film heeft mij helaas niet gepakt met het simplistische script.

2*

Gangs of New York is een typische Scorsese film, daarmee bedoel ik dat hij de film uiteraard niet onder de twee uur kan krijgen.

Wat volgt is een redelijk interessante film die goed de tijd neemt om een verhaal te vertellen. De vertolkingen zijn prima en net zoals iedereen hier ben ik ook erg onder de indruk van Day-Lewis. Enig minpuntje is wel de babyface van DiCaprio, hij naar mijns inziens niet ruig genoeg voor een rol als dit.

Waar Scorsese echt de fout in gaat is het laatste half uur. Waar de film in het begin overal rustig de tijd voor neemt verandert de film het laatste gedeelte in een achtbaanrit. Vanaf het moment dat DiCaprio mannen weet te verzamelen werkt de film voornamelijk via voice-overs en overviews. Hierdoor zwakt de beleving af, net zoals de binding met de personages.

Het is overduidelijk dat Scorsese hier in de film heeft gesneden om hem niet over de drie uur te laten duren. Jammer, want de film stevende af op een hoger cijfer.

3,0*

Visueel om door een ringetje te halen en een extreem simpel, doch effectief verhaal is eigenlijk het enige wat je kan zeggen over Gangster Squad. Oh ja, er doen een shitload aan top acteurs mee die de film het kijken ook wel waard maken.

3,5*

Verrassend grappige film.

Bij toeval kwam ik vandaag op de pagina van Garden State, het verhaal sprak me zo erg aan dat ik hem gelijk maar heb gekeken.
De film begint erg komisch, het is echt moeilijk om niet te lachen bij deze film. Vooral toen ik Sheldon uit the Big Bang theory nog even in een ridderpak voorbij zag draven had ik het niet meer. Typisch rolletje voor hem. Ook die muur/plafond met diploma's van die dokter is zo'n typisch voorbeeldje van de droge humor die deze film huishoudt.

Vanaf een half uurtje wordt de film een stuk serieuzer van toon, dat werkt gelukkig prima. De personages worden erg goed uitgediept en bovenal ook goed neergezet door de beginnend regisseur/acteur Braff, die tevens het script heeft geschreven. Ook Portman is charmant en natuurlijk goed als altijd. Leuk hoe gevarieerd zij kan acteren.

Normaliter erger ik me in komedies eraan als ze de personages proberen inhoud te geven, hier is dat niet het geval. De film blijft sympathie, mooi gefilmd en bovenal ook luchtig door de vreemde dingen die je blijft tegenkomen(die peepholes waarmee die mensen in dat hotel de kamers in gluren ).

Klein pareltje die ik bij toeval heb gezien, gelukkig maar. Ben benieuwd of Braff dit succes kan herhalen, al blijft het al wel weer een lange tijd stil rondom zijn persoon.

4*

Gattaca is een leuke Science Fiction film, maar blijft uiteindelijk toch netjes binnen de lijntjes. Er worden veel lijnen uitgezet voor een interessante vooruitgang van het verhaal, maar uiteindelijk blijft het toch te basic met een soort van mysterie/detective achtige setting. Er had bijvoorbeeld meer gedaan kunnen worden met de ruimtereizen richting Jupiter. Er schijnen heel veel diepere lagen in te zitten, maar echt getriggerd om deze uit te zoeken ben ik nog niet echt door Gattaca. Daarentegen functioneert Gattaca ook prima als een soort van futuristische film-noir.

3,5*

Ik kon in het begin best genieten van de film. Carice komt erg sterk over en af en toe bewijst ze dat ze toch wel kan acteren. Des te sneller moet ik rollen in films als Black Butterflies vergeten denk ik dan. Het verhaal heeft veel potentie. Helaas wordt dit er maar deels uitgehaald. Tot in het psychiatrische ziekenhuis is het allemaal leuk en aardig en ook in het ziekenhuis weet de humor erg te overtuigen. Misschien niet realistisch, maar als ik wil lachen hoeft dat ook niet. Dan kunnen films als One Flew over the Cuckoo's Nest ook geen goed doen.

Daarna gaat de film onbegrijpelijk van het padje af. Wat volgt is een behoorlijk oninteressant gedeelte waarin Carice op zoek gaat naar vrede in haar bestaan en het verliezen van haar vader. De opbouw in het eerste deel van de film lijkt naar een totaal ander soort climax te willen gaan dan de film uiteindelijk doet. Dit botst zo ontzettend hard met elkaar en dit doet de film echt weinig goeds.

Zodoende eindigt de film in een clichématig drama met 0,0 originaliteit en gaat de film als een nachtkaars uit.

2,5*

Fotorealisme. Dat is blijkbaar waar Ang Lee op probeert te mikken met Gemini Man.
De HFR blijft een abnormaal iets wanneer je naar een film kijkt. Toegegeven, het 3D heeft niet zo'n donkere waas als normaal wanneer je het brilletje op hebt. Het beeld is mooi helder en zo ontzettend scherp dat je elk individueel haartje en zweetdruppeltje kan spotten op de gezichten van de acteurs.
Nadeel is toch dat dit realisme je continu uit de film haalt. Continu heb je het idee dat je zelf achter de camera staat. Je voelt de camerabewegingen ook echt over het scherm glijden. En dat is een slecht teken. Je merkt het continu als de camera op een vreemde manier de scènes in beeld brengt. Terwijl het camerawerk normaal gesproken in dienst moet staan van de film en niet op een negatieve manier moet opvallen. HFR werkt gewoon tegen de film.
Dan de jonge motion capture versie van Will Smith. Door de HFR ben ik er de hele film op gaan letten. Toegegeven, qua realisme ziet het er gewoon goed uit. Pauzeer de film op elk gewenst moment en het gezicht van de motion capture Smith heeft net zoveel details als de echte Smith.
Waar het fout gaat is als de motion capture Smith begint te bewegen en emoties probeert te tonen. Het klopt gewoon niet. Het ziet er heel vreemd uit en de bewegingen zijn gewoon heel raar. Hij beweegt en toont geen emoties als een echte mens. HFR helpt dan ook niet, want personen bewegen sowieso al anders over het scherm dan bij een film met een normale framerate. De eindscene bij die universiteit is het beste voorbeeld. In daglicht en zonder heen en weer ge-ren en geschiet zie je duidelijk hoe gebrekkig het er in deze film uitziet. Ik snap ook niet waarom ze niet gewoon een verjongingstechniek hebben toegepast en Smith's gezicht op een ander lichaam hebben geplaatst. Of wat dan ook, motion capture helpt de film in ieder geval niet.

Maar oké. Waar was ik? Oh ja, er is ook nog een film die ik heb gezien. Ach, deze is onderhoudend. Er zit een hoog tempo in waardoor je de film makkelijk kan uitzitten. Daar is ook alles mee gezegd. Want het is verder zo voorspelbaar als het maar kan. Het verhaal hebben we al wel 10.000 andere keren gezien in films. Nergens probeert de film je ook te verrassen en de film mist vooral een spanningsboog. Het gaat allemaal te voorspoedig en de film vliegt van hot naar her. Ik denk dan, probeer er iig iets spannends van te maken. Het plot geeft genoeg opzetjes, maar nee hoor. Erg jammer. Ze zijn zo druk bezig geweest met het technische aspect, dat ze het script zijn vergeten. Dat er meerdere schrijvers met verschillende genre achtergronden aan hebben gewerkt is duidelijk zichtbaar.

Het HFR experiment heeft gefaald. In combinatie met een zwak script heeft de film weinig om op te kunnen teren. What a waste of talent.

2,0*

In het begin had ik wat moeite met de vertelstijl van de film. De bijzonder lange monologen van Grant blijven maar voortduren en na een kwartier begon de aandacht wat te verslappen. Maar dan komt er opeens vaart in de film en is het plot zo vermakelijk met kleurrijke personages, allerlei twistjes en gekke gebeurtenissen, dat je onmogelijk niet met plezier naar the Gentlemen kan kijken.

Geen instant classic voor mij omdat dit niet mijn genre is, maar dit is wel Brits topvermaak van de bovenste plank. Guy Ritchie is nog steeds in vorm.

3,5*

Toch een behoorlijk genietbare film, dat het vooral moet hebben van de leuke en spontane cast, niet van het o zo geweldige verhaal.

Ook het soort coming to age achtige verhaal spreekt me wel aan, i.c.m. de vrolijke setting bezorgt Georgia Rule voor een simpel, maar leuk avondje vermaak.

3*

Ik ging al met weinig verwachtingen de zaal in en dan vallen dit soort films altijd wel mee. Je hebt de standaard familieprobleempjes die in het begin op de verkeerde manier lachwekkend worden, maar er wordt al snel overgegaan naar het plot en die is an sich wel fijn. Natuurlijk is het hele uitgangspunt ridicuul, maar zoals het in de film gepresenteerd werd geloofde ik het wel. En dat is knap met een film die een titel draagt die je in eerste instantie aan een goedkope Asylum productie doet denken.

Daarnaast vond ik de special effects, vooral in de ruimte, echt verassend goed. Dat viel me echt niets tegen, de stormen op aarde zagen er minder overtuigend uit.
Wel is het in mijn ogen allemaal iets teveel politieke thriller met een science fiction randje dan een echte rampenfilm en dat vind ik wel erg jammer. De daadwerkelijke rampen op aarde komen even in het begin en aan het einde een paar minuutjes voorbij, helaas in wereldsteden waar je geen emotionele band hebt met de mensen die op de vlucht slaan voor wat er dan ook op ze afkomt. Een extra verhaallijn van mensen in een rampgebied had dat aspect van de stormen op aarde beter uitgediept.

Dan blijft het gekonkel van de 2 broers in het ISS en het Witte Huis over en dat is gewoon vermakelijk voor een blockbuster, maar meer ook niet. Er wordt iets te opzichtig gehint naar de Fransman en de president als daders dat je wel doorhebt dat zij niets met de sabotage te maken hebben.

Concluderend, ik vind eigenlijk het grootste minpunt dat ze te weinig met de rampen te maken hebben gehad. Op een Hong Kong en een Orlando momentje na speelt de film zich dus vooral in een moderne ISS en in Washington af, maar gelukkig weet het daar nog wel te vermaken in alle onschuld van dit gekke filmpje met een iets te erg I love USA gehalte.

Ruime 2,5*

Had hier toch meer van verwacht. Het uitgangspunt is erg leuk en de eerste 15 a 20 minuten is de film ook erg interessant. Helaas begint daarna het gepraat, gepraat, gepraat, gepraat en gepraat. Ik had het op een gegeven moment wel gehad met Greenwood's geest die door Gugino's gedachten heen dwaalde.
De film had nog een paar spaarzame momenten dat het echt angstaanjagend had kunnen zijn.
De build up naar de inbreker was wel goed. Carel Struycken is hier wel goed in gecast. Hier had wel wat meer uit gehaald kunnen worden uiteindelijk, want het einde is iets te uitleggerig daarin.

Jammer, want ik vind Hush Ouija 2 Before I Wake en uiteraard Oculus wel echt beduidend betere films dan Gerald's Game.

2,5*

De prachtige natuurshots(leken soms haast wel levende schilderijen), het mooie camerawerk en de natuurlijke gezichtsuitdrukkingen van Affleck en Damon kunnen niet verhinderen dat Gerry uiteindelijk ook een behoorlijk langdradige, tempododende en bij vlagen ook een saaie film is.

4* voor de beelden, 2* voor het verhaal.

3*

Thanks voor de nuttige info

Voorafgaande aan het Nederlands elftal deze film gezien, had een aantal grappige quotes in gedachten die ik neer wilde pennen. Maar heb inmiddes teveel op om exacte zinnen te herinneren.

Wel vind ik dit echt een heerlijke Apatow productie, de plezier en improvisatie straalt echt van de film af. Heb de hele film lekker zitten lachen en ook Jonah Hill is werkelijkwaar geniaal, hoe hij sommige dialogen uit zijn mond weet te krijgen is werkelijkwaar subliem, vooral de dokter-nazi vergelijking is hilarisch. De gekke tongmomentjes op het moment dat ie dronken/ver heen was is ook erg leuk gedaan.

Ook P. Diddy is verrassend sterk, had hem toch slechter verwacht. Het tegendeel was waar en het bleek dat hij een hilarische rol had, vooral de Jeffrey scene in Vegas was weer erg leuk.

Russell Brand was niet het leukste personage als gekke rockster, maar wist toch voldoende lachjes op te wekken.

Vooral dat ja-knikkerij bij hem thuis was leuk gedaan, net zoals de liedjes met compleet inhoudsloze teksten waren erg grappig.

Verder is het verhaal echt lekkere nonsens en op de sentimentele momentjes weet de film zich prima staand te houden(trio anyone? ).

Al met al een heerlijk dagje met het hilarische Get Him To The Greek en het Nederlands elftal. Inderdaad de beste komedie sinds the Hangover zoals Sjoerd het zegt.

Overigens is het geen aanrader als je niet van onzin houdt, dit moet je wel echt liggen. Al denk ik dat je best verzuurd moet zijn als je hier geen 1 keer kan lachen.

4*

Domme film, had hem veel grappiger verwacht. Zoals Onderhond zegt was Murray in de boom geweldig.
Maar voor de rest was het niveau van de humor best om te janken, hier en daar wel een leuke quote die me een glimlach tevoorschijn deed toveren, maar voor de rest... Een echte lach heb ik helaas nooit kunnen ontdekken.
Persoonlijk vindt ik Carell ook niet een goed persoon hiervoor, hij moet het vaak een beetje hebben van het geschreeuw en gekke bekken, werkt niet altijd in deze film.
Hathaway en Dwayne Johnson(The Rock) hebben wel leuke rollen en doen het redelijk, alleen verzuipen zij ook weer in het niet grappige script. Ook had ik gelijk al door dat Johnson een dubbelspion zou zijn. Voorspelbaarheid ten top.

Nee, Get Smart is gewoon niet leuk genoeg.

1,5*

Wat een kutfilm zeg!!

Zeer slecht acteerwerk("overacting"), camerawerk is gepruts, geen plot in de film, geen grappen...

Er vliegen alleen zo nu en dan wat siliconen tieten door het beeld heen, maar daar houd ik helaas ook niet van!

1*

Slechte special effects en een saaie bad guy nekken deze langdradige Cage flick uiteindelijk. Er zit op zich veel potentie in de film, maar alles wordt zo cliché matig verteld(vooral in het begin) dat het moeilijk is om echt in de film te komen.

2,0*

Na het zien van dit deel besef ik eigenlijk pas dat de eerste Ghost Rider best origineel is en tenminste wel een eigen feel heeft.

Hier proberen de matige regisseurs(Crank 2 en Gamer waren ook al waardeloos) door iets mooiere special effects en interessant doenerij met visuele trucjes te verbergen dat ze eigenlijk een knap waardeloze film hebben gemaakt.

Het verhuizen naar Oost-Europa zal wel vanwege het geld(of het gebrek eraan) zijn geweest en daar omheen is een verschrikkelijk simpel plotje om een speciaal kindje bedacht dat eigenlijk helemaal geen reet met Ghost Rider te maken heeft.

Die is er puur en alleen in gegooid om nog wat naamsbekendheid aan de film te geven, want de noodzaak van de Ghost-Rider in deze film zie ik nou ook weer niet. Sowieso zou het wel fijner zijn om de motor wat meer naar voren te laten komen, want de film heet niet voor niets Ghost Rider. Op een saaie achtervolging scene na komt het thema Rider uit Ghost Rider totaal niet naar voren.

Verder een hoop inspiratieloos gedoe, nergens goede actie gezien, slechte Over the Top achtige scenes tussen Cage en het jochie, Ghost Rider die totaal niet uit de verf komt en een plotje dat voor een willekeurige film lijkt geschreven en lijkt te zijn uitgepikt om te verfilmen als een Ghost Rider film.

Slecht!

1,0*

Vooral de eerste drie kwartier is erg leuk en zijn de droge, cynische opmerkingen van Gervais een lust voor het oog. Ook Kristin Wiig is erg leuk als kurkdroge chirurg, op dit soort momenten hoef je de film gelukkig ook niet serieus te nemen.

Het is blijkbaar lastig om de gehele film grappig te zijn, want het tweede gedeelte ontaard in een simpele romcom waarin de verassing verdwijnt en het vooral op de sentimentele tour gaat.

3*

Eigenlijk ben ik het helemaal eens met jou, nergens wordt de film vervelend of saai, maar er mist iets. Er zit weinig passie in de personages en ondanks dat de cast een formidabele prestatie neerzet. Er werd te weinig uitgehaald, Johansson haar rol was gewoon een beeldvuller, waar ze er meer uit hadden kunnen halen.

Birch haar rol is erg uitvergroot, ene keer sympathiek, de andere keer onbegrijpelijk. Buscemi is heerlijk als oude nerd.

Ik vond het begin nog wel leuk, ze haalden wat rare streken uit, waar je toch nog wel om kon lachen. Naar mate de film vorderde werd de film wat simpeler in mijn ogen en werd het meer een dramafilm dan een film met cynische, zwarte humor. Dat had echt niet gehoeven!

Daar komt nog de aparte muziekkeuzes in de film bij, wat heel erg uit de toon valt, maar ook wel weer z'n charmes heeft.

Weet nog niet precies wat ik moet denken, ga voorlopig voor

3*

Sfeervol en mysterieuze film die lekker lang weet te boeien, ook ondanks de ruime 2 uur. Ewan McGregor is een goede acteur en de vele bijrollen die deze film kenmerkten ook de goede kwaliteit van de film.
Op het einde ontspoorde het een beetje en helaas was het einde ook een beetje lullig en gaat McGregor hoogstwaarschijnlijk weer anoniem dood, waar dat totaal niet had gehoeven.

Verder een meer dan prima film van Polanski! Aanradertje!

3,5*

Heerlijk jeugdsentiment en dat blijft ook staan na een herziening. Wat me opvalt is dat de humor gewoon werkt. De film is lekker luchtig en dat doet de film veel goed. Verder zien de spoken er prima uit voor een film uit 1984 en knalt de film - ondanks een trage aanloop naar de finale- toch heerlijk o.a. met die Marshmallow man.

3,5*

Ach het is allemaal niet zo slecht als ze willen laten geloven, maar echt hoogstaand is het ook niet.

De pacing is erg vlot en voordat je er erg in hebt ben je alweer klaar met de film. Het ziet er erg gelikt uit, maar je mist toch de emotionele band met de dames, doordat de film erg platvloers is(wat ik an sich niet erg vind), maar de finale heeft daardoor wel weer weinig impact.

Heeft deze reboot bestaansrecht in de franchise? Mwoah, het mist de impact en memorabele scenes uit het origineel.....

Valt de film goed te zien wanneer je gewoon een leuke, platvloerse blockbuster wil bekijken? Jazeker, jongeren bij mij in de zaal vermaakten zich ogenschijnlijk prima mer deze film.

2,5*

Jason Reitman is de zoon van Ivan Reitman , de regisseur van de originele twee films. Hij heeft er al een mooie carriere opzitten met enkele topfilms en heeft nu besloten om met zijn pa samen te werken en een ode te brengen aan de originele films uit de jaren 80.

Afterlife is een redelijk geslaagde ode met een modern young adult sausje eraan. De opbouw van de film is erg traag en vooral bedoelt om de hoofdrolspelers (een beetje) te leren kennen. Er worden wel wat teveel onderlinge relaties opgebouwd die de boel luchtig houden, maar misschien ook teveel afleiden van waar het nou precies om draait in deze film. Zowel de moeder moet even gekoppeld worden aan (de altijd leuke) Paul Rudd, de zoon moet aan een meisje gekoppeld worden en de dochter weer aan een jongen. Niet elke van de onderlinge relaties komen even goed uit de verf en ondanks dat ik het wel leuk vind en de humor ook erg geslaagd, heeft de film gewoon te weinig tijd om dit lekker te laten marineren. Alleen de relatie tussen Podcast en Phoebe vind ik goed werken. Paul Rudd was aardig, maar hij verdient eigenlijk meer schermtijd. En tussen Wolfhard en dat meisje, dat werkte minder. Opeens deed ze mee, terwijl ik dacht. Moet je niet vragen over de geloofwaardigheid of zo stellen voordat je zomaar met een jongen meegaat? Daarbij wil ik dit plaatsje nog beter leren kennen dan dat de film nu doet. Ik vind die plattelandsdorpjes altijd erg geinig en het wekt erg mijn interesse in deze film, maar het komt ook in Afterlife niet heel goed tot uiting. Wel leuk om te zien dat zo'n plaatsje met een handjevol inwoners blijkbaar wel een mega Walmart kan huisvesten!!

Gaandeweg leert het gezin de waarheid achter Egon Spengler's vreemde praktijken in Summerville kennen en wordt de geschiedenis van de Ghostbusters erbij gehaald. Eenmaal op gang raast de film in een sneltrein richting het einde van de film die op zich prima is en ook perfect aansluit op het origineel. Wat dat betreft is het wel goed bedacht allemaal. Maar het voelt te gehaast aan en ik mis de impact heel erg. Zo'n rentree van de originele cast aan het eind is op zich leuk, maar het doet te weinig voor de film en voelt vooral fanservice. Ook hier mist de echte impact.
Maar eigenlijk had ik hier ook niet veel meer van verwacht dan wat het is geworden en in dat opzicht ben ik niet teleurgesteld. Ik kan me ook best voorstellen dat mensen met een grafhekel aan dat young adult tienersausje met een vleugje Stranger Things deze film absoluut niet kunnen pruimen.

Het gevoel dat mij bekruipt met heel veel films tegenwoordig is dat er eigenlijk teveel geprobeerd wordt om in een film van krap 2 uur te proppen. Je begint je vaak af te vragen of het misschien in serieformat beter zou werken. Juist ook omdat de echte impact mist en er teveel mensen rondhuppelen die niet zoveel in de films te zoeken hebben. En dat vind ik jammer, want we worden ook met de ene na de andere serie doodgegooid. Maar ook dit had van mij beter in een eventserie veranderd mogen worden. Dan hoef je niet na een uur rustige opbouw opeens een grote tempoversnelling toe te passen.

3,0*

Ik schrik van het gemiddelde hier, maar een aantal meningen van de vaste users komen wel overeen met de mijne. Als je naar deze film in de bioscoop toegaat wacht je gewoon een leuke tijd. Er gebeurt veel, er is veel luchtigheid, de dreiging wordt goed opgebouwd en de originele cast wordt er dusdanig ingeschreven dat ze niet overbodig zijn en ze daadwerkelijk iets toevoegen.

De film verliest zich wel enigszins in het generieke. De aandacht over de personages wordt netjes verdeeld en dat werkt tegen om echt goed in te leven. De urgentie van de film ontbreekt in mijn gevoel en het kibbelt vrolijk verder op de weg die vorig deel is ingeslagen. Wat inhoudt dat je het gezin in de hoofdrol hebt, de oude Ghostbusters en nog wat bijrolletjes van de andere kids uit Afterlife. Het is teveel van het goede. Dat gezegd wordt het niet te klef en trapt de film niet in de valkuilen van wokeness, al lag die wel op de loer met duidelijke lesbisch spookvibes. Daarnaast introduceert de film dan wel weer wat dingen die niet goed uit de verf komen met het plot, wat ze beter achterwege hadden kunnen laten.

Alom voorspelbaarheid aanwezig in Ghosts of Girlfriends Past.

Nergens is de film enigzins origineel, je weet vanaf minuut 1 wat er de komende 90 minuten gaat gebeuren. Heb al lang niet meer zo´n voorspelbare film als dit gezien.
Matthew McConaughey en Jennifer Garner staan zwaar op de automatische piloot, niet dat het dramatisch slecht is of zo, maar goed is het ook niet in mijn ogen.
Hun relatie kwam sowieso al niet goed uit de verf in mijn ogen, snap eigenlijk niet waarom ze elkaar zo haten en gemene opmerkingen naar elkaar toe slingeren aan het begin van de film, als ze eigenlijk nog zo diep van elkaar houden. Beetje misplaatst allemaal.

Een van de weinige lichtpuntjes in deze film is Michael Douglas, die een aardige rol voor je in petto heeft. Wat hij verder in deze film doet is weer een ander verhaal. Vindt een film als dit niet echt bij hem passen.

Leuk film voor de zwijmelaars onder ons, die weinig eisen aan een film stellen en van de voorspelbaarheid in een film als dit houden. Voor hen werkt de sentimentele crap in deze film perfect.
Voor de mensen die een film met wat verassing, originaliteit en minder voorspelbaarheid houden, laat deze 13 in een dozijn romcom a.u.b. liggen, want er zijn de laatste tijd wel beteren uitgekomen.

2*