Opinions

“She's gonna die... i'm gonna die... we're all gonna die... nothing matters”

Ha, lekker man zo’n heerlijke creepy film in de bioscoop. En ook direct een lekker begin om mijn horrormaand mee af te trappen. Je weet wat je mag verwachten, een film als dit zal vast bordenvol clichés zitten en waarschijnlijk zou de trailer spannender ogen dan de film zelf in de bioscoop. Na het zien van de trailer had ik wel héél erg het gevoel als ik naar een vervolg van ‘It Follows’ ging (zoals ik ook al eerder aangaf in onder deze post). Het concept neigt inderdaad wel wat van die film, toch had ik wel een heel andere feeling bij deze film, het was toch nog meer creepy. Al lag dat misschien meer aan het feit dat ik deze film ook in de bioscoop heb gezien, met uiteraard een betere set geluid en een groot beeld.

Toch laat deze film een klam gevoel achter, en is het gelijk op het begin al wel duidelijk dat ‘Finn’ een bepaalde kant op wou gaan. Met een waanzinnige opener komt de film van de grond af, hoewel de opening niet direct bordenvol spanning zit en er gelukkig geen jumpscares gebruikt worden weet ‘Finn’ er vooral een hele bijzondere en kille sfeer van te maken. Waar het vooral lijkt alsof je een rustig gesprek in gaat eindigt in een waanzinnig bloedbad, en ‘Finn’ is niet bang om dingen te laten zien en dat is iets wat ik tegenwoordig wel vaker zoek in horrorfilms zeker in de bioscoop. De toon is gezet, en de verwachting voor een goede film is omhoog gezet.

De introductie met de hoofdpersonages worden daarna rustig voortgezet, je weet een beetje in wat voor een situatie je terecht komt en waar je mee te maken krijgt. Dat deze vooral psychologische horrorfilm ook met de gedachten van de kijker wil spelen is snel en vaak duidelijk. Dit komt voornamelijk door het camerawerk waar vaak close-up shots worden gebruikt, en ook de edits zijn leuk met vooral veel bombarie. De film is eigenlijk nergens rustig, en de constante spanning (en sfeer) dat er iets kan gaan gebeuren ligt eigenlijk heel lang op de loer. Vaak gebeurt er wat, en vaak word je ook weer met lege handen terug in de film gezet.

‘Sosie Bacon’ zet een leuke rol neer. Heel bijzonder vond ik het allemaal niet maar, de progressie naar de langzame mental breakdown deed me wel wat, en vond ik ook erg interessant om te volgen. Voor de rest vond ik ‘Kyle Gallner’ ook wel een prima rol spelen, al was het wat doorsnee en vond ik eigenlijk geen enkele rol nou echt eruit springen. Vrij doorsnee personages.

‘Finn’ maakt ook gebruik van veel jumpscares. Wat ik niet altijd even leuk vind omdat de laatste paar keren waren deze altijd heel makkelijk te ontrafelen, en zag je ze al van mijlen ver aankomen. Ook in deze film zaten van die cliché momenten waar je eigenlijk niks aan hebt, en die werkten ook niet wat je ook merkte in de zaal. Maar, de film zit ook vol met jumpscares die wel werken, waar je ook de spanning om je heen voelde en de vrienden van mij toch wel in hun broek scheten. Eén moment had de film mij ook te pakken, dat was wanneer ’Rose’ naar de geluidsfragmenten gaat luisteren van het gesprek tussen haar en de patiënt die zelfmoord pleegde en dan een lichte toon van haar naam hoorde. En wat ik verwacht had was dat er een heel hard geluid in het fragment zat, niet dat de entiteit opeens naast haar zat, en toen ervaarde ik ook de heerlijke angst-kippenvel.

Maar, ik blijf het benoemen; de film blijft constant creepy asf. En is bij vlagen ook héél gore en vooral lekker grof. Het verhaal vond ik leuk maar, daar liep de film voor mij soms een beetje vast. Ik had er soms wat meer van verwacht, wat extreems. Want na de film zit ik nog steeds met een paar onopgeloste vragen waar ik dan wel weer wat van baal. Dat is vooral qua opbouw die hoewel hij best spannend was aangezien de film heerlijk begint, ik toch meer van de entiteit wou zien, van de demon die nu op ‘Rose’ aan het jagen is. Neem bijvoorbeeld het moment wanneer ze het cadeau inpakt voor haar neefje, en het alarm afgaat. Er wordt dan te veel gehamerd op de spanning maar, ik had het graag wat speelser willen zien, wellicht mocht dat wel wat langer van mij duren of toch dat die demon in beeld kwam. Echter, zijn dat kleine wensen en is dat voornamelijk achteraf heel makkelijk gezien. Tijdens de film was de spanning namelijk lekker te voelen, en heb ik me gewoon prima vermaakt.

Qua achtergrond weet ik eigenlijk niks. Hoe of wat de moorden zijn begonnen wordt een beetje in de hoek gedrukt. De film leidt een link ergens in Brazilië aan te gaan al wordt daar niet echt verder op ingezoomd, en hoe het is ontstaan is mij überhaupt onduidelijk. Daarnaast leek de film af te gaan op een vrij cliché einde, al zat daar een hele leuke twist aan vast. Wanneer ‘Rosie’ zichzelf bedenkt om in haar eentje te gaan leven om zo het monster tegen te gaan lijkt te werken, alleen zou dit wel echt het meest stomme einde zijn die ik had kunnen bedenken. Wanneer ze vervolgens veilig denkt te zijn bij ‘Joel’ veranderd de situatie spontaan weer en blijkt hij bij haar huis te staan, althans bij het oude huis van hun waar haar moeder dood is gegaan waar ze naar toe was gegaan. Nu werd ze ook overgenomen door dit monster en zag ‘Joel’ haar zelfmoord plegen door haarzelf in de brand te steken waardoor de link verder is gelegd naar hem. Wat ook zorgde voor een leuk open einde en ik denk dat er wel een deel twee aan zit te komen.

Ik heb vooralsnog een hele leuke zit gehad. Sommige punten zoals hierboven al vermeld en ook de CGI zijn soms toch wat minder, al vond ik het concept supergaaf en was het vooral lekker griezelen in de bioscoop met, toch een vrij milde zaal wat het toch weer beter maakte. Helemaal geen last gehad van anderen; dat zijn de topavonden (en dat voor zaterdag).

"You're not in control, I am!”

Leuk maar, wel echt een stukje minder dan zijn voorganger. Gisteravond in een redelijk gevulde zaal mogen aanschouwen, tuurlijk gilde de dames, mijn maten schrokken behoorlijk vaak van de jumpscares die deze film kent, ik vond het eigenlijk allemaal niet zo heel spannend. Toch had ik wel onwijs veel zin in deze film, omdat het eerste deel mij al erg beviel. Al was wel gewoon de vraag hoe deze film me nou ging boeien, omdat ik wederom bij dit concept wel het gevoel is dat je het onwijs snel en makkelijk hebt uitgemolken. En dat was misschien hier ook wel het geval? Al was het misschien meer dat ik het script toch wel aanzienlijk minder spannend vond. Dat hele geneuzel omtrent die optredens boeide me misschien niet, al had ik wellicht verwacht dat de film meer door ging in de trant van de eerste film.

Het begint overigens heel lekker. Ik vond die scene dat die man die Rus helemaal opensneed echt waanzinnig goed. En zo zie ik wel graag alle horrorfilms, lekker bruut en lekker bloederig, daar kan ik wel wat mee namelijk. Het zorgt er in ieder geval voor dat de film best een veelbelovend gevoel opwekt maar, misschien daardoor ook wel direct zijn eigen lat iets te hoog legt. En dat is wel jammer want, om heel eerlijk te zijn vond ik het eerste uur van de film nou niet echt bijzonder. Die lach gezichten lieten van zich afweten, en daardoor valt het allemaal misschien wel wat tegen, en dat is misschien wel het grootste probleem met deze film helaas, want ik heb meerdere mensen weg zien gaan en ook achter mij gehoord dat ze de film niks aan vonden, en dat ze het spannender hadden verwacht.

Gelukkig dat het tweede onwijs veel goed maakt. De film is wat dat betreft veel bombastischer als deel één, ik vind het manier van filmen wat hier werd gebruikt ook echt heel leuk. De opbouw duurt dus best lang, al teased de film je genoeg om het enigszins leuk te houden. Naar mate het einde vorderde je ook meer gore en horror momenten op tafel kreeg. Opzich was het verhaal wel de redder van deze film, het is allemaal niet lastig maar best leuk te volgen. Het concept blijf ik gewoon wel echt heel vet vinden, en dat is ook waarom de eerste film mij dusdanig wist te boeien, want de eerste film stol mijn hart ook op die manier.

Naomi Scott speelde echt een mooie rol, prachtige dame ook om te zien en ze deed het heel leuk. Volgens mij was dit niet een personage die wat te maken had met deel één, en ze heeft ervoor gezorgd dat we sowieso een deel drie gaan krijgen. Dus ja, zeker een geslaagde zit en een leuke film avond. Onwijs gore met vlagen, wat mij toch wel deed vermaken (en waardoor ik de film nog relatief een hoog cijfer geef), dus daar was ik aardig door gerust.

Smokin' Aces

Een oke actie / misdaad film die erg gehaast overgebracht word naar de kijkers. Hij schiet er door en daarom kan er wat onduidelijkheid ontstaan. Zo hadden wij die ook. Film kijkt niet lekker weg en je zit soms met een vraagteken boven je hoofd. Kwa actie zit de film echt wel goed, en er zitten natuurlijk ook een paar gekkies tussen. Film helaas minder geworden dan mijn verwachtingen, jammer. Het acteren was prima. Verhaal een beetje verwarrend soms en het concept was ook wel leuk gedaan hoor.

3.0*

The Smurfs 2

Slechter als deel 1. The Smurfs 2 vond ik niet leuk aan sluiten op deel 1 maar blijft wel vermakelijk. Ik had de hele tijd al het gevoel als of ik deze film kende en dat blijkt achteraf dus ook zo te zijn. Achja, ik vond hem nu wel wat minder helaas. Gargamel zag er nog steeds niet uit en azrael is nog steeds zo irritant als in deel 1. Het verhaal was oke en het concept was ook wel geinig. Leuk om tussen door even te zien meer ook niet echt!

2.5*

The Smurfs

Een prima filmpje voor jong en oud die vermakelijk is. Grappen zijn soms niet echt heel veel aan maar de film vermaakt gewoon goed. Helaas over de personages nog maar te spreken. Gargamel vond ik er niet uit zien en de personage was slecht in de film. Niet slecht als in duivels wat hij is als tovenaar maar gewoon slecht in de personage hoe hij over gebracht werd. Neil Patrick Harris deed het oke maar, Jayma Mays vond ik het helemaal niet leuk doen. Azrael was gewoon irritant. De effecten in de film zien er goed uit. De smurfen zijn er goed in verwerkt. Verhaal en concept waren beiden wel leuk!

3.0*

“Trust is a hard thing to come by these days.”

De “G.I. Joe” reeks is me tot nu toe niet erg goed bevallen, de voorgaande twee delen heb ik ook erg laag bestempeld. En toch was ik in mijn beginnende tienerjaren wel fan van deze reeks, ik denk dat de laatste herziening niet zo goed heeft uitgepakt. ‘Snake Eyes’ was ver uit mijn favoriete karakter uit de reeks, een waanzinnig leuke personage om naar te kijken en de actie zat er altijd wel in. Als ‘Snake Eyes’ kwam stond er wat te gebeuren. Uiteraard moet geld rollen en besluit men de oorsprong van dit personage te verfilmen wat uitkomt tot toch wel een mislukking en had beter uitgepakt moeten worden. In mijn tienerjaren had ik er nog met volle lof naar gekeken en vond ik films zoals dit erg leuk, echter is het nu te simpel en op veel fronten best saai.

Het doel van de films is te simpel en uit de boekenkast van ‘Hollywood’ getrokken. ’Snake Eyes’ ziet in zijn jongere jaren zijn vader vermoord worden, althans hij ziet het niet maar hoort het wel. Hij is sinds dien uit op wraak en wil heel graag de moordenaar te pakken krijgen. Hij komt later in contact met wat mensen waarvoor hij een dienst moet bewijzen, in ruil daarvoor brengen ze de moordenaar van zijn vader naar hem toe. Hij gaat op missie en komt in de ‘Arashikage-clan’ en wil een grote strijder worden en gepaard iedereens vertrouwen. Dit misbruikt hij om een steen te jatten en deze in te leveren bij de ‘Cobra’ die vervolgens de ‘Arashikage-clan’ willen uitroeien. Hij kiest ervoor toch weer te vechten voor de ‘Arashikage-clan’ en gaat nou beiden tegen ‘Cobra’ vechten, waar de moordenaar van zijn vader ook voor werkte.

De cast is overduidelijk ook niet het sterkste punt. ‘Henry Golding’ was een leuke rol maar veel te zacht, een persoon als ‘Snake Eyes’ had voor mij toch wat harder mogen zijn. Wat mij wel stoorde is (en dat wordt hierboven ook al gemeld) dat ‘Iko Uwais’ en geweldige vechter hier links gelaten wordt door ‘Robert Schwentke’ en in mijn ogen een grove fout. ‘Uwais’ die we al hebben mogen bewonderen in meerdere keiharde actiefilms heeft veel meer in huis en kon de film nog veel leuker en spannender maken.

Nee, deze film was een clichématig aftreksel van de huidige reeks die immers net zo slecht is. Er wordt de weinig gedaan met een script wat best leuk had kunnen worden en ook deze film duurt soms echt te lang haperend op één en dezelfde scene. De actie is soms best te pruimen, daar niet van maar het was wel erg slecht gefilmd met veel haperend beeld wat mij irriteerde om naar te kijken.

2.0*

Ik zag deze een keer op vakantie op de Televisie, en kon hem niet helemaal afkijken. Was al laat in de nacht. Heb hem toen op Netflix helemaal opnieuw gekeken.

Maar met mijn angst voor slangen, was het nou, niet echt super fijn om te kijken. Ook al is het een film..

Maar toch vond ik het een goeie film, en heb ik er, ondanks de SLANGEN, toch nog wel van genoten

Snatch.

Snatch. is 1 van de films die ik nog niet gezien had met Jason Statham erin! Vandaag is het zover gekomen en ik heb erg genoten! De grappen waren grappig, der zat ook nog actie in, het verhaal was goed en de acteurs acteerde goed!

Tot nu toe heb ik (BIJNA) alle films van Jason Statham gezien, Snatch. was er 1 van.. Ik ben Jason niet gewend in een komedie film.. Als de transporter is dit een geheel andere genre.. Maar hij blijkt het leuk te vinden (En ik vond het hem leuk doen!), en hij gaat ook door zo te zien met de film Spy uit 2015 (Moet nog uit komen maar, ook Komedie!) De film Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) moet ik trouwens ook nog zien, en dat is ook een Misdaad / Komedie! Heb daar dus ook zin in! Brad Pitt deed zijn rol ook leuk als zigeuner! Alleen had ik het helemaal niet door of hij het nou wel of niet was!! Erg aan het twijfelen bij hem!

Snatch. heeft dus zoals eerder gezegd leuke komedie in zich! Ook aan misdaad zit het goed met deze film! En in die combinatie komt Snatch. tot leven! En het is echt een film die je kunt kijken om een avondje plezier te hebben! Eigenlijk volg je twee verhalen.. Jason gaat met Brad illegaal boksen en Lennie James, Robbie Gee die het overigens ook leuk deden! gingen achter een 84-karaats diamant aan!

4.5*

Sneekweek

Bah wat was dit een lachwekkende productie van Martijn Heijne die eigenlijk op geen enkel punt echt leuk werd. Ook deze productie was vanochtend op Film 1, ik wou graag wat kijken want om 10.00 uur kwam de mooie serie:”Hunting Hitler (TV Series 2015– ) - IMDb“ op History Channel dus ik moest even iets om mijn tijd te doden, volgens mij kwam Sneekweek er om 08:10 uur op Film 1 Action.

Ik ben echt niet te spreken over sneekweek, de film was traag, angstloos (niks was eng) en gewoon erg saai. Ik had veel gehoord over de ‘topper’ van 2016, nou ik kan veel zeggen maar een topper was dit totaal niet. Ik ben wat meer in de Nederlandse films gedoken qua horror overzicht en wou deze film wel erg graag zien, omdat ik er veel van gehoord heb. Hoewel ik nu nog “The Windmill Massacre (2016)“ wil gaan zien, wat me overigens wel lachen lijkt na de trailer is Sneekweek gewoon eentje van de laagste bodem en, ben ik er totaal niet over te spreken.

‘Sneekweek’ verteld uiteraard een verhaal wat binnen de Sneekweek valt, een echt fries (?) feest, al ben ik niet zo geïnteresseerd in Friesland, persoonlijk. Hoewel er wel een paar leuke sfeerbeelden zijn van het Sneekermeer en de boten uit de Sneekweek valt de rest behoorlijk tegen. Hier en daar wat naakt, zoals we gewend zijn van een film uit Nederlandse handen, gelukkig doen wij daar hier niet zo moeilijk over maar, de special effecten vallen vaak nog vies tegen. De moorden zijn namelijk ook gewoon te lelijk in beeld gebracht (Opeens staat de moordenaar daar of, soms zien we het zelfs gewoon niet) en dan blijken de moorden ook nog te makkelijk gepleegd te kunnen worden, er is nauwelijks verzet.

Het verhaal is eigenlijk best simpel. Een groepje vrienden gaan op vakantie naar het Sneekermeer alleen weten ze niet wie of wat het huis geboekt heeft (Lijkt mij al snel genoeg duidelijk om naar de eigenaar te stappen en te vragen hoe of wat, desnoods weer vertrekken) maar, dat maakt ze niets uit en ze gaan lekker feesten. Wanneer de eerste paar vermoord worden onder andere met een spijkerpistool, wat totaal niet kan. Er zit een beveiliging in dat je de kop moet indrukken dan komt de druk vrij en schiet de spijker weg (heb ook even met deze prachtige machine mogen werken). Het is alleen mogelijk als je de veiligheid er uit haalt maar, dat is te ver gezocht voor Sneekweek. Hoewel de andere moorden niet echt veel specialer word laat ik het maar daar bij.

Het blijken de twee agenten te zijn, Agent Katja en Agent Marcel die ex (?) en beste vriend van Eric zijn die het groepje vrienden hadden vermoord eerder in hun leven, ze wouden graag revanche. Afijn, het was totaal geen toppertje en om deze vreselijke film daarna nog eens afsluiten besluit Martijn de moeder van Erik ook nog eens in een duivel te laten veranderen door de ogen zwart te maken, nou echt een kers op de taart, lekker overslaan deze!

0.5*

Sniper

Het is natuurlijk geen toppertje. Dat kun je al wel zeggen wanneer de film net start. Al moet ik wel zeggen dat het begin wel spectaculair was in samenwerking met een heerlijke sniper scene. Ik kan zelf erg graag kijken naar films waar Sluipschutters een hoofdrol in speelt. Zo vond ik American Sniper (2014) een hele sterke film. Maar om deze te vergelijken met Sniper kun je niet maken. Dat zijn te grote verschillen en de klasses zijn ook erg anders.

Ik heb besloten om de Sniper reeks helemaal te gaan kijken. Ik heb pas geleden de gloednieuwe versie met Steven Seagal gezien Sniper: Special Ops (2016) die mij al niet al te goed bevallen was. Ik vond dat dit eerste deel van de Sniper reeks nog niet zo slecht, maar deze b-matige film was nou ook zeker geen topper in zijn klasse.

Tom Berenger is zeker geen topper maar, Tom Berenger deed het prima en als gezicht van de Sniper films vond ik het erg geslaagd. In het algemeen was de film geen topper en het acteerwerk was sowieso al niet goed in de gehele film.

Het verhaal is wel funny. Twee sluipschutters zitten in het gebied van de Panama Jungle waar ze rebellen moeten uitmoorden. Ze komen op het geweldige idee om hoge pieven neer te knallen waardoor Tom dus veel van zijn mannen vaak kwijt raakt. Hij slaagt er in om een hoge pief neer te schieten. Qua sfeerbeelden was het prima, gave Jungle setting met prima outfits. Toch vond ik het detail werk minder en de scope zag er niet uit. Al om al , lekker b oorlogs film die toch naar mijn mening als eerste en beste uit de kast kwam.

3.0*

Sniper: Special Ops

Dit is al weer de zesde Sniper film waarvan ik eerlijk kan zeggen dat ik nog geen enkele deel heb gezien van deze reeks. Ik wou eigenlijk even een film die ik snel aan kon zetten voordat de grote reveal van mijn favoriete game franchise Officiële onthullingstrailer Battlefield 1 - YouTube (battlefield) , en ik had nog even te gaan dus ik had het fantastische idee om Sniper: Special Ops te gaan kijken, al was de film zelf niet helemaal fantastisch.

In deze B film word er aandacht geschonken aan IS. De op het moment grote naam binnen Syrië waar toch een harde oorlog plaats vind. Daarbij deze B film nog dus dat is alweer een toevoeging. Ik kon niet zeggen dat ik hem echt speciaal vond, ook al had hij dit thema.

Het verhaal was behoorlijk saai. Een team van Special ops soldaten worden op een missie gestuurd om een bepaalde congreslid op te halen waarbij twee team genoten dood geschoten worden en eentje geraakt word met een kogel die door Seagal ondergebracht word. Hun collega's en partners in crime besluiten terug te keren om hun op te halen, en gaan vanuit hun vorige missie opweg naar de achtergebleven soldaten. En vinden tamelijke gevechten plaatsmaar, alles is wat aan de lieve kant en het is allemaal niet erg spectaculair.

Ook het acteerwerk van de heren had wat beter gekund. Rob Van Dam vind ik nou niet echt een geschikte acteur, brengt het een beetje saai allemaal. Toch dat de settings in deze hele film niet zo verkeerd waren, en er toch soms wat mooie beelden geshowd werden. Toch was ik er niet helemaal comfortabel bij en alles liep zo zijn gangetjes zoals alle b matige films. Ook geef ik DiDa gelijk, Seagal was voor 80% nergens te vinden in de film, dat heeft wel te maken met zijn personage binnen de film. Jammer vond ik het niet want de man pakte zijn fame wel als hij in beeld kwam.

1.5*

Snitch

Het is zo dat ik wel een liefhebber ben van de films van Johnson. Ik ben altijd al fan van de beste man geweest toen hij zich nog heel erg veel bezig hield met zijn WWE Carrière, helaas is hij ook daar begonnen. Toch vind ik Johnson een buiten beentje van de WWE en toch de beste acteur dat WWE de wereld ingebracht heeft.

Het verhaal was prima, zijn zoon krijgt van zijn vriend een doos met XTC binnen, die moest hij aan nemen van hem en dan kon die vriend het (volgens mij) verkopen, of een andere vriend kwam het ophalen om te verkopen dat weet ik niet meer. Hij is helaas onderschept door de politie en word opgepakt. Johnson doet alles er aan om de leider op te pakken waardoor zijn zoon is opgepakt en hoop zo op gerechtigheid en daarbij ook nog eens dat zijn zoon vrij komt.

Het verhaal was dus wel leuk en het concept is prima, misschien op veel punten een beetje herhaald maar niet vervelend. Acteerwerk was prima en zo kwam je Snitch makkelijk door, zelfs voor deze herziening!

3.0*

Snowden

Eigenlijk is dit de laatste film uit 2016 van mij. We hebben deze 31 december. in de middag gekeken maar, ik vond er niks bijzonders aan. Snowden geeft je een blik op het leven van Edward Snowden, wel vermeende klokkenluider van de Verenigde Staten die zijn leven weggegooid heeft voor eigenlijk maar 1 ding: Het bekend maken van duizenden geheime documenten waarvan de wereld al gewoon vermoedde dat het gebeurde. Onder andere het afluisteren van de telefoon, of mee kijken via de webcam. Ik heb al jaren gezegd: “Plak die dingen af, mensen kijken mee”. En het blijkt dat ik het altijd goed gehad heb, want Edward Snowden bevestigde het eigenlijk alleen maar. Zo zie ik het.

Snowden verteld letterlijk de levensbaan van Edward Snowden zelf. We zien hoe hij begonnen is als soldaat, daar niet meer verder kon omdat zijn beenmerg(?) als het goed zeg, zo versleten of kapot is dat hij al weken op gebroken benen liep. Hoe het kan weet ik ook niet. Tijdens zijn herstel leert hij het ITC gedeelte in de wereld en met zijn achtergrond als soldaat gaat hij richting de NSA. Wanneer hij bij de NSA zit komt hij achter de daden van de NSA en besluit met wat andere mensen om bewijzen naar buiten te brengen.

Er is verder niet echt veel te vertellen over de film. De film laat gewoon zien hoe Snowden te werk ging, wat er fout ging en waarom hij het deed. Heb mezelf niet echt vermaakt de film, ik vond het niet interessant omdat ik dit al zag aankomen. Toch vond ik dat Joseph Gordon-Levitt zijn rol goed deed, vind het een goeie acteur. Voor de rest is het wel zoals het is, niks vernieuwends, standaard filmpje.

3.0*

"When I was a boy, the only winter sports I engaged in were the uphill snow shovel, and the 50-meter firewood carry.”

Jemig, wat een puinhoop deze film. Best jammer, het algemeen oogt best leuk voor een potentieel goede film alleen helaas, de uitwerking is gewoon echt heel matig. Ik heb deze film al jaren in mijn kijklijstje staan, nooit echt de moeite willen nemen om hem te kijken. De meningen waren toch altijd vrij negatief, dus dat weerhoud je dan toch ook wel weer om zo'n film aan te zetten.

Het probleem met deze film is gewoon echt wat voor een grote warboel het allemaal is. Dat maakte de film echt niet makkelijk om te kijken en zelfs om leuk te vinden, ik vond het hele mysterie om de killer nogal zwak, dialogen waren echt heel traag en zelfs saai om te volgen, er zat totaal geen spanning in en het acteerwerk is ook wel eens beter geweest.

Ik vond de moorden dan op zich wel geinig, zeker die ene in het kippenhok. Het was lekker bloederig en werd nog akelig fijn in beeld gebracht zeg. Daar won de film zeker een puntje mee, en ook met de prachtige landschappen wist de film mij alsnog wel erg te vermaken. Maar, daar bleef het ook wel bij. Het is gewoon over het algemeen vrij matig, en dat is echt jammer.

Snowpiercer

Deze Zuid-Koreaanse actie film is me toch mee gevallen dan ik vooraf had verwacht. Kameraad van mij kwam er mee aangezet voor Jurassic World en hij leek me wel wat. Puur voor de Actie / Sci-Fi genre's. Nu moet ik zeggen dat ik de actie in de film heerlijk vond maar, de Sci-Fi had wat beter gekund. Het leek wel of ik naar een animatie film zat te kijken (als ware) in plaats van een film met echte mensen. Nu weet ik natuurlijk niet zeker of het daadwerkelijk de bedoeling was om het zo over te laten komen maar, ik vond het anders wel erg leuk en goed gemaakt. De acteurs deden het prima! Ik vond de trein gaaf gemaakt en goed bedacht dus het concept was uiteraard goed! Het verhaal kon beter maar toch is Snowpiercer een knusse film die je snel al mee neemt door de tijd en voor je het weet ben je bij het eind die overigens saai was. Maar, al om al, prima film om tussen door eens mee te nemen!

3.5*

“Leather coat. From Paris.”

Aangezien het nu (27 jan. 2020) precies 75 jaar geleden is dat concentratiekamp Auschwitz is bevrijd wou ik vandaag heel graag een film over dit kamp kijken. De film die daarvoor gepland was (Saul Fia) heb ik helaas niet optijd binnen gekregen dus werd ik noodgedwongen een vervanger te vinden, en al heb ik hier nog wel een lading tweedenwereldoorlog films liggen mij werd deze getipt door een maatje van mij en aangezien hij op Netflix staat kon ik hem snel aandrukken. Dus ‘Saul Fia’ moet even wachten, deze hoop ik deze week sowieso nog even te kijken omdat het nog vers in mijn geheugen zit.

De film ‘Sobibor’ verteld het verhaal over gelijknamig vernietigingskamp ‘Sobibor’ wat was gehuisvest was naast het gelijknamige dorpje ‘Sobibor’. Lekker eentonig zo. Het kamp ‘Sobibor’ kwam al eens eerder aan orde waar volksheld en gevechtsleider ‘Alexander Pechersky’ voornamelijk een belangrijke naam was. Zo heeft onze eigen ‘Rutger Hauer’ ook een film vertolkt genaamd

‘Escape from Sobibor’. Het kamp is gelegen ten oosten van Polen waar vooral de Russische linie dichtbij in de buurt zat. Het kamp was niet bedoelt als gevangenkamp maar als echte moordkamp (dus ook wel vernietigingskamp), men die hier binnenkwamen werden vaak al op dezefldedag vermoord. Het stond onder leiding van ‘Polizeioberleutnant Franz Stangl’.

Toch bijzonder om de intro met de honderd vrouwen te zien die werden vergast. Dit was namelijk een ‘demonstratie’ georganiseerd door kamp omdat SS-leider ‘Herinrich Himmler’ en ‘Adolf Eichmann’ het kamp kwamen bezoeken. Er werden honderd vrouwen uitgezocht op hun schoonheid, deze werden vervolgens in de gaskamers gezet en vergast. Een begin met een erg vreselijk achtergrond verhaal.

Daarna kakte de film voor mij in en was de spanning ver te zoeken. ‘Konstantin Khabenskiy’ heeft er voor gezorgd dat de film erg in onevenwicht het verhaal vertelde, het begin was echt tergend langzaam waardoor ik het niet raar vond dat ik de film al eens had uitgezet, en namate we over de helft zijn word de film erg bombastisch met gruwelscene-- na gruwel scene. Dit was nadat er een trein vol met lijken aankwam in ‘Sobibor’ en daarna werd de film heftiger maar dit was wel te laat. De film start vanaf dan ook met het tonen van de inhumane handelingen die de Duitsers verrichtte en soms hakt dat wel in.

Voor de rest vond ik de film niet bijzonder genoeg, ‘Konstantin Khabenskiy’ weet soms niet te overtuigen en door de gruwelscenes haakte het zelfs nog niet eens aan. Het verhaal draafde een beetje door, en het einde was ook niet echt heel indrukwekkend en dan wel met de rennende menigte in slow-motion, dat laatste had hij er ook wel van af mogen laten. De opstand is goed om te zien, indrukwekkend soms maar allemaal te schoon, hij wou blijkbaar zijn handen niet vies maken.

De film is te netjes, op de lijken na is het dus echt totaal niet bijzonder al vond ik het ingeslagen hoofd van de Duitser wel gaaf, de film weet totaal niet aan te slaan. En het verhaal was daarom heen ook niet bijzonder genoeg. Acteerwerk was soms amateuristisch en de taal snapte ik al helemaal niet (of dit lag aan ‘Netflix’) waar de Duitser een mondsynchronisatie heeft met duidelijk Engelse taal, toch Duits praat. Nee, vaak veel schoonheidsfoutjes (buiten de inhumane scenes wat nooit een gewenning word) waardoor de film toch amateuristisch over weet te komen. Ik heb ze hoe dan ook wel beter gezien.

3.0*

“You know, you really don't need a forensics team to get to the bottom of this. If you guys were the inventors of Facebook, you'd have invented Facebook.”

Eigenlijk niet echt een boeiende film als je het mij vraagt. Ja, het is leuk om de groei en ontstaan van Facebook mee te krijgen maar, daar is dan ook meteen alles mee gezegd. De film is bij vlagen saai, en het verhaal is op veel momenten heel verwarrend als je door verschillende tijdperken reist. Toch blijft mijn interesse van het ontstaan van ‘Facebook’ wel aanwezig waardoor ik met wat meer vermogen de film kon volgen, mocht ik dat niet hebben dan heb ik waarschijnlijk een hele zware zit gehad. ‘Facebook’ is immers vaak in het nieuws voorbijgekomen de laatste jaren door hun privacy schandaal en ik ben als persoon bewuster geworden met het gebruik omtrent sociale media wat zo’n beetje allemaal in de handen van ‘Zuckerberg’ ligt. Toch is de film bij vlagen ook interessant, omdat we als kijkers een duidelijker beeld krijgen wie ‘Zuckerberg’ nou daadwerkelijk was, en hoe het nou eigenlijk is ontstaan.

Je komt er vooral achter als kijker wat voor een kwal die ‘Zuckerberg’ nou daadwerkelijk was, iets wat we allang wisten als je naar zijn foto’s kijkt maar zijn ware persoonlijkheid kwam daar toch wel echt naar boven. Het is dan ook niet raar dat een persoon als ‘Jesse Eisenberg’ deze rol mocht vervullen die ten eerste aardig op ‘Zuckerberg’ lijkt en zijn rollen zijn vaak in de trant als dit dus hij is erg goed in wat hij doet, ik hoop echter niet dat hij in het echt ook zo’n backstabber is. Voor de rest deed de cast het wel leuk maar, vond ik dat er geen echte hoogvliegers in te zien waren. Alleen ‘Andrew Garfield’ viel nog een beetje op, en dat was het ook wel.

Maar voor de rest is de film gewoon simpel, soms misschien een beetje saai? En dat komt omdat het materiaal wat vertoond wordt niet altijd even boeiend is. De opmars van ‘Facebook’ is leuk om te volgen maar, eigenlijk is het helemaal niet bijzonder. Een jongeman die als het ware een idee van zijn medestudenten heeft gebruikt en dat heeft verwerkt in een eigen website die wel aanslaat en veel successen biedt, en wat bij de anderen dan niet aanslaat. Jaloezie is daar dan snel op te merken maar, ook het duivelse wat ‘Zuckerberg’ bezit kwam goed tot zijn recht, en zo’n lief mannetje lijkt het me namelijk ook niet altijd.

Tja, dan had ik toch echt wel meer verwacht van deze film, zeker met een ‘Fincher’ aan het roer. Helaas is niet alles een meteen een succes, en deze film verloor zichzelf door er interessanter uit te zien dan hij daadwerkelijk was. Leuk om eens mee gepakt te hebben, en ik ben hem denk ik binnen de kortste keren weer vergeten.

"There is no greater love than that which gives one's life for one's friends.”

Prachtige film inderdaad. Misschien wel de beste maar, in ieder geval één van de beste Netflix producties die ik tot nu heb mogen zien. Deze Uruguayaanse film brengt eigenlijk veel facetten op je beeldscherm al vond ik misschien die twee uur wel wat aan de lange kant. Neemt overigens niet weg dat de regisseur ruim de tijd neemt om de vliegramp zelf in beeld te brengen, wat in mijn ogen misschien wel het meest indrukwekkendst is van de film. Daarnaast wekt de film nog steeds onwijs veel indrukken, het hele overleven is ook erg indrukwekkend, en Bayona weet de film op alle vlakken zeker spannend te houden.

Elk moment in de film wekt toch nieuwe adembenemende momenten, waarvan je toch walgt hoe men in zulke staten moest overleven. Vooral het moment wanneer ze bijvoorbeeld contact proberen te leggen, en door middel van wat draden een radiofrequentie op kunnen pakken, en na het luisteren van het nieuws en horen dat de zoektocht is gestopt lijkt me toch een ongelooflijk gevoel van onmacht en wat een vreselijk gevoel moet dat zijn geweest. Je wordt thuis toch wel meegezogen in de pijn en machteloosheid die de film kent, heel indrukwekkend.

Maar, zoals ik al zei, ik vond het soms misschien iets te lang, waardoor veel rustige scenes misschien iets te lang aanvoelen. Toch blijft het indrukwekkend, vooral het begin met de vliegtuigcrash is heel erg indrukwekkend, en ook het einde is prachtig. Toch wel een fijne film hoor, goed om een keer gezien te hebben.

"I don't enjoy the work I do, John. It's not a fetish. It's about allowing those who are already dying... to die with some dignity. Sometimes the greatest acts of love are the hardest acts to commit."

Viel een beetje tegen. Solace staat echt al wel tien jaar in mijn kijklijst, alleen nooit echt de nodige moeite genomen om hem te kijken, of misschien was het een stukje interesse wat ik toch wel echt mis bij deze film. Het hele verhaal was opzich wel interessant maar, Poyart maakte het vooral heel irritant om naar te kijken (en met vlagen zelfs onduidelijk) door al die tussen scenes waar John zijn visioenen ziet. Je weet het wel na een tijdje, en hij blijft maar strooien met die scenes.

Zoals ik al zei, het verhaal is opzich wel prima. We hebben uiteraard al tientallen soorten films in het zelfde straatje, echt heel bijzonder was het niet meer, maar het stukje helderziendheid was zeker wel een leuke toevoeging. Alleen pakte Poyart dat echt verkeerd aan. En hoewel ik de film in het begin nogal sloom vond, was hij na een gegeven moment steeds interessanter, kwam de vaart er goed in waardoor de film ook direct een stuk leuker was. Het motief van de moordenaar vond ik wel goed, een goede achterliggende gedachten maar, daar is ook wel alles mee gezegd.

Qua moorden was het wel interessant, erg onderhoudend gemaakt ook en inderdaad, visueel best te doen. Maar daar blijft het eigenlijk ook wel bij. Echt lovende kan ik niet spreken over deze film, dat verdient die misschien ook niet. Leuk, maar wel voor één keer.

"Did you write that?”
“Sir, yes sir.”
“What did you write that with?”
"Sir, with shit, sir.”

De bovenste quote is in de film dan geheel in het Duits, even voor de vertaling in het Engels gepakt (al heb ik het gewoon van IMDb). Overigens wel een moment in de film waar ik best om heb moeten grinniken. Eindelijk heb ik dan ook deze oorlogsfilm van Nederlandse bodem gezien, die ik eigenlijk jarenlang heb uitgesteld maar, om welke reden weet ik ook gewoon niet meer. Maar, naar aanleiding van koningsdag gisteren schoot deze film toch weer in mijn hoofd, ook omdat ik hem had genoteerd voor de Nederchallenge die zich laatst heeft afgespeeld en het volgend weekend alweer Bevrijdingsdag is. Oftewel; een mooi moment om een Nederlandse parel op te zetten over de tweede wereldoorlog, die er helaas niet veel zijn. Althans dan over de “parels” gesproken.

Ik heb me uitstekend vermaakt met deze film. Al zitten er misschien wel wat puntjes in waarom ik de volle mep niet kan geven, de film keek prachtig en makkelijk uit. De ware klasse van topacteurs als Hauer en Krabbé kwamen hier toch wel naar boven, geen wonder ook dat die twee een internationale carrière hebben kunnen maken. Hauer blijft gewoon waanzinnig, jammer dat we hem moeten missen. Al is die wellicht op een betere plek. Aan hen heeft het echt niet gelegen, en ook Verhoeven maakt er een prachtig werkje van, gedetailleerd met vlagen maar, voornamelijk met het oog punt op de klasse gericht. Het is gewoon dat de film wellicht wat gedateerd is, het soms met vlagen wat theatraal over komt en daar moet ik toch wel aan wennen, ik ben er namelijk niet mee groot geworden. Al stoort het verder niet extreem, en dat is opzich ook wel weer fijn. De film kent luchtige komedie, de harde realiteit van de oorlog en soms misschien iets te veel optimisme.

Het verhaal vond ik heel tof, alleen hoewel ik de kleinere versie (die ook gewoon tweeëneenhalf uur duurt) keek, vond ik het misschien soms toch iets te gehaast. Goed wat wil je dan, Verhoeven probeert meer dan vijf jaar in zo'n klein tijdsbestek te drukken, en de jongeren zijn allen even ambitieus. Duidelijk dat het meeste van Hauer en Krabbé afkwam, al leek het mij ook leuk om af en toe mee te gaan met die jongen die zich had aangesloten bij de Duitsers, en niet alleen wanneer die opgeblazen wordt als die wilt gaan schijten.

De film maakt verder voldoende gebruik van bloed, en er zit behoorlijk wat goede en harde scenes in hoewel niet alles getoond werd, je weet wat men door moet maken. Alhoewel vond ik die slang in de anus van Krabbé wel een harde martelmethode. En erg goed naast de paar executies die zich voor doen. De film kent een goede verhouding met de actie en de rust, al had ik misschien meer van de Duitsers willen zien, daar gaat het overigens niet echt direct over. Voor alsnog een prachtige film om gezien te hebben, en die kleine foutjes maken het er niet naar dat ik mij niet vermaakt heb, want dat heb ik wel zeker.

Soldiers of the Damned

Ik vond Soldiers of the Damned maar een slechte look-a-like op de Outpost (2007) reeks! De film is oersaai en zit vol met saai scenes waardoor ik gewoon wou doorspoelen. Er zit totaal geen pit en vaart in de film dus je kijkt eigenlijk maar naar een bij elkaar geraapt zooitje. Ook van de spanning moest de film het niet hebben, nee dit was geen leuke film!

Het acteer werk is ook ver onder de maat. Niet was dit het slechtste van de film, op sommige momenten viel het nog best mee. Het echt slechte van de film waren de Engels pratende Duitsers, oef wat veracht ik dat!! Ook de lelijk ingezette schotwonden zagen er niet uit. Het verhaal was dus saai en het concept gejat, jammer!

1.0*

"Don't take it so hard on yourself. Think about the dress you bought. They didn't charge you for it.”
"Yes, they did. It's those damn computers. They made a mistake. But sooner or later, they'll find you.”

Ik kwam deze tegen op mijn standaard pindakaas website en was eigenlijk direct wel geïnteresseerd. Ik hou namelijk wel van dit soort b-projectjes en dat mag deze film zich echt wel noemen. Verwacht geen bloederige horrorfilm trouwens, dat is duidelijk ook niet het doel wat Eberhardt voor ogen heeft en daar kom je al gauw achter. Hij probeert hiet toch een wereld te realiseren met de nadruk op een bijna-dood ervaring. Al is het hier wel erg voor de hand liggend (of misschien eerder nep) te noemen, want een vliegtuigongeluk overleven zoals haar is te mooi om waar te zijn, zonder enig schrammetje of pijntje.

Komt inderdaad wel erg herkenbaar voor in mijn gedachten. Duidelijk een voorloper van de Final Destination films en ook It Follows en dat is niet heel erg opzich maar, wel leuk om te zien overigens. Toch vond ik die beiden films wel een stuk beter dan deze hoor, al zie ik dat ik vrij streng ben geweest voor de Final Destination serie (die moet ik dan maar een keer opnieuw kijken).

Anita Skinner had een leuke rol, al was het allemaal niet heel bijzonder ze deed het wat dat betreft best leuk hoor. De rest viel ook minder op, of hadden toch een meer nietszeggende rol. Sowieso niet echt bepaald een bekende cast, duidelijk dat niemand echt is doorgebroken en dat zegt ook genoeg.

De film is voor de rest prima, het verhaal is geinig en het concept is meesterlijk zeker als je kijkt wat voor een voorloper het is geweest op andere grotere titels. Helaas niet bloederig genoeg en dat had voor mij toch wel echt meer gemogen, en bij de FD reeks is het leuk dat het ook een groep betreft (waardoor er dus ook doden vallen), en niet een enkel persoon zoals hier. Maar goed, dat is meer een pré. Voor de jaren tachtig was dit prima, al was het niet zo bijzonder.

Weer een leuke en verfrissende film die bij mij onverwachts toch erg goed binnen is gekomen. Zeker na de twee films ‘Rogue One’ en ‘The Last Jedi ’ vond ik de serie steeds minder interessant en leuk worden en ging ik met een dubbel gevoel naar de bioscoop. Zeker na de wat beginnende, slechte recensies was mijn hoop al snel vervaagd en aangezien hij ook vanaf de release volgens mij niet héél goed bezocht was, kreeg ik steeds meer twijfels. Toch kon ‘Solo’ mij vanaf het begin af aan al boeien, en hoewel het allemaal best voorspelbaar was interesseerde deze nieuwe film mij eindelijk weer, heb ik goed gelachen en heb ik weer zin in de volgende aankomende films in de Star Wars universum. En dan moet ik toch zeggen dat ik weer een uitstekende bioscoopbezoek heb gehad.

Deze film maar gekeken in de Pathé in Zwolle, het nieuwe gebouw is erg mooi (staat er volgens mij al wel weer een tijd) en ik heb me er uitstekend vermaakt. De jongens met wie ik mee was wouden graag in de middag, en dan viel 14:15 het mooiste op zijn plek en aangezien VUE deze tijd niet beschikbaar had voor de film werd het toch maar Pathé. Enigste nadeel wat ik meestal ondervind aan de Pathé bioscopen is dat ze geen pauze aanbieden, en als je net zoals mij bijna nooit in deze bioscopen komt dan is dat wel even wennen (maar dat is natuurlijk voor iedereen verschillend, het is maar wat je fijn vind). Toch een prima zaal, en het mede-publiek was mooi en goed rustig dus zonder enige ergernissen de film gekeken. En dan was de film in 135 minuten nog best snel voorbij, en dat zegt al genoeg want ik heb me prima vermaakt.

Ron Howard zette een prima en op komisch vlak leuke film neer, en was een prima vervanging voor Phil Lord en Chris Miller die in de zomer werden ontslagen door Disney, waarin bleek uit een door mij eerder gedeeld nieuws bericht van ‘Filmtotaal’ dat de twee de film misschien iets te duister hadden gemaakt. Of ik dit mistte daar kan ik geen antwoord op kunnen geven, maar zeker in de setting waar Han Solo zich soms in bevindt was het inderdaad wel beter geweest om de film wat duister en ruwer te maken, want het leven van Han Solo was in verhaal niet altijd even zonnig alleen zo kwam het soms wel over.

De cast deed het erg leuk, en ze waren allemaal goed op dreef waardoor de film op veel momenten leuk over kwam. Natuurlijk, de ‘hoofdpersoon’ Han Solo gespeeld door Alden Ehrenreich deed het super tof en erg komisch, moest vaak lachen om de beste man en we leren de persoonlijkheid van Han Solo nog beter kennen, dit was vooral soms wat egocentrisch maar vooral erg loyaal naar vooral zijn vriendinnetje Qi'ra. En als we het over Qi'ra, ook een leuke rol die later in de film wat meer naar voren kwam. Qi'ra werd gespeeld door Emilia Clarke die in mijn ogen één van de mooiste actrices is want ik ben na haar rol in ‘Game of Thrones’ ben ik ik helemaal weg van der, prachtige dame die het ook leuk deed in de film. Toch een verrassende rol van Woody Harrelson die ik er niet bij had verwacht (ik heb van te voren geen informatie gezocht van deze film om het zo leuk voor mijzelf te houden). Harrelson blijft één van mijn favoriete acteurs en ook in deze film speelde hij de uitstekend de rol van Beckett, een dienaar voor Dryden Vos. En natuurlijk, één van mijn favoriete wezens/personages uit de Star Wars Saga is en blijft toch Chewbacca die mij zelf in ‘The Last Jedi’ wist te vermaken en nu ook weer een grote lach op mijn mond wist te krijgen, en ook de scénes waar hij in voor kwam was geweldig. Zo werd Solo als deserteur beschreven (door Beckett) en kwam in een soort kooi terecht waar hij zou worden ‘opgegeten’ door een monster, en hier kwam Solo voor het eerst in contact met Chewbacca. Hij kreeg Chewbacca onder controle door de geluidjes van Chewie over te nemen, en toen raakte ik in een goeie lach aangezien een collega van mij (die ook mee was) dit geluid ook altijd na doet op de bouw, zo kwam dat wel erg dichtbij. Ja over de cast was ik toch wel te spreken.

“Let me give you some advice. Assume everyone will betray you. And you will never be disappointed.”

De film is uiteraard gebaseerd op de levensloop van ‘Han Solo’, wie was hij voordat hij bij de rebellen terecht kwam? Hoe kreeg hij de millennium falcon en hoe leerde hij onder andere Chewbacca kennen. We kwamen nog veel meer over de beste jongen te weten, onder andere wat zijn eerdere leefomgeving was, en met welke liefde hij er van door ging en hoe hij aan de naam kwam. En dan was het verhaal leuk maar, soms wat te voorspelbaar en te makkelijk.

We komen uit bij Han Solo die leeft op Corellia één van de bekendste planeten in de Saga die erg berucht was. Solo zat continu in de problemen en probeerde zich daar telkens weer uit te lullen. Solo had hier ook een vriendinnetje genaamd ‘Qi’ra’ en samen wouden de vluchten van deze planeet. Solo had een buisje met Coaxium gestolen en hiermee wou hij samen met Qi’ra vluchten van Corellia maar helaas werd te twee nog tegen gehouden door Proxima die de twee in de greep hield. Na een lachwekkende scéne sloegen de twee op de vlucht en probeerden ze de grens over te steken door de baliemevrouw om te kopen met het buisje Coaxium waarna Qi’ra word opgepakt en Han op zichzelf moest vertrekken maar zweerde dat hij Qi’ra op kwam halen en dat was ook zijn doel.

Tijdens het vluchten moest Han een plan bedenken en hij wou graag piloot worden en bij zijn aanmelding had hij geen stam of achternaam die hij kon vernoemen en werd ‘Han Solo’ gevormd. Hij voegde zich aan bij het leger van de ‘Galactic Empire’ en na drie jaar zat hij te vechten in de modder omdat hij niet meer welkom was op de vliegschool. Hij moest mee vechten met het keizerrijk en kwam hier Beckett tegen die zich voordeed als kapitein van de ‘Galactic Empire’. Solo wou koste wat kost mee met Beckett maar die wees het af en zette Solo als deserteur op de wereld waarna hij in een kooi werd gegooid en hier moest vechten voor zijn leven tegen ‘het beest’. Dit beest bleek Chewbacca te zijn en na wat gelach door mij, en gegrom door de twee smeden ze een plan om te ontsnappen. Dit is gelukt en ze vluchten naar het schip van Beckett waarna ze, door Chewbacca’s aanwezigheid werden meegenomen (want van Solo moesten ze niks weten).

Beckett was met zijn team op pad gestuurd om een lading met Coaxium te stelen uit een trein. Dit bleek dat ze dat moesten doen van Dryden Vos, een misdadiger die samen werkte met de ‘Galactic Empire’. Na het stelen van de Coaxium liet solo de kist los (omdat er plunderaars bezig waren het mee te nemen) en na het verlies van twee bendeleden en de Coaxium kon Beckett zich niet meer inhouden. Hij nam Chewbacca en Solo mee naar Dryden Vos om het verhaal uit te leggen en een nieuw plan te verzinnen. Eenmaal aangekomen bij Dryden Vos komt Solo zijn vriendinnetje Qi’ra weer tegen wat blijkbaar de rechter hand van Dryden bleek te zijn. Na een hele woordenwisseling gingen de mannen weer op pad maar kregen Qi’Ra mee. Het plan was dit keer om ongeraffineerde Coaxium te stelen en dan terug te brengen om de stof goed te verwerken en zo weer aan 100 kilo Coaxium te komen. Een zeer gevaarlijke klus waar de heren hun leven op het spel zette.

Aangekomen op de plek van bestemming na een lange en gevaarlijke vlucht (ik ben de naam van de planeet zo snel vergeten), komen ze weer de plunderaars tegen. Na een goed gesprek kan Solo het niet over zijn hard verkrijgen en denkt er over na om zich bij deze groep aan te sluiten. Wanneer Dryden Vos vervolgens aankomt moeten ze wederom melden waarom ze geen Coaxium hebben (wat de plunderaars dan meegenomen zouden hebbe) en hier voor besluit Beckett te vluchten. Eenmaal op het schip van Dryden moeten ze toch maar uitleggen wat er gebeurd is en blijkt het dat Beckett hun verraden heeft bij Dyden. Ze hebben Beckett alleen door en als hij weg is met Chewbacca en het Coaxium besluiten Solo en Qi’ra om met Dryden te vechten die even later vermoord word. Solo word weggestuurd door Qi’ra die vervolgens met Darth Maul beld, wat één van de leden van de ‘Crimson Dawn’ bleek te zijn. Qi’ra vertrekt en ook Solo gaat er vandoor met Chewbacca die we eerst nog even het Coaxium zien terug brengen bij de plunderaars (zoals beloofd) en daarna op pad gaan om de millennium falcon op te halen en te gaan winnen via het kaarten en daarna eindigt de film aardig leuk en rap.

De film voelt zeker niet als de originele films van Star Wars aan (alles voor ‘The Force Awakens’) maar, deze film is na Rogue One wel weer een geslaagde film in de reeks. En zoals ik al zei is het verhaal soms iets te makkelijk verwerkt, en lukt alles. Dan komen er hier en daar nog wat clichés langs zetten en dat kan soms irritant zijn, dan is de film toch aardig voorspelbaar en makkelijk gemaakt door Howard. Voor de rest prima vermaakt, aardige zit en soms leuk gelachen om het komische vak van Chewbacca en Alden Ehrenreich. En dan was dit weer een leuke en goeie bioscoopbezoek.

3.5*

Toch na het lovende gedachten van eind oktober deze film snel opgezet toen hij beschikbaar was (zondag pas gekeken) echter vond ik hem wat tegenvallen. Er hing echt wel een sfeer, en de film was over het algemeen ook wel een sfeermaker maar het was soms iets gecompliceerd, of ik heb gewoon niet op zitten letten! De film ziet er onderhouden uit, strak gefilmd en ook (zoals ik al zei) met een perfecte setting gebracht waardoor er toch een sfeer ontstond. Het verhaal was niet al te spannend, we volgen een groep agenten die worden ingezet om een verloren vracht van wapens terug te vinden maar dankzij corruptie is het toch wat moeilijker om te werken. We volgen Barcelona in het jaar 1921 waar natuurlijk net de opstanden tot gang kwamen en dat was ook goed te merken, overal waren stakende mensen te vinden. Meh, redelijke film die een matig verhaal verwerkt, zo héél spannend was het niet!

3.0*

"I like you! I wanna get to know you! But you don't let me, and I don't know what to do.”

"What do you want from me?”

“Why is it so hard with you?”

Normaliter totaal niet de film die bij mij kan en mag verwachten. Toch sprak de titel en het plot mij heel erg aan, en aangezien deze te pindakazen was heb ik heb toch maar binnen gehengeld zonder dat ik er iets van had opgezocht, ik probeer toch wat vaker die parels in het drama genre te vinden. Deze film vond ik best vermakelijk al is het best een taaie zit zo nu en dan. En deze film weet best wat interessants te bieden, al moet je daar als kijker wel echt mee kunnen werken. Duidelijk is dat de film vrij rustig is, de film is eigenlijk constant erg traag maar, het werkt wel.

Hoewel ik toch wil zeggen dat de film ook wel een schamenlijke twintig minuten korter had gemogen, het werkt op zich wel. Al denk ik wel dat de film nog beter werkt voor mensen die zich in deze sombere situatie kunnen verplaatsen. Hoewel ik niet in dezelfde werksituatie heb gezeten zoals IH (wel een werkplek wat ik niet leuk vind maar, niet zoals dit), zijn sombere gedachten zeker bekend bij mij, en heb ik mezelf nu ook bijna uit een twee jaar durende depressie gewerkt, die morgen op mijn verjaardag precies twee jaar geconstateerd is. Denken over de dood was in het begin dus best een actueel ding, en ik kon me daar dus best goed in verplaatsen.

Voor de rest vind ik dat Ridley echt een prachtige rol neerzet hier. Doe het maar eens zo'n sombere rol vrij goed vertalen in een film. De rol van Fran is de grondlegster hier, puur door de introverte houding. Je ziet het aan alles, sociaal vrij ongemakkelijk en eigenlijk nergens echt zin in op werk, vooral als het gaat om het contact met haar collega's. Thuis kan ze zichzelf heel goed vermaken door spelletjes, en daar maakt Lambert ook goed gebruik van.

Het verhaal vertolkt zich eigenlijk voornamelijk rond de sombere levensstijl van Fran maar, ook het sombere en misschien wat eenzaam leventje. Overigens wel prachtige omgeving om de film in te schieten die immers ook de somberheid wat beter weergeeft (zag je ook bijvoorbeeld bij een Manchester by the Sea). Lambert ontwikkelt deze sombere levensstijl met eigenlijk iets ongewoonlijk en dat zeker voor een introvert persoon, een liefdesverhaal. Overigens best leuk allemaal maar, de uitwerking is vrij kortaf, en het draait ook niet zozeer echt daarom maar, wel meer om het moeilijke intieme.

De gedachten over de dood zijn eigenlijk een soort van bijzaak geworden, en dat is misschien maar goed ook. Een vrij sombere film maar, door de somberheid en alle gebeurtenissen daaromheen kan het soms ook nog wel komisch uit de hoek komen. Deze film is zeker niet voor veel mensen weggelegd, en zoals ik al zei; als je zelf zoiets gelijks mee hebt gemaak

“Here's some proof that the bonobos aren't dying out.”

Achteraf toch een zeer vermakelijke film. Ik ging de film in wetend dat het een best goede trailer had maar qua verwachtingen voor de film had ik weinig ideeën, de berichten waren erg wisselvallig en zo werd mijn verwachting ook een beetje heen en weer gesleept. Toch, weet de film mij vanaf begin af aan al best te boeien en is het verhaal zeer makkelijk om in te rollen. De actie is ook zeer leuk om te volgen.

We beginnen de film vrij leuk in de gevangenis waar we al snel kennis maken met ‘JR’ die door een kleine misdaad een paar maand in de gevangenis moet zitten. Hier word hij al gauw geconfronteerd met de harde feiten in de cel zoals het verkrachten en de stoere jongens. Ook ontmoet hij ‘Brendan Lynch’ die hem na een leuke eerste kennismaking, wat hulp aanbiedt om zich te beschermen in de gevangenis door de verkrachter te vermoorden. Vervolgens vraagt hij aan ‘JR’ de hulp om te ontsnappen en daarna gaan ze samen door de onder wereldje.

En dan is het allemaal vrij doorsnee, en best een standaard filmpje. Echter word alles best overtuigend en interessant overgebracht, en er is constant wel een lichte spanning aanwezig. Het tempo is van een hoog niveau waardoor we razendsnel door dialogen scheuren, de actie er doorheen knalt en de film ook zo weer eindigt, dit maakte wat dat betreft niet veel uit want nu bleef je vrij wel kijken naar de film en verloor ik maar weinig interesse.

Al om al, prima misdaad film met een leuke overval, leuke actie en een leuk verhaal. Zeker niet van het hoogste niveau maar zeker geen slappe film.

3.5*

“Where am I? What year is it? Is the Rock president?”

Ik denk wat ‘Mario’ voor veel mensen heeft betekend, betekende ‘Sonic’ dit voor mij. Ik ben zowaar opgegroeid met dat kleine blauwe wezentje en het was terug in de tijd (gelukkig niet zover terug) een hele hype zeker als je het speelde. Geweldige tijd heb ik er mee beleefd en het is zeker één van mijn favoriete game karakters maar, dan valt deze film toch gauw in het niets. Toch wel geinig, deze films is mij vooral op het pad gekomen na de vele ‘memes’ die ik zag op het online web over de eerste variant van de getekende ‘Sonic’ die er volgens velen mensen online niet uit zagen (ook ik vond hem best lelijk) waardoor men zich genoodzaakt voelde om dit te veranderen. Slechte publiciteit is ook publiciteit en de film kreeg hier door wel veel praat.

Ik was al niet al te huiverig voor het opzetten van de film. De trailer was voor mij nietszeggend, ik kreeg er wel zin in omdat er een ‘jeugdheld’ verfilmd werd maar ik zag het al helemaal de verkeerde kant op gaan. En dan opent de film vrij leuk, met een paar introducties zien we ‘Sonic’ al gauw voorbij razen en kan de pret zogenaamd beginnen. Tot ik al de aandacht verloren was hoe hij precies bij de normale mensen terecht kwam was het eigenlijk vrij vreedzaam. Je komt leuk de tijd door met ‘Sonic’ die de mensheid observeert maar zich ook alleen voelt.

De eenzaamheid stijgt hem boven het hoofd waarna hij na een bepaalde woede-uitbarsting een elektrische golf veroorzaakt en zo een heel groot stuk plat legde van stroom. Hierdoor kreeg hij aandacht van de schurk ‘Dr. Robotnik’ die naar hem op zoek gaat. ‘Sonic’ komt bij zijn vlucht poging uit bij ‘Tom’ die hem een handje helpt en helpt met onderduiken. Hierna ontstaat er een hevige strijd tussen ‘Sonic’ en ‘Dr. Robotnik’ tijdens een kat en muis spel en moet ‘Sonic’ met zijn nieuwe vriend ‘Tom’ zien te vluchten.

Het verhaal was dus nog wel leuk om te volgen maar, dat was denk ik ook wel zo’n beetje het enigste in de hele film. De CGI is prima, daar kan ik ook niks op aanmerken maar er is simpelweg geen één scene ‘komisch’ en het ligt er allemaal heel dik op. ‘Jeff Fowler’ zorgde hierdoor dat de personages te grappig over moesten komen met erg slechte one-liners en dat verpestte nogal de sfeer in de film.

De film moest het eerder van zijn momenten hebben, de drukke ‘Sonic’ weet veel te redden en ook de ouwe rot in het vak en tevens redder in de film ‘Jim Carrey’ weet er tenminste nog wat uit te trekken, in zijn terugkomst. Hopelijk zien we na deze nog wat meer titels van hem in de toekomst, zal vast wel. Blijft een leuke acteur.

Maar toch, de film kent bijna geen pit. De komische scenes zijn totaal niet komisch en dat deed soms wel pijn om te zien. Zo geforceerd grappig zijn is kunstig maar, toen ‘Sonic’ een zogeheten ‘Fortnite dansje’ deed haakte ik af. Dat kon ik gewoon niet meer verteren en dat heeft voor mij toch een heel groot gedeelte van mijn kijk plezier vervaagd.

Ik ben dus zeker niet onder de indruk van de film. Ik was aardig blij om te zien dat er een niet al te lange tijdsduur aan vast hing want langer dan dit was wel een zware zit geweest. De CGI blijft goed, en het verhaal blijft wel leuk om te volgen maar het algemene plaatje is gewoon te zwak.

1.5*

"Fright associated with a male object.”
"Male object is right. The knife is a phallic symbol.”
"Uh oh, Beth. Spilled your inner most beans, here? Scared of sex?”
"Not that I know of. What do marbles mean?”
"It means that you're losing yours.”

Normaal gesproken ben ik een behoorlijke fan van dit soort films. De B-gehalte droop er in ieder geval goed vanaf, en dat moet dan toch wel iets goeds betekenen? De tweede film waar ‘Plex’ mijn held is voor het aanbieden, waardoor ik dus (geheel gratis) deze film heb kunnen kijken. Waar mijn liefde begint met dit soort films is wellicht de absurde waarin zoiets zich afspeelt. Een bloeddorstige killer, een leuke cast en met weinig budget toch een horrorwaardige film maken. Hoewel natuurlijk niet alles tot het grootste succes draait, ontstaan er vaak best wel wat leuke films door de passie die men in de film steekt, iets wat je vroeger veel zag maar, waar de films hedendaags toch wel echt tekort aan komen. Eigenlijk kent deze film van alles ook wel iets maar, dat iets is gewoon in het algemeen wel echt te weinig om uit te groeien tot een leuke, succesvolle film.

En wellicht de mensen die mij een beetje volgen weten ook wel dat ik gek ben van dit soort horrorfilms. En mijn verwachtingen waren dan ook torenhoog voor deze film, die ik misschien meer als voorgerecht zag van ‘The Slumber Party Massacre’ die ik later in deze challenge nog wil zien. Maar, ik ben weinig warmgelopen op die film, omdat deze film best slaapverwekkend was. En nee, dat komt voor mij ook niet vaak voor, omdat ik vaak toch wel goed zit met deze films, en er altijd van kan genieten.

De film opent best vreemd, en heeft wel even de tijd nodig om nou de puzzelstukjes in elkaar te laten vallen. Eenmaal bekender met het idee gaan we al gauw over naar een vrij standaard concept. Waar we ‘Beth’ volgen die haar intrek heeft in een zogenaamd ‘Sorority House’. Een ‘Sorority’ is een Studentenvereniging voor vrouwen op Amerikaanse universiteiten waar eigenlijk exclusief vrouwen wonen. Een bekend begrip in de filmwereld want ja, iedereen wil daar natuurlijk bij horen. Wanneer ze een beetje verwelkomd, heeft Beth constant verschrikkelijke visioenen (of dromen) over een moordenaar die achter haar aan zit. Ze wordt er ook voor onderzocht maar, nergens is echt duidelijk wat ze nou precies ziet. Tot er een moordenaar verschijnt op hun Sorority die iedereen wil vermoorden, wat later de broer van Beth blijkt te zijn. Oftewel; een regelrechte Halloween kloon.

Wanneer de moordenaar verschijnt begint de film eindelijk ook een beetje te draaien, en dat is best zonde als je het mij vraagt. De film is veertig minuten wel vrij inhoudsloos, je krijgt na een tijdje wel wat ontblote vrouwen te zien, echt bijzonder was dat allemaal nou ook niet. Toen de moordenaar aan zet was, werd de film wat levendig, helaas dat alles gewoon echt matig is, en ook matig is uitgewerkt. De kills zijn gewoon best makkelijk, zo valt eentje (ik ben haar naam vergeten) over het lijk wat buiten lag (en als eerste was vermoord), waardoor ze heel makkelijk gepakt werd door de moordenaar omdat ze dom blijft liggen, tja. Dan weet je het niveau al wel een beetje.

Nee, ik ben van mening dat Carol hier gewoon te weinig uit heeft gehaald. Het idee is echt heel leuk (daar kan ik ook wel een fan van zijn), de uitwerking is gewoon echt matig. De moordenaar is toch wel echt niet fascinerend genoeg, en dat maakte het allemaal ook niet zo bijzonder. Gelukkig dat de film wel doet wat je beloofd wordt, en wordt er ook aardig wat gemoord. Al is het allemaal ook niet van een super hoog niveau. Dankzij het uurtje wat deze film van je vraagt is het best makkelijk uit te zitten, en dan valt het alles nog wel gewoon mee.

Trailer HD

SORORITY ROW (2009) Official Movie Trailer [1080p] - YouTube

Goeie en leuke film! Heb van deze film genoten!

“God's children are not for sale.

Een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal met misschien wel de meeste controverse van Hollywood? Overduidelijk een onderwerp wat niet ongehoord mag blijven, en duidelijk weer een inzicht dat Zuid-Amerika (en overigens ook de U.S.) het riool van de wereld is. Ik vind dit soort films vaak wel interessant, zeker als het een waargebeurd verhaal is. En ook geeft het je maar een klein inzicht van hoe het zou moeten gaan. De film geeft op het einde ook nog even wat statistieken weer over de ‘human trafficking’ en vooral het verhandelen van kinder(porno) en het is schrikbarend, het is goed dat er dus mensen bestaan die zulke kinderen helpen maar, het gevoel dat je aan het dweilen met de kraan open bent lijkt me ook heel sterk.

Enfin, terug naar deze film. De controverse snap ik ook niet helemaal. Het begin van de film is nog best gevoelig en drukt de mensheid veelal op de feiten, daarna zie je de reddingsactie maar, nergens gebeurt er echt iets waarvan ik denk dat men zichzelf heel erg in gevaar brengt. Tuurlijk is het een gevoelig onderwerp en moet je zeker niet fucken met cartels, alleen heeft Hollywood wel eens meer onderwerpen/films met een cartel als onderwerp uitgebracht, en daar leek ook geen spraken van een probleem.

Wat me opviel is dat het eerste uur mij best zwaar beviel, zeker met het jochie die zo ontvoerd werd maar, ook de jeuk in je lichaam om zulke smerige mannen even goed aan te pakken. Ik denk dat iedereen met een gezond verstand zoiets gaat voelen tijdens deze film. Daarna vond ik het drama erg toepassend en was zelfs op veel momenten heel sterk. De film nam je eigenlijk vrij makkelijk mee en het is prachtig om te zien hoe Tim deze smeerlap(pen) aanpakt en in de gevangenis gooit.

Alleen daarna gaat het fout, wanneer hij de drang krijgt om nog het ontvoerde zusje van dat jochie te gaan zoeken, en hierdoor toch dieper het woud in moet en zelfs moet infiltreren bij het cartel als dokter. Hier ontwaakt de film eigenlijk met het typische Hollywood gevoel, weinig echte sfeer en de films is het stukje drama volledig kwijt. Ik merkte hier gewoon ook erg op dat de film me steeds wat minder wist te interesseren, het hele reddingsplan is prima maar, het voelt totaal niet als dezelfde film. Daarnaast voelde het soms ook wat onrealistisch aan, dat zou misschien wel aan mij liggen (zeker gezien het feit van het waargebeurde verhaal), alleen legt de film de toon wel iets te duidelijk op deze redding, wat ook echt moet lijken alsof Tim een superheld is.

Dus ja, als onderwerp is dit een heel sterke film en daar mag je denk ik ook niet aan twijfelen. Alleen qua film merkte ik toch dat ik een dubbel gevoel kreeg. Het begint heel sterk, erg benauwend en in mijn ogen ook gewoon best goed, het tweede uur wist me dan weer totaal niet te boeien en te pakken. Waardoor ik toch een beetje ertussenin val qua stem.