Opinions

De finale doet het hem.

Liman kan een best degelijk actieregisseur zijn. Edge of Tomorrow vond ik bijvoorbeeld echt heerlijk. Jumper mist echter wat kracht, ondanks dat er hier ook nog een hoop leuke dingen bijzitten. Maar de meeste komen echter pas in de slotfase om de hoek kijken waarmee de andere delen iets leger aanvoelen.

Het leek in ieder geval wel een degelijk originele film te zijn. Qua idee dan, want voor je het weet gaat de film langzaam de verhaallijnen van Twilight te volgen. En begint deze toch wel heel bijzonder goed te volgen, dat is wat de film voornamelijk de das omdoet. Maar toch is Jumper de duidelijk winnaar.

Christensen doet het in ieder geval redelijk. Zijn charme doet echter wel een hoop werk. Bilson is ook wel schattig. Jackson degelijk. Iets wat misplaatst. Hij is eigenlijk nog wel te goed voor dit soort rollen, want hiermee kan hij uiteindelijk toch niet heel veel.

Visueel redelijk. Er is gekozen voor een iets rauwere aanpak. Deed me bij kleine vlagen denken aan de serieuzere films van Peter Berg. Maar deze is toch speelser, voornamelijk omdat het sciencefiction blijft. Maar toch is het allemaal nog redelijk rauw gebracht, maar voordeel krijgt het pas in de slotfase.

De film voelt in zijn geheel een tikje slordig aan en te braaf vooral. Het verhaal doet weinig bijzondere dingen en verteld voornamelijk een liefdesverhaal dat redelijk kort door de bocht is. Wanneer Bell komt krijgen we te horen over een oorlog tussen jumpers en paladins (goh, waar zal de film dat vandaan hebben) maar dan begint de film wel wat kracht te winnen.

De slotfase is toch wel best gaaf, vol met leuke ideetjes en toch wel knappe regie. Dat is het gedeelte waar de hand van Liman dan toch het best tot zijn recht komt. Jammer dat de rest van de film nog wat te onopvallend was om echt leuk te zijn.

Ach.

Het viel me allemaal na een teleurstellend eerste uur nog wel mee. Dit is wel een van de weinige films die zichzelf echt een boost kan geven dankzij de finale. Geeft de film een heel akelig en eigenzinnig randje die ik niet meteen had verwacht. Wat de rest betreft is het een lelijke, maar erg rauwe film binnen dit kader.

Een titel die ik zelf heb toegevoegd, maar ik had er verder nog nooit van gehoord. Eenmaal tijdens het kijken kwam ik er ook achter dat ze het erg goedkoop hebben opgezet, met het meest cheape materiaal sinds tijden. Deze film kijkt dan ook echt weg als een soort VHS-band uit de jaren 2000. Het hoort wel bij de setting, maar het blijft erg lelijk filmkijken.

Acteerwerk is niet geweldig en de tieners zijn vooral irritant. Nadat we ze een uur hebben zien huppelen had ik er ook wel genoeg van, maar gelukkig herpakt Conway zich erg sterk in de finale. Daar krijgen we toch een hele andere film te zien, en eentje die verfrissend goed weet te werken. Akelig en eigenzinnig, het was toch weer even geleden dat een film als deze me de rillingen gaf.

Ik mag de wending die het uiteindelijk neemt ook wel, want Conway voert het beter uit dan regisseurs die meer naam hebben dan hij. Alle onzin die zich daarvoor afspeelt is alleen onvergeeflijk, want dat gaat vooral ellenlang door zonder dat het ergens komt. Denk dat een film als deze dan ook gewoon beter had gewerkt als er minimaal een halfuur uit was geknipt. Dankzij de finale een flinke boost in mijn cijfer, anders had ik er geen hol aan gevonden.

Beklemmend.

Dat McLean een jungle nog zo angstaanjagend en beklemmend in beeld kan berengen levert mijn grote complimenten op. Ik vond een Jungle nooit zo angstaanjagend maar hier krijgt ik nog wel een naar gevoel van bij bepaalde scenes.

Radcliffe doet het goed als Yossi. De rest acteert ook goed en de film kijk vooral in het begin makkelijk weg. Sommige scenes zijn zeer spannend en eenmaal alleen in de jungle is de film zelfs beklemmend en smerig om sommige momenten.

Erg leuke film die geen minuut te lang duurt. Indrukwekkend in bepaalde stukken in beeld gebracht. Jammer dat het einde onnodig zoetsappig was.

Wel ok.

Niet een al te bijzondere remake op de Disney klassieker. De actie en hardere thema's mogen er zeker zijn, en daarmee vond ik het wel prima. De CGI van de dieren was ook prima gedaan, al was het soms hier en daar wel wat houterig.

Dat ventje, Mowgli, is niet een al te best acteur. Hij doet zeker zijn best maar komt vrij suf over. Hij ziet er trouwens wel uit als Mowgli, maar dat maakt je nog niet gelijk een met het karakter. Soms zit er een stijvolle scene in maar in het algemeen duurt de film ook wat te lang.

Er had ook wat meer aandacht gemogen in de landschappen zelf en ik had graag meer actie in de Jungle zelf gezien. Al speelt een groot deel zich er af, maar uiteindelijk was het allemaal net niet. Wel een voldoende voor het visueel genot van de film.

Popcorn.

Jungle Cruise is een film die waarschijnlijk beter werkt in gezelschap, maar ook als je 't in je eentje ziet zal het een vermakelijke ervaring blijven. Collet-Serra lijkt zich er goed bewust van te zijn wat het publiek van deze film verwacht, en dat is vermaak. Deze film zet dan ook alles op alles om vermaak een goede naam te geven hier.

Johnson duikt tegenwoordig op in elke film die maar een beetje budget en actie bevat, en deze film is voor hem ook niet anders, behalve dat er in verband met Disney wat meer humor bij komt kijken. Door de jaren heen is hij ook een steeds betere acteur geworden, en zijn rol speelt de rol van Blunt er met gemak uit. Niet dat Blunt of de rest het verder slecht doen, maar het blijft binnen dit soort films wel steeds van één enkele naam komen.

Visueel ziet de film er aardig uit. Veel kleuren en actie, verteld in een nogal onrustig tempo. Geen enkele scene lijkt langer te duren dan een halve seconde voordat de sceneovergang roet in het eten gooit. Als kijker wordt je dan ook even in de boel gegooid en kan je wellicht overweldigd raken met wat er gebeurt. Er gebeurt dan ook erg veel, waardoor de film onmogelijk saai is.

De CGI ziet er niet altijd even goed uit, en het animeren van dieren lijkt voor Collet-Serra nooit echt een goed punt te zijn geweest. Alles maakt een nogal geanimeerde indruk en dat pakt weleens lelijk uit. De inhoud van de film is verder behoorlijk over de top, en binnen een halfuur crasht er bijvoorbeeld een duikboot op de haven in het Amazonegebied. Je moet er dus wel rekening mee houden dat realisme niet de sterkste kant is van deze film, en dat maakt me ook niet uit.

Een vermakelijke, maar geen briljante film van Disney. Voor hun standaarden is dit eigenlijk wel zo'n beetje wat je kan verwachten. Duurt niet te lang omdat het ook niet lang aanvoelt, het acteerwerk is redelijk en er zit genoeg actie in om het als geheel tot een goed einde te brengen. Jammer dat het wel erg veilig is verder en van de zwakke CGI. Verder prima voor een avondje familietijd of bankhangen.

Regisseur Andrew Traucki toont duidelijk affiniteit met de menselijke natuur, aangezien vrijwel al zijn projecten draaien om gevaarlijke dieren die de hoofdpersonages omstebeurt komen oppeuzelen. Alhoewel The Jungle daarin een wat andere vormgeving kent, komt het concept hier toch wel op hetzelfde neer. Het spijtige is dat Traucki voor de langste tijd niet veel verder komt dan een wild schuddende camera die verschillende blaadjes, takjes, bomen, oninteressante personages en af en toe wat fonkelende oogjes in het donker mee in beeld krijgt. Zeker 80 minuten van deze film zijn op die manier te verwaarlozen, waardoor het eindgeheel uitmondt in een onvoorstelbaar saai schouwspel met betrekkelijk weinig sensatie. Naar het einde toe komt er weer wat leven in de brouwerij, maar iemand met de ervaring en creativiteit van Traucki moet hier beter mee omspringen.

Niet overtuigd.

Juno was een komedie die eigenlijk al een aardig poosje op mijn lijstje stond, maar er eigenlijk gewoon niet van kwam. Toen hij opeens in de collectie van een KLM passagiersvliegtuig stond maar gekeken. Ik wist gelijk eigenlijk al dat dit niet echt mijn film zou worden.

Vooral op komedie gebied verre van geslaagd. De grappen zijn simpelweg niet grappig, overdreven en soms zelfs pijnlijk. Sommige types die hier rondlopen zijn echt om te janken. Verhaal zelf stelt ook weinig voor, en hebben de meeste van ons vast wel vaker gezien.

Boodschap komt zwakjes over, maar de film is op menselijk niveau dan wel weer geslaagd, en vooral in het tweede deel van de film komt de film dan ook op drama gehalte menselijk over waardoor ik de film niet compleet zou wegdraaien.

Krappe 2,5*

Mwa.

De Wachowski's heb ik eigenlijk best hoog zitten in dit genre. Wat mij betreft is dit ook echt het genre waar ze in uitblinken. Maar blijkbaar hebben ze wel andere scriptschrijvers nodig voor hun toekomstige projecten want hier vliegen ze qua verhaal uit de bocht.

Maar qua sciencefiction valt er wel erg weinig te klagen. Ik heb bijna geen enkel houterig moment kunnen ontdekken. Wellicht niet eens een enkele. Daarom denk ik dat de Wachowski's het voortaan gewoon bij regisseren kunnen laten en het verhaal door anderen laten doen.

Want het verhaal was inderdaad behoorlijk chaotisch. Bepaalde personages krijgen nauwelijks ruimte om personage te zijn. De hoofdkarakters zijn totaal niet memorabel. En bovendien is de aankleding wel heel erg suf. Dat je een sci-fi figuurtje een andere look geeft bon, maar dit was wel heel erg dwaas.

Kunis doet het voor de rest wel redelijk, maar lijkt voornamelijk verdwaald. Sci-fi bewijst niet echt haar genre te zijn. Tatum ook op automatische piloot voor de rest. Heb hem in tijden niet meer zo goed bezig gezien, en ook dit is geen uitzondering. Bean deed het dan wel nog aardig.

Het moet het vooral hebben van een aantal spectaculaire actiescènes en zeer knappe designs van omgevingen en planeten. Vond Redmayne eigenlijk ook hilarisch. Een echt memorabele slotfase ontbreekt echter, maar de 125 minuten vervelen niet, ondanks irritaties aan behoorlijk suffe aankleding.

Haha.

Ik mag geen films meer kijken, want ik geef dit 3 ipv 1. Maar nu serieus, dit was zoals verwacht gewoon erg matig maar wat verwacht je dan als je naar een titel kijkt zoals "The Jurassic Games"? Wel bijzonder dat Netflix nu ook SyFy achtige films begint in te slaan.

Acteerwerk is wat de film nog een beetje boven water haalt, Merriman zet echt wel een leuke presentator neer en weet het maximale in zijn beperkte rol te halen. De kandidaten zelf zijn al wat minder, vooral de "stoere" karakters vallen ongetwijfeld door de mand.

De dino's zien er niet uit, maar het is net een tandje beter dan de pure SyFy films. Vooral wanneer die tijger in slow-motion door de lucht springt vond ik het wel redelijk zelfs maar het valt soms ook compleet door de mand, zoals verwacht natuurlijk.

Wel creatieve dingen bedacht, en ik zie toch wel goeie effecten, zoals dat camerarobotje, dus vraag ik me af waarom het echte spektakel dan weer wat minder goed is gedaan. Matige film, met ok acteerwerk, duurt gelukkig niet al te lang. Het probleem met dit soort films is dat het de neiging heeft zichzelf te serieus te nemen.

Blijft leuk.

Het origineel. Toch wel een heel tof filmpje dit. Misschien wel wat verouderd op sommige stukken, maar de dino's zien er in principe nog steed best tof uit. Volgens mij waren hier ook poppen en animatronics voor gebruikt, toch?

Misschien meer een kinder film, maar de film is uiterst boeiend om te volgen. Vooral de T-Rex is een genot om naar te kijken. De film kent leuke personages en iconische momenten. Sommige scenes zijn ook nog verrassend spannend.

Een film die me de gehele speelduur bleef boeien. Blijft toch wel een klassieker en een klassieker die zijn status ook mag behouden. Alleen Dern was een lichte miscast.

Uiteraard.

Van een titel als Jurassic Shark hoef je ook geen meesterwerk te verwachten, en dat is dan ook niet wat je krijgt. Brett Kelly lijkt zich wel vaker te wagen aan ultragoedkope projecten waarin haaien de kust onveilig maken. Dit keer is het alleen een meertje waar de terreur gaande is. Het probleem is met Kelly dat de films daadwerkelijk steeds slechter worden.

En helaas ben ik als filmliefhebber te naïef of te dom om dit soort films te ontwijken. Ik denk dat ik gewoon te veel van haaien hou, want ik keer elke keer terug naar dit soort films. Hoe vaak ik er ook nee tegen zeg. Jurassic Shark is uiteindelijk niet de allerslechtste van dit soort films. Daarvoor kijkt het te makkelijk weg, is de haai gelukkig nog steeds geanimeerd en kan je de film na enkel een uur alweer helemaal afsluiten.

Het hangt allemaal als los zand aan elkaar. Van het trekken naar een eiland met vriendinnen die pas op het eiland de intentie duidelijk maken dat ze niets gaan doen, naar het loslaten van een kolossale haai in een klein meertje die toch op bijzondere wijze constant ongemerkt blijft. Het zegt wat over de inhoudelijke kwaliteit van de film. Kelly voegt er vervolgens allerlei aparte elementen aan toe die het als geheel alleen maar belabberder maken, zoals het proberen te doden van een enorme haai door middel van kleine staafjes dynamiet.

Een aantal grootse ideeën, maar erg weinig ambitie om er ook wat van te maken. Er wordt wel heel weinig gedaan binnen deze film, maar zoveel had ik ook niet hoeven te verwachten van een film als deze. Verder ook opvallend hoe weinig capabel de cast is om lijnen af te leveren. Je hebt acteerwerk dat niet helemaal overkomt, maar je hebt ook acteerwerk dat volledig onstabiel is, en dat laatste wordt hier volop geleverd.

Omdat ik kon lachen om enkele moorden en de film snel weer kon afsluiten, ken ik het nog een halfje extra toe. Zo gul ben ik dan ook weer, maar daar houdt het ook weer voor me op. Dit soort films worden uitermate lui in elkaar gestoken. Niet verrassend dan ook dat de volgende film van Kelly hetzelfde jaar weer uitkwam. Ik zal dit soort films nooit helemaal snappen, maar ze blijven toch gemaakt worden. Ach.

Herzien en het beviel nog altijd prima. Regisseur Colin Trevorrow heeft een aardig idee wat een spectaculaire en avontuurlijke film moet inhouden en zet daar vol op in, waardoor de speelduur van 124 minuten geen moment te lang aanvoelt. Chris Pratt past bovendien prima in de hoofdrol, maar ondervind moeite met zijn tegenspeelster in de vorm van Bryce Dallas Howard. In deze film is ze namelijk volstrekt kleurloos en geregeld onuitstaanbaar, waardoor er een deel van de potentiële empathie meteen verloren gaat. De actiescenes tussendoor hadden verder soms wat pit mogen hebben, maar de slotfase is uitermate amusant en de visuele kwaliteit ziet er goed uit. Ik heb me geen moment verveeld, jammer dat de vervolgdelen dit niveau niet meer wisten aan te tikken en/of te overtreffen.

Trevorrow besloot zelf de afsluiter van zijn trilogie te regisseren en wilde maar wat graag de toon van de reeks omdraaien om dat voor elkaar te krijgen. Wat mij betreft is precies dat hetgeen waarmee hij zichzelf in de voet schiet. Jurassic World: Dominion is voor de langste tijd ontdaan van enige actie en spanning en verkiest het verhaal, voordat het weer van start gaat met een lange actiesequentie in Malta. Normaal gesproken was Malta een overbodig stuk geweest, maar hier kwam het haast als verademing, zeker omdat het verhaal zelf eigenlijk niet zoveel te melden heeft. De ridicule, overheersende focus op het personage van Sermon vond ik vervelend. Het terugbrengen van allerlei oude personages vond ik daarnaast ook weinig geslaagd, zeker omdat ze in een film van wel 146 minuten nauwelijks wat toe te voegen hebben. In principe is het gewoon een grote bende van bekende namen bij elkaar die het moeten opnemen tegen een uiterst saaie bedreiging (want dinosauriërs zijn eerder spectaculaire achtergrondopvulling). Ik kan niet zeggen dat het rommelig was, alles wordt in principe wel verklaard, maar het was gewoon niet erg interessant. De tweede helft van de film kent gelukkig een veel aangenamer tempo waar de actie wat beter begint te lopen. De finale is logisch, maar misschien daarom ook wel wat voorspelbaar. Ik was vooral zeer te spreken over de invulling van visuele effecten. Enkele gebruikers geven het terecht aan: er zullen momenteel weinig films zijn die over deze dinosauriërs heen gaan op het vlak van vormgeving. Het laatste deel van het drieluik was wat mij betreft het zwakste deel, maar daarmee kan ik wel van geluk spreken dat het beëindigd is voordat het helemaal in het diepe zou vallen.

Wel leuk.

Jurassic World en Park vind ik altijd wel lollig om te kijken, vooral omdat de effecten prima in orde zijn en het altijd wel voor een en ander spektakel zorgt. Soms zelfs weleens sfeervol. De dino's hier zagen er dan ook weer helemaal top uit.

Maar het verhaal blijft natuurlijk een krant. Howard en Spall acteren zeer matig. Hun gezicht lijkt niet te veranderen en dan blijft er niet veel meer over dan een paar one liners. Pratt krijgt ook niet veel om zich weer te bewijzen als een leuk karakter.

Gelukkig zagen de dino's er weer top uit. "Blue" en de Indoraptor waren best leuk gemaakt en de andere dino's zien er ook leuk uit. Sommige scenes waren ook mooi zoals de Indoraptor liggend op het witte platvorm, en de langnek die steigend ten onder ging

Prima film.

De visuele regie van Gareth Edwards is uitermate geschikt om de gegenereerde dinosauriërs nogmaals tot leven te wekken. Rebirth vormt een redelijk slap excuus om dit universum nieuw leven in te blazen, maar Edwards lijkt goed te begrijpen waar de meeste liefhebbers een film als deze voor kijken. Na een langzaam eerste uur vliegen de registers open en wordt de kijker op die manier getrakteerd met een hoop bombarie en overtuigende belegeringen. Het ziet er goed uit en kent vaak een wat slimmere spanningsopbouw om extra indruk te maken, maar daartegenover is het allemaal ook erg voorspelbaar en niet al te bijzonder geacteerd. De verrassing is er natuurlijk allang af en de finale gebruikt te nadrukkelijk inspiratie van andere filmklassiekers, maar voor een degelijk avondje aan vermaak doet de film exact wat het moet doen.

Indrukwekkende geschiedenisvertelling van regisseur Destin Daniel Cretton, die me tegen het einde aan echt wel wist te ontroeren. Michael B. Jordan en Jamie Foxx spelen in deze heropende wereld erg intrigerende en goed uitgewerkte personages, die door Cretton slechts enkele keren iets te veel worden voorzien van sentiment. Een film als Just Mercy moet het vooral hebben van de inhoudelijke meerwaarde, waardoor het voor de liefhebbers van audiovisueel geweld waarschijnlijk weinig plezier verschaft. Niettemin wordt er wel erg nadrukkelijk gekozen voor een klassieke aanpak, maar het mocht de sterke punten niet drukken. Cretton dirigeert uitstekend een gevoel van frustratie, hoop en verdriet waardoor veel scenes opeens wel heel dichtbij komen, een gevoel dat niet veel regisseurs kunnen meegeven aan hun projecten. Tegen het einde aan voelde het alsof ik zelf was vrijgesproken. Absoluut genoten van deze reconstructie met een nog altijd zeer relevante inhoud.

Prima.

Snyder lijkt veel commentaar te krijgen op zijn superheldenfilms. En dit is de eerste superhelden film die ik van hem zie (Watchmen gaat wel over superhelden, maar niet Avenger achtig). En ik moet zeggen dat ik me er prima mee heb vermaakt.

De kritiek snap ik ook niet helemaal, voor mij ziet het er gewoon allemaal prima en vermakelijk uit. Kan iemand me dat nog uitleggen, ik heb Man of Steel of Batman v Superman nog niet gezien en daar kan het dan ook aan liggen.

Het verhaal zelf is niet al te veel aandacht aan besteed en eigenlijk is de film gewoon een groot SF effect. Ik kan dit dan wel waarderen, maar ik hou ook wel van een beetje aandacht naar verhaal dat dan ook de rede was dat deze film niet zo hoog bij mij weet te scoren.

Toch wel een prima filmpje. Snyder mag van mij wel meer in dit thema maken. Maar dat is mijn mening