Opinions

Perfecte wisselwerking tussen de hoofdrolspelers zorgt voor een erg leuke film. Het einde is misschien net even iets te sentimenteel, maar toch 3,5*.

Prima film met een klassiek einde. Gewoonweg een goed verhaal met een sterke cast. 3,5*.

Kan natuurlijk niet in de schaduw staan van het origineel, en Wahlberg is inderdaad een matig acteur. Desondanks niet een slechte film hoor, verhaal blijft amusant. 2,5*.

Heerlijke film, zeker na het tegenvallende Death Proof. Hilarisch overdreven gedoe en dito quotes zorgden voor menig gulle lach; Rodriguez gaat erop en erover met z'n hommage. Met veel plezier gemaakt, met veel plezier gekeken.

4*.

Vroege Capra is, zoals de voorgangers alhier reeds beschreven, niet van het gebruikelijke niveau van de meester. De niet veel later verongelukte Williams is zeker geen Jimmy Stewart...

2,5*.

Vond het toen ik hem zag wel een aardige Hollywood satire met een briljante openingsscene, maar nauwelijks de klassieker die sommigen erin zagen. Allicht nog eens herzien dan maar.

3*.

it's not for our desires but our designs that we all fall apart

Een verrukkelijke satire op uniformiteit, decadentie en globalisme in dit verreweg beste deel van de Hulot serie. Met name het eerste uur is om je vingers bij af te likken, zoveel visuele grappen in een almaar troostelozer wordende omgeving; Play Time is hilarisch en intriest tegelijk. Het meest schrijnende was allicht de tv-kijk scene.

Hulot zelf is soms hele periodes niet te zien, hij is letterlijk verloren tussen het glas, het lawaai, de dikdoenerij en de immer durende mallemolen van het (stadse) leven. Het enige echte nadeel aan Play Time is wel dat het tweede uur wat aan de langdradige kant is, al is het eind met de carrousel niks minder dan briljant.

Dikke 4*.

Wat doet deze film in de floplijst (en dan ook nog eens zo hoog)?. Gewoonweg een leuke parodie op Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Natural Born Killers en enkele andere films in het genre. Ik heb me prima vermaakt.

3*.

Ook twee titels waar ik aan moest denken.

Vooral een heerlijk zwijgzaam openingskwartier, waarin de mannen in de stromende regen hun slag slaan. Nadat de buit verdeeld is gaan ze in drie groepjes ieder hun eigen weegs, met de juten op hun hielen en menig roadblock om te overleven. Her en der krijgen we een klein beetje te weten over het leven van deze mannen, maar de focus blijft vooral toch op het verhaal zelf en de spanning te liggen, de film is ook te kort voor allerhande uitweidingen. Gewoon erg fijn, met name toch door die onovertroffen opening.

Gammele mix tussen een buddy- en een surffilm, die uitblinkt in ongeloofwaardigheid. Zeker de scene waarin Reeves zonder parachute achter Swayze aanduikt was wel érg over the top.

Het einde waarin Reeves de moordenaar Swayze nog zijn ultieme golf gunt is werkelijk te erg voor woorden. Samen met het houten acteerwerk van Reeves, de onaantrekkelijke love-interest Lori -Tank Girl- Petty en het niet genoeg in beeld zijn van Busey met z'n prachtige Hawaiian-shirts: 1,5*.

Ik vond het wel een sterke, amusante film. Fonda was sterk. Toch het origineel ook maar eens een keertje kijken.

Voor deze: 3,5*.

Oversentimentele film over... niks! Wat gebeurt er eigenlijk op de trein? Of op de noordpool? De film worstelt zich fragmentarisch door het 'verhaal', om aan het eind nog een enorme portie sentimenteel te worden. Saaie liedjes en simpele symboliek, slechts de (bij vlagen) mooie animatie redt nog iets.

1,5*.

Officieel gesticht?

Enfin, het legendarische, maar toch niet echt hilarische eerste deel van de uitgemolken serie. Tackleberry en Jones stelen de show. Hoor ik trouwens geruchten over een remake?

2,5*.

Niet onaardig 2e deel in de serie met als vondst de toevoeging van Goldthwait als Zed, die als agent later terug mocht komen. Leukste scenes zijn in de lampenwinkel en het sushi restaurant.

2,5*.

Binnenkort deel 5 eens kijken, maar dit is voorlopig de minste van de hele serie, ondanks de terugkeer van Zed.

1,5*.

Zeer matigjes, maar beter dan het 3e deel. Nr. 31 in de flop 100 is wel wat hard...

2*.

Zed en Mahoney zijn helaas vertrokken, maar Proctor zorgt gelukkig nog voor wat (on)gein. De scene waarin Harris een meisje probeert op te pikken is hilarisch.

2* dan maar weer.

Wederom een inwisselbaar hoofdstuk in de Police Academy serie. Ach, zo slecht is het allemaal nu ook weer niet...

2*.

Ach, er valt toch zo nu en dan nog wel om te lachen? Alleen al de tagline: 'Kicking buttski. Making you laughski. The Academy is backski!' tovert toch wel weer een glimlachje op mijn gezicht

2*.

Ik vond Harden erg irritant spelen, maar Harris is zeer sterk als de schilder. Verder ken ik het werk van deze beste man niet, waardoor deze biopic nu niet geweldig interessant wil worden, en zo een lange zit is.

2*.

De klassieker der ranzige tienerkomedies. Hoe hard je ook probeert; het is onmogelijk om soms niet in lachen uit te barsten. Laag bij de grondse humor natuurlijk, maar soms is het goed even niveauloos een filmpje te nuttigen.

3,5*.

Klinisch en objectief zijn inderdaad wel kernwoorden bij dit (korte) portret van Mussert. Veel beelden zitten ook wel in Lou de Jongs 'De Bezetting' maar het geheugen opfrissen kan geen kwaad. Mussert echt doorgronden zit er echter maar niet in; de man komt meestentijds onbeholpen over en dan weer krachtig. Het feit dat Mussert zich in vroeger jaren vaderlandslievend en anti-Duits opstelt, en uiteindelijk wordt geëxecuteerd als landverrader tov nazi-Duitsland, geeft in een notendop weer hoe complex deze persoon in elkaar moet hebben gezeten.

De controverse rond deze docu lijkt me overigens totaal verjaard. 3*.

Toch weer een teleurstellende film van Petersen. De vloedgolf en bijbehorende ramp is ondanks het gigantische budget saai in beeld gebracht, interessante personages zijn ver te zoeken en het einde is een plotsklapse anticlimax.

Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel; de tocht door het schip zelf is enerverend en een claustrofobische bedoening; scenes waarin de groep vastzit in een luchtschacht of moet wachten tot slechts de waterdruk voor een weg naar buiten kan zorgen zijn letterlijk adembenemend.

Mixed feelings derhalve. 2,5* dan maar.

Belegen is de juiste term voor deze Spielberg, die keurig binnen de lijntjes kleurt en de twee thema's (het belang van een vrije pers om de politieke macht te checken én de idee dat vrouwen natuurlijk net zo goed belangrijke/zakelijke/inhoudelijke beslissingen kunnen nemen als mannen) er met veel bombarie door probeert te drukken. Elke vorm van terughoudendheid wordt op dit gebied overboord gegooid, en de speeches op beide punten worden tot het potsierlijke aan toe op de nietvermoedende kijker afgevuurd. Absoluut dieptepunt in dezen is de 'trappentocht' van Streep, met aura-vormende lichteffecten, aanzwellende muziek en talloze vrouwelijke extra's die die heldin vol adoratie na-ogen.

Deugt dan helemaal niks aan The Post? Natuurlijk wel. Buiten de volop schmierende Streep (kom maar weer door met die Oscar) wordt er erg goed gespeeld, met vooral Odenkirk in absolute topvorm. De technische kant van het maken van een krant in de seventies wordt fraai in beeld gebracht én de thema's die aangekaart worden zijn natuurlijk wel degelijk relevant. Het is juist daarom zo jammer dat Spielberg ze er bij het publiek zo opzichtig in probeert te hameren, terwijl de film qua vorm zelf zo weinig nieuws (pun intended) brengt.

Dat moment dus. Cringe.

Turner als femme fatale en Cronyn als duivelse advocaat blinken uit in een redelijke, maar niet echt bijzondere noir. Het verhaal is aardig opgezet maar de acties van het stelletje om Nick te doden zijn verre van briljant, en het laatste half uur is wat onbevredigend. Verder missen we de echt scherpe dialogen en is Garfield niet de juiste man voor deze rol.

3*.

Revenge is a dish best served fried

Mijn eerste Troma in jaren en hij is me toch weer uitstekend bevallen. Een prima exercitie in slechte smaak met emmers vol bloed en ingewanden, opmerkelijk catchy songs en all-around nasty vuiligheid. Film duurt wel zeker 20 minuten te lang, maar het mag de pret nauwelijks drukken. Toch wel een aanrader in het genre.

You had me at 'shit-covered mongoloid...'

3,5*.

Toch nog maar even gekeken voor Oscar night.

Alleszins redelijke film stapelt de ellende tot aan het plafond, maar weet melodramatische huil-of-ik-schiet momenten toch te omzeilen. De cast van allegaartjes doet het opvallend goed, zelfs Mariah Carey blijft met gemak overeind.

3 sterretjes.

DE quote natuurlijk van dit lekkere werkje met Arnie in zijn hoogtijdagen. Vieze monsters, een aardige setting, het nodige geweld. Leuk jaren '80 vehikel.

3*.

Ik vond hem beter dan het origineel, wat heet; dit is voor mij de beste Predator film. Monster gedijt goed in de grote stad en doet er nog een schepje bovenop qua gewelddadigheid. Niks mis mee.

3,5*.