Opinions

"What do I want to be when I grow up? Alive.”

Deze film heb ik al eens gezien maar, om één of andere reden nooit op gestemd. Of ik heb mijn stem verwijderd omdat ik er geen mening bij had dat weet ik niet. De eerste keer dat ik deze film zag was tijdens de berichtgeving over het overlijden van Williams, wat destijds een beste schok was maar ik had toen nog niet veel van deze beste man gezien qua films, en eigenlijk nog steeds niet. Ik denk dat ik de bekendere films wel ken van hem, alleen veel films heb ik ook nog niet gezien. Toen ik zag dat deze film op Disney+ stond heb ik hem toch maar opgezet, duidelijk was wel dat ik hem lang niet zo leuk vond als toen ik hem bijna tien jaar geleden heb gekeken. Destijds had ik overigens nog wel de leeftijd om dit leuk te vinden, ik was dan bijna net zo oud als de kids in deze film. Nu tien jaar later, en wat volwassener vind ik het toch niet heel bijzonder meer.

Wat me eigenlijk direct opviel was dat ik de film vrij langdradig vond. De film duurt vrij lang, en na een uurtje was ik er misschien ook wel een beetje klaar mee. Toch brengt de film een goed concept met zich mee, waar een verouderingsziekte centraal staat. Al was het script wel héél dun, en met vlagen zelfs saai. Acteerwerk van Williams is eigenlijk precies wat je mag verwachten, overigens ook niet heel spannend allemaal maar duidelijk wel dat dit een film is waar hij zelf ook plezier in had omdat hij zich weer als kind mocht gedragen.

Ik snap best wel dat deze film laag scoort. Het is duidelijk gemaakt voor een jonger doelgroep en dat zullen ook wel de fans zijn van deze film. Ik denk dat iedereen wel weer droomt om terug te gaan naar de gouden kindertijden waar de tijd oneindig leek en je eigenlijk nog ongeschonden kon leven maar, het raakte me eigenlijk op geen enkel moment. Wat ik al zei, bij de eerste kijkbeurt (toen ik ook nog wat jonger was) heb ik me heel erg vermaakt, mijn interesses en de tijd is drastisch veranderd, en daardoor mijn smaak in films en kijk naar deze film ook.

Jack and Jill

Normaal gesproken ben ik erg fan van Sandler films. Billy Madison, Click, Blended , The Cobbler en ga zo maar door. Toch kon de film Jack and Jill mij niet vermaken en ik irriteerde me er eigenlijk een beetje aan de film! Ook viel ik bijna in slaap van de saaie overdreven praat scenes die af en toe voorbij kwamen sjeesen! Het acteerwerk van Sandler als Jill was dramatisch als zichzelf was het nog te doen. Het verhaal was saai en het concept was slecht. Ik kan er niet veel meer van maken dan, dat ik dit gewoon een slechte film vind. Heb me niet erg vermaakt en je kan hem beter overslaan!

1.0*

Jack Reacher

Een goeie en sterke actie film. Die in alle punten goed is. Tenminste, bijna alle punten. Zoals hierboven al aangegeven, het einde is echt even schrikken. Opeens komt alle actie die je verwacht in de gehele film, in 1 bom los. Beetje zonde, maar toch blijft de film prima. Tom Cruise speelt zijn rol goed en sterk! Joseph Sikora ook wel James Barr, speelde zijn rol ook goed. Beetje zieke gedachtes heb je dan als je tot zoiets in staat bent, lijkt mij.. Haha! Maar goed, goed gespeeld! Als laatste, Rosamund Pike. Wat een mooie dame is dat ! . Haha, moest ik even zeggen . Nee het verhaal in Jack Reacher is prima te doen. En zoals ik al eerder zei, het einde schrikt erg af, en is verschrikkelijk vergeleken de rest van de film. Dus dat haalt al wat puntjes weg, het concept van de film is goed, en redelijk goed uitgevoerd!

3.5*

Jack Reacher: Never Go Back

Wouw, weer een slechte actie film uit het jaar 2016 en ook Jack Reacher weet mij weer amper te vermaken. De film word zelfs zo saai na een tijdje dat ik maar besloot mijn brood te gaan smeren onder de film (wel aan de voortafel), er gebeurde toch vrij weinig. Wanneer er wat gebeurde in JR was dit zo cliché dat ik sinds minuut 1 al klaar was met Jack Reacher: Never Go Back.

Hoewel ik de rol van Tom in deze film wel kon waarderen, ook al had hij echt van die slappe hap actie scenes, blijft Tom zeker nooit verveeld om te kijken. Zeker zijn Mission Impossible reeks is erg leuk maar, van de rest van de acteurs en actrices in deze film was ik niet echt te spreken. Cobie Smulders vond ik heel erg irritant acteren, ze acteerde op de Nicolas Cage manier: je kunt het van haar gezicht aflezen. Misschien was het haar acteerwerk niet maar, Danika Yarosh haar personage vond ik echt stervend irritant, kan moeilijk kijken naar dit soort personages en dat verkloot voor mij weer mijn ervaring met deze film. Overigens wel een mooie meid.

De film brengt een heel slap verhaal. Turner en Reacher komen met elkaar in contact (hoe hebben ze elkaar leren kennen?) en Reacher helpt haar met het oppakken van twee corrupte agenten. Wanneer Reacher er achter komt dat Turner opgepakt is gaat hij achter de waarheid aan en blijkt dat de helft van de leiders corrupt is.

Ik heb er eigenlijk niet echt veel over te vertellen. Vond er niet echt heel veel aan, niet speciaal en zeker overbodig. Mocht er een soortgelijk derde deel komen, mogen ze dat ook wel schrappen, want dit was gewoon flut.

1.0*

Erg vermakelijke blockbuster die al een langere tijd op mijn kijklijstje stond. Nu die dan toch op Netflix verscheen heb ik hem gelijk maar aan geslingerd en het was veen vrij verrassende zit. Deze blockbuster doet het vrijwel uit het boekje: geen lastig verhaallijn en een speelduur waar je van kon genieten. De giganten zagen er leuk uit, en goed verzorgd. Ik vind films met zulke giganten altijd zeer vermakelijk.

“Why is it that people always scream before they die? Do they think it's gonna help them?”

De cast is leuk, Nicholas Hoult speelt zijn rol als Jack gewoon goed maar meer ook echt niet. Voor de rest kan ik de cast eigenlijk wel uit gaan spitten maar er is nergens een uitschieter. De film is zoals ik al zei leuk gedaan met een prima verhaal. Het verhaal gaat over reuzen in de wereld die boven worden gehouden nadat een koning ze daar naar toe had gestuurd en de weg naar aarde weg had gehaald. Ik ben de naam van deze koning even kwijt. Maar wanneer er weer een manier naar aarde word geopend komen de giganten terug en vallen aan.

Leuke actie zat er in verwerkt, ik ben wel fan van de riddertijd. Ach en zo heel veel is er niet over de film te vertellen aangezien hij vrij standaard is en maar weinig hoogtepunten beheert, jammer genoeg.

3.0*

“Witherspoon, you by-the-book asshole.”

Op papier leek het mij een erg leuke film maar toch, de uitwerking vond ik heel slapjes en erg matig. De film vond ik voornamelijk erg traag, dit zorgde voor veel dompers. De film kende maar weinig sfeer en was op veel momenten gewoon te saai. Dat zeggende met een aardige cast, waar ‘Willis’ toch nog enigszins relevant was. Toch vond ik hem ook wat slapjes acteren in deze film, het is allemaal niet niks. Ik heb zelf nog nooit het origineel gezien, en die oogt al stukken beter, niet alleen qua script maar ook qua score. Toch, stond deze film al een hele lange tijd op mijn kijklijst en aangezien ik deze week op vakantie ga (vandaag) en dus een laatste film van deze week wou ik het leuk afsluiten, wat dus niet helemaal gelukt is.

De film opent best interessant, ik zat klaar om leuke gevechten tussen ‘Willis’ en ‘Gere’ te zien en meer kat en muisspel, daar zat ik eigenlijk wel veel potentie in. Na een klein half uurtje zakte de film echt helemaal weg, de film werd oninteressant en kon me nog maar weinig boeien. De film fleurde wel weer iets op met de dood van ‘Jack Black’ wanneer hij wordt neergeschoten door ‘Willis’ en daarna zakte de film wederom helemaal weg. De film werd op het einde nog wel leuk, maar zulke actie had ik gelieve de hele film willen zien en dat was nu totaal niet aan de hand. Het prepareren van de aanslag is leuk gedaan maar, om daar nou bijna twee uur naar te kijken was mij wel te veel.

Ik hou het wel kort voor nu, de script leek mij leuk maar werd duidelijk niet goed uitgepakt. De film was gewoon te saai en het boeide eigenlijk nergens. Had veel meer ingezeten voornamelijk veel meer actie, wat toch hier te vaak achterwegen is gelaten. De film is te tam met een veelte lange aanloop.

Jackass 2.5

Ik heb altijd al met bewondering naar Jackass gekeken. Hoe kunnen die kerels dit nou bij hun eigen aan doen denk je dan als eerst. Ten tweede denk je toch bij jezelf "Hoe komen ze er ooit op". Bijvoorbeeld hoe komen ze er ooit op om zich zelf zoveel pijn te doen? Nee, ik geniet echt met volle teugen van de Jackass films en ook zeker van deze versie!

Het verhaal is vaak ver te zoeken in een film als Jackass. Gewoon een paar kerels die zich zelf pijn doen ja, dan zie ik het niet echt als een film om te kijken voor het verhaal. Het concept is daar in tegen toch nog prima te doen maar, ook een concept is niet de beste standpunt van een Jackass film. Ik denk dat je dan beter kan genieten om lekker achterover te hangen en verstand op 0 te zetten! Toch blijven dit wel erg leuke films!

3.0*

Jackass 3.5

Ben het veel met mijn bovenbuurman eens. De grappen laten zich soms liggen en zijn eigenlijk wel te begrijpen dat ze niet in de film gestopt zijn. Vaak overbodige stukken die niet veel zouden toevoegen aan de bioscoop film en vaak ook een minder spektakel.

Er zat ook totaal geen verhaal in, wat begrijpelijk is. Jackass 3.5 staat centraal aan sketches en domme stunts wat naar een top film moet leiden. Het kan soms een beetje saai worden, vooral als de sketches een beetje van een té laag niveau zijn. Maar, ik moet toegeven dat ik me niet verveeld heb en het best leuk kan zijn op een middag! Leuk voor tussen door.

2.0*

“What did you think was gonna happen?”

Met aan het eind van dit jaar een nieuwe film in het verschiet (waar ik overigens erg naar uit kijk) was ik een beetje door de filmografie aan het scrollen van de ‘Jackass’ reeks en daar viel mijn oog op het feit dat ik nog geen mening noch stem had geplaatst bij dit deel wat ik zelf vrij bijzonder vond aangezien ik ze allemaal heb gezien. ‘Jackass’ staat toch wel garant om mijn jeugd waar we met de vrienden de films na probeerden te spelen in het skatepark, dan wel niet met onze eigen twist eraan. Daarom blijf ik maar genieten van deze films (zeker het eerste deel) en kan ik niet wachten op het laatste deel. Het is allemaal lekker ranzig en het kijkt lekker weg, zoals je gewend bent van deze groep malloten maar, ook wat je bij ze verwacht.

3.5*

“I'm Poopies and I'll show me!”

De zo geheten ‘.5’ films van ‘Jackass’ staan altijd bekend als de soort ‘Behind the Scenes’ van deze films. Waar de films uitgelegd worden hoe ze tot stand zijn gekomen en waar we overgebleven scenes op een hoopje gedrukt zien en waarvan dan al gauw duidelijk wordt waarom deze scenes de film nooit hebben behaald. En dat werd eigenlijk al gauw duidelijk bij het kijken van deze film, want ik vond het allemaal maar tegen vallen. Deze films en de serie zijn voor mij erg nostalgisch, hoewel ik de serie nooit op tv heb gezien maar jaren later achteraf kan ik er nog altijd van genieten. Toch viel deze versie mij nogal tegen, er zat geen schot in de zaak en de tussenstukjes met de vele uitleg hebben inderdaad de vaart er wat uitgehaald maar, er was een overload aan anusgrappen waar ik toch naar een tijdje wel op uit gekeken was, en dan besef je, je ook weer waarom deze stukken de grote film niet hebben gehaald.

Maar wat ik dan bijvoorbeeld wel weer leuk vond en echt jammer vond dat dit niet in de originele film te zien was, waren de scenes van o.a. de olifanten waar ‘Weeman’, ‘Preston Lacy’ en ‘Zach Holmes’ werden beschoten door een groot geweer (uiteraard vast gehouden door ‘Johnny Knoxville’) met daarin tennisballen en dat een tennisster de heren in hun zaakje moet raken met een harde tennisslag. Alleen nu ik er over nadenk, was het concept véél leuker dan de uitwerking. Bij alles zat je constant te kijken van; ‘was dit het?’, denkende dat dit natuurlijk wel de restjes zijn.

En dan is het gene wat mij tegen zat wederom de nieuwere gezichten. Ik meende dit ook al te noemen in het eerste deel, en ook hier merk ik toch weer dat ik de naam ‘Jackass’ niet kan koppelen aan de nieuwe gezichten. Wellicht ook voornamelijk omdat de drive er een beetje uit is, en dat merkte ik ook in de bioscoopfilm. Ik mis de energie van o.a. een oude ‘Steve-O’ en natuurlijk de combinatie ‘Dunn’ en ‘Margera’ wat perfect werkte. Nee, je komt nu te zitten met een meid die je eigenlijk nergens voorbij ziet komen maar, die er gewoon is. En ze was gecast omdat ‘Knoxville’ haar grappig vond, en die grap die ze lieten zien was (en je raad het al) ; niet grappig.

Zo is voor mij de pit wel uit Jackass gehaald, en hoop ik oprecht dat dit het laatste beetje was wat men heeft uitgebracht. En om anderhalf uur naar mannen te kijken die dingen in hun anus schuiven was voor mij wellicht ook op alle momenten teveel gevraagd, paar de eerste paar wel gelachen, op het einde voornamelijk geskipt.

“ Hello, I'm Johnny Knoxville. Welcome to Jackass!”

Nog één laatste keer mogen we deze legendarische zin horen uit de mond van ‘Knoxville’. Althans, dat wordt gezegd en ik hoop dat ze zich hier wel aan gaan houden. Want hoe leuk ik deze films ook vind, je ziet aan alles dat hier toch wel het laatste beetje energie door de film heen wordt gedrukt. De heren worden oud, en dat is te zien, en dat betekent gewoon een punt achter deze knotsgekke films en wellicht richten op andere projecten. Als kind zijnde betekende de ‘Jackass’ films veel voor mij, dankzij deze films ben ik eenmaal begonnen met skaten (serieus te skaten) en ben ik nog meer in mijn muzieksmaak gerold dan wat ik daarvoor zat. Ook deed ik graag met mijn vrienden bepaalde stunts na, en tijdens de komst van ‘YouTube’ (ergens in 2009) hebben we zelfs nog getracht een Nederlandse versie van deze films te maken, als jochies van elf jaar was dat eigenlijk niet meer dan in struiken springen, winkelwagentjes jatten en daarmee van heuvels af rijden en elkaar op verschillende manieren pijnigen. Oja, en skatetricks die expres verkeerd gingen. Het is toch iets nostalgisch wat er aan deze films zit, wat mij toch onwijs weet te vermaken.

Toen deze nieuwe film werd aangekondigd was ik erg hyped. Helaas zat ‘COVID-19’ ons nog wat in de weg en heeft het allemaal wat langer geduurd maar, het wachten was het waard. Ik heb onwijs genoten van deze film, ondanks dat de film eigenlijk heel veel steken liet vallen en het uiteraard niet meer zo ‘heftig’ was als de voorgaande films, wellicht omdat de nieuwigheid van dit soort films er al wel af was, toch denk ik meer door de nieuwe namen die in de film te zien zijn. De originele cast doet amper nog iets, ‘Knoxville’ staat zoals gewoonlijk weer langs de zijlijn te lachen en te treiteren, en ‘Ehren’ is eigenlijk de enige van de groep die echt veel doet. De rest verdwijnen rustig in hun schaduwen, en laten de jonkies die in deze film waren gekomen veel overnemen. Dat is wellicht het grootste minpunt wat ik had bij deze film.

Toch heb ik echt heel hard gelachen om deze film, en zat ik weer ‘ouderwets’ met dezelfde vrienden deze film te kijken, en eigenlijk kon de lach niet van mijn gezicht. Het kon weer niet gek genoeg, en dingen bedenken die de wereld zelf niet zou bedenken, is ook een kunst. Zelf was ik best even sceptisch hoe men ‘Bam’ moesten vervangen, een persoon die in mijn ogen veel van de oudere films weet te redden, omdat hij altijd een stapje verder wou gaan (o.a. ook met zijn ouders) en dat voornamelijk met zijn vriend ‘Ryan Dunn’ die helaas is overleden. Ik vond dat ik hem (beiden) weinig heb gemist, de film en de gasten van ‘Jackass’ weten het makkelijk weg te wuiven, en hebben het nog erg naar zin op de set.

Zoals gewoonlijk veel poep, plas en kots en veel blote piemels die op je beeldscherm voorbij zweven. Wellicht een reden waarom de dames van onze groep de film vroegtijdig verlieten, het blijft in mijn ogen echt typisch iets voor jongens, deze films. En ik betrapte me erop dat ik er weer ouderwets hard om moest lachen.

Tja, het is niet allemaal meer zo bijzonder als het ooit was, het begon overigens heel leuk met een heerlijk nostalgisch gevoel, alleen komt de realisatie hard binnen dat ook deze gasten oud worden, en nooit meer zullen presteren zoals de eerste films. Ja, er werd zeker gewerkt met geinige ideeën, die veelal uit werden gevoerd (zoals ik al zei) door dezelfde lui, en de oude garde heeft er een beetje bij staan lachen. Ook werd de film op een gegeven moment wat eentonig, zeker als constant hetzelfde achter elkaar gebeurt, wat best zonde is. Dat was geheel buiten verwachting.

Maakte dat deze film minder interessant? Nee, zeker niet! Ik heb constant met een lach gezeten, en ik moest weer veel aan ‘vroeger’ denken. Leuke film, zeker, en zeker voor de fans een leuke afsluiter, hopelijk houden ze het hier nu ook wel bij.

Jackass Number Two

Voor mij is natuurlijk een film als Jackass helemaal geweldig. Ik weet niet wat het is maar, ik heb een soort duivels instinct dat ik met meestal wel geinig vond hoe iemand pijn heeft. Dan moet je niet denken aan die terroristen die mensen uit elkaar knallen maar gewoon de pijntjes die leuk om te zien zijn. Ik denk niet dat je als hater van dit soort films dit moet gaan kijken. Want dan word je helemaal wild. Het 1 na het ander word in iemand's kont geduwd. Kots vliegt heen en weer en van poep zijn ze ook niet vies. Nouja, ze kunnen er ook niet bepaald tegen, haha! Ik heb me erg vermaakt met deze Jackass film en ik kan er meestal geen genoeg van krijgen. Altijd vermakelijk! 'Acteurs' deden het ook leuk en voor de rest niet echt heel veel te zeuren.

4.0*

Jackass Presents: Bad Grandpa

Ik vond Jackass Presents: Bad Grandpa toch nog erg komisch. Ik denk dat je er van moet houden, ik vind droge streken altijd wel geinig en kan er wel om lachen dus ik denk dat daarom Jackass Presents: Bad Grandpa me vooral prima bevallen is. Het geen wat ik nou echt jammer aan Jackass Presents: Bad Grandpa was dat ze er nu een soort script bij probeerde te stoppen. Voorgaande waren natuurlijk gewoon fragmenten waar ze idiote stunts uithalen maar bij deze film probeerde ze er een verhaal aan te binden, een echt makkelijk verhaal: Johnny, oftewel grandpa, krijgt z'n kleinzoon tijdelijk toegewezen om naar z'n pa te brengen aangezien zijn ma weer de bak in moet, onder hun roadtrip, wat ik overigens altijd leuke films vind, halen ze allerlei streken uit die in mijn ogen echt geinig waren.

Het was dus echt wel voor mij komisch alleen was het verhaal zelf niet bijzonder, ook het acteerwerk kon vaak wel iets beter en daarom zak ik een halve ster met mijn stem. Heb prima genoten maar buiten de stunts om, die ik vaak hilarisch vond, was de film erg mager. Was ook toevallig dat hij donderdag op RTL 7 werd gedraaid. Overigens ook dat dit de laatste Jackass film is waar ik nog een mening op moest geven, weer een serie compleet!

3.0*

Jackass: The Movie

Ogh! Ik kan echt geen genoeg krijgen van Jackass. Wat geweldig vind ik het toch. Natuurlijk is het, hoe ze soms tegen de buiten wereld doen, niet normaal. Maar, erg geinig om te zien. Waarin je ook kan zien dat Jackass helemaal het oude is met pijn, gekrijs, poep en zeker ook niet vies van het showen van je geslachtsdelen . Heerlijke stunts, bijvoorbeeld met het golf karretje alles kapot rijden en noem zo maar op. Waaruit ook blijkt dat Johnny Knoxville en Steve-O toch wel de twee grootste sukkels zijn, hahaha!!! Nou goed het concept vond ik erg geinig. De film heeft niet echt een verhaal wat je kan volgen. Gewoon aan zetten en genieten! Alleen heb ik de kots stukken doorgespoeld .

3.5*

“Here we go. AK-47. The very best there is. When you absolutely, positively got to kill every motherfucker in the room, accept no substitutes.”

‘Tarantino’ staat bij mij als favoriete regisseur in mijn lijstje, en ook na deze film blijft hij dat wel. Ik kan altijd erg genieten van zijn films, voornamelijk vaak door een leuk en meeslepend verhaal, leuke concepten in een zeer gedetailleerd jasje met niet te vergeten: erg excentrieke personages. Zo ken ik zijn films en ook niet anders, en ook ‘Jackie Brown’ valt precies in dat plaatje. De film is soms erg vreemd en op andere vlakken weer keihard, helaas dat de film mij dan op een gegeven moment steeds minder wist te boeien. Toch ben ik waarschijnlijk wel een kijker die deze ‘Tarantino’ minder kan gaan waarderen, waar de film ontzettend leuk en tof begint en ik er ook veel meer zin in kreeg kakte de film volledig in, en natuurlijk draait zo’n film dan volledig op zijn dialogen, er had voor mij soms wat meer in mogen zitten dan ‘Pam Grier’ die alleen maar aan het praten was, die ik overigens ook niet hele bijzonder vond in de film.

De cast wint voor mij de film, en het samenspel tussen ‘Jackson’ en ‘De Niro’ vond ik heel fijn om naar te kijken. Beiden overigens leuke rollen en uiteraard springt ‘Jackson’ daar weer bovenuit die het beste speelde in mijn ogen met een zeer excentrieke rol. Voor de rest was ook ‘Michael Keaton’ één van de uitschieters met een erg leuke en strakke rol en ook ‘Robert Forster’ deed het prima.

‘Jackie Brown’ is dus overduidelijk niet mijn favoriete zit van ‘Tarantino’ en voor het eerst dat ik de dialogen wat saai begon te vinden, ondanks dat het verhaal leuk genoeg was om te volgen. Helaas, kan je niet altijd alles goed vinden, dit was een mindere in mijn ogen.

3.5*

“Ed, I think it'd be best if you don't come in the apartment.”

"You got it. I'm an artist. I'll watch the woman.”

Ik dacht leuk te zijn, en vooral om het feit dat ik de film ‘The January Man’ dan ook gewoon in januari ging kijken, prima toch? Echter wist ik totaal niet wat ik moest verwachten van deze film, toch schrok ik wel heel erg van die onwijs lage en slechte beoordeling wat eraan vastzit. Ik heb me er toch maar aan gewaagd, wie weet viel de film me toch nog wel mee maar eigenlijk was het al wel te verwachten, en was deze film gewoon echt oersaai. Ik lees het al in de comments hier beneden meermaals maar, eigenlijk faalt deze film op alle vlakken. Zowel de humor, het script noch het verhaal, niks was echt boeiend in deze film.

Ik hou mijn mening ook kort want veel woorden verdient een film als dit totaal niet hoor. Komedie was ver te zoeken, en alles wat neigde naar “humor” oogde en voelde toch heel erg geforceerd. Samen met een onwijs zwak script en een erg saai verhaal heeft de film mijn tijd weg moeten vreten en dat voelde ellelang aan, eentje om snel weer te vergeten!

Beetje langdradig , maar was kwa actie prima te doen! Einde vond ik een beetje raar, maar dit komt waarschijnlijk omdat de film het na 102 min niet meer deed XD

3*

Jarhead 3: The Siege

De Jarhead franchise is gewoon geen selectie op hoge klasse. Vooral deel twee en dit deel zijn constante actie (al kon deel 1 daar ook nog wel eens wat van). Toch heeft de film een heerlijk vermakelijke portie actie waardoor je eigenlijk gewoon door blijft kijken naar de film en bar weinig afdwaalt. Toch is deze B-film prima in zijn klasse en was het kijken hier naar zeker geen ramp.

het verhaal was prima. Evan Albright wil hogerop en krijgt een klus bij een ambassadeur. Hij moet deze zoal beschermen. Hij komt soms een man tegen die wel eens zijn aandacht weet te wekken maar toch luistert niemand naar hem. Op een dag word de basis aangevallen en moeten ze alles op alles zetten om de ambassadeur te beschermen tegen de terroristen.

Het verhaal was dus prima het concept was een beetje dubbel. Acteerwerk was gewoon prima en aan actie zeker niet te klagen binnen Jarhead 3. Toch een leuke derde opvolger die mij mijn avondje wel weet gevuld heeft, zodanig dat ik me toch gewoon prima vermaakt heb en nog steeds geen naar gevoel krijg in mijn buik om deze reeks. Prima uitgepakt in mijn ogen, uitstekend in de B-klasse. Soms misschien een beetje te vlot er door heen.

3.0*

Jason Bourne

Het is denk ik een probleempje dat ik geen enkele Bourne film heb gezien voor deze, ik zat met een totale vraagteken te kijken en, ik wist niks van de achtergrond van Bourne. Hoewel je ietsjes informatie kreeg over de achtergrond en wat er is gebeurd, was de film soms vaak moeilijk te volgen en begon het soms zelfs oninteressant te worden, we misten het totaal plaatje.

Hoewel ik Matt Damon erg aanschouw en ik het echt een super gave acteur vind, vind ik zijn prestaties in deze film ook keurig, de rest daarvan schrok ik toch nog wel. Hoewel Matt maar 15 zinnen aan tekst had, daar leek het op, vond ik de actie scenes wel erg gaaf. Tommy Lee Jones zat ook prima in zijn rol, had soms wat rauwer gemogen maar toch heb ik me prima weten te vermaken met zijn rol. Alicia Vikander, knappe meid, vond ik dan wel weer wat minder, niet echt heel erg van genoten en ze kon echt wel soms een tikkeltje spannender acteren.

Het verhaal drong mij niet zozeer aan, ten eerste vond ik het verhaal best lastig om te volgen, je word wel het een en ander uitgelegd, heel duidelijk is het toch niet. Je zit dan toch een langere tijd met een fronsend hoofd te staren naar het scherm tot dat het je eindelijk pas doordringt, dit duurt dan echter wel een paar minuten, misschien pas na een uur. Nadat ik het verhaal begon te snappen vond ik de film ook steeds leuker, misschien wel interessanter worden. Vooral de laatste scene’s waren toch wel gaaf.

We beginnen bij een kleine introductie van Bourne, niks speciaals en totaal geen informatie verschaft. We komen al snel uit bij een leuke blondine die verteld hem dat zij bepaalde informatie heeft over Bourne en zijn verleden, Bourne wil deze informatie graag inzien en gaat op zoek. Hij word ondertussen opgejaagd door de ‘asset’ van de C.I.A. die hem moet vermoorden. Bourne gaat opzoek naar informatie en tegelijkertijd naar de moordenaar van zijn vader(?).

De film bevat mooie en leuke scenes in, onder andere: Griekenland, Duitsland en Amerika. Ook de gave motor scene in Griekenland! Hier keek ik toch wel met een soort van plezier, het vermaakte me erg en ik kon me goed vinden in de scenes. Hoewel de scenes af en toe moeilijk waren en ik de film totaal niet snapte was hij nog best te doen. Ik wil eerst de andere films nog eens herzien maar, deze film was wel een tegenvallertje ondanks een paar lovende woorden. Met een open eind sta ik er niet van te kijken dat er weer een nieuwe komt.

3.0*

Jaws

Soms dan ben ik heel erg blij met Netflix en dan vooral met welke films hun het aanbod aan zitten te vullen. Ik moet zeggen dat ik vaker teleurgesteld zit te kijken maar, zo af en toe dan komt er iets langs waarvan je blij kan worden, en waar ik vooral ook blij van word. En zo zag ik dus laatst dat Jaws met zijn nakomeling Jaws 2 (1978) ook zijn toegevoegd. Nu had ik echt heel erg veel zin in deze film, ik heb er veel fijne verhalen over gehoord en Steven Spielberg is ook niet de minste. Achteraf is de film me toch ietsjes tegengevallen.

Ik kon mij vaak niet vinden in de wat rustigere scenes binnen Jaws, ik vond deze vaak was aan de saaie / trage kant waardoor ik zelf niet fijn zat maar, wanneer er weer een scene met de welbekende haai kwam zat ik toch weer binnen no-time in de de film en dat vind ik altijd erg positief.

Het verhaal was wel erg gaaf wat dat betreft. Jaws verteld simpelweg het verhaal van een toeristen attractie waar op een vroege morgen of late avond een meid gruwelijk gemoord werd door de beruchte witte haai. Even later werd ook een kindje geschept waarna de maat vol was en er een bounty van (drie duizend dollar volgensmij) als ze de haai doodden. Ze openen een jacht en na een kat en muis spel hebben ze de haai te pakken, die erg nog aardig goed uitzag.

Ook qua bloedgebruik en zinkende ledematen was Jaws niet vies, wat ik toch een fijne toevoeging vind aan Horror films en zeker ook voor deze in de wat oudere klasses, was dat nog aardig realistisch in beeld gebracht, dat is knap. Ook knap was het dat Jaws de eerste film weer is in tijden, die mij daadwerkelijk goed liet schrikken. Toen het verlaten bootje werd onderzocht en er opeens dat lijk tevoorschijn kwam, toen zat ik wel opeens weer even recht op. Toppie.

Acteerwerk was prima en dat was mooi gedaan ook het concept was top. Ik denk dat ik de film toch misschien aan de ietwat lagere kant beoordeel maar, ik voel me het fijnste bij dit cijfer. Ook ben ik nooit echt vies van haaien films. Bait (2012), Shark Night 3D (2011) en ga zo maar door heb ik ook gezien maar, toch blijft Jaws het toppertje.

3.5*

Jaws 2

Na het zien van Jaws (1975) eerder op de dag en het feit dat Jaws 2 ook op Netflix geplaatst was ben ik toch maar Jaws 2 gaan kijken net. Toch vind ik Jaws 2 erg saai. Jaws was heerlijk klassiek en was goed zoals hij nu was. Jaws was Jaws, en ik vind zelf dat je dit bij 1 film had moeten houden daarom ben ik ook blij dat Steven Spielberg deze film is niet gaan voortzetten in een tweede deel, misschien voelde hij het al aan dat het dan niet meer klassiek bleef. Maar als Steven het nou wel had geregisseerd, misschien was die dan wel beter geworden.

Nee, Jaws 2 was eigenlijk niks aan, er gebeurde niks en het was totaal niet spannend. Het verhaal was saai en acteren was niet leuk. Het is heel tegenvallend in tegenstelling tot Jaws normaal en ik vond het niks meer aan. Jaws was leuk, die was niet meer zo leuk. nummer drie en vier laat ik ook voor wat het is.

2.0*

Jeepers Creepers

We zijn nog lange niet klaar met mijn herzien lijstje en gister stelde een kameraad voor om ‘Jeepers Creepers’ te gaan kijken. Een mooie kans om deze film ook eens een herziening te geven maar ik vond het niet erg geslaagd. Ik kan me ‘Jeepers Creepers’ wat dat betreft ook niet meer goed herinneren, waarschijnlijk heb ik deze zo’n 4 / 5 jaar geleden al een keer gezien dus mijn beeld over deze film was compleet wazig. Stukken wanneer ze in het restaurant gingen kon ik me dan nog ietsjes herinneren maar de complete film was voor mij een groot vraagteken geworden, wel erg jammer.

Zoals ik al aangaf is in de herziening deze film erg teleurgesteld, had hem beter voor gedachten dan hoe hij uiteindelijk is uitgepakt. Zoals ik ook al ietsjes las in de reacties op MovieMeter is, en zoals ik het zelf ook voorstelde, dat de eerste 30 a 40 minuten nogal het spannendste is vanuit de gehele film. We volgen hier namelijk Trish en Darry gelijk al in hun eerste aanraking en ontmoeting met de Jeeper Creeper en hun ontdekking bij het kerkje. Toch wel erg gewaagd van Victor Salva om zo de film te starten met maar kleine uitweg naar het einde om het interessant te maken. Je komt namelijk in de eerste minuten al achter het moraal van het verhaal en waar de gehele film eigelijk op gebaseerd is.

Het verhaal was zowaar dan ook niet echt spectaculair maar dat hadden we wel kunnen verwachten. Zowel het concept vond ik ook niet echt interessant. De creeper zag er niet uit naar mijn mening, wat moest het eigenlijk voorstellen? Ik vond het er donders veel op een Demon lijken, maar had eerst het idee van een bepaalde vampier. Nou goed, wat voor wezen het ook mocht zijn ik vond het bar lelijk. Daarbij was het ook niet bepaald eng of werd de spanning nergens echt leuk.

Zoals ik al zei, we volgen Trish en Darry op een roadtrip waarna ze eigenlijk al gelijk op de creeper stuiten. Ze worden door hem achterna gezeten en zien vervolgens dat dit busje een lijkt dumpt in een soort riolering bij een oud kerkje. Zoals in bijna elke horror film, wat mij ook een beetje gek doet laten worden is dat de tieners altijd ontzettend dom zijn. Waarom ga je kijken? Waarom zou je tien keer op zo’n iemand afrijden als hij er toch over heen springt, nu hadden ze hem in een keertje wel te pakken maar kom op, rij gewoon weg in plaats van continu op iemand af te rijden die je dood wilt hebben. Zulke domme acties kom je heel erg vaak tegen en het hoort er denk ik bij maar, ik raak er na een tijdje wel op uitgekeken persoonlijk. Als ik dan een voorbeeld mag noemen doe ik even snel: ‘Joy Ride’. In dat geval trekken ze iemand aan en proberen ook echt te ontkomen, niet zoals Jeepers Creepers continu er zelf op af gaan.

In de eerste paar minuten gaan Trish en Darry dus op pad en Darry wil perse een kijkje nemen bij het kerkje wat de creeper er in had gegooid. Wanneer Darry gaat kijken en zich helemaal in de buis begeeft, de voeten moesten notabene vast gehouden worden door Trish omdat hij er niet in wou vallen, schrikt hij van een paar ratten die omhoog komen. Wanneer Darry hier zo van schrikt en erg met zijn benen begint te trappen kan Trish hem niet meer tegen houden en valt hij naar beneden. Hij doet daar een ontdekking: hij vind allerlei lijken. Eentje leeft er nog, wanneer het lijk wijst naar zijn eigen buik opent Darry het doek verder en ziet dat zich er een enorme wond bevindt van de borst tot de buik van het slachtoffer. Darry schrikt hier uiteraard enorm van maar besluit wel rustig aan de boel te verkennen. Hij ziet allerlei lijken opgehangen aan de muur, honderden en wil nu wel erg graag weg. Trish staat buiten te wachten en denkt dat de creeper er aan komt maar, het was eigenlijk gewoon een andere vrachtwagen en de twee gaan er vandoor. Wanneer je dit heb gehad is eigenlijk het mooiste deel van de film wel geweest.

De film vervolgt en uiteindelijk worden ze achter na gezeten door de creeper is de film al een beetje dood aan het gaan, het word erg oninteressant en de fun is er snel vanaf. Vooral toen de creeper zijn vleugels liet zien als een demoon was voor mij de lol er al snel af en dan duurt de film nog wel een tijdje. Het stukje van de politie agenten vond ik dan nog wel te doen maar daar blijft het ook al gauw bij.

Al om al, een leuke film om eens gezien te hebben. Het word echter nergens speciaal of spannend en de zit kan op sommige stukken erg lang duren. Veel al actie maar horror blijft ver te zoeken en dat is erg spijtig.

2.0*

"I'm now a part of it as it is now a part of me”

Van de week na het kijken van het tweede deel was ik toch best verrast hoe leuk ik het tweede deel vond, en ben ik er wederom maar eens aan herinnert dat ik The Creeper een erg leuke villian vind die makkelijk mee kan schalen met andere groot heden in de horrorscene. Helaas, wordt er daarna eigenlijk maar weinig mee gedaan. Althans helaas is misschien iets te overdreven, de film en de personage wordt in ieder geval nu niet onwijs erg uitgemolken dus dat is wel weer iets fijns. Al vond ik persoonlijk ook niet echt een derde deel na veertien jaar echt nodig. Het is toch gedaan, en men probeerde er een wat meer mysterieuze film van de te maken zoals deel één dat was, al slagen ze daar nergens in. Daarentegen creëert Salva een vrij saaie zit die mij toch te lang duurt. Waarom gaan ze in godsnaam nou weer zo nodig een lange film maken met zo'n slappe en vooral zwakke script. Het tweede deel duurde ook net zo lang maar, was daarentegen wel een stuk spannender, actiever en leuker.

Leidend uit de plotomschrijving verwachtte ik overigens ook een totaal andere film te zien dan dat we hier deden. Ja, de roestige truck komt erin voor en daar wordt ook mee gewerkt wat ik persoonlijk de leukste scenes vond, het was in mijn ogen gewoon te weinig. We zien misschien vijf kills in deze film, waar een beetje bloed bij kwam kijken maar, niks wat zich mag schalen onder een interessante en stoere slasher film, want daar is het gewoon echt veelte weinig voor. Er had zoveel mee gedaan kunnen worden, zoveel potentie had deze film echt wel. Alleen Salva vertikt het om er ook maar iets mee te doen, waardoor hij een vrij saaie en vooral geen interessante zit wist te maken van deze prent.

Het mysterieuze verhaal van dit derde deel was gewoon ook niet heel boeiend. Er wordt een hand gevonden in de grond door Gaylen, die haar zoon daar heeft begraven. Dat ontrafelt overigens direct de openingsscène, waar we een man met een machete vlucht voor The Creeper, de lucht in getrokken wordt voor de ogen van Kenny en vervolgens de machete en een hand uit de lucht vallen. Kenny neemt de hand mee en wordt vervolgens blijkbaar ook gedood door The Creeper, iets wat je volgens mij niet zag maar je wel kan herhalen uit het feit dat hij dood is. Als je de hand aanraakt kom in een bepaalde trance terecht en kun je zien hoe The Creeper zo ontstaan is. Iets wat je als kijker overigens ook totaal niet ziet. Dit zijn de momenten in het mysterie waarvan ik wil en kan zeggen dat het gewoon te slecht is uitgewerkt. Als we zelf wat meer zagen of te weten kwamen, werd het voor ons ook interessanter. Nu blijft het een grootste gedeelte een mysterie.

Dat alles gaat vervolgens gepaard met een hele saaie, tamme en nietszeggende cast die of te overdreven acteerde, of totaal emotieloos. In geen één van de cast leden buiten The Creeper om, kon ik enige connectie voelen, iets wat wel belangrijk is met een personage uit een film. Dat zorgt ervoor dat alles bij elkaar dit gewoon niet een goede film is maar, echt zo slecht dat het de saaiste film ooit is was dit ook echt niet. Want wanneer The Creeper aan het werk gaat, en begint te moorden ook al is dat maar karig, is het wel weer heel tof. Zo jammer dat er niet meer mee is gedaan.

Conclusie blijft gewoon dat The Creeper een toffe villian is maar, hier gewoon matig werk is geleverd aan alles wat eromheen hangt. Dat resulteerd voornamelijk in het feit dat dit geen goede film is, ook ga ik het vierde deel nu wel even links laten liggen (aangezien die er slechter uit ziet). Jammer, potentie in een horror legende die er echt in zat maar, om zeep is geholpen door Hollywood.

"Every 23rd spring, for 23 days it gets to eat.”

Het eerste deel beschouw ik toch wel redelijk als jeugdsentiment, hoe vaak ik die wel niet gezien heb met mijn vrienden zeker toen die net uitkwam, is misschien wel lichtelijk ongezond. We vonden het allemaal natuurlijk ook echt wel héél eng. Dit tweede deel (en ook het derde deel) heb ik nooit gezien, geen idee waarom niet maar, het kwam niet op mijn pad terecht. Elk jaar zet ik overigens trots deze film wel in de horror challenge lijstjes maar, ik kom er maar niet aan. Ik sla hem over of ik heb er geen zin in. Nu mocht het zo zijn dat ik de film(s) er weer in heb gezet en toen ik eigenlijk een film aan het uitzoeken was kwam ik weer bij deze film terecht, en heb ik eigenlijk niet veel langer meer getwijfeld.

Persoonlijk vond ik hem zelfs beter dan het eerste deel. Het eerste deel (die ik 2* gaf) heb ik pasgeleden nog eens herzien maar, dat was ook wel de laatste keer. Een film die ik tot aan mijn duim ken en die eigenlijk nergens meer verassend voor mij werd. Deze film voelde toch weer verfrissend, heel sfeervol en met vlagen toch ook best spannend. De film kon bloederig worden, al mocht dat van mij wel een tikkeltje meer. Omdat de film in mijn ogen niet zoveel gore kent (eigenlijk alleen een hoofd die er afgetrokken wordt bij een tiener) zit de film in mijn ogen daar toch wel een beetje mis. Ik denk dat meer bloed ook wel meer sfeer maakte, en de film in mijn ogen nog beter werd.

Met meer geweld weet men deze film overigens wel te redden. Van de locatie moest de film het niet hebben, en ook de cast vond ik vrij irritant maar, met vlagen toch wel vermakelijk acteren. Het was geen hogere wiskunde, het was niet bijzonder maar; het was typisch een horrorfilm op deze manier, en dat maakte veel goed. Daarnaast kende de film ook gewoon een leuke soundtrack, die het ook vaak nog weer een tikkeltje vermakelijker maakte en het kat en- muisspel beter tot zijn recht liet komen.

De film is niet helemaal heilig, en kent een iets te lange speelduur. Daar irriteerde ik me toch wel redelijk aan, dat de film in mijn ogen toch veel te lang duurde. Dat zorgde soms voor nietszeggende dialogen en in kakkende momenten tijdens de film. Maar, ik ben wel fan, en zeker hoe de film opent was echt grandioos, prachtig gedaan, sfeervol en misschien zelfs een tikkeltje spannend. De CGI ziet er niet uit maar, dat was ook totaal geen grote verwachting van mij. Ik heb een uitstekende filmavond gehad.

Jennifer's Body

Een film die onder mijn verwachtingen zit / zat. Ik heb van vele gehoord, vooral kameraden, dat dit een geweldige film is. Nouja, ik heb me natuurlijk ook niet alleen maar geïrriteerder. Ik irriteerde me eerlijk aan dat onnodige seksdrang die de film vaak had, maar, daar draait de film natuurlijk ook over dus het maakte me na een tijdje ook niet echt meer uit. Nee, ik vond het verhaal wel slapjes en het concept was geinig. Megan is een mooie meid, daar niet van. En leuk dat zij nu de 'bad' girl speelde. Amanda Seyfried ook een mooie meid maar, werd alleen als een oud wijf naar voren getrokken. Kwa kleding dan. Voor de rest een leuk tussendoortje met leuke moorden, een leuke twist van de personage van Fox en toch een vermakelijk concept. Waar het verhaal soms het mist, vond ik de film nog wel leuk om naar te kijken op zijn momenten natuurlijk...

3.0*

Jammer om te zien dat deze film helemaal niet dusdanig veel wordt ontvangen dan wat ik wel had verwacht eigenlijk. Dit was één van de films die ik echt onwijs graag wou zien na de horror challenge. Niet alleen omdat ik er al wat van had gezien op de hoofdpagina van Netflix. Ook meer omdat ik veel positieve geluiden in mijn omgeving hoorde over deze film, en ook omdat ik nu het computerspel ‘Ghost of Tsushima’ speel en daar helemaal in zit. De opsomming was dus best groot, en daardoor heb ik hem na de film van gisteren direct opgezet. Het is immers na de horrorchallenge, dus voor mij ligt de weg open om deze films weer massaal te gaan kijken.

Uprising is best een toffe film, al moet ik wel nageven dat ik op het einde niet echt overdonderd was. En tijdens de film kon ik moeilijk mijn interesse in deze film blijven vasthouden. Het verhaal vond ik gewoon niet echt héél boeiend en misschien soms zelfs een beetje onsamenhangend. Dat zorgde er toch dus voor dat ik niet altijd even interessant naar deze film kon kijken, dat vond ik opzich best jammer hoor. Want het leek me allemaal best tof.

Qua actie zat de film dan wel weer helemaal goed. Waanzinnig lekkere actiescenes waar ik de katana gevechten toch echt heel tof vond met een berg aan gore. Die Japanse Genshin vond ik heel tof, toch wel de sterkste personage in deze film. Dat maakte deze film toch een stuk toffer om te zien!

Uiteindelijk een best vermakelijke filmavond. Duurde soms misschien iets te lang maar goed, dat krijg je er wel bij. Jammer soms, want ik denk als het iets korter was dan had de film wellicht meer snelheid gehad en was het nog een stuk beter geweest. Desalniettemin toch wel een vermakelijke film maar, meer dan dat was het ook niet. Uiteindelijk niets bijzonders.

Jeruzalem

Meh, een erg saaie demonen / zombie film die mij eigenlijk maar weinig wist te bekoren. Met zijn korte speelduur verwachtte ik wel constante actie scenes of nouja, horror. Maar pas bij de 54 minuten begon de film een beetje losjes te raken en begon de film 'leuk' te worden. Dankzij een toch wat bedriegende trailer ben ik uit gekomen bij Jeruzalem wat eigenlijk een soort The Pyramid (2014) kloon was en daarbij ook nog eens helemaal niet verbeterd was. Toch moet ik zeggen dat de poster, de trailer en de demonen er toch nog wel goed uitzien, alleen de inhoud van de film was gewoon om te huilen.

Het verhaal was leuk bedacht maar, aan de trage en saaie kant. Twee vriendinnen (en een vriend weet niet meer zeker of die ene jongen waarmee Danielle Jadelyn heeft mee zitten rollebollen ook een vriend was) hebben een tripje geboekt naar het o zo heerlijke Tel Aviv. Er ging iets fout waardoor ze in Jeruzalem terecht kwamen, een al wat duistere stad. Ik denk dat de beste jongen Kevin heette in de film, vertelde Danielle Jadelyn dat er iets niet klopte en dat bleek uiteindelijk ook, Jeruzalem zit vol met demonen die weer uitgebroken waren. Ze moeten zien te vluchten met alle gevolgen van dien. Zo overleefd eigenlijk alleen Kevin de aanval.

Het verhaal was wat saai en traag maar het concept vond ik nog redelijk. Alleen erg afschuwelijk dat er zo'n mega demon rond liep, bah! Het acteerwerk kon beter en soms leek er wel iets teveel reclame in te zitten voor de Google Glass. Afijn, erg middelmatig filmpje wat me niet heeft vermaakt. Erg teleurgesteld en ga met een negatief gevoel terug kijken op deze film.

1.0*

Jessabelle

Ik had hoge verwachtingen in Jessabelle.. Dankzij het mysterieuze begin had ik deze verwachtingen snel weer weg getrokken... Want dat stuk was geen reet aan! Heb de films zelfs eventjes een stukje doorgespoeld aangezien het me begon te vervelen! Echter begon de film rond het midden erg spannend te worden en dan houd het je aandacht wel vast!

Sarah Snook deed het goed! En ik vindt haar ook niet lelijk, dus ging prima.. Haha! Van Joelle Carter werd ik wel bang! Psycho moeder zou je denken! Van Mark Webber heb ik nog nooit gehoord.. Maar vond hem ook niet echt het beste van de film.. Van Amber Stevens werd ik echter ook wel bang.. Maar zo eng is de gehele film niet!

Jessabelle zit je niet echt op je zenuwen! Jessabelle beheert na mijn mening gewoon een mysterieus en op grote gebieden een wat saai verhaallijn! Kijk maar na de tapes.. Die beginnen al echt erg slecht en totaal niet eng.. Van het meisje in de rolstoel achter het gordijntje of wat het ook was word je totaal niet bang... Ook het gezicht is niet eng!Nee, Jessabelle vraagt veel van je aandacht.. En je moet goed opletten waardoor je wel de rillingen af en toe kan krijgen, helaas is dit niet in overvloed en heb het ook maar een keer of 2/3 gehad! Je zit het ene rare moment naar het andere en op het eind word het je pas allemaal bekend! De psychopathische vader die er achter kwam dat de "normale" Jessabelle (Amber Stevens) niet van hem was en een andere huidskleur had, waarna hij die vermoorde. De Jessabelle die je tegen komt ( Sarah Snook) blijkt dus geadopteerd te zijn en dan komt het verhaal los! Vooral richting het eind begint de film zijn enge kanten te laten zien en heb je totaal weer zin in de film! Ongeveer wanneer de vader dood ging! Maar toch blijft hij niet het beste!

Ondanks het na mijn mening totaal niet spannend begin waar je veel moest opletten is de film nog prima te doen! Helaas moet ik wel toegeven dat je deze film niet goed is als je veel Horror/Thriller films gewend bent! Zoals ralfsjam al zegt, mocht je net in dit genre komen dan is hij zeker vet! Maar na de films The Woman in Black (2012) , Sinister (2012) en natuurlijk nog vele meer is dit echt een lachertje! Toch is dat een erg grote inslag op mijn cijfer.. Helaas is voor mij deze film dus niet helemaal geslaagd! Een 2.5* vindt ik prima!

Het is nog helemaal niet lang geleden dat ik besloten heb om alle Saw films eens te gaan kijken en dat was maar goed ook want niet snel na mijn besluit dat te doen verscheen het achtste deel alweer in de bioscoop, en ondanks dat ik de serie nog niet helemaal gezien had wist ik vrijwel zeker dat dit natuurlijk ontiegelijk uitgemolken zooi ging worden en gisteren tijdens het kijken werd deze verwachting zo langzamerhand werkelijkheid. En dat merk je maar al te goed want ik had de film toch met een wat zuchtend gevoel afgesloten aangezien het allemaal te langdradig begon te worden, en deze nieuwe Saw is nou niet bepaald verfijnd beter, geeft geen vernieuwing en is dankzij de ontelbare plotveranderingen soms wat moeilijk te volgen (gelukkig eindigde de film met de clou), en dat was soms best irritant.

Met de broertjes Spierig aan het roer (Michael Spierig en Peter Spierig) had ik er nog wel een bepaalde verwachting bij, toch wel iets spannend aangezien ze al twee goeie films op hun naam hebben mogen schrijven, dan is Jigsaw toch wel weer een minpunt. En toch hoopte ik dat ze er wat van gemaakt hadden aangezien hun nieuwste project ‘Winchester’ bij ons het op lijstje staat om te gaan bezichtigen in de bioscoop. Na het zien van Jigsaw begin ik er een beetje de kriebels van te krijgen, al zal het me waarschijnlijk toch niet veel doen en ga ik gewoon ?. De broertjes Spierig hebben een afgesloten serie weer opgepakt waar ik dan niet helemaal fan van ben geweest, je kunt (zoals ik al eerder zei) dan wel gewoon dromen hoe uitgemolken deze film gaat worden en dat was wel te zien, waarop zeker een moment dat we opeens John Kramer weer zien, waarvan we toch wel even zaten te kijken wat hij er precies deed en het niet helemaal duidelijk is wat er aan de hand is.

John Kramer was beschoten, hij was gescalpeerd in een film, hij had een terminale hersentumor, zijn nek was bewerkt met een cirkelzaag en hij lag helemaal open op de lijkschouwtafel en zijn maag was open gesneden waarop volgend een bandje in kaarsvet te vinden was. Wat deed John Kramer dan weer levend in deze film? De come-back van John zat ons erg dwars en je kon merken dat de sfeer hierdoor ver naar beneden getrokken werd omdat er gekozen word een personage weer tot ‘leven’ te wekken terwijl zijn lichaam wel zo bewerkt was dat het niet eens meer kon. Tot dat de clou viel en we John Kramer zagen in een beeld van tien jaar geleden, en dan word er een heleboel duidelijk. Of deze duidelijkheid de film weer kon redden denk ik niet, want de film was in de tussentijd behoorlijk chaotisch geworden en de twee broertjes wisten zich er soms iets te gemakkelijk uit te werken.

De cast was prima, al was het wel totaal vernieuwend. Tobin Bell uiteraard weer als de oude vertrouwde John Kramer of Jigsaw, waarvan ik dan toch wel moet zeggen dat de broertjes Spierig het tenminste wel goedgedaan hebben om de keuze weer op Tobin te leggen , dan blijft de serie tenminste nog een beetje in takt. Voor de rest kent de film volgens mij geen personages die we al eens eerder hebben gezien. Matt Passmore als Logan bijvoorbeeld, wie uiteindelijk Jigsaw blijkt te zijn deed het wel geinig maar hebben wij volgens mij nooit eerder gezien. De rest van de cast deed het prima, en het was natuurlijk met een paar slachtoffers gemakkelijk te verwerken, echt héél veel acteerskills heb je volgens mij niet altijd even goed nodig in zo’n film, al verkijk je, je er waarschijnlijk wel erg snel op.

Een echte introductie in ‘Jigsaw’ was er niet echt, althans niet zoals in de voorgaande films waar we altijd iemand dood zagen gaan (bijna altijd). In dit achtste deel is dat niet geheel het geval maar worden we meer geconfronteerd op het feit dat ‘Jigsaw’ weer begonnen is en merken we op dat het ‘spel’ begonnen is. Hierna zien we dus een aantal personen in een kamer met kettingen om hun nek die langzamerhand naar een deur vol cirkelzagen worden getrokken. Het blijkt al snel dat men een beetje bloed moeten verspillen om te overleven, echter bleef er eentje in slaap die de cirkelzagen in getrokken werd en dan gaat het spel al snel verder.

Hierop zien we namelijk al aardig snel wat het volgende spel word, een aantal injectiespuiten met daarin drie goedjes. Een anti-gif, zoutzuur en een ander bepaald zuur. In de tussentijd moesten ze bepalen wie er een gif in gespoten had gekregen en werden de kettingen langzaam omhoog getrokken zodat ze op gehangen zouden worden, dit was vervolgens ook bijna de gang van zaken tot dat Ryan de drie spuiten in Carly drukt, ze was degene om wie het ging en aangezien ze niet kon kiezen mochten ze niet allemaal dood gaan, dus Carly leidde een gruwelijke dood.

Vervolgens komen we op het punt waar Ryan te nieuwsgierig is en vervolgens in een val stapt waarmee zijn benen door ijzerdraden vast word gehouden en steeds strakker waarop Mitch en Anna in een graansilo terecht komen en daar vast zitten. De silo vult zich snel met graan en Ryan krijgt de keuze om zijn been te amputeren en de twee te laten leven of, ze gingen er allemaal aan. Aangezien Ryan zolang wacht dat het graan al verandert is naar messen etc. met een scherpe punt wat langzamerhand ook naar beneden keldert. Ryan besluit om de hendel over te halen, zijn been gaat er van af en de twee worden bevrijd.

Daarna is het de beurt aan Mitch, die de neef van Jigsaw de dood in jaagde door een motor te verkopen waarvan de remmen niet werkten. Hij werd zelf in een soort trechter geloodst waarin de messen aangedreven werd door een werkende motor en de rem die wel werkt hangt helemaal beneden. Anna probeert hem nog te redden door een ijzeren staaf tussen het wiel te drukken maar die ‘breekt’ en de motor gaat weer door. Wat mij apart lijkt aangezien deze de motor ook kon stoppen van rijden. Mitch word gemaald en het is einde hoofdstuk voor hem.

Nu alleen Ryan en Anna over zijn komen ze erachter dat Jigsaw het op hun gemunt heeft (en dan kwam je John Kramer weer tegen zoals ik al eerder benoemde) en hun in het laatste spel zit. Jigsaw verteld notabene duidelijk dat de kogel hun “key to freedom” is tot dat het wapen waarmee ze wilt schieten gesaboteerd is en zichzelf door het hoofdschiet waar daarna de sleutels van de sloten tevoorschijn komen maar die zijn natuurlijk vervormt door de kracht van het geweer en kan je niet meer gebruiken en zo is uiteindelijk iedereen dood.

De clou komt vrijwel aan het einde waarin we zien dat Logan de nieuwe Jigsaw is maar dat alles wat wij gezien hebben zich tien jaar geleden heeft afgespeeld maar hij heeft het weer gesimuleerd naar het heden alleen dan met drie slachtoffers en de laatste twee waren hun. Logen vermoordt daarop Detective Halloran en loopt weer rustig weg. Een teken dat het waarschijnlijk nog lange niet klaar is met deze reeks.

Zoals al verwacht achteraf een beetje tegen gevallen maar echt super slecht was deze film nog niet, en ik kon van veel stukken nog wel genieten. Dan valt de film soms toch wel gelukkig mee, en daar ben ik blij om.

2.0*

Jin Líng Shí San Chai

Ik heb net Jin Líng Shí San Chai gezien via Film1, was helaas tien minuten te laat maar kwam op een goed moment binnen vallen: het moment dat de jappen binnen vallen in de kerk en de meisjes willen verkrachten, zou ook langer dan 10 minuten kunnen wezen dat heb ik niet exact bij gehouden. Jin Líng Shí San Chai verteld het verhaal van de westerse John Miller die in een kerk beland en samen met de inzittenden (met meisjes en prostituees) proberen ze te onderduiken binnen deze kerk.

De film bevat soms harde scenes met een fijne kern. Yimou Zhang wist het vaak erg fijn te brengen. De film bevat ook nog eens wat spannende scenes zoals de inval bij de kerk dat ze geprobeerd hebben de meisjes te verkrachten en de vluchtpoging van twee meisjes.. De film bevat een prima thema: de Sino-Japanse oorlog, ik ben hier nog niet heel bekend in dus zal zo eventjes op Wikipedia kijken ! De film heeft een prima verhaal en het concept was zeer goed, ik vond de acteer prestaties fijn en de film was prima in evenwicht gebracht. Yimou wist wel wat die deed, toch moest ik soms moeite doen om mijn aandacht er bij te houden want ik ben nog niet zo drama gerelateerd. Ik zit namelijk altijd te wachten op een heftige bom of iets dergelijks ! Maar, dit was zeker een fijn beginnetje om ook deze genre wat groter uit te gaan pakken.

3.5*