Opinions

Eerlijk is eerlijk, het ziet er best tof uit. Alleen dat monster in vol ornaat in beeld was wel een stuk minder dan de hele rest van de actie in de film.

Verder echter niet echt spannend, en de acteurs waren toch niet altijd even sterk bezig. De eerste 20 minuten op dat feestje waren toch wel zo slecht.. Alsof iemand continu ruzietjes en intriges gaat filmen op een feestje, met de daarbij horende totaal onnatuurlijke emoties en conversaties .

Al met al 2,5* voor de live-action, die er gewoon best tof uitzag.

Jongens, wat een flater dit. Een enorme berg van ongeloofwaardige scenes en clichématige elementen, met een stel acteurs van het niveau van de lokale toneelclub. Al die wendingen zijn te voorspelbaar om nog maar serieus te nemen. De muziek nekt de film verder volledig, Radiohead in een film over multiculturalisme, gedweep met Simon and Garfunkel, je bedenkt het niet...

Zeer slecht, en hopelijk geen indicatie voor het niveau van de andere telefilms dit jaar.

1*

Dit is toch wel de ultieme Feministen-film. Vrijgevochten vrouw, mannen komen er in het algemeen niet al te best vanaf, non-conformistisch. Maar toch is het best te doen deze. Absoluut niet mijn type film, maar Audrey Tautou heeft zoveel uitstraling hier dat de film interessant blijft. Ook wel interessant om te zien dat iemand zo tegen de etiquetten aanloopt maar toch geaccepteerd wordt.

Viel alleszins mee. 3*

Leuk! Inderdaad wel wisselvallig, maar als je het achteraf gaat bekijken dan zijn de leukste stukjes ook wel echt heel leuk. Dat de mindere stukjes dat niet zijn, is jammer, maar ze zijn ook niet vervelend, en duren vaak ook het kortst.

Hoogtepunten zijn Coogan en Molina, en Bill 'Are you a bug?' Murray met de RZA en GZA. Verder waren ook het segment met Begini, en Iggy Pop en Tom Waits erg leuk. Stuk minder waren Jack en Meg White, die eenzame griet, en het laatste segment.

Al met al is het voor mij duidelijk dat enkele segmenten erg memorabel zijn, zodat een lager cijfer eigenlijk niet te verkopen is.

3.5*

lang terug gezien, maar was hier en daar best te doen. Zeker geen wanproduct, maar heel vaak niet leuk genoeg. 2.5*

Geweldige gevangenisfilm.

Met een strakke basis begint Bresson aan een meeslepende ontsnapping die vanaf minuut één de afloop laat raden, maar desalniettemin een enorme spanning met zich meebrengt. Door amateurs te gebruiken krijg je een hele natuurlijke inkijk in het gevangenisbestaan, zonder grote acteurs die te veel in de rol willen leggen dan nodig hoeft te zijn.

Hoe veel er van deze film is overgenomen in andere gevangenisfilms is bijna niet meer te tellen, maar de sfeer is nog niet geëvenaard denk ik. Met name het laatste halfuur is het hoogtepunt van de film, enorm spannend. Alleen al die scene dat hij achter dat muurtje staat en je alleen maar de voetstappen in het grind hoort van de bewaker . Bijzonder knappe soundtrack ook die elke keer goed getimed terugkwam en niet zomaar weer aanzwengelde.

Meesterwerk. 4.5*

Erg mooie, melancholisch aandoende film. Het tijdsbeeld icm de schitterende sfeervolle cinematografie en het interessante verhaal met uitstekende acteurs maakt het vrijwel een perfecte film. Ook erg goed verteld en geregisseerd, maar soms net wat te stug zo hier en daar. Prachtige muziek ook. Ruime 4*

Weer teleurstellend. Had hier toch weer meer van verwacht.

Wan maakt een erg onevenwichtige film dit keer, maar daarbij ook eentje met veel wat we al een keer of 100 gezien hebben. Een film met demonen, maar ook met spoken. Mijmerende vorige bewoners, maar tevens een bezeten moeder. De familie die het slachtoffer is van dit alles, maar ook de Warrens met hun eigen problemen. Het hide & clap spelletje, wat erg belangrijk wordt gemaakt, uiteindelijk helemaal niet de essentie blijkt te zijn. Het dochtertje van de Warrens dat ineens ook geteisterd wordt etc. Het werd allemaal te veel van het goeie. Qua script was het niet zo bijster sterk, ondanks een poging e.e.a. te verbloemen door vooraf te zeggen dat het allemaal echt gebeurd is.

Inhoudelijk ook behoorlijk tegenvallend. Waar Insidious nog een redelijk intense horrorfilm was, die tegen het einde ver over de rand ging, maar tot dan toe was het behoorlijk suggestief. De schrikmomenten waren daar ook minder getelofoneerd, minder op zichzelf staand en simpelweg onderdeel van een veel angstaanjagendere sfeer. In The Conjuring is Wan duidelijk minder in vorm, zo schrik je wel, maar hard en onverwacht geluid is in retrospectief altijd een erg gemakzuchtig middel. Zeker in een bioscoopzaal werkt dat best, maar je weet dat het niet veel voorstelt.

Zo beleef je dit alles toch allemaal redelijk onberoerd, en dat lijkt me toch niet de bedoeling van een film die begint met de mededeling 'waargebeurd'. Nu sta ik erg nuchter in het hele spoken en demonen gebeuren, maar een film als Sinister wist me desondanks wel mee te krijgen. Dieptepunt van de film was dan ook de vreselijk melige laatste 5 minuten. Wan weet altijd wel een wrang eind aan zijn films te draaien, maar zelfs dat ging niet gebeuren.

Vreemd want Wan heb ik nog nooit met een voldoende beoordeeld, maar zijn films weten toch altijd wel een hype te weeg te brengen waardoor je er toch veel van gaat verwachten. Zo ben ik toch ook wel benieuwd wat Insidious 2 gaat brengen, die kan toch een hoop verbetering geven t.o.v. het eerste deel, maar daar zat tot nu toe veruit de meeste potentie in. 2.0*

Geen verkeerde film, maar ook weer niet zo opzienbarend.

Le Consequenze dell'Amore is psychologisch en subtiel, maar echt beklijven doet het ook weer niet. Af en toe een beetje teveel ingetogen, zelfs in die slotscenes, maar om eerlijk te zijn weet de film ook gewoon nergens te storen, en dat is ook een goede eigenschap. Sterk acteerwerk ook, en visueel is het ook allemaal uitstekend.

3*

Leuke film, vooral in zijn aparte uitwerking. Gebeurt eigenlijk ook niet zo gek veel als je achteraf terugdenkt, het zijn eerder de continue familiaire spanningen die het toch gewoon een interessante film maakt. Had echter toch wat minder langdradig gemogen. 3.5*

Control is eigenlijk een grote foto. Schitterende beelden zoals ik die weinig gezien heb in een film. De setting, een ultiem boring grijs blokkendorp, komt in de zwart-wit uitvoering nog treffender naar voren. Helaas duurde het voor mij lang tot ik de film zelf ook echt top begon te vinden. Tot driekwart van de film schiet het eigenlijk niet op, wordt de verder niet bijzondere ontwikkeling van de band zelf in kaart gebracht, en zie je Ian nog weinig veranderen. Wel een aantal humoristische conversaties en scenes.

De ontwikkeling komt ook pas op het einde waarin dit ook meteen erg indrukwekkend naar voren komt. Emotioneel een sublieme rol van Riley, je voelt je met Ian mee afglijden in een uitzichtloze situatie met de band, zijn ziekte en de onmogelijke liefde voor twee vrouwen.

Control krijgt van mij 4*, ik heb het nog niet eens over de muziek gehad, maar het lijkt me geen geheim dat ook ik groot fan van Joy Division blijf, zeker nu ik de achtergrond pas echt goed te begrijpen.

Niks minder dan geniaal.

Fantastisch hoe je eigenlijk al met het openingsshot op het plein in de film wordt gezogen. Ik denk dat ik geen film ken die zo goed, subtiel en geduldig de spanning opbouwt. Coppola schiet hier Hitchcock mee voorbij. Daarnaast werkt de film als karakterstudie, met een geweldig personage in Harry Caul, en vooral een geniale vertolking van Hackmann. Verder erg sfeervol in beeld en geluid. Prachtige effectieve soundtrack ook.

Tegen het einde wordt het steeds psychologischer met o.a. die geweldige droomsequentie en het verdere doordraaien van de hoofdrolspeler tot grote hoogtes. Desondanks komen die scenes zeer gedoseerd en goed getimed voorbij zodat het geen rush opzelf wordt maar in dienst blijft staan van het verhaal.

In een keer 5*

Schitterend film. Geniale uitbundige decors (die keuken ) en kleding, dusdanig afgewerkt dat de kleding en de kleuren per kamer kunnen veranderen. Het is natuurlijk theater gevangen op film, met het theatrale acteerwerk van met name een schmierende, platvloerse en smerige Gambon (die wel erg goed overkomt), botsend met een kleurrijk decadent geheel. Echt geweldig uitgevoerd. Film is verder prachtig geschoten, en heeft een wonderschone soundtrack.

Dikke 4,5*

Niks minder dan fantastisch dit! Verwachtte vooraf wel het een en ander, maar vond het toch moeilijk me voor te stellen hoe de belevenis zou zijn. Is dit animatie die echt voor de jongere generatie kiest, of trekt Coraline het breder zodat het voor iedereen aantrekkelijk is. In een zaal met 50%, 45% ouders en 5% ik was ik een beetje in dubio aanvankelijk, iets zei me dat er wat reclames geweest zijn op de bekende kinderzenders.

Hoe dan ook, dit is echt een film voor alle generaties. Al vanaf de eerste scenes was ik verbijsterd over de animaties, echt vreselijk mooi en zeer origineel. Die animaties verbijsteren je keer op keer in de film, maar in dat kader is de openingscene nog wel de mooiste. Ondertussen is het begin bij vlagen ook nog best grappig, komische dialogen en wat mooie woordspelingen en opmerkingen. Het verhaal ontwikkelt zich in een haast perfect tempo, komt niet te laat to the point, de ontwikkelingen zijn uitstekend getimed, en is bovenal gewoon erg leuk. Tegen het einde wordt het ook nog best wel spannend en creepy, met de laatste terugkeer naar de echte wereld waar het gebonk op die deur nog best in een willekeurige horrorfilm had gepast als je de scene had uitgeknipt. Misschien had de speurtocht naar die zielen en haar ouders nog wat langer moeten duren, het werd wat kort op elkaar behandeld, maar dat is dan ook het enige minpuntje wat ik zo snel kan bedenken. Voor de rest gewoon een uitermate leuk verhaal met zo hier en daar wat raakvlakken met Spirited Away, maar zonder dat je daar nu continu aan moet denken.

Klassieker in wording dit, dat moest haast wel, maar dan moeten toch eerst wat meer mensen deze film gaan zien. Het aantal stemmen hier valt toch zwaar tegen voor een topanimatiefilm als deze. Spread the word!

4.5*

Leuke animatiefilm, met een leuk verhaaltje.

Nergens echt groots moet ik alleen zeggen, animaties zijn goed maar ook niet verbluffend, sfeer is goed in orde, stemmen zijn aardig. Verhaal is ook de moeite waard, en zeker gezien de speelduur. Iets te veel liedjes ook, zeker in het begin, zonder dat er een directe aanleiding voor was.

Waar ik me nog wel het meest mee vermaakt heb is de subtiele humor!

3*

Geweldige bevreemdende film.

Het is eigenlijk een hele simpele film over een jongen die alles heeft maar tegelijkertijd niks. Het is alleen verpakt in een hoop metaforen, maatschappijleer, vreemde gesprekken en niet-alledaagse situaties, waarmee het erg interessant is. Aan de andere kant snap ik volledig dat dit volledig niet-boeiend gevonden wordt. Maar ik vind het nooit zo boeiend als ik bepaalde details niet begrijp, lijkt me ook onmogelijk in een film als deze. De rode lijn lijkt me namelijk wel duidelijk, en ook al heb ik dat verkeerd begrepen, dan heb ik alsnog er zelf wel iets uit kunnen halen.

Ik vind ook dat het weinig zin heeft dit tot in den treure te interpreteren, ik vond het vooral prachtig hoe ongrijpbaar alles was. De locaties, de setting, de personages. Met name Pattinson is geweldig op dreef, als jonkie wordt hij gelukkig omringt door grote acteurs waar hij zich duidelijk aan heeft op weten te trekken. De fantastische dialogen niet te vergeten, waarbij je bij vlaen moet denken aan een iets toegankelijkere variant van Rabbits van Lynch. Mensen praten met elkaar, maar eigenlijk doet elk ego vooral zijn eigen verhaal. Eigen interesses prevaleren boven de interactie lijkt het wel, maar ondertussen wordt er toch om vanalles heen op de ander gereageerd en is er toch sprake van een gesprek.

Na verloop van de film blijkt dat het op de een of andere manier voor zorgt dat Packer flink de weg kwijt raakt, en gaat het tegen het einde met korte geweldsuitbarstingen flink los. Prachtig geslaagd einde ook, net zo lekker abstract als de rest van de film.

Audiovisueel ook zeker geslaagd, vond de soundtrack ook heel fijn en bedwelmend op een bepaalde manier, en visueel benadrukt het vooral de vorm van de strechter heel goed als je er op let, goed gedaan.

Vrijwel onge-evenaard dit, hoogst unieke film, met een begrijpelijk maar evenwel onterecht laag gemiddelde.

4.5*

Een flink slap schouwspel.

Wat Favreau met de Iron Man-reeks neerzette breekt hij hier eigenlijk weer af. Zelfrelativerende humor in een sci-fi heldenjasje. Een gevat hoofdpersonage doet dan eigenlijk al het halve werk. Craig is echter totaal geen Downey Jr. Waar laatstgenoemde al op je lach werkt door zijn mimiek en korte opmerkinkjes, staat Craig alleen maar stoer te staan, met z'n armen iets uit elkaar (want zo staan Cowboys altijd), en een frons die hij de hele speelduur op z'n gezicht heeft hangen.

Dat brengt me bij mijn voornaamste kritiekpunt. De casting vond ik echt miserabel. Craig is echt vreselijk, voor coolheid heb je ook charisma nodig, Craig heeft dat gewoon totaal niet. Clint Eastwood, die was cool als hij alleen maar stond en op een strootje kouwde, Craig komt stoer de scene binnenlopen, en je hoopt dat die Aliens hem als eerste pakken. Zijn toch flinke verschillen. Maar ook verder klopt er niet zo heel veel van de rolverdeling. Begint eigenlijk al met Paul Dano, dat is gewoon echt geen ettertje/sukkeltje, dus die speelt ook vreselijk. Maar vooral Ford slaat nergens op als hard-ass veteraan. Komt eigenlijk niet verder dan wat standaard gegrom, want uit zijn presence valt nergens af te leiden waarom hij nou zo berucht is. Alleen Rockwell verbaasde me nog wel een beetje in positieve zin. Begon in de film zelf slecht, maar maakte er toch nog wat van. Ook zo'n beetje de enige waar nog incidentele humor van te verwachten was.

Want ook de humor viel vreselijk tegen. Als je je film Cowboys & Aliens noemt, dan suggereer je een campy soepje waar de humor toch aanwezig zou moeten zijn. Helaas vergiste ik me daar blijkbaar al op voorhand in. Natuurlijk zit er wel humor in, maar echt ontzettend schaars en zelden echt grappig. Jammer ook dat het verhaaltje niet wat luchtiger was. Zo'n verhaaltje waar de flashbacks hele scenes bevatten, toch altijd wel apart voor iemand zonder geheugen dat hij ineens hele keyscenes zich precies weet te herinneren, om het plot draaiende te houden. Verder ook een verhaal van niks uiteraard, geen idee dan ook waarom je hier 2 uur voor moet uittrekken. Vast vanwege de waanzinnige karakterontwikkeling van Ford ofzo.

Na een klein uurtje komen de eerste Aliens aan bod, design van lik-me-vestje vond ik het vooral, dus dat was ook wachten voor niks. Leek een soort grote kikker op twee benen, met een vleugje slijmerigheid van de Giger Aliens. Toch jammer want die vliegtuigen van ze vond ik er wel degelijk tof uitzien. Zo'n beetje het beste punt van de film. Ook die hide-out zag er erg saai uit

Had dus veel leuker kunnen zijn. Het was allemaal veel te lief en braaf, veel te veel volgens de formule (vrouw, kind en foreigner erbij), en te weinig camp. Een cool stel charismatische acteurs had ook geholpen denk ik, dit was een slecht gecast zooitje zonder chemie. Verder gewoon best saai en véél te lang. Favreau kan zich maar beter richten op Iron Man 3.

1.5*

Stond al een tijdje op de rol voor wanneer ik een kort en snel filmpje wilde.

En dat doet de film goed. Het werkt met een leuk concept, een hoofdrolspeler die eigenlijk enkel thuishoort in dit soort luide hoogwaardige troep, en een audiovisueel stijltje wat daar op aan sluit.

Het is eigenlijk een goed uitgewerkte B-film, met een paar erg matige acteurs en een vergezocht doch bijzonder leuk concept. In ieder geval was het een leuke kapstok voor adrenalinerijke pompende actiescenes.

Qua gefliptheid vond ik het zo hier en daar wat tegenvallen, en eigenlijk is de finale veel minder lawaaierig dan je had gehoopt. Op een gegeven moment heb je een film als deze ook wel gezien, goed ook om dit niet langer dan 1,5 uur te laten duren.

Maar uiteindelijk zeker leuk. Paar grappige momenten, en komische opmerkingen tussendoor, plus een heerlijk idioot concept en uitwerking maken het een erg leuk tussendoortje.

3.5*

Sterke en fascinerende film van Cronenberg, vooral het onderwerp is aansprekend in zijn afstotelijkheid. Je wilt eigenlijk weinig weten van wat er gebeurt op het scherp, maar toch boeit het. Het helpt dan ook wat dat betreft dat de sfeer geweldig is, met name door de prachtige soundtrack. Grootste troef van de film wat mij betreft. Ook visueel is het een erg aantrekkelijke film.

4*

Halve ster eraf, ben ik nog mild want het is wel een hele krappe 3* nu.

Vond het altijd wel een aardige film, wel wat overgewaardeerd toentertijd maar vooruit. Heb een groot stuk gezien vanavond en stoorde me echt behoorlijk aan dat stereotype en overdreven gedoe. Stuk voor stuk geforceerde scenes en bovenal een hoog ongeloofwaardigheidskarakter omdat alles zo lekker sentimenteel aangedikt moet worden. Best wel voorspelbaar ook. Verbaas me er eigenlijk over dat me dat 3 jaar terug niet echt is opgevallen.

edit: toch maar 2,5*

Niet slecht, maar allemaal een beetje slap en uitgespeld. Jammer dat er geen gedegen opbouw in die hele relatie tussen Bridges en Gyllenhaal zat. Verder is de film zowat alles wat je er van verwacht qua verhaal en muziek, inderdaad The Wrestler in country-vorm.. Bridge doet het inderdaad wel erg goed, maar daar was ik ook niet bang voor. Had er niet zo gek veel van verwacht, en het viel uiteindelijk nog wel mee. Ook omdat het soms ook wel komisch is. De drama kant was echter niet echt de moeite waard.

2.5*

Erg interessante documentaire, met af en toe wat 'show'-elementjes. Interessante Q&A ook met (een aantal van) de leden, die hun straatje wel opzichtig willen schoonvegen, maar in ieder geval duidelijk niet dom zijn. Ze hebben een visie over hun bestaan, waar ze duidelijk de makkelijke weg hebben gekozen, maar het is tenminste een visie.

3.5*

Haha dit was echt heel erg komisch. De ene na de andere komische situatie. Absurd verhaal, dit bedenk je echt niet.. heerlijke karakters ook, met name die idiote Burt Reynolds kloon, niet te filmen. En die muziek 'Pitbull Terrier'

Wat een film. 4*

Best leuk gedaan, maar toch wel een beetje wat je er van verwacht.

Het leukste is dat Hector op een gegeven moment alles zit na te doen om maar te zorgen dat het zo gebeurt als hij eerder heeft gezien. Mooiste was het stukje waar hij met bandages de verrekijker-move doet. Maakte het af en toe ook wel een beetje humoristisch.

Echt briljant vind ik de uitwerking niet. Op een gegeven moment ligt wel een beetje vast hoe het in elkaar zit, en dan werkt het vrij volgens het plaatje richting het einde. Maar het is wel gewoon geinig om te volgen en de film verspilt eigenlijk nergens tijd. Maakt het toch wel aangenaam een keertje te zien, maar eigenlijk vind ik het niet veel meer dan vermakelijk.

3*

Dit dus.. een kubus met dodelijke boobytraps, die na een kwartier al niet meer plaatsvinden. Begrijp ik dan niet zoveel van.

Verder veel wiskunde, wat me wel kan boeien als er iets interessants mee gedaan wordt. En natuurlijk elk clichépersonage wat je kunt bedenken, en vooral erg slechte acteurs.

Setting en mysterie is inderdaad prima, maar qua uitwerking had het veel beter gekund. 2*

De nieuwe Fincher, de vorige was een klein pareltje, al was het geen Fight Club. Sowieso zal hij dat niveau wel nooit meer bereiken, maar het blijft altijd wel iets om naar uit te kijken.

The Curious Case of Benjamin Button, erg origineel is het verhaal zelf natuurlijk allemaal niet, op het uitgangspunt na. De vergelijking met Forrest Gump is snel gemaakt, al zijn de verschillen ook erg grootschalig. Was wel blij dat het geen happy feel-good movie is geworden, in tegendeel, het verhaal is vrij pijnlijk en in elk opzicht uitzichtloos. Het blijft ook allemaal erg duister en tevens sterk doordat in geen enkel opzicht naar een verklaring voor het jonger worden is gezocht.

De regie was in ieder geval weer dik in orde, al is het natuurlijk wel een beetje mainstream en wordt er vooral beschrijvend te werk gegaan. Zaten wel een paar mooie shots in toch, en was de oorlogsscene met name erg geslaagd.
De speelduur zag ik veelvuldig bekritiseerd worden, en het zou allemaal erg saai zijn. Niets van dit alles is waar, saai is het gewoon allesbehalve (ik zou in ieder geval niet weten welke elementen), en een film als deze heeft nu eenmaal niet genoeg aan 90 minuten.

Echter toch ook een minpunt, al was het geen verrassing, waren die levenslessen die allemaal veel te opzichtig de revue passeerden. Daaraan merk je toch wel dat dit allemaal niet te moeilijk gebracht moet worden en een groot publiek dient te (en ook gaat) worden aangesproken.

Pitt vond ik het overigens prima doen, maar hier gaat hij geen Oscar voor winnen lijkt me, lang niet obzienbarend genoeg.

Hoe dan ook een geslaagde film. 3.5*