Opinions

The Courier

2016 is begonnen en ik heb de eerste film te pakken die nou niet echt denderend mooi is. Nee, The Courier is geen goeie film maar slecht kun je hem bepaald ook niet noemen. Wat dat betreft is de actie in de film prima, de actie scenes zagen er prima uit. Helaas is het werken met de computer hun niet helemaal gelukt. Zo vond ik het beeld op de achtbaan er verschrikkelijk uit zien, desalniettemin de scene waar hij vrij komt, tijdens zijn 'ontvoering', en dan komt hij de keuken binnen gewandeld schiet de vrouw neer en dan komt hij bij de man, schiet hij hem een keer in zijn been en dan leek de bloedvlek wel alsof er een stagiair met paint bezig is geweest!. Dat was dus sowieso niet al te goed.

Het verhaal viel me tegen. Het is allemaal te simpel en totaal niet spannend. Jeffrey Dean Morgan is de bezorger in de gehele film. Hij moet pakketjes bezorgen als een soort van baan en hij weet nooit wat het is. Op een dag komen er twee mannen binnen gelopen met een klus, hij wil dit in eerste instantie niet aannemen maar uiteindelijk beginnen ze te dreigen dat ze wat zouden doen met zijn dochtertje, wat precies heb ik zo niet mee gekregen. Om zijn weg te vervolgen word hij geholpen door Josie Ho, die hem naar zijn bestemmingen vliegt en daarna ook nog eens even een heerlijke beurt in bed geeft. Tja, dan kwma Mickey Rourke ook nog eens langs al de Bad-Guy. Nouja, niet echt denderend dus.

Nee, The Courier was niet denderend leuk. Het verhaal was zoals verteld net spannend en het concept was simpel, had wat beter gekund. Leuk om eens te zien, en echt oersaai is hij dan ook weer niet, met een paar goeie actie scenes kom je de film toch nog wel door. Dus, voor een keer leuk maar zeker even snel als tussendoortje gebruiken. Jammer!

2.0*

“It has a hook in me, one that you cannot see, but it is there!”

Zoals ik het mij al herinner, en ik ook hier terugvind had ik niet echt een hele hoge pet op over deze film. Voornamelijk omdat ‘Gyllenhaal’ hier een hoofdrol had die ik nou niet zo snel aan hem zou koppelen. Ik wist overigens heel lang niet dat het een ‘Guy Ritchie’ film is, een regisseur die ik nou niet bepaald hoog heb zitten maar, ik vind zijn films vaak best wel vermakelijk, en ik zie hier best veel negatieve berichten over deze regisseur. Het is zeker ook niet in mijn ogen de allerbeste regisseur die er is verder, al vind ik veel van zijn werkjes wel gewoon tof. Voor de rest vond ik het verhaal ook niet héél bijzonder om eerlijk te zijn. De zoveelste Amerikaanse heldenverhaal uit hun falende strijd in Afghanistan, en deze was niet heel spannend om eerlijk te zijn. Al denk ik dat het meer komt door het regiewerk dan het verhaal.

De film is op veel vlakken erg goed qua details maar ook, qua setting en sfeer. Alleen laat de film heel veel steken vallen op het CGI-vlak, waar heel veel vuurscenes of explosies toch wel heel erg nep er uit zagen, en de film nogal afgeraffeld aanvoelde. Toch is de film qua stijl wel weer vet, de aankleding was goed en er werd zelfs nog gelet op de kleinere details. Dit zorgt er eigenlijk grotendeels wel voor dat de film een bepaalde mengelmoes wordt van onwijs gave en goedverzorgde beelden en toch wel wat amateuristisch computerwerk waar duidelijk veel meer in had mogen zitten, zeker voor een Ritchie film en het jaartal 2023.

Jake Gyllenhaal deed het overigens gewoon weer goed. Als soldaat vind ik hem nou niet bepaald de perfecte acteur maar, dat komt denk ik omdat hij zich zo goed heeft gepresenteerd in andere hele grote en waardevolle films. Het is even wennen, het irriteert overigens nergens, en dat is misschien wel het beste. Hij deed het overgiens gewoon leuk. Dar Salim vond ik ook prima acteren als Ahmed, de tolk die eigenlijk op een gerechtigheid missie was.

Qua verhaal vond ik het allemaal wel aardig. Ik merkte overigens wel aan mijzelf dat ik het eerste uur wat interessanter en dus leuker vond an het tweede deel. Maakt verder niet heel veel uit maar, voor mijn concentratie was dat wel helemaal verrot. Al om al een prima oorlogsfilm, al deed het me niet heel veel.

“Oh, just knock its horns off, wipe its nasty ass, and chunk it right here on this plate.”

Best een geinige film al zeg ik het zelf. Hoewel ik sowieso van ‘Woody Harrelson’ gauw films kan waarderen had ik hier enige betrekkingen bij, vooral toch het begin had zo zijn twijfels. Maar de film gaat vrij snel zijn plot na, en daardoor word er eigenlijk nergens echt te lang stil gestaan. De film kent een bepaalde vaart en weet zeker snel door te gaan door vele leuke komische momenten gepaard met actie. Toch word er heel veel herhaald, en dan kan de film soms wel irritaties op leveren, en lijkt het snelle er al gauw af te vallen.

De ruzies worden irritant, hoewel ‘Woody Harrelson’ en ‘Kiefer Sutherland’ vrij leuk hun rol weten te vertolken en de cast zijn best doet weet ‘Gregg Champion’ soms niet wat hij moet doen met bepaalde situaties. De film loopt daardoor soms tegen zichzelf aan, ook de politieagent die met zijn paard overal tevoorschijn komt is niet altijd even interessant.

Het is uiteraard typisch Amerikaans, wie heeft het vroeger niet gedaan als kind: cowboy en indaantje spelen met vriendjes, tijdens carnaval of zelfs erbuiten. Ik vind ‘Cowboys’ altijd wel gaaf, en ook het thema was daardoor best geinig. Twee jongens van het ‘boerenland’ en echte ‘Cowboys’ die zich mengen in het drukke stadsleven waar alles net een tikkeltje anders gaat: dat is best wennen!

Het is allemaal leuk bedacht, alleen de uitwerking had op veel punten toch wel iets beter gekund. Komedie weet zich leuk te mengen met de actiescènes en het verhaal is niet al te lastig waardoor je hem makkelijk kan volgen. Al om al een beste zit, hoewel ik niet beter had verwacht was het toch leuk om te zien.

3.0*

Cowboys & Aliens

De zoveelste en ik denk voor een lange tijd ook vooral de laatste herziening van ‘Cowboys & Aliens’ die mij nu wel mijn strot uit komt. Ik heb de film puur aangezet omdat hij op Netflix te zien is, ik mij verveelde op het moment en ik dan een degelijke mening had staan hier van ‘Cowboys & Aliens’ maar, echt bijzonder vind ik de film niet meer. Ik weet nog wel dat ik in 2011 toen de film uit kwam erg gehyped was om ‘Cowboys & Aliens’ en dan vooral omdat dit mij een zeer gave film leek te zijn. De eerste keer dat ik hem zag was hij wel degelijk erg vet, daarna zijn eigenlijk mijn gevoelens voor deze film ver ingezakt en nu vind ik hem verre van interessant, helaas.

Ik vind ‘Cowboys & Aliens’ geen passende film voor Daniel Craig, hoewel ik de acteur wel aanschouw (en zeker na zijn James Bond films) vind ik hem in ‘Cowboys & Aliens’ niet goed. Daarbij vind ik een Harrison Ford ook niet echt een gezicht voor in ‘Cowboys & Aliens’ ook al is hij natuurlijk een gezicht van ‘Star Wars’, ik kan er gewoon niet aan wennen. Daarbij vind ik in het algemeen dat Jon Favreau niet alles uit zo’n goeie cast heeft weten te trekken. Abigail Spencer mooie meid, maar die krijgt ook weer zo’n pruts rol aangewezen: ze blijkt ook een alien te zijn van een andere planeet, en komt nadat ze ‘overleden’ is weer tot leven in het vuur, ach ja je moet toch wat!

Het verhaal was wat saai en na mate de film tot zijn einde komt ook wel clichématig. We volgen Daniel Craig die opeens wakker word in het ‘wilde westen’ ?. Hij rijd richting een stad waar hij in de problemen raakt met een bandiet maar, ze zijn ook onder de indruk van wat hij om zijn arm heeft zitten. Na mate het avond word begint de eerste actie scene, best laat in de film. Alien schepen vallen hun dorp aan en nemen heel wat inwoners mee. Eenmaal de aanval gehad te hebben neemt Craig een ploeg van geweld mee om te reizen waar hij dan zijn oude groep (voordat hij mee genomen werd door de Aliens) tegen komt. Nadat ze op de vuist zijn gegaan en ook hun aangevallen zijn door aliens besluiten ze samen met indianen een team te vormen om het ‘hoofdkwartier’ aan te vallen, eenmaal de aanval begonnen blijft je iets van een half uur aan actie houden waar de aliens tegen de mens vecht en is de film ook zo weer klaar.

De hele combinatie van Cowboys en Aliens voelt niet lekker. De film speelt zich af in 1873, de tijd van de cowboys en indianen en blijkbaar ook aliens. Ik vond de setting erg leuk, een kleine town met een bandiet die daar de baas speelt en de sherrifs natuurlijk. Daarbij blijft Favreau vaak te lang op een setting wat het was saai maakt om naar te blijven kijken. En ik denk dat ik me cijfer toch met een halve punt ga verlagen want de film word na elke herziening slechter. De aliens zagen er prima uit maar het zijn niet de ‘beste aliens’ die ik gezien heb. Het is geen spektakel wat ik me wel voorgesteld had en dat vind ik echt jammer.

2.5*

“What are you, some kind of kung fu James Bond?”

Heerlijke actieprent met vechtheld ‘Jet Li’ en raplegende ‘DMX’. Ik blijf het toch altijd komisch vinden dat mensen dit soort films afkraken om de hersenloosheid in zowel verhaal als actie maar, dat had je toch allang kunnen verwachten. Als je zo naar het affiche kijkt van deze film krijg je exact op je beeldscherm zoals je mag verwachten en zoals je eigenlijk al wel verwacht. Enfin, ik denk dat zoiets bij elke film wel geldt en ook ik vind niet alles tof. Dit vond ik echter wel tof, dit was een typische film die je op kan zetten als je even een avondje wil knallen, met leuke constante actiescènes die vooral erg over-de-top zijn.

‘Jet Li’ deed het opzich best aardig. Ik heb zelf nog niet héél veel van deze beste man gezien, de films die ik heb gezien komen vaak wel overheen met deze. Leuke actiescènes weet hij wel te vullen, met een vleugje ‘Hollywood’ natuurlijk. Dat zie je aan alles, wanneer ‘Li’ zijn voet ergens tegen aanzet vliegt men de hele zaal door, best komisch natuurlijk en zo vermaak je, je echt wel. ‘DMX’ vult met zijn rol de cast lekker aan, deze gangster-rapper weet zijn actiefilms lekker cliché te maken maar, het is wel erg leuk. Helaas is deze door mij gewaardeerde rapper vorig jaar gestorven, op 50-jarige leeftijd. Met dit soort films laat hij een leuke legacy achter, en blijft heerlijk vermaak voor de zondagavond. Voor de rest is de film niet bijzonder qua cast, de films wordt nog aangevuld door een leuk team, waar ook even een vrouw tussen moet zitten wat wordt ingevuld door ‘Gabrielle Union’, leuke rol maar eigenlijk niet echt veelzeggend.

Het verhaal is leuk, wel héél erg cliché. De film volgt een groep overvallers die een overval pleegt op een bepaalde kluis/bank waar zwarte diamanten in zitten, althans diamanten? Deze zwarte stenen zijn veel geld waard, en worden ook gezocht door Taiwanese autoriteiten. Dit zorgt voor een heel erg vermakelijk kat en muisspel met wel een saai script, als ik eerlijk ben. Alles is te doorzien wat ze doen, en zoals ik dat al eerder zei ontkracht het wel mijn mening maar, na een gegeven moment zat het wel wat tegen. Dat kwam misschien meer omdat de film toch wel echt lang duurt, voor een honderd minuten is deze film gewoon te inhoudsloos, en dan zie je vaak dat zulke films na een anderhalf uur wel klaar zijn. De film draaft daarmee soms iets te lang door in zijn eigen waanzin tot succes maar, gelukkig zitten we bijna niet stil. De film levert constante actie, wat je als kijker wel weet te vermaken.

De soundtracks zijn uiteraard makkelijk te bedenken, en veelal uit gebracht door ‘DMX’ en zijn vrienden. En dan vooral de beginsong ligt mij heerlijk, wat is gezongen door mijn all-time favoriete rapper ‘Eminem’, hiermee doet hij overigens wel een duet samen met ‘DMX’. ‘Go To Sleep’ is daarmee dus echt een fantastische opener, haalt het cijfer wel weer omhoog voor mij.

Dus ja, deze actie prent is gewoonweg vermaak, met ontzettend veel clichés die de film juist helemaal afmaken. ‘DMX’ is de absolute badass, en dat laat hij ook weer veelvuldig zien in deze film, en samen met ‘Jet Li’ weet hij zich er wel door heen te worstelen.

Crank

Ooh, heerlijk Actie film van Statham weer, Crank is vollop genieten geblazen met continu over-de-top actie die bij zijn concept echt lekker wegkijkt. Normaal ben ik echt niet van dit soort over-de-top films maar Crank maakt mijn middag weer helemaal goed! Ik heb deze film nu al voor de derde keer gezien en het blijft lekker wegkijken.

Zoals velen weten ben ik een echte Statham fan, ik heb tot de dag vandaag alle films gezien waar de beste man in speelt en hoe voor sommigen Arnold of Sylvester een echte held is, is Statham dat voor mij. Ik denk dat dit puur komt omdat ik met Statham opgegroeid ben, de man kwam rond het begin van mijn film verslaving een beetje echt in beeld en de eerste films die ik gezien heb destijds was o.a. met Statham, dus dat is nu nog steeds genieten!

Crank verteld het verhaal over Chev Chelios die als een bepaalde ‘huurmoordenaar’ werkte voor Carlito. We beginnen de film al goed met een first-person perspectief van Chev die ruig wakker word en nogal (onder invloed lijkend) ruig door zijn huis heen loopt. Er staat bij zijn TV een disc met grote letter ‘FUCK YOU’ er op geschreven. De film laat zien dat Verona een bepaald gif in Chev heeft gespoten die er voor zorgt dat hij zijn bloed op een bepaald niveau moet laten rondpompen anders gaat hij dood. Chev gaat opzoek naar Verona en komt als eerste terecht bij een zwarte motorbende, waar hij ook de eerste tegenvallen voelt als hij te lang stilstaat. Chev doet er van alles aan om toch zijn bloed te laten rond pompen, zo neemt hij een paar gram Coke, een paar spuitjes met epinephrine en doet genoeg gekke dingen. Racen met zijn auto door het winkelcentrum, een politiemotor stelen en noem zo maar op.

Ook Crank kent een paar geweldige scenes. Zo is de scene dat hij epinephrine inspuit en daarna vol met adrenaline zit waardoor hij als een malloot gaat rond rennen is goud waard. Ook de Neukscene in Chinatown en de eind scene. is tof, allemaal niet altijd even geloofwaardig maar wel over-de-top geweldig. Ook de scene dat hij de taxi jat en daarna Al-Qaida, Al-Qaida roept waarna oma’s die vent even een pak slaag geven, lekkeerrr!!!!

Zowel heeft deze film 1 klein minpuntje in mijn ogen, de verschrikkelijke ringtone die maar in mijn hoofd blijft zitten! Desalniettemin verminderd dit niet de film en blijft de tempo lekker hoog, je zit vanaf de eerste minuut lekker met je verstand op 0 te kijken, vervormde beelden en het gevoel dat je zelf helemaal plat ligt van de drugs is vaak genoeg aanwezig. Vanaf begin af aan is deze film totaal niet serieus, en dan met het dunne verhaal er tussen gesmeten om toch nog een soort ‘bad-guy’ te pakken is leuk. Je moet deze film gewoon niet serieus nemen, een Statham die helemaal doordraait en dan ook nog eens de gekste kapriolen uit haalt, genieten! Deze film kon voor mij niet meer kapot en misschien is het cijfer dat ik geef wel helemaal van der zotten, toch heb ik er onwijs van genoten! De derde keer heeft het zeker tien keer beter gemaakt voor mij, dit is de Statham film voor mij. Ik heb de volle 88 minuten alleen maar zitten genieten!

4.5*

Crank: High Voltage

Zo net toen ik het eerste deel van de Crank films zag wist ik het, dit zijn mijn films, echt heerlijk overdreven en misschien net niet te overdreven dat ik het begin te haten. Crank: High Voltage is het en ik weet het gewoon, mijn ideale film van lekker gekkigheid en eigenlijk iets wat nergens op slaat. Mijn nummer 1 ‘verstand op nul’ film!

Crank: High Voltage brengt het allemaal op een iets gaver level dan dat nummer 1 Crank (2006) dat weet te doen, misschien nog wel een tikkeltje gekker en overdreven dan dat Crank (2006) dat weet te zijn en nog steeds echt te gek! Ook in Crank: High Voltage vliegen je de vette scenes voorbij en de film raast er eigenlijk zo door heen dat je het om kijken er bij hebt, het lekkere over-de-top geweld is ook hier weer prima aanwezig.

In Crank: High Voltage word het concept helemaal omgegooid. Waar in deel 1 het vooral ging over een bepaald Chinese gif word hier Statham geopereerd en zijn hart eruit gehaald hij krijgt hiervoor in ruil een kunsthard die op elektriciteit werkt. Dit keer hoeft Statham dus niet te zorgen voor een bepaalde adrenaline kick maar vooral dat zijn batterij genoeg opgeladen is, hoe verzin je het.

Wederom laten Mark Neveldine en Brian Taylor zien dat ze hier een meesterwerk kunnen neerleggen, een echte meesterwerk om deze heer hier te laten genieten! Ze laten ook hier weer te gekke scenes zien onder andere de operatie van Statham is leuk bedacht, dat ze bijvoorbeeld ook zijn penis wouden doneren, want zijn hard is immers gedoneerd (niet vrijwillig) aan de Chinese opa. Het achtervolgen van Johnny Vang, en dan kom je in een eerste huis terecht waar Statham een gekke stalker krijgt, de seksscene op de renbaan, lol! En, de schietscene in de stripclub, waar een stipster word geraakt in haar borsten en de siliconen er uit lopen, geweldig!!!

Het verhaal is eigenlijk weer best simpel en je moet het dit keer weer totaal niet serieus nemen, het verhaal is er echt ingebreid om de film nog ergens op te laten lopen want alle scenes wijken totaal af. Chev Chelios word door Don Kim meegenomen waarbij zijn hart eruit gehaald word om doortegeven. Wanneer Statham wakker word wil die achter het hard aangaan en zoekt hierbij Johnny Vang. Vang heeft het hard van Statham en Statham wil die graag terug. Onder de achtervolgingen staat Statham weer gekke dingen tegemoet en moet veel actie in het spel komen om het hart terug te winnen, heerlijk om te volgen en het raast er weer doorheen als een sneltrein!

Achteraf moet ik toch toegeven dat deze film leuker is dan zijn voorganger en ik hier echt met alle honderd procent heb zitten genieten hoe Statham lekker zichzelf is en lekker gek doet waarbij Crank: High Voltage toch een leuke stempel bij mij weet neer te zetten!

5.0*

“We can defeat these pea-brained lizard shits.”

Met vrij lage verwachtingen deze film in gerold. Het bioscoopbezoek heb ik aan mij voorbij laten gaan en ik heb hem maar binnen gehaald om vanuit mijn eigen bank er eens te voor gaan zitten. En zoals verwacht is het niks bijzonders, een film zoals duizenden. De mensheid die geterroriseerd word door meerdere dieren en moeten overleven. En dan kunnen we al vele titels uit de kast trekken die een soort gelijk concept voeren met ook grote namen als een ‘Jaws’. Maar dit keer is het toch anders, en is het voor mij de eerste keer dat ik een film zie met krokodillen in de hoofdrol. Ik heb er al velen gehad: haaien, slangen, spinnen, wolven, beren en piranha's maar krokodillen stond nog niet echt in die lijst.

De film is vrij doorsnee, een echte typische blockbuster zoals we gewend zijn uit Hollywood. Het overleven van vele aanvallen dat waarin ik toch denk als zo’n beest je eenmaal te pakken heeft je het niet zo makkelijk wint zoals in de film. Een leuke setting, zo onder dat huis die de spanning toch wat weet op te krikken. Maar ook veel dingen waarvan je ziet dat het eigenlijk gewoon een vermakelijke film is, zonder dat je het serieus moet gaan nemen. Bloederig was het zeker, spannend niet heel erg. Je kon eigenlijk van te voren wel voorspellen wat er zo al ging gebeuren. Prima zit, die voor als nog helemaal niet lang duurt waardoor je er zo door heen bent, zeker omdat we na zo’n tien minuten niet stil zitten en er constant wel wat gebeurd. Vlotte film, daar hou ik van zeker als ze zo mainstream zijn als deze.

3.0*

"Heil Gunther!"

Wederom een horrorfilm die al een aardig tijdje op mijn kijklijst stond, en ik volgens mij ook een paar keer had genoteerd om te kijken tijdens de ‘horror challenge’ maar, waar eigenlijk nooit echt werk van is gemaakt. Wel altijd rustig bewaard voor de tijd rijp is, en vandaag was dan de kans hem eindelijk eens te zien. Een kleine horror projectje van de ‘Puppet Master’ regisseur Schmoeller veranderd merendeels toch wel in een tegenvallend werkje. Niet dat ik het een saaie of slechte film vond, dat zeker niet; ik had er wel een tikkeltje meer van verwacht.

Op zich was het idee van deze film helemaal nog niet zo slecht. Het is best een gestoord idee, waar een man zijn huis onderverhuurt aan verschillende studentes, die wel een bepaalde schoonheid moeten hebben om toch binnen te komen. Karl Gunther is duidelijk een eigenaardig typetje maar, weet wel vriendelijk over te komen. En zo op het eerste gezicht lijkt er maar weinig aan de hand, de dames vermaken zich wel, zingen liedjes maar, horen wel vreemde geluiden. De eerste drie kwartier wordt eigenlijk opgevuld met maar weinig bijzondere scenes. Het is prachtig om Sophie bijvoorbeeld topless te zien, er wordt hier en daar wat gevreeën en de rest is eigenlijk niet zo bijzonder.

De film ontpopt zich best lastig. Komt heel laat opgang, en moet het eigenlijk hebben van het eigenaardige acteerwerk van Klaus Kinski. Vrij snel is duidelijk dat hij dus door het huis heen kruipt via de schachten om zo de verschillende dames te bespieden maar, ook op dat vlak mocht het wel wat spannender. Misschien meer intiemere momenten, zeker als je zo’n gestoord idee bedenkt. Het blijft allemaal uit, en wist nergens echt interessant te worden.

Ook miste ik misschien het echte moorden in deze film. Zeker als je zo'n idee bedenkt kan je er veel meer leukere gore momenten uithalen, wellicht ook meer werk met de achtergrond van Gunther, het is het allemaal net niet. Een soort gestoorde zoon van een oude nazi kon in mijn ogen veel beter, het zogenaamde experimenteren, de kamers met martel- en moordwerktuigen heb ik gemist? Of heb ik niet opgelet?

Dus ja, het was gewoon niet de film geworden wat ik had gehoopt dat het zou zijn. Hoewel het met vlagen nog best creepy kon worden, had er wel veel meer uitgehaald kunnen worden, en dat maakt deze horrorfilm toch eigenlijk ook helemaal niet zo erg horror. Zonde.

“Look, we've quarantined the area. We're sealing off the town!”

We zitten op het moment in een vreselijke tijd voor iedereen waarbij de wereld in een crisis zit. Het is een jaar geleden dat we zijn begonnen met een pandemie. Het leuk me daarom ook wel geschikt deze film te kijken, hoewel het hier om een ‘epidemie’ gaat vond ik het wel een bijpassend concept bij de tijd waarin we nu leven. En het is extra handig omdat de film mooi in aanmerking komt van de ‘De 70s challenge’ en ik had hem eigenlijk ook voor deze challenge uitgezocht.

De films van ‘George A. Romero’ heb ik altijd wel kunnen waarderen, het is toch de grootmeester van één van mijn favoriete horror genres (in mijn ogen) en ik vind tot zoverre zijn films die ik heb gezien (en dat zijn er nog niet veel hoor) geslaagd. Toch is het geen ‘Romero’ als er geen boodschap aan zijn film vast zit, althans hij iets wilt mee geven. Hier is het wel te zien dat het vooral gaat om de staat (en dan het leger) tegen zijn inwoners, machtsvertoning? Toch met zo’n laag budget is er best een aardige film neergezet. Inderdaad, de film is wat hakkerig en we springen nogal snel over op scenes, er wordt dus geen enkel moment rust genomen door ‘Romero’. Dialogen waren wel aardig verder maar, qua verhaal was de film nergens echt héél boeiend. Het acteerwerk is echter niet van een goede klasse. En het geschreeuw om met elkaar te communiceren werkte in zijn nadeel en werd langzamerhand ook wel irritant.

De film komt gelijk met de deur in huis vallen waar een man zijn vrouw vermoord en daarna het huis in de fik zet, wat ertoe leidde dat zijn twee kinderen ook overleiden. Het is dan duidelijk dat er iets fout is en ook als het leger arriveert. Vanaf daar volgen we verschillende mensen, een verpleegster met haar vriend die zijn gevlucht voor het leger en daar langzamerhand ook een gevecht mee hebben. En we volgen de basis en een dokter die eigenlijk proberen te ontcijferen wat het virus is en dit op te lossen en daarbuiten is er niet echt een verhaal. Waar de film sterk in is, is toch wel de actie die hij mee brengt en de heftige scenes.

De ‘heftige’ scenes verschillen. Zo kom je er vrij snel uit op een vrouw die een soldaat neersteekt met haar breinaalden al is dat niet alles. We komen later bijvoorbeeld ook op momenten dat iemand in de fik wordt gestoken door zijn eigen mannen (een soldaat) en even later zien we de pastoor zichzelf in de fik zetten buiten zijn kerk. Dit deed me een beetje denken aan een muziek cover van ‘Rage Against The Machine’ (klikken op eigen risico). Maar dat was niet alles, want buiten het feit om dat we heel veel doden zien omdat het natuurlijk een burgeroorlog begon te worden, zien we ook nog een scene waar incest gepleegd word. Al om al, de film is van verschillende markten thuis.

De mannen in de witte pakken waren oprecht beangstigend en dat maakte de film voor mij wel af. Waanzinnig grimmige vibe zat daar omheen en dan met de vele actie en het verhaal ging het prima samen. Je merkte wel dat er een laag budget op zat maar, ‘Romero’ ging daar goed mee om. Bijvoorbeeld wel het moment wanneer iemand doodgeschoten werd dat hij de tijd neem om schotwonden te creëren al moest dit wel voor het meeste horroreffect zorgen. Hele fijne zit verder, heb me prima vermaakt en de film ging snel voorbij door het vlugge werk van ‘Romero’.

3.5*

“Don't ask me why I can't leave without my wife and I won't ask you why you can.”

Begin vorig jaar (maart) heb ik het originele deel al eens gezien, en die vond ik eigenlijk best gaaf. Ik legde ook uit in mijn mening dat de pandemie waar we NOG STEEDS inzitten ook wel wat hulp bood om van een film als dit te genieten, virus uitbraak in een stad en vervolgens eigenlijk deze hele stad leeg vegen met vele gevolgen van dien. Toch is dat niet waar ik altijd door geïnteresseerd was in deze film want, tijdens mijn ontdekking van deze film kende ik het deel uit de jaren zeventig nog helemaal niet. De trailer pakte me echt onwijs goed, met een geweldig plotomschrijving en een duistere cover trok deze horrorfilm al gauw mijn volledige aandacht echter, nooit heb ik deze film proper kunnen pindakazen en was algauw mijn interesse weer wat weggezakt. Gisteravond was het maar weer eens filmtijd (aangezien we nog steeds niet uit kunnen) en merkte ik dat deze film op ‘Netflix’ was toegevoegd. Ik heb dan ook geen tweede keer hoeven te denken en deze film direct aan geslingerd.

Toch viel me het wat meer tegen. En ik weet niet of “The Crazies (Film, 1973)” ook begon zoals deze film maar, er was nergens duidelijkheid wat er nou precies gebeurde, geen introductie noch spanning, de film raakt kant noch wal met het begin en dat wekte bij mij de nodige zorgen. Ook ben ik van mening dat er veel meer mee gedaan had kunnen worden, het script is gewoon best saai en ook saai om te volgen, hierdoor kreeg ik soms het gevoel dat de film net iets te lang duurt in mijn opzicht, en dat doet het ook. Voornamelijk het begin is erg traag maar, dat kan ook nog komen door de nodige vraagtekens die ik bij de film hing.

Qua CGI was het ook matig, de nucleaire bom op het eind was erg onrealistisch en, eigenlijk ook totaal onnodig. Toch vond ik de make-up met name vooral de ‘zombies’ overigens wél heel vet, voornamelijk degene die in de cel was gestopt en daar langzamerhand helemaal transformeerde. Toch kon ik mijn vinger overigens niet plaatsen op deze man. Hete hij nou ‘Bill’ of ‘William’?

Dus ja, qua make-up was de film wel gaaf, de getransformeerde ‘zombies’ hadden de goede verhouding tussen toch nog menselijk maar, wel ernstig ziek. Met lekker veel bloed en toch angstige blikken. Toch vond ik persoonlijk deze film niet altijd even horror maar, stak het ‘thriller’ gehalte er soms met vlag en wimpel bovenuit. Er zijn ook zeker wel horrorscenes, zoals wanneer die man met een drietand door school loopt om vervolgens al die mensen op dat bed te vermoorden, prima scene overigens die ook erg angstig is. Alleen houdt het daar ook wel op, buiten een paar verbrande lijken en veel dode mensen is het niet echt bepaald een sterke horror.

Bij een film zoals dit vind ik het dus erg lastig vaak om te beoordelen, omdat vaak films duidelijk één richting op gaat, gaat deze film dat juist niet. En kiest de film voornamelijk een mix van erg leuke thriller scenes, en actiescènes waar duidelijk het Amerikaanse leger misdaden pleegt en dat gaat dan naar ontzettend saaie en slappe drama met echt een héél cliche en dun liefdesverhaaltje waar je eigenlijk niks mee kan. Door het van de hak op de tak springen wat deze film ook veel doet, ben je eigenlijk ontzettend gauw door het doel van de film heen en dan moet je 101 minuten ook wel vullen met onzinnige scenes.

“Will you take off your shirt... fuck! Seriously? It's like you're Photoshopped!”

Enige tijd geleden (eigenlijk vorig jaar nog) heb ik deze film ooit begonnen maar, ik was al snel afgekapt. De film trok mij niet helemaal, en ik kon nog niet echt normaal meer naar ‘Carell’ kijken nadat ik met ‘The Office’ was begonnen. Even bewaard voor later, en dat dat was dan vanavond. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog steeds niet helemaal over zijn rol van de serie kan kijken, maar dat is even wennen denk ik. Ik vond hem aardig spelen overigens in deze film, speelt zeker niet de beste rol die ik van hem ken maar, het blijft vermakelijk. Toch is het de gehele film waar ik een beetje voor val, en dat is dat er net iets te veel drama is en te weinig komedie. En dat is juist wat ik andersom echt had verwacht. Ik had toch wat meer komedie verwacht op een sukkelige liefde, en daarbij de nodige goed gecombineerde drama, en zeker na het zien van de hoge cijfers stond ik hier toch wat van te kijken.

En misschien is dat ook wel het gene waar de film bij mij toch niet zo wist te boeien tijdens de eerste kijkpoging, dat de film niet de lijn van verwachtingen door trok. Ik had echt even zin om te lachen, dat mocht helaas niet altijd zo baten. Ook meer omdat de komische scenes totaal niet komisch aanslaan, en het daardoor vaak nog taaier is om naar te kijken.

Qua cast zit deze film eigenlijk helemaal goed. Zoals ik al zei heeft ‘Carell’ hier de hoofdrol die ik redelijk vond spelen, het was niet altijd even overtuigend maar hij deed zijn dingen en er waren genoeg ‘Carell’ momenten zoals we hem kennen. Ook ‘Ryan Gosling’ vond ik vermakelijk, en zeker de strijd tussen die twee kon me echt bekoren en vond ik zeer vermakelijk om naar te kijken. Daarnaast deden ‘Julianne Moore’ en ‘Emma Stone’ het ook wel leuk, verder niets op aan te merken.

Het verhaal was redelijk, we volgen een getrouwd stel waarvan de vrouw ’Emily’ vreemd is gegaan. ‘Cal’ gaat het huis uit en bij haar weg, en verkeerd in groot liefdesverdriet als hij ‘Jacob’ tegen het lijf loopt in de clubs. Deze neemt hem mee op sleeptouw om hem om te toveren tot een soort seksgod en vervolgens gaat ‘Cal’ los, en neemt verschillende vrouwen mee naar zijn huis om er een soort ‘One Night Stand’ te houden. ‘Jacob’ is vervolgens bezig met zijn eigen handeltje, en neemt ‘Hannah’ mee, de twee worden verliefd. Ondertussen komen ‘Cal’ en ‘Emily’ weer wat meer bij elkaar als ook zijn geheimen boven water komt, hij heeft o.a. de lerares van zijn zoon meegenomen en deze confrontaties kwamen hard aan.

Uiteindelijk loopt het allemaal weer spaak, met weer veel ruzie en drama, ‘Cal’ die er achter komt dat ‘Hannah’ wat met ‘Jacob’ heeft. Uiteindelijk is het allemaal eind goed, al goed maar dat duurde helaas allemaal te lang.

Ik vond de film irritant traag, overdreven veel drama en te vaak onnodige ruzies die eigenlijk geen uitgangspunt had, neem bijvoorbeeld het moment dat er wat gevochten wordt in de achtertuin, tja, het is het allemaal net niet. Had zeker meer potentie voor mij, als hij een iets andere wending had gehad.

"Execute her or we go extinct.”

Hele toffe film vond ik zelf. Ik heb altijd een behoorlijke zwak voor dit soort Sci-Fi films, en dat merkte ik vandaag toch ook wel weer. Ik heb me echt uitstekend weten te vermaken, en ik heb eigenlijk niet zo héél veel minpunten te noemen over deze film. Ik zie toch best wat negatief berichtgeving bij deze film, niet alleen bij MovieMeter maar over het hele web, zo slecht was hij niet. Dit is één van de films waar ik dit jaar echt héél erg naar uit kon kijken en ook keek, en ik heb me dus echt vermaakt. Toch is het zeker niet de beste film in zijn soort, daar ben ik dan ook wel weer heel eerlijk in.

Mag ik dan als eerste benoemen dat ik het heel tof vind in wat voor prachtige films John tegenwoordig speelt. Tijdens Tenet vond ik hem al uitstekend acteren, ook hier in The Creator is het echt een waardige acteur. Hoewel je hem nergens kan vergelijken met zijn vader (dat is natuurlijk een geval apart), laat hij zeker zien dat hij in de toekomst waardig is voor veel andere mooie films. Ik kijk er naar uit, ik vind hem echt een toffe acteur. Voor de rest vond ik Madeleine het ook heel leuk doen in haar eerste film als Alphie, al zie je er natuurlijk niet veel van, ze is namelijk aardig bewerkt visueel om er uit te zien als een AI machine. Voor de rest volgt de film niet veel andere mensen qua hoofdpersonages, en draait de film voornamelijk om die twee. En dat laatste wat ik zeg, is misschien juist wel een klein beetje waar de film de mist mee ingaat.

Want de film draait iets te veel om het verdrietige verhaal dat Joshua zijn vrouw Maya terug wil vinden nadat het leger hem heeft verteld dat ze nog leeft, dan wel niet zogenaamd want ze bleek achteraf al vijf jaar in een bepaalde coma te liggen na de aanval op hen. Al draait het script daar wel iets te veel in door, en heb je eigenlijk meer het gevoel dat de film draait op basis van het liefdesverhaal tussen Joshua en Maya, dan de strijd tegen AI. En dat laatste is nou juist net waarom ik deze film zo graag wou opzetten, en mijn aandacht te pakken had. Misschien had daar juist heel wat anders mee gedaan kunnen worden, dan dat het script ons nu verteld. Dat het eigenlijk andersom was gegaan, en Joshua bijna doodging door een aanval van NOMAD, en Maya daardoor zich sterker voegde bij de rebellen, want ik meende dat hun kind samen dus de persoon is die ze zochten, dat werd me overigens nergens echt heel duidelijk maar, ik denk dat de film dit wel goed heeft aangegeven verder.

Daarnaast beheerst deze film een enorme lading aan prachtig geschoten beelden van mooie omgevingen van Azië, en wederom Amerika die Azië aanvalt, een typisch verhaal . Daarin scoort deze film overigens heel veel pluspunten; de omgeving. Ook de CGI werk is van topkwaliteit, hoe ik het liefste naar dit soort films wil kijken maar, je krijgt ze zelden zo geleverd. Ik vind het daarom heel tof om te zien dat we naast Gunn en Blomkamp ook Edwards hebben die goed CGI werk weet af te leveren (al wisten we dat sowieso al bijn Star Wars), althans wel met hun team. Maar dat zijn voor mij toch wel de twee regisseurs binnen het Sci-Fi genre die echt. En dat stelt mij wel gerust, want je mag me altijd wakker maken voor dit soort films!

De film levert dus prachtig geschoten beelden af, een mooi gebied en prachtig CGI werk. Jammer dat, dat gepaard gaat met een vrij dun script en misschien zelfs een matig verhaal, die met grote vlagen toch wat afgeraffeld aanvoelt, neem bijvoorbeeld al helemaal het einde. Door de hele film schuttert het verhaal gewoon een beetje, en daar ben ik ook niet zo'n groot fan van binnen dit verhaal. Maar goed, ik heb me daar verder ook niet aan gestuurd, omdat ik gewoon weg geblazen werd door prachtige scenes en toch wel heel erg vermakelijke actiescènes hoor. Ik ben heel erg geïnteresseerd in films waarin AI toch wel een soort van hoofdrol speelt, omdat het toch een realiteit kan worden. Wellicht niet binnen de tijd dat wij allemaal nog leven op deze aardbodem maar, in de toekomst zeker. Geen film van het jaar maar, wel immens genoten.

"One step at a time. One punch at a time. One round at a time.”

Ik heb begin dit jaar de hele Rocky reeks afgekeken, en was eigenlijk sindsdien wel van plan deze spin-off franchise ook te kijken. Deel drie is dit jaar ook uitgekomen, dus ik wil het allemaal toch even gauw meepakken. Duidelijk dat het me allemaal wat minder deed dan de Rocky franchise. En misschien was ik daar ook meer mee bezig, ik had denk ik te veel gehoopt dat dit gewoon een soort vernieuwde Rocky werd, al heeft Jordan gewoon die kracht niet in zich om Stallone te evenaren. Slecht van me, om dat wel te verwachten. Tja, het is gewoon wat je snel doet, zeker als het verhaal wel probeert aan te sluiten op misschien wel de beste Rocky film van allemaal.

Toch denk ik dat dit een hele succesvolle film is voor de jeugdigen, die nog weer een tikkeltje jonger dan mij zijn. De film zit namelijk vol met levenslessen die echt heel goed binnen weten te komen, alleen misschien is men iets té vaak op zoek naar dit sentiment. Al vond ik de combinatie van de vrij rustige en oude Rocky Balboa met veel levenservaring en dan de nogal fanatieke en velle Adonis Creed wel leuk. Duidelijk dat Stallone de rust brengt die de film nodig heeft, en Jordan zit opzich best lekker in zijn rol als Adonis, al vraag ik me af of hij wel hetzelfde charisma kan aftroeven zoals Stallone dat deed in de oudere serie. En dan heb je bijvoorbeeld ook Apollo Creed, de vader van, die gespeeld werd door Carl Weathers vroeger, die duidelijk ook meer charisma bezat.

Het verhaal vond ik overigens niet zo heel boeiend, en ik merkte dat de film gewoon te lang duurt omdat ik vrij snel afgeleid werd van de film. Het kon me niet echt boeien, al stond ik wel open voor een verfrissend verhaal. Voor mijn gevoel bereikte de film dat nergens. Het mist dan toch een beetje die klasse en stijl van Stallone. En ik mag het eigenlijk niet vergelijken maar, ze roepen het toch wel enorm op zichzelf af omdat ze duidelijk in het straatje van Rocky willen zitten.

Overigens raar dat je realisme gaat zoeken in deze film. Je weet eigenlijk precies waar de film naar toe leidt. Het boks gevecht is natuurlijk groots in beeld gezet, en dat was ook wel heel interessant om te volgen (ik ben best een boksfan) maar, realistisch is het nergens. Gewoon wederom een typisch Amerikaans verhaal, waar de harde en zware jeugd gepaard gaat met hard trainen naar het succes. Zoals ik al zei de nodige sentimentele quotes die duidelijk dienen om de jongere generatie aan te spreken dat het leven niet makkelijk is, wat ook niet zo is. Dus zeker daarin slaagt de film gewoon weer. Ook die scene waarin hij hardloopt, of eerder aan het sprinten is, en verschillende bikes met wheelies langs hem heen scheuren is en scene die ik ook vaak op social media voorbij zie komen, met een diepgaande quote. Het is er dus doelgericht voor gemaakt wat in mijn ogen prima is hoor.

Dan concludeer je makkelijk dat de film een standaard boksfilmpje is, die erg graag mee wel liften met de grote titelreeks. Leuk allemaal hoor om een soort sequel reeks te maken alleen deed het me duidelijk niet zoveel. De romantiek is overbodig trouwens, ook overdreven gedramatiseerd omdat hij niet wou vertellen dat zijn vader Creed is bla bla bla, echt dat mochten ze van mij part er gewoon uit laten. De film neigt ook niet te streven naar zo'n kant in het verhaal. De opkomst van Adonis Creed is leuk trouwens, alleen kon het me nergens echt overhalen. Misschien dat een herziening in de toekomst me nog weet over te halen, nu niet.

"Listen, why don't you just turn off your brain and let your heart do the talking.”

De bovenstaande quote is eigenlijk in één zinsopvatting direct wat er misgaat in deze hele film. Daar zal ik het zo even over hebben. Ik ben bezig om de drie films van Creed te kijken, en zo kan ik dan toch mijn hele Rocky avontuur voldaan afsluiten. Helaas schieten deze films overal te kort, en dat stoort mij behoorlijk. Van dit tweede deel had ik hele grote verwachtingen, eigenlijk misschien meer dan dat ik kreeg. Rocky IV is op het originele eerste deel na mijn meest favoriete Rocky film die er is, en dat heeft alles te maken met de loop van de verhaallijn en vooral de tegenstander van Rocky, ene Drago uit Rusland. Dolph Lundgren was destijd gewoon mijn favoriete en meest sfeervolle tegenstander van Rocky Balboa en ik denk dat, dat hier vrijwel geëvenaard wordt, alleen dan toch een maatje slechter.

Begrijp me niet verkeerd, Florian Munteanu is een heerlijke tegenstander als Viktor Drago, en weet uitstekend in de voetsporen van Dolph Lundgren te stappen. Zwaar afgetraind, en op het oog toch wel een maatje groter dan onze vriend Michael B. Jordan. Precies zoals dat ook was in Rocky IV en iets wat ik daarin juist héél cool vond. Ook hier is het een gevreesde tegenstander en ik vond dit toch wel echt een waanzinnig leuke tegenstander. Duidelijk was wel dat het trainen van hem mij meer aanstond dan van Jordan, iets wat juist niet zou mogen lijkt me. Maar ik vond Drago gewoon een heel stuk interessanter dan Creed.

Wat me misschien het meeste stoorde was misschien wel veertig minuten (of zelfs langer) aan waardeloze en misschien wat nietszeggende dialogen. Tuurlijk hoort het familiedrama erbij, dat had Rocky zeker ook alleen was het daar geen overwicht, en hier wel. Je zit dan té lang naar familiedrama te kijken, waar ik duidelijk gewoon niet naar op zoek ben. Neem als voorbeeld het moment dat hij in het ziekenhuis komt te liggen en zij dan ook bevalt van hun kind is een stuk in de film die heel lang duurt. Van mij part had er veel meer aandacht mogen zijn naar het eerste gevecht tussen hem en Drago, en het opwerken naar het tweede gevecht. Voor dat laatste is best kort, en daar baal ik wel wat van. Daar was in Rocky veel beter over na gedacht door Stallone. Daar was de familie zeker een prioriteit maar, het draait gewoon om boksen, en dat willen de fans ook zien. Dat is ook iets wat ik hier met deze film had. Ik wil het boksen zien, niet al de poespas er omheen.

Het eind gevecht was leuk hoor, het trainen ernaartoe ook. Maar de rest deed me allemaal niet zo heel veel. Ik vind hem eigenlijk misschien wel een tikkeltje leuker dan het eerste deel op sommige vlakken, bijvoorbeeld de tegenstander en het trainen wat meer maar, de familiedrama en misschien toch het saaie verhaal waren zeker slechter dan het eerste deel. Dus ik schaal dit eigenlijk hetzelfde als deel één. Echt jammer man, ik had hier toch wel echt wat meer van verwacht.

"The higher you get, the harder it gets.”

Ook dit derde deel heb ik vandaag maar eens opgezet, en mijn verwachtingen waren héél laag. Toch heb ik me stiekem best meer vermaakt dan het vorige deel en misschien wel als het origineel. Al was het nog steeds niet heel veel soeps, want ik blijf dit tegen over de Rocky reeks toch wel héél zwak vinden. Wel fijn dat Jordan nu zelf de regie in handen neemt, een beetje in de stijl van Stallone, duidelijk toch wel dat hij deze serie als zijn kindje ziet, jammer dat hij er zo'n dramatische soppartij van moet maken met nét iets te veel familiedrama. Dat viel me het vorige deel ook al op, echt niet best.

Ik vond de tegenstander in deze film opzich wel leuk. Kan overigens niet toppen aan het niveau van de Drago's maar Dame vind ik een leuke tegenstander. Beetje jammer hoe het verloop gaat, weinig Jordan, veel ander gezeik. Best leuk dat we terug in de tijd gaan naar zijn jeugd maar, het deed me allemaal niet zo heel veel. Wederom ook weer best een vrij saai verhaal vond ik persoonlijk, het deed me niet heel veel hoe het ging. Toevoeging van hun kindje vond ik overigens ook niet echt interessant. Wat ik zei, dat ze terug in de tijd gingen vond ik wel prima, zo vond ik het opzich best mooi om te zien dat Dame ook vrij goed was in het boksen, met die achtergrond een waardige tegenstander.

Stallone wordt wel echt gemist, het is ook vrij direct dat hij eruit ligt en wordt bijna niet meer genoemd, jammer man! Voor mij is de Creed serie hiermee ook wel klaar, een vierde deel zou ik vast kijken maar, zonder Stallone vind ik het hele verhaal omtrent Rocky en Creed niet interessant meer. De gevechten waren overigens prachtig geschoten, daar is niks op aan te merken, alleen tja, jammer dat er voor de rest niet zoveel mee gedaan werd.

"I don't know what to say. It's like a penis... just smaller.”

Als debuutfilm is dit een erg geslaagd project voor Smith. Maar, het heeft wel de nodige punten waar toch wel wat meer aandacht aan besteed mocht worden. Dat zorgt er eigenlijk voor dat je Creep met een gemengd gevoel aan het kijken bent. Ten eerste is het best duister, creepy en weet Smith een fatsoenlijk horrorscenario neer te zetten. Daarnaast lijkt de film qua speelduur te weinig tijd te hebben, ik kreeg het gevoel dat Smith nogal veel in een kleine tijdsperiode wou stoppen. Dit zorgde er onder andere voor dat het verhaal niet boeiend was en soms zelfs onlogisch om te volgen, de film zijn spanningsopbouw toch wel merendeels miste en het nergens daadwerkelijk echt spannend werd, en dat zijn dingen wat je wel echt mist in deze film.

Daarnaast vond ik zelf dat de film te lang duurt om echt fatsoenlijk op gang te komen. Franka Potente is een leuke verschijning om te zien maar, ik vond haar niet heel sterk over komen in deze film. Helaas leunt de film vaak op haar personage, die dan al niet echt voldoende wist over te komen en daardoor toch nogal zwakjes aan voelde. Na een kleine drie kwartier wist de film fatsoenlijker te worden, werd het allemaal wat grimmiger en wat bloederiger en dat is eigenlijk wat deze film nodig had op dat moment.

Maar, de film laat ook voldoende goede dingen zien. Zo vond ik het monster (Craig) wat gespeeld werd door Sean Harris echt heel erg vet. En daar had in mijn ogen echt veel meer mee gedaan mogen worden. Want het is pas na een uur dat je hem echt fatsoenlijk kan zien, en dat het ook echt meer creepy werd dan daarvoor. Ik denk dat Harris de film omhoog draagt met zijn rol, en dat de film dat toch goed heeft gedaan.

Voor de rest werd het hier en daar wel wat bloederig. Maar, er had veel meer mee gedaan mogen en moeten worden want de film voelde wat dat betreft meer en deels toch gewoon iets te zwak aan wat in mijn ogen toch echt niet voldoende was om er heel erg van te genieten. Ja, het is een leuke horror maar het had een tikkeltje beter gemogen. Neemt niet weg dat Smith hierna ook met fantastische horrorprenten is gekomen, en deze film laat wel zien wat hij in huis heeft. Zeker ook met kleine grapjes, als die bijvoorbeeld Mandy zogenaamd laat opereren door Craig, die met handschoenen loopt te kloten alsof hij nog een ervaren dokter is, zijn handen wast en er ook een bordje aan de muur hangt dat handen wassen goed is voor de hygiëne. Leuke dingen, helaas te weinig om de film te redden.

‘Tubby time’

Toen ik de leeftijdswijzer een ‘9’ aanzag duiden voelde ik de bui al wel een beetje hangen, een ‘horror’ film die met zo’n leeftijdsklasse wordt aangeduid dat betekent niet veel goeds. En die verwachtingen worden bewezen in deze film want, het is duidelijk geen horrorfilm, en daar wil de film ook helemaal niet naar toe. Wat wel zo is, is dat deze film al zo lang op ‘Netflix’ staat zolang ik mij kan heugen, en altijd heb ik hem rustig door gedrukt want het leek mij niet zoveel aan. Maar aangezien de tijdsduur en zijn labels heb ik hem toch even mee gesnoept voor de challenge.

Ik ben normaal erg fan van found-footage films, er hangt standaard een bepaalde sfeer bij die ik wel erg goed kan hebben, mijn favoriete films in deze film klasse is toch wel de ‘horror’ film, het voelt allemaal net wat anders aan. Ook deze film wordt verteld in found-footage, en dat is eigenlijk het enige positieve wat deze film te bieden heeft. Want de film is eigenlijk nergens echt boeiend, buiten het einde om waar je eigenlijk de gehele film al op zit te wachten. Best zonde, want het begon vrij vlot en de tijdsduur is ook niet heel lang.

Maar, wees voorbereid als je zin hebt in ellelange dialogen (wat eigenlijk niet klopt omdat de film amper een uur duurt) waar veel onzin in verteld wordt dan is deze film aan jou uitbesteed. Er wordt duidelijk meer verteld in de peronages, en zoals ik al las de ‘karakteristering’. Want ‘Josef’ kwam al ene beetje raar uit de bocht, en het was vanaf het begin al duidelijk dat hij wel iets wou van ‘Aaron’ maar, wat?

Na maten de film door speelt kom je er langzamerhand achter, en blijkt Josef een seriemoordenaar te zijn, en hij verplaatst zich steeds duisterder door zijn karakter heen. Ik vond het overigens wel geinig dat einde, met die hakbijl, al is het niet echt een spektakelstuk. Ook vond ik het wel mooi dat het wederom via ‘Craigslist’ is, een Amerikaanse website waar in het echt serieus wel zulke moorden uit ontstaan zijn, je kunt enkele ook gewoon vinden in documentaires op deze site.

Dus nee, ‘Creep’ heeft mij al jaren achtervolgt als ik horrorfilms zocht op ‘Netflix maar het was echt totaal niet boeiend te noemen. De film is saai, met een paar spannende momenten die achteraf niet spannend hoefde te zijn en scares die te slecht uitpakken, deze film is in mijn ogen wel een flop.

1.5*

PS. Dit is mijn 1998ste stem, dat is precies mijn geboortejaar!

“Well, this is my destiny. Sara loves her juicy fruit. And Aaron loves to kill.”

Nadat ik het eerste deel heb gezien leek het me wel net zo geschikt om het tweede deel er achteraan te plakken, nu we toch in het verhaal zaten en weten waar de film enigszins overging leek het mij het mooiste om deze film te kijken. Toch een sprankeltje hoop omdat de ‘drama’ tag van de vorige film is veranderd in horror/thriller én een mooiere score heeft, blijkt toch weer voor de schijn te zijn. Ook deze film valt tegen, op sommige vlakken wel beter als zijn voorganger maar over het algemeen alsnog erg saai.

Met ‘Mark Duplass’ blijft de film gelukkig nog wat origineler aanvoelen, en gaan we mooi door waar deel één is geëindigd. Dit keer is hij weer de vreemde man, wat toen ‘Josef’ was maar noemt zich in deze film ‘Aaron’, de naam van zijn vorige slachtoffer, en hij laat ook nog met trots het filmpje zien waar hij ‘Aaron’ vermoord. ‘Duplass’ doet het leuk, niks bijzonders aan verder en ook echt één van de weinigen die we in de film zien, samen met ‘Desiree Akhavan’, die het ook wel prima deed.

De film is eigenlijk gewoon weer spanningsloos en nergens echt boeiend te noemen. Dit keer begon de film leuker dan dat hij eindigde, en dat is precies het tegenovergestelde van deel één. Ik kan er niet veel meer van maken, smakeloze saaie zit, die nog saaier was in mijn ogen dan zijn vorige deel. En ik snap echt niet waarom deze films als 'Horror' zijn bestempelt..

1.0*

"First off, we gotta know what kind of a place it is.”

"It's a bomb shelter!”

“I don't think so.”

“Well what then?”

“I think we're in a containment vessel, designed to keep something in, not out.”

Jeetje, deze film is nog best populair hier zie ik zeg, aardig wat meningen en stemmen voor een film waar ik dat overigens totaal niet bij had verwacht, want dit is natuurlijk een ontzettende B-film van jewelste. Wel een best vermakelijke film, al kwam dat ook meer dat hij maar een uurtje duurt, je bent er dus ook zo weer klaar mee.

Eigenlijk gewoon alle lof naar de special effects makers van deze film hoor, echt heel leuk gedaan. Hoewel de nodige props wel erg slecht ogen, alsof die van het plaatselijke spookhuis van de kermis zijn geplukt, het werkt met vlagen wel gewoon. Maar, het kan ook nog best gore wezen, en daar ging ik behoorlijk goed op.

Dat gezegd hebbende is de film voor de rest wel tam, verhaal is er gewoon bijna niet, en aangezien het een one-location film is zitten we gewoon een uur vast in een ruimte, waar we ook niet echt meer uit komen, totaal niet erg want ik vond het een hele vette setting. DeCoteau laat duidelijk zien in wat hij in staat is, en dat vond ik behoorlijk cool!

Ook heel tof om Linnea Quigley te zien, prachtige vrouw die veel schittert in dit soort jaren tachtig prul. Ik moet gauw maar eens veel meer van haar werkjes zien, deze was ook gewoon prima te doen maar, over het algemeen ben ik wel van mening dat ik ook betere films in het genre heb gezien, en soms liet dat monster me nogal onbevredigd achter.

"God is Dead. Hell Still Exists.”

Tja, als ik lees hier beneden mij dat deze film niet eigthies waardig is, dan lach ik de ballen alweer uit mijn broek. Deze film is precies wat je mag verwachten van een eigthies film, straalt ook diezelfde klasse uit die de toppers in hetzelfde genre ook hebben en doet eigenlijk bijna alles wel goed. Toch is deze film geen topper, en ja ik weet dat het een beetje dubbelzinnig klinkt wat ik nu zeg maar, deze film is helaas gewoon niet goed op veel vlakken, en dat vond ik echt wel jammer. Eigenlijk komisch het begin van deze film vertelt je gelijk waar ze direct naar toe willen, een onwijs b-matige en nietszeggende openingsscène waar je later in de film ook geen reet meer mee deed, het mooiste was wel toen de vrouw aan kwam rennen in slow-motion wat, volgens mij gewoon eerder gespeelde slow-motion was dan echte slow-motion, echt mooi.

Voor de rest valt er ook niet heel veel te vertellen, het verhaal is wel geinig maar werd nergens echt interessant en eigenlijk is dat helaas wat er ook fout gaat in de film. Ik vond het na een tijdje niet meer zo heel interessant en na een ruim uur was ik er ook echt wel klaar mee. Nergens bereikt de film echter het niveau wat die had moeten halen en dat is best wel jammer, wat ik al las de film is erg sfeerloos waardoor de film ook nooit pakkend en/of boeiend werd.

Tja, als je poster bekijkt (hoe de beste man zijn wapen vasthoudt) kun je wel een beetje raden waar de regisseur zijn idee vandaan houdt. Duidelijk dat deze film geïnspireerd is door vele jaren tachtig cult-classics, noem een EFNY en The Terminator. Tja, hij haalt het niveau in ieder geval nergens.

“Steiner... is a myth. Men like him are our last hope... and in that sense, he is a truly dangerous man.”

Na toch wel na enkele tips en zeker ook een beetje het aandringen nu bij ‘De 70s challenge’ van mede filmfanaat en liefhebber van tweede wereldoorlog films ‘Theunissen’ heb ik toch na lang wachten (misschien wel te lang) deze film aangezet. Die weer op mijn pad kwam door de bovengenoemde ‘challenge’ waarvoor ik enkele jaren zeventig films (zo’n vijftig stuks) heb uitgekozen om te kijken waaronder ook deze tweede wereldoorlog film. Ik moet zeggen dat ik wellicht spijt heb en misschien te lang gewacht heb om te kijken maar toch overdonderd en vooral erg blij ben hem nu wel gezien te hebben want de tips hebben wel hun woord waargemaakt: dit is een fantastische film.

De film doet eigenlijk bijna alles goed. De film is zeker in volledige actie en we zitten nergens gelukkig stil. Ik heb zelf de ‘132’ minuten durende versie gezien van deze film, geen idee welke scenes daar verschillend in zijn dan de verkortere versie. Ooit heb ik deze DVD weten te scoren op de mark van het legerevenement of misschien beter van het historisch evenement ‘Militracks’ en ik denk dat, dat ook de volledige versie van deze film is. Het zat er in ieder geval al aan te komen dat ik deze film ging kijken, ik wachtte er wel lang op.

De film begint lekker hard met het Duitse offensief in het oostfront. Daar waar duidelijk de Russen aan het doorbreken zijn en een Duitse compagnie zich hebben gevestigd met daar de ‘mythe’ van die linie genaamd ‘Rolf Steiner’. Een sergeant en een verdomd goede in het Duitse team. En eigenlijk gaat het vanaf daar niet helemaal volgens één lijn maar worden we mee gesleurd in verschillende situaties. Één daarvan is dat ze een kind mee nemen naar hun kamp omdat ze die niet dood kunnen maken, echter wil hun nieuwe commandant dat wel hebben. Hij laat het jochie na een tijdje vluchten maar op datzelfde moment vallen de Russen aan en word het jochie voor zijn ogen nog eens doodgeschoten, heftige beelden maar wel de waarheid.

En dan kom je eigenlijk uit op het doel van deze film. Echter had ik soms wel het gevoel dat het een beetje wijzen met de vinger was van ‘Sam Peckinpah’ naar de Russen toe aangezien de gruweldaden gebeuren bij de Duitsers en de Russen maar, Amerikanen konden er destijds ook wel wat van natuurlijk. Politiek gezien wil ik echter verder niet op in gaan. Toch blijven de beelden heftig om te zien en kun je het doel van ‘Sam Peckinpah’ zien: idiote oorlog op alle vlakken. Dit is bijvoorbeeld al met de scene die hierboven benoemde met het jochie die neer werd geschoten. Het verbod van homo’s in het leger dat zien we zelfs ook nog een keer tussen twee soldaten die zich duidelijk erg lief vonden. En het moment wanneer een hoog geplaatst persoon (waarvan ik zijn naam even kwijt ben) langs komt bij de ziekenboeg en een man zijn hand wilt schudden zien we dat beiden handen geamputeerd zijn. En ook het moment wanneer ‘Steiner’ en zijn groep terug keren naar het Duitse front waarvan sommige verkleed zijn als Russen, ze toch neergeschoten worden door de Duitse linie omdat één man het zegt terwijl ze allemaal zien dat het Duitsers zijn. Het idiote aan een oorlog is dat toch wel.

Voor de rest is het contrast tussen de rustige scenes en de volle oorlog mooi in kaart gebracht. Actie is er heel erg goed aanwezig en ook prachtige scenes waarbij toch het nodige bloed wordt gebruikt en het zag er ook best realistisch uit. Bijvoorbeeld ook de vluchtscene was erg gaaf toen de Russen met tanks aankwamen zetten en in het algemeen was de actie van hoge kwaliteit en prachtig om naar te kijken.

Toch zitten er wel een paar minpunten in de film wat mij er van weerhoudt de volle mep aan deze film te geven en het hoofdpunt is toch wel de niet Duits sprekende Duitse soldaten. Het was nog die tijd dat de Duitse soldaten Engels praten in films en ik vind dat toch altijd weer het realisme gehalte laag dan en het is in mijn ogen ook minder leuk om naar te kijken. Dit vond ik erg spijtig. En ook het feit dat het verhaal eigenlijk soms wat onlogisch verloopt vond ik niet altijd even fijn en handig om te zien.

Maar buiten dat is ‘Cross of Iron’ echt een waanzinnig harde en goede Tweede wereldoorlog film en ben ik dankbaar voor de vele tips die ik heb mogen ontvangen. De vele actiescenes maakt een hoop goed, en dat is maar al te fijn. Ik vind dit zeker één van de toppers in de WOII films, echt genoten en de twee uur vlogen toch maar al te makkelijk voorbij. Prachtig overigens hoe de film ook start met historische beelden van vroeger, een goede inleiding voor deze film.

4.5*

Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny

De tweede Netflix Original film die ik heb gezien na The Ridiculous 6 (2015) maar toch erg tegengevallen, heel erg zelfs. Ondanks dat ik erg positief was over de trailer en de aankomende Netflix Original films had ik erg zin in Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny. Na het zien van gister avond, en zelfs nog een stukje vanochtend aangezien we het niet meer vol hielden omdat de verveling aansloeg is dat positieve er wel af.

Het verhaal was redelijk. er word gejaagd op de Sword of Destiny, door het leger van Hades Dai. Om dit te voorkomen word de Sword of Destiny beschermd door een leger met de krijgers Silent Wolf (Donnie Yen), Yu Shu-lien (Michelle Yeoh), Tie-Fang en Snow Vas die er alles voor doen om de Sword of Destiny te beschermen .

Zoals je kan zien houd ik het kort want ik ben er best wel van geschrokken en ik vond het helemaal geen goeie film. Het Engelse taal wat uit de monden kwam vond ik er niet bijpassen, iedereen kon vliegen als Harry Potter. Ze hoefden alleen het zwaard naar voren te steken en daar gingen ze, en dankzij het langzaam en langdradig begin ben ik totaal niet onder de indruk. Had beter verwacht van Donnie Yen en de rest van de crew, jammer weer.

1.5*

“He was already dead. He died a year ago the moment he touched her. They're all dead. They just don't know it yet.”

Toen ik mij voor het eerst had laten zien op deze website (al ruim acht jaar terug) kwam ik in aanmerking met een paar leden hier op deze site. Deze ga ik niet taggen omdat ik niet weet of ze dat willen maar, ik weet zeker dat ze weten wie ik bedoel wanneer ze dit lezen. Destijds kreeg ik meermaals te horen om deze film eens aan te slingeren maar, constant stelde ik hem uit. Waarom weet ik niet. Ik wou hem laatst erg graag zien maar, ik vond het misschien mooi deze op een ‘speciaal’ moment te bewaren, dat moment is nu (lees de p.s.). Ik heb hem vanavond gehuurd via ‘Pathé Thuis’ in de HD kwaliteit, en heb onwijs genoten.

De mensen die mij een beetje volgen op deze site weten dat ik onwijs fan ben van de ‘Joker’, dat gespeeld door ‘Heath Ledger’. Dat kwam niet alleen door de quotes die legendarisch waren in mijn ogen met die rol, alleen al de hele personage was een wow-moment. De duisternis die over hem heen schaduwde was adembenemend. Toen ik vanavond ‘The Crow’ zat te kijken had ik weer dit gevoel zoals ik dat beleefde bij de ‘Joker’. Dit maal weet ‘Brandon Lee’ een onwijs bijzondere personage te leveren samen met ‘Proyas’. Echt heerlijk genoten van die duistere scenes waar ‘Lee’ echt heel mooi in beeld is gebracht. De sfeer in de film (je raadt het niet) is heerlijk duister, dat zet gelijk een punt achter de film want we wijken er niet van af, hoe donkerde hoe beter moest ‘Proyas’ gedacht hebben.

Het verhaal is erg leuk om te volgen, soms slaat hij de vreemde hoek een beetje in en in het begin moest ik wat wennen maar, er worden geen touwtjes om gebonden. We volgen ’Eric Draven’, hij is vermoord wanneer er een bende zijn huis bestormt en die ook zijn vriendin ‘Shelly Webster’ vermoorden. ‘Eric’ komt echter weer tot leven door middel van een kraai, dit met spirituele krachten. Hij is er op gebrand om de moordenaars terug te pakken, en doet dit allemaal op ‘Devil’s Night’. In die avond (de avond voor Halloween) worden verschillende branden gesticht en is ‘Eric’ dus vermoord. Het begint al heerlijk als hij vroeg de eerste vermoord van het stel ‘Tin-Tin’ die bij elke belangrijke orgaan een mes heeft zitten, dat is wel een stempel die gelijk op de film wordt gedrukt. Daarna kent de film een beetje het liefdesverhaal van ‘Eric’ en ‘Shelly’, en uiteraard wat scenes omtrent ‘Sarah’. Maar, ik vond de actiescènes heel vet gedaan verder.

Zo vond ik ook de scene heel leuk bij ‘Funboy’, die ook op de dodenlijst van ‘Draven’ staat en als tweede aan de beurt is, waar ook een erg mooie donkere en duistere scene aan vooraf ging maar ik vond persoonlijk wel dat zijn ‘moord’ om zo maar te zeggen best mild was en misschien is dat het gene wat ik wat beter bij deze film had verwacht. Met zo’n mooie personage als ‘Draven’ had ik lichtelijk ook wel gehoopt op iets hardere en heftigere kills, dat liet helaas op zich wachten.

Met zijn korte speelduur is deze film heel makkelijk uit te zitten en, kijkt makkelijk weg door de gave scenes die steeds naar ons toe worden gegooid, voornamelijk de sfeerscenes met ook ‘Draven’ daarbij waren gewoon vet. En ik weet zeker dat ik een nieuwe personage heb ontdekt waar ik fan van ben geworden, deze film gaat dus nog wat herzieningen krijgen van mij.

Ja, heel vet gedaan. Helaas dat we na deze film niks meer konden zien van ‘Brandon Lee’ die overigens met deze film liet zien dat hij een mooie carrière voor zich had. Net zoals zijn pa op een zeer jonge leeftijd overleden, zonde. Rest in peace.

4.0*

PS. Dit is mijn 2000ste stem én tevens ook mijn 2000ste mening die ik heb geplaatst op MovieMeter. Daar ben ik erg trots op!

"You might be wondering, "Why the leather?" It's because the bad guys can't see me bleed.”

Toen ik mijn account had aangemaakt in 2013, en vertelde dat ik nog best veel grote filmnamen moest zien, kreeg ik gelijk van een lid (ik ben zijn naam alweer vergeten) de opmerking om “The Crow” uit 1994 te kijken. Hier heb ik onwijs lang mee gewacht (volgens mij nog wel bijna tien jaar), en die film staat nu genoteerd als mijn 2000ste stem (en mening), en de film kreeg een speciaal plekje in mijn hart, niet alleen omdat hij dus genoteerd staat op zo'n bijzondere mijlpaal, ik vond het ook nog eens een onwijs gave film.

Toen ik zag dat deze film was aangekondigd (eigenlijk nog helemaal niet zo lang geleden), was ik eigenlijk best hyped. Eén van je favoriete films die een soort remake krijgt, dat mag toch eigenlijk niet fout gaan? Eigenlijk een vrij gevaarlijke gedachtegang aangezien ik al wel vaker heb gezien dat dit soort "nieuwe” films gewoon zwaar floppen maar goed, vertrouwen mag je hebben toch? En eigenlijk valt één ding erg goed op, en dat is toch wel dat Bill Skarsgård ook niet een beetje in de buurt komt van wat Brandon Lee op het beeld heeft gebracht.

Eigenlijk wat me direct opviel was hoe sloom deze film was, en nu ga ik best wel goed op een treurige love story, het depressieve gevoel waar de film in duikt en daarbij het acteerwerk van Bill Skarsgård is prima, alleen vind ik dat de film te lang hangt in die situatie. De film had veel eerder mogen buigen naar wat meer actie, wat ik in het originele deel juist echt een hele goede combinatie vind. Waar ook “The Crow” een depressieve rol kent maar, in mijn ogen meer actie dus ook meer vermaak. Hier zit je al gauw een uur te kijken, en te wachten voordat er ook maar iets gebeurde, en dat vond ik toch wel overdreven lang.

Wat de film dan wel weer direct goed doet zijn de vele gore scenes, alleen is die dramatische CGI wel datgene wat gewoon roet in het eten gooit, en zorgt er gewoon simpelweg voor dat de film eigenlijk nog verder zinkt in zijn niveau. Zet daar gewoon de onlogische dialogen maar ook het vooral zwakke verhaal tegen aan en dat maakt ook deze remake gewoon een flop.

“You guys have no imagination. It's like your playing checkers... And I'm playing chess.”

Eigenlijk zonder enige verwachtingen de film in gegaan maar ik moet zeggen dat ik blij verrast er weer uit wist te komen. De film zit dankzij zijn verhaal vol met leuke verassingen, waardoor het kijken toch nog redelijk spannend bleef want voor het concept hoefde je het echt niet te doen. Deze high-school serial killer / slasher film is vrij lief, en er gebeurd tot op het einde niet veel goed met de vermeende moordenaar waar het de hele film over gaat. Toch zijn de plottwist, het toch redelijk leuke acteren van de cast en de lengte daarin wel een pluspunt wat de film nog enigszins op zijn benen liet staan. Je hoef er dus niet veel van te verwachten want een spektakel werd het nergens, erg weinig bloed, dood en verderf maar meer een soort speurders film met een horror achtergrond.

3.0*

"Evil loves children. And children love evil.”

Ah, toffe film. Staat al een lange tijd op mijn kijk-lijst, heeft mijn top 10 van 2023 gemist maar, was er denk ik ook nooit echt ingekomen. Hoge verwachtingen voor deze film, die het misschien toch niet allemaal even waarmaken, en daar steekt het voor mij. Eigenlijk in een zoektocht zaterdagmiddag deze opgezet, omdat we zo gauw ook niet iets beters wisten. Wat moet je dan? En het leek me immers best een leuke film.

Op het begin konden we de draai niet echt vinden, onze aandacht verlegde we toch gauw naar gesprekken over jongensdingen, en de film speelde rustig af. Wanneer er wat meer horrorelementen in de film voorkwamen pakte de film je overigens direct vast. Gruwelijk dikke scenes die heerlijk goor werden, de film is duidelijk niet bang om de nodige dingen in beeld te brengen. Zo zie je bijvoorbeeld rustig hoe een meisje mee wordt gesleurd door een hond, die haar vervolgens eerst vol in haar gezicht beet en ook nog eens tegen de tafel aan knalde, of een man die nadat hij een geit had vermoord rustig een bijl in zijn gezicht kreeg gedrukt, volgend door een scene die op vele posters staat afgebeeld.

Heerlijk, daar haalde de film zijn meeste punten mee binnen. Het verhaal weet overigens na een tijdje best te boeien, hoewel het me altijd niet veel deed. Overigens echt erg tof om te zien dat de Argentijnen gewoon zulke toffe films weten te maken. Zelf nog niet echt bekend in dat gebied als het over films gaat.

Al om al best een toffe zit. Had er misschien verhaalwijs iets meer van verwacht, al verveeld de film gelukkig niet.

Oef, hier had ik toch wel veel meer van verwacht. Cuckoo staat namelijk al een behoorlijk lang tijdje op mijn kijklijst van vorig jaar, en één van de weinige films die ik heel graag wou zien vorig jaar. Samen met mijn maat gezien maar, ik merkte dat ik er niet zo heel veel mee kon. Het klinkt allemaal behoorlijk tof maar, de film vond ik alsnog best saai. Naar mijn mening ook niet echt een horrorfilm, al vond ik die gestoorde oma wel tof. Ik mis de nodige goeie horror scenes al vond ik die scene in die kamer van dat resort wel heel tof, althans bij dat speciaal gelegen huis maar, over het algemeen vrij tam. Hoewel het idee dus best geinig was, was dat ook het enige. Matige film, helaas.

Cujo

Kort doorheen want ik wil Ijsland - England gaan kijken op de TV.

Cujo is een leuke '80e jaren horror/thriller film die aardig wat leuke scenes met zich mee brengt. Ook al zit je na de 32e minuut pas daadwerkelijk in de horror scenes, zijn deze wel heel erg leuk. De film word in zijn eerste minuten al ontrafeld en is erg zwak opbouwend waardoor de spanning, zin en concentratie al snel weg valt binnen het concept.

Cujo is een Sint Bernhard, die gebeten word door een vleermuis en krijgt de Hondsdolheid. Cujo komt in een proces en word uiteindelijk een Ice Cold Killer. Cujo begint met het aanvallen van mensen, en ook al word je in een tergend lange drama scenes gegooid vooraf hij pakt het wel op, tot je bij de auto kwam, dit heeft wel een kwart van de film gekost waarbij de concentratie etc. weer weg viel, wat toch wel jammer is.

Ik heb uit nieuwsgierigheid toch eens opgezocht wat Hondsdolheid precies is, daar schrik je toch wel van wat de effecten kunnen zijn na een beet. Hondsdolheid

Leuk om gezien te hebben, vermaakt je wel zo op de avond, niks speciaal's van verwachten dan kom je er wel door heen. Ik weet nu wel definitief hoe ik mijn toekomstige Rotweiler (of herder) noem: Cujo!

3.0*

A Cure for Wellness

Gisteren de film ‘A Cure for Wellness’ maar eens aangezet, destijds de trailer gezien onder de voorstelling van ‘ Resident Evil: The Final Chapter (2016) ‘ heb gezien. En tevens een zeer onverwachte film van onze Gore Verbinski die we toch gewoon kennen van de leuke Pirates of the Caribbean maar een net iets wat te lange ‘A Cure for Wellness’ aan ons heeft voorgeschoteld. Is het een saaie film? Dat zeer zeker niet maar, het had ook echt wel korter gekund en daardoor werd de films soms iets te moeilijk om uit te zitten en je concentratie er voor vast te kunnen houden.

‘A Cure for Wellness’ brengt zeker wel schot met zich mee, de mooie natuurlijke omgevingen geven toch een heerlijk sfeer een een prachtplaatje op. Ook het ‘kasteel’ waar men verblijft is zeker een lust voor het oog en zo neemt de film dat eigenlijk continu wel met zich mee. Denk dan bijvoorbeeld aan de geliktheid van de mensen die er rondlopen, allemaal in witte pakken, vermaakt en natuurlijk: “No one want to leave”. Ook het je lust voor het oog brengt echt een heel apart sfeertje met zich mee wat dan deze film weer goed weet te maken, of sterk en je door de tijdsduur mee kan slepen.

Het verhaal is lekker mysterieus en daar houd ik wel van, soms is het wat vaag om te volgen maar er sleept eigenlijk een hoofddoel mee in deze film: het doorgeven van de bloedlijn zoals hij in de mythes al word verteld door de taxichauffeur en zo mee werd genomen de film door. De mythe is eigenlijk het hoofd verhaal maar dit is natuurlijk lastig te onderbouwen want zo’n concept en onderwerp is niet zo speciaal als deze te volgen. Toch word het reten aantrekkelijk wanneer Lockhart zelf opgenomen word.

Het verhaal is wel gaaf maar te simpel bedacht waardoor hij ook onaantrekkelijk weet te zijn. Mr. Pembroke is een CEO van een grootschalig Amerikaans bedrijf maar zit opgesloten in een instelling in Zwitserland. Wanneer helaas de salesman een hartaanval krijgt op de werk vloer, is het helaas geen andere optie en sturen ze Lockhart op de toch naar Zwitserland om Pembroke weer op te halen. Wanneer hij daar eenmaal is en merkt dat Pembroke niet weggehaald gaat worden probeert hij tevergeefs te ‘ontsnappen’ uit het resort, wanneer hij dit doet verongelukt hij en word hierdoor zelf patiënt in het ziekenhuis. Hij kwam er vroeg tijdig achter dat er iets aparts in het water zat, een bepaald beestje. Nu draait de hele film om sidderalen dus ik denk dat het gewoon een mini sidderaal is geweest.

Toch wist het verhaal je wel prima te vermaken. Lockhart is tijdens zijn verblijf erg aan het hallucineren, waar Volmer vaak genoeg voor waarschuwde, is het een angst die Lockhart heeft gecreëerd? Daar ben ik natuurlijk weer niet achter gekomen. Volgens het ziekenhuis heeft Lockhart zijn been gebroken (waarvan wij al vanaf het begin zeiden: dat is niet gebroken). Terwijl hij als patiënt in het resort ligt gaat hij er achter aan wat er nou precies aan de hand is, waar is Pembroke en wat doen ze met al die patiënten. Hij komt er achter dat ze in een bepaalde couveuse gelegd worden, geplaatst worden en merkt hij dat het allemaal niet erg subtiel verloopt (Hij noemt ze ook wel: Zombies). Wanneer Lockhart hier achter komt wat er daadwerkelijk gebeurt probeert hij weer te ontsnappen en komt er inmiddels ook achter dat zijn been nooit gebroken is geweest.

Op het einde is nog een mooie (althans mooi…) scene geplakt dat je er toch achter komt dat Volmer de man in het verband is die een meisje mee draagt, dat meisje moet dan Hannah geweest zijn. Op het eind kom je er namelijk achter dat Volmer, Hannah wil verkrachten terwijl dit zijn eigen dochter is, dit door de mythe dat ze alles in bloedverband willen doorgeven en dit niet zo snel met andere doen. Dus dan heeft Volmer met zijn dochter een zeer sterke bloedband.

Toch wel leuke details dat het ziekenhuis wat gebruikt werd het Beelitz-Heilstätten ziekenhuis is, een nazi ziekenhuis. Het werd ik 1898 gebouwd en is zeker flink gebruikt in beiden wereld oorlogen. In 1916 heeft zelfs Adolf Hitler hier nog gelegen aangezien hij een wond had aan zijn been. En zoals eerder vermeld ergens hierboven is het overgenomen door de Russen na de oorlog en zijn er nog wat Russische teksten binnen te vinden. Ik kreeg ergens het advies, mocht je in Berlijn zijn of daar naar toe te gaan kun je een bepaalde trein pakken die je nog naar dit ziekenhuis brengt, je kunt er gewoon kijken en is zelfs een toeristische attractie geworden.

Ik kan de film nog wel verder uitspitten maar het leukste is gewoon om er naar te kijken en het op je af te laten komen, wel je verstand erbij houden want als je wegzakt (zoals ik soms deed) is het af en toe lastig om weer terug in het verhaal te komen. Voor de rest een zeer goeie zit maar echt spannend wist de film voor mij niet te worden, prima vermaakt. Toch is de lengte echt veelte lang waardoor de zit echt extra moeilijk gemaakt word. Daarbij is het verhaal wel leuk maar, eigenlijk totaal niet bijzonder. Ik zit in een dubio door de film.

3.0*