Opinions

Ik ben de tel inmiddels kwijt geraakt over hoe vaak ik deze film heb gezien, maar dit is toch wel de perfecte mix van komedie, romantiek en een goed feestdagen gevoel.

Murray is in topvorm, het plot is leuk en de manier waarop Murray telkens profiteert van het herbeleven van dezelfde dag is gewoon hilarisch. De ideale hoofdrolspeler! Het herbeleven van telkens dezelfde dag komt toch met de nodige ups en downs en beide elementen komen goed tot uiting in Groundhog Day. Een lach, een traan en dan weer gevolgd met een lach. Zo hoort het te zijn en dat maakt Groundhog Day een warme film.
Een klein hoogtepuntje is toch het moment dat Murray pianoles neemt en die vrouw dat zielige kindje naar buiten schopt. Ook de versierpogingen van Murray zijn bijzonder leuk.

De film zit vol met dit soort humor en dit is een van die zovele jeugdsentiment films die je keer op keer kan bekijken en er nooit zat van wordt.

3,5* -> 4*

De serie was inderdaad heel leuk.

Toen deze film op tv was verheugde ik me er zelfs op.

Had ik dat maar niet gedaan, wat een overdreven sentimenteel gedoe zeg.

Het acteerwerk is ook zwaar onder de maat, ze zijn het allemaal verleerd lijkt wel.

Jammer, het had beter kunnen zijn, of anders gezegd. Het had helemaal niets hoeven te zijn, ze hadden het bij de serie moeten houden.

Krijg je ook niet van dit soort rtl4 woensdagavond crap voorgeschoteld.

1,5*

Ook een aantal keer wel moeten lachen, zitten toch behoorlijk wat domme momentjes is waarbij je gewoon niet anders kan dan lachen. Soms wordt er ook naast de pot gepiest, te flauw allemaal en het familiemoraaltje wat overduidelijk aanwezig is werd op het einde ook een beetje storend. Allemaal om de beurt van alles opbiechten hoeft bijvoorbeeld niet van mij.

Toch prima vermaakt, al had er wel iets meer ingezeten met deze cast.

3*

Toch een stuk minder dan het eerste deel en dat komt vooral doordat de film erg fragmentarisch aanvoelt. Het verhaal loopt niet lekker en alle scènes voelen hierdoor meer aan als sketches dan als een vloeiend geheel. De grappen zijn veel hits and misses, maar doordat ze continu op je afgevuurd worden blijft het in zijn gehele speelduur toch vermakelijk. Het is bij Grown Ups 2 belangrijk dat je kan zien dat de acteurs allemaal dikke lol op de set hebben gehad, dan kan je een heleboel slechte momenten makkelijk vergeven.

2,5*

Bij vlagen een inkzwarte film met extreem droge en hilarische opmerkingen/situaties, maar niet over de gehele speelduur. De hoofdrolspelers zijn overigens wel erg komisch, vraag me toch af waar die Jensen ze vandaan tovert, de een is soms nog absurder dan de ander. Heb nu al zin in Flickering Lights.

3,5*

Gezien de negatieve recensies ging ik met weinig verwachtingen heen, maar gelukkig kunnen Stallone, maar vooral ook de Niro deze film met gemak dragen. Plottechnisch is het allemaal maar zo zo, maar de 2 heren zijn behoorlijk op dreef waardoor ik alles geloofwaardig vond. De humor was ook naar mijn smaak, waardoor deze iets te lange film uiteindelijk een fijn begin van de middag heeft opgeleverd in de bioscoop.

3,0*

Bij vlagen een aardige remake van het origineel, die ik ook weer is moet zien, maar op een aantal momenten gaat het toch behoorlijk de mist in. Dat ligt vooral aan Sarah Michelle Geller, die hier behoorlijk ongeïnspireerd in rond loopt.

Jammer, want veel horrorelementen doen toch wel aardig hun werk. Ook irriteer ik me aan het Amerika gehalte in deze film, alle Jappies spreken vloeiend Engels en blijkbaar woont er een hele Amerikaanse enclave daar in Japan.

Binnenkort Ju-On maar weer isherkijken, in mijn herinnering toch een stuk sfeervoller.

2,5*

Voor een prikkie meegenomen bij de FRS en dankzij de hoes toch enige verwachtingen qua ranzigheid.

Moet zeggen dat de eerste paar minuten dan ook behoorlijk meevielen.

Echter is het na 5 minuten gedaan met de pret, een ellendig half uur volgt waarin niets gebeurt. Normaal kan je proberen door de knulligheid van zo'n film heen te prikken a la Troma, maar daar gebeurt tenminste iets. Hier begin je je door de saaiheid te ergeren aan het foute acteerwerk, de vreselijk slechte en ongepaste muziek. Het was wachten tot Peppie en Kokkie hun intrede deden.

Na drie kwartier gebeurt er af en toe eindelijk weer is het een en ander, maar het voelt allemaal extreem gedateerd aan en de gore is bovenal ook zeer tegenvallend. Die gozer zat gewoon die meisjes te aaien met zijn mes/machete Dat kan echt niet hoor.

Het grappige Napoleon vrouwtje en het begin behouden theGruesome Twosome nog van het allerlaagste.

1*

Erg sfeervol, maar ook nergens echt verrassend. Er wordt wat ingegaan op Spaanse folklore en dergelijke, maar uiteindelijk is dit niet meer dan een detectivefilm waarin er moorden worden gepleegd en deze opgelost moeten worden. En hier had ik geen problemen mee, want de basis is sterk en dd acteurs hebben het ook geloofwaardig gebracht.

3,0*

Toch niet wat ik er uiteindelijk van gehoopt had en dat komt vooral doordat het plot her en der steken laat vallen. Visueel is Guardians of the Galaxy een spectaculaire film, het is ruim twee uur smullen geblazen en in combinatie met de heerlijke soundtrack heeft de film vooral in het SF genre een unieke vibe.

Waar ik vooraf grote hoop had op een behoorlijk luchtige film en een leuk plot was dit uiteindelijk juist het zwakste punt. Kan me dan ook gedeeltelijk in Onderhond zijn kritieken vinden. Het plot is een rotzooitje, ze hobbelen van de ene naar de andere locatie zonder dat je echt in het avontuur meegezogen wordt en de personages ietwat plat blijven. De humor is ook maar sporadisch aanwezig en vaak mist het ook de goede timing waardoor de delivery gewoon niet aankomt.

Hierdoor is Guardians of the Galaxy niet geworden wat ik ervan vooraf had gedacht, maar alsnog zit ik inmiddels vier dagen later nog steeds met dat lekkere liedje in mijn hoofd en is het instapgehalte van de film groot genoeg om uiteindelijk nog een keer te bekijken. Misschien komt dit ook doordat ik altijd wel te pruimen ben voor een lekker SF avontuur...

3,5*

De laatste 2 jaar zijn we een beetje moe geworden van alle middle of the road Marvel films. James Gunn weet met Vol. 3 een top 3 Marvel film voor mij te maken. Ik reken hierbij Infinity War en End Game niet mee omdat de Guardians daar ook deel van uitmaken en een optelsom van een stuk of 24 films is. Maar oh mijn god, wat raakt deze film mij enorm in de guts zeg.

Ik durf met recht te zeggen dat met dit (voorlopige) sluitstuk the Guardians de sterkste franchise binnen de MCU. En dat is knap.

Na 9 jaar aan verschillende optredens is de dynamiek van deze groep nagenoeg perfect. Elk personage voelt de ander perfect aan en de timing in de dialogen is zo scherp dat de humor echt spot on is. Het voelt niet geforceerd en het is niet in overvloed aanwezig, wat het succes van de relatief onbekende Guardians (voor 2014) verklaart.

Dit derde deel bereikt het hoogtepunt van alles wat we de afgelopen jaren hebben gezien ingaande de Guardians. Het heeft een hart en met de origin story van Rocket is het moeilijk om niet een enorme brok in de keel te hebben. Dus wees voorbereid en neem een doos met tissues mee! Waar de focus in het eerste anderhalf uur vooral daarop ligt wordt de rest van de Guardians ook niet vergeten. Dat valt zo enorm te prijzen. Elk personage heeft wat te doen en maakt in deze film ook een ontwikkeling door.

Het laatste uur vormt een climax waarin er ontzettend vette actie te zien is. De hallway scene (als je hem ziet weet je wat ik bedoel) hoort bij de vetste actie die Marvel te bieden heeft en laat de perfecte synergie van de Guardians zien. De CGI is verbluffend en ondanks dat de film niet action packed is zit het alsnog vol met grootste scenes die adembenemend mooi zijn.

Het belangrijkste is dat met deze film James Gunn een slotstuk van zijn Guardians en Marvel avonturen een film met liefde heeft gemaakt. Met personages die hij opnieuw heeft uitgevonden en waar we allemaal een beetje van zijn gaan houden. Dan kan ik wel gaan nitpicken dat zo'n Adam Warlord wat verdwaald in de film erbij rondvliegt. Maar dat is maar een klein smetje op een nagenoeg perfecte film.

Na End Game en No Way Home had Marvel weer een voltreffer nodig. Guardians is deze voltreffer en verdient het om een gigantisch succes in de bioscoop te worden! Ga het zien mensen!

De film kent een uitgangspunt dat mij op het lijf is geschreven. Tel daarbij de leuke Lily James op en je hebt een film die weinig fout kan doen (zou je zeggen) . Het bijzondere eiland en haar bewoners zijn intrigerend en het verhaal wordt goed vooruit geduwd door de zoektocht van Lily James haar personage.

Newell had de focus hier wat meer op moeten leggen, want het onevenwichtige zijplotje met haar verloofde op het vasteland van Engeland voelt er een beetje bijgesleept aan. Huisman doet het oké en je merkt er amper wat van dat hij Nederlands is. Die onderhuidse aantrekkingskracht tussen hem en James had echter wel wat meer uitgediept mogen worden. Als Newell hier wat meer de focus op had gelegd en het hele verloofde zijplotje achterwege had gelaten, was het einde van de film uiteindelijk wat sterker en geloofwaardiger geweest.

Het is jammer. Er had meer ingezeten, maar het plot is een beetje een rotzooitje.

3,0*

Ik verwachte vooraf nogal een slap aftreksel van Meet the Parents, laat ik voorop stellen dat Guess Who inderdaad niet zo leuk is. Is Guess Who slecht? Nee, daarvoor is Bernie Mac gewoon veel te leuk. Want laten we eerlijk zijn, het is toch wel een one-man show, ook al is Kutcher wel oké gecast voor zijn rol.
Vanaf de eerste minuut ligt Mac er lekker scherp bovenop en komen de meeste grappen bij hem vandaan. "Is that Jones with a J? No Ít's Jones with a P" Heerlijke droge humor. De afsluiter met goodbye mr. Pjones vond ik dan ook geslaagd. Dit soort grappen zorgen bij mij altijd voor een lach, gelukkig kent de film dan ook wat meer momentjes als dit.

Guess Who volgt verder namelijk grotendeels dezelfde lijnen als Meet the Parents, eerst liegen, daarna komen ze erachter maar op het einde komt het goed.
Weinig verassing dus. (Maar in dit genre maakt het mij eigenlijk weinig uit, als de film er maar voor zorgt dat ik lekker veel kan lachen.) Als je dat gedoe opzij kan zetten wacht je een frisse komedie met een zeer goede Mac die lekker op dreef is. Jammer dat hij is overleden

3*

De film begint echt tenenkrommend met kinderachtig acteerwerk van Black, sowieso al geen ster in al zijn films. Gelukkig herstelt het nog enigzins met wat leuke grapjes en referenties in het Lilliputter gedeelte, maar voor de rest blijft het maar een matig werkje, al is de CGI wel aardig in deze film.

2*

Enerzijds is de film exact wat ik had verwacht, aan de andere kant had ik het misschien toch wat uitbundiger willen zien. Radcliffe is in vorm als eenzame trollnerd die in een levensechte deathmarch vs Weaving terecht komt. Vooral het eerste half uur is de stijl lachen en is de nieuwigheid van het hele gebeuren hetgeen je continu vermaakt. Echter is het vaatje op een gegeven moment leeggetapt en is het vooral Weaving's rol die voor de gewelddadige actie moet zorgen. Dit zorgt voor een iets moeizamer middenstuk van de film. Wat mij betreft had de film wel full on over de top kunnen gaan met allerlei gestoorde Mad Max: Fury Road achtige personages die allerlei gekke wapens tot hun beschikking hebben (of er mee samengesmolten zijn). Deze uitbundigheid mis ik een beetje. Ook met Miles als Gun Akimbo wordt op het gebied van actie net even te weinig gedaan.

Wat overblijft is een film vol ambitie, veel humor en af en toe kneiterharde actie. Alleen had het wat mij betreft nog veel meer los kunnen gaan.

3,0*

Vermakelijke oorlogsfilm uit de jaren 60 die de tand des tijds prima heeft doorstaan. Het verhaal is amusant en de acteurs houden allemaal prima stand.

Wel duurt de film erg lang en had het iets meer spektakel kunnen gebruiken om zich met andere klassiekers te kunnen meten. Uiteindelijk verloopt de reis toch iets te vlotjes en mis ik een beetje het avontuurlijke gevoel dat de reis wel had moeten voorstellen. Dit eindigde zo'n beetje na de (zeer fijne) bootreis, ondanks dat de film wel onderhoudend is gebleven daarna.

Ruim 3,0*

Ik kan hier helaas niet zoveel mee, ondanks dat ik veel martelfilms goed vindt gaat het me hier toch te ver.
Het gebrek aan een verhaal zorgt er voor dat de film een lange zit blijkt uiteindelijk. Er zit niet of nauwelijks een lijn in en richting het einde ontspoort de film compleet, wat toch een loopje met de geloofwaardigheid neemt. Ik bedoel, come on. Sinds wanneer kunnen afgehakte hoofden mensen in de nek bijten, even gaan janken en een liefdevolle blik naar haar lover werpen.

Dit past verder totaal niet binnen de lijn van de rest van de 'film'.
Toegegeven, de martelingen zijn echt ranzig en wat mij betreft wel een overtreffende trap van de genoemde films op de poster, maar ik zoek toch wel meer in een film, een spanningsboog. Dat ontbreekt hier totaal, de uitzichtloosheid straalt er vanaf minuut 1 van af en nergens had ik ook maar het idee dat ze het zouden redden.

2*