Opinions

"By the way, you know anything about a man going around playing the harmonica? He's somebody you'd remember. Instead of talking, he plays. And when he better play, he talks.”

De nieuwe nummer één in de huidige ‘Top 1000’ die gisteren is afgerond, en die heb ik nog nooit gezien. Dat zorgde eigenlijk voor een makkelijke keuze gisteravond, waar ik eigenlijk gelijk deze film maar heb aan geknald en ik heb echt een heel vermakelijke filmavond gehad. Ik kijk zelf niet zo snel western films, ik vind het altijd wel leuk om te zien en veel films scoren ook heel hoog bij mij, ik hou van de setting en de coole natuurbeelden die je erbij krijgt, al hou ik die genre wel op een lager level, zodat ik me er niet aan ga irriteren en het leuk blijft. Het zorgde er misschien wel voor dat ik daardoor met een wat verfrissende blik terugkijk naar deze film en er ook naar heb gekeken.

Ik was eigenlijk wel in de veronderstelling dat Clint Eastwood in deze film speelde, toen ik zag dat zijn naam er niet bij staat was ik misschien een beetje teleurgesteld maar, je miste hem eigenlijk nergens. De cast van deze film weet op eigen houtje een fantastische prestatie neer te zetten, met Henry Fonda als Frank had je een heerlijke schurk in deze film, overigens ook geknipt voor deze rol en hij speelde echt heerlijk. Ook zijn tegenspeler Charles Bronson had een heerlijke rol. Als Harmonica (typerende naam voor zijn rol) speelde hij toch wel een leuke rol, Claudia Cardinale was destijds een prachtige verschijning om te zien, en als Jill speelde ook zij leuk. Zo zie je maar dat deze film iemand als Eastwood eigenlijk totaal niet nodig had.

Wat mij opviel, en wat ik prachtig vond is het feit dat de film vijftien minuten met een openingsscène bezig is waar, eigenlijk niet heel veel gebeurde maar, je wel vijftien minuten lang met aandacht zit te kijken, door middel van prachtige spanningsopbouw, prachtige shots van o.a. de omgeving, setting en de trein en de vraag in jezelf wat er nou precies gaat gebeuren, wat je eigenlijk ook nergens echt verwacht. Daarna is er nog zo'n scene die best lang duurt maar door de setting eigenlijk nergens verveelt, en dat zorgt er immers ook voor dat de tijdsduur perfect is. De film voelde bijna nergens te lang (er is op een gegeven moment wel een moment dat er maar weinig gebeurde en de vaart er wat uit is), en het verhaal is best leuk om te volgen, ook al is het niet echt héél spannend.

Ik las het overigens ook al ergens anders, ik denk bij Theunissen, dat de muziek ook niet onbesproken mag worden. Wat ik hoorde, zijn voor mij de soundtracks als ik denk aan het wilde westen. Nooit geweten dat deze bij deze film hoorden, ik hoorde het voornamelijk voorbij komen bij verschillende onlinefilmpjes en ook op tv. Het is erg sfeervol, en laat dat maar aan Ennio Morricone over!

Dus ja, ik ben echt wel erg te spreken over de film. Tuurlijk zie je dat de film tijdsgebonden is, vooral qua acteerwerk merk je dat erg op, het theatrale vaak. Toch blijft deze film zo'n 55 jaar later nog steeds grandioos, verfrissend en leuk, en Sergio Leone laat maar weer eens zien waarom hij de western kunstenaar is. Prachtige film!

De duizendste herziening voor mij alweer op de film van ‘Cabin Fever’, waar ik vroeger ontzettende fan van was aangezien mijn moeder deze toen een keer meenam voor een prikkie op DVD, en misschien ook wel één van de eerste horror films ooit door mij gezien (nee zo oud ben ik nog niet). Toch wist deze film mij niet meer echt te bekoren, en zie ik nu de ook wat slechtere aspecten van de film, en hoewel dat niet altijd even slecht is heb ik er ook niet altijd van genoten.

De cast was prima met wederom een vrienden groep, is deze film weer met een stempel bedrukt, de tienerslashers slaan nog steeds aan dus we gaan gewoon lekker door. Rider Strong, Jordan Ladd, James DeBello, Cerina Vincent en Joey Kern deden het leuk als de vrienden groep die met z’n allen als het waren op vakantie gingen ergens in het bos, waar het dan wel niet altijd goed afliep. Zo heb je eigenlijk een beetje de hele cast al wel opgenoemd.

Het verhaal is best doorsnee, de groep worden bezocht door een man (Henry genaamd) die ontzettend ziek is, waarbij zijn vlees etc. Opgegeten word door een bacterie. Hij besmet de vrienden en deze moeten zien te overleven door elkaar wel te helpen maar ook te vermijden. Echter werd de bacterie ook verspreid via het water waar het verbrandde lijk van Henry in lag te rotten.

Het concept was toch nog wel vermakelijk, zeker de bacterie vond ik een leuke toevoeging waardoor de film ontzettend ranzig kon worden, wat wel leuker werd met een geinige openingsscène. Maar, er valt verder niet zoveel over te vertellen. Redelijk verhaal, leuk concept en een doorsnee setting die we nog nooit eerder gezien hebben, een bos met een boshut, het is allemaal maar weer lekker herhalend dus niet bijzonder.

3.0*

Cabin Fever


Het is al een tijd dat ik Cabin Fever (2002) heb gezien, dit was rond 2006 toen ik nog een snotneusje was, en dit serieus mijn eerste horror film ooit is geweest, al was dit wel samen met The Mist (2007). Beiden films vond ik destijds super eng en vooral Cabin Fever staat nog wel een tijd in mijn geheugen gegraveerd. Toen ik er achter kwam dat Cabin Fever in een remake aankwam had ik er erg zin in, toen ik hem vandaag zag had ik er nog meer zin in. Al was het wel zo dat ik hem niet spectaculairder vind.

Ik denk dat de meesten die deel 1 al wel eens hebben gezien dat het zeker een bloedbad kan worden, ben er persoonlijk zo af en toe wel eens naar uitgekeken dat er in horror films (met vooral Teen Slaughter Movies) ze constant bij een soort-van tankstation stoppen en daarna in een boshutje gaan zitten op de hei . Dit heb ik zo langzamerhand wel gezien en ik hoop dat ze in de nabije toekomst niet nog meer van dit soort films gaan maken.

Het verhaal is nog wel grappig. Een stel vrienden gaan op vakantie in een bos hut. Er woont ook ergens een man in een tentje met zijn hond pancake. Pancake is getroffen door een nare ziekte, wanneer de beste man eens wil zien wat er met pancake is trekt hij zijn hele hond open. De man krijgt wat bloed in zijn mond en word ook besmet met de ziekte. Hij gaat opzoek naar hulp en word door een tiener beschoten, die vlucht en hij komt uiteindelijk bij het huis aan. Dan zie je de mooie scenes weer dat hij de auto helemaal onder spuugt met bloed, net zoals deel 1. Hij komt na een gevecht in het water terecht en dan begint de narigheid ook bij de vrienden groep.

Zoals tattoobob al vermeldde was de scene met het blonde meisje en de schep.echt mooi. Het verhaal was prima en het concept was natuurlijk herhaald maar toch nog leuk in de remake. Ik kan niet zeggen dat ik Cabin Fever re-make leuker kan vinden dat deel 1. Toch komen er mooie scenes terug en is het weer een heerlijk bloedbad. Acteerwerk kon soms beter maar om deze zo op de middag aan te zetten dan kom je er wel mee door.

3.0*

“You just totally cock-blocked me!”

Het was ergens eind jaren 2000 wanneer mijn moeder terugkwam van het dorp en een aantal DVD’s had gescoord bij de ‘Wibra’. Hier zaten enkele leuke klassiekers tussen maar, ook een paar horrorfilms die ik op de woensdagmiddagen keek met mijn skate vrienden als het buiten niet al te lekker weer was. Tussen deze stapel lag ook de film ‘Cabin Fever’ die we nietsvermoedend hadden aangezet. Tot mijn verbazing was dit de eerste film waarbij ik zoveel bloed en gore zag, ik was verkocht samen met mijn vrienden en we hebben de film hierna nog erg vaak aangezet. Als ik het me goed herinner heeft die film zelfs de top 10 nog gehaald toen ik mij net had aangemeld voor deze site. Dat is allemaal verleden tijd, en die film ligt op nostalgisch niveau nog erg gevoelig maar daar blijft het overigens ook wel bij. Toch heeft altijd deel twee op de loer gelegen, die ik echt al jaren wil zien en ooit zover is gekomen dat ik hem tot de helft heb gezien maar, ik wist eigenlijk niet echt meer waarom het zo lang nog heeft geduurd voor dat ik hem helemaal af heb gekeken, al ben ik vanavond toch wel tot de conclusie gekomen.

Want deze film is toch best wel saai, vooral het begin. De film voelt erg langdurig aan en dat voor zijn korte tijdsduur, dit omdat ‘TI West’ iets te mooi wil doen met een te zwak script, waardoor we voornamelijk veel gepraat kregen en de daadwerkelijke horror na de openingsscène nogal lang op zich liet wachten. En wanneer het er eenmaal is, blijft het verhaal erg saai, voelde alles nogal haastig en er was duidelijk niet echt veel interesse om er een bijzonder werkje van te maken. Toch gebruikte 'Wes’' het concept voor een echt bloedbad, wat de film merendeels toch weet te redden. Want hoewel de film op alle fronten veel laat vallen, is de film verzekerd van een bloederig avontuur met goede gore, zeker als de lichamen zijn aangetast, en daarin laat ‘West’ toch echt zijn klasse zien.

Het acteerwerk is ook wel echt lachwekkend. Vooral wanneer ‘Frederica’ in beeld kwam waar ik echt smakelijk om moest lachen (niet om de persoon, wel om de personage). Maar, dan merk je echt dat hier met budgetwerk aan de haal gaat, want het is niet echt een bepaalde lagere lat van gemiddeld acteerwerk wat we voorgeschoteld krijgen. Eigenlijk is ook geen enkele rol boeiend, het is allemaal doorsnee; tieners.

En nou moet ik ook zeggen dat ik dit vervolg nou niet helemaal datgene is wat ik ervan had verwacht, en dat kwijlt allemaal wat weg door de hype die deel één met zich mee bracht. Toch vond ik het concept best leuk, waar het water vervuild was geraakt omdat daar een rottend lijk in lag met de dodelijke bacterie in zich, en dit verspreidde zich langzamerhand door de school heen omdat, dat watermerk er werd geserveerd. Intussen maakt de school zich op voor de jaarlijkse ‘Prom’, of wel het gala en zoals wij dat noemden; zuipfeest om vakantie te vieren. Hoewel het misschien wat makkelijk is op sommige vlakken, heb ik me er prima mee weten te redden.

De film werd nergens spannend, de film werd wel interessanter toen het gala er was zeker als je ervoor wat scenes ziet dat men al verschijnselen toonde. Dat maakte de film met vlagen toch weer wat leuker om te zien, althans het zette je als kijker wel weer aan om even recht op te gaan zitten. Want voor de rest is de film vrij dood, en weet ‘West’ er niet altijd het zijne van te maken, iets wat ik wel beter van hem ben gewend. Ook al ligt de regisseur mij in het algemeen niet goed.

"Get back in the MUTHAFUCKIN' TENT!”

Ik was vroeger een onwijs groot fan van het eerste deel, eigenlijk de eerste film met veel gore die ik heb gezien in mijn leven. Ik was toen wel een heel stuk jonger, en was daar onwijs van onder de indruk. Destijds toen deze film werd aangekondigd was ik best enthousiast, alleen kende ik deel twee nog niet. Dat deel vond ik duidelijk het slechtste deel uit deze reeks, en daar kon ik ook niet zoveel mee. Met deze film twijfel ik ook een beetje. Ik vond de gore wel vet, de film is met vlagen best bloederig en met vlagen ook best grof maar, ik vond het soms wat traag, misschien wel té traag. Dat resulteerde erin dat ik het verhaal gewoon echt niet interessant vond, en ook misschien wel gewoon heel saai. Als er al een verhaal in zat.

Het gene wat echt héél erg vermakelijk was in deze film was toch wel voornamelijk de gore wat deze film kent. Toch ben ik wel van mening dat de hoeveelheid gore in de film een tikkeltje meer mocht zijn. Wetend dat je ruim veertig minuten of misschien wel langer moet wachten tot er wat gebeurt in de film omtrent een besmetting, en eigenlijk het laatste half uur veel gore kent. Er zit dan wel hier een daar een leuke scène tussen maar, het was voor mij niet voldoende. Wat ik nog kon herinneren aan deel één en ik ook hier wou zien was een waar bloedfestijn, heerlijk veel gore. Er had dus echt veel meer mee gedaan kunnen worden, meer dan ze nu hebben gedaan.

De gore is zoals ik al zei best lekker als het er in zit. De make-up is heel leuk gedaan, vooral het gevecht tussen de twee dames in de tent is lekker. Waar ze onder andere elkaars vel er af trekken en die blonde haar hoofd uit eindelijk in elkaar wordt geramd met een enorme zwarte dildo. Of het moment dat Josh, Penny aan het beffen is, en vervolgens eigenlijk haar vagina letterlijk in de mond heeft met een blubber bloed er bij. Dat zijn momenten waar de film het dan echt van moet hebben, en wat het ook leuk maakt. Maar het is te weinig.

Over het algemeen vond ik het acteerwerk wat matigjes, vooral erg slapjes. Dit resulteert enorm in het feit dat het dus ook wat oninteressant over kwam. Ik vond de film niet echt goed, het was vaak best saai, nogal traag en het kwam heel moeilijk op gang. Eenmaal wanneer de actie er is, zit er wat vaart in maar, de spanningsopbouw mis je in alle momenten. Er zit wat naaktheid in, ook dat was maar matig en niet héél speciaal.

Dat maakt dit derde deel wederom gewoon een matig deeltje. Jammer. Er had zoveel meer uitgehaald kunnen worden, qua gore is dit vaak wel een leuk concept waar ook daadwerkelijk veel bloed bij kan komen kijken. Op de gore momenten is dat ook wel aanwezig maar, het had van mij wat grover gemogen. Het is allemaal nogal tam. Maar de film bungelt voor mijn gevoel wel tussen het eerste deel, en het tweede deel in.

Ik denk dat ik deze film al wel zo’n drie keer nu heb gezien maar nu ben ik er echt wel een beetje klaar mee. Hoewel de film erg leuk begint en sowieso een uur leuk door raast vind ik het einde waardeloos, qua CGI dan wel te verstaan. Het bloedgebruik is prima en ondanks dat de film soms best rustig is, in het begin zien we nog wel een rustige vrienden groep en is de film niet héél bijzonder, tegen het midden aan (als we zo’n 30 minuten bezig zijn) knalt de film er wel in en is de film aangenaam om te zien: een leuke Amerikaanse slasher die we helaas al vaak genoeg hebben gezien visueel gezien maar met een verfrissend concept. Ook hebben we ook al genoeg van deze boshutten gezien in de horrorfilms, het zijn dus echt de ‘horrorlocaties’ die de regisseurs kunnen verzinnen maar er zit ook altijd wel iets angstigs aan en dan noem ik vooral de blik waar zo’n hut meestal gelokaliseerd is, ook het bos is vaak best wel creepy. Toch kan deze film niet tippen aan de top met dit visueel plaatje en de locatie.

Ik ben dan ook echt zwaar geschokt hoe de film visueel in staat is. Het onzichtbare schild is verreweg van bijzonder en ook echt niet moeilijk te creëren. Daarbij is het einde echt een verschrikking op CGI vlak en dan voornamelijk het punt waar de kamers bij elkaar in de gang komen. En Dana de knoppen zo omzet dat alle monsters tegelijkertijd eruit springen en zo het leger vermoorden, dit was echt maar dan ook echt verschrikkelijk!

Maar ook deze film kent zeker zijn leuke stukken. Zo vond ik de scénes in de bunker meestal geinig. Dit was de controlepost van de mensen achter de monsters die volgens mij een soort internetsensatie hebben gemaakt waarbij mensen voor de livestreams betalen. En dan een scéne waar ik wel even om heb moeten lachen was het gedeelte waarbij ze gaan stemmen wie de groep vrienden gaan opwekken, dit is omdat ze in een kelder zijn gelopen waar allerlei attributen liggen, deze attributen ontwaken stuk voor stuk een monster en dit keer is het de zombie familie, en hierbij ontstond ook een erg leuke scéne want ze hadden in de controlekamer een weddenschap gemaakt wie er nou dan gekozen werd en nadat ze hadden gejuicht kwam er een vrouw naar Sitterson toe omdat ze het niet eerlijk vond hoe de stemming is gegaan.

Dame: “It is not fair, I had zombies too”
Sitterson: Yes you did, yes you had zombies but, this is Zombie Redneck Torture Family”

Toch wisten deze scenes mij niet te overtuigen om de film geweldig te gaan vinden. De film blijft in het begin wat slapjes en de laatste 35 minuten was geen reet aan maar, dan lieg ik ook een beetje want persoonlijk vond ik de scénes dat de hele kelder uitgemoord werd er toch nog wel gaaf uit zien.

Het verhaal is een beetje moeilijk om te snappen aangezien het nogal kris kras door elkaar heen gaat. We volgen vijf vrienden die naar een hut gaan in de bossen, hier om gewoon wat feest te vieren. Wat ze niet weten is dat ze recht in een valstrik lopen van een paar wetenschappers die volgens mij zover ik het door had een soort spelletje op internet hebben geplaatst om een offering te brengen aar een paar goden met bloed. Als er twee ontsnappen en naar de kelder gaan gaat het goed fout en eindigt de film toch wel om een bepaalde maat.

Al om al, deze zoveelste herziening is niet geslaagd en ik heb er niet altijd even goed van genoten, erg jammer maar ik verlaag toch weer met een half punt.

2.0*

"You all think I'm insane-! it isn't true - it's the director who's insane! - He is Caligari... Caligari... Caligari!"

Iedereen die mij een beetje kent en/of volgt hier weet dat ik totaal geen fan ben van dit soort oude werkjes. Mijn dopamine brein verlangt naar veel spektakel en daar zijn toch werkjes van honderd jaar niet altijd even geschikt voor. Toch zet ik mij er wel over, want ik ben uiteraard wel gewoon geïnteresseerd in de historie van film, en dan brengt de horrorfilm challenge toch een mooie optie om ook deze oude werkjes langs te gaan. Hoewel ik er dus niet een directe fan van ben, is een uur aan film nou ook niet het einde van de wereld, en heb ik me stiekem nog best wel weten te vermaken.

Echt horror durf ik dit niet te noemen, al zal het voor die tijd best een enge film zijn geweest. Toch ben ik wel eerlijk als ik zeg dat ik wel lichtelijke moeite had een film te volgen die via tekst het verhaal verteld, en ik kan eigenlijk niet goed zeggen waarom ik daar nou moeite mee lijk te hebben. Het is allemaal ook niet zo héél extreem verder hoor, het stoort alleen zo af en toe. De achtergrond muziek zorgt toch voor dat kleine beetje spanning, het moet je wel liggen. Wat mij vooral opviel was het feit dat ik het decor echt prachtig vond, en dat was sowieso wel de smaakmaker van deze film, prachtig decor die je eigenlijk ook op een bepaalde manier best benauwend aan kon voelen; en dat had de film juist nodig.

Het verhaal is opzich wel leuk, zoals ik al zei; niet altijd even makkelijk om te volgen, maar ingewikkeld was het nou ook niet. Opzich best leuk bedacht allemaal, en een duidelijke grondlegger van verschillende top horrorfilms die in de toekomst zouden verschijnen. Bizar ook om te denken dat iedereen al best een tijdje is overleden die spelen in deze film. Om te zien dat er destijds als zo is na gedacht om een film, en ook de passie maakt deze film toch een stukje kunst wat onze samenleving met zich mee draait; en laat ook zien dat deze films anno 105 jaar later nog steeds bekeken worden, en nog steeds een bepaalde indruk achterlaat, ook bij mij. Toch een stukje verplichting als film en- horrorliefhebbers.

“Free cable is the ultimate aphrodisiac.”

Eigenlijk vrij onbedoeld op mijn pad gekomen deze komedie film. Ik was vrijdagavond rustig aan het zoeken naar een film en deze kwam ik tegen via de streamingdienst ‘Netflix’. Eigenlijk vrij snel geïnteresseerd en heb ik deze film maar aangezet, ‘Carrey’ kan mij namelijk vaak erg goed vermaken en dat idee had ik nu weer. Eenmaal begonnen aan de film kwam ik erachter dat de film zowaar een soort ‘sterrencast’ bezit, en heeft ‘Ben Stiller’ al zijn komedie vriendjes opgetrommeld om zich voor deze film te vertonen met als hoofdrolspeler: ‘Jim Carrey’. In mijn ogen toch wel een geschikt figuur voor deze rol: overdreven en ook echt gestoord overkomen, iets wat ‘Carrey’ als geen ander kan.

Daarnaast pronkt ‘Stiller’ met nog wat meer leuke komische acteurs waarvan mijn persoonlijke favoriet ‘Jack Black’ ook niet mocht missen. Maar ook gebruikt ‘Stiller’ zijn eigen gezicht bij een moordenaar die op televisie voorbijkomt, en word ‘Owen Wilson’ gebruikt als de nieuwe vriend van ‘Robin Harris’. ‘Harris’ wordt gespeeld door ‘Leslie Mann’ en heeft een vreselijk irritante stem als je het mij vraagt. Voor de rest een redelijke cast met uiteraard ‘Jim Carrey’ in een hoofdrol die me eigenlijk minder wist te boeien deze keer, misschien vond ik hem wel irritanter. Het overdreven gedoe van ‘Carrey’ is namelijk niet echt altijd even interessant in mijn ogen, en in deze film verveelde het voor mij te vaak maar dan in de zin, ik had het na een tijdje wel gezien.

Het gene wat mij voornamelijk wisten te boeien was het verhaal en het concept wat ik enigszins nog aardig leuk vond om te volgen en de muzikale keuzes in de film. Het verhaal gaat (en is vrij simpel) over een man wiens kabeltelevisie niet werkt. Wachtend op de monteur komt deze al vrij druk binnen (te laat) en dit is ‘Chip Douglas’.

’Chip’ zorgt ervoor dat de televisie weer werkt maar krijgt daarna nog een vraag, of hij voor vijftig dollar de premium zenders er ook bij krijgen. ‘Chip’ wil dit doen, en doet dit gratis maar vraagt wel of ‘Steven’ een dagje mee wil en dat ze misschien vrienden kunnen worden. ‘Steven’ is hiermee akkoord en gaat mee met ‘Chip’ die hem vervolgens als beste vriend beschouwd en constant op duikt in het leven van ‘Steven’. Hij is er een keer klaar mee en probeert ‘Chip’ te verbannen uit zijn leven, zeker wanneer hij erachter komt dat hij met een prostituee naar bed is gegaan. ‘Chip’ accepteert dat niet en doet er alles aan om bij ‘Steven’ bevriend te blijven, en het wordt van goede daden alleen maar slechter en loopt uit tot hevige stalking.

De film eindigt trouwens nog wel geinig met ‘Chip’ in de traumahelikopter als hij word afgevoerd en dan met de verzorger in de helikopter begint te vragen, waarbij de volgende scene ontstaat:

Helikopter verzorger:
“Hang in there, pal! You're gonna make it, buddy.”
Chip Douglas:
“Hey! Am I really your buddy? “
Helikopter verzorger:
“Yeah, sure you are.”

En de daaropvolgende lach van ‘Chip’ dat verraad wat hij wil gaan doen nu ‘Steven’ uit zijn leven is en hij een nieuwe ‘beste’ vriend heeft gevonden. En je als kijker wel weet wat er gaat gebeuren.

De muzikale keuzes daarin tegen hebben mij toch wel erg doen vermaken. Ik zelf als rock en metal fan heb daarvan genoten maar ook wetend dat twee acteurs in deze film ook fan zijn van de zelfde muziek klasse. Zo speelt ‘Jack Black’ uiteraard in de rockband ‘Tenacious D’ samen met zijn partner ‘Kyle Gass’ en is ook verwaand fan van de muzieksoort. Ook ‘Jim Carrey’ is er niet vies van. Zo kwam hij al eens in beeld met de death metal formatie ‘Cannibal Corpse’ in de eerste ‘Ace Ventura’ film.

Toch het gene waar ik me het meest mee heb vermaakt is de karaoke avond die bij het huis van ‘Steven’ werd georganiseerd. We openen deze scene met een oudere man die American Woman zingt tijdens de karaoke avond, origineel natuurlijk van ‘The Guess Who’. En de klapper van de avond was voor mij toch wel ‘Carrey’ die de hit ‘Somebody to Love’ van de jaren zestig rockband ‘Jefferson Airplane’ zingt. Geweldige scene ik heb er echt van genoten en me kapot gelachen.

Ik had helaas wel iets meer verwachtingen. Het is vermakelijk op veel vlakken, daar niet van. Maar toch werd vooral het typetje van ‘Carrey’ na een tijdje behoorlijk vervelend en eentonig. Zo kom ik er achter dat ik dus geen fan ben van alle typetjes die de beste man naar buiten brengt. Desalniettemin zeker geen slechte film, prima vrijdagavond vermaak.

3.0*

Hoewel er gisteren een herziening op het programma stond waren de plannen al snel gewijzigd aan gezien de persoon met wie ik samen keek de film niet nog eens wou zien. Na even gezocht te hebben op o.a. Moviemeter en Netflix zelf kwamen we snel uit op deze thriller film wat ons wel wat leek, het klonk tenminste goed. Toch wel een redelijk leuke film die er leuk uitzag maar, nergens echt speciaal werd. Alles in de film hebben we wel eens gezien en werd nergens echt héél spannend in mijn ogen maar keek vermakelijk weg.

De film van Netflix wist mij veelal prima te vermaken maar werd nergens fantastisch, indrukwekkend of héél spannend. Een doorsnee thriller vond ik het ook wel. Ik ben weer wat aan de vermoeide kant dus deze mening

De cast deed het prima, en eigenlijk is het nergens echt een bijzondere cast te noemen. We hebben Jack Lowden die de rol van Vaughn vervuld en Martin McCann die de rol van Marcus wist te vullen en deze jongens deden het lange na zo slecht nog niet eens. Tony Curran deed het leuk als Logan en Ian Pirie deed het prima als Brian en meer heb ik er niet echt over te zeggen.

Het verhaal was redelijk, inhoudelijk best slecht maar daar kijken we even over heen. We volgen twee vrienden Marcus en Vaughn die als vrienden besluiten te jagen ergens in een dorpje in de bossen. Eenmaal aangekomen en na een zware nacht gaan de twee er op uit waar Vaughn de kans krijgt het eerste dier neer te schieten. Wanneer Vaughn schiet rent het dier weg en raakt Vaughn een jochie in zijn hoofd, waarna Marcus uit ‘verdediging’ de vader neer schiet. De twee moeten nu on op vallend door het dorpje lopen waar de mensen het tweetal steeds minder beginnen te vertrouwen, en tijdens een zoektocht worden te twee gevonden en vluchten de twee. Het vluchten raakt niet ver en ze worden gevangen gehouden waar Vaughn de kans krijgt om Marcus te vermoorden, als tegen prestatie. Vaughn twijfelt lang maar doet het wel en daarna kan hij terugkeren naar zijn familie aangezien hij ook een kindje verwacht en dan is de film alweer afgelopen.

De film raast best fijn door en is nergens echt eentonig te noemen, ondanks dat we dit concept zo langzamerhand al wel hebben uitgemolken. De enige wat mij opviel, en het realisme van de film af haalde was het moment dat Marcus de vader neerschiet, en deze kogel weer naar buiten komt via de borst. Waarom zag ik geen kogelgat in de tas zitten? Of misschien heb ik er wel over heen gekeken, het was eingelijk mijn enige punt van deze film. Voor de rest prima vermaakt.

3.0*

The Call

Vandaag heb ik ‘The Call’ weer een opnieuw bekeken en ik moet zeggen dat de film me prima was bevallen, alleen was hij niet meer zo ‘top’ als eerst. Heb hem destijds in 2013 eens gekeken, dat weet ik nog wel: op vakantie. Toen was hij erg vermakelijk, de film was aardig spannend en het hielt me lekker aan de kijk.

Ook nu bij deze herziening vond ik dat de film mij lekker aan zijn sleeptouw wist te haken en ik heb de film (tot net iets aan het einde) met geen enkele moeite helemaal bekeken. Maar zoals ik al aangaf is het einde voor mij een beetje wat flauw werk het moment wanneer Halle Berry haar eigen zoektocht begint om Casey Welson te zoeken in een bepaalde hut vond ik nou echt een verkeerde twist aan deze film.

De film verteld wel een leuk verhaal, we volgen Jordan Turner als centralist van het noodgevallennummer wanneer ze ontrustend belletje krijgt van Leah Templeton dat er een inbreker bezig was, dit blijkt dan Michael Foster te zijn. Michael ontvoerd haar en Jordan is niet geslaagd het meisje te redden die later op het nieuws te zien was omdat er een dood meisje was aangetroffen, een ene ‘Leah Templeton’. Wanneer Jordan vervolgens weer merkt dat er een soort gelijk telefoontje komt van een ander meisje (Casey) die ook door Michael is ontvoerd zet ze alles op alles om het meisje dit keer wel in leven te houden en te redden van Michael.

Michael scalpeert namelijk bepaalde blonde meisjes omdat hun het haar hebben van zijn overleden zus (gestorven aan kanker) die dankzij de chemotherapieën haar mooie blonde lokken kwijt is.

Gewoon een leuk tussendoortje en was prima film om te volgen. Soms werd de film ietwat slapjes en was het einde niet geslaagd, ik heb me prima vermaakt.

3.5*

"Some people would kill for company.”

Ook bij mij stond deze film heel lang op de watchlist, en eigenlijk ook jaren lang een beetje vermeden, hoewel het van de buitenkant er best uit zag. Ook zag ik een bult aan lovende woorden, dan moest deze wel goed zijn, dacht ik. In mijn ogen dacht ik dat ik ook een totaal andere film aan het kijken was, wellicht meer een horror slasher a lá Wrong Turn of The Hills Have Eyes. Dat is dus ook totaal weer niet het geval.

Nu wil ik per definitie dit geen slechte film noemen, dat kan ik ook niet want ik heb me onwijs vermaakt er mee, al ben ik het wel eens met wat Joolstein zei, al was dat best aardig wat jaatjes terug, Echt het smerige kon ik niet bij de film aflezen, wellicht dat ik daarvoor een stuk meer gore mee had verwacht en dat ik wellicht ook een beetje wou slashen.

Het is een vrij vlotte film in mijn ogen, De film duurt ook helemaal niet lang maar, het verhaal raast vrij snel door. En daar is misschien ook dat gene wat ik wel een beetje zocht met deze film, want het is allemaal echt heel erg vreemd, waardoor het ook leuker werd. Als je het uiteindelijk een beetje snapt dan weet je ook waar de film heen wil, en het psychologische aspect is ook dat gene waar deze film zijn horror vandaan moet halen. du Welz voegt er overigens wel horror aan toe maar, dat is wel in kleinste vormen, en echt walgen deed ik nou ook weer niet.

Want het is denk ik best duidelijk dat deze film een nogal seksueel gefrustreerde sekte gebruikt voor de suspense, daar is de film echt heel goed in. Maar het had allemaal van mij wel echt wat goorder gemogen, en minder vreemd. Want “vreemd” maakt niet altijd een hele goede film natuurlijk.

Nu klinkt het alsof ik geen leuke filmavond heb gehad, dat heb ik wel zeker gehad (in hoeverre je dit een leuke film kunt noemen), de was best bijzonder maar ik kon er opzich wel mee werken. Het had gewoon niet mijn verwachtingen voldaan, en dat is misschien waardoor het wat tegenviel?

Met de barre weersomstandigheden van vandaag heb ik maar weer eens besloten een kerstfilm op te zetten. Dit keer laat ik me verassen en zet ik de net nieuwe Netflix Original film ‘El Camino Christmas’ die me achteraf wel iets is tegengevallen (al ben ik er zonder verwachtingen er in gegaan). Er was geen kerstsfeer aanwezig, de paar kerst decoratie wat bijvoorbeeld in de winkel hangt stelt niet echt veel voor, dus ik zou zeggen dat je deze film gewoon het hele jaar door kan kijken want echt een heerlijk kerstgevoel krijg je er nooit bij. Hoewel dat misschien niet het doel is van deze film vind ik bijvoorbeeld bij films als ‘Die Hard’ dat dit gevoel meer aanwezig was.

Toch is de film buiten het feit dat er maar geen kerstsfeer aanwezig is toch nog wel redelijk vermakelijk en vond ik hem nog wel redelijk lekker wegkijken. Er zit leuke actie in en hier en daar een grapje die ook zijn gehalte tot erg slecht wel eens behaalde. De film heeft eigenlijk maar weinig te bieden, we volgen een plaatsje genaamd El Camino waar een vreemdeling binnen komt rijden. Hij is opzoek naar zijn vader maar het plaatsje moet maar weinig van hem hebben en iedereen lijkt er wel chagrijnig. Wanneer hij opgepakt word door de politie verdenken ze hem van het koken van Meth wat totaal niet het geval is. Wanneer hij vervolgens vrij gelaten word door een agent (wat eigenlijk niet mocht) en gesnapt word door een andere agent ontstaat er een achtervolging eindigend in de plaatselijke supermarkt. Eric houd de mensen vast in de winkel omdat de politie buiten op hem staat te wachten en ze staan klaar om te schieten.

Nee, buiten het verhaal heeft de film weinig te bieden. Op komische vlak zit het redelijk snor, zo moest ik wel even lachen op het punt waarbij de twee agenten op elkaar aan het schieten zijn maar dit niet door hebben of dat agent Billy Calhoun zijn sheriff voorziet van informatie en bij de tweede keer weer zijn hele notitie blokje wilt voorlezen . Voor de rest kent de film in mijn ogen niet zoveel komische scenes of het is ontzettend flauw.

De cast heeft op zich nog best wel wat mooie namen in petto waarvan ik het nodige verwachtte. Natuurlijk kan kerstheld : Tim Allen niet vergeten worden en het was leuk om hem ook in deze flick te zien. Zijn acteerwerk was prima en zijn rol was leuk, ik denk toch wel het hoogtepunt in de film. Jessica Alba speelde een prima rolletje maar Michelle Mylett vond ik aardig irritant. Dax Shepard speelde zoals gewoonlijk ook erg irritant en Luke Grimes speelde een leuke rol als Eric Roth, hoofd crimineel in deze film.

Nee, deze kerstfilm van David E. Talbert is me niet goed bevallen, en hoewel hij komisch als actie gericht nog wel leuk overkomt vond ik het geen speciale film en had ik er wel wat meer achter gezocht (al had ik in de film geen verwachtingen).

1.5*

“You're really lucky, you know that? You didn't have to wait your whole life to do something special.”

Toen deze ‘Breaking Bad’ film werd aangekondigd kon mijn geluk bijna niet op. Ik heb echt ontzettend genoten van de serie die ik wel als één van mijn favorieten kan beschouwen. Tot ik er ik achter kwam waar de film over ging, de personage die ik juist niet kon uitstaan in de film, te veel van het zelfde (‘bitch’). Dus toch met enige tegen zin deze film opgestart want ik wou hem zeker zien, en na de lovende reacties werd ik eigenlijk constant steeds enthousiaster voor deze film.

Maar eenmaal als de film door draaft komen we toch terecht in het oude sfeertje. De beelden waren weer erg tof geschoten en ook het acteerwerk was weer van een leuk niveau, en nu begon ik zelfs wat meer interesse te tonen voor Jesse en dat was juist de gene die ik in de serie wat wou ontlopen. Maar ook de cast was erg vet, de oude acteurs die allemaal langzamerhand hun rol weer hadden in de film en natuurlijk ‘Walt’ waar ik echt enthousiast van werd alleen maar heel erg kort te zien helaas. Ja, dat was toch wel erg sterk aan deze film, een korte tijdsduur weer even terug in de wereld van ‘Breaking Bad’, ik kan er stiekem dan toch wel van genieten.

Het acteerwerk was leuk, vrij standaard en identiek aan de serie. Daarom dat ik Jesse ook wederom niet heel erg overtuigend vond over komen. Voor de rest deed de cast het wel leuk maar met de vele cameo’s is het eigenlijk maar moeilijk om er echt een paar uit te pikken.

Het verhaal was leuk, en brengt informatief je kennis naar boven waar ze in de serie waren achter gebleven. Maar, of ik het nou dusdanig nodig vond dat deze film er kwam daar antwoord ik een ‘nee’ op. De film is toch wel wat overbodig, en had niet gehoeven in mijn ogen maar, ondanks dat is de film verre van slecht. Helaas dat de karakter niet helemaal mijn ding is, waardoor de film toch wat dingen misloopt.

3.0*

Tja, eigenlijk voor de gein aangegooid maar heel bijzonder vond ik ‘The Campaign’ eigenlijk totaal niet. Het is typisch Ferrell die de nodige personages er door heen weet te gooien wat mij echt wist te overtuigen, en ook Zach Galifianakis die het tenminste allemaal nog op een leuke manier weet te brengen maar over het algemeen is het vrij standaard Amerikaans met veel Amerikaanse seks grappen die blijkbaar nog steeds stout over komen in dat land. De cast was leuk met de twee genoemde acteurs in de hoofdrol, heel stiekem weet die Ferrell me altijd wel aan het lachen te zetten, ik geniet altijd heel erg van die man.

Het verhaal was redelijk. Twee mannen vechten om V.P. te worden en nemen dit beiden héél serieus. Ze saboteren elkaar en raken af en toe op de vuist. Voor het algemeen is het wel een standaard en lief verhaaltje waarbij de harten na een tijdje weer gestolen moeten worden. Zoetsappig en niet héél bijzonder verder. Achja, heb vaak genoeg gelachen, gegniffeld maar héél bijzonder was de film uiteraard niet, vrij standaard Ferrell prent die me altijd weet te vermaken maar waar veel beteren van zijn.

3.0*

"Don't be scared, Sadie. They're waiting for us. They've been cleansed.”

Deze film zag ik toch veel voorbijkomen tijdens de horror challenge, en dat was niet allemaal dit jaar maar, wel verspreid over de tijd. Nooit echt haast gemaakt met deze film maar, toen ik hem van de week weer voorbij zag komen in een lijstje onder de noemer “Kerst Horror” kreeg ik er wel erg veel zin in. Ik snap eigenlijk nooit wat dit soort films in dat soort lijstjes doen, het is niet direct een kerstfilm, al speelt het wel rond de kersttijd af. Laten we het dan gewoon een pre-kerstfilm noemen .

Maar, wel een erg leuke film hoor! De film opende best interessant. Het hele sekswerker idee vond ik wel geinig, zeker op deze manier. Deze dames (en heer) zagen een gouden toekomst, waar voornamelijk de hitsige truckers op af komen. Eigenlijk neemt de film nog totaal niet de wending waar ik op had gehoopt, en ik vond het allemaal gewoon best tam. Je krijgt overigens wel alles te zien, veel borst partijen en zelfs nog een blote poeni, en dan verbaast het me toch dat Theunissen hier geen hogere stem heeft geplaatst. Het is immers wel iets waar je de afgelopen jaren hard om hebt geschreeuwd, dat horrorfilms deze scenes weg lieten.

Maar, ik snap achteraf best wel dat de film niet hoog scoort. Want ik had hier ook véél meer van verwacht. Want men zegt dat deze zo ongelooflijk gore is, alleen heb ik dat denk ik volledig gemist? Hier en daar vloeit het bloed zeker rijkelijk maar, zo gore was dit toch allemaal niet? De kills zijn overigens wel héél tof, deed het opzich wel goed.

Het verhaal is zeker niet ontzettend diepgaand maar, wel leuk. Een onwijs gave slowburner, die in het laatste half uur echt heerlijk losgaat. Absurde karakters hoorde daar ook zeker bij, en dat was ook wel echt heel tof. Zoals ik al zei, ik heb me prima vermaakt met deze film. Het loopt langzaam en lekker door maar, kijkt over het algemeen gewoon lekker weg. De kills zijn prima, het is allemaal niet zo héél spannend. Prima tussendoortje dus.

“I am the writing on the wall, the sweet smell of blood. Be my victim.”

Ik moet er altijd wel een beetje om grinniken hoe ‘Hollywood’ soms de nek van hun eigen films omdraaien en het totaal weer weten te verpesten, puur door dat politiek correcte geneuzel er weer in te stoppen waar ik totaal niet op stond te wachten, zeker niet bij het kijken van deze film. En ik ga niet benoemen wat dit precies was, hiervoor kun je in de comments hier al enkele discussies over vinden en daar laat ik het ook bij, wel zeggende dat dit er voor heeft gezorgd dat er een stempel op deze film werd gedrukt, eentje waar ik niet blij mee was.

Het is wel dat ik dat even gezegd wou hebben omdat dat wel een groot invloed had op mijn kijk met deze film. Daarbuiten is deze film gewoon slecht. Het horrorgehalte ligt extreem laag en is eigenlijk nergens boeiend, dat komt ook wel dat ‘DaCosta’ besluit veel kostbare obscure scenes achter wegen te laten en ons tegemoet komt met alleen een plasje bloed, daar overtuig je mij als ‘horrorfan’ (mag ik mij zo noemen) op de dag van vandaag niet meer mee. Dit gepaard met een saai script en slag verhaal zorgde toch voor een stugge en saaie filmavond, die ik ook beter had kunnen invullen.

Helaas heb je dat, dat de film je gewoon niet ligt. Ik heb nooit de originele delen gezien (die ik zeker van plan ben te kijken na dit deel, vooral om te kijken of die echt wel beter zijn dan deze matige vertoning) en ik kon me dus niet plaatsen bij enkele achtergrond informatie. Gelukkig weet de film de kijker wel te informeren naar dit verhaal, door tussendoor door de cast een klein verhaaltje naar voren te laten komen die de mythe over de ‘Candyman’ vertellen. Daarmee zorgt ‘DaCosta’ wel voor duidelijkheid in deze film en zit ik niet al te vaak met vraagtekens.

Toch kan ik niet alleen maar negatief zijn, en dat hoeft ook niet. Aangezien ik vooral de rol van ‘Yahya Abdul-Mateen II’ leuk vond en ook hoe hij dit oppakte (hij had er klaarblijkelijk veel zin in). De transformatie nadat hij geprikt werd was erg vet, natuurlijk werd hij gestoken door een bij zoals de mythe zich voortdoet en daarna begint hij maar ook zijn leven langzamerhand te veranderen. Hij komt in contact met ‘William’ die hem meer verteld over de ‘Candyman’ en ook de backstory daarvan. Daarna ook de psychologische veranderingen bij ‘Anthony’ warenerg goed gedaan door ‘Yahya’ en die sprong er voor mij toch wel uit.

Echter, redt hij de film niet. De moorden zijn, prima maar, zoals ik al zei in het begin laat ‘DaCosta’ gewoon veel achterwegen, vooral beelden van gore die voor mij deze ‘horror’film wel meer boeiender had gemaakt.

1.5*

"Oh God, please let her die soon. Oh, let her die soon. And let me die soon too, please.”

Ik heb een hele tijd geleden de film ‘Cannibal Holocaust’ en daar ben ik groot fan van. Naast het dierenleed wat er verricht werd is dat toch wel één van de goorste en hardste films die ik had gezien, en die gaf ik niet voor niets bijna de volle mep. Tijdens het kijken van deze kannibalen film die toch een jaar later uitkwam, kreeg ik heel veel het gevoel dat ik dezelfde film zat te kijken. De film voelde dan toch gewoon aan als één grote rip-off van de eerder benoemde film, en dat stoorde me toch. Want ik wil toch gelijk van mijn hart dat ik die scene met die schildpad die levend in stukken word gehakt, nou niet echt bepaald weer wou zien. Was dat echt nodig vraag ik me af, is het echt nodig om die dieren te gebruiken? En zelfs te martelen. Lijkt me niet. En ik merk dat de films makkelijk zonder hadden gekund.

Door deze scenes ben ik toch een beetje afgekickt, ik kan daar gewoon niet van genieten. Voor de rest is deze film een b-matig projectje en dat straalt aan alles af. Ik moest wel lachen toen ik aan het begin van de film een hele tekst las, met verontschuldigingen waarom het beeld ‘filmgrain’ heeft, bepaalde millimeters van een lens. Het zal me gestolen worden, het gaf juist een leuk sfeertje. Het sfeertje is ook wel iets waar deze film het van moet hebben, die is vrij guur en best vermakelijk. De omgeving van de jungle deed me goed, een creepy sfeer wel.

Al was het acteerwerk gewoon matig. En geen enkel personage kon me echt interesseren en vooral de leden van de stam vond ik allemaal maar matig. Het gaf geen angst als je ze zag, het was niet spannend genoeg. Maar de cast kon me in het algemeen niet heel veel boeien. De enige die er voor mij toch wat uitstak was Giovanni Lombardo Radice als Mike, een heerlijke villian in deze film die het toch nog best goed doet. Ook fijn dat zijn lul er af werd gehakt, dat was een flink hoopje karma voor wat hij had gedaan eerder in de film maar, best een fijne slechterik in de film, hij speelde tenminste nog fatsoenlijk. De twee dames vond ik wat minder, al had Zora Kerova nog een leuke scène in de film waar ze opgehangen werd aan haar tieten. Hoe verzin je het.

De gore is nog het enige wat deze film deels kan redden. Zo vond ik de eerder benoemde scène met Zora toch wel lekker, en er waren wat andere bloederige scenes maar, voor mijn gevoel hielden ze zich wel in. Ik weet niet meer of holocaust nou meer gore kende, volgens mij wel. Die scenes weten gewoon wel het meeste te vermaken.

Ik weet niet of het sadistisch is maar, ik had een wat hardere film verwacht met vlagen. De kills/gore is wel leuk maar, ik vond het soms toch wat softjes, of misschien wel weinig. Over het algemeen kon de film me gewoon niet echt boeien, en de laatste gore scenes waren voor mij wel doorslaggevend dat ik deze film nog net aan een voldoende gaf want, het is merendeels gewoon een onvoldoende. Dierenleed is niet leuk, ook niet in een film als dit. Geinig dat daar nog discussies over ontstaan.

Oja, en komisch was het nog dat die twee dames in een gat werden gegooid en vervolgens gaan zingen om de stress wat te verminderen. Wat een belachelijke scène was dat ook, ik moest er wel om lachen maar, het was niet goed.

“In there, the more you carry, the quicker you get tired, the sooner you die.”

Een te gekke zit en ervaring bracht deze kannibalen film met zich mee, ik heb me uitstekend vermaakt gisteravond en de film was eigenlijk zo goor dat ik er af en toe van kon walgen. En dan het feit dat men na deze film opgepakt waren omdat ze dachten dat bepaalde scenes echt waren, zoals die persoon die op de balk was gespietst, het voor mij iconische beeld aan deze film! Ik wist trouwens niet dat deze film zich liet vallen op de ‘found footage’ wat ik zelf een gaver effect vond van de film. ‘Ruggero Deodato’ weet er iets gruwelijks van te maken.

Het enige wat mij weerhoudt om deze film een volle waardering te geven, is het feit dat ik in mijn achterhoofd zat met de gedachten dat de dierenslachtingen echte dieren waren en dan zie dat deze een lijdensweg hebben gehad omdat ze niet direct dood waren. Dit geeft qua horror wel een naar beeld maar dit had voor mij niet gehoeven, al bootst het wel de survival van de jungle na, het voelde niet fijn. Voor de rest was de film aardig goor, lijken vliegen je op de goede momenten om de ogen met onthoofdingen, doodknuppelen en zelfs verschrikkelijke verkracht scenes er bij.

Toch wel heel erg vermaakt, leuke sterke en vlugge cast en het verhaal was ook prima om te volgen. De film duurt helemaal niet lang, waardoor het einde wat onverwachts wist te komen. Gruwelijke vieze beelden en heerlijke horror, ik vond dit een erg vermakelijke zit en zeker wel mijn favoriet in kannibalen films tot zoverre.

4.5*

"We never spoke about what happened, at least not to each other. Fear, I suppose, that to remember his name and what he did would mean letting him into our dreams. And me, I hardly dream about him anymore. Still, things won't ever be the way they were before he came. But that's alright because if you hang onto the past you die a little every day. And for myself, I know I'd rather live.”

Cape Fear is één van de weinige Scorcese film die ik nog moest zien met De Niro erin. Eentje die ik bewust heb overgehouden maar, waar ik misschien wel iets té lang mee heb gewacht. Want op dit moment heb ik heel erg het gevoel gehad dat ik teveel van deze film heb verwacht dan daadwerkelijk naar buiten kwam. Begrijp me niet verkeerd, het is een hele vette film maar, van de dingen die ik af en toe wel eens voorbij zag komen, had ik echt een hele andere film verwacht denk ik. Toch heb ik me wel onwijs vermaakt hoor. De Niro in de rol van Max is echt fantastisch, en ik had het bijna niet anders kunnen wensen.

Cape Fear bezorgde in ieder geval wel een vermakelijke avond, soms een beetje verwarrend of onduidelijk maar, gelukkig was het verhaal nou ook niet zó moeilijk dat je echt de mist in gaat. De spanningsopbouw is echt lekker, Max Cady is een waanzinnig vette bad guy die De Niro echt prachtig speelt. Maar ik mis toch een beetje pit soms, er zijn scenes waar dit heel erg goed naar buiten komt, neem dat moment dat hij bij zijn rode auto in elkaar geslagen wordt maar, het over seksistische gedrag is soms iets te veel van het goede, en het kent zeker richting het einde geen enkel toegevoegde waarde.

Maar, het hele “stalk” idee vond ik best vet. De Niro komt met vlagen echt goed door in zijn rol, en ook zijn er een paar behoorlijk harde scenes in de film te vinden. Zo was de aanval in het huis op die privédetective echt heel gaaf, en eigenlijk werd je wel hongerig naar meer, wat uiteindelijk toch wel een beetje magertjes uitgewerkt werd. Ze hadden dat moment in mijn ogen echt door moeten drukken, en dat gebeurde jammer genoeg niet.

Voor mijn gevoel kwam de film er daardoor soms niet makkelijk door, en vond ik het af en toe best lastig om mijn aandacht vast te houden. De krankzinnige rol van Cady zorgt nog voor veel vermaak maar, buiten dat is het allemaal toch wat minder. Ik denk persoonlijk wel dat ik er heel veel van verwachtte, en dat de film die verwachtingen gewoon niet waar wist te maken. Dat is meer een persoonlijk ding dan dat het de schuld van de film was.

Maar, maakte dit de film ook meteen slecht? Nee, want eigenlijk kon ik mijzelf herpakken door er met een totaal ander perspectief naar te kijken. Scorsese wou duidelijk een harde thriller neerzetten die met vlagen erg mysterieus moest overkomen, daarbij staat home invasion toch vooraan bij de onderwerpen die er in verwerkt moest zijn en dan werkt de personage van Cady echt fantastisch goed. Een slow burner die op het einde toch wel echt lekker was om weg te kijken, het werd echt wel vermakelijk maar, het duurt in mijn optiek wel iets té lang. En daar kom je echt niet omheen.

Aardig vermaakt met deze film al denk ik dat een herziening in de toekomst mijn beeld over deze film gaat veranderen. Iets wat ik nodig ga hebben, dus ik speel het nu op safe.

"Steve gave them something to believe in, you give them something to aspire to."

Je weet waar je aan begint, zo héél slecht zoals ik verwachtte was deze film zeker niet, maar goed is ook iets anders. Ik vind Marvel allemaal wel leuk geweest, de laatste tijd doet het me allemaal niks meer. Maar ik moet eerlijk bekennen dat deze film nog best te kijken is, alleen komen ze gewoon totaal niet op het niveau zoals het eerder was. Ik ben alleen al blij dat ze gekapt zijn met dat hele multiverse gezeik, waar ze toch in Deadpool 3 wel duidelijk over waren. Dat is misschien wel het beste wat Marvel heeft gedaan de laatste jaren.

Vergeleken met de toep van de laatste tijd is dit best wel te doen, maar het is zeker nog niet van het niveau zoals het ooit was. De actie scenes vond ik opzich best leuk, alleen Anthony Mackie vind ik gewoon geen geslaagde keus als Captain America, hij mist toch de nodige charisma. De villain in deze film is wat dat betreft ook gewoon niet boeiend genoeg, echt zonde.

Dus nee, ik ben geen fan van deze Captain America film. Misschien moet Marvel proberen eens wat minder politiek correct te zijn, en gewoon weer films te gaan maken zoals vroeger. Zonde man, echt zonde, maar als ze op deze manier door gaan kunnen er echt nog wel wat leuke films langs komen, dat voel ik.

Captain America: Civil War

Na de lovende woorden van HALVE TAMME. kreeg ik erg veel zin in de film. Ik kon redelijk genieten van Captain America: The First Avenger (2011) maar, tot mijn verbazing vond ik Captain America: The Winter Soldier (2014) een beetje tegenvallen. Hij heeft een langere tijd op Netflix gestaan en wou hem toen altijd nog een herzien ( Captain America: The Winter Soldier (2014) ) maar, dat is er echter nooit van gekomen waar ik nu toch wel erg van baal. Als ik zo naar Captain America: Civil War (2016) kijk zitten er echt wel grote verbeter punten in en was voor mij de film niet een verwekkende verveling opbouwde wat de andere twee, te zien aan mijn gedachtes wel deden.

Ik moet toch wel toegeven dat ik heb zitten genieten van Captain America: Civil War (2016) en dat deze zeker zijn twee voorgangers overtreft want, zo tof waren die twee nou ook weer niet. Toch heeft Captain America: Civil War (2016) ook zijn aparte trekjes. Waar ik me nou niet zo goed bij kon vinden is het feit dat er te vaak mensen van plek veranderen. Heel veel leden van Tony Stark stappen toch weer over of helpen Captain een beetje waarvan ik het toch donders irritant vond dat je maar moest kijken welke van de helden bij wie hoorden. Maar, na het verder kijken valt er niks meer te klagen over de film.

Ook Captain America: Civil War (2016) heeft zo zijn toffe stukken. Ik vond dat de film zijn verhouding met actie goed in stand weet te houden. Je zit niet naar een nutteloze actie film te kijken die gewoon daadwerkelijk te veel actie scenes bevat of, onnodig veel door gaat. De actie in Captain America: Civil War (2016) werd prima geëvenaard met de rustige stukken tussendoor waar je steeds mooie hoeveelheden informatie wist te krijgen. Ook vond ik de Sci-Fi niet te overdreven. Die film brengt ook nog eens donders mooie Sci-Fi scenes mee waar de tijd voor is genomen maar, toen de radio-toren op het vliegveld naar beneden werd geschoten was het een beetje te erg CGI lijkend. Je zag hem zeg maar erg lelijk vallen, al vond ik dat. Daar had dan wat meer tijd in gemogen, anders was de Sci-Fi ook gewoon met een dikke pluim geslaagd, voor de rest was het prima hoor daar niet van.

Het verhaal in de film was prima maar soms erg rustig, chaotisch of vaag. Ik vond het wel erg mooi dat ze de introductie van meerdere helden laten zien. Zo word eigenlijk gelijk duidelijk wie wat is en een mooie opening's 'scene' gehouden voor de mensen, bijvoorbeeld Ant-Man waar dan een klein stukje over werd gesproken qua naam en verleden maar, dan moet je Ant-Man (2015) maar even kijken. Die was me ook al wat tegen gevallen. Nu was het verhaal van Captain America: Civil War (2016) mij zeker niet tegengevallen. We beginnen met een opening's scene van de Winter Soldier. Wanneer die een bepaald voertuig heeft aangevallen is de film begonnen en gaan we vrijwel direct naar de scene waar CA , IM en meer in voor komen. Die moesten wat observeren(?) en toen werd er een laboratorium aangevallen. Nadat dit mis gelopen is krijgen de Avengers een verkeerd daglicht. Ook als CA de Winter Soldier deels helpt word hij samen met Falcon gearresteerd en als criminelen opgeschreven. Om toch de wereld te helpen gaat CA de Winter Soldier helpen met alle gevolgen van dien, de Avengers zijn geen groepering meer maar, ieder split op in teams en dan kregen we het gevecht CA vs. IM. Erg gaaf. Zeker op het eind was er een gave afsluit-scene die me wist te boeien waarbij CA wegloopt zonder shield, die had de vader van IM gemaakt. Zijn moeder bleek overigens vermoord te zijn door de Winter Soldier, daarom waren ze zo pissig. Het was een leuk verhaal om te volgen, toch zoals ik al zei soms wat chaotisch en vaag maar over het algemeen mee trekkend en zeker een verhaal waar je ogen bij open blijven.

Ik kan zeggen dat ik geheel zonder enige verwachting de film ben binnen gestapt, heb de trailers amper gezien en alleen het plot even heb doorgesnuffeld. Voor de Die-Hard fans van CA zeker een fantastische film maar, voor mij ook. Ik ben dan wel groot Marvel en DC lover, de voorgaande delen vielen mij toch wat tegen maar, deze film heeft het weer perfect omhoog getakeld en zelfs zo goed dat ik zin heb voor een deel vier, laat maar komen!

4.0*

Leuk vermakelijke film met aardig wat actie stukjes.

Alleen jammer dat het bij also DC en Marvel altijd. Dit is de super held die blijven altijd leven...

Lijkt me ook wel is leuk om Superman ofzo dood te zien gaan en dat ze daarna een nieuwe ontwerpen.

Dat lijkt me nog wel es leuk.

Ik raak er namelijk een beetje naar uitgekeken al die standaard superhelden...

Gisteravond en deels vandaag stond de film ‘Captain America: The Winter Soldier’, een film die ik langere tijd geleden al wel eens gezien heb maar na mijn herinneringen uit had ik geen goeie ervaring met deze film overgehouden. In de herziening is dit gelukkig totaal anders gelopen en is de film me echt meegevallen, sterker nog: ik vond de film nog best wel gaaf. Om het maar gewoon direct te zeggen, Captain America is niet mijn favoriete superheld, sterker nog want ondanks mijn Amerika verslaving valt de superheld me vaak nog vies tegen ook. Toch is de film er niet slecht door want de film raast heerlijk verder, de vijand van Captain America is heerlijk om naar te kijken en de actie is er ook genoeg. Ik denk dat ik persoonlijk iemand ben die de vijanden van bepaalde superhelden altijd vooropstel, ik vind dat vaak zulke gave personages die elke film weer anders zijn. Ja, ‘Captain America: The Winter Soldier’ was een leuke zit.

Het is natuurlijk in de verre verte te zien dat ‘Captain America: The Winter Soldier’ tien keer beter is dan zijn baggere voorgangerg ‘Captain America: The First Avenger’ en het is dan ook geen wonder dat ‘The Winter Soldier’ veel beter aanvoelt. Het is dan ook geen wonder want met de broertjes Anthony Russo en Joe Russo was de film echt wel in goeie handen. Er is voldoende actie aanwezig, camerawerk was te doen en het verhaal was redelijk te volgen, ik vond hem op sommige delen nogal zwak. Uiteraard kent de film wel een uitstekende clichégehalte en daar zijn we niet snel vanaf, want vanaf minuut één vliegen ze om je oren.

Ook deze film moest er aan geloven om weer eens herzien te worden, na een aantal slechte herinneringen en om mijn stemaantal met mijn meningaantal gelijk te krijgen heb ik hem toch maar op gezet en ik heb er zeker geen spijt van gekregen. Zo sta ik ook weer in het gareel met de Captain America films en heb ik die ook allemaal gezien en met een mening bestempeld.

De cast mag er ook best wel wezen. Uiteraard zien we Chris Evans terug als Captain America, een fijne acteur die wel goed gekozen is voor de rol als Captain America, vind het wel een fijne acteur verder. En we mogen natuurlijk de beeldschone Scarlett Johansson niet vergeten in de rol van Black Widow. Heerlijke actrice die haar rol in deze film ook weer waardig wist te vervullen. Samuel L. Jackson deed het ook prima als Nick Fury tevens leider van S.H.I.E.L.D. Nee, om de cast hoef je de film echt geen minpunten te geven want ik vond ze fantastisch.

Toch is het verhaal wel een stukje slechter dan ik verwacht had en er werd soms teveel naar het verleden gekeken (en het verleden was een slechte film). Uiteraard is Captain America ontworpen tijdens de tweede wereldoorlog om een supermens te maken voor het Amerikaanse leger, en zo werd ‘Captain America’ ontworpen. Nu bijna zeventig jaar later is Captain America nog steeds actief en dan wel voor de maatschappij ‘S.H.I.E.L.D.’. Wanneer zijn baas Nick Fury aangevallen word tijdens het rijden door corrupte agenten schuilt hij in het huis van Captain America waarna Nick word neergeschoten. Hydra blijkt achter deze aanval te zitten en hebben ook een supermens gecreëerd genaamd ‘Winter Soldier’ wat even later Captain’s oude vriend Bucky Barnes blijkt te zijn. En terwijl Hydra er alles aan doet om ‘S.H.I.E.L.D.’ over te nemen, doet (na de terug keer van Nick Fury) het team van ‘S.H.I.E.L.D.’ dat niet corrupt is er alles aan om Hydra te stoppen. Zo krijg je al snel 128 minuten aan keiharde actie.

Voor 128 minuten duurt de film echt niet lang, sterker nog het is een perfecte lengte voor deze film en het word nergens echt saai. Ik moet zeggen dat naast de clichés (en dan heb ik het vooral over die slechte terug keer van Nick fury, die overlijd op de operatie tafel maar achteraf blijkt hij iets ingenomen te hebben zodat zijn hart heel langzaam klopt) vond ik de film nog aardig goed en heb ik me echt prima vermaakt met deze film, wel als tussendoortje. En zo blijkt toch dat ‘Captain America’ niet mijn favoriete superheld is, de films van Marvel blijven altijd wel super tof.

3.5*

Prachtige film, om zo maar even snel te bewoorden. Ik zelf wil persoonlijk wat meer drama films gaan kijken, ik ben nog niet heel erg bekend in deze ‘wereld’ en heb dan soms ook nog echt een zwak voor sommige scenes die ik dan erg dramatisch vind en er een brok van in mijn keel kan krijgen. Ook uit statistieken via onder andere ‘Letterboxd’ staat het genre drama helemaal niet hoog in mijn lijst als meest gekeken genre, het is vaker meer een tweede genre (als Actie/Drama). Ik ben bezig met de laatste dagen van het ziek zijn, vandaag ben ik nog één dagje thuis gebleven maar vanaf morgen ga ik weer richting mijn werk en ik wil dan nog de tijd even goed benutten om wat leuke interessante films te gaan kijken. ‘

Ik vond de film aardig geslaagd, het was soms wat moeilijk in komen vooral op het begin moest ik echt wel even er door heen bijten om mijn interesse naar de film te krijgen. Ik ben namelijk niet zo snel van de films waar een hippiefamilie overleeft in het bos maar na mate je langer keek vond je de familie ook interessanter worden en vooral hun levensstijl. En dat maakte het na een tijdje ook echt geslaagd, je leefde mee met het gezin en de kinderen en dan vooral hun moeilijke tijd die ze doorstaan omdat ze niet mee groeien in de maatschappij, ze missen dus heel veel en kunnen de echte wereld niet aan omdat ze dit totaal niet kennen.

De cast was leuk. Ik vond persoonlijk dat Viggo Mortensen het aardig leuk deed als Ben en de vader van de familie. Prachtig geacteerd van de man, die vooral de hele film als een soort psychopaat over kwam maar op het eind diep veel respect verdiende. Een excentrieke manier van leven had hij heel erg en nam daar zijn kinderen te veel in mee. George MacKay deed het ook geslaagd als de oudste zoon van Ben. Voor de rest kan ik de hele familie wel opnoemen, hier heb ik geen zin in. Ze deden het allemaal prima.

Het verhaal was prima, wel ontroerend op sommige momenten. We volgen een hippiefamilie ergens in de bossen van Amerika waarvan de moeder in een opvangkliniek zit. Op een dag overlijd de moeder want het is haar gelukt om zelfmoord te plegen en Ben besluit met zijn kids die kant op te gaan. Als ze dan gewaarschuwd worden door de vader van zijn vrouw (naam ben ik even vergeten) om niet te komen anders word de politie gebeld gaat Ben wel die kant op. Hij word er uit gezet, mag er niet bij zijn als zijn vrouw de grond in word gestopt en vervolgens willen de grootouders ook nog eens de kinderen af pakken en er voogdij op vragen. Het dringt Ben door wat voor een man hij is, en ook al wil hij zich veranderen hij vertrekt zonder de kids weer terug naar het bos als daar zijn kinderen opeens voor hem staan. Ze zijn mee gevlucht en willen toch wel bij hun vader leven, ik snapte er na een tijdje ook niks meer van. Ze besluiten even later om hun moeder op te graven en haar te cremeren zoals ze dat wou en dan eindigt de film best goed, de kids gaan naar een echte school en ze leven voortaan in een huisje. Leuk einde dacht ik zo.

Ja, geslaagde film met een verhaal wat me steeds meer wist te pakken en te boeien. Over het algemeen best vermakelijke zit maar het was soms ook wat voorspelbaar noch cliché. Maakt niet uit, ik heb me vermaakt en daar gaat het om ?.

4.0*

Ik was in het begin erg sceptisch over het feit dat er een vrouwelijke hoofdrolspeelster moest komen, waarom? Nou wil ik die discussie achter wegen laten, lekker boeiend maar ik wou de film hoe dan ook een kans geven want ik was stiekem toch wel heel erg benieuwd. En het heeft eigenlijk een stuk beter uitgepakt dan ik had verwacht. De film raasde door, was op veel punten erg leuk om te volgen en werd niet snel saai. Hoewel het niet Marvel’s topper is, en er echt wel ontzettende clichés in zitten die lachverwerkend konden zijn, heb ik me prima vermaakt.

Brie Larson blijft een ontzettend knappe vrouw, dus een straf om daar naar te kijken was het zeker niet. Ze kwam soms erg leuk over, had wat komedie en grappige stukken in haar en ik vond haar de hoofdrol erg goed vervullen. Ook Samuel L. Jackson mocht uiteraard niet missen en deed een leuke rol als de jongere Nick Fury. Voor de rest deed de cast het goed maar zaten er zeker geen uitschieters in.

Maar zoals ik al zei kon de film soms wat saai worden door zijn enorme clichés. Het ergste vond ik zelf dat men geen fatsoenlijke naam konden verzinnen en Dr. Lawson maar Mar-Vell noemden, tja daar werd ik niet bepaald warm of koud van. Leuk ook om Stan Lee weer te zien in de film, laatste beelden van deze grootheid. Over het algemeen was het prima, actie was goed en de CGI was ook niet mis al heb ik wel eens betere werken van de mensen bij Marvel gezien.. Heerlijke Marvel film die de reeks voortzet.

3.5*

“You're not just a fisherman! You're not just a fisherman!”

Aangenaam verrast door dit waargebeurde verhaal omtrent Captain ‘Richard Phillips’. Ik heb erg genoten, de film stond nog op Netflix en is eigenlijk een beetje onbedoeld aangezet, en zoals ik al zei is het een positieve zit geweest. Destijds toen deze film uit kwam had ik er al best veel over gehoord, dus ik was aardig enthousiast toen ik deze voorbij zag komen.

De film begint in ieder geval vrij goed, en is na een kleine dertig minuten al direct spannend. Er is niet veel ruimte voor iets anders, een kleine introductie met ‘Richard Phillips’ en zijn vrouw van te voren en we gaan eigenlijk vrijwel direct de zee op. Na de dertig minuten komen de piraten in beeld en zitten we eigenlijk al volop in spanning. Het lastigste is om dit dan ook een ruime twee uur spannend te houden, en dat weet ‘Paul Greengrass’ fantastisch te doen. Toch, op het einde werd het iets te langdradig (in het reddingsbootje) waardoor de concentratie wellicht wat weg zakte, het was een herhalend beeld en het onderhandelen duurde wel lang. Toch maakte de film een goede indruk, en was het verhaal interessant te volgen.

‘Tom Hanks’ leverde een prachtige prestatie af als ‘Richard Phillips’. Een waanzinnig en bijzondere rol die ‘Hanks’ met de vele spanning en bange blikken wist te leveren en ik zat er echt in, heerlijk. Ook ‘Barkhad Abdi’ als ‘Muse’ deed het erg vet die ook onder de bijnaam ‘Skinny’ ging. En de film kende verder ook nog wel een leuke cast, de drie Somalische vrienden van ‘Muse’ deden het ook goed en de bemanning opzich ook wel maar dat is voor mij te veel om nu stuk voor stuk langs te gaan.

Het verhaal vond ik ook best tof. Het verhaal gaat over de Amerikaanse kapitein ‘Richard Phillips’ die met een grote containerschip langs Somalië vaarde. Hij word opgedrongen door piraten en wist de eerste ‘aanval’ af te slaan maar, de tweede keer lukte hem dat niet en werd de boot gekaapt. ‘Phillips’ zette alles op alles om de piraten bij zijn mannen weg te halen al lukte dat niet even goed, en werd hij mee genomen als gegijzelde en werd gered door de Amerikaanse marine.

Dus ja, ik heb aardig genoten van deze film. Hij was vloeiend, spannend en de actie was erg hoog. De tijdsduur is niet extreem lang waardoor de film best makkelijk was om uit te zitten. Hoewel het einde misschien net iets te lang duurde in het reddingsbootje, was de simulatie van het hele gebeuren prachtig in beeld gebracht en ik heb me erg vermaakt. En respect voor meneer ‘Phillips’.

4.5*

Captifs

Ik ben zonder verwachting Captifs binnen gestapt en met een herinnering aan Franse horror's kreeg ik erg zin erin. Vooral na de trailer kon ik het niet meer laten. Toch heeft deze Franse horror mij wat in de steek gelaten. De film was ten eerste niet saai, het had een heerlijk sfeertje wat je goed mee trok. Toch zijn misschien de 84 minuten iets aan de korte kant voor deze film, ik had graag een introductie gezien. Nu begon het wat gruwel maar niet echt boeiend.

Het verhaal was prima. een groepje van hulpverleners vragen de weg in een oud, kapot dorpje en worden daarna gevangen genomen, wachtend in een cel worden er steeds mensen naar een kamer gebracht waar de organen uit gesneden worden zodat ze die waarschijnlijk kunnen door verkopen. Na een paar angstaanjagende uurtjes is ze zelf ook aan de beurt, waarna ze ontsnapt en overleefd .

Het verhaal was dus prima, het concept was redelijk. De scenes van de honden vond ik erg mooi. Prima Franse film dus toch nog wel die mij anders was voorgesteld dan verwacht, wat er voor zover nog niet zoveel uitmaakte. Was leuk, en zeker prima om te kijken als tussendoortje.

3.0*

"It's incredibly cold here. You could hardly imagine it.”

Je mag mij echt wel wakker maken voor een hele vermakelijke en goede SF-film. Deze film kwam ik eigenlijk per toeval tegen in mijn kijk-lijst, en aangezien ik toch nog moet uitdunnen heb ik hem toch maar aangezet. Deze film kan eigenlijk al wel jaren in mijn kijk-lijst staan maar nooit is de film echt tot mijn interesse gekomen, eens moet de eerste keer zijn lijkt mij. Toch, hoewel de film visueel toch best prachtig is, wankelt de filmscript technisch onwijs en vond ik het verhaal ook eigenlijk niet zo heel boeiend. Toch kan ik wel bekoren dat een Zwitserse productie een film als dit heeft ontwikkeld, waar je toch al gauw zou zeggen dat dit wel op het Amerikaanse niveau is.

Zoals ik al zei, qua verhaal is het gewoon echt niet heel interessant, en dat stoorde me toch wel. Acteerwerk vond ik ook niet heel boeiend, en uiteindelijk stelde de film niet heel veel voor verder. Leuk om de SF te zien maar, ik wist eigenlijk nou niet precies waar de film naar toe wou, dus het voelde alsof ik er ook niet héél veel mee kon.

De film doet zijn ding zoals je mag verwachten, meer eigenlijk ook niet. Nergens springt de film er echt bovenuit, wat er dan weer voor zorgt dat de film eigenlijk op bijna geen enkel vlak echt boeiend is, alleen visueel heeft de film wat te zeggen. Gezien de Zwitserse productie vind ik het redelijk de film toch wat hoger te scoren, ook omdat het me eigenlijk qua CGI toch wel vermaakt heeft. De rest daar praten we niet over.

Bijna fantastisch! Is dat positief genoeg? Ik denk van wel.. Het enige waar ik me wat aan irriteerde was het punt dat de film een tikkeltje korter had gekund. Al is dat ook niet helemaal waar, want constant gebeurde er wel iets waar de film weer beter door werd, en het werd ook steeds spannender. Zet Al Pacino in een film met het labeltje misdaad en de film lijkt wel een geboren topper, Pacino is daar een ware held in maar zo kennen we er in mijn ogen nog één (Robert DeNiro).

Het verhaal was erg leuk om te volgen, hoewel ik er in het begin nog wat in moest komen werd het langzamerhand interessanter dus ook leuker om te volgen. Maar waar de film vooral eer aan doet is de fijne sfeer die hij met zich mee trekt. Je word heel langzaam mee gezogen in deze sfeer en dat was prima uit te houden al zeg ik het zelf.

Met deze uitstekende cast weer De Palma er een prachtige film neer te zetten. Hoewel het niet zware misdaad is waar de film zich mee bezig houd, en waar ik Pacino liever in zie is deze film erg sterk. Het is allemaal simpel, en de uitweg is eigenlijk al best snel bekend. Maar toch weet het vaker te verassen dan je verdriet te doen. Prima film al zeg ik het zelf!

Het is al vaker gezegd, het begin (hoewel ik daar zelf moeilijk in kon komen) maar ook het einde zijn toch wel prachtstukken uit de film. Pacino zet wederom een held op aarde in film wereld, dit keer dan wel onder een andere naam: charisma blijft hij houden.

Carrie

Ik heb nooit echt een voorgaande Carrie gezien maar ik moet zeggen dat ik deze nog niet zo saai vond. Het is niet de film zoals ik hem verwacht had. Ik had iets paranormaals verwacht bij Carrie en niet dat ze aan speciale krachten bezit, dus dat was wel eventjes een tegenvaller wat dat betreft. Ik kon me er wel mee vermaken, acteer werk was prima.

Het verhaal was erg simpel net zoals het concept, toch heb ik hem met verstand op nul gekeken en dat was achteraf een normale verrassing. Ik heb me dus wel degelijk vermaakt met Carrie, wil er niet zoveel over kwijt want zo speciaal is Carrie niet en ik ben moe, maar gewoon tussendoor even kijken is hij geschikt.

3.0*