Opinions

"You know you're screwed when even the rabbits won't fuck.”

Het viel toch wat tegen. Het is altijd vooral zwaar dat je zo'n veertig minuten moet wachten voordat er eindelijk eens iets gebeurt tijdens een film. Ook deze film duurde best lang voordat er eindelijk een beetje schot in de zaak kwam en het daardoor eindelijk ook wat vermakelijker was om naar te kijken. Ik vond die kannibalistische vampieren opzich wel vet, raar dat ze hier ook worden bestempeld als zombies, daar leken ze echt niet op. Wanneer ze vechten is het eigenlijk het leukste, aangezien dat er eigenlijk allemaal ook nogal bloederig en keihard aan toe gaat. Wederom ook hier was het verhaal op zich niet héél boeiend, het concept was wel geinig. Hoewel de actie goed was, was dat ook tevens direct het enige van deze hele film wat ook daadwerkelijk wist te vermaken, dan moet je vooral dat taaie begin stuk zien te overleven.

“Prepare the royal jet. We are going back to America!”

Daar is hij dan, na drieëndertig jaar dan eindelijk het vervolg op de toch best leuke jaren tachtig komedie film ‘Coming to America’. Ik vind het eerste deel vermakelijk en kon dus ook echt niet wachten op deel twee die ook gelijk te streamen was via ‘Amazon Prime’ en laat ik dat nou net hebben aangeschaft. Even wachten en hij was eindelijk te streamen. Wat gelijk op valt is dat er een vrij strakke productie op zit, alles is netjes en strak in beeld en er valt weinig op aan te merken. Daarbuiten valt de film flink tegen, is er een mager plot en het verhaal is totaal niet boeiend te noemen.

Toch verbaasde het me dat er een vrij leuke en bekende cast is opgetrommeld voor de film. Vooral leuk om te zien dat de oude cast van vroeger weer terug is met een klein rolletje voor ‘Wesley Snipes’ en ook zelfs ‘Morgan Freeman’. Helaas zat ook ‘Leslie Jones’ erbij, eentje waar ik me toch wat meer aan stoorde. En uiteraard mochten ‘Eddie Murphy’ en ‘Arsenio Hall’ niet missen die naast hun eigen rol ook vele bijrolletjes doen zoals in de eerste film, de één wat beter zichtbaar dan de ander.

Toch voelt de film heel erg geforceerd aan. Er zit veel reclame in de film, waaronder een moment dat we ‘Pepsi’ vol in beeld zien staan en ook een vervorming van ‘Mc Donalds’ (op ‘grappige’ wijze) waarbij de ‘Mc Donalds’ zelf nog even vele malen genoemd moest worden. Daarnaast komen de grappen totaal niet binnen en het enigste moment waar ik nog om moest glimlachen is zelfs een geknipt stukje uit het eerste deel en de ‘fails’ die we op het eind zien maar de gehele film heb ik niet één keer gelachen. Hoewel de sfeer best vrolijk is en men echt wel hun best doet ben ik het er inderdaad mee eens dat ‘Murphy’ zijn magie verloren lijkt te zijn.

Toch waar ik mezelf het meest aan geïrriteerd heb was wel het feit dat we in mijn ogen meer naar een musical zaten te kijken en dit kwam ook wel mede door het zwakke verhaal. Allemaal leuk en aardig dat getrouw en daar hoort natuurlijk feest bij maar, doordat ze de trouwerij uitrekken en daarmee ook het verhaal is er veelte veel tijd voor leuke danspasjes die me na een tijdje een keer de strot wel uitkwamen en wat ik totaal niet had verwacht bij deze film. Ik vind het echt niet erg om er een keer naar te kijken maar dit viel meer op een herhalend recept. Voor de rest was het hele idee van troonopvolging wel prima maar irrelevant om er een speciaal deel twee van te maken.

Ook mis ik het feit dat de twee daadwerkelijk veel in Amerika zijn. Aangezien ‘Murphy’ een keer op en neer vliegt om zijn zoon te zoeken en deze zo gevonden heeft, spontaan op straat en daarna keren ze weer terug naar hun ‘koninkrijk’. Daarna vliegt zijn zoon met zijn geliefde wederom terug naar Amerika en dan komt ‘Murphy’ hem nog een keer ophalen maar daar blijft het echt wel bij. Waar bij het eerste deel 'Amerika' nog centraal staat is dat in deze film totaal niet meer aan de orde, best jammer.

Ik vond het allemaal erg tegen vallen, de film duurde in mijn ogen vrij lang aan maar het verhaal werd gewoon langdradig. Het bied geen leuke momenten meer en ook het verhaal is totaal niet interessant te noemen en dus ook niet leuk om te volgen. Ik baal er wel een beetje van aangezien ik er best hoge verwachtingen voor had, al had ik het misschien ergens ook wel aan zien komen want zo sterk als het eerste deel dat zou het nooit gaan worden. En het is echt niet zo dat de film geen enkel leuk moment kent, zoals ik al zei zit er een vrij leuke sfeer in en de film is erg onderhouden maar daar blijft het wel echt bij.

1.5*

Coming to America

Coming to America is nog maar net toegevoegd op Netflix maar heb deze film al heel lang, heel graag willen zien. Tussen alle horror films door moet het wel even kunnen en ik heb me toch allemachtig hard zitten lachen zo af en toe door Eddie maar ook door de andere spelers. Het was echt een prima komedie film van Eddie in zijn vroege carrière en hij mag er zeker weten trots op zijn. En dan uitgerekend ook één van mijn lieveling stad waar ik toch nog wel eens in mijn leven naar toe wil, New York City.

Het verhaal van Coming to America was prima, heb me er prima mee vermaakt en kon er prima door komen het concept was ook geinig en vermakelijk. Acteerwerk van de meesten waren prima en ik had het al door dat Eddie drie rollen speelde, vond ze er al verdacht op hem lijken, en ik maar twijfelen, pff! Nee, prima film en gewoon goed vermaakt.. Dank je Netflix!

3.5*

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik ‘Commando’ heb gezien, en dat was wel rond het begin van mijn account hier op MovieMeter. Een heuse topper is dit blijkbaar nooit geweest (gezien mijn stem) maar qua vermaak schopt ‘Commando’ het aardig ver want zeg nou zelf: wie wil Schwarzenegger die rond rent zonder shirt of wat dan ook aan bekleding aan zijn bovenlichaam schietend op alles wat beweegt maar zelf amper geraakt worden is super gaaf en natuurlijk super knap! Ja, ik heb me uitstekend vermaakt met ‘Commando’ maar de film stelde in het meeste gevallen niet veel voor en dan is het hier ook weer te spreken over een mooie jaren ’80 actie film.

In Commando volgen we Schwarzenegger als John Matrix, een ex-commando die zijn dochtertje gezworen heeft nooit meer weg te gaan. Wanneer het team van John één voor één uitgemoord worden en John gewaarschuwd word door Major General Franklin Kirby dat hij niet op missie moet maar wel gevaar loopt en net wanneer Kirby vertrekt word Matrix aangevallen en ontvoeren ze zijn dochtertje waarna hij heel heldhaftig met zijn eigen SUV de heuvel afdondert zonder remmen wat dan ook mislukt.

Arnold Schwarzenegger speelt hier en heerlijke rol als het hoofdpersonage ‘John Matrix’ waarbij we uiteraard de geweldige quote: “I’ll Be Back” even langs zagen komen en dan is het toch weer genieten geblazen van mijn grote vriend. Ook Rae Dawn Chong speelde een leuke rol als Cindy, een (ik dacht) stewardess die na een vlucht rustig naar huis wou waarnaar ze lastig word gevallen door Sully, maar even later toch wel gedwongen werd door Matrix om Sully te achtervolgen. Ook Alyssa Milano deed het leuk als de jonge Jenny Matrix, het dochtertje van John die natuurlijk ontvoerd werd.

De film begint aardig leuk met een paar moorden waarop eerst de moord valt op een man tijdens het afval buiten zetten, leuke scene. Daarna zien we een boot ontploffen en volgens mij was er toen nog iets maar dat weet ik niet zeker meer (ik ben nogal vergeetachtig met sommige dingen). Daarna volgt snel de scene op waar we de gelukkige man John samen met Jenny in hun bergvilla zien klooien waarna hun toch bezoek krijgen van een legerman die graag John even wil spreken verteld hem vervolgens dat hij niet veilig is aangezien de moorden eerder op zijn teamgenoten, niet veel later als Kirby vertrokken is word Matrix aangevallen en blijkt het dat de mannen iets van hem willen: de president vermoorden van het land waar Matrix actief was en waar de president Matrix goed kent. Matrix werkt even mee en wanner hij op het vliegtuig word gezet met één van de bende leden weet hij te ontsnappen (na het doden van het bende lid wat me hem mee in het vliegtuig was gestapt, hij zet vervolgens alles op alles om zijn dochtertje te vinden met veel gevaar.

Uiteraard was voor mij het gevecht bij het huis het gaafst waar John en Cindy eerst een wapenwinkel weten te overvallen en John vervolgens met een overdreven aantal wapens rond rent en iedereen neerschiet en vervolgens zelf amper geraakt kan worden om na een messengevecht zijn dochtertje weer rustig mee naar huis te nemen. Toch een aardig geslaagde herziening van deze jaren ’80 actie film dat toch weer voldoet aan een leuke avond.

3.0*

Gisteravond werd het maar weer eens tijd om een film te kijken die ik nog niet kende, ik ben de laatste tijd ontzettend veel bezig om mijn herzieningen voor elkaar te krijgen wat er helaas voor zorgt dat ik minder tijd besteed aan het nieuwe werk en het werk wat ik nog niet ken zoals de films uit bepaalde top lijsten of mijn eigen filmlijstje uit te dunnen. Gisteravond zette ik maar eens de film ‘The Commuter’ op, die net uit de bioscoop was gekomen en die mijn aandacht al snel wist te pakken maar, dat komt ook puur door het feit dat Neeson hier een rol verzorgt, een acteur die ik persoonlijk best hoog heb zitten. En dat kon ik helaas ook wel eens goed merken in deze zit want de film laat soms een beetje van zich afweten, en dat is dan zeker wel in een negatieve vorm.

‘The Commuter’ is eigenlijk niks bijzonders, en met een doorsnee thriller film waar een vleugje mysterie bij hangt dan vervul je al gauw een hele informatie balk bij deze film. De mysterie is echter best zwak, en Neeson weet hier ook maar een zwak draadje aan te spannen, terwijl deze man vaak gouden rollen wist te spelen in thriller films. Vooral de zachte toonlijn en zijn wat zwaardere stem spelen hier een zeer grote rol in, en hoewel hij dit wederom gebruikt in ‘The Commuter’ vond ik dat het best zwak overkwam, een beetje onderdrukt en voelde het weer als een doorsnee Hollywood film waarbij je eigenlijk mag spreken van een film waar weinig gebeurd, althans er gebeurd wel wat maar ik vond deze film geen bioscoopwaardig film, niet in mijn ogen dus ik ben maar al te blij dat ik deze film niet ben gaan kijken in de bioscoop.

“What have you done to my wife and son?”

Achja, en dan valt deze film toch ook erg clichématig weg, maar dan ook wel ontzettend cliché waarvan ik toch maar weinig kon genieten en daar baalde ik veel van. Zo draaide alles om de familie van Neeson, ik snap wel dat hem dat zwaar zou zitten als karakter maar de regisseur in deze kwestie ligt er ontzettend boven op en dat was niet altijd even fijn om te volgen, na een paar keer wisten we wel dat hij ze graag wou zien en ontmoeten na alle gebeurtenissen om hem heen.

Het verhaal was ook niet al te spetterend maar wel geinig. We volgen de 60-jarige Michael MacCauley wiens baan voorheen agent was maar nu in de kantoorwerk zit. Hij word van de één op de andere dag ontslagen en na wat tegenslagen keert Michael naar huis om het te vertellen aan zijn familie tot dat hij een vrouw tegen komt genaamd Joanna. Ze verteld Michael over het feit dat er tien duizend dollar ligt in de trein (of honderdduizend dollar) die voor Michael is. Echter moest Michael één taak volbrengen, hij moest de persoon vinden die naar de laatste halte van de metro ging, en deze te onderzoeken op iets in de tas wat niet voor hem / haar is. De persoon ging verschuild onder de naam Prynne. Michael werd nu in de vuilkuil gegooid en moest deze persoon snel vinden anders gaat zijn vrouw en zoon eraan.

We ontmoeten door de film heen verschillende mensen, wie allemaal verdachten zijn in deze kwestie. Michael gaat de trein af, en langzamerhand de perrons minder worden gaat er steeds wat meer wagons naar de klote waardoor mensen steeds dichter bij elkaar gaan zitten zodat Michael er sneller achter komt. Hij weet uiteindelijk wie Prynne is maar, door het redden van de trein wil Michael deze informatie niet naar buiten brengen zelfs niet met de politie daar en dat blijkt al snel waarom. De oude partner, vriend en tevens politie agent Alex Murphy blijkt ook corrupt te zijn, die er voor moet zorgen Prynne te vermoorden. Dit lukt hem echter niet en na aardig wat vecht scénes weet ook Michael deze uitdaging te overwinnen en zo een punt achter het verhaal te zetten, en dan eindigt de film toch best geinig om te zien dat Michael zich weer heeft aangesloten bij de politie.

Ja, dan is deze zit toch nog redelijk geslaagd met wel wat leuke actie stukjes en ook zeker wat stukjes om goed over na te denken maar dan valt de film best vaak stil en is het soms te onaantrekkelijk om door te kijken. Gelukkig duurde hij niet zo lang en vond ik deze film met Liam Neeson toch nog een prima zit.

3.0*

"There were two times I felt truly happy. First, the day I met Josh; second, the day I killed him.”

Ja, heel leuk dit! Ook precies een film die volledig in mijn huidige straatje pas en waarvan ik ook meer dan tevreden over ben dat hij met al 200 stemmen gewoon een goede voldoende scoort. Laten we eerlijk zijn, heel baanbrekend is het inderdaad niet maar, genieten vind ik dit wel. Wellicht dat het mij ook zo goed past omdat ik de huidige maatschappij heel makkelijk kan schalen onder dit soort films, ik zie dit soort seksrobots al wel meer verschijnen in de toekomst, en ben bang dat dit zeker met de huidige generatie een ding kan worden, laat staan de volgende generaties over vijfitg jaar or so, damn.

Companion is een prachtige thriller met hele leuke horroraspecten. Verwacht geen gore spektakel of heel veel bloedvergiet, ruw is de film wel zeker. Spannend kon de film zeker wel worden, ik vond de komische aspecten toch ook heel vermakelijk. Verhaal gewijs dus inderdaad niet een bijzonder spektakel, wel heel leuk om te volgen verder. Het concept vond ik misschien het meest geslaagd in deze film, leuk!

Sophie Thatcher speelt echt een heerlijke rol als Iris! Fantastische toevoeging maar, eigenlijk vond ik de hele cast wel tof. Er valt eigenlijk niet veel meer over te vertellen. Zo heel veel speciale dingen gebeuren er ook weer niet en ik ben wel van mening dat een herziening in de nabije toekomst mijn stem wat gaat verlagen, voor nu ben ik best content en is dit de eerste klapper die ik dit jaar heb gezien maar, met wat we nog gaan krijgen is dit nog maar het tipje van de sluier. En ik ben overigens nog echt wel te spreken over een toekomst in dit soort films, love it so far!

Company of Heroes

Een redelijke WOII actie film die het van veel spectaculaire scenes niet hoeft te hebben. Deze, soms lijkende B-film keek aardig lekker weg en voor een middagje film kijken is hij meer dan geschikt! Ik ben een persoonlijk liefhebber van zowel WOII noch WOI en ik kan me er uren mee vermaken. Toch wou ik Company of Heroes niet missen in mijn lijst want hij was, nogmaals, zo slecht nog niet! De Ardennen blijven 1 van de betere sub-onderwerpen uit de WOII waar natuurlijk ook veel mannen zijn gesneuveld. Het verhaal was redelijk te volgen het concept is nog redelijk bedacht. Voor een middag film kijken en WO II fan, neem deze even mee!

3.0*

“Define irony. Bunch of idiots dancing on a plane to a song made famous by a band that died in a plane crash.”

Typisch Jaren negentig actie prent maar echt supergaaf! Ik heb genoten van het begin tot het einde, zoals ik ze graag zie. Meestal ben ik wat sceptisch met films waar ‘Cage’ de hoofdrol in speelt, het is tenslotte niet mijn favoriete acteur maar ik begin hem wel steeds meer te waarderen en ook hier laat hij zien waarom, het blijft wel geinig naar hem te kijken. De film kent overigens ook een hele fijne cast, die het allemaal leuk deden en ze hadden er allemaal best veel zin in.

Ik heb deze film gezien via ‘Disney+’, waar ik sinds kort toch maar weer bij ben gegaan omdat ze aardig wat leuke titels (zoals deze) in hun catalogus hebben zitten. Ik was best enthousiast toen ik deze filmtitel zag staan in hun catalogus, toch ook omdat ik er al een tijdje tegen aan hik maar het telkens uitstel deze film te kijken. Ik moet zeggen dat de film een redelijk lange speelduur kent alleen gaat deze tijd gelukkig snel voorbij, en dat komt puur omdat de film niet stil zit en hij eigenlijk constant wel mijn aandacht wist te houden, en dat vond ik er juist zo tof aan. Het verhaal mag dan wel wat cliché zijn (dat zijn sowieso die verschrikkelijke one-liners die ze constant gebruiken in overvloed) ik vond hem best leuk om te volgen.

Maar toch met een cast zoals ‘Nicolas Cage’, ‘John Malkovich’ , ‘John Cusack’ en ook ‘Ving Rhames’ kent de film zeker geen slechte acteurs, sterker nog in zo’n actieflick zoals dit zijn ze juist super tof om te volgen en passen ze er allemaal wel goed bij, veel hersenloze actie en een toch simpel verhaaltje waar nou niet persé een staaltje top acteur prestatie tegen over hoeft te staan. Ook twee leuke acteurs maar, met een klein bij rolletje zijn toch wel onze vriend ‘Danny Trejo’ die hier echt niet mag missen, typisch een ‘gevangene’ en dat vindt ik ook echt wel een rol voor hem maar ook ‘Steve Buscemi’ die ook altijd wel goed is om een soort psychopathische rol neer te zetten, zo kijkt hij soms ook wel uit zijn ogen en ook in deze film is die rol van hem best ‘ziek’ te noemen als een zware gevangene.

Het verhaal vond ik wel leuk, het ontsnappen uit een gevangenis trekt mijn aandacht meestal wel en deze film was een keer weer wat anders, nu zitten we namelijk in een vliegtuig die de gevangenen moet vervoeren naar verschillende locaties om zo de gevangen te vervoeren, iets wat ik natuurlijk nog niet eerder heb gezien. Toch is het wel wat cliché aangezien je het allemaal al van mijlen ver aan zag komen hoe de film verliep, iets te simpel op sommige punten maar typisch popcornvermaak.

Dus ja, ‘Con Air’ heeft me erg vermaakt en ik vond het een leuke zit. De acteerkunsten waren dan wel niet altijd even geweldig, voor het eerst vond ik ‘Cage’ een leuke rol spelen, dat heb ik niet vaak bij de beste man. De one-liners kwamen soms mijn neusgaten uit zetten, dat was dan wel weer een tegenvallertje maar, typisch bijpassend bij een film zoals dit, leuk!

4.0*

The Condemned 2

WWE Studios laten mij de laatste tijd wel eens vaker teleurgesteld achter. Vooral na hun laatste faal The Marine 4: Moving Target (2015) was ik erg down van deze studio en had ik eigenlijk maar weinig vertrouwen in The Condemned 2. Toch is deze film goed uitgepakt en ik heb er vanmiddag wel van kunnen genieten. Zeker na het goeie eerste deel; The Condemned (2007) heb ik hem vanmiddag maar gauw aangezet en het was een vermakelijke film!

Het verhaal was aardig simpel. We volgen Randy Orton in een geheel nieuw jasje. Hij is premie jager en gaat opjacht naar een beheerder van een moordspel. Hij word hierbij opgepakt en gaat een normaal leven proberen te leven. Al gauw word hij opgewekt door zijn oude crew die de taak hebben om hem te vermoorden. Al gauw leid dit tot heerlijke actie scenes en een Michael Bay spektakel aan explosies.

Het verhaal was dus simpel maar het concept was nog geinig. Er leuke filmpjes om zo tussendoor even op te zetten maar een groot spektakel was het echter niet. Kan er mee door maar om zijn voorganger te verbeteren mist deze film een hele boel, vooral de spanning want dat was ver te zoeken. Acteerwerk was matig maar dat vind ik sowieso al bij de WWE 'superstars' van WWE Studios.

2.5*

“About 80 miles north of Anchorage. Little fishing town. You probably heard of it. It's called Fuck Your Mama.”

Wederom een film die vanwege mijn statistieken zijn stem kwijt is geraakt, aangezien ik op elke film een mening en stem wil hebben. Ik wist dat er dan ooit een dag zou komen dat ik deze zou gaan herzien, en nu hij op ‘Netflix’ was geplaatst werd dit allemaal maar simpeler voor mij om hem weer aan te gooien. Twaalf jaar geleden heb ik deze film voor het eerst gezien, al een tijdje na release maar wel in de periode dat ik extreem ‘WWE’ fan was, waaronder ook ‘Steve Austin’ aan mee deed en ook één van mijn favoriete vechter was binnen die branche. Toen ik zag dat hij in deze film mee speelde moest ik hem heel snel zien, en de herinneringen waren beter dan wat ik nu heb beleefd tijdens de herziening, en dat deed me enigszins nog wel pijn.

En eigenlijk kom ik er nu wel achter dat deze productie niet helemaal top was, zoals ik had verwacht. Zeker rond die tijd is het concept vrij leuk, en zeker toen had ik het nog niet eerder gezien. Een paar jaar volgde ‘The Hunger Games’, in een soort gelijke trant als ‘The Condemned’ en die films vond ik toch een tikkeltje beter, iets wat deze film eigenlijk had moeten zijn. ‘The Condemned’ brengt opzich een best leuk concept, staatsgevangenen met de doodstraf worden stuk voor stuk uit hun cel gehaald om mee te doen met een online livestream waarbij er één winnaar moet zijn en de rest mag je vrijuit vermoorden. Destijds natuurlijk super vet, tegenwoordig wordt of vooral werd je doodgegooid met dit soort films.

Qua cast kun je het opzich wel raden, ‘Vinnie Jones’ en ‘Steve Austin’ springen er beiden wel uit in mijn ogen. ‘Austin’ staat natuurlijk op de voorgrond, de ‘WWE’ legende speelt een erg leuke rol in deze film, al was het natuurlijk niet van ontzettend hoog kwaliteit. Ook ‘Jones’ speelt een redelijke rol die ik wel eens beter heb gezien maar, beiden brengen ze een goede chemie als tegenstanders van elkaar, en uit eindelijk ook de good en de bad-guy relatie die de twee met elkaar hebben. Voor de rest is de cast niet heel bijzonder te noemen, en vind ik het wel best zo.

Helaas kiest ‘Wiper’ er scenes in te stoppen waarmee deze film mee dood wordt gegooid. Dit is dat irritante dramatische stukje in het midden, over dat men zich tegen het concept en de show keert en hoe verkeerd alles wel niet is wat het een stuk minder interessant laat maken en daarna volgt er zo’n morele zeik scene waarbij even verteld moet worden waarom het allemaal zo onmenselijk is en noem maar op, voornamelijk scenes die zo’n film mooi verpesten.

Over het algemeen heb ik me verder wel vermaakt. De film kent genoeg actie, waarvan de scenes overigens heel irritant en ietwat te chaotisch zijn opgenomen maar, dat even terzijde. Ik kon hem redelijk makkelijk uitzitten, duurt in mijn optiek soms iets te lang zeker gezien die zeurige scenes constant maar, die namen gelukkig niet de overhand.

The Conjuring 2

Gister heb ik The Conjuring 2 mogen bewonderen in de bioscoop en ik heb me prima vermaakt. James Wan is het niet verleerd en ook dit tweede deel brengt zijn niveau niet omlaag, ik vond hem zelf namelijk mooi gelijk aan The Conjuring en was zeker niet saai.

Voorafgaand de voorstelling krijg je uiteraard een paar trailers te zien, dit keer waren het Don't Breathe (2016) en Lights Out (2016) echter ook twee horror films die er prima uitzagen dus die ik zeker ook niet wil missen. En zo kun je altijd een heerlijke horror film in de bios beginnen, al die angstige gilletjes van de dames al in de trailers, altijd lachen!

Ik heb veel goeie dingen gehoord over The Conjuring 2 en had daardoor nog meer zin in deze film , ik zat er met een lekker gevoel in de stoel. Vanaf het begin is de film al leuk, die heerlijke oude setting herrees weer en dat is altijd lekker angstaanjagend. Helaas was de film in zijn 133 minuten zeker op het begin niet sterk, en zoals ik ook al las zijn de sub-plots zodanig veel dat de echte actie tussen de familie in Enfield en Ed and Lorraine Warren pas erg laat opgang kwam. Dit vond ik zo af en toe ook niet erg want de mooie introductie tussen Lorraine en Valat wou ik zeker niet missen.

Het verhaal was echter wel heel erg gaaf. De familie Hodgson was dit keer aan de beurt, klaarblijkelijk hun laatste zaak. Deze waren in de ban van een bepaalde geesten genaamd Walter, als ik het nog goed heb. Die de dochter Janet te pakken heeft en daarmee de hele familie zit te teisteren. Nadat Ed en Lorraine klaar zijn met een zaak die er voor moest zorgen dat ze achter de feiten kwamen hoe een bepaalde familie vermoord is en waarom keren ze terug naar hun huis waar Lorraine visioenen krijgt, of naja het wezen ziet, dat de naam Valat (of Valad) heeft, ook wel een non. Die laat weten dat Ed zijn dood tegemoet staat via een (wat later blijkt boomstronk) door zijn borst krijgt. Lorraine wil geen nieuwe zaken oplossen maar Ed krijgt haar toch mee naar de Enfield case. Deze moeten ze oplossen en dat lukt ze dit keer ook weer.. Kort samengevat. Ook werd het lekkere liedje van Elvis gedraaid, genaamd 'Elvis Presley - Can't Help Falling In Love (Audio) - YouTube'

Ed and Lorraine hebben natuurlijk echt bestaan, of bestaan nog steeds. Google maar eens naar ze, dan kom je achter meer informatie. Dit (Ed and Lorraine Warren - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org) is onder andere hun google pagina.

Nu moet ik zeggen dat The Conjuring 2 niet mijn engste film is die ik tot nu toe gezien heb. Ik blijf aankaarten dat 'Deliver Us from Evil (2014)' toch wel mijn vetste film was in een demonen zaak en 'Sinister (2012)' in de geesten wereld. Beiden afkomstig van Scott Derrickson. Ook vind ik The Conjuring 2 een beetje de zelfde setting hebben van The Babadook (2014), qua huis. Of heb ik nu een ander voor me? Afijn, The Conjuring 2 zeker geslaagd, en het was weer een leuk avondje!

3.5*

The Conjuring

Ik houd het even mooi kort met de recensie bij The Conjuring want ik wilt heel graag The Conjuring 2 (2016) gaan typen die ik gister heb mogen bewonderen.

Dit eerste deel was lekker spannend, had zo zijn momenten maar werd eigenlijk op veel fronten niet eng. Ik wist nog wel dat er in 2013 een hele hype was ontstaan bij ons omdat we deze zo graag wouden zien en, hij was prima! Er zaten fijne schrikmomenten tussen en ik heb vol weten te genieten van The Conjuring! Verhaal was fijn en concept erg goed!

3.5*

"Don't touch anything. Everything you see in here is either haunted... cursed... or been used in some sort of ritualistic practice. Nothing's a toy. Not even the toys."

Mijn aftrap voor de 'Horrorfilm Challenge' begon gisteravond in de bioscoop met de nieuwe 'Conjuring' film, een film waar ik eigenlijk niet persoonlijk voor zou hebben gekozen, althans niet voor in de bioscoop. Want ik was er al een beetje bang voor, en je krijgt precies wat je verwacht; een vrij slechte film. En dat is best een drukkende stempel om zo op het begin op deze film te drukken, maar het is eigenlijk ook feitelijk gezien alles wat ik kort over deze film kan zeggen.

De koek is langzamerhand wel op. Toch vind ik het ergens ook best wel jammer hoor. 'The Conjuring' maar überhaupt de hele universe van deze films heb ik jaren beschouwd als één van mijn favoriete reeksen op horrorgebied. De film 'The Conjuring' was eentje om voor altijd van te genieten, en de re-watch van deel twee eerder dit jaar wekte ook nog wel het nodige vermaak op. Maar ik mis de passie en vooral de angst die ik met die films had enorm. 'Last Rites' voelt eigenlijk echt als een rommeltje, en wist nergens écht voldoende te overtuigen wat echt onwijs irritant was. Ook was het toen natuurlijk nog wat vernieuwend, wat je "vernieuwend" mag noemen trouwens, en dat maakte de films ook wel een stukje leuker. Ik heb het gevoel dat we de tijd van deze paranormale horrors een beetje voorbij zijn, of misschien is dat meer een persoonlijk dingetje.

Er gaat veel mis in deze film, en één van de belangrijkste problemen binnen deze film is toch wel het feit dat de film een enorme rotzooi is, en zo ook aanvoelt. Het verhaal werd oprecht nergens boeiend, en hoewel men het heel krachtig weet op te bouwen als de "zwaarste" zaak van de Warrens vond ik het allemaal wel heel erg tam hoor. Je ziet eindelijk wel meer geesten, dat was een vooruitgang en dat mocht ook wel een keer, ook zitten er een berg aan cheesy jumpscares in de film. Toch is het bij lange na niet zo leuk als ik had verwacht en misschien ook wel had gehoopt. De film stapelt zich vol met zoals ik al zei, jumpscares. Maar weet helemaal geen boeiend verhaal te creëren. Het heeft uiteraard de ingrediënten die je verwacht, en daar blijft het wel bij. Die hele spiegel was leuk en aardig, maar echt goede informatie over die demon mis ik. Ongeacht of het als is behandeld, ik wou het wel weer weten.

Daarnaast vond ik het einde ook best magertjes hoor. Wederom wordt die spiegel ingezet om echt de spanning op te voeren, maar dat boeide me geen reet. Ik had gehoopt dat de possession van Judy een stuk extremer was, zeker als het blijkt dat de demon alleen haar wou hebben, en die demon haar vervolgens weer zo makkelijk los laat, daar had echt zoveel meer mee kunnen doen. Om je film vervolgens af te sluiten met een strijd met die spiegel, die eerst als een helicopter onnodig rond draait en daarna stopt omdat Judy zegt: "Jij bestaat niet echt". Wat een suf, dom en vooral saai eind zeg...

Deze film had zoveel malen harder, spannender en interessanter gekund als de schrijvers er iets leukers van hadden gemaakt. Daarnaast vond ik de CGI ook niet altijd even strak, en weet Chaves het niet altijd te redden. De cast is vrij wel het zelfde, wat het overigens niet veel beter maakt, maar dat was één van de weinige dingen die deze film nog een beetje wisten te redden. Toch zonde, één van de weinige films ook waarbij ik me echt verveelde in de bioscoop, en eigenlijk niet wist wat ik er mee aan moest.

“Being brave doesn't mean you're not scared. It means you are scared but you hang in there.”

Toch wel een tegenvallend derde deel van een franchise waar ik altijd wel van heb genoten echter, het is een eentonigheid die nu wel zwaar begint te vallen. ‘Vroeger’ (dat mag ik eigenlijk nog niet zeggen aangezien het nog geen tien jaar geleden is) had ik hem waarschijnlijk veel enger gevonden maar, na het zien van alle voorgaande films kun je eigenlijk wel de formule vooruitdenken en weet je eigenlijk wat je staat te gebeuren, lekker achter over zitten en de beentje omhoog want dit wordt al gauw een kleine twee uur aan Amerikaanse cliché horror.

De film begint erg leuk, er zat een verfrissing in en we kwamen niet constant in het spookhuis horror terecht, wel merkende dat de film wat knipogen maakt naar de nostalgische ‘The Exorcist’. Dit voornamelijk hoe de priester naar het huis kijkt onder de straat verlichting en hoe het jongetje ‘David’ bezeten was door een demoon waardoor de puzzelstukjes in één vallen. Tijdens dit ritueel gaat het er hard aan toe en was ontzettend leuk om te volgen, eindelijk eens keiharde actie dat wat we nodig hadden. Wanneer zijn broer ‘Arne’ bezeten wordt door de demoon (hem een soort van overneemt) blijft de film in die trans zitten, ook dit is ontzettend leuk om te volgen en zelfs wel spannend om naar te kijken. Bijvoorbeeld hoe het nummer ‘Call me’ wordt vervormt van ‘Blondie’ was best creepy te noemen. Echter wanneer ‘Arne’ vast zit en de ‘Warrens’ op onderzoek uit gaan kakt de film ontzettend hard in en wordt het langzamerhand ook niks meer aan om te zien.

Het blijft overigens wel leuk dat ‘Patrick Wilson’ en ‘Vera Farmiga’ hier de twee hoofdrollen weer op hun hebben genomen. Toch altijd fijn dat bekende en vooral vertrouwde gezichten hun ding blijven doen in een franchise zoals dit wat er voor zorgt dat je er met wat meer plezier naar gaat kijken, een vertrouwd gevoel gewoon. Voor de rest kent de film voornamelijk nieuwe gezicht wie ik het allemaal niet heel bijzonder vond doen, de camera’s zijn eenmaal gericht op de bovenste twee en die leren prima werk.

Toch is de film bij lange na niet meer zo goed als wat zijn voorgangers lieten zien en deden, dat toch meer klemmend was en deze film wat luchter is zorgt er voor dat de film eigenlijk nergens echt eng werd en je wederom veel momenten vooruit kon denken omdat ze te simpel geplaatst waren. Het hele occult thema vond ik overigens wel verfrissend maar, hoort niet in een serie thuis als ‘The Conjuring’ die vaker gericht zijn op een spookhuis verhaal (wat je ook ziet met alle films er omheen zoals ‘Annabelle’ en ‘The Nun’).

Zeker geschikt voor een avondje griezelen omdat menig film kijker wellicht wat spanning ervaart maar voor de fans van het eerste uur is de film te matig.

2.5*

“I know I'm not one of your favorites. I'm not even welcome in your house. But, I could use a little attention.”

Of het de eerste keer is dat ik deze film heb gezien durf ik niet te zeggen, veel stukken kwamen me namelijk best bekend voor. Maar ik heb verschillende gedachten over deze film. Het verhaal wist me niet al even goed te pakken en het budget voor de CGI leek wel op maar, de acteerwerken vond ik erg vet en er zat genoeg actie en spanning in de film om dit keer niet in slaap te vallen. Maar toch miste de film soms zijn charmes en kon het af en toe best traag worden naar mijn mening.

De acteerkunsten waren toch wel heel erg leuk vond ik persoonlijk. Keanu Reeves speelt de rol van Constantine heerlijk. Maar dat is niet de enige die ik prima vond spelen in de film, hoewel Reeves toch wel één van mijn favoriete acteurs is. Ook de vrouwelijke Rachel Weisz speelde heel goed in de film en was eigenlijk mooi op Reeves in gespeeld. De twee waren een zeer mooi koppel. Voor de rest deden alle acteurs het verder nog wel tof, ik ga ze niet allemaal langs. Al vond ik Peter Stormare ook heel leuk spelen, als ‘Lucifer’ / ‘Satan’ was hij nog best komisch op psychologisch gebied.

Het verhaal was prima, al vond ik het soms wat minder interessant om te volgen. Een vrouw pleegt zelfmoord en het is de taak van Constantine samen met Angela de daad te achterhalen wat er nou precies is gebeurd en waarom. Ze komen onderweg verschillende hindernissen tegen zoals het exorcisme bestrijden, de wereld redden en zichzelf levend te houden omdat Constantine ziek is. Toch wel geinig, een hoofdverhaal met eigenlijk constant een paar afslagen in het verhaal waar het ergens anders over ging, ik kon er soms niet heel erg aan wennen maar dat hield je wel wakker.

Nee, soms heb je bij een film dat je de feeling niet echt krijgt wat eigenlijk de bedoeling was en dat had ik eigenlijk een beetje bij deze film. Ik kwam niet lekker in het verhaal waardoor het soms wat moeilijker was om alles te volgen. Het acteerwerk redde een hoop maar daar bleef het wel bij. De actie was leuk, de CGI was ruk. Niet echt helemaal mijn ding denk ik terwijl ik normaal wel in ben voor films als deze met karakters als ‘Lucifer’, ‘Baltazar’ en noem maar op, het duivelse ?.

3.0*

Contagion

Een film wat toch wel de waarheid verteld. Misschien dat de film niet helemaal fantastisch is word er wel een mooie epidemische waanzin getoond waarin we laatst toch met het Ebola virus erg dichtbij waren geweest en misschien gelukkig maar dat, dat niet zo heeft uitgegroeid zoals in deze film het virus zich verspreid.

Contagion verteld het verhaal over een bepaald virus wat de wereld in de ban legt. Miljoenen mensen worden en ziek en overlijden eraan en er blijkt maar geen houden aan. We volgen eigenlijk een aantal levens , samengeperst in een verhaal. Matt Damon die met zijn dochter het virus probeert te overleven nadat zijn vrouw en zoontje eraan te komen overlijden en, een groepje doctoren die het virus proberen te bestrijden.

De film brengt een prima beeld hoe het eventueel zal zijn als er een epidemie uitbreekt in de wereld en dat zou complete chaos wezen. Ook word hier deels het Doomsday Prepping getoond waar de winkels vooral geplunderd worden. Nu is dit niet echt HET Doomsday Preppen, want dan ben je in mijn ogen meer iemand zoals in 10 Cloverfield Lane (2016). Dat was in deze film niet helemaal aan de orde.

Toch blijven film als Contagion leuk om te kijken. Wetend dat het ooit echt zou gebeuren (of niet want je weet niets uiteraard), misschien dan wel niet zo heftig maar, misschien ook wel ze blijven soms verrassend. Je moet het goed in je achterhoofd houden. Toch vond ik Contagion ietwat tegenvallen en loopt soms traag verder. Vervelen doe je, je niet zo snel maar er had wel wat meer pit en Thriller gerelateerde scenes mogen hebben. Prima om de middag mee door te komen! Matt Damon is zeker geen verkeerde acteur!

3.0*

Contraband

Ik kwam tot mijn grote verbazing erachter dat ik in het ‘verleden’ de film Contraband al eens gezien heb. Ik wist het al wel een beetje maar ben net zoals de film ‘ Jack (1996) ‘ ooit vergeten de film te noteren er een mening bij te typen, al is de herziening dan als ware goed bevallen ben ik gelukkig al een goed aantal scenes vergeten en herkende ik de film bijna niet meer. Het einde wist ik alleen nog volledig en de achtervolgingsscène waar Andy werd achtervolgt als hij van de boot afkomt. Gelukkig is Contraband mij prima bevallen en heb ik me mijn avond uitstekend weten te vermaken.

Contraband is een leuke film die aardig hard begint, we komen gelijk aan bij een douane controle in Amerika of ook wel ‘Border Control’ die achter een schip aanzit waarin twee jongens iets verborgen proberen te houden. Dit blijkt Andy te zijn, het schoonbroertje (of hoe mag je dat eigenlijk noemen) die een tas vol coke in het water gooit en vervolgens in het ziekenhuis terecht komt. Al om al word het er niet spannender door, spanning is ver te zoeken in deze film wat dat betreft.

De rol van Mark vind ik niet fijn in Contraband. Wel een acteur die ik erg waardoor, staat niet in mijn top 10 maar wel erg dichtbij. Vind het fijner om naar hem te kijken tijdens zijn rollen in bijvoorbeeld de Transformers films en Ted. Contraband is natuurlijk van een heel ander niveau maar toch, zijn uitstraling vind ik niet echt fijn passen in de smokkel scene en het is daardoor te erg wennen.

Het verhaal is redelijk. We volgen Chris Farraday die zijn eigen zaak heeft opgericht en hij werkt in de beveiligingsindustrie, hangt camera’s op en zorgt er voor dat huizen goed beveiligd worden. Hij was ooit een smokkelaar die al aardig wat gesmokkeld heeft en hij had dit achter zich gelaten. Zijn pa zit in de bak en hij heeft een prachtige vrouw: Kate Farraday (Kate Beckinsale).

Het broertje van Kate heeft zichzelf nogal in de nesten gewerkt en Chris probeert hem te helpen. Samen reizen ze af naar Panama op miljoenen aan nep-geld te innen. Ze gaan mee op een boot en proberen zo het geld terug te smokkelen naar de U.S.A, of ze dit lukt is een goeie vraag. Er zitten veel kat en- muis scenes in deze film wat het soms wat saai maakt.

Het is Baltasar Kormákur zeker gelukt een avond makende film voor te schotelen met toppers als Mark en Kate. Toch deed Contraband het niet al te lekker in mijn ogen en keek de film soms saai weg. Actie genoeg, spanning vond ik niet aanwezig. Scenes als de overal op de waarde transport moesten de film vullen en waren nog tenminste een beetje boeiend, de rest was eigenlijk weinig aan.

3.0*

The Contractor

Tja... Normaal gesproken ben ik een erge fan van Wesley Snipes... Echter moet ik meteen bekennen dat de beste man niet slecht acteerde! Ook aan Eliza Bennett was niks mis! Normaal gesproken als er een kind een rol speelt is dit meestal een irritant .. Kind, maar dat vond ik eindelijk eens niet bij Eliza Bennett. Lena Headey ook wel "Cersei Lannister" uit de prachtige serie Game Of thrones, knappe vrouw, deed het ook niet slecht... Maar zo speelde elke acteur zijn rol wel leuk... De oma van Eliza, gillend als er een gewapend team binnenkomt.. Leuk ! Ook de actie scenes zijn goed! Lekker op zijn Wesley Snipes, daar houd ik wel van! Het camera werk daar in tegen ben ik niet over te spreken, gods wat vond ik dat een rommeltje, al toen ze achtervolgt werden in het begin van de film... Nee... En helemaal irritant was de scene op het vliegveld, waar de bagage zeg maar naar het goeie vliegtuig werd geleid, met dat knipperende licht.. Gods wat irritant was dat... Ook het verhaal was matig, vond het niet zo speciaal... Leuk om tussen door te kijken!

2.5*

“It's much easier to kill, but it's harder to survive.”

Eigenlijk had deze film niet zoveel prioriteit bij mij maar, ik zag een scene voorbij komen op het social media platform ‘TikTok’ en toen werd mijn interesse aardig gewekt. Niet door een fantastische cast of een echt boeiend script maar, meer door een leuke zogenaamde ‘stealth’ scene waar ik best van onder de indruk was. De film had ik al wel op mijn lijstje staan, en waarschijnlijk ben ik hem dit jaar gewoon ergens tegen gekomen via een trailer. Ik was hem overigens al wel weer vergeten, maakte niet veel meer uit en deze week eigenlijk direct aangezet. Mijn conclusie is eigenlijk wat mijn voorgevoel al wel aangaf. De film is een prima actie flick met zorgvuldige en mooi uitgewerkte (waarvan vooral strakke) actie scenes, alleen daar blijft het wel bij. De film kent een dertien in een dozijn script, die we al heel vaak hebben gezien.

Want het eerste wat opvalt en wat eigenlijk ook de grootste doorn in het oog is, is het patriotisme die deze film bevat. En dat was eigenlijk vanaf de eerste seconde goed te zien, waar me over het grote Amerika spraken als of hun leven er van af hing, en de trots die ze droegen als ex-millitairen, het ligt mij allemaal niet zo. Maar, dat is ook wel een mooie weerspiegeling wat wij (of althans de meesten) in dit land juist niet hebben, want ik zou nooit dood willen gaan voor dit land, en dat kennen hun dus echt niet. Echter, met dit snufje zout wordt de film wel bepaald en in mijn ogen ook wel een beetje verknalt. Dit gezeur duurt ook gewoon pakweg veertig minuten voordat we eindelijk een beetje bij de leukere scenes aankwamen.

Eénmaal wanneer de actie inslaat werd de film ook echt wel interessanter, spannend werd het overigens nergens maar het zette je wel aan. Dat had de film ook echt nodig, want hij was inmiddels al aardig ingekakt en ik werd er echt moe van. Maar, wanneer we het team volgen die de professor willen ontvoeren gebeurt er eindelijk iets. De beelden zien er erg gaaf uit, en het voelde ook echt alsof je bij een professioneel team mee keek (van de politie wel te verstaan). Dit vond ik echt een gaaf stuk uit de film, die gelukkig een beste tijd aanhoudt. Daarna kakt de film weer wat weg maar, blijft vooral actief zeker omdat 'James’ natuurlijk ook werd opgejaagd wat het dan weer een tikkeltje leuker maakte, het einde was prima maar nogal cliché.

Dan moet ik mij ook toevoegen bij het publiek hier die toch zich meer vermaakt hebben dan verwacht, al was het ook niet echt héél goed te noemen. De film bezwijkt onder zijn eigen trots, en dat duurt gewoon echt veelste lang. Voor de rest weinig “echte” actie, en het was wel onderhouden. Ik heb me redelijk weten te vermaken, even doorbijten op het begin en daarna ging het wel.

“Society wants to believe it can identify evil people, or bad or harmful people, but it's not practical. There are no stereotypes.”

‘Ted Bundy’, een gevreesde seriemoordenaar zeker in de jaren zeventig waar ik nooit zoveel achter had gezocht. Toen ik van de week al een andere mini-docu serie keek over een moordenaar in Canada werd mij aangeraden om ook deze eens te gaan kijken, het zou erg interessant zijn. Interessant was het zeker, de invidu ‘Ted Bundy’ is zeker in zijn gedachtegang een interessant persoon om te volgen. Hoe hij zijn persoonlijkheid kon verliezen naar een gewetenloze moordenaar was erg ziek en toch indrukwekkend omdat hij heel slim was.

Deze docu-serie laat zien hoe Bundy te werk ging, toch zeker in het begin stadium erg sluw als hij zelfs nog betrokken is bij het besturen van het land met de politiek en zelf tot bepaalde commissie hoort die de moorden uitzocht, waar hij de hoofdrol in speelde. Daarna de vlucht van de gevaarlijke moordenaar en het falen van de Amerikaanse politie, tot twee keer toe. Zijn slachtoffers en zijn vervolging met vervolgens een executie wat buiten de gevangenis hekken werd gevierd.

Toch vond ik het in delen best langdradig en werd de zit soms lastig ook echt geïnteresseerd te volgen. Er waren soms wat stukken wat mij minder boeiden, en wat ook niet echt aansloegen op het verhaal. De rechtszaak is een zeer mooie toevoeging, ook gaaf dat ze daar beelden van hebben, maar omdat nog eens een volle uur te moeten volgen na al drie delen van een ruime vijftig minuten werd mij soms iets te veel. Al om al, zeker een interessante docu over één van Amerika’s gevaarlijkste seriemoordenaars.

3.5*

“I blame rap music.”

Eigenlijk een vrij verrassende zit deze film. Niet omdat hij zo goed is maar meer omdat ik niet had verwacht deze toch nog te gaan kijken. Ik heb het wel gedaan, en helaas viel hij me toch al wat tegen zoals ik had verwacht. Het is meer dat ik helemaal niks met kinderen heb en ze echt niet kan uitstaan, zelfs in films vind ik ze vaak irritant, dus een film kijken wat draait om kinderen had ik nooit gedacht om te doen maar, aangezien het zombiekinderen waren maakte ik al gauw wel een uitzondering.

De film kende vooral een leuke volwassen cast, met een toch wel bescheiden maar vermakelijke rol van ‘Elijah Wood’ als ‘Clint’. ‘Clint’ is een amateuristische schrijver die op punt staat zijn eerste boek uit te brengen en is druk bezig met het afmaken van zijn verhaal. ‘Clint’ valt in op een school waar hij moet werken om daarna weer aan zijn boek te kunnen schrijven. Hier ontmoet hij ‘Lucy’. ‘Lucy’ word gespeeld door ‘Alison Pill’, best een knappe meid. En daarna ontmoet hij haar vriendje ‘Wade’, gespeeld door ‘Rainn Wilson’ die ik vooral ken van de geweldige komiek serie ‘The Office’.

Het verhaal is wel redelijk, maar erg simpel. Een geïnfecteerde kip nugget komt aan bij kinderen waarna deze ziek worden en veranderen in zombies. De infectie lijkt alleen op kinderen aan te slaan en volwassenen krijgen hier alleen een kleine griep van, je moet na je puberteit zitten. Gedreven te overleven op vleesetende kleuters zetten het groepje leraren alles op alles om te vluchten uit het school gebouw. Dit gaat niet gemakkelijk en er word geneigd naar saaie ‘grappige’ scenes.

Qua gore was de film aardig op dreef. Los hangende kaken, uitpuilende darmen en veel bloed was zeker aanwezig. Helaas vond ik het verhaal niet zo heel boeiend en het concept is redelijk, niets interessants. De kleuters staan me niet echt aan en de film is toch helaas slechter uit gevallen dan gehoopt. De humor slaat nergens aan, en er word dramatisch gezocht naar leuke scenes die eigenlijk nergens echt verwerkt zijn. Geen geslaagde zit, waar ik mijn concentratie (zelfs met zo’n kleine tijdsduur) kwijt raakte.

Enigzins wat ik wel leuk vond is dat ‘Jonathan Milott’ en ‘Cary Murnion’ er nu en dan wat kleine details in hebben verwerkt. Zo gaat alles naar de ‘kip’. Zo zien we een slachthuis in het begin, en het maken van kip nuggets. Of ‘Clint’ die gaat zitten op een stoel waar een kip op gedrukt staat en wanneer ze een andere stad binnen rijden waarvan ik de naam zo snel even kwijt bent stond heel leuk onder:

“At least we are not Fort Chicken!”

Oja, en natuurlijk het stadje wat ‘Fort Chicken’ heet. Ja, geinig detailtje maar dat redt de film verder helaas niet.

2.0*

“You don't... Steal... A Fucking... COP CAR!”

Deze film lag al een hele lange tijd op de stapel, en nu was de tijd dat ik er wel zin in had om hem eens te zien. Toch ben ik wat verslagen door mijn interesse en dompelde de film toch in een teleurstelling waar ik veel meer van had verwacht. Het plot was namelijk erg interessant en had wel wat te bieden maar ik vond de uitwerking van ‘Jon Watts’ toch wat pover, gezien dat ik hem wel erg kan waarderen als regisseur is dit toch de eerste mindere van hem, in mijn ogen.

De film begint vrij leuk met de quote die hierboven genoemd word in de mening van ‘Theunissen’. Ik ben het overigens totaal eens met zijn mening. De film begint dus vrij leuk met twee jongens die op pad zijn, niet echt duidelijk wat ze aan het doen zijn maar het lijkt er op dat ze gewoon wat jongens streken uithalen en vooral erg nieuwsgierig zijn over veel dingen. Kattenkwaad daar houden ze dus wel van, ach dat hadden we allemaal rond die leeftijd.

Tot ze op een moment een politieauto zien staan, verlaten. Ze gaan op onderzoek uit en merken dat de sleutels er gewoon in lagen. Ze starten de auto en rijden weg, beetje crossen met zo’n politieauto is natuurlijk erg gaaf. Ook zien we daarna wat ‘Bacon’ deed op die plek, die was lichamen aan het wegwerken, waarschijnlijk uit een crimineel circuit. Kort daarna komt hij erachter dat zijn auto weg is maar, er ligt nog wel een lichaam in wat de jochies niet wisten. ‘Bacon’ word gedwongen om een foutieve melding de wereld in te sturen en begint een race achter zijn eigen patrouille auto aan. Ondertussen vinden de jongens de meneer achter in de auto en worden vervolgens op gesloten en daarna moet ‘Bacon’ zichzelf maar ook de jongens deels redden wat niet lukt. Wel knap dat hij na twee flinke schotwonden zo nog kon bewegen maar die man met één wond op een totaal andere plek al voor pampus lag, maakte het wat ongeloofwaardig.

Toch was de film erg sfeervol maar daar werd maar bar weinig mee gedaan en het had veel beter kunnen worden waardoor de film ook veel interessanter kon worden. De eerste 45 minuten tot een uur was eigenlijk niks bijzonders en de film duurde hier best lang, door een traag verhaal moesten we even doorheen bijten. Daarna kwam er een schietpartij wat de film nog enigszins wat levendiger wist te maken en wat boeiender maar dat was van korte duur. De film werd erg gered door het sfeertje, en hoewel de speeltijd niet heel lang duurde voelde het dus echt wel wat traag aan zeker in het begin nadat de kids die auto hadden gejat.

Qua cast was het wel te doen. ‘Kevin Bacon’ speelt een prima rol al is het soms niet héél boeiend wat hij doet, ‘Bacon’ laat zien een leuke ‘bad guy’ te zijn en ook hierin speelt hij weer zo’n leuke grauwige rol. Voor de rest is de cast een dode man, een vrouw in een auto en een zwaargewonde man, die allemaal niet interessant waren.

En je hebt twee kids in de film. Ik ben al helemaal geen fan van kinderen in een film zoals dit, dat maakt het voor mij toch altijd wat irritant om te kijken. Ook was dat gevoel in deze film alleen kwam daar ook nog eens bij dat de kinderen vrij geforceerd over kwamen en ook zo acteerden.

Daarna kwam de film langzaam bij zijn einde. Een (toch stiekem) soms wel leuk kat en muisspel eindigden in een aardige ‘shootout’ met veel gewonden. Als we vervolgens de twee jochies weer zien vluchten waar ‘Bacon’ weer in de achtervolging moet en is het einde vrij vaag, afgekapt en niet duidelijk wat er nou gebeurt. Toch wel erg jammer, had wel wat meer van deze film verwacht persoonlijk.

2.0*

“Being right is not a bullet-proof vest, Freddy!”

Leuk maar wel heel erg simpel hoor deze politie-misdaad film. En dat vooral door het te makkelijke verhaal waar we door heen gerost worden is dan wel iets wat de film kraakt, aangezien er op heel veel plekken best goed gezorgd is voor de film met leuke details en een redelijk mooie setting. Ook qua actie was het best te doen maar, dan komt toch dat verhaal weer en dan valt de film nog vies tegen.

Stallone was duidelijk in zijn rol maar deed het rustig aan, de wat houterige houding deed me wat minder en hij heeft wel beter gepresenteerd, het leek wel alsof het niet zoveel deed. Toch heeft ‘James Mangold’ een aardige cast weten te regelen met onder andere ook een kleinere rol voor Robert DeNiro, die het overigens erg leuk deed. En uiteraard de rol van ‘Harvey Keitel’ en ‘Ray Liotta’ was ook prima.

Zoals ik al zei, qua actie was het leuk en ook op het einde werd er gewerkt met aardig wat bloed en dat maakte het automatisch toch wat interessanter om naar te kijken. Een leuke tussendoor filmpje van Stallone en co. Die me toch buiten het wat simpele verhaal wist te boeien en makkelijk uit te zitten was.

3.5*

Best saai, soms grappig. 'Cop Out' in het 'verleden' eens gezien waar ik hem helemaal geweldig vond maar de oudere mindset die ik nu met mij mee draag vond er eigenlijk geen klap meer aan. Het is te flauw, te voorspelbaar en te traag dat het toch echt doelt op een jeugdige actie/komedie film. Daar bij ook nog eens een ontzettend cliché verhaal maakt het niet beter, en het onderwerp was ook vrij nuchter maar erg dun. Een zit die je dan wel snel door komt, dankzij een kortere tijdsduur maar een film met te weinig inhoud. 'Cop Out' herinnerde ik mij leuker dan dat hij daadwerkelijk is!

" Yeah, well. You in the cop business. So that makes you a murderer. But I'm in the murder business, so that just makes me a laborer. You see how that works?”

Toen ik twee weken de erg vermakelijke film ‘Den of Thieves’ terug keek zag ik aan het einde van de film deze ‘Copshop’ voorbij komen. Je krijgt dan altijd een voorgestelde film te zien, waarvan men denkt dat jij die ook wel leuk vindt. Nu denk ik voornamelijk dat ze de link legden met Gerard Butler. Eigenlijk was deze film helemaal van mijn aandacht verdwenen, destijds in 2023 zag ik hem nog wel eens voorbijkomen maar daar bleef het toen ook wel bij. Eigenlijk ook totaal niet wetend wat ik mocht verwachten van deze film, dus dan werd het nog een hele verassing.

Ik moet zeggen dat de film vrij chaotisch maar leuk begon, het was misschien wat simpel maar het vroeg wel de nodige aandacht voor wat er nou gebeurde en waar het goed voor was. Het verhaal kwam langzaam op gang, dat Bob iets van Teddy moest was al wel gauw duidelijk maar, de toon wordt pas echt later gezet als we wat meer diepgang krijgen. De film kakte naar mijn mening wel iets in op een gegeven moment, je bent eigenlijk best hongerig naar wat meer actie (wat ik ook verwachtte) wat toch wat lang op zich liet wachten.

Wanneet Toby Huss in beeld kwam, werd de film een stuk fanatieker, sneller en leuker om te zien met een hoge dosis aan actie. Hier begon de film ook een meer komische wending aan te nemen, zoals zijn introductie met de balonnen maar, ook de one-liners en punches die hij uitdeelt waren fantastisch. Zijn personage weet bijna eigenhandig deze film te maken, om het vooral op te boksen tegen die verschrikkelijke Alexis Louder. Voor mij is het tweede deel van deze film echt de ijsbreker geweest, en weet daardoor ook een stuk vermakelijker te worden.

Wat me vooral op viel is dat de film vrij luchtig is. Op alle fronten eigenlijk wel. En dat gecombineerd met de nodige humor wist me toch wel echt heel erg te vermaken!

“Okay, I know these look like computers... Totally not.”

Ik denk dat ik voortaan samen met ‘Fisico’ mee moet, aangezien ik een beetje hetzelfde idee over dit soort films heb als hem. Ik ben gefascineerd over films waar wereldrampen vooraan staan, zoals dit soort films waar de aarde op zijn punt staat om te verdwijnen, een beetje het ‘Ragnarok’ idee, het einde van de wereld. En het kan me dan niet gek genoeg, komen aliens de mensheid vernietigen of pakt moeder natuur haar krachten weer terug. Het grootste nadeel van deze films is dat het altijd goed opgebouwd is. Men pakt een handje natuurkundigen/wetenschappers die allen hun steentje bijdragen aan de berekeningen en het opbouwen van het verhaal en laat alvast wat kleine dingen gebeuren, zoals we hier zien de statisch elektriciteit wat opeens op wakkert en de duiven die eigenlijk als een soort kamikazepiloten beginnen te vliegen.

Deze film weet me overigens totaal niet te boeien en kakte heel snel weer in. De film had een slechte CGI, wat we al wel wat beter hebben gezien in ieder geval. Voor de rest is de cast totaal niet pakkend en was het script ongeloofwaardig en vooral erg saai. Ik kon er niet zo veel mee.

1.0*

“The ends justify the means, Pops.”

“The ends is bullshit. The means is what you live with.”

Mijn tweede film van Wahlberg deze dag, ik begin wel een fanboy te lijken. Eigenlijk was deze keuze meer uit het feit dat ik niet zo goed wist wat ik wou kijken, en deze nog klaar lag op de plank. Opzich overigens ook wel een leuke politiemisdaad film maar, meer dan dat is het eigenlijk ook niet. De oldskool Wahlberg hier, vrijwel aan het begin van zijn tamelijk succesvolle carriere en het is best een prima film. Ik snap de lage waardering ook niet echt, al zal dat misschien meer aan mij persoonlijk liggen om dat ik wel gewoon echt een vermakelijke avond heb gehad.

Over het algemeen overigens totaal geen bijzondere film. Want dit soort politiemisdaad filmpjes kennen we wel en is echt gewoon volgens het boekje, draait overigens ook in de periode dat het nogal overlopen werd met andere misdaadfilms die toch wel echt een flink stuk beter waren. Toch blijft het voor mij wel een vermakelijke zit, het is allemaal niet héél lastig en daardoor is het ook niet zo verkeerd om te kijken.

Het duo Chow Yun-Fat en Mark Wahlberg deed me wel veel goed. Wist me overigens wel te overtuigen deze film te kijken en wisten me ook wel te vermaken. Konden overigens beiden niet dat nogal onlogische script redden, die eigenlijk misschien wel meer gevuld had mogen worden met wat leukere actie scenes. Die zitten er wel in maar, van mij part toch niet zo bevredigend als dat ik had gehoopt.

Maar goed, voor een vrijdagavondje is dit gewoon een prima zit. Verwacht geen hoogstaande klasse film, dat is deze gewoon niet. Maar een leuk tussendoortje zeker wel. De politiecrime story is prima, ik zelf hou wel van dit soort films en kon er uiteindelijk nog genoeg mee.

Cougar Hunting

Hoe kan een mens omslaan? Nou ik maak het nu mee. Cougar Hunting is een film die ik nu bijna een jaar geleden heb gezien. Ik vond de film destijds ge-wel-dig! Ik kende films zoals Sex Drive (2008) nog niet en ik was echt net in - to the movies. Je kunt dus begrijpen dat ik zo'n film dus helemaal geweldig vond want, ik kende nog geen andere films met een concept zoals deze. Nu ik dus toch wel een beginneling ben in de film wereld (vergeleken bij anderen) was deze film vannacht niet te pruimen en ik kon hem met moeite door kijken. De enigste reden waarom ik hem verder keek was omdat mijn kameraad het wel leuk vond en ik het niet kon maken zo even te zeggen dat we er mee stoppen.

Het verhaal is denk ik één van de grootste blunders in de film samen met het acteerwerk van de jongens. Het verhaal was gewoon oer, oer, oer saai en ik heb me er totaal NIET meer vermaakt. Het concept kon nog wel en door een paar mooie cougars is mijn cijfer toch nog iets hoger.

1.0*

"You have more computing power in your pocket than NASA did when they put a man on the moon, but you use it for mostly texting and Facebook. This is why humanity's doomed."

In 2016 bracht regisseur Justin Dec een short film uit onder de zelfde naam als deze film. Eigenlijk een pilot die blijkbaar goed aansloeg, waarna men er een potentiële horrorfilm in zagen en we nu ook een 90 minuten versie hebben gekregen. Deze film is mij in 2019 helemaal ontgaan, wat ik eigenlijk best vreemd vind want dit zijn nou die typische horrorfilms die ik samen met vrienden of mijn vriendin zou hebben gekeken. Neemt niet weg dat het nu nog steeds een vermakelijke horror film was.

Deze film kwam ik tegen, eigenlijk toevallig toen ik de nieuwe aanwas van Amazon Prime aan het bekijken was. Het sprak me direct aan, en ik had eigenlijk ook een vrij slecht tussendoortje verwacht die eigenlijk niet zou bevallen. Maar de film heeft het tegendeel bewezen, en ik heb eigenlijk een onwijs leuke horrorfilm gezien die gewoon met vlagen echt goed spannend kon worden. De jumpscares in deze film waren zelfs effectief, want ik schrok toch twee keer enorm. Heerlijk, ik ben dat eigenlijk niet echt meer gewend om dat in mijn eentje te kijken op mijn kamer, en dat het zo zou werken.

Daarnaast kent de film best een leuk portie gore, niet al te heftig trouwens. Is de CGI best aardig gedaan, en is de film vooral sfeervol, en daar wint de film het voor mij wel echt! Ik vond die demoon er nog best leuk uitzien maar, de film overwon mijn hart wel echt door de gebruikte scare momenten die deze filmt kent!

Erg leuk, zeker voor een avondje wegkijken met een vrij makkelijke film daar past deze film wel echt tussen hoor. Het is natuurlijk geen hoogstaand werk, en nergens heel bijzonder of uniek maar, de uitvoering is best leuk. Duidelijk een geslaagd project van Dec, die op het einde al wel schreeuwt naar een vervolgdeel maar, geen idee of ik daar op zit te wachten..

A Country Christmas

Helaas, helaas, helaas. Ik had verwacht dat A Country Christmas een erg leuke en gezellige kerst film zou zijn maar het draaide helemaal de verkeerde kant op! Het is geen feit dat de film gewoon super bagger is. Het acteerwerk is al echt prutswerk, de kinderen kunnen niet acteren laat staan de kerst man, die kon je maar beter overslaan. Het verhaal was heel erg saai om te volgen het concept daar is het halve puntje nog voor want de rest dat kon je maar beter laten liggen! Nee, deze film is echt het overslaan waard, saai en erg taai waardoor je bijna niet heen komt, spoel momenten zijn hier dus ook geen overbodige luxe! Ben ook snel met mijn mening want wil hier verder geen woorden aan vuil maken!

0.5*