Opinions

Dit verlate 'vervolg' op de leuke pulpwerkjes met de Governator begint zeker niet onaardig met een leuk groepje slachtvee dat op een mysterieuze plek de enge monsters van zich af moet slaan. Onderweg wordt dan een hevig uitbuikende Fishburne nog opgepikt, met deze premisse verwacht je als kijker in de 2e helft vuurwerk. Maar helaas helaas; de kills zijn saai, tot een mooie showdown komt het niet en de verwikkelingen met die dokter vond ik eigenlijk maar stupide. Predators start als fel Bengaals vuur maar gaat als een nachtkaars uit.

2*.

Man bezwangert zichzelf als vrouw met zichzelf als kind om zichzelf als baby door zichzelf als oudere man te ontvoeren. Voeg toe het hele tijdreisgebeuren en je bent wel even bezig om het één en ander te doorgronden, maar het geheel voelt veel te veel als een gimmick ipv een echte hersenkraker, en aan het eind blijft de kijker dan ook niet zozeer verward als wel teleurgesteld achter. Hele aparte overgang ook van de eerste helft (een erg goed verhaal) naar de tweede (zwakker en zwakker met al die twists en turns). Snook steelt de show met een mooie rol.

Buiten de schitterende hoes valt er weinig te genieten van 'Premonition'. Beloofde de bijzonder spoilerige trailer een soort bovennatuurlijke thriller, de film zelf is meer een woensdagavond RTL4 drama over het familieleven en het toelaten van hoop, danwel God in je leven.

Meisje Bullock levert weer eens een matige prestatie af en laat haar tepels het meeste werk doen en McMahon wordt eigenlijk nauwelijks gebruikt; hij is er en ohoh misschien gaat hij wel vreemd, wat voor de doelgroep allicht de ultieme bad guy vertegenwoordigd, dat dan weer wel.

'Premonition' strompelt zo wat door het warrige verhaaltje om op een dusdanig suffe manier te eindigen, dat het haast passend is. Erg jammer dat deze film niet even wat intelligenter probeert te zijn, want voor een goed geschreven thriller heb ik een zwak waardoor ik schoonheidsfoutjes (al maakt deze film met een aantal joekels van plotholes het wel erg bont) best wil vergeten. Helaas komt 'Premonition' ook qua entertainment bij lange na niet in deze categorie.

1,5*.

Belachelijke film ondanks de A cast. Volgens mij zag ik hem destijds alleen omdat ik in/bij The Presidio ben geweest. Zeer af te raden.

0,5*.

Goochelaars. Als kleine jongetjes en meisjes kijk je ernaar en zit je vol verbazing en verwondering te kijken. Het knappe van de Nolans is dat zij nu juist *dat* aspect naar voren hebben gebracht. Als een klein joch zat ik op dat supergeheim te wachten en de spanning werd haast ondraaglijk, het is de kracht van goede cinema en dus van The Prestige.

Spanning ten top dus met een heerlijke cast (man man wat mag ik Caine toch graag zien) en een perfect opgebouwde sfeer. 4 ruime sterren voor wederom een schitterende team-up van de Nolans.

Overigens ben ik van de partij die denkt dat de machine niet werkt, maar daar is door anderen zo te zien al erg veel over verteld

Teleurstellend, veel te lang rechtbankdrama van Pakula dat aan het eind helemaal de weg kwijt is. Ik kan slechts Tonyvdb quoten: 'De scène waar zijn vrouw hem vertelt wat en waarom ze het heeft gedaan is één van de slechtste die ik ooit heb gezien'.

2* voor het aardige eerste uur.

Leuke momenten en mooie typetjes maar ontroeren doet het niet, het is inderdaad misschien iets te klinisch, afstandelijk en cynisch wat Van Erp hier voorschotelt. Toch een paar echt gouden maar tenenkrommende zaken en karakters, natuurlijk vooral die fantastische slogan die steeds weer terugkomt en ook de Batavia-man op zijn uitkijkpost. Daarvoor kijk je uiteindelijk toch, zo eerlijk ben ik dan ook wel weer.

3*.

Een fijne verrassing uit de Australische outback danwel bushbush, deze mix van The Descent en The Ruins (niet voor niets mijn 2 favoriete horrors van de laatste paar jaar). De film levert een juiste dosis spanning, gore en toch ook humor die adequaat in 80 voorbij vliegende minuten aan elkaar wordt gemixt. Het over the top slotkwartier had allicht niet gehoeven, maar verdere kritiekpunten kan ik niet bedenken; een heerlijk horror-tussendoortje om lekker weg te snacken.

3,5*.

Goh, had ik deze nog niet becijferd?

De eerste Dreamworks tekenfilm heeft een zwaar thema zonder gevoel voor humor, en is buiten het splijten van de zee (hier al eerder aangehaald; mooie scene) eigenlijk nergens echt mooi gedaan. Ronduit matigjes. 2*.

Voor wie dacht dat het niet kon: het kan inderdaad nog veel erger dan het eerste deel van The Princess Diaries. Zo bewijst deze 2e film.

Andrews zou toch beter moeten weten dan zich voor dit soort zoetsappige onzin te lenen, Hathaway is voor mij totaal niet de nieuwe ster die anderen in haar zien, het verhaal is vervelend, mist alles, is niet leuk of charmant, niet romantisch, nergens buiten de kadertjes. Bah.

0,5*.

Mee eens, zij en Olizondo maken er nog wat van. Dat was overigens in het absurd slechte deel 2 (Royal Engagement) ook wel afgelopen, maar hier trekt dat bij mij de film nog naar 2*.

Een beetje The Tortured (2010) en een beetje The Lovely Bones (2009) maar dan stukken beter dan die twee films. Dat zit hem vooral in de sterke sfeerschets in het stadje (met de constante regen) en een aantal goeie performances (vooral van Gyllenhaal dan). Hoewel de film lang duurt en daarbij helaas toch wel een paar werkelijk onzalige wendingen neemt zit de nietsvermoedende kijker toch de hele tijd geboeid en vol spanning te kijken hoe dit dan wel af gaat lopen. Geen wereldschokkende cinema, wel een degelijk verhaal en goed in beeld gebracht bovendien.

3*.

Weer zo'n heerlijk belachelijke '50 sci-fi film. Curiositeit aan deze film is het laatste kwartier, waarin uit het niets een romance uit de hoge hoed wordt getoverd waardoor het verhaal een enorme wending krijgt. Het slaat echt helemaal nergens op

Aardigheidje is nog dat de president van de USA in deze film een vrouw is, hoe progressief!

1,5*.

Nou is dat effe een toffe naam voor een gemaskerde 'held'

Deze kruising tussen eh, Two-Face, The Indestructible Man en Darkman slaat na het mislukte experiment (nav een volslagen onduidelijk complot) aan het moorden door met z'n hand te wijzen naar z'n slachtoffers. Maar bij de daadwerkelijke opleggingen zwaait de camera weg, wat een sof!

Sowieso weinig te genieten, al is de combo van pulp en upperclass Engeland wel geinig. Maar waar McClane hierboven al die sterren vandaan haalt, het is me een waarlijk raadsel...

1,5*.

Slappe film die werkelijk veel en veel te lang duurt. Bijna geen spanning en met de chemie tussen Crowe en Ryan vind ik het nogal mee (lees: tegen) vallen. Alle betrokkenen hebben veel betere dingen op het cv staan.

2 magere sterretjes.

Typische Mann-shenanigans (veel te lang, bij vlagen bijzonder lelijk geschoten) worden, met name in de tweede helft, enigszins gered door een boeiende geschiedenis. Depp zet met Dillinger weer eens een puike prestatie neer, helaas weten Cotillard en met name Bale minder indruk te maken.

Met de look van de film zit het wel snor, maar kan iemand Mann uitleggen dat-ie niet per minuut wordt betaald, en dat niet elk verhaal het waard is er een epische tijdsduur aan te koppelen?

Liefhebbers van het genre kunnen beter The Untouchables nog eens opzetten. 2,5*.

Onmisbaar meesterwerk.

De eerste 20 minuten zijn misschien wel de beste ooit in een film. Oeverloos geklets over overvallen, mayonaise en voetmassages zetten de toon voor een heerlijke 2 1/2 uur film, die werkelijk geen moment verslapt.

De drie verhalen zitten vol met fascinerende karakters en bovenal geweldige dialogen, de hele film is eigenlijk 1 grote memorable quote. De opzet van de film met de sprongetjes heen en weer in de tijd werkt erg goed, de film is grappig, geweldadig, vernieuwend, gemaakt met liefde en vooral heel erg veel plezier. De soundtrack is de slagroom op de taart.

5* en m'n nummer 3 film!

Een piepjonge Barton steelt meteen al de show in deze Dog Day Afternoon voor en met tieners. Een aardig idee en geen straf om te kijken, al weet je het na een uurtje wel. Wat Reynolds in deze film doet weet niemand, hijzelf nog wel het minste.

3*.

Lamlendige en vreselijk goedkope uitwerking van een redelijk idee. Het concept van de purge past prima binnen een ietwat vergezochte maar niet geheel onmogelijke premisse van een redelijke thriller, maar de verwikkelingen zijn vervolgens zo dom en de karakters zo vervelend dat de film met de minuut meer gaat storen. De spanning is ook verrassend ver te zoeken in dit mislukte en inadequate project.

1*.

Wat een vervelende, vermoeiende man is die Chris Gardner, hij maakt het er gewoon zelf naar. Zie je hem weer sleuren met die machines

Formule-achtig werkje verder, niet perse slecht maar wel zeer geschikt om snel weer te vergeten. Smith is wel goed, al had-ie zijn irritante zoontje thuis mogen laten.

2,5*.

De start is vrijwat bizar: je kunt ook gewoon vrágen of Holmes even langskomt om een opdracht te accepteren, maar afijn! De hofhouding van een wat onduidelijk Oost-Europees land vraagt het olijke duo Rathbone en Bruce om de kroonprins van A naar B te vervoeren, met allerlei plottwists van dien. Het leukste zijn ongetwijfeld de scenes tussen Holmes / Watson aan de ene kant en de bad guys aan de andere, waarbij Kosleck als 'Mirko' de show steelt. Geweldige filmografie trouwens van deze acteur, als er iemand een nazi moest spelen, was hij erbij.

Sommige verwikkelingen zijn wat sullig, het subplotje rond de ketting idd overbodig, maar het einde kon me wel smaken. Een uurtje vermaak dat niet al te veel voorstelt, maar het heeft wel wat.