Opinions

Niet direct mijn type film. Beetje de moderne Witte van Zichem en een beetje te marginaal gedoe om echt goed te zijn. Erg veel gebeurt er ook niet buiten (coma)zuipen. Sommige dingen voelen ook onuitgewerkt aan. Het is nochtans een lange film maar vaak ligt de focus op minder belangrijke zaken en zijplotjes die afleiden zoals de rol van Natali Broods.

Hell or High Water speelt zich af in Texas waarin twee broertjes wat banken overvallen, elk met hun eigen motieven. Een Texas Ranger die zo goed als op pensioen gaat, bijt zich vast op de zaak. Op dit vlak doet de film me meteen denken aan No Country for Old Men. Hell or High Water haalt het niveau niet van No Country for Old Men maar is zeker onderhoudend genoeg om bijna 1u40 lang boeiend te blijven. Sfeer zit er goed in. De beelden zijn mooi geschoten en zowel de soundtrack als de acteerprestaties zijn uitstekend. Leuk om is gezien te hebben.

Leuk filmpje, vond het best wel origineel. Er zit redelijk wat gore in. De acteerprestaties zijn matig tot goed. De effecten mochten er wel zijn, sommigen waren wat minder maar voor een bijna 30 jaar oude film ziet het er waarschijnlijk goed uit vooral de transformatie van Frank vond ik wel vrij netjes. De andere monsters hadden ook wel iets, niet dat ik ze echt creepy vond maar kan me voorstellen dat je serieus in je broek plast als je er eentje tegen het lijf loopt.. Ik heb me uitstekend vermaakt met deze film en zeker een must-see voor menig horror liefhebber.

Zo, deze film was beter dan ik had verwacht. Knap hoe Eastwood de film uiteindelijk doet samenvloeien, wat je uiteraard al lang kon verwachten. Elk verhaal is knap anders maar toch komen hun levens uiteindelijk samen. Het verhaal van de tweeling is best heftig voornamelijk omdat ik zelf van een tweeling ben en je broer verliezen op zo'n jonge leeftijd moet echt enorm hard zijn. Sowieso op elke leeftijd, maar dat snappen wellicht enkel tweelingen helemaal. Het rise-and-fall verhaal van Cecile De France is ook nog behoorlijk boeiend en dat van Matt Damon zeker ook.

Beetje een gekke film maar misschien ga ik deze avond naar Midsommar dus wou ik Hereditary toch even gezien hebben. Naargeestig filmpje het moet gezegd worden. Niet voor iedereen geschikt want er zitten een aantal ongemakkelijkere scènes in, zeker die onthoofding van die moeder holy moley!

Hereditary was ik eerder even begonnen (slechts de openingsscène en ik dacht dit ziet er ongewoon uit). Ik was toen ook met vrienden een film aan het zoeken en we hebben dan voor een iets toegankelijkere film gekozen. Anyway, was ik nu wel getriggerd om de film te bekijken want ook Midsommar lijkt veelbelovend te zijn.

Hereditary begon sterk maar verschuift daarna helaas wat veel naar de drama kant terwijl dit nou net het zwakke punt is van de film. Het is moeilijk om met dit vreemde gezin mee te leven. Hierdoor kakt de film wel wat in en is het wachten tot het einde waar de horror weer de bovenhand neemt en hoe. Het hele verhaal omtrent koning Paimon geeft de film een extra bovennatuurlijke, demonische laag en geeft de film ook een veel grote herzieningswaarde. Ondanks dat ik wel (min of meer) begrijp hoe het verhaal in elkaar zit, zijn er ongetwijfeld heel wat details om me heen gegaan.

Het lijkt wel een beetje het jaar te gaan worden van films die gaan over racisme. Gelukkig is dit niet het enigste thema van deze film.

Ik kan echt genieten van "wetenschappelijk" getinte biopics. Vooral het deel over Katherine Goble/Johnson gespeeld door de fenomenale Taraji P. Henson vond ik uiterst interessant. Het is dan ook een beetje jammer dat het verhaal van de andere twee iets minder diepgaand verteld wordt. Of misschien was er gewoon niet veel interessants te vertellen, dat kan ook.

Het enigste dat me een beetje stoorde was dat Katherine de enigste was die bekwaam leek om al die berekeningen te doen en na te kijken. Dat lijkt me straf en wat al even straf is, is dat ze nooit op een fout wordt betrapt. Elke mens maakt fouten (ja toch?), ook Katherine Goble. Een tijdelijke terugslag had haar juist nog een krachtigere persoonlijkheid kunnen geven dan nu het geval was. Na een tijd lijken ze zelfs blindelings op haar te gaan vertrouwen en het einde is dan ook ontzettend mooi maar langs de andere kant een beetje "lachwekkend" dat het juist Sheldon is die haar een kop koffie komt brengen.

Ikzelf had geen last van de beschermende rol van Kevin Costner. Het is een leuke feelgoodfilm waar, ik althans, een erg voldaan gevoel aan overgehouden heb. Ik kan dus alleen maar zeggen, kijk en bepaal zelf wat je ervan vindt!

Eerste kennismaking met de Franse regisseuse Claire Denis en niet meteen eentje waar ik fan van ben. Inhoudelijk is de film nogal leeg en visueel is het erg afwisselend. Sommige scènes zijn ronduit lelijk, andere ruimteshots zijn dan weer zeer mooi. Zonder Binoche was dit echt een gedrocht van een film. Zij maakt er nog wat van met enkele "erotischer" getinte minuten. Verder vond ik haar ook het enige echt intrigerende personage. Pattinson loopt er maar wat bij voor spek en bonen. Of dat aan boord was, geen idee, maar ik zag het in ieder geval in Pattinson.

Voor mij dus een film met een interessant concept maar helaas wordt er te weinig mee gedaan. Te kunstig en vooral veel te traag naar mijn smaak. Niet voor niks dat het van A24 komt. Dat productiehuis is meesterlijk in vaagheid/traagheid. Nu goed, originaliteit moedig ik altijd aan. Het kan nu eenmaal niet altijd geweldig zijn. Denis krijgt sowieso ooit nog een kans, of dat erg snel zal zijn veronderstel ik niet.

Een warrige film. Dit boek van Ballard zou onverfilmbaar zijn. Ik ben nu bezig in het boek, maar of het me echt gaat liggen weet ik niet. Ik zie wel potentieel in de film. De soundtrack en cinematografie zijn eigenlijk best van een hoog niveau. Toch verliest Wheatley mij als kijker ergens in de helft van de film al.

Wheatley kan er wel wat van maar tot nu toe is hij niet direct my cup of tea. Free Fire vond ik een slap aftreksel van Reservoir Dogs. Kill List was wel een aardige horror, al zijn cult/sektefilms ook niet echt mijn favorieten binnen het genre. In High-Rise zie je wel een tamelijk strakke regie met een aantal sterke scènes. Maar het verhaal is simpelweg niet te volgen. Misschien dat de chaotische vertelstijl wel strookt met de chaos in het appartementsgebouw. Voorlopig 2* maar misschien krijgt deze ooit nog eens een kans. Meestal blijf ik bij een eerste mening maar deze heeft potentieel om die toch te wijzigen bij een herziening.

Aangezien ik een ontstoken vinger heb, zal ik deze mening zo kort mogelijk houden. Woody en Kevin zijn 2 toppers die een uitstekend duo vormen. Het gaat dan ook meer over deze twee Texas Rangers dan over Bonnie & Clyde. Zij krijgen uiterst beperkte screentime en het einde is hoewel waarheidsgetrouw wel wat lame. Het is ergens een echte anticlimax voor een koppel dat het beruchtste misdaadkoppel was van die periode. Iedereen schoten ze overhoop en dan krijg je dat einde. Ik vind dat de film een lange aanloop neemt en het dan eigenlijk niet bepaald waarmaakt. Desalniettemin een meer dan degelijke film.

Prima horrorfilm met het nodige bloot en de nodige gore. Typische slasher/splatter film. Hier en daar een twistje. Vlot tempo. Behoorlijk brutaal is deze film zeker wel. Niet voor platte jatten. Geen happy-end

A History of Violence heeft mij aangenaam verrast. De rating hier vind ik vrij laag. Het is misschien een simpel verhaal maar met een aardige balans tussen thriller (hoewel het voorspelbaar is), misdaad en drama. Ik vond het dramatische aspect erg goed, het is zeker een film die het moet hebben van zijn sterke personages en dialogen. Ik moet zeggen dat ik aardig in de film werd gezogen, het werd geen moment saai. De begeleidende muziek is op sommige momenten heerlijk, vooral dat moment waarop Tom al mankend terug naar huis loopt wanneer hij denkt dat zijn familie gevaar loopt. Ook de stijl van de film kon ik goed smaken en het acteerwerk is degelijk, Viggo en Maria Bello steken er wel bovenuit.
Het absolute einde vond ik een beetje jammer omdat het vrij suggestief is, ik wou niet dat de film al gedaan was en dat is iets wat ik meestal niet ervaar. Daarom een verdiende 4*.

Amusante film die ook niet meer wil zijn dan dat. Goede chemie tussen Glen Powell en Adria Arjona. Verhaal zat goed in elkaar. Moest even wennen aan het begin van de film dat precies een opsomming leek te gaan worden. Gelukkig komt het eigenlijk meer tot 1 echt verhaal dat wel goed wordt uitgewerkt.

Niet slecht, maar ook niet geweldig. Je hebt vast allemaal wel al gehoord dat je nooit vreemden mag meenemen in je auto. Misschien komt die wijsheid voort uit de originele versie van deze remake uit 1986. Die heb ik nog niet gezien, maar zal vast ooit eens passeren. Nu kijk ik meestal weinig horror in de zomerperiode omdat het steeds licht is (tenzij het zo warm is dat de rolluiken allemaal toch naar beneden gaan). Deze kwam dus gisterenavond voorbij samen met The Faculty. Ik vond de film vrij mooi geschoten en het is ook een zeer korte film waardoor die nergens saai wordt. Sean Bean weet hoe hij een bad guy moet neerzetten en doet dat ook hier weer met verve. Sophia Bush is een mooie meid die tijdens de film ballen groeit. Haar vriend is misschien niet de grootste acteur maar ook hij levert zijn rol wel goed af. Ik vond het zelfs jammer hoe hij stierf. Leuk dus om een keer gezien te hebben.

Niet slecht. Robert Carlyle doet dat zeker goed. Een film over Hitler staat of valt natuurlijk met de acteerprestatie van diegene die Hitler speelt. En dat doet hij vrij overtuigend met veel vastberadenheid. Ik denk dat je wel een emmer kon vullen met zijn speeksel.

Vergelijken met Bruno Gantz zijn prestatie in Der Untergang kan ik niet meteen omdat die film te ver weg zit. Ik denk wel dat die Carlyle zeker overklast omdat hij de Duitse taal machtig is. Dat geeft toch extra authenticiteit aan de stem van Hitler. Hij wordt hier misschien ook al dan niet wat teveel neergezet als een echt monster. Hij hield blijkbaar van dieren en vrouwen. Dat zie je in deze film amper terug. Het is natuurlijk een beeld dat we over Hitler hebben, gevormd door de media en de geschiedenis die geschreven is door de overwinnaars. Was hij echt zo een kwaadaardige man of moet dat toch enigszins genuanceerd worden? Ik weet het niet, ik ben ook niet ingelezen genoeg over hem om te weten hoe hij echt was. Maar ik denk dat je een aantal zaken uit deze film wel met een korrel zout moet nemen.

De miniserie zelf vind ik ook wat fragmentarisch op momenten. De relatie met zijn familie is niet echt uitgewerkt, zijn relatie met Geli en Eva Braun zijn dat ook. Hitler hield blijkbaar van dieren, dus de reden dat hij een hond zou schoppen is voor mij onduidelijk. Zijn Iron Crosses vind ik ook vrij raar verworven, lijkt meer op geluk dan op dapperheid. Belangrijke Nazi's zoals Goebbels, Hess en weet ik wie nog allemaal blijven toch wel heel erg in de schaduw van Hitler staan hier. Het mocht geregeld wat vloeiender en ik vond het politieke gedeelte soms wat onduidelijk om goed te snappen wat er juist gebeurde. Je ziet Hitler wel winnen maar de reden waarom is vaak maar vaag. Wat doet hij ervoor? Ruimt hij mensen uit de weg, legt hij ze het zwijgen op, koopt hij ze om, laat hij ze bedreigen, geeft hij fenomenale speeches en zo ja wat zegt hij dan, propaganda via de media (in de film hebben ze het vooral over de journalist die tegen Hitler is), etc?

Voor de rest heb ik meestal wel geboeid gekeken, geschiedenis is altijd interessant. Kritisch zijn blijft echter belangrijk. Zeker omdat er altijd 2 kanten aan een verhaal zijn. Ik ben van het principe dat de echte waarheid ergens ertussenin ligt, maar als ik die wil te weten komen lees ik er wel een aantal boeken over. Ook The Greatest Story Never Told (docu) ligt al een hele tijd op me te wachten.

Wat heb ik hiervan genoten zeg! Ook al is het in het begin even wennen aan het verhaal maar ook aan de personages, kwam de film vooral in het tweede uur erg grappig uit de hoek. Het is al even geleden dat ik nog zo gelachen heb om een film, want Reynolds en vooral Jackson zijn hilarisch.

Ook Elodie Yung doet het goed, ook wel bekend van Gods of Egypt en Daredevil en dat Frans gevloek ertussen is ook prachtig. Salma Hayek doet eigenlijk net hetzelfde maar dan in het Spaans en dat is nog leuker, echt een heerlijke taal om in te vloeken lijkt me. Gary Oldman daarentegen speelt een Rus maar verder dan 4 korte regeltjes Russisch dat hij vanbuiten geleerd heeft komt ie niet. Enerzijds jammer dat dit niet gewoon door een Rus werd gespeeld. Anderzijds is Gary Oldman natuurlijk een schitterende acteur. Qua verhaal zitten er wel een aantal plotgaten in, maar daar kijk je in een film als deze al wat makkelijker over. Heel leuk vermaak dus en heb me geen moment verveeld. Duidelijk 4* want in zijn genre zeker een goede film.

Een heel pak minder dan deel 1 hoor. Veel flauwe, vulgaire humor (wat me meestal goed ligt, hier matig. Salma Hayek is zeer vervelend, betert een beetje naar het einde van de film. Lijken allemaal acteurs die op de terugweg zijn. De oorspronkelijke film had echt geen vervolg nodig gehad, maar als ze de geldkoe kunnen melken zullen ze het niet nalaten natuurlijk. Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson hadden in de eerste film ook een betere chemie. Het verhaaltje was hier ook behoorlijk zwak en Antonio Banderas kan als villain ook weinig betekenen. Dan hebben we nog Morgan Freeman die een 90-bodyguard speelt. Niet te serieus nemen deze film helaas is hij te flauw om zelfs een gemiddelde film te zijn.

Met deze film pakt Peter Jackson het eigenlijk wat gelijkaardig aan als in de Lord of The Rings. Het begint niet helemaal met een feest, maar wel met een eetfestijn. Daarna begint het avontuur. Hoewel The Hobbit nooit de Lord of The Rings kan verslaan, zijn het zeker degelijke films. Juist de laatste vond ik toen in de bioscoop wat minder. Legolas sloeg echt alle wetten van de fysica overboord. Dat doet hij in feite in de tweede ook al maar daar stoorde het minder. Je merkt wel dat De Hobbit eerder een kinderboek is, er zit eigenlijk meer humor in. De CGI is (helaas) veelvuldiger aanwezig dan in LOTR. Azog is een behoorlijke villain gespeeld door Manu Bennett (Crixus in Spartacus). Die stem is echt top. Dan hebben we de vaste waarde Gandalf. Ook Elrond, Galadriel, Saruman en natuurlijk Gollem passeren even. Richard Armitage is ongetwijfeld veel bekender geworden door zijn rol als Thorin Oakenshield. De koppigheid van een dwerg heeft hij wel, verder vind ik hem wel heel streng voor Bilbo wezen. Beetje ongepast als je eigenlijk op hem aangewezen bent.

Om eerlijk te zijn vond ik het beter dan in mijn herinnering van de eerste zit in de bioscoop. Hij behaalt net niet het niveau van de andere 2 films, maar dit zijn goede films. De LOTR zal het nooit kunnen kloppen, dat kan voor mij waarschijnlijk geen enkele film. Ze staan gewoon niet in mijn top 10 omdat je er anders 3 plaatsen voor opoffert en het gaat me meer dat mensen minder bekende films ontdekken. Iedereen kent LOTR. Terug naar De Hobbit. Het boek heb ik nooit geprobeerd. Geen idee hoe dat komt maar ook In De Ban van de Ring heb ik nooit uitgelezen (2x geprobeerd). Toch lees ik meestal (als ik lees) fantasy. Sommige mensen vinden Tauriel weinig toevoegen, maar ik vind die chemie met Kili zeer goed. Het maakt de film voor mij ongetwijfeld beter. Ik hou van dramatisering zolang het maar gepast is en niet overdone. Thorin vond ik zeker minder sterk dan voorheen. Na een tijdje begint het een beetje vervelend te worden, zijn goudgestoorde ziekte. Nu is het dan wachten op de reeks van Amazon waar ik nu wel minder van verwacht met hun woke-gedoe dat ze willen promoten.

Ook deel 2 is van het niveau van deel 1. De trip richting Erebor zet zich voort. Ik vind zeker het stuk in Dol Guldur wel boeiend met Gandalf's confrontatie met het Kwaad en de ontdekking van de Dwergkoning Thrain. Stiekem hoop ik dat er eens wat meer lore wordt verfilmd van Angmar en Mordor. Dat mysterieuze van die plaatsen spreekt me erg aan. Dit stuk staat ook wel in contrast met de rest. Weinig kleur tov de hal vol goud in Erebor of het Demsterworld. De draak valt misschien ergens een beetje tegen. Het is in ieder geval gek dat hij die golf van vloeibaar goud overleeft (dat is rond de 1100 graden!), laat staan dat hij er mee kan vliegen als het gestold is. Op naar deel 3 dat in mijn herinnering wel de minste is.

Goede film met de nodige spanning en een degelijk verhaal. Meer heb je niet nodig voor een avond kijkplezier vanuit de zetel denk ik dan. Het begin vond ik een beetje minder boeiend, maar na een kwartier kwam ik toch wel goed in de film en kijkt het allemaal lekker weg. Roger (Aksel Hennie) die een zekere sympathie weet te ontwikkelen naarmate de film vordert, bewijst hiermee dat hij goed acteert. Ook de andere cast doet het goed. Nikolaj Waldau-Coster als slechterik en ook de vrouwen in deze film deden het zo goed dat ze me lieten twijfelen aan hun loyaliteit tov Roger en tov Clas Greve. Absoluut een aanrader van Scandinavische bodem.

Best wel een entertainende indiefilm. Dit is zo een typische film waar je zonder verwachtingen naar gaat kijken. Het begint interessant, de volgende 20 minuten ongeveer vond ik enorm saai eigenlijk, maar daarna komt de film goed op gang. De writing was soms redelijk... speciaal zal ik het maar noemen. Ook moet elk personage in het begin asshole kunnen zeggen tegen Wallace (Patrick Wilson).

Wilson en McShane doen het uiteraard uitstekend en ondanks een paar minder realistische scènes toch wel een vrij rauwe film die tot op het einde me wist te entertainen. De soundtrack was ook gepast en brengt deze film toch op een 3.5*. Had 4* gekregen als die niet zo saai was in de beginfase, het duurde te lang voor ik in de film zat.

Een speciale film maar wel ondanks het atypische beeldformaat en thema heb ik dit met aandacht ondergaan. Gruwelijk was dan ook die ene tekenende scene, die wellicht niet alleen uiterst belangrijk is voor de film maar ook nog lange tijd een blijvende indruk op mij zal achterlaten.

De korte omschrijving geeft misschien de indruk dat Kevin de hoofdpersoon is en ook al is dat misschien wel zo, niet alleen hij heeft problemen. Ook zijn beste maat John heeft problemen thuis van een heel andere aard.

De film bewijst hoe kwetsbaar jongeren zijn voor invloeden van buitenaf. De mensen waarmee je omgaat kunnen voor een groot stuk bepalen hoe je opgroeit en hoe je als mens gevormd wordt. Kevin heeft een tweede kans gekregen, maar als je niet tot inkeer komt, heeft dat weinig zin.

John zijn verhaal is iets aangrijpender. Hij wordt versmacht door zijn bijna tirannieke moeder en op een dag slaan de stoppen door. Innerlijke opgekropte frustaties komen als een vuurspuwende vulkaan in golven naar buiten.

De film eindigt in een ode aan de vriendschap die zo duidelijk is dat een doorgewinterde rechercheur dit verbond in een vingerknip heeft doorzien. Benieuwd naar wat Fien Troch nog gaat maken.

Horizon Line wilt zich in feite nergens echt onderscheiden en speelt graag met de geloofwaardigheid, maar het is wel vermakelijk dat wel. Ik heb me geen moment verveeld met Uthred en de knappe Allison Williams, dewelke ik beide fijne acteurs vind. Het is waarschijnlijk wel echt onmogelijk om aan een vliegtuigje in volle vlucht langs de buitenkant te gaan hangen. Uthred als spierbundel geef ik nog het voordeel van de twijfel haha, maar Allison ja nee ik denk het toch niet.

Verveelde me niet maar wordt ook nergens echt goed. Daniel Radcliffe doet het zoals gewoonlijk prima. Deze film combineert heel wat genres van romantiek, tot absurde komedie tot wat horror en suspense. Beetje zoals altijd met Aja zijn films, best fantasierijk concept, degelijke gefilmd en geacteerd maar nergens echt speciaal zoals een Bayona of een Del Toro dat soms wel afleveren.

Ik zou graag Pop Skull nog een keertje zien als ik die eens vind maar het is dus eerst deze A Horrible Way to Die geworden. Na 4 films gezien te hebben kan ik wel zeggen dat ik Adam Wingard echt een geweldige regisseur vind. Ook hier doet hij iets wat ik eigenlijk niet eerder gezien heb. Het is zeker en vast low-budget maar verhaaltechnisch benadert hij een typische serial killer film wederom op een andere manier. Heel fijn hoe hij hier vooral cameratechnisch en uiteraard ook in het dreigende, sfeervolle sound design weer zijn eigen toets legt. De wazige beelden is misschien een trucje dat iets te vaak terugkomt. Eigenlijk stoorde ik me enkel in het begin wat aan de manier van filmen. Je moet er zeker even aan wennen, net zoals aan de niet-lineaire vertelstijl.

Verrassend sterk dus, ook door de niet al te bekende acteurs die een prima prestatie neerzetten. Het einde bevat een mooie twist. Ik word er een beetje stil van, ligt vast aan de film die je ook voor een deel moet beleven. Misschien toch wat voor jou, Teejey, hoewel er misschien wel een scène met vrij heftige, expliciete bodyhorror in zit (ik kan wel wat hebben, maar volgens mij ben je daar niet zo voor al duurt het nu ook weer niet té lang) Zeker een ruime 3.5* van mij.

Ja dit is een goede horrorfilm. De gore is in de tweede helft van de film rijkelijk aanwezig, net zoals in de eerste helft van de film een heleboel naakte vrouwen konden bewonderd worden. Het verhaal is natuurlijk erg dun, ook al aangezien er nog niet echt is uitgelegd waarom de martelingen aan de gang waren. De film kwam me eigenlijk bekend voor, maar ik weet niet of ik hem ooit al gezien had, misschien is een stukje. Deel 2 is zeker voor één van de volgende dagen. Een (wan)smakelijk tussendoortje dit en een must-see voor de gore liefhebber. De film doet waarvoor hij gemaakt is en dat is om te vermaken. Daarom 3.5*.

Hostel II is absoluut goorder dan deel 1. De rollen zijn hier ook omgedraaid, waar deel 1 begon met 3 dudes begint de film hier met 2 knappe chicks en een .. nou ja minder knappe chick. In dit deel krijg je ook de andere kant van martelingen beter te zien. Er wordt een stuk meer aandacht geschonken aan de martelaars zelf. Een minpunt is wel dat de tijd die voordien werd gebruikt voor seksscènes en saunascènes nu dus daaraan wordt geschonken. Er zijn ook twee leuke karakterwisselingen te zien: die kerel dat golf speelde en dit absoluut wou doen, bleek uiteindelijk toch de balls niet te hebben. De andere kerel die heel de film overkwam als een gewone huisvader wordt plots een perverte psychopaat. Beetje teveel balls bleek uiteindelijk dus dacht Beth (Lauren German) van: wacht, ik snijd ze er gewoon af met zen worstje erbij.

Wat ik ook jammer vond is dat het hoofdpersonage van deel 1 vrijwel direct wordt vermoord. Eerst in een nachtmerrie en vervolgens echt. Ik had hem graag terug gezien, de vraag is alleen op welke manier.

Een pluspunt daarentegen is de geweldige Lauren German,speelt een echte badass en kwam slim over. Het einde is ook prima, hoewel de film al vrij snel duidelijk maakt wie het ditmaal zou overleven. Dit alles maakt me enigszins erg benieuwd naar het derde deel, dat weeral een mindere score krijgt dus dat maakt de verwachting ook weer iets lager.

Hostel blijft voor mij toch een leuke reeks. Part 3 was weer heel vermakelijk. Het is inderdaad wat minder gericht op blote vrouwen deze keer. Al komt er zeker wat vrouwelijk schoon in de lens van de camera voorbij. Er zijn ook hier en daar enkele mooie twists vond ik:

- ik had eerst gedacht dat de twee vrouwen die ze eerst ontmoeten er weer iets mee te maken gingen hebben, dat ze betaald werden om de mannen te lokken, maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn.

- ook die taxichauffeur was een vrij louche figuur en ik vond het vreemd dat hij de hoofdrolspeler Scott (Brian Hallisay) terug had gebracht naar het hotel.

- dat ze Scott zouden losmaken in de martelkamer had ik ook niet direct verwacht al zag je het wel aankomen dat iemand het zou overleven en dat hij het dan zou zijn. Toch twijfelde ik even op het einde of hij nog leefde.

Ik vond het einde leuk gevonden. Soundtrack was ook uitstekend trouwens. Geen idee welke Hostel ik nu eigenlijk het beste vind.

Prima film, op zich wel een slowburner dus niet voor iedereen weggelegd. Ik vond het tijdsbeeld goed geschetst, kostuums zagen er leuk uit, acteerprestaties heel goed. Deze film moet je zeker zien als je fan bent van Christian Bale, hij speelt wederom grandioos met zijn dikke mustache. Rosamund Pike is steeds haar eigen zelf, ze doet het niet slecht maar ik weet niet wat er zo bijzonder aan haar is. Waarschijnlijk haar grote ogen. Ben Foster had ik in een grotere rol verwacht. Hij schittert hier wel in zijn rol als gevangene.

Hostiles is traag en weinig actievol, maar wel aangrijpend, sfeervol en complex in de emoties. Het gaat over personen die gemoord hebben, maar ook veel vrienden zijn kwijtgeraakt. Een film over verlies, haat maar ook vergeving en nieuwe vriendschappen.

Toch wel een leuke film. Snelle montage waarbij ik in het begin al snel aan Guy Ritchie moest denken maar in tegenstelling tot (sommige) van zijn films zit deze film van Edgar Wright goed in elkaar. Britse humor is iets dat bij mij erg kan tegenvallen of het kan ook erg goed zijn. In dit geval ging het meestal de goede kant op en heb ik soms hartelijk gelachen. Simon Pegg speelt een heerlijk serieus typetje waar tegenover een onwetend, naiëf en zelfs dom politiekorps staan. Het grappigste vond ik Nick Frost, wat een geweldige rol. Hij acteert volgens mij niet, hij speelt gewoon zichzelf denk ik. Ik vond dit één van de meest overtuigende komische rollen die ik in mijn leven gezien heb. Kwam echt heel spontaan over op mij en spontane humor werkt gewoonweg het beste.

Hot Fuzz heeft ook een geweldige soundtrack die ik later maar eens moet gaan opzoeken om opnieuw te beluisteren. Timothy Dalton speelt zichzelf uitstekend in de rol van bad-guy. Ook leuk om The Hound van GoT hierin te zien.
Heel wat dingen in deze film zijn lekker fout of wat over-the-top maar ik heb genoten. Het einde is er misschien een beetje over maar het bleef vermaken. 4*