Opinions

Heerlijke film met een hoge cultstatus... Cult kan je als excuses gebruiken als de logica niet altijd even klopt.

En wederom ook weer een soort films in Nederland die ik graag zie. Frank Lammers en Fredja van Huet vormen hier een fantastisch duet, met de betweterige zeurende Belgische Bertje op de achtergrond. Fredja van Huet is de schrijver Tomése terwijl Frank Lammers de onverschillige kluizenaar J Kessels mag spelen... de man die indruk maakt op Tomese en die wel gebruikt kan worden om Boontje op te zoeken in Hamburg... De man die Tomese een jeugdtrauma heeft bezorgd of iets dergelijks. In een oude Amerikaan maken de heren een absurde roadtrip naar Hamburg waar de zekere Boontje zich zou bevinden. Natuurlijk moet daarbij de Reeperbahn even onder de loep genomen worden en voor dat de heren het weten zitten ze opgescheept met een dode pooier in hun kofferbak... en dan treffen ze uiteindelijk Boontje.

Waarbij het in het laatste kwart van de film helemaal los gaat van de absurditeit. Heerlijk. Ruben van der Meer weet hier ook op een magistrale wijze een rol neer te zetten van de zekere Boontje. Zijn geforceerde Brabantse accent... zijn lompheid... om over zijn vrouw en dochter nog maar te zwijgen.

Ook toepasselijk dat de Bruyn in een desolaat sfeertje heeft laten gieten.

Ja, alles kan en niks is te gek is in J. Kessels. Genieten...
Tip: bak een paar frikandellen voor bij deze film.

4,5*

Wat een flopfilm. echt zo slecht,zo saaaaaaaaaaai die cowbow films van vroeger waren veel beter

0,0000000 zo

Helemaal niks mis mee!

Tom Cruise mag dan al wel 50 zijn maar hij is zeker nog in topvorm als de ubercoole Jack Reacher dat ook zeker in de categorie valt samen met Ethan Hunt en Vincent. Hij heeft hier ook nog wat trekjes van "The Driver". De film zelf is ook lekker vlot en fraai in elkaar gezet en weet de kijker ook steeds weer op het verkeerde spoor te brengen. We krijgen te maken met een sluipschutter die gewoon voor de lol 5 mensen doodschiet en vervolgens een ander dervan verdacht word. Het hele theorie eromheen vond ik ook best wel knap: Het feit dat de schutter bikkelhard getraind heeft in Irak als sluipschutter, maar uiteindelijk gewoon weer terug naar huis kon zonder zijn trainingen te gebruiken en dat ie daarom de moorden zou plegen. Jack Reacher begint zich met het hele feit te bemoeien en alles verloopt ook niet op zijn rolletjes.

Hierbij komen we weer in een ouderwetse complot theorie waar Reacher tegen moet vechten maar met net zoveel emotie als "The Driver" uit Drive. Zijn charisma is toch hier wel om te smullen en Cruise lijkt ook niet ouder te willen worden. De actie/vechtscenes zijn ook erg fraai geschoten en die autoachtervolging is erg cool. Vooral de manier hoe Reacher zich afschud van de politie op het laatst. Verder waren de rollen van oa Rosamunt Pike, Robert Duvall en ook Werner Herzog als die gestoorde ex gevangene ook behoorlijk goed.

En zo word er met Jack Reacher toch wel weer een dijk van een misdaadfilm afgeleverd. Bioscoopwaardig.

Ohja, de regisseur gaat ook Mission: Impossible 5 (!) regisseren.

4,0*

Helemaal geen verkeerd vervolg op Jack Reacher. Ofwel vervolg... een verfilming van een van de Jack Reacher episodes van Lee Child.

Het is wederom zo'n conspiracy filmpje waarbij Jack Reacher als zijn collega Susan schuldig zijn bevonden aan moord dat in scene is gezet. Ja, een ontsnapping, enkele vette gevechten, een paar toffe actiescene's en dan ook nog die bijdehante puberdochter die beschermd moet worden. Ook de tegenstanders waren charmisch... voornamelijk die Hitman die de boel manipuleerd. En uiteraard worden we hier ook volmondig getrakteerd op enkele scherpe oneliners en een paar creative uitschakel-methodes... Ook New Orleans als locatie werd hier toch wel sfeervol neergezet.

Ja, dit kon er zeker wel mee door. En dan de 54 jarige Tom Cruise... Ik heb nog altijd in mijn hoofd dat je dan wel een kalend hoofd begint te krijgen en je niet meer fit genoeg bent om zo eventjes met een paar bewegingen vier man uit te schakelen... Maar Tommy bewijst het tegendeel.

Goed.

4,0*

Redelijke film

Richard Gere en Bruce willis acteerde goeden soms was er nog wel leuke actie. Een minpunt is dat er ellenlange doodsaaie stukken in zitten. Wel leuk en spannend die scene in de metrotunnel en die aanslag met die reusachtige machinegeweer

3,0

Hartstikke leuk alweer.

Ja, mijn jeugdsentiment, zoals ik al bij deel 1 omschreef, die ik bij mijn opa en oma kon zien omdat we thuis zelf geen kabel hadden (slechts Ned 1, 2 en 3). Zelfs mijn opa kon erom meelachen en dan voornamelijk met hoe hij het uitsprak. "Jekket."

De heren hebben tijdens de opnames al heel wat opgelopen; gezien de ontbrekende tanden, blauwe plekken, rode stippen... en dan gewoon doorgaan. Het is echter weer niet bij te houden met waar ik moet beginnen; elke Jackass lid heeft wederom zijn geweldige charme, geleid door Johnny Knoxville, en de vele stunts zijn de ene keer pijnlijk, de andere keer satirisch en provocerend (neem bijvoorbeeld dat seksgefrustreerde 91 jarige vrouwtje, of die bad grandpa met zijn kleinzoon) en de andere keer lig je krom van het lachen van de kinderlijke poep, pis en paardensperma geintjes... soms wordt er gekotst. Onvergetelijk in deze kwestie vond ik Bam, die zich als zondebok voelt. Hoogtepunt: dat ie die lullen op zijn reet laat brandmerken en het aan zijn ouders laat zien.

Achja, ik ben bijna 28 jaar en nog steeds lig ik helemaal dubbel van Jackass. Iets wat nu anno 2018 niemand meer over durft te doen lijkt wel.

4,0*

Vroeger toen ik nog een broekie van 12 was, keek ik het altijd bij mijn opa en oma (omdat we thuis namelijk geen kabel hadden) en toen vond ik de series al helemaal geweldig. Nu bijna 10 jaar later was ik maar eens aan de film begonnen, en dit is gewoon weer jeugdsentiment ten top en even grappig als toen.

Zoals beloofd maken we weer kennis met de Jackass crew die toch maar vonden om eens een film te maken met hun stunts. En ook hier is het gewoon van het begin tot het eind de ballen uit je broek lachen. Mannen van rond de 30 die geestelijk de pubertijd nog niet uit zijn. Johnny Knoxville is weer fantastisch als de leider, en Wee-man blijf ik altijd nog de beste van allemaal vinden. Ook Steve-O, Bam, Chris ea waren weer heerlijk aanwezig. De stunts waren weer lekker pijnlijk en je vraagt je toch altijd wel af of die hele crew geen stalen botten heeft ofzo. Ze zijn ook internationaal actief, niet alleen in hun woonplaats halen ze fratsen uit, maar ook zetten ze de Japanners op stelten. Wat ik allemaal hilarisch vond is een bodemloze put en dan kan ik netzogoed de hele film in een spoiler verklappen, want ik vond alle stunts wel geweldig. Sommige zijn ook overduidelijk geacteerd, met name met die krokodil in huis van die ouders en die pa op de wc-stunt. Waar mijn lach volume heel hoog is is bv bij die: hele schijt-scene, die gong-gedeelte, die hoorn op de golfveld, die vuurwerk stunt, verkleed gaan als opa , dat speelgoedautootje, en ook als ridder op een fiets een winkel binnen racen Geweldig. Die papier-snij gedeelde is wel een fucked up moment.

Verder gewoon een schitterende filmversie van Jackass die je zelfs 10 jaar later even veel lol en plezier geeft als toen. Niet voor politiek correcte zeikerds bestemd.

4,0*

Na The Pianist bewijst ook hier dat Adrian Brody ijzersterk kan acteren en toch uiteindelijk wel meer figuranten kan neerzetten dan ik had verwacht (door de films heen die ik tot nu toe gezien heb). Stoer, veel wilskracht hebben, cynisch en natuurlijk ook in de problemen zitten, maar toch.... die machteloze blik die hij in The Pianist had blijft toch wel op hem gestempeld naar mijn gevoel.

The Jacket is ook voor mij een zeer bijzondere en toch bijblijvende film, met een wicked plotje. Adrian Brody speelt ijzersterk als een ex-militair Jack. Jack overleefd een kogel in zijn hoofd in Irak, maar of hij er stabiel op is geworden.... Hij lijd aan ernstige vormen van hallucinaties, en de flashbacks blijven hem tergen en uiteindelijk komt dat deel wel goed van pas in de rest van de film met dat hij word veroordeeld voor moord, waar hij niks meer van weet, en aangezien zijn status word hij niet in de gevangenis gegooid maar in een wel heel bizarre gesticht. Hij word gebruikt als proefkonijn voor erg vreemde drug en wanneer ie het in heeft word hij in een montuariumlade, waar hij opnieuw begint te hallucineren, niet alleen maar over zijn verleden maar ook.... over de toekomst?

En dat levert wel een paar ijzersterke stukken op die toch nog best wel moeilijk uit te leggen zijn en waarbij je de film gewoon moet zien om het te beleven. Ik vond iig die scenes met Jackie Price erg bijblijvend en sterk. Gewoon om het idee dat Jack nog voor hij in het gesticht van (in werkelijkheid al 15 jaar terug) Jackie en der moeder geholpen heeft met dat autoongeluk, toen Jackie nog een kind was, nu komt er inene een heel toevallige ontmoeting tussen de 2 in de toekomst en Jackie is al volwassen, en Jack is ondertussen eigenlijk al dood. Dat levert hier en daar wel een paar indrukwekkende confrontaties. Voor de rest leunt de film ook erg vaak aan het The Butterfly Effect gehalte aan (zeker aan het happyeinde), maar dan weer op een heel andere manier, ook al is alles slechts een droom, Jack gaat toch hoe dan ook dood in 1993, ook al heeft de film een happy end.

Nee, zeker geen slechte film. Behoorlijk goed inelkaar gezet en ijzersterk. Verder werken die koude, besneeuwde plattelandlocaties ook erg goed mee. De film wil inderdaad ook nog wel eens zweverig zijn zoals nadrin hierboven zegt. Maar de romantische scenes stoorde totaal niet. Was juist erg mooi, vanwege de toch niet zo'n zonnige waarheid achter al die mooiigheid.

4,0*

Heerlijke verfrissende roadmovie die bijna in het rijtje kan van andere roadmovie-klassiekers als Paris Texas. De sfeer is weer om te smullen en geeft je een goed gevoel, het verhaallijn is aangrijpend en zit vol verrassende en emotionele wendingen, de plaatjes zijn mooi, en dan komt dit uit Nederland. Ze hebben inderdaad het polderlandschap achter zich gelaten en toch maar gekozen voor de wegen door Amerika.

En dan de cast, die ook voltreffelijk is gespeeld door de gezusters Houten (Wist niet dat Carice en tweelingzus had) Carice was in ieder geval weer lekker stoer bezig als de koppige, rebelse Sofie die de kijker al doet overspoelen van de botte opmerkingen en de sarcasme, wat je ook regelmatig op je lachspieren werkte . Jelke is weer een stuk rustiger en serieuzer als haar tweelingzusje Daan, en ze leiden een leven met 2 vaders die homoseksueel zijn. Ze zijn daardoor ook afkomstig van een draagmoeder waar ze nooit iets van hebben vernomen. Tot op een dag dat ze vanuit Amerika worden gebeld en dat de voor hun vreemde moeder een ongeluk heeft gehad en moet worden overgeplaatst naar een revalidatiecentrum naar de andere kant van het land. Helaas gebeurd alles in het begin nog wel erg snel want binnen 5 minuten zitten de gezusters al in Amerika en hebben ze al kennis gemaakt met de moeder. Het had wel even wat opbouwender gemogen, maargoed. Sofie vind het allemaal maar onzin en is maar een lastpost en Daan vind het erg belangrijk, waar het eerste gedoe al mee begint. De ontmoeting met de moeder (prachtig gespeeld door Holly Hunter) was ook een erg sterk moment wat ook niet altijd even prettig was, aangezien de gezusters en de moeder wel heel erg van elkaar vervreemd zijn. Uiteindelijk moeten ze zich toch wel aan de afspraak houden en de moeder naar het revalidatieplek brengen. Wat uitmond op een buitengewone, sfeervolle en meeslepende trip door Amerika, wat met vallen en opstaan gebeurd.

Vanaf dat ogenblik kan je wel een beetje raden wat er gebeurd: geruzie met de drie, gedoe met je baas en je echtgenoot die ondertussen nog in Nederland zitten en niet weten dat hun vrouw/collega in Amerika zit, apen die uit de mouw komen enz enz, en op een gegeven moment draaien de rollen van de gezusters om en is Daan uiteindelijk de gene met een grote bek, maar daarnaast hebben we ook een hoop schitterende momenten waaronder: die scene waarbij Daan zingt in die truckerscafe, of die scene met die motorrijders, en die scene waarbij Jackie haar broer wederziet. En zo zien we de banden steeds sterker worden en is die Jackie eigenlijk een hele stoere maar buitengewone moeder. Het climax was eigenlijk nog wel best pijnlijk, met die onthulling van die moeder in die brief voordat ze overleed. Zeker nadat de relatie tussen moeder en dochters zo goed ging.

Maar deze kan zo in de road-movie toplijst. Echt een prachtige film die aan alle kanten werkt en gelukt is. Gaat eindelijk eens een keer goed met de Nederlandse cinema, na al dat geneuk, geflip, geschreeuw, slappe humor wat destijds te vaak werd verkozen boven thema's als onderandere dit.

4,5*

Een kleine tegenvaller van Tarantino. Deze film is trouwens de enige van Q die hier niet in de top 250 staat. De film was een beetje saai en houterig maar dat wil nog niet zeggen dat ie slecht is. Er zit wel een beetje sfeer in maar geen Tarentino sfeer. Soms denk je wel eens: Is deze door Tarantino geregiseerd? Maargoed...

Ondanks dat toch een vermakelijke film. Brigit Fonda speelt ook als een lekkere halfblote beachbunny die even later ook een fikse beurt van De Niro krijgt. Alleen jammer dat ik nou op Imdb moet lezen dat ze toen al 33 was. veelste oud. Ze hadden eigenlijk beter Angelina Jolie voor die rol moeten vragen(die toen nog piepjong en lekker was).

Verder vind ik L Jackson ook wel redelijk spelen en Pam Grier kon het ook wel goed.

3,5*

Zeker een ijzersterke film. Alles begint al goed met die Vietnamoorlog en met die doodenge scene in die metrostation met Jacob Singer, die ook schitterend is neergezet door Robbins. De film heeft een varierende selectie aan genres en weet je altijd tot misleiding te brengen. Soms doet de film ook denken aan een horrorfilm en blijft ook erg huiveringwekkend. Eigenlijk ook al alleen om het idee, en er word ook van alles uit de kast getrokken: visioenen van demonen en ook nog een reptiel achtig monster die een meisje aanrand in de disco. Je zou haast denken dat dit allemaal visioenen zijn van een oorlogsveteraan, en daar draait de film ook eigenlijk om (?) Maar alles veranderd meteen aan het einde. Zelden zo'n onverwachts einde gezien.

Jacob's Ladder was wat mij betreft zeer geslaagd en weet je steeds op het verkeerde pad ze brengen.

4,0*

De bekrompenheid, dat is toch het ultieme leven? Jij bent tenminste "normaal", jou zogenaamde gevoelens voor situaties is alleen maar sensationele geilheid om weer eens lekker schuimbekkend over te kunnen uitwisselen met je maatjes of om voor entertainment te zorgen bij een familie-diner, waarbij de feiten zo schokkend mogelijk moeten zijn om aandacht te krijgen en desnoods verzinnen we er iets schokkends bij, waarbij jij je weer gevleid voelt en jij jou stoerigheid weer kan verbergen in "gevoel". En elk roddeltje of geruchtje is weer nieuw aas voor die fijne gezellige taferelen, en als het roddeltje vaag is, dan zorgen we er wel voor dat we te horen krijgen wat we horen willen, koste wat kost. Want zonder zondebok in ons gemeenschap is het leven anders zo saai en de rest kan ons geen reet schelen, want wij zijn tenminste "normaal" en daar moet mee gepronkt worden en al onze frustraties en angsten die wij maar verborgen moeten houden, reageren we 10 keer zo hard af op de zondebok.

Dat is gewoon het hele kern van de film Jagten, dat gewoon antwoord geeft op al mijn vragen en de spijker op zijn kop slaat. Vinterberg kiest ook voor het gevoeligste onderwerp: Iemand die word beschuldigt van pedofilie... en hoe?

We maken kennis met Lucas, (Ongetwijfeld een van Mikkelsons beste rollen ooit) een kleuterleider dat een idool is geworden voor de kinderen op de creche waar hij werkt in een Deens dorp. Na mijn kennismaking met Lucas wist ik al genoeg; dit is gewoon een hele warme, betrouwbare, sympathieke man die geen vlieg kwaad doet en al meer dan genoeg heeft aan zijn eigen privézaken met zijn gescheiden vrouw en zijn zoon Marcus, waarbij hij door zijn ex maar moeilijk contact mee kan krijgen. Hij staat altijd klaar voor de kinderen en heeft al een vriendschappelijke band opgebouwd met het 5 jarige dochtertje van zijn vriend, Klara. Een onschuldig meisje met een gouden toekomst, die hier toch ook behoorlijk krachtig is neergezet door het kindersterretje Anika Wederkopp, die hiermee ook weer een goude toekomst maakt in de filmindustrie. Daarnaast heeft Lucas goed contact met zijn dorpsgenoten en iedereen lijkt heel begripvol. Totdat moment dat Klara's broer (kutjoch) samen met zijn vriend in een baldadige bui een vieze foto laat zien, met de woorden "omhoogstaande piemel" en andere schunnige taal. Hoe moet je dat als 5 jarige interpreteren en hoe word dat in je fantasie opgenomen? Op een dag krijgt Klara niet haar zin bij Lucas en word ze boos, wat het (onschuldige) begin van het einde is.

En dan kom je bij het walgelijkste gedeelte van de film, waar ik gewoonweg echt niet tegen kan: Klara heeft dus dat "omhoogstaande piemel" gebruikt tegen Lucas wanneer Klara's moeder vraagt waarom ze zo boos is. En ja hoor, wat gewoonweg een associatie van een kind is (een hele verkeerde dankzij die broer van haar) mond uit op een enorm onderzoek. Klara word op de kleuterschool aan alle kanten leeggetrokken, en wanneer die grote bromsnor haar ondervraagt, en ook nog vragen aan haar gaat stellen om zo te horen te krijgen wat hij stiekemweg horen wil (kwam er wit spul uit? enz), en dat bij een meisje van 5 dan ga je je toch echt wel afvragen of die mensen zelf gewoon niet de grootste kindermisbruikers zijn die het op alle fronten van kwaad tot erger maken? Kijk daar kom ik weer bij mijn zin: "want zonder zondebok is het leven zo saai". Het indrukwekkende van dit alles is dat dit alles behoorlijk realistisch aanvoelt. Op het moment dat de nietsvermoedende Lucas door de directrice ermee confronteert word, voelde ik mijn oren al gloeien en ook de machteloosheid van Lucas zelf, en dan is dit nog maar het begin van een afschuwelijke nachtmerrie die Lucas moet doorstaan.

Want zoals je al kan raden verspreid de roddel zich nog sneller dan een olievlek en word Lucas aan alle kanten uitgekotst en belaagd. Elk moment dat Lucas werd belaagd, voel je gewoon als kijker. Op dat gebied is het Vinterberg weer erg gelukt om het zo over te brengen, maar bij Jagten was het wel heel intensief. Lucas begint stukje bij beetje iedereen kwijt te raken, mag de supermarkt niet meer in en zelfs zijn jachtvrienden nemen het zekerste voor het onzekerste. Ondertussen staat Klara er maar voor pampus bij als ze ziet hoe de hongerige wolven het op hun voer voorzien hebben wat eerder haar geliefde begeleider was, en voelt ook dat er iets totaal niet klopt en begint zich schuldig te voelen om het feit of ze misschien wel iets verkeerds had gezegd. "NEE! KLARA! HET IS GEWOON ZO! EN DAAR MEE UIT!" Nogmaals: wat brengt een kind nou nog meer schade aan?

Ook Lucas's koppige zoon Marcus had een behoorlijke sterke bijrol en, uiteraard, het is de zoon van een "gruwelijk monster" dus hij moet er ook aan. Maar Marcus laat zich ook niet op zijn hoofd zitten en doet zijn uiterste best om het tegendeel te vinden, al moet hij ervoor op de vuist gaan. Een doorzetter is het zeker. En je blijft gewoon Lucas stemmingen als kijker op gevoel volgen, en je voelt uiteindelijk ook zijn woede om het feit dat hij op deze manier beroddeld word, meer dan beu is. En dat is ook duidelijk te merken in ijzersterke scene's van oa in de kerk en dat hij terugslaat in de supermarkt, ook bij dat laatste een mooi voorbeeldje; iedereen heeft wel grote praatjes en denken iemand te onderschatten, totdat Lucas die slager en die vakkenvuller zelf terugslaat, op dat ogenblik word hij daar meteen in zijn waarde gelaten.

En het einde is zeker geen happy end! Ook al lijkt het er in eerste instantie wel op.

Deze film heb ik 3 weken geleden gezien en door omstandigheden heb ik het ook steeds uitgesteld om deze review te schrijven maar het zit nog vers in mijn geheugen en ik voel de walging gewoon nog steeds. Ik ben ook opgegroeid in zo'n gemeenschap en deze film slaat bij mij gewoonweg de spijker op de kop en drukt je gewoon met de neus op de feiten. Je ziet ook maar dat je een kind op deze manier net zo goed beschadigt dan een pedoseksueel, maar meestal hebben die grote boerenpummels dat niet door. Het ergste van allemaal is dat "een kind een vies gevoel aan te praten, om het feit dat als een kind nachtmerries heeft al meteen een teken is van incest; of als een kind het woord piemel zegt, dat er gelijk een onderzoek moet komen; dat je onder je 18de gewoon nog een kindje moet zijn die nog met zijn poppen hoort te spelen, alsof je je eigen (seksuele) ontwikkeling niet zelf mag bepalen; dat de AMK al moet ingeschakeld worden als een kind op zijn of haar 10de nog duimzuigt, of dat je een kindervriend of een jongeman met een jonger vriendinnetje al als een potentiële seksjager moet beschouwen" al gewoon wereldwijd in het systeem is vastgenageld, waar ook gewoonweg de hele maatschappij aan kapot gaat (met behulp van De Telegraaf, Powned en Shownieuws en al die andere commericele flutzenders) en de kijk op liefde en seksualiteit voor zo'n kind ook voor altijd beschadigt is. Jagten weet dat ook op die manier te weergeven, van; trek niet zo snel een conclusie, maar ik weet ook dat de grootste gedeelte van de maatschappij daar geen boodschap aan heeft en Jagten daardoor ook waarschijnlijk wel veroordeeld na het lezen van het plot. Deze film zouden ze eens aan gasten als Chris Hölksen moeten laten zien. Er is dan ook echter een tegenpool bij mij: Als jij echter een viezerik bent die daadwerkelijk gebruikt maakt van de zwakheid van een kind/minderjarige voor je seksuele lust, dan verdien je niet beter. (of misschien wel iets beter)

Verder heeft Vinterberg ook gewoon weer alles gedaan om deze, zoals gezegd, zo rauw en realistisch neer te zetten, net zoals bij Festen en Submarino. Het kleurige maar grauwe herfstige sfeer zorgt ook voor een toepasselijk plaatje, en ook het feit dat al deze ellende nog moet gebeuren terwijl de kerst in het achterhoofd zit. Ik ben er gewoonweg nog steeds verbijsterd van, wat een stomp in je maag is dit zeg. Een film voor wakkere mensen, en niet voor wakker Nederland.

5,0*

Als deze van het uur van de wolf is heb ik hem ook gezien. Ik vind het zo slecht nog niet hoor. Jan laat gewoon zijn gitaar kunstjes zien en dat is mooi. De enige plaat die ik van hem gehoort heb is deze in samenwerking met Kaz Lux.

voor de docu een 3,5

Ik heb hem ook maar eens geprobeert, ik had gedacht dat het een ijzingwekkende horror was maar dat was het dus niet. Het was eigenlijk meer een soort drama. Afgezien dat ik wel de rillingen kreeg van die hele enge bleke zwartgekleede vrouw met slangenogen die langs dat bed kruipt. Of die aanrechtscene Het doel van deze film zijn eigenlijk de waanbeelden van die twee zusters die nogal luguber zijn en daarom zien mensen dit als horror.

Ik vond het zelf ook een goede film, goed verhaal. Ik had wel meer enge dingen verwacht maar ok. Er word goed in geacteerd en het verhaal is ook erg ingewikkeld en er worden ook allemaal dingen doorelkaar gehaald. Het heeft ook een grote open einde. De film heeft iets weg van het korte verhaal Memories van dezelfte regiseur. En wat was die stiefmoeder lekker gestoord zeg, tjezus. Ik moest ook een beetje lachen om die scene aan de eettafel, hoe die vrouw ineens helemaal gek werd alleen omdat die stiefmoeder een dom verhaal verteld.

Ik snapte ook niks van die zak, dan zit er ineens een pop in en dan ineens de lijk van Sun-Yeong.

Een goede film met een goed verhaal maar deze valt niet in de categorie van Ju-On: The Grudge zoals het achter op de hoes staat. Deze film is net iets serieuzer.

4,0*

Op een een of andere vreemde manier is dat meisje onder de kast gevallen en gestikt. Zo heb ik het tenminste begrepen. Maar inderdaad wel vaag.

A story: A man fires a rifle for many years, and he goes to war. And afterward he turns the rifle in at the armory, and he believes he's finished with the rifle. But no matter what else he might do with his hands, love a woman, build a house, change his son's diaper; his hands remember the rifle.

Ja mensen, zo gaat dat nou eenmaal in de oorlog. Jarhead laat dat op een hele harde en messcherpe cynische wijze zien van hoe jongeren die in het leger zitten langzamerhand gek worden omdat de dood om de hoek gluurt. Sam Mendes zet dat toch weer helemaal goed in elkaar en ik begin hem echt een held te vinden. Het begin van de film is ook al zo geweldig, we krijgen te maken met groentje soldaat Swoff (die prachtig is vertolkt door Gyllenhaal) die samen met alle andere soldaatjes tijdens hun helemaal word uitgekafferd door de genaraal die toch met heerlijke messcherpe opmerkingen komt. Ik moest bij die scene toch ook wel een beetje denken aan de opleidingscene van Full Metal Jacket. Ook Jamie Foxx is fantastisch als opzichter en alles begint pas los te komen waneer de hele crew in Irak zit, wachtend op hun eerste missie. En wat krijg je dan? Verveling en erger: doodsangsten en waanzin en dat het hele leger maar op elkaars nek zit om afleiding te zoeken. Dat kennen we ook al van Das Boot maar Sam Mendes weet dit alles allemaal heerlijk ludiek en cynistisch neer te zetten. Ook de vele stront, pis, piel, neukgrappen en het gefuck en geshit komen vaak om de hoek kijken. Eigenlijk zou je Jarhead kunnen beschouwen als een een of andere trip en een baan aan angst en waanzin dat gewoon zowel grappig als spijkerhard is. Welke scenes me ook blijblijven zijn oa die scene waarbij Swoff op een video ziet dat zijn vrouw een ander neukt omdat Swoff vreemd scheen te gaan, die generaal uiteraard in het begin, dat kerst vieren met zijn alleen en omdat er geen alcohol is dat ze maar allemaal benzine gaan drinken en natuurlijk de ontploffingen van die oliemijnen. Je weet in eerste instantie ook niet wat je moet denken van de film.

Maar verder is dit echt weer de ultieme oorlogsfilm. En de mensen die hierboven uit waren van actie, dan kan je net zogoed Rambo kijken. Jarhead is wel wat meer dan alleen maar actie.

4,5*

Erg geinige zelfspot film van Jean Claude van Damme, waarin Van Damme ook al zelf toegeeft dat hij te oud is voor al die actiefilms en toch alleen maar in B-films geplaatst word. Ook krijgen we een beetje een soort van blik in zijn dagelijks leven. Hij trekt dus terug naar Brussel en na Double Team speelt deze film zich ook eindelijk eens in Belgie zelf af waar van Damme vandaan komt. Alles is ook goed opgezet en de decor van die Brusselse straat met die bank waar de hele film zich dus afspeeld is ook mooi, vooral omdat alles met een sepia tint kleur is gemaakt. Vanaf dat moment krijgen we dan 3 verhalen doormekaar en Van Damme word betrokken bij een bankoverval. Waar de hele film over doorgaat en tot overmaat van een ramp Van Damme er ingeluist word en zelf word gezien als overvaller. En nee, dit keer is hij ook degelijk te oud voor het vechtwerk dus hij hangt er als een ouwe lul bij de hele film door.

Maar verder is dit toch een erg vermakelijk filmpje waarin we zien dat Jean Claude Van Damme niet snel beledigt is en wel houd van zelfspot. Eens kijken hoe Seagal of Wesley Snipes dat aanpakken.

3,5*

Na een aardige tijd had ik wel weer eens zin in zo'n typische Aziatische horrorfilm. Is the 8th Night daar een aanrader voor?

Niet echt. 8th Night is eerder als een detective dan als een horror.

In het begin worden we als kijker weer wat kennis rijker met een zoveelste legende. Ditmaal een vervloekte oog. Een vloek wordt uitgesproken en het kwaad is op de wereld.

Dan is er nog een leuke rol van een jongeman die als opdracht niet meer praat, een detective, een duiveluitdrijver en dat enge wijf die schokt en toch wel rillingen weet te geven als ze zo'n grimas vertoond. En zo werken we ons naar de achtste nacht en... ja... Eigenlijk is het allemaal vrij standaard.

The 8th night is door de goede rollen en bepaalde humoristische uitwegen nog wel te doen, maar die legendes lijken allemaal zo gekunsteld over te komen. Eng wordt het nergens en het verhaal eromheen is inmiddels al erg doorsnee.

Ik kom uit op 3,0*

Weer een fijn horrorfilmpje dat inderdaad wel wat weg lijkt te hebben van TCM.

Dit keer krijgen we te maken met een demonische vogelverschrikker die broer en zus op de hielen zit, want al ben je getuige van een daad, zal ie je ook niet laten rusten totdat hij je hebt vermoord. Dat levert weer eens lekkere ouderwetse comfrontaties waarbij er weer een kat en muis spel gaande is tussen de broer en zus en dat vogelverschrikker-monster, en het feit dat ook niemand hun verhaal kan geloven. Jeepers Creepers is nog vrij spannend en wil ook vaak weer lekker bloederig worden. Het thema word weer voor de zoveelste keer opgeschoont maar toch weet het ook met Jeepers Creepers weer een vermakelijke horrorfilm af te leveren. Het einde was ook behoorlijk freaky, en jaren 50 doowoop muziek lijkt wel behoorlijk in de smaak te vallen bij serial killers.

Prima filmpje.

3,5*

Het vervolg van Jeepers Creepers was ook weer aangenaam kijkvoer. Het speelt zich een dag af na deel 1 en dit keer heeft de levende vogelverschrikker het gemunt op een groep jongeren in een schoolbus, die met een lekke band in de middle of nowhere stranden. En ook hier gaat de Creeper weer lekker grondig te werk. Alles begint weer lekker subtiel en onbegrijpelijk voor de nietsvermoedende jongeren, maar even later kan het slachtpartij, en de strijd beginnen. Het sfeertje is ook weer heerlijk broeierig en de spanning is wederom weer te snijden en maakt van Jeepers Creepers weer een niet-overbodig vervolg. Het einde was ook weer aardig eng.

Voldoende.

3,5*

Weer een zeer sterke film met de term Zuid-Afrika en appartheid. Alleen hebben ze hierin ook nog even een stevig potje actie ingegooit en de hoofdrolspeler Lucky is weer een nieuwe Scarface geworden. De film vind in het begin plaats in 1994 net na de appartheid in de groezelige maar zonovergoten Townships. Het begint dan ook allemaal met jongens die beginnen als een simpele werknemer maar uitgroeien tot een misdadiger, het begint dan met auto's stelen en uiteindelijk met overvallen. Ook het verhaal eromheen had een boodschap. De film oogt ook soms als een documontaire. Het acteerwerk is uitstekend gedaan en het verhaallijn zit goed in elkaar en de decors zijn ook erg meeslepend. Ook de actie (die er toch keigoed uitzag) mocht niet ontbreken.

Ook maken we naderhand ook een sprong in de tijd waarbij onze Zuid-Afrikaanse Scarface Lucky naast een misdadiger ook nog een held word nadat hij besluit heeft genomen om alle Junks, Hoeren, Parasieten enz allemaal uit zijn grote flat te laten trappen. Ook die rol van die corrupte blanke politieagent vond ik ijzersterk waar Lucky zo nu en dan erge last van krijgt. En natuurlijk ook Lucky's misdaadvrienden. Vooral die ene die die 2 zakenmannen alleen maar vanwege menings verschil midden op straat neerschiet. Ook mocht de term familiedrama niet ontbreken.

Ook de eindscene in die nachtclub was erg tof en die actiescenes zagen er prachtig uit. En dat moment waarbij Lucky in de gevangenis raakt en uiteindelijk toch weer door een slim trucje vrij weet te komen.

Gewoon weer een prachtige film met de onderwerp waar ik altijd wel pap van lust: Zuid-Afrika of Appartheid. Jerusalema is een film met een boodschap vermomd als een stevige stoere actie/misdaad-film. Wat mij ook opviel is dat bepaalde plaatjes uit American Gangster zijn gejat: Oa waarbij Lucky met zijn kamaraden in een verspreide groep over straat loopt en natuurlijk waar Lucky en zijn maten klaar staan voor de eindaanval bij die nachtclub. Maar voor de rest gewoon ijzersterk. Prachtige meeslepende decors ook die het belangrijkste waren. Sterke aanrader!

4,0* (met kans op verhoging)

Prachtig portret en... mijn eerste film van de zekere Ozon, waarvan ik Swimming Pool ook al lang op de stapel heb liggen.

Het trekt mij wel... zoiets van iemand, bijvoorbeeld een bloedmooi zeventienjarig meisje in dit geval, die in de buitenwereld oogt als een typische adolescent, met vriendinnen, zo nu en dan een feestje, maar achter de schermen is het niet pluis.

Deze Isabelle doet je wel een beetje de ogen openen, want in principe zou elk meisje die je op straat tegenkomt, nog wel eens onder een schuilnaam op een seksdatingsite kunnen staan. Het kan haar wezen, maar het kan ook zij wezen... maar je zal het nooit zo snel aan diegene zelf kunnen merken. Voor je het weet zit je ermee op school of op de universiteit. De film weet het onderwerp echter niet zwaar of rauw te maken, maar juist andersom... al dan niet subtiel. De seizoensvertellingen zijn leuk bevonden en alles begint met een mooie zomer waarin Isabelle verliefd is op een Duitse toerist... dan prompt switcht de film over naar de herfst en komen we meteen in haar dubbelleven terecht. En ja... wat kan je erover zeggen? In eerste instantie is het vrij vunzig dat zij als 17 jarig meisje mannen neukt die haar opa hadden kunnen wezen... maar bij die stukjes met Georges weet de film er toch op een een of andere manier een nuance in te brengen. En dat vond ik erg sterk gedaan...

Echt een verhaal is Jeune & Jolie ook niet... eerder een observatie, waarbij de sfeer ook goed te voelen is. Als kijker wist ik ook maar niet hoe ik me erbij moest voelen... op een gegeven ogenblik waren die scene's met Georges eerder nog ergens best wel teder in plaats van vunzig, is dat moment dat haar ouders erachter komen ook vrij beklemmend... al dan niet dat we hier erachter komen dat het feit dat de overspelige familiegeschiedenis waarschijnlijk nog wel eens dingen zou hebben losgemaakt bij Isabelle en is dat stukje op dat feest en met die jongen weer bloedmooi... ik hoor Midnight City van M83 keer op keer naspelen in mijn hoofd. En dat alles nadat...

Het einde was ook... ja...

Kortom, dit was een wel hele bijzondere coming of age film met een merkwaardig fraai sfeertje. Ook is de soundtrack, bestaand uit vele oude Franse lovesongs erg diepgaand en poëtisch... Je kan toch haast denken dat liefde vroeger, in de tijd dat al die social media (dat ook volmondig aandacht krijgt hier) nog niet bestond, veel meer betekenis had.

Bizar maar mooi en lief...

4,0*

En zo kon je nog zien dat Nederland in 1999 nog wel tegen een stootje kon, en dat je dit soort films ook gewoon in de bioscoop kon zien.

Dit is gelukkig ook weer iets anders dan dat geforceerde meuk op Hollandse bodem. Wat een prachtige en vooral maatschappij verslindende komedie. Het grappige is dat Hans Teeuwen hier voor de verandering nog redelijk braaf blijft in vergelijking met hoe hij op het podium is. Hier speelt hij een een of andere sektelid in een Limburgs dorp dat 400 jaar achterloopt. Alhoewel 400 jaar... de ringen en de piercings moeten lonken naar de moderne tijd. Op een dag word hij noodgedwongen opgehaald door zijn zus Natasja (erg leuk neergezet door de stoere Kim van Kooten), met de mededeling dat zijn vader op sterven ligt. Hij moet mee naar Amsterdam. (Zijn varkentje gaat ook mee) En naast het tragedie omtrent zijn vader brengt dit een hoop bizarre avonturen met zich mee.

En het is haast bizar met een B. Wat heeft Crijns van zijn debuut toch een absurd en heerlijk fout werkje gemaakt. De dialogen zijn echt om te gillen en de onzinnigheden weten daardoor serieus over te komen. De humor is scherp en subtiel en thema's zijn helemaal van de tijd. Dat Jezus-figuur in de Bijlmer en vooral zijn aanbidders zijn ook lekker fout. Ook een leuke verwijzing naar De Bijlmerramp tegen het einde.

Heerlijke en volstrekt foute film van eigen bodem. Creatief, cynisch en knotsgek!

4,0*

Mwha, dit was toch weer niks. Onbegrijpelijk dat Hong Kong Legends alleen maar troep heruitgeeft. En het dan nog zo oerslecht synchroniseren ook wat niet op de maat van de mondbewegingen is. Flaming Brothers was weer zo'n film van zo'n typische John Woo-wannabe regiseur, waarvan der nog velen zijn die Yun Fat vragen om het maar een beetje op een John Woo film te laten lijken. Maar het mislukt gewoon. De film word overgoten met zulke slappe melodrama wat nu wel erg ver gaat. Laat staan dat de film maar een beetje actie bevat en over het algemeen gewoon 75 minuten gezwijmel, gejank, gesoap doordrenkt met zwaar irritante liedjes. Ook vond ik de cast maar matig spelen. Alleen sommige actiescenes waren wel te doen maar daar blijft het bij.

1* voor de actiescenes.

Na het korte verhaal van Three...Extremes gezien te hebben besloot ik ook maar eens de volledige film te kijken. Je krijgt nu wel meer te zien maar echt anders is de film niet. Een beetje hetzelfte verhaal met niet echt veel andwoorden. Maar dat neemt niet weg dat ik me er nog mee vermaakt heb. Eng was ie inderdaad niet (kreeg wel kippevel van de laatste 5 seconden van de film bij hoe Quing die kop van die foetus afhakte) De soundtrack was ook prima in orde en opnieuw krijgen we dat heerlijke griezelige zoemende deuntje te horen die de film al spannender maakt. Acteerwerk was ook prima in orde. Film was gewoon erg sfeervol en soms best spannend (door dat deuntje) voor laat in de avond. Maar griezelig is ie niet echt. Wel jammer is dat ze dat einde uit de versie van Three...Extremes niet gebruikt werd (Die scene dat Quing haar eigen kind opat). Maargoed.

3,5*

Een Tartan Asia Extreme dvd voor 5 euro in de tweedehandskelder van Concerto... Die laat je natuurlijk niet liggen. Ondanks vele lovende reacties kwamen er toch wel die wrijvingen die me zeiden dat dit misschien een best wel zoutloos filmpje ging worden.

En inderdaad... In het begin heb je nog zoiets... Wat moet ik ermee? Hier zijn al zoveel, al dan niet gelukte als mislukte, pogingen mee gedaan... Heb ik al veel vaker gezien enzovoort... Maar, dat veranderd toch wel met het moment.

We krijgen hier te maken met een een of andere whacko die in van alles geloofd wat overduidelijk niet bestaat. Zo is hij een bewoner van een zogenaamd Groen Planeet en is het hem gelukt om een... Nouja, ik noem het maar Planeetvijand te gijzelend en vast te zetten in zijn kelder... Waar hij toch wel hele merkwaardige experimenten met de man uithaalt. Het lijkt in eerste instantie nog vrij cartoonesk en zachtzinnig te zijn, komt die gegijzelde ook best vaak grappig over in plaats van dat het een schrijnend martelschouwspel wordt... Maar... Dat wordt toch naderhand steeds extremer. Dan een twist die ik niet meer zo snel vergeten... Met dingen als dat de ontvoerde zakenman, door middel van dagboeken en het lugubere Buffelo Bill achtige kelder (met dat toepasselijke jaren 50 Doowoop muziek op de achtergrond) erachter komt wat er in deze jongeman omgaat. Ai... Dat de Zuid-Koreaanse maatschappij het hier even aan de stok krijgt is wel heel overduidelijk... Ook de mensheid zelf overigens...

En zo weet de film continu te pendelen tussen fantasie en werkelijkheid en is het gewoon één buitengewone surrealistische trip... die zowel op je lachspieren als je emoties werkt. Die vooroordelen die ik erover had.... Wat bezielde me.

En dan dat einde in de UFO... Een giller...

Ja, wat heb ik hier toch in hemelsnaam zitten kijken? Een jeugdtraumaverwerking? Een drugstrip? Maffe fantasie waar Miike graag voor wakker gemaakt wilt worden? Een stomp in de maag? Ik weet het niet...

4,5*

Prima actiefilm uit Hongkong. Is weer lang geleden dat ik weer wat van de Chinezen heb gezien. The Viral Factor is een Hollywoodaans ogende actie/militia film die soms nog wel eens te melodramatisch wil worden (ok, soms is het best aangrijpend) maar de actie wel zeker te doen was. Het verhaal vind ik hier en daar nog wel iets te ver gezocht (dat virus thema was nogal overbodig), maar verder is dit zeer vermakelijk. Het acteerwerk van Jay Chou was prima en het was ook weer leuk om Nicolas Tse terug te zien. Verder gewoon een prima film, met mooie locaties (helaas geen Nederland, die komt uberhaupt niet eens ter sprake in deze film) zoals Jordanie, en ook Kuala Lumpur vond ik erg geschikt. De actiescenes zijn vaak om te smullen en zijn mooi geschoten en vaak ook non-stop. Dus voor een actieliefhebber kom je niet te kort. Verder oogde de film lekker modern en meeslepend genoeg. Ja, verder.... gewoon een prima film. Het plot is wel cliche en zo dun als een bierviltje, maar dat maakt niet veel uit.

Van Dante Lam ga ik nog wel wat meer dingen checken.

3,5*

Wel teleurgesteld over deze film. De trailer beloofde iets goeds waarin je ziet dat er haar uit een kopieermachine komt. Ik dacht, lekker creepy en dat is ook altijd welkom. Maar dat stukje, wat al 75% van de trailer is, komt nergens in deze film voor. Zwaar misleidend dus. De film zelf is ook inderdaad een beetje als los zand. Tuurlijk is het weer leuk om een Japanse film te mogen aanschouwen, het begin met die zelfmoord van al die meisjes was al helemaal over de top geschoten met vrolijke muziek en het bloed en ledematen vlogen in het rond. Kwa gore heb je hier nog wel wat vonsten, maar de film word helaas echt nergens ook maar een beetje spannend en zijn er veel dingen die de film gewoon verneuken, aller eerst die misleidende trailer, dan ook bv die Suicide club met die hele irritante komedianten die ondertussen dan nog wel lekker geschift zijn, maar erg fout neergezet. En gewoon het gebrek aan logica en dat veel vragen onbeantwoord blijven. Soms leek het wel alsof ik naar een een of andere danskomedie zat te kijken, en wat had dat hele dessertprogramma nou met die moorden te maken?

Helaas, Suicide Club sloeg bij mij de plank goed mis. Het is meer een gore komedie dan horror. Waar ik nog wel over te spreken ben is het acteerwerk. Maargoed, hopelijk zijn Hazard en Hair Extensions (die onderweg zijn) wel te doen.

Een vijfje, dus een:

2,5*

Weer een leuk bizar over the top filmpje van Miike. Weer vol met rare en vreemde dingen, maarje je weet hoe Miike is. De film had ook iets weg van een komedie. Riki Takeuchi speelde weer erg cool zijn rol als een gekke gangster. Dat stukje met dat Takeuchi met een bazooka een flatgebouw beschiet en dat je dan een forse explosie in de skyline ziet is weer lekker overdreven en kan iemand mij die 'rock and roll' scene uitleggen?

En dan dat einde HAHAHAHA dat sloeg nou echt helemaaaaal nergens op die vent die met een enorme machinegeweer op die twee gangsters schoot en dan nog niet eens raak schoot en dan Riki door die kogels heen rend en hem verslaat met een pijpje.

Ook erg leuk dat het bloed tegen de camera spat en er pas bij de volgende scene afgaat.

Weer een geslaagt filmpje van Miike. Ik wil er meer zien.

4,0*

Grotendeels opgenomen met een handy-camera, de achtergronden zien er ook goedkoop uit. Maar toch is dit best wel een vermakelijke film. Riki Takeuchi die ik graag in films zie maakt er iets moois van. Het acteerwerk is ook best in orde voor een B-film. Echt veel heeft het aan de achtergronden gezien niet gekost maar... who cares. Het verhaal is ook best we redelijk over de Yakuza na de 2de wereld oorlog. De achtergronden van de jaren 50 zijn gewoon wat oude spullen en decors en auto en stoomtrein geluiden bij elkaar. Ach...voor zo'n film moet het toch wel kunnen.

Aan het einde krijgen we een erg mooi in beeld gebrachte zwaardgevecht op de koop toe. Met 8 man tegen 100 man. En alles word heerlijk bloederig in beeld gebracht en ziet er ook erg mooi uit. Sommige dingen nog even in slow motion laten zien en voila.

Japanners lijken met een laag budget toch nog uitstekende films te kunnen maken. In Amerika gaan de mensen daarmee erg op hun bek.

3,0*

Vond jij dit op A Better Tommorrow lijken? Deze komt niet bij ABT in de buurt.

Ik vond het wel een geslaagd filmpje. Ik had verwacht dat dit inderdaad een trend werd van A Better Tommorow maar dat is dus niet waar want er worden maar 1 of 2 kogels afgevuurd. De gevechtscenes waren wel stijlvol, neem bv die scene: dat die twee vrienden het tegen wel 100 man opnemen in die winkelstraat. Ook waren er weer flashbacks van de partij en waren de zwaardgevechten ook mooi gefilmt. Het verhaal was gewoon standaard maar de film keek wel lekker weg. Het acteerwerk was ook in orde en die zwaard en messen gevecht op het eind was ook hard. Er worden niet alleen zwaarden gebruikt maat ook tafels, stoelen, borden, pannen... Precies wat ik leuk vind.

Prima Martial arts film.

3,5*