Opinions

Nackt unter Wölfen

Weer een sterke film van Duitse makerlei. Ik ben erg onder de indruk van de Duitse WWII films, de Duitsers zijn erg sterk in het verfilmen van gebeurtenissen in de oorlog. Zij hebben misschien meer informatie over alles maar ik weet het niet. Uiteraard zijn mijn top 10 nummer 1 en 2: Der Untergang (2004) & Unsere Mütter, Unsere Väter (2013) echt toppers maar, Das Boot (1981) is ook geen slechte film (en ik mis sowieso nog een paar toppers). Ook Nackt unter Wölfen mag worden afgestreept want, dit was zeker geen slechte film!

Nackt unter Wölfen geeft onder andere een goed beeld van een concentratiekamp. Grauw, kill en vol met stress moet je er maar in zien te leven, wat niet altijd even gemakkelijk is. Hoewel de film dan geen groot oorlog film is, meer een pure drama film, kent de film zeker zijn beelden. Ook de daden van de Duitsers word mooi in beeld gebracht.

De film laat de concentratiekamp Buchenwald zien in zijn nabije bevrijding, een levensloop van onze hoofdrolspeler en een klein verzetsleger. Dit concentratiekamp was opgezet in 1937 en bevrijd op 11 april 1945, kort voordat ook hele nazi-Duitsland viel. Buchenwald ligt bij Weimar in de deelstaat Thüringen en telde op het eind maar liefst 21.000 gevangenen. Het nagaan dat de Duitsers hier in 1937 al mee bezig waren was blijkbaar geen waarschuwing voor de omliggende landen.

Natuurlijk is Buchenwald niets in vergelijking met Auschwitz maar, ook in dit concentratiekamp zijn genoeg gruwelijkheden gebeurd. Er is mooi in beeld gebracht dat de Duitsers natuurlijk de opperhand hadden tegenover de Joden, door gemene streken zoals het weggooien van een hoofddeksel die, de gedetineerde vervolgens moest pakken maar het was op een terrein waar ze niet mogen komen, hij word dus doodgeschoten.

Het verhaal is wat dat betreft mooi. We volgen Florian Stetter als een joodse man in deze film. Hij word afgevoerd naar Buchenwald als gevangenen binnen gevoerd en je ziet een heel mooi beeld hoe de joden binnen gevoerd werden. Uitkleden, desinfecteren en kaal knippen om luis te voorkomen. Al gauw komt Florian bij het verzetsleger.

Wanneer er weer een clubje mensen binnenkomen komt Florian erachter dat 1 van de gedetineerden een kind in een koffer mee neemt. Wanneer de gevangen de baby voor zich zelf houden en de Duitsers dit ontdekken worden velen gestraft.

Martelingen, ondervragingen en meer gaan vervolgens door en met veel verdriet moeten ze de baby bij zich houden voor eigen veiligheid. Op het eind was het nog wel mooi, wanneer de Amerikanen er bijna zijn willen de Duitsers misschien alle gedetineerden nog snel vermoorden. Het verzetsleger blijkt ook wapens tot hun beschikking te hebben en zet alles af om een tegen aanval te kunnen beginnen, dat zag er wel mooi uit!

Ik vond de film leuk, was niet al te saai, sommige momenten werden traag maar daar bleef het bij. Met mooie shots, goed verhaal (waargebeurd, Bruno Apitz heeft de roman Nackt unter Wölfen geschreven en het voor het eerst verfilmd) en een prima concept. Zeker geen slechte WWII film en voor de geïnteresseerden zeker een aanrader om te kijken. Pas op voor het opzoeken op wikipedia, gruwelijke foto’s staan daar op!

3.5*

De Aziatische cinema is niet echt voor mij weggelegd, ik kan niet zo vaak wat met die films en het ligt mij vaak gewoon niet. Althans, veel films niet want deze cinema bevat ook behoorlijk wat horrorfilms en actiefilms waarvan een paar ook echt wel heel hoog scoren bij mij (en veel heb ik zelf nog niet eens gezien). Deze film laat overigens wel een bepaald statement achter dat de Aziatische cinema zo slecht nog niet is, en dat heb ik wel gemerkt. Deze in zwart-wit geschoten Sino-Japanse oorlogsfilm raakt je op veel fronten, en is eigenlijk misschien zelfs wel bruter dan menig Amerikaanse oorlogsfilms.

Zelf ben ik niet zo bekend met de Sino-Japanse oorlog van eind jaren dertig, dus ik heb tijdens de film wel zeker de nodige informatie moeten opzoeken. De Aziatische kant in de tweede wereldoorlog heeft wel degelijk mijn interesse, en ook hoe Japan er in stond was zeer indrukwekkend, helaas krijg je daarvan hier in Europa niet zoveel mee, dat draait uiteraard veelal om de Duitse en Amerikaanse kant van het verhaal. Er zijn wel degelijk aardig wat films over de oorlog met Japan maar, dit is vaak uit Duits perspectief. Dat de Chineese regisseur Chuan Lu ons daarom meeneemt in het bloedbad verhaal van Nanjing vind ik daarom heel erg fijn, uiteraard een waargebeurd verhaal die echt afschuw met zich mee neemt en zeker niet vergeten mag worden door de wereld, al heb ik het gevoel dat, dat wel gebeurt want, ik heb er nog nooit veel over gehoord. Ik heb de film ‘Jin Ling Shi San Chai’ al wel eens gezien in het verleden die ook inspeelt op de gebeurtenissen in Nanjing, alleen daarna stopte het ook wel weer.

‘City of Life and Death’ is een steengoede film, die ik eigenlijk niet mag verwoorden met woorden als ‘prachtig’, indrukwekkend was het wel degelijk. De film verteld geen verhaal gebaseerd op een bepaald persoon maar, je wordt door regisseur Chuan Lu meegezogen in een algemeen verhaal van de meest heftige gebeurtenissen van de Japanse aanval, daaromheen is wel degelijk een lichtelijk geromantiseerd beeld gevormd waarbij volgens mij een Japanse soldaat verliefd was op een Chineze inwoonster, die hij dan even later ook verkracht ziet worden, een heftig beeld overigens waar verschillende vrouwen dus op een rij liggen en ze allemaal tegelijkertijd meermaals verkracht worden. Dit zorgt de voor de dat de film wel degelijk prima is om te volgen, alleen soms wordt het wel echt verwarrend. Ook merkte ik dat daardoor de rustige scenes tussen de film door iets te veel inkakten.

Deze film bevat gruwelijke beelden. Eigenlijk worden alles oorlogsmisdaden je wel voor je neus gezet en daar moet je binnen twee uur wel even mee dealen. Neem de hele genocide mee, waarvan ik las op Wikipedia dat dit het leven van 300.000 mensen heeft gekost. Je zag hoe deze mensen werden geëxecuteerd, levensverband althans ze zitten opgesloten in een kerk en deze wordt in de fik gezet, verkrachtingen en noem zo maar op. Hoewel er niet héél veel actie te zien is want de stad is vrij snel overgenomen, zijn deze beelden heftig genoeg om zeker je aandacht vast te houden. Het zwart-wit thema zorgt er daardoor ook voor dat de film nog meer sfeer bevat, en steeds grauwer weet te worden.

Ik heb me bijna twee uur boeiend naar het scherm laten kijken, wat ik al zei de in kak momenten waren ook iets té rustig, en dat stoorde me misschien toch wel een beetje. Hele sfeervolle en boeiende film, die eigenlijk alle WO2 geïnteresseerden wel eens gezien moet hebben, een oorlogsmisdaad die nooit vergeten mag worden!

“I am the first to admit when I make a mistake. I simply never do.”

De grote () leider Napoleon Bonaparte is ongetwijfeld een figuur die mij en een oude jeugdvriend van mij in onze greep heeft gehouden, en waar we eigenlijk best door gefascineerd waren. Eigenlijk was dit de persoon die mijn interesse heeft gewekt voordat ik eigenlijk kennis begon te zoeken binnen de tweede wereldoorlog. Eigenlijk heb ik sinds die jaren me nooit echt heel erg meer verdiept in de beste man, dus een film zoals dit dat had ik wel nodig. De andere films over hem heb ik praktisch nog nooit gezien. Toen we deze film voorbij zagen komen (dan wel als trailer) bij de vorige bioscoop bezoek (Saw X) waren ik en mijn kameraad eigenlijk wel direct geïnteresseerd in deze film, we zijn beiden best wel grote nerds voor dit soort dingen.

Gisteren de keuze gemaakt om naar deze film te vertrekken, en het was best een vermakelijke zit. Ik ga altijd heel goed op dit soort films dus ja, ook Napoleon wist me zeker te interesseren. Toch wist de film zelf dat niet altijd even goed, en Scott toch soms vrij saaie keuzes in het verloop van de film waar hij natuurlijk te veel informatie en gebeurtenissen in een krappe 2,5 uur wil drukken terwijl een man als Bonaparte gewoon te veel heeft gedaan en meegemaakt om het in zo'n korte tijd goed samen te vatten. Daardoor voelt de film onwijs gehaast aan, de film gaat eigenlijk constant van hak op de tak en wordt nergens echt héél erg goed onderbouwd. Vooral eigenlijk met moment van zijn eerste verbanning vond ik het toch wel minder worden, zeker als die dan op miraculeuze wijze bedenkt weer terug de macht te willen pakken, en eigenlijk binnen no-time een heel leger weer achter zich te hebben. Ik zal men moeten geloven dat het zo makkelijk ging, al betwijfel ik het wel. Al was die tijd toch wel anders natuurlijk.

Buiten dat vond ik eigenlijk het liefdesverhaal met Josephine gewoon zwakjes. Duidelijk was Napoleon dus een ongelooflijk grote simp voor haar, best komisch trouwens en heb ook smakelijk mogen lachen om de seksscènes, het leek verdomme wel een konijn. Dit alles toonde gewoon aan dat Napoleon iets moest hebben als autisme (wat overigens niet erg is) maar, mag toch duidelijk zijn. Nee de film legt toch duidelijk de nadruk meer op het liefdesverhaal eigenlijk, althans ik had het gevoel dat we vaker naar dat zaten te kijken dan naar de veldslagen.

Alleen was dat wel het enige echt negatieve wat ik kon vinden over de film. Want ik heb toch voor de pauze me uitstekend weten te vermaken met deze film, en de film wist me goed te pakken. Scott laat duidelijk alles goed in beeld komen, zo ook de onthoofding van de koningin in het begin maar, vooral de veldslagen die erin zaten waren toch wel heel prachtig in beeld gezet. En daar zag je toch wel echt het vakmanschap van Scott hoor. En dat zijn eigenlijk ook momenten in deze film waar ik echt van heb gesmuld, prachtige scenes met heel vermakelijke actie. Ik ga altijd wel goed op beelden van dit soort veldslagen, al had ik er nooit zelf willen staan.

Sowieso is de aankleding on-point. Duidelijk een film gemaakt met de liefde van Scott maar, die zichzelf niet al te goed wist te ontplooien. Dat veroorzaakte misschien datgene wat ik veel voorbij zie komen, en dan vooral in de negatievere berichten onder deze film. Ook in de zaal gisteravond merkte ik toch dat het leeg liep zonder het euforische gevoel wat ik toch wel had gehoopt bij deze film. En ondanks dat, de rest van het toch negatievere stuk in mijn ogen, en de boomer oma die tijdens de film via Wikipedia opzocht over Bonaparte, vervolgens een foto maakte van het scherm dit deelde en daarna keek wat de persoon aan de andere kant voor avondeten had, heb ik me toch wel heel erg vermaakt. Het is geen korte zit, iets wat je overigens ook totaal niet mag verwachten bij deze film maar, ik heb me merendeels weten te vermaken.

Veel indrukken zijn er sowieso wel gewekt, de veldslagen waren prachtig en het verhaal is prima te volgen, ondanks dat ik helemaal niks had met die Josephine, die een beetje overkwam als geldwolf. Toch wat historie les gehad al zijn veel van zijn gebeurtenissen bij mij standaard voer geweest tijdens geschiedenisles. Bonaparte is zeker één van de beste leiders geweest die de wereld gekend heeft, en ook hij heeft een zogeheten ‘Legacy’ achter gelaten waar nog weel mensen in de toekomst op terug zullen kijken.

"The only thing you need to know about me is that I'm gonna bag the motherfuckers who killed Mike.”

Ray Liotta is bij mij eigenlijk alleen bekend (en geworden) dankzij zijn aandeel in de fantastische film ‘Goodfellas’ maar, buiten die film om heb ik eigenlijk niet bijzonder veel werk van hem gezien. Best een leuke acteur, deed het in deze film ook best goed. Helaas is hij niet meer onder ons, mogen hij rusten in vrede. Jason Patric was overigens een leuke medespeler, die samen met Liotta een leuk chemie weet te creëren. Ik kwam pasgeleden weer terecht bij deze film (ooit dus in mijn kijklijst gekomen), en eigenlijk wist ik niet héél goed wat ik kon verwachten. Ik hou wat dat betreft best wel van detective thrillers, en films zoals dit doen het meestal wel goed bij mij maar, deze greep me toch wat minder makkelijk aan.

Het verhaal deed me eigenlijk niet zo veel. En ja, er zijn best wat plotholes, leuke twists en het is allemaal best grauw en daarnaast ook keihard maar, het deed me voor de rest niet zo heel veel. Het probleem is een beetje dat het allemaal ook best wel goed voorspelbaar was, en het maakte wat dat betreft ook niet heel veel uit als je stukjes mist want, het is allemaal best logisch. Die relatiebreuk zo rond het einde maakte bijvoorbeeld totaal geen indruk, het kon me allemaal wel gestolen worden. Jammer, want het had wat mij betreft best aantrekkelijker gemogen.

Daarnaast vond ik het regie werk ook niet altijd geweldig. Noem bijvoorbeeld het camerawerk op het begin, daar kreeg je gewoon bijna hoofdpijn van zoveel schudde dat door elkaar heen. Toch wel van die dingen waar ik me aan kon storen, en helaas doet hij het toch wel wat vaker in de film. Het einde werd wat langdradig, ik kende het wel maar, het blijft allemaal best cool. Liotta ramt er namelijk behoorlijk wat op los, en dat is best tof.

Christmas Vacation

Wat een zalige kerstfilm! Met een kluns als Doe-Het-Zelf klussende vader vind ik de film goed geslaagd in deze leuke kerst tijd.

Chevy Chase speelde zijn rol prima! Heb echt wel een paar keer om deze man moeten lachen! Wat een kluns ook eigenlijk. Zoals de lichtjes op het dak plaatsen, de kerstboom, de opslag.. Alles ging mis... Beverly D'Angelo natuurlijk uit de super film American History X (1998) speelde haar rol van serieuze moeder, naar een moeder waarmee je kon lachen. Ook om haar zijn me mond hoeken wel naar boven gericht Voor de rest waren de rollen ook wel een beetje standaard, van de andere mensen.. En kreeg af en toe het Home Alone 'gevoel'... Zo'n familie met elkaar in de kluns etc.

Om Christmas Vacation moest ik zo nu en dan wel lachen, en ik heb me toch goed vermaakt.. Het verhaal was niet echt speciaal, tja, alles gaat mis op weg naar kerst. Het concept was wel leuk, als klunzige vader die alles goed probeert te doen, maar eigenlijk lukt dat alles maar voor 50%. De uitvoering was goed en de grappen waren voor 70% ook daadwerkelijk grappig! Haha, zeker een aanrader rond de kerst tijd!

3.5*

National Security

Heb gister deze film nog maar eens een kans gegeven en hem opnieuw bekeken. Toch vond ik hem voor de tweede keer minder leuk dan de eerste keer kijken. Het was niet zo dat ik mij 88 minuten lang heb zitten vervelen, maar zoals ik al las dat je na de derde keer 'nigger' er eigenlijk een klein beetje klaar mee bent. Überhaupt in elke film waar dergelijk geprobeerd word om racistische grapjes.

Het verhaal had zijn komische momenten en het concept was geinig. Acteerwerk van Lawrence vind ik altijd PR-ACHTIG! Wat een heerlijke kerel is dat zeg met zijn droge grapjes, daar kan ik me altijd om vermaken. De rest was prima te doen. Zoals al gezegd; de film is voor de tweede keer minder grappig en word een beetje saai maar, dat houd niet in dat de film ook niet leuk meer is want, dat was hij gewoon.

3.0*

Natural Born Pranksters

Het nieuwe ‘Jackass’-tijdperk is aangebroken. De gasten die afstammen van het welbekende filmpjes platform: ‘YouTube’ hebben nu hun eigen komische film ontwikkeld waarbij hun ‘pranks’ in een daglicht worden gezet en deze op spectaculaire wijze uitvoeren. De film verbind zichzelf met hier en daar originele beelden van de ‘YouTube’ filmpjes van de heren die ongetwijfeld voor velen aardig grappig zullen zijn maar mij toch wel een beetje in steek lieten.

Hoewel de film vast wel zo zijn leuke momenten bevat, ik heb soms ook wel eens moeten lachen tijdens de film, gingen de gedachten van de nep-heid steeds door mijn hoofd. Een tijdje geleden is er naar voren gekomen dat de zo gehete ‘pranksters’ veel ‘pranks’ in scenes zetten, ook wel acteurs in hebben gehuurd. Nu weet ik niet of het bij deze film ook zo geld aangezien deze heren bij mij niet naar voren waren gekomen. Wat mij wel opviel was tijdens de scene met een schijttekening. Wanner ze ook heel toevallig een man kozen en het onder gekladde doek mee naar huis mocht nemen. Wat mij opviel was dat meneer twee keer zijn bril af deed, als ze een scene opnieuw moesten doen, eeuwig zonde . Dit zorgt er eigenlijk vrijwel snel voor dat mijn vertrouwen in deze film is weggezakt en ik er eigenlijk maar weinig aan vond.

Hun beste scene vond ik toch wel de scene in de zonnebanksalon. Dat Roman er met neppe brandwonden uitkwam, of het niet geacteerde reacties waren is maar de vraag maar, het zag er wel erg gaaf uit!

Er valt niet veel te vertellen over deze film, echt acteren hoort hier niet bij, toch deed men het wel! Afijn, je komt wel wat geinige grapjes tegen: het plassen op straat, dit met een water flesje en een klein gaatje in het dopje en noem zo maar op, beetje flauwe humor daar houd ik wel van maar daar blijft het ook echt wel bij, voor mij zeker geen topper!

1.0*

Tja, typisch Amerikaanse productie en vooral een erg doorsnee en clichématig zombieverhaal waarvan ik toch inderdaad ook mag opmerken dat het er visueel zeker niet slecht uit. Echter pakte de film mij nergens aangezien het nogal op de bekende weg is deze film. We kennen het allemaal wel zoals ze deze film brengen, lekker onnozel zombies afknallen zonder er echt van op te kijken. Er was echter geen spanning te vinden en de film werd na een tijdje nogal eentonig en wat saaier waardoor het nog best lang aanvoelde voordat de film eens een keer bij zijn eind kwam. Ach, het is allemaal op b-niveau dus héél streng wil ik er niet voor zijn, ik wist immers waar ik aan begon toen ik de film aanzette dus echt afstraffen ga ik het niet doen. Ik kan alle slechte dingen wel opnoemen maar dan hebben we straks een hele was lijst, daar heb ik nu geen zin in. Zoals ik al zei, leuk om eens te zien zeker als je fan bent van zombies maar nergens is het speciaal.

2.0*

“Howdy. I'm gonna separate your head from your shoulders. Hope you don't mind none.”

Deze vampieren romcom film viel me toch vies en vies tegen. Niet omdat de film zozeer heel slecht was (ik hou niet van dit soort films) maar, meer omdat het een totaal andere film was dan ik me had voorgesteld waar nergens sprake is van een echte horror film en buiten de korte actie scenes is het niet meer dan een romantische drama film met een verhaal waar ik persoonlijk nauwelijks een touw aan vast kon knopen, dit zou wellicht misschien ook wel liggen aan het feit dat de film me na zo’n tien minuten totaal niet meer wist te interesseren en ik eigenlijk alleen werd gewekt door de paar actie scenes die voorbij kwamen.

De cast was prima, ‘Bill Paxton’ deed zijn ding en ook ‘Adrian Pasdar’ deed het aardig. Maar daar is ook wel alles mee gezegd. Dat moeilijk doen om vampier te worden kwam een beetje mijn neus uit, en op elk moment had het echt wel spannender gekund. Zo laat dit maar eens zien dat deze film mij dus totaal niet lag, ik ben er echt geen fan van.

Horror nergens te bekennen, en qua bloed is het wel aanwezig maar niks extreems. Het vampieren verhaaltje was redelijk, er zaten wel een paar leuke stukken in zoals de bar en het overnachten op het einde maar dat was ook gelijk het leukste van de film in mijn ogen. Nee, totaal anders dan verwacht en ook nog eens flink tegen gevallen.

1.5*

Need for Speed

Een tijdje geleden heb ik deze film gezien. Maar mijn stem is helaas verwijderd. Jammer! Ik vond Need for Speed een leuke film, die veel weg heeft van het spelletje natuurlijk. Al heb ik de games Need for Speed bijna nooit gespeeld. Aangezien ik meer van het schieten ben. Al game ik de laatste tijd ook niet meer zoveel, maar goed. Ik vond de races wel tof! Ook de auto's waren erg gaaf! En met de eind race kwamen veel auto's terug die ik ook zie in GTA V. Vooral leuk om Aaron Paul eens een keer anders te zien dan een Meth kokende junkie ! Soms een tikkeltje te over dramatisch maar goed. Er zijn ook mindere kanten aan de film. Kijk de eind race. Je weet eigenlijk al gewoon dat Aaron Paul gaat winnen. Ik had die kerel gewoon in de auto laten zitten. Maar goed, als wraak in de gevangenis is natuurlijk ook niet mis. Al om al, een film die je een keer kunt kijken!

3.0*

“When your friends betray you, sometimes the only people you can trust are strangers.”

Ja dit was erg tof. De eerste ‘echte’ film die ik het nieuwe jaar en het nieuwe decennium heb gezien is wel een leuke zit. Ik heb genoten, van twee grote acteurs die samen de film tot leven wekken, de spanning die er eigenlijk constant aanwezig is van begin tot het einde en zelfs ook een beetje een psychologisch gedeelte waar je als kijker ook even moet wachten om te zien waar de acteurs tot toe in staat zijn. De film duurt nergens te lang, en wist mij van het begin tot het einde in zijn greep te houden.

Ik was zeer onder de indruk van de acteerkunsten van Spacey en Jackson die beiden zo goed in hun rol zaten dat het een waar genot was om naar te kijken. Dit soort onderwerpen daar houdt ik sowieso wel van, en met een toch wel leuk verhaal (soms wel erg simpel) is de film perfect uitgewerkt. Ook naast de twee grote namen waren er een paar leuke acteurs. Een Paul Giamatti vond ik ook erg leuk in de film spelen, een prima rol met hier en daar wat komedie stukjes er in verwerkt. J.T. Walsh en David Morse deden het ook wel leuk maar dat vond ik allemaal niet zulke bijzondere rollen. Je kunt zien dat de parels Spacey en Jackson waren en Gary Gary maakt hier zorgvuldig en heel voorzichtig gebruik van.

De film draait voornamelijk om het leven van Danny Roman. Roman werkt bij de politie en is onderhandelaar tijdens gijzelingen. Roman samen met zijn partner Nate krijgen naar weer een succesvolle taak een leuk feestje als Nate vervolgens met Roman wil praten. Ze spreken af bij een vijver waar Nate word vermoord. Roman komt dan op dat moment net aan kakken en vind zijn partner dood in de auto en word als hoofdschuldige genoemd in de zaak. Hij wil bewijzen dat hij niet heeft gedaan maar constant worden er dingen gevonden die gelinkt zijn aan hem. Hij wil zijn recht bewijzen en besluit Niebaum (die werd nog genoemd door Nate) en een paar mensen uit het kantoor (o.a. Frost) te gijzelen. De politiekorps rukt uit en nadat ze weten dat Roman de gijzelnemer is ontstaat er een nare situatie.

We zien nu wie er vrienden zijn en wie niet, wie er in het complot zitten en wie hij kan vertrouwen. Ook weten ze dat hij een prof is op dat gebied, dus met veel bluffen werken Roman als Sabien een weg naar buiten die na een tijdje samen gaan werken om de schuldigen te pakken.

Toch zeer vermakelijk actie film met heerlijke onderbuik spanning. Let wel op, je word dusdanig in het verhaal gezogen dat je er nauwelijks uit komt, de film blijft heerlijk aanwezig en kakt nergens echt in. Leuk.

4.0*

Neighbors

Vandaag Neighbors voor de tweede keer bekeken alleen dan niet met mijn verstand op nul en met toch nog wat aandacht. Waar ik toen achterkwam is dat Neighbors totaal niet speciaal meer is, op veel punten saai begon te worden en het eigenlijk een slechtere look-a-like van Project X (2012) wilde zijn alleen dan met doelgerichte feestjes, wat bij Project X (2012) niet aan de orde was. Ook bevat Neighbors voor mij aan de kant van Seth en Rose prima humor, heb erg kunnen lachen om het stel. Efron valt niet zo in de smaak om zijn grapjes en acteerwerk.

Het verhaal was ok. Seth en Rose leven een fijn leventje als ouders van een dochtertje. Op de dag merken ze op dat ze nieuwe buren krijgen, het blijkt op het eerste gezicht een homoseksueel koppel te wezen met ook een kindje, Seth en Rose vonden dit leuk en keken graag uit naar de nieuwe buren. Even later komt er een zo gehete U-HAUL truck aangereden. Ook dit is een groot Amerikaans bedrijf. Helaas loopt het homoseksuele stel er niet bij maar een groep tieners van de universiteit met hun bond en die komen daar wonen. Seth en Rose voelen de bui al hangen: veel feestjes. En ja hoor er zijn ook veel feestjes. Dit word toch erg komisch gebracht als Seth en Rose zichzelf ook betrekken bij dit feestje. De dag(en) erop word er weer een feestje gehouden maar dat staat Seth en rose niet aan waarop ze de politie bellen, dit was eerst een afspraak naar Efron om dit niet te doen. Ze komen hierdoor in een kat en muis spel waarop Seth en Rose winnen.

Het verhaal is dus ok en het concept vond ik matig. Het acteerwerk was nog redelijk en Rose is geen onaardige meid. Ik heb me wat dat betreft dus redelijk vermaakt met deze 'komische' film die het toch nog op veel punten beter kon leren. Hopelijk laat Neighbors 2: Sorority Rising (2016) het zien en word die beter, trailer vond ik prima dus laat maar komen!

2.5*

Neighbors 2: Sorority Rising

Dit word misschien de enige mening die ik diep in de nacht ga typen. Ik heb deze gister avond met een paar kameraadjes bekeken maar we gingen al snel naar het Stoppelhaene festival hier in het dorp, waar een erg fijn optreden plaats vond van Feuerengel, de enige en officiële coverband van Rammstein. Een erg gaaf optreden maakten het me wel laat tot in de nacht, ook nog nooit zolang op dat festival gestaan dat ik zelfs mee maak dat de kermis gesloten is terwijl ik er nog stond, haha!

Neighbors 2: Sorority Rising is uiteraard het vervolg op Neighbors (2014) maar, echt verschillend zijn de twee niet van elkaar. Ze hebben beiden een portie slechte humor, zijn vaak erg traag en eentonig waardoor de films soms wat aan de saaie kant werden. Maar ook Neighbors 2: Sorority Rising had zo zijn leuke kanten. Laten we het bijvoorbeeld over de airbags in de garage hebben, ik heb me er echt wel om moeten lachen om deze shots, heerlijk slecht maar o zo leuk!

Toch had Neighbors 2: Sorority Rising ook zo zijn nare kanten. Laten we het hebben over hun kind met een dildo in de hand, de overtollig veel seks scenes en niet rakende grappen. Toch was vaak dit zo gebracht door Seth Rogen en Rose Byrne waardoor het toch flauw maar wel leuk was en dat kan deze film zo in zijn elementen houden waardoor ik veel twijfel met mijn cijfers. Aan de ene kant is de film drie sterren waard maar aan de andere kant ook net niet.

Het verhaal was wel leuk. Chloë Grace Moretz wil graag bij een meisjesvereniging maar, de gene die ze wilt joinen loopt niet in haar wensen. Ze zijn de 'sletten' voor de jongens die hun eigenlijk alleen maar gebruiken voor de seks. Chloë Grace Moretz kwam er achter dat alleen jongensverenigingen feestjes mochten houden. Daar was ze het totaal niet mee eens waardoor ze met een paar andere meiden de vereniging Kappa Nu opricht. Ze krijgt hulp van Zac Efron wanneer hij er achter komt dat ze de nieuwe buren van Rogen zijn. Waarna het helemaal uit de hand loopt wilt Zac van team wisselen en gaat Rogen helpen om de meiden te verslaan. Het hele moraal van het verhaal ging eigenlijk nergens over. Ze wouden hun huis vekropen maar, dat moesten ze in dertig dagen kunnen laten zien dat de nieuwe bewoners er fijn kunnen wonen, en dan weer de buren ruzie.

De film kent zeker ook nog wel wat slechte shots. Neem Rogen die in Sydney belandt, wat zag dat er verschrikkelijk uit! Toch waren er wel degelijk leuke scenes in deze film. Het huis van Chloe vol gooien met van de bed beesten ik weer zo niet hoe die meer heten, dat was erg leuk. Zelf vond ik de wiet-steel scene het leukste. Ze moesten er voor zorgen dat ze huur konden betalen en daarvoor hadden Chloe en de meiden het plan om alle dealers in de stad op te offeren aan de politie en daarna hun eigen wiet-deal maken, Daar zetten Rogen en de rest een stokje voor en gaat achter hun aan om de wiet te stelen, verdere spoilers laat ik uit maar, dat waren wel de leukste scenes.

Het concept was redelijk en, zo eindigen we weer een Neighbours film die niet echt qua klasse en prestaties is gegroeid. Toch heb ik me wel vermaakt zo een film vooraf de BBQ en Feuerengel!

2.5*

Soms dan heb je een bepaald gevoel in je lichaam waarvan je denkt “Wat ben ik aan het kijken?”, dit gevoel kreeg ik steeds meer bij de film ‘Nekromantik’. Ook zit ik me erg af te vragen waarom ik deze films überhaupt heb gekocht op Blue-Ray want wat een verschrikkelijke film was dit zeg. Ik heb enorme spijt dat ik geld uitgegeven heb aan deze film en dan nog erger: ik heb 75 minuten van mijn leven verspild aan dit amateuristisch werkje van Jörg Buttgereit. Spijt dat ik hem gezien heb dat heb ik zeker, toch niet een film van mijn voorkeur en zeker als een niet al te grote horrorkenner (wel een fan) zijn deze film erg moeilijk om door te komen maar, ook al ben je een horrorkenner en fan dan blijft dit een ontzettend trage film en dan zijn die 75 minuten toch nog hartstikke lang, zeker omdat het ontzettend amateuristisch gefilmd is en de film niets boeiends weet te brengen.

Ik heb altijd gedacht dat Tom Six, de Nederlandse regisseur van de ‘ The Human Centipede (First Sequence) (2009) ‘ trilogie, de ziekste persoon van de wereld is op gebied van filmmakers. Toen zat ik uiteraard nog niet echt in dat wereldje en ik wist niet wat er nog meer van aparte films over de wereld heen zwerfde tot dat ik op Zavvi in aanmerking kwam met de ‘Nekromantik’ duo. In gedachten twee leuke films voor de horror challenge en de horrormaand maar op beeld toch een film waarvan ik al bij de eerste scéne wist dat dit niet mijn film ging worden. Ook al begon de film aardig leuk, met een ongeluk waarbij de vrouw door midden gescheurd word en de man zijn oog eruit schiet daalt de film snel en word het al gauw een gestoorde en misschien wel psychologisch werkje van Jörg. Te bedenken dat hij zelfs nog een tweede deel op de wereld heeft gezet.

Zoals ik al hierboven las bij de recensie van leatherhead is dit een film gemaakt door een gek op zijn vieze en rommelige zolderkamertje ergens in Berlijn. De film, en dat heb ik al meerdere malen benoemd is erg amateuristisch en ik denk dat ik nog nooit zo’n amateur film heb gezien. Toch is (zoals ik ook al boven ergens las) de film op sommige momenten gered door de muziek die Jörg er in heeft geplakt maar dan zien we eigenlijk alleen maar ranzige scénes met een iets te vrolijk muziekje er onder geplakt, en dat is ook niks waard vond ik. De film word gewoon niet goed, het verhaal is ontzettend lastig als je het plot niet even door neemt want ik had na een tijdje geen benul meer waar het allemaal over ging, tot ik de beschrijving las en het me toch wat meer duidelijker werd.

Maar deze film heeft niet alleen ontzettend ranzige scénes, ik denk dat de partij voor de dieren deze film niet aan moet zetten. We zien namelijk doodleuk hoe een konijn gevild werd en opgesneden werd en aan het einde van de film werd deze scéne vrolijk terug gespoeld maar zien we ook nog hoe zijn nek opengesneden werd en hoe hij, ja om makkelijk te zeggen: gewoon keihard vermoord werd. We zien later in de film ook hoe ziek Jörg toch is en misschien iets van een kattenhaat heeft, of gewoon leuk vind een random scéne er in te gooien waarbij ‘Robert Schmadtke’ een kat mee naar zijn woning neemt, deze vervolgens voert maar waarschijnlijk uit woede (omdat zijn vriendinnetje weg gegaan is) de kat in een vuilniszak stopt, en deze rustig tegen de grond aan mept en tegen de muur waarbij je ook heel mooi een bloedveeg ziet op de muur. Mocht het nog niet ziek genoeg zijn zien we Robert later met zijn blote snikkel in een bad liggen waarbij de kat boven hem ligt op een rekje, al bloedend in het bad. Waarbij Robert daarna nog even besluit de ingewanden van de kat over zich heen te smeren.

Maar dit is niet het goorste wat de film te bieden heeft in mijn ogen, het is natuurlijk geschrift dat Robert een lijk vind en die meeneemt, om vervolgens samen met Betty een trio te houden. Hij zaagt een ijzeren buis af met een kop waar draad op zit en dat is dan de ‘penis’ van het lijk. En dan vervolgens misschien wel voor twintig minuten aan beeld materiaal waar Betty en Robert seks hebben met het lijk want er lijkt geen einde aan te komen. Ook vermoord Robert later in de film nog een prostituee om vervolgens met dit lijk ook seks te hebben en als het dan nog niet erg genoeg is besluit Jörg vervolgens om Robert in bed te leggen (met een penis uit zijn broek en die zag er niet uit en was erg komisch ) en dan zichzelf te laten vermoorden met een mes waarna er sperma en bloed uit de stijve penis kwam.. Deze laatste scéne laat zien dat Jörg misschien wel psychologisch gestoord is en dat ik deze film maar snel moet vergeten, wat een verschrikking!

1.0*

"I want to master life and death."

Nadat ik ooit op een druilige zondagochtend als jonge knaap de bizar extreme Nekromantik had gekeken, zwoor ik erop dat ik niks meer met deze films te maken wou hebben. Mijn scharrel van destijds lachte me nog hard uit, omdat ik eigenlijk de hele dag mij ontoepasselijk voelde. De scene waarmee deze film opent, was de scene die mij misschien wel het meest shockeerde van alles. Niet omdat die scene per definitie héél extreem oogde, qua gore viel het wel mee; ik kon er gewoon niet bij hoe je zoiets kunt verzinnen. Dat ik dan nu geconfronteerd wordt - bijna tien jaar later - was geen aangename verassing.

Dat de film beter ging worden dan het eerste deel, dat verwachtte ik nergens. Dat gebeurt ook niet, want Buttgereit weet eigenlijk niet extreem goed te verassen met dit tweede deel, buiten het feit om dat de film gewoon weer net zo bizar is. Toch in mijn optiek zag het er wel nog nastier uit, of ben ik de rest van deel één nu wel echt helemaal kwijt? Dat Buttgereit er voor kiest om de film als een soort podcast te vertellen stoorde me wel enorm, ik kon eigenlijk ook helemaal nergens de vinger op leggen om te kijken of het nou echt zo bijzonder was.

Goed, ik moet toegeven dat de film behoorlijk nasty is, en ik wederom walgde van verschillende scenes. Maar daar blijft het wel bij. Het verhaal boeit me niet, acteerprestaties zijn ondermaats en het regiewerk is niet zo best. Zoals ik al zei vond ik het hele podcast idee niet tof, en irritant om te volgen. Qua gore zeker wel on-point, daar haalt de film zijn cijfer ook vandaan, maar ik weiger om hier nou echt extreem op te stemmen, want dat verdient de film ook niet.

"Never give up, never back down!”

Ergens in een ver verleden de trilogie van ‘Never Back Down’ wel eens gezien (ik heb ook op de andere twee film gestemd) maar, hier miste mijn stem. Waarschijnlijk omdat ik hier nog geen bericht had geplaatst dus het was een statistische kwestie. Vandaag kwam ik deze film tegen op Netflix, wat eigenlijk toch wel weer mijn aandacht trok. Ik ben altijd wel te porren voor een leuke maar, vooral goede MMA-film. Eigenlijk zonder enige intentie maar, ook zonder enige verwachting de film in gekropen, omdat ik eigenlijk ook gewoon helemaal niks meer wist over deze film.

Maar, wat een draak van een film was dit zeg, en dan hou ik me nog bescheiden. Hier kon ik echt héél weinig mee, en mijn MMA-hart huilt er wel een beetje van. Dit is natuurlijk een MMA-film gericht op opgefokte tienerjochies die hun woede niet kwijt kunnen veel zogenaamde testosteron maar, weinig daden. Het enige waar de film zichzelf echt mee wist te redden waren de trainingsscenes die de film kent, hier is toch enige verwijzing naar het feit; never give up. En daar hou ik dan wel weer van, toch te laten zien dat als je opgeeft, je nergens komt. Maar dan, daarnaast kent de film vrij zwakke actiescènes met gevechten die vrijwel nergens bijzonder werden en dat vond ik toch wel jammer, daarnaast de enorme berg clichés die de film mee brengt maar het ergste van alles: het onwijs hoge melodrama niveau, wat echt ontzettend storend is. Je ziet het gewoon aankomen, Wadlow verbergt het nergens. Voornamelijk die ongelooflijke zeikmoeder kwam mij echt de strot uit, walgelijk.

En dat zorgt ervoor dat ik dit eerste deel echt als waardeloos heb ervaren. En ik begrijp nou ook wel waarom deze franchise vanaf deel twee eigenlijk niks meer is dan een B-matige rip-off, en dan krijg je ook Michael Jai White in de hoofdrol, die het in mijn ogen ook een stuk leuker deed dan Sean. Die walgelijke Heard is er ook in te zien en dat vond ik ook helemaal niks, en Wadlow voegt iets te veel bijzaken toe die er eigenlijk helemaal niet toe deden, en daar kon je niks mee. Naast de trainingsscenes is Djimon Hounsou het enige lichtpuntje van deze film, want ik vind dat gewoon een toffe acteur maar, met deze kinderfilm kon ik niks.

Deel 1 vond ik niet zo,

Ik vond dit eigenlijk wel gewoon een leuke film.

Ik kon me avond er wel mee weg kijken.

Alleen was Justin een klote vent,

Weten waarom ? Ga maar kijken haha

3.0

Never Back Down: No Surrender

Ik begon de Never Back Down franchise ooit met Never Back Down (2008) , ik denk dat iedereen dat wel heeft gedaan. Ik vond dit een hele sterke film die vrijwel alles bevatte wat ik lief heb. Toen Never Back Down 2 (2011) uiteindelijk vrij gekomen was had ik daar ook ontzettend veel zin in, deel 1 had veel gebracht en ik dacht daadwerkelijk dat deel twee net zo goed zou zijn, niet dus. Deel twee was verschrikkelijk. Nu dat Never Back Down: No Surrender kwam was ik wat terughoudend deel twee bracht niks dus dat had ik ook verwacht bij deel drie, eigenlijk vond ik hem wel leuk maar, hij was niks speciaals, niets bijzonders en het viel allemaal wel mee.

Never Back Down: No Surrender bevat weer het concept van het MMA vechten, ik gaf al eerder aan bij Here Comes the Boom (2012) (die onder andere ook over dit onderwerp ging) dat ik altijd veel lof heb over zulke films en graag kijk naar deze vecht sport, buiten films volg ik ook het UFC vechten wat hier deels over ging. Toch werden de trainingen meer naar voren getrokken, noodzakelijk uiteraard binnen zo'n onderwerp maar, voor mij duurde dit te lang.

Michael Jai White wist weer een redelijke B-film neer te zetten onder de naam Never Back Down, die eigenlijk wat dat betreft nooit slecht acteert, vind het een prima acteur binnen de B klasse om naar te kijken. Toch vind ik Michael Jai White geen geschikte regisseur, want de film word soms te traag over gebracht. Actie scenes zijn toppie maar, het tussendoor word soms te lang, te traag en te saai.

Qua verhaal stelt de film wel teleur , het bevat een flinterdun verhaal wat eigenlijk gewoon echt saai is om te volgen, tenminste dat vond ik. Het concept was gaaf maar stelde nou ook weer niet zoveel voor. Redelijke b-film die voor zaterdag middag goed te pruimen was.

2.0*

New Kids Nitro

Ik weet gewoon alsnog dat New Kids weinig fans trekt in het ouderen gebied. Er zullen echt wel een paar volwassen mannen dit leuk vinden maar ik zelf denk minder dan de 'jeugd'. Ook in New Kids Nitro komen de scheldwoorden weer om je oren gevlogen, droge momenten en een concept waar eigenlijk nergens over gaat. Zo doende dat de vijf jongens weer in een nieuwe New kids film spelen, notabene wel de laatste. Zo zeggen ze zelf. Eerst zien dan geloven. Want dat zijn we vaker tegen gekomen.

Huub Smit, Tim Haars, Wesley van Gaalen, Steffen Haars en Flip Van der Kuil deden het uiteindelijk met z'n vijven weer erg leuk! Bart de Rijk deed het ook leuk. Juliette van Ardenne moet volgens mij echt even elke rol geprobeerd hebben. Als actrice van Zoop, dokters assistente bij Dokter Tinus en Deborah in New Kids. Leuk, dat wel

Het verhaal was natuurlijk flinter dun. Maar, was geinig om te volgen. Het concept was leuk en er kwamen leuke quote's in voor zoals "Is 'n vampier jonguh!". Nee, dat is wel geinig. Helaas vind ik turbo wel beter. Maar goed, ieder zo z'n smaak.

3.0*

New Kids Turbo

New Kids is denk ik voor niemand weg gelegd. Leuk voor de jeugd maar niet voor de ouderen (misschien een paar). Mijn moeder vind het verschrikkelijk. Wat ik ook wel snap. Want het ene scheldwoord vliegt na het andere om je oren. Ik vind het wel lachen, want ja. Ik ben nog een tiener, ik moest wel eens lachen om de klunzigheid van Haars. Ik denk dat het flauwigheid is. Ik vind het wel geinig. Nouja, voor een titel als New Kids hadden ze een mooie tweede wereld oorlog collectie opgezet. Leuke wapens ook. Huub Smit, Tim Haars ,Wesley van Gaalen, Steffen Haars, Flip Van der Kuil deden het leuk als de vijf jongens van New Kids! Toch minder mijn cijfer van een 4.0* naar een 3.5*. Een zeven vind ik mooier er bij passen dan een acht.

3.5*

“This isn't a hospital, Pocahontas. It's a cage.”

De ‘X-men’ franchise behoort langzamerhand toch wel tot mijn jeugdsentiment. Hoewel ik dan niet uit de tijd kom van de ‘X-men’ stripboeken ben ik wel opgegroeid met de eerste films die er uit kwamen van deze franchise begin de jaren 2000 waarbij ik zelfs nog een videospel had vroegen van ik dacht ‘X-men 3’ en ‘The Wolverine’. Voor mij eindigde deze franchise dan ook bij de film ‘Logan’ waar wij als kijkers afscheid nemen van een personage die deze franchise wel zo goed als bij elkaar hield met onder andere ook wel het geweldige charisma van ‘Hugh Jackman’.

Echter, vorig jaar is er een nieuw deel van ‘X-men’ uitgekomen maar ik heb nooit echt het gevoel gehad om die te willen zien. En toen deze film werd aangekondigd was enigszins mijn interesse wel weer opgebloeid. De film ‘Brightburn’ sprak erg aan dus ook dit concept zag ik wel zitten, ‘superhelden’ in een horror setting. Het is nu dus de beurt aan de ‘X-men’ reeks om ook zo’n goeie film neer te zetten, al falen ze in mijn ogen wel.

De kinderacteurs weten nergens echt door te dringen of te overtuigen waardoor de film héél traag en op veel vlakken heel saai aanvoelt. Het duurt ook echt te lang voordat er iets gebeurd, er was nergens echt iets fundamenteels te vinden wat de film in één rechte lijn trok, we gingen van scene naar scene en het is allemaal vrij hak op de tak geregeld. Nee, de cast wist me zeker niet te overtuigen in deze film.

Dus helaas, wederom waren mijn verwachtingen weer iets te hoog voor een film als dit. Hoewel de film op visueel gebied nog wel wat te bieden heeft weet het verhaal noch het concept mij nergens echt te boeien en dat zat me wel een beetje in de weg. Ik was blij dat de film afgelopen was en vond het veelal een lange en harde zit, ondanks de nogal korte speel duur.

2.0*

"Here is the thing about the future. Every time you look at, it changes, because you looked at it, and that changes everything else.”

Mijn laatste film voordat ik morgenvroeg vertrek naar een muziekfestival voor de rest van het weekend, en ik wou eigenlijk toch met een soort ‘knaller’ afsluiten. Ik weet niet of jullie het wel eens hebben maar, ik had ongelooflijk erge keuzestress toen ik vanavond een film wou uitzoeken. Meer dan drieduizend films nog in mijn watchlist, erg veel spul wat ik dus nog wil zien. Eigenlijk een beetje uit onzekerheid toch maar voor deze gekozen, vroeger was ik een groot fan van Cage maar de laatste tijd zijn z'n nieuwste films toch niet altijd zo goed. Dit is natuurlijk wel Cage in zijn hoogtijd en de periode met zijn leukste films, daar schaalde ik toch deze film ook wel onder.

En misschien is dat achteraf toch te veel gevraagd voor deze film. Want ik had best veel goede hoop maar, achteraf viel het me allemaal toch wat tegen. En daar baalde ik toch wel erg van. Het begin van deze film vond ik heel erg tof, stelde een vrij leuke film op en ik zat er direct in. Ik was erg te spreken over hoe de film verliep en ik had de hoop dat de film zich zo ging door ontwikkelen. Cage deed het heel leuk en ‘Cris Johnson’ was een leuke personage. Ook Julianne Moore deed het prima. Een prima bijrol maar, ook niets echt bijzonders.

Maar eigenlijk na dat half uur valt de film toch in een diep gat, en komt daar ook nauwelijks tot niet uit. Het duurt behoorlijk lang voordat er eindelijk weer eens wat gebeurt, en die hele love story eromheen boeide me eigenlijk niet zo héél veel. Daarna duurt het dus even voordat de film weer de nodige snelheid oppakt, en wordt daarna ook al gauw snel weer leuker met een wel heel frappant en iets te snel afgekapt einde.

Het script is nogal suf, het verhaal is nergens echt héél boeiend en de spanningsopbouw is wel erg mager. Dit zorgt er gewoon voor dat het een vrij “saaie” film werd met vlagen, de CGI is echt lachwekkend slecht te noemen. Ik vond op zich de scenes met wat actie toch wel erg vermakelijk maar, er had gewoon veel meer uitgehaald kunnen worden. Jammer man, had veel potentie.

"If It Ain't Worth Dying For Is It Really Worth Fighting For”

Voor de mensen die mij een beetje volgen hier op MM weten dat ik een aantal films heb verwijderd als stem omdat deze geen goede mening hadden voor mij en ik mijn statestieken gelijk wou maken (gelijkwaardig aantal van stemmen en meningen). Ook deze film was slachtoffer van deze opofferingen die ik uitvoerde. Deze film heb ik bijna tien jaar geleden voor het eerst gezien, ook wel toen ik mij net aan had gemeld voor deze site. Ik wist nog wel dat volgens mij net de destijds nieuwe lay-out (nu al weer oude layout) van deze site was uitgekomen door ‘Jordy’. Dit was ook een tijd dat ik onwijs fan was van de film ‘Red’ en hier ook graag vervolgen van wou zien. Ik kwam na een beetje zoeken uit op deze film, en nu weet ik eigenlijk niet heel goed of de films op elkaar lijken maar één ding weet ik wel zeker, wat ik destijds vond van de film is nu hondertachtig graden gedraaid. Ik zei namelijk dit over deze film;

En daar kon ik enigszins nog wel inkomen, dat ik destijds een mening als dat vormde. En ik merk ook echt wel dat mijn smaak of misschien wel film interesses in die jaren echt zijn omgeslagen. Eigenlijk deed deze film (en doen dit soort films in het algemeen nog) me niet zo veel mee, ik vond het eigenlijk nergens echt héél bijzonder worden en dat is best jammer. Het begon immers best geinig maar, het script is dermate saai dat je er nauwelijks door heen kwam, dit toch voornamelijk door saaie momenten of misschien beter; stil vallende momenten.

De film biedt namelijk maar vrij weinig, de film is komisch in een bepaald opzicht maar, wil te vaak te komisch zijn waardoor de film toch altijd weer wat slapjes naar buiten kwam. Dit resulteerde in vaak overdreven acteer scenes waar de cast nou niet bepaald sterk uit zijn spelen kwam, te theatraal of te overdreven. Zonde want het had nog best wat potentie, aangezien het script vrij simpel is en waar je makkelijk door heen kan komen en ook het verhaal is daardoor simpel maar leuk. De film duurt niet lang, nog korter dan anderhalf uur, en zelfs dan nog weet de film een prestatie neer te zetten om traag te worden zo nu en dan.

Deze herziening is dus totaal niet positief te noemen, sterker nog, het was best slecht. Er was moeilijk doorheen te komen, “grappen” waren niet grappig en de film vond ik in totaal gewoon niet boeiend te noemen. Ik snap best dat ik deze film zo'n tien jaar geleden helemaal geweldig vond, en ik ben blij dat mijn smaak noch interesse in films toch wel wat zijn bijgespijkerd. Wellicht ook tijd om mijn kijklijst eens door te spitten en dit soort gedrochten er uit te filteren.

"What kind of criminal drives a Prius?”
"A socially responsible one?”

Mwah, hier was ik eigenlijk niet echt zo van onder de indruk als ik heel eerlijk ben. Een behoorlijk hoog aangeschreven film, die in mijn optiek niet het gene eruit haalde wat ik er wel van had verwacht en gehoopt. Ik zag via Letterboxd dat deze film op Amazon Prime was gekomen, best komisch aangezien ik een week geleden deze dienst juist had opgezegd omdat ik vond dat ik er nauwelijks wat op keek qua films/series maar, sinds het nieuwe jaar zijn er al gauw een stuk of dertig films bij gekomen die ik wil zien, waaronder dus ook deze actie/misdaad film. Overigens die drama tag klopt wel volledig want, veel actie kwam er nou ook niet in voor.

Over het algemeen vrij standaard. Het hele verhaal omtrent de moord die gepleegd was vond ik persoonlijk niet zo heel bijzonder. De film neemt je merendeels mee in het plannen van de ontsnapping maar, dat werd eigenlijk nergens echt heel interessant vond ik. De daadwerkelijke ontsnapping vond ik overigens ook helemaal niet zo héél bijzonder al ik heel eerlijk ben. Het gaat allemaal nogal gemakkelijk, en ik mis toch het nodige venijn om de film echt interessanter te maken, wat harder of spannender.

Nu is het gewoon een ordinaire kat- en muisspel geworden die, zoals ik al zei eigenlijk ook helemaal niet zo boeiend was. Het maakt ook nog eens dat ik toch ervaarde dat de film wat te lang was, en daardoor misschien ook na een tijdje niet zo héél interessant meer. In mijn ogen overigens allemaal een gemiste kans, want de potentie is er. Heb ik me verveeld? Dat zeker niet maar, ik had toch wel iets beters verwacht, zeker met zo'n gemiddelde.

The Nice Guys

Gisteren was het niet zo moeilijk om op Film 1 een film uit te zoeken. The Nice Guys kwam al gauw naar voren en ik was eigenlijk direct wel verkocht, een fijne cast, leuke plot en een avondje vermaak stond op de planning waar al een niet te speciaal verhaal werd verteld maar, hij keek lekker weg deze Komedie/Misdaad. Ik zag deze film ooit een keer tegen toen ik een film in de bioscoop aan het kijken was, deze kwam toen als een voorstukje terecht en vond hem toen eigenlijk gelijk al wel gaaf, achteraf was hij ietsjes minder maar de humor was lekker flauw waardoor ik wel een paar keer heb zitten lachen.

Nee, The Nice Guys was niet echt speciaal, een simpel verhaal dat brengt de film wel op zijn gangetje maar daar moet je het ook wel bij houden. Qua humor was de film prettig flauw, niet overdreven of te weinig maar gewoon prima. Mijn voorkeur gaat helaas wel uit naar Ryan Gosling, heerlijke personage en prima bijpassende rol maakt de film compleet met Ryan Gosling, en ik heb wel een paar keer enorm zitten lachen om hem, heerlijk!

Het verhaal is leuk maar wel erg simpel, Holland is een privédetective en hij word verzocht door Jackson toch aan een zaak te werken om Amelia te zoeken, een meisje die in een pornofilm heeft gespeeld en eigenlijk opgejaagd word door haar moeder. Amelia krijgt allerlei tuig achter zich aan en Holland word samen met Jackson aangezien om haar te beschermen en dit vaak met allerlei komische momenten.

Dit is dan wel weer niet zo’n lange mening maar goed, het is eventjes niet anders. Ik vond de scene in het huis het leukst, heb hier enorm moeten lachen om Holland die dronken verscheen op het feestje en uiteraard kent de film nog wel wat meer leuke momenten. Prima film voor de zondag avond, niks mis mee.

3.5*

Tot mijn verbazing stonden ook dit deel samen met deel twee op het herzien lijstje, en aangezien ik dit weekend een familieweekend weg ging leek het me geschikt deze te gaan kijken omdat ik in zo’n typische sfeer hing voor de familie films, dat krijg ik dan meestal toch wel een beetje als ik op vakantie ben. ‘Night at the Museum’ is me toch wat tegen gevallen dan wat ik van te voren kon bedenken, en ik denk dat daar de saaie Ben Stiller hier misschien wat mee te maken heeft, die ik persoonlijk zelf niet altijd even goed kan uitstaan en hem soms best saai vind acteren. Hoewel dit niet altijd het geval was in ‘Night at the Museum’ vond ik hem nou ook niet positief uit de kast komen in deze film.

De cast is zoals ik al zei redelijk, en hoewel ‘Ben Stiller’ me niet altijd goed bevalt kwam hij er nog aardig mee weg bij deze film. Carla Gugino deed het leuk als ‘Rebecca’, en natuurlijk de drie oudjes niet te vergeten: Dick Van Dyke, Mickey Rooney en Bill Cobbs deden het toch nog best wel geinig. Helaas moeten we één van deze heren al wel missen, die in 2014 overleed op 93- jarige leeftijd (Mickey), erg mooie leeftijd. En natuurlijk Robin Williams niet te vergeten, die een leuke maar kleine rol verzorgde als Teddy Roosevelt, de 26ste president van de Verenigde Staten van Amerika. Voor de rest prima cast, verder ook niks bijzonders eigenlijk.

“Me no dum-dum. You dum-dum. You bring me gum-gum?”

Het verhaal was leuk, Stiller moet werken om onder andere zijn zoon te mogen zien en na wat pogingen komt hij uit bij de ‘American Museum of Natural History’ waar een functie open staat voor nachtwaker. Larry (Stiller) neemt dit aanbod aan en op zijn proefperiode komt hij er achter dat hij s’ nachts niet alleen is, maar alles om hem heen tot leven komt. Het blijkt een amulet te zijn die dit waar maakt en iedereen die voor zonlicht nog buiten is vervaagt als zand. Larry moet leren omgaan met alles in het museum en tijdens dit leerproces komt hij er achter dat de drie oudjes bepaalde dingen willen jatten in het museum, onder andere het amulet waardoor niemand meer tot leven. Larry zet alles op alles om samen met de tentoongestelde figuren deze spullen weer terug te halen in een leuk en geslaagd kat en muisspel.

Het concept was een geslaagd iets, daar ben ik het sowieso over eens want ik heb me vaak prima vermaakt met dit stukje werk. Alleen vond ik persoonlijk dat het soms iets beter kon, en dan word ‘Night at the Museum’ toch helemaal niet meer zo bijzonder als wat hij leek te worden, en dat is jammer.

3.0*

En dan mocht ook het tweede deel van ‘Night at the Museum’ vooral niet missen, met een blik vanaf deel één is dit tweede deel toch echt minder interessant om naar te kijken en zou ik het bijna een mislukte poging noemen die totaal verkeerd wist uit te pakken. Het verhaal en concept stonden me minder aan, Stiller daar kan ik nog steeds niet aan wennen en het algemeen is nogal cliché, veel feel-good scénes maar daar blijft het ook echt wel bij en iets beters daar kan ik het niet van maken helaas.

De cast is grotendeels het zelfde met Ben Stiller weer gewoonlijk aan het roer. Amy Adams deed het leuk als Amelia Earhart en de rest van de cast was ook gezellig alleen het was allemaal niet echt héél bijzonder.

“I didn't call you because we were in trouble... okay, we were in a pickle. But it wouldn't be the first time I had to fast talk my way out of a jam! I called you because you needed us.”

Het verhaal was prima. De mensen van de American Museum of Natural History gaan verhuizen, en ze worden vervoerd richting Washington D.C. waar ze onder andere in alle museums komen te staan rond het witte huis (wat veel blijken te zijn). Echter word men beangstigd door de broer van Ahkmenrah, ook wel Kahmunrah die graag het gouden tablet wou hebben van Larry. Ze vallen de nieuwelingen aan met onder andere hulp van Al Capone om zo het amulet in handen te krijgen en weer te willen heersen over de aarde, echt gaat hem dit niet goed af en met Kahmunrah alles op alles zetten om alles goed te krijgen, wat soms wat lastiger gaat dan gehoopt.

Het verhaal was prima, het concept was echter minder en de overgang naar Washington vond ik zelf niet in een positieve zin uitvallen, en zo vond ik ook dit tweede deel weer wat minder als de eerste bezichtiging, en dat is jammer.

2.5*

Night at the Museum: Secret of the Tomb

Het derde en ik hoop persoonlijk ook het laatste deel van de Night at the Museum reeks. Ik moet zeggen dat ik toch wel lol heb gehad, op sommige momenten. Vooral het aapje viel natuurlijk weer bij ons in de smaak, haha! Nee, ik vind het toch niet de slechtste deel en ik vind deze films altijd wel leuk. Eigenlijk vind ik alle films leuk waarvan je weet dat het niet kan. Spiderman, Batman (Kan eventueel wel), Night at the Museum, Toy Story en noem zo maar op. Maar, toch om van die domme momenten kan ik echt wel een lachje vertonen. Alleen proberen ze soms de grappen te overdrijven. Zoals in de ventilatieschacht. Ze konden het ook 1 keer herhalen. Maar doen het drie keer. Twee keer was nog grappig maar bij de derde dacht ik echt "Houd maar op!".

Ben Stiller heeft de drie films opzich best wel leuk gedaan. Ook hier deed hij het wel leuk. Robin Williams in 1 van zijn laatste, grote films? Ja, het is toch altijd raar om hem nog in een film te zien terwijl je weet dat hij er niet meer is. Zelfde met Mickey Rooney trouwens. R.I.P.! Nouja, bij ons was toch Crystal the Monkey de favoriet in de gehele film.. Haha lol! En dan komt ook nog eens Hugh Jackman langs gewandeld op een podium.. Uhm?

Het verhaal van Night at the Museum: Secret of the Tomb was leuk. Maar meer ook niet.. Het was natuurlijk niet het beste van het beste... Het concept is niet echt veranderd dus ook niet vernieuwd. Van de special effects moet je het niet echt hebben. Maar is ook niet slecht of saai om naar te kijken. Al om al leuk om eens gezien te hebben.

3.0*

The Night Before

Dan toch eindelijk de film gekeken waar ik al een langere tijd naar uit keek. The Night Before kwam begin dit jaar uit, na kerstmis en dat vond ik zonde want, ik had deze erg graag toen al willen zien. Na een jaar lang wachten heb ik deze (om alvast in de kerst stemming te raken) maar even aangezet en, ik heb me uitstekend vermaakt met de film The Night Before.

Ik moet zeggen dat ik mij uitstekend heb vermaakt met de film. De film heeft een vlotte doorgang, vond het eigenlijk op geen enkel moment echt saai of langdradig worden. Daarbij was het komische gedeelte van de film prima en de soundtracks met onder andere: Kanye West - Runaway“ en andere leuke (best recente) nummers. Het enigste waar ik mij echt aan kon ergen was dat de grappen van Seth nooit veranderen. Het is continu grapjes met drugs, alcohol en seks. Dat laatste is dan juist niet erg.

Voor de rest is The Night Before een prima film. Seth, Joseph Gordon-Levitt en Anthony Mackie hebben prima hun rol weg gezet en waren leuk om te zien acteren. De film is dan wel niet helemaal een ‘pure’ kerst film, het concept van het verhaal (thema) valt wel fijn in de kerst gedachtes.

Het verhaal was leuk.Drie vrienden kwamen elk jaar bij elkaar met kerstavond, gezellig met z’n drieën feesten. Dit jaar hadden ze besloten een eind aan het herhalend feestje te maken, en wouden dit keer er weer gezellig op uit. Al sinds heel lang geleden wouden de drie heren naar het notenkraker feest maar, de kaarten hiervoor waren ontiegelijk moeilijk om te vinden. Joseph vind drie kaartjes, hij pikt ze eerder gezegd en ze gaan met hun drieën naar het notenkraker feest.

Seth kreeg van zijn vrouwtje drugs mee om voor het laatste te mogen gebruiken op hun ‘laatste’ kerstavond met z’n drieën. Dit gaat natuurlijk totaal mis, zo denkt hij dat een kerststalletje met daarin beelden echt tegen hem praten, kotst hij in de kerk en maakt een filmpje over dat hij kinderen haat. Joseph had het druk met andere dingen. Hij wou graag terug keren bij zijn geliefde Diana. En zingt daarna samen met Miley Cyrus een duet en vraagt Diana ten huwelijk, wat ze helemaal niet wilt. Anthony had het druk met zijn sport leven, veel fans en vaak fotos. Hij krijg het voor elkaar dat er een dame mee gaat naar de WC en wanneer ze het met elkaar doen word er nog geroepen ”Nu moet je kakken!” en ga zo maar door met die ongein.

Zoals al verteld vond ik de herhalende Drugs en alcohol grappen iets te veel in het zelfde jasje zitten zoals in zijn vorige films waardoor er in het acteerwerk van Seth geen vernieuwing zit. Voor de rest was de film aardig leuk en heb ik een leuke film avond gehad (alleen jammer dat Miley Cyrus er ook in zat)

3.5*

Nu de horrormaand er op zit mag ik van mezelf nu ook de non-horror films eens gaan noteren hier op Moviemeter. In de gehele maand oktober heb ik twee non-horror films gekeken waarvan deze, een bloedstollige en zeer vette martial arts film die echt fantastisch was om naar te kijken. Ik dacht altijd dat ‘The Raid 2: Berandal’ nooit te verbeteren kon zijn en ik dat toch wel één van de vetste actie films vind die ik ooit heb gezien. Toch weet ‘The Night Comes For Us’ me meer te overtuigen, vond de film net een tikkeltje harder maar ook zeker weer héél erg vermakelijk.

Iko Uwais is toch wel een acteur die ik hoog heb zitten, geweldige vechter vind ik zelf en ik heb me nu elke film waar hij in speelde erg mee vermaakt. Ook in deze film deed hij het leuk, kwam aardig stoer over en vocht weer als een koning. Julie Estelle en Joe Taslim deden het ook perfect en over de rest van cast mogen we ook zeker niet klagen.

Lekker veel bloed, lekkere actie scénes en veel grove scénes maken ‘The Night Comes for Us’ toch wel toch één van de betere actiefilms die sowieso dit jaar wist te brengen. Keiharde scenes maken de film echt wel af en ik heb van het begin tot het eind genoten, twee uur lang knokken en perfect gebracht, wat wil een mens nog meer? En constant als je denkt dat de film zijn grenzen wel heeft bereikt gaat het een scéne later toch weer verder met een extra schepje er bovenop, heerlijk.

Het verhaal viel in het algemeen nog best mee, en was vrij standaard op sommige momenten. We volgen een slachtpartij bij een dorpje maar er raakt op een gegeven moment een meisje vermist. Er komt een man aangezet met het meisje, zwaar verwond en al snel blijkt het dat men op zoek is naar dat zelfde meisje en deze graag willen hebben (vermoorden). Ito moet vervolgens alles op alles zetten om het meisje te redden en zich te verweren tegen sterke groeperingen die hun beiden aanvalt. We kennen het opzich al wel, niets verfrissend maar om alle knokpartijen een leuk verhaal te geven, was dat zeker een goede keuze.

Ja, perfecte film en perfecte avond gehad, ik was een beetje overdonderd door de vele gevechten maar over het algemeen wel erg vet hoor. Nergens verveeld en constant op het puntje van mijn stoel genieten naar de hevige vechtpartijen, en vooral mijn ding, hier houd ik van! Leuk!

4.5*