Opinions

Remake van A Tale of Two Sisters, alleen dit keer niet met de naam van het orgineel wat meestal wel het geval is. Ik moet zeggen dat ik ook deze remake best aardig vond maar beter of even goed als het orgineel is ie niet. De US-gehalte kwa teenager gedoe is hierin wel af en toe erg dik en de film verklapt al veelste snel dingen. Maar neem niet weg dat ik me hiermee heb vermaakt en dat de sfeer van de film wel pikkedonker en creepy is wat al gauw wel voor variatie zorgt. Die 2 zusjes vond ik ook wel aardig spelen en het verhaal komt wel op hetzelfte neer maar is in deze film wel heel anders uitgepakt: Wat in het orgineel zo was dat een zus sterft doordat een kast op der valt nadat ze haar moeder van zelfmoord wil tegenhouden is het hierzo dat er geen sprake is van zelfmoordpogingen maar dat het zusje zelf sterft door die brand in die schuur. En dat is ook wat er in de meeste remakes niet van de orde is, dat het verhaal alternatief word gemaakt.

Maar wel zal je hierin veel bekende elementjes tegenkomen die helaas wel wat minder effectiever zijn dan het orgineel. Maar toch blijft die pikdonkere sfeer je in de greep houden. Vooral bij dat bedscene zou je toch wel zien hoe het orineel het beter aan kon pakken: Dat doodenge bedscene met dat griezelige vrouw speelt zich in het orgineel af waneer het buiten licht is, en hierin is het midden in de nacht wat de sfeer verontrustender maakt maar toch word de beruchte scene wel snel onderbroken.

Ook die vader vond ik weer goed en sub-assertief en die stiefmoeder was ook weer lekker gestoord in Alex hoofd dan.

Geen teleurstellende remake, is wel de moeite waard. Wel als je het orgineel al hebt gezien. Dan pas hieraan beginnen. Deze is wel iets minder eng maar wel veel donkerder.

3,5*

Wat Paul Greengrass bij Bloody Sunday deed doet hij hier ook. Maar dan met 9-11. En United 93 is ook erg indrukwekkend en meer dan realistisch in elkaar gezet. Echt precies zoals BS, hoe onschuldig een dag kan beginnen maar dat naderhand alles uitloopt op een wereldschokkende ramp, in docu achtige stijl. De acteurs zijn voor mij nog onbekend maar ze zette wel allemaal een perfecte real time rol neer en de film word ook in meerdere oogpunten opgedeeld. Namelijk de verrassende werknemers in de wachttoren, de terroristen en de wanhopige passagiers. En zo nu en dan lijkt de film op een nieuwsfragment en daarnaast word de film regelmatig overgeschakeld naar een spannende gewone speelfilm.

Wat ook wel mooi was was het einde dat de passagiers in opstand komen tegen de terroristen. Dat zou op eerste gezicht op heldendom en effectbejag lijken maar aan de andere kant zou dat ook wel echt gebeurd geweest kunnen zijn omdat niemand natuurlijk weet wat er op het laatste ogenblik (voor het neerstorten) in het vliegtuig afspeelde en dat iedereen dat wel zo'nbeetje zelf in kan vullen.

Verder weer een baanbrekende realistische film van Greengrass, dat toch ook wel een held is geworden.

4,0*

een jaar of twee gezien en vond hem best wel goed.

de tweede deel was echt een goedkope namaak bagger

Misschien word the return net zo goed als deze

echt waardeloos de eerste was veel beter met jean claude maar ze hebben nu een een of ander nicht gebruikt met een stem als of ie in geen jaren meer geslapen heeft

die wincott is ook echt superiritand echt een namaak spierbundel

ik heb al een 0,0 gegeven en daar hou ik het bij

Na Taken en The A-Team laat Neeson weer zijn kant als actieheld zien.

Unknown begon al meeslepend, om te beginnen vond ik de grauwe, besneeuwde shots van Berlijn alvast een prima decor voor dit verhaal. Neeson speelt dit keer dokter Martijn Harris die samen met zijn vrouw naar Berlijn gaat, maar aangekomen bij het Hotel moet hij noodgedwongen alleen terug naar het vliegveld om een vergeten koffer op te halen, waarnaar er een ongeluk gebeurd en vanaf dat moment mogen we weer eens kennis maken met een dijk van een thriller waarbij je weer erg benieuwt bent naar de oplossing van de Puzzle. Door het ongeluk raakt Harris in coma en na het ontwaken keert hij terug naar zijn vrouw, die hem niet schijnt te herkennen en een andere man zijn id schijnt overgenomen te hebben. Vanaf dat moment stort Harris zich in een paranoide en machteloze toestand en zal en moet weten wie hem erin heeft geluisd.

Al gouw word hij doelwit van een zooitje huurmoordenaars en krijgt hulp van de taxichauffeuse die hem gered heeft en vanaf dat ogenblik gaat de vaart er stevig in. Het word weer een soort Bourne achtige thriller, waarbij de actie/vecht en achtervolging-scenes sterk de loef af steken. De conclusie van het hele mysterie vond ik wel behoorlijk knap als blijkt dat Harris in Berlijn is voor een huurmoord en dat die hele gedoe rond zijn indentiteit al van te voren is gepland, alleen door geheugenverlies van dat ongeluk wist ie dat niet meer. Het verhaal slaat in het laatste kwart wel een graad of wat om. Verder waren de vrouwelijke rollen van January Jones en vooral Diana Kruger ook erg fijn. En het was ook weer leuk om Adian Quinn te zien na The Assignment.

En dat maakt van Unknown weer een erg genietbaar filmpje waar Neeson, na Taken er weer lekker tegen aan gaat. Mooie grauwe Berlijn-locaties, verrassende wendingen, actie. Niks mis mee. Nu Neeson pas tegen zijn 60ste nog een actieheld wil worden kan je ook maar zeggen: Je bent er eigenlijk nooit te oud voor.

4,0*

Weer een zeer geslaagd Jet Li-filmpje waarbij hij verstand heeft van een hond en uiteindelijk moet afkicken naar een mens. Weer een bijzonder verhaaltje dus maar Li deed het weer uitstekend. Weer stijlvolle en harde gevechten die voor mij toch wel harder zijn dan voorheen waarbij elke seconde een bot kraakt. Die Bart was me toch een hypocriete smeerlap. Morgan Freeman speelde ook weer een zeer mooie bijrol. Er zit voldoende actie in, zoal gevechten als schieten(vooral in de finale) En het kijkt allemaal lekker weg.

Erg leuke film. Heb me geen moment verveeld.

4,0*

Fijn subtiel filmpje dat ik ook wel erg hip en muzikaal vond opgebouwt en ook nog mooie diverse verhaallijnen en personages heeft. Wat ik nou wel weer jammer vond is dat die Belgische personage weer een Frans-Belg is, waarom niet gewoon Vlaams. Verder vond ik die Mike ook erg goed en de Nederlandse Michiel Huisman heeft ook een fijn rolletje als Mike's kamergenoot. Ook komt er hier erg veel leuke muziek aan bod en Thindersticks speeld hier ook een belangrijke rol in. Londen kend hierin ook zo zijn mooie kiekjes maar de film doelt wel veel op de uitzichtloze leven van de hoofdpersonages, die er toch wel wat mee willen doen. Ook die scene's tussen Mike en die hypotheker (?) waren erg sterk.

Erg mooie art-house film. Ontroerend, Kunstig en creatief!

4,0*

Niet echt horror, wel een goede psychologische thriller.

En legt de film een pijnlijke zenuw bloot? Vrijwel zeker. Steven Soderbergh bundelt wederom zijn krachten... met slechts een I-Phone. Alsof ie back to basic gaat.

Het mag vaker geroepen worden; mensen worden vrijwel vaak patiënt door wat er allemaal op ze in wordt gepraat en je zou bijna de instanties niet meer kunnen vertrouwen. Diegenen die jou een hand uitreiken om je te helpen met persoonlijke problemen. Want voor je het weet wordt alles wat je zegt gewoon keihard tegen je gebruikt en ben je er nog slechter af dan iemand die in de gevangenis zit.

Het overkomt Sawyer, een ambitieuze vrouw die toch nog wel last heeft van persoonlijke issues. In het verleden werd ze zodanig gestalkt door iemand dat ze een paar keer verhuisde en af en toe heeft ze nog wel eens de angsten. Dat legt ze na jaren bij een psycholoog op tafel; en dan is dat nog maar het begin. Onder valse voorwendselen beland ze langzamerhand in een web waarbij blijkt dat het toch echt niet de stalker moet zijn waar ze voor moet vrezen.

Soderbergh laat ook op een sterke wijze de manipulatieve methodes zien. Natuurlijk; stel jezelf de vraag: Hoe zou jij reageren als je wordt opgesloten terwijl daar helemaal geen aanleiding toe is; en er is tegen je gelogen? Juist, dan ga je reacties vertonen die het personeel juist bevestigen.

Sawyer komt terecht bij personen die totaal verknipt zijn (dat ene meisje), maar ook heel sympathiek (die Nate). Dit levert tussendoor wel enkele mooie momenten op en geeft het een beetje hoop. Ook de moeder van Sawyer vond ik een prachtige vertolking. Maar dan komen we nu bij de zekere David Strine Waaruit blijkt dat de stalker er alles aan doet om bij haar te zijn; ook al moet hij zich ervoor van plaats en baan verwisselen. Nee, het gaat hier dus lang niet meer om een onhandig persoon; en daar kom je met het moment steeds meer achter. Hele sterke psychologische vertolking; zeker deisoleercel-scenes. Al zag ik het toch wel een beetje aankomen.

Conclusie: Unsane is een prima experiment waarbij Soderbergh hoogstwaarschijnlijk zijn nieuwe I-Phone uitgebreid wou uittesten. Maar campy wordt het natuurlijk nergens, want de man heeft al een hele loopbaan achter de rug. Vooral het acteerwerk, de samenloop en de sfeer (en zijn filters) vond ik erg sterk. En ja... het einde...

Prima!

4,0*

Ook gezien op het IFFR met daarna een speach/vragenuurtje met de regisseur, die toch wel heel verlegen overkwam.

Dit is weer zo'n soort independent filmpje die ook aanvoelt als je een film kijkt van Solondz of Gus van Sant. Goedkoop, beperkte aanbod aan locaties en budget, maar wel een treffend plot. Dit keer ook niet echt een plot die je zo snel naar buiten zou durven brengen. Een zus (Jackie Kimball) die zich aangetrokken voelt tot zijn broer. Wat uiteraard voor een hoop tramalant zorgt want broederlief (Matthew) weet dus wel zijn principes en houd zich gewoon bezig met andere meiden. Waarbij Jackie dus liefdesverdriet van krijgt en regelmatig steun zoekt bij een psychiater. Ja, of je nou van Jackie kan zeggen dat ze een kortsluiting heeft of dat het gewoon een normaal meisje was is toch nog vrij lastig, dankzij de manier hoe de film is neergezet.

Bijzonder werkje.

3,0*

5de samenwerking inmiddels tussen Denzel Washington en Tony Scott. Unstoppable was ook niet echt bepaald iets waarvan je zegt, das een goede film. Dit soort termen werden ook al in 100den B-films gebruikt alleen is het dit keer met meer budget en meer effecten. Denzel Washington en Chris Pine vormde wel weer een goed duo en de rest van de cast ook. Maar voor de rest voelt de film nogal aan als los zand en is ook veelste simpel en denderd al snel naar het einde. Er zat hier en daar wel wat spanning in en het acteerwerk was ook wel te doen, maar meer is het er ook niet van geworden. Een plot die een kleuter al kan verzinnen en ook een hoop aan overbodigheden bv: dat schieten op die voorbijrijdende trein. Dat kwam nou echt erg knullig over.

Dit valt toch helaas in de categorie van de eerdere Scott/Washington samenwerking Deja Vu die ook al zo matig was. Het is ook maar dat Washington erin speelt en dat Scott het regiseerd en dat er erg veel geld aan zo'n slap plot is uitgegeven. Anders was dit een straigt to video B-film ipv een bioscoopfilm. Helaas. Als je een nog nieuwe Washington uit dit jaar wil zien: Huur of koop The Book of Eli.

2,5*

Erg mooie reconstructie over de laatste dagen van Hitler. Film begint als een Docu aangezien we eerst te maken krijgen met de echte ex van Hitler genaamd Eva Braun die even kort haar verhaal op komt hangen in het heden. Daarna word alles omgezet in film en belanden we in de door oorlog verwoeste straten van Berlijn tegen het einde van de oorlog. En zo krijgen we kennis te maken met een groep vrouwen die voor Hitler gaan werken en uiteindelijk ook met Hitler zelf (prachtig gespeeld door Ganz). Eigenlijk moet je soms best wel lachen als Hitler weer eens over de rooie is en met consumptie loopt te tetteren. De film is opzich ook erg mooi en goed bij elkaar gerijgt en verteld ook van hot naar her verhalen over de helpers van Hitler.

Daarnaast is alles ook zoals gezegt mooi weergeven in het verwoeste Berlijn. Het transformeerd ook regelmatig van de serieuze vertelling over Hitler naar een bikkelharde oorlogsfilm. Ook vond ik die Hitler-Jugend scenes erg aangrijpend. Die kindsoldaten die de Russen moeten uitmoorden. Vond ook dat ene stukje over dat een kind een stuk of wat tanken opgeblazen had "raar maar waar' .

Wat ik wel een beetje raar vond was het einde: Hoe Hitler zelfmoord pleegt. Hij jaagt zijn eigen een kogel door zijn kop maar als de film zo werkelijk mogelijk naverteld moest worden zou Hitler toch gewoon, zoals in het echt, zelfmoord moeten plegen met zo'n pilletje?

Na de film krijg je ook weer de lijsten te zien hoe het verdere leven van Hitlers helpers liep en natuurlijk sluit die documontaire over Hitlers ex echtgenote Eva ook af.

Toch wel een zeer boeiende vertelling die vanaf het begin tot einde je aandacht erbij hield. Zo kom je nog wel eens wat meer te weten over Hitler. Eigenlijk zouden ze ook wel een deel 2 kunnen maken over "wat er vooraf ging".

5,0*

Lekkere brute film, maar dan toch wel met een boodschap vond ik, of eigenlijk toch inderdaad de vraag: Hoe ver kun je gaan om miljoenen mensenlevens te redden?

Die antwoord krijgen we in Unthinkable, en ook of het wel oplost of niet. Het lijkt trouwens wel alsof Unthinkable een uitbreiding is van de martelscenes uit Law Abinding Citizen. Maar ook in Unthinkable gaat het er extreem geweldadig en ziek aan toe. Het verhaal is natuurlijk simpel, men neme een terrorist die zegt dat hij 3 atoombommen door heel USA heeft geplaatst, de FBI- die hem moet ondervragen en omdat hij maar niks wil zeggen word er maar harder opgetreden, en hoe hard? Samuel L Jackson speelt daar de hoofdrol in. Een FBI-agent waarvan je eerst zou denken dat die nog wel serieus zijn werk doet en zich altijd aan de wet houd. Maar toch moet hij de wetten doorbreken om die terrorist aan de praat te krijgen en op den duur moet ie zichzelf veranderen in een meedogenloze psychopaat. Zo krijgen we dan een rit van martelingen die dus met het zwijgen van die terrorist erger en erger worden Opzich zet dat je je nog wel aan het denken. Je zal en moet weten waar die bommen liggen. En ja, ik heb gezegt, het word alleen maar erger...

Ook Carrie Ann Moss vond ik een fijne rol hebben en die terrorist (weet even zijn naam niet meer) heeft ook zo zijn charisma. Hij weet wel van volhouden zeg, alsof het hem allemaal niks kan schelen, als er maar miljoenenmensen aan hun eind komen dan vind ie alles wel goed.

Het einde was ook een kippenvelverwekkend moment.

Nee, toch een zeer geslaagde terroristen/martelfilmpje met weer een sterke rol van Jackson. Zeker een aanrader!

4,0*

Best wel een mooie mafia-film met een leuk jaren dertig-sfeertje. De film is daarintegen wel een beetje saai maar dat geeft niet echt. Sean Connery heeft een prachtrol (alhoewel ik het wel jammer vond dat ie halverwege de film word neergeschoten) Daarnaast heeft Costner een mooie rol van een politie agent en uiteindelijk Robert de Niro een mooie van de enige echte Al Capone. (al zie je De Niro maar weinig)

Maar echt een toppertje vind ik het niet. Hij is wel leuk om te zien maar het niveau van The Godfather haalt hij niet helemaal.
De decors van Chicago van de 30er jaren waren wel mooi en sfeervol en het moest wel een helehoop geld gekost hebben om zoiets inelkaar gezet te hebben. De leuke scene vond ik die scene op het dak, ergens bij het einde.

Prima geslaagde film. Niet een toppertje maar wel een mooi tussendoortje voor Mafia-fans.

4,0*

Untraceble verzind weer eens wat nieuws met de slachtoffers. Dit keer door een slachtoffer online op internet te zetten terwijl hij in een val zit en hoe meer kijkers, des te eerder hij sterft. Misschien wel een knipoog naar internetmisdaad en big brother. Untraceble was doch nog een zeer vermakelijk tussendoortje voor de psycho liefhebbers. Diana Lane deed het prima maar de martelwerktuigen zijn wel minder heftig dan Saw etc, helaas. Wel jammer ook dat we al best snel kennis maken met de moordenaar.

Snapte ook niet wat het einde bedoelde met "waar kan je dit downloaden?" Is het een open einde? Goed teken? Slecht teken? Wie o wie?

Verder is de film nog best te doen hoor.

3,5*

Was wel een redelijk geslaagde horrorfilmpje met nog best wel een maf plotje. Een groep jongeren gaan een beetje survivalen in de ondergrondse gangen van Berlin en stuiten daar op een kanibalistische ex-Oost Duitse grenswachter van de Berlijnse muur. Wat dan weer op een ouderwetse manier voor een hoop confrontaties bezorgt en ook een paar pijnlijke momenten. De gore is in iedergaval niet te schuwen.

Verder was dit ook niet bepaald een hoogvliegertje, gewoonweg dom vermaak dat soms meer grappig is dan eng, maar ook wel onderhoudend.

3,0*

Gisteravond gezien en inderdaad het was weer een hele goede Seagal-film. Ik had hoge verwachtingen en die zijn uitgekomen. Ik ben gewoon weer zeer verrast. Deze is beter dan ShadowMan en helemaal beter dan Attack Force en Flight of Fury. En in die periode leek het toch wel achteruit te gaan met Seagal, maar hierin schiet de pijl gewoon de lucht in: Geen Voice dubs, geen Stuntmannen en NepSeagals maar gewoon weer hele goede gevechten als vanouds waarbij de botten weer heerlijk kraken met daarnaast nog erg goede actiescenes. Waarbij als iemand neergeschoten word het bloed een meter uit het lichaam spuit. Er word hier ook lekker op los gescholden door die grappige rappertjes en natuurlijk ook door Seagal die zich een beetje als homeboy gedraagt. Die autoachtervolging vond ik ook erg grappig en spectaculair net zoals vele andere scenes. De acteurs daaromheen zijn ook prima en we krijgen Danny Trejo ook nog even te zien. Eddie Griffin (die vriend van Simon's zoon als ik het goed heb) kon er ook iets leuks van maken. Gewoon weer een lekker ouderwets payback filmpje met Seagal. Met een hele hoop gevarieerde gevechten met daarnaast boordevol humor en keiharde actiescene's. Ook die scene waarbij Seagal bij die corrupte agent alias moordenaar van zijn zoon de ademsappel omdraait vond ik lekker hard. Deze film heeft gewoon alles wat zoal een Seagal als een actiefan blij maakt. Wat wel een beetje een afknapper is is dat Sony Pictures toch die poster heeft gekozen waarbij Seagals hoofd op die lichaam is geplakt. Dat past helemaal niet bij een film zoals dit en ik dacht dat ze nog een andere poster gingen gebruiken. Ook vind ik Renegade Justice beter klinken dan Urban Justice. (Europese titel luidt gelukkig ook als Renegade Justice. Maargoed, daar ga ik me verder alemaal niet druk om maken. Dit was gewoon een heerlijke Seagalfilm zoals het hoort. Mensen die het bij Black Dawn of Attack Force het al hebben opgegeven, Doe nog een poging en kijk deze en je zult die bijde films (en ook wel wat meer) vergeten.

Mijn hoop is al groot bij Marker aka Pistol Whipped!

4,5*

Ik lees hierboven dat Jordan Peele nog wel eens de nieuwe M. Night Shalmayan kan worden. Dat kan je bijna zeker wel zeggen ja.

Get Out heeft me in 2017 behoorlijk verrast. Een associatieve geschiedenisvertelling of een verwijzing naar... gegoten in een zeer origineel en modern jasje. De sfeer... het acteerwerk... de verborgen boodschappen. Wat mij betreft een nieuw hoofdstuk in de filmgeschiedenis.

Wat maakt Peele van Us?

Us is ook een prachtige concept, en het mindfuck gehalte is hier weer hoog. Echter kon ik helaas bij deze film wel een beetje raden hoe het zou eindigen... en ik zat er niet ver naast. Maar dan hebben we nog niet de talloze elementen benoemd die Peel hier gebruikt.

We volgen een gezin die in een stationwagen de heil zoeken aan de kust om daar de zomer door te brengen. Aan het strand maken ze kennis met de blanke buren en de twee tienerdochters, die zich in de American Dream modus hebben laten storten en die avond slapen ze hun eerste nacht in het vakantiehuisje. Waar optimistische vader, in zichzelf gekeerde zoon en puberende dochter in de vakantiestemming proberen te komen, lijken we ondertussen ook van doen te hebben met een overbezorgde moeder. De overbezorgdheid lijkt terecht te zijn als er die nacht een gezin op hun erf staat. Een gezin die als twee druppels water op de hunne lijken.

Ik moet zeggen, die blikken, die lege emoties en dan voornamelijk die stem van de dubbelganger van de moeder; ze bezorgden me kippenvel. En dan is dat nog lang niet het enige. Ze schijnen er uitgesproken sadistische trekken op na te hebben en de plannen die ze met de familie hebben beloofd weinig goeds.
Een kat en muis spel begint.... en lijkt te eindigen.... maar dan beseffen ze nog niet dat de echte ellende nog moet starten.

Want waar zijn we in godsnaam in beland? Is het een virus; met klonen te verstaan? Een alternatieve wereld die de huidige gaat over nemen? De film lijkt wel met het moment steeds gekker te worden, net zoals Get Out.

Onvergetelijke momenten ook; neem bijvoorbeeld die Fuck the Police-scene. Maar ook dat zoon en dochter zich om gaan zetten in wraakzuchtige moordmachines... om te overleven, en die scene dat dat die Jason zijn dubbelganger het vuur in laat lopen.

Maar al gouw lijkt het dweilen met de kraan open te zijn. De uitkomst is wel erg onverwachts.... ook al wist ik wel dat de rollen van een sadistische kloon ongemerkt zou worden verwisseld met de echte personage.

Overduidelijk is Jordan Peele hier ook aardig geïnspireerd geraakt door Funny Games. Die vogelvlucht van dat autorit in het begin; onderweg naar de vakantiebestemming, die golfclub, die vakantiehuis aan de pier.

Ja, dit was weer een sterke en verrassende film van Peele, hoogstwaarschijnlijk ook met een politiek sausje omtrent de rassenonderverdeling in Amerika. Eindelijk is dat ook niet op zo'n zeikerige, belerende, ultralinkse manier gedaan.

4,5*

Onschuldigen? Een paar kutkinderen zal je bedoelen.

Althans, als we het voornamelijk over Ida en Ben gaat. Ida in beginsel lijkt nog zo'n doorsnee kind te zijn. Ze verhuist samen met haar moeder en haar autistische zus naar een buitenwijk in Oslo. Gaandeweg kom je toch te weten dat er iets niet helemaal goed is bij haar. Ze oefent op haar zus uit, test haar uit of ze nog wel van de aarde heeft... en het begint met het simpele knijpen. Maar onder dat onschuld van een kneepje lijkt een behoorlijke gloed aan sadisme te schuilen. En als ze buurjongetje Ben treft lijkt ze zich daarin te kunnen vinden.

Het was een pittige scene, waar ik met moeite naar kon kijken: dierenmishandeling dringt wel diep in je ziel. Dat deze film bovennatuurlijk zou gaan worden is ook al snel duidelijk. Dit is wel knap gedaan door bijvoorbeeld de telekinetische krachten in de realiteit te laten spelen.

En zo komen we bij een ander buurmeisje Aisha, wiens moeder kampt met psychoses en haar heil al snel vindt bij Ben en Ida. Ook het autistische zusje Anna wordt erin betrokken. Het contrast tussen onschuldige spelletjes en demonische aspecten lijkt hier op een vage doch voelbare manier weergeven te worden. Erg knap gedaan. Vooral de band tussen Ida en Anna vond ik sterk: Ida lijkt eigenlijk de menselijkheid en de zinderlijkheid uit Anna te willen halen, terwijl moeder Anna eigenlijk alleen maar dom probeert te houden. Maar Anna lijkt dus wel degelijk sterker te zijn dan men had gedacht. Uiteindelijk vormt dit een situatie waarin de vier kinderen tegenover elkaar gaan staan.

De Uskyldige is een interessante coming of age die zowel speels als duivels is. Maar toch is het net geen parel. Dit heeft in mijn ogen te maken met de afstandelijkheid die de regisseur gekozen heeft. Dit maakt de film een stuk trager en desolater. Ik had daarin het liefst een middenweg willen zien. Ondanks de titel is de "onschuld" waar de film om draait, al vrij snel verdwenen. Iets meer subtiliteit was wel op zijn plaats geweest.

Desalniettemin is dit wel een prima concept uit Scandinavië en zijn de rollen wel realistisch neergezet. De kindsterretjes spelen behoorlijk sterk en ook gewaagd. Ook het einde was abrupt.

4,0*

Het begin is wel leuk en komisch, daarna word het allemaal een beetje saai en langdradig. Maar die havenscene klaart alles weer op. In het begin dacht ik eerst dat het een saaie film ging worden maar je begint het steeds meer te begrijpen. Ook die rol van Kevin Spacey vond ik erg leuk: vooral hoe hij alles voorliegt en dat hij die Hongaarse schurk blijkt te zijn. Ook erg mooi dat hij al zijn leugens van de krantenknipsels heeft gehaalt.

Ook die bijrol van Kobayashi vond ik mooi.

4,0*

Leuk klein Japans filmpje die je nu op Youtube kan bekijken.

Het is anders dan gewone Japanse horror, maar niet minder goor of weird. Ditmaal zou alles moeten draaien om een spiraalvirus die mensen, ja... op een best wel pijnlijke manier het hoekje om brengt.

Maar de gruwel blijft wel vaak op de achtergrond en Uzumaki grijpt meer naar het coming of age gehalte en een soort speurneuzenzaak. De film zit een prima en eigenzinnige sfeer neer en is ook iets wat alleen maar de Japanners kunnen verzinnen. Creatief is het ook zeker; veelal vol met cartooneske vondsten en maffe karakters

(Bijv die stalker) en ook sterke nachtmerriesequences.

Fijn tussendoortje.

3,5*