Opinions

Jing Cha Gu Shi 2013

Ik ben een beetje bekend met de Police Story films, ik heb het tweede deel hier wel op DVD staan maar dat is al jaren terug dat ik die gezien heb (tijd voor een herziening binnenkort). Ik zag dan toevallig Jing Cha Gu Shi 2013 op Netflix staan toen ik aan het rondsnuffelen was en ik wou hem eigenlijk al wel een tijdje bekijken dus eindelijk zover van gekomen.

Het verhaal vond ik wat aan de saaie kant, het concept was wel gewoon goed. De actie scenes waren ook gewoon goed. Het computer gedeelte was dan weer echt bagger en dat vond ik echt heel erg tegenvallen. Dat was eigenlijk gewoon geen moeite meer waard om naar te kijken. Over het algemeen dus een prima actie filmpje maar, niet echt speciaal.

2.5*

Jingle All the Way

De 'super' kerst film zal Jingle All the Way niet worden. Voor kerstmis is hij perfect! En zeker een zeer goeie familie film! Op vele momenten kon je goed lachen, op sommige ook weer niet. Nouja, dan vind ik het gelijk niet een slechte film eh..

Arnold Schwarzenegger in een komedie? Dat is even wennen zeg! Normaal gesproken zie je hem in de actie films met een m60 in zijn hand iedereen dood te schieten. Ik moet eerlijk toegeven, mocht ie andere komedie films hebben. Dan heb ik deze nog niet gezien. En ik moet ook nog eens toegeven dat ik zelfs om Arnold Schwarzenegger moest lachen.. Vooral met zijn Jackie Chan Engels is het best wel grappig om naar te kijken. Ook Sinbad was geinig. Voor doen als aardige man, maar als het zover is dan kan hij gemeen zijn. Ook dat bompakketje was wel grappig! Houd ie ze eerst voor de gek, doet ie het bij de politie. Knalt er wel iets kapot haha!.. Phil Hartman speelde echt de rol van een kwal vent.. Haha! Naja, ze deden het allemaal wel leuk!

Jingle All the Way brengt zijn verhaal op een leuke manier, een hard werkende vader (Arnold Schwarzenegger) werkt meer en komt bijna nooit zijn afspraken na. Voor kerst wil zijn zoontje een Turbo Man actie figuur. Die hij zou kopen.. Ook dit komt hij niet na en alle gevolgen van dien. Het concept is leuk, en de grappen waren 60% geslaagd. Ik vond de film mee vallen! Helaas pas ik deeltje 2 wel.

3.5*

“My son is dying, and I'm broke. If I don't qualify for Medicare, WHO THE HELL DOES?”

Één van de grotere problemen in Amerika: ‘health care’. Het o zó veelbelovende land heeft al jarenlang een wankelt beleid omtrent zorgverzekeringen en dat is eigenlijk algemeen wel bekend, dat je in Nederland je er wellicht scheel om betaald is het in Amerika gepaard met andere zorgen, niet iedereen kan het uiteindelijk betalen en veel Amerikanen nemen geen verzekering door het slechte beleid, iets wat deze film graag aankaart en duidelijk een boodschap moet geven.

‘John Q.’ biedt daarom de gelegenheid een gevoelige dramafilm te worden, echter is het uiteraard niet héél boeiend om het alleen maar over verzekeringen te hebben en daarom is daar een krom script omheen gewikkeld, waarvan ‘Cassavetes’ duidelijk veel potentie in zag maar de uitwerking vrij saai was. En begrijp me niet verkeerd, het ontroerende verhaal is zeker een pluspuntje van de film, mede dankzij de acteerwerken maar, er worden te veel clichés op gegooid om het nog geloofwaardig, interessant en spannend te houden. Echter raast de film door zijn verhaal en kakte het niet ergens volledig in omdat er constant wel iets gebeurt, al was het niet veel.

‘Denzel Washington’ speelt zijn rol als ‘John Q.’ heel mooi, het blijft een fantastische acteur en moet de film wel wat omhoogbeuren, aangezien de rest van cast wat stijfjes blijven rond neuzelen, en eigenlijk maar weinig schot in de zaak brengen. ‘Robert Duvall’ vult bijvoorbeeld de rol van ‘Frank Grimes’ mooi in, echter leunt de film niet zo erg op zijn schouders. Ook prima dat die ‘Ray Liotta’ langs kwam, niet echt een boeiende rol en laat zien dat de rest van deze cast gewoon moeilijk op dreef leken, het leek ‘Washington’ die hier in ieder geval het meeste zijn best voor deed.

Alleen is dat wel één van de weinige dingen die deze film goed bezit. De rest ligt er allemaal erg dik bovenop. Dan noem ik vooral het feit dat het moreel heel hoog ligt, en ‘John Q.’ meer een held begon te worden dan een slechterik, en dat was nogal tegenstrijdig gezien hetgeen wat hij deed. Maar, ook heel veel dialogen hebben een sterk cliché gehalte en vallen saai weg, vooral met bepaalde keuzes die werden gemaakt in de film en dat zorgt toch wel voor de meeste minpunten vanaf mijn kant. Het is erg Amerikaans en dat valt soms toch wat tegen.

De gijzeling viel in mijn ogen ook toch wel wat tegen, het is boeiender op papier dan wat je krijgt. Totaal geen spanning in te beleven en na een tijdje vrij saai. De bom barste wanneer de transplantatie werd uitgevoerd, alsof het een makkie is en zo is gedaan, tikt hij ook nog een keer op het hart waardoor het begon te kloppen tja, dan ben je mij kwijt en dat was echt een enorme tegenvaller van deze film, het had zoveel mooier en zelfs ontroerender gekund.

Enfin, toch op het laatste moment een reten goed feel-good moment maar, het mocht allemaal niet echt meer baten. De film was over, en stiekem was ik er ook wel een beetje klaar mee. Mooi overigens dat ze een keer een andere sport dan de doorsnee sporten aanbod laten komen, en dat is dan wel ook mijn favoriete sport (wat ik zelf ook beoefen) ‘bodybuilden’. En ook hier kwamen veel legendes voorbij waaronder mijn favoriet ‘Ronnie Coleman’. Het zorgde ervoor dat ik er toch een half puntje voor bij moest doen maar, ik vond de film verder niet héél boeiend.

John Tucker Must Die

Deze vond ik niks. Het feit dat ik romantische films niks aan vind weten veel denk ik nu al wel. Maar zelfs John Tucker Must Die wist mij te vervelen. Terwijl het helemaal niet zoveel in beeld kwam. Het feit bij John Tucker Must Die is ook gewoon puur dat de film me niet vast kon houden, begon naar andere dingen te kijken en het boeide me allemaal niet meer echt veel. Het verhaal vond ik namelijk super saai. Vond het helemaal niet leuk om te volgen en ik dacht dat de film wel wat kon worden. Het concept was oke, maar ook niet de beste van alles. Al om al, geen film voor mij! Misschien wel voor mensen die er echt voor gemaakt zijn, maar geef mij maar een film met slapstick-komedies en hele grote wapens. Haha!

1.5*

John Wick

Op deze film heb ik lang gewacht, en me erg op verheugd. En die vreugde is gisteravond dan eindelijk los gebarsten toen de 'Play' button op de afstandsbediening werd ingedrukt. Wat heb ik genoten van de actie scene's. Wow. Echt precies wat ik er van verwachte, en het was ook nog niet eens saai om naar te kijken. Echter vond ik 1, groot, minpunt in de film. Dat is dat John Wick, alles opeens wist, hoe en wat. Waar wij eigenlijk vrij weinig van mee kregen. Af en toe werd het op beeld gezet dat hij informatie kreeg waar, wie zich bevond. Maar dat was een paar keer. Of ik heb weer eens niet moeten opletten LOL! Voor de rest heb ik genoten, en genieten dat kun je wel. Al zou ik liever zelf Jason Statham deze rol hebben zien spelen (Ja, ik ben Jason Statham fan lol), deed Keanu Reeves het niet slecht.

Keanu Reeves, zoals net gezegd, deed het niet slecht. Wat lekker vechten kan deze man.. Wow! Al ken ik hem alleen uit de film Speed waar hij de rol had van Jack Traven, deed hij het toch reuzen goed in de film als John Wick! Michael Nyqvist deed het ook goed hoor, als baas van de maffia. Ook hij acteerde mooi. Alfie Allen deed het ook goed. En alweer een knappe dame in een film. hier was dat Adrianne Palicki.

Deze wraak film staat al een hele lange tijd op mijn 'to-see-list'. Gister mocht het er dan eindelijk van komen en ik heb geen spijt van mijn keus. Al ging het bij mij meer om de actie, kwam bij mijn moeder toch meer dat hondje in het begin meer aanbod. Ik geef toe het is een een snoepie van een hond. Maar goed, soms zijn die dus belangrijker . Nee de film had een goed verhaal in zich, en het concept was goed, maar heeft wat minder uitgepakt. Al om al, een mooie film voor een 'Movie night' en zeker een aanrader!.

4.0*

John Wick: Chapter 2

John Wick is terug en hoe, met deze knallende tweede deel weet Chad Stahelski er toch nog geen punt achter te zetten zo ook te zien aan het open eind van deze film. Het eerste deel ‘John Wick (2014)’ vond ik persoonlijk heel erg gaaf maar, waar ik nu toch op stuit vind ik echt wel een misser. Keanu Reeves vind ik echt waardeloos in zijn vecht scenes, ziet er nogal stijfjes uit en ik vond dat het allemaal slecht werd gefilmd. Hersenloze actie? John Wick: Chapter 2 staat dan erg hoog maar, dat kun je wel verwachtten als je de film aanzet. 122 minuten aan actie is misschien veel van het goede en ondanks dat Keanu er stijfjes uit ziet, de film bleef aantrekkelijk en vervelen deed je niet snel, je concentratie was je af en toe wel kwijt maar dat kwam gewoon puur door de constante actie en daar raak je snel naar uit gekeken.

‘John Wick: Chapter 2’ sluit in zijn openings scene toch erg mooi aan op zijn vorige deel ‘John Wick (2014)’ waar we de informatie nog eens kregen hoe John Wick weer zo aan het moorden geslagen is. Het hondje van hem was vermoord door een inbreker en zijn auto was gestolen. Uiteraard wil John gerechtigheid voor zijn hondje en zijn auto terug dus hij valt de clan aan die hem aangevallen heeft en moord deze vervolgens uit. In deze scene zien we zijn auto terug en de clan-baas die aangeeft wie John Wick is. Na een hevig openingsgevecht en vrede keren we even in een rustig moment. De openingsscene benadrukt al snel de rest van de film en geeft een grote stempel achter.

Hoewel er niet veel te zeggen valt, de omgeving is mooi in kaart gebracht en het verhaal, het echte verhaal moet na 20 minuten nog steeds beginnen. Die kan ietwat irritant zijn want ik vind dat je echt even deeltje 1 moet kijken voordat je aan deze gaat beginnen, anders kun je de eerste 20 minuten (om het een beetje te snappen) wel weggooien, ook al word er helemaal uitgelegd wat er is gebeurt tussen hun en John Wick, het is toch fijner na het zien van deel 1.

Het verhaal gaat al snel door, nadat John zijn auto heeft afgegeven om te laten maken word er aangebeld door Santino D'Antonio (een heerlijke rol gespeeld door Riccardo Scamarcio) die graag even met John wilt praten. Hij wilt hebben dat John voor hem gaat werken en een doel uitschakelt : zijn eigen zus. De zus van Santino heeft namelijk de leiderschap van hun vader overgenomen en werd nou opgeroepen als koningin (voor wat precies weet ik niet meer). John weigert dit alleen wel aangezien hij er klaar mee is en een punt achter zijn carrière wou zetten toen hij zijn auto weer terug gepakt had. John doet het toch maar hij werd gedwongen door Santino dus daar zat nog wat aan te komen.

Daarna volgden wat mij betreft erg leuke scenes. John moet zich namelijk klaar maken om de zus uitte schakelen en gaat zo naar zijn connecties toe. Hij krijgt onderdak in een hotel, zijn pak word op maat gemaakt en kogelwerend en gaat naar een ‘kelner’ toe. Alleen serveert de kelner niks, alhoewel: geen voedsel in ieder geval. De kelner serveert wapens, in alle formaten. Wanneer John klaar is gaat hij de zus vermoorden, al is dat zijn doel. De zus kiest er voor om haar polsen door te snijden en bloeddood. Wanneer dit is gebeurt is de film nog lange niet klaar, John gaat nu achter Santino aan om een paar redenen: Santino heeft zijn huis verwoest, Santino dwong John om weer wat te doen en Santino heeft een ‘death squad’ op John afgestuurd om hem uit te roeien. John gaat nu achter Santino aan en vermoord hem tijdens het eten van wat eendenvet (dacht ik). Een heerlijk kat en muisspel waar Santino nog tientallen huurmoordenaars heeft opgeroepen om John te vermoorden, ook dit stuk is uiteraard erg gaaf gemaakt.

Ondanks dat ik wat negatief was heb ik me echt wel redelijk vermaakt met deze film, het is niet de topper die ik verwacht had en ik vond deel 1 echt beter. Toch is deze lekker weg te kijken maar twijfel ik wel erg veel over mijn stem. Ik gok toch dat ik me het fijnst voel bij de stem die ik ga zetten.

3.0*

“They about to learn that if you cut a king, you better cut him to the quick.”

Het derde deel in de Wick serie, precies zoals we hem hadden verwacht en hadden willen zien. Geen gejammer en geen gemaar, knetter harde actie op je beeldscherm en er word weinig terug gedeinsd. En dat al eigenlijk vanaf de eerste scene. Toch wel geinig, in het eerste deel gaat hij achter de moordenaars van zijn hondje aan, daarna word zijn auto gesloopt wat hij niet leuk vind maar in dit derde deel leek ze het ook nog eens verstandig om achter hem aan te gaan: niet doen!

Stahelski heeft er weer een hele strakke film van weten te maken, die op actie gebied echt werkelijk lekker wegknalt. En natuurlijk echt over-de-top is wat gewoon niet verveeld. Constant veranderen van settingen, Reeves die hard moet knokken en soms zelfs wat houterig over komt. Toch blijft het charisma van die gast erg hoog wat het ook wel weer leuk maakt die onsterfelijkheid. En we hebben hem overal gezien, ergens diep in de stad maar ook in de woestijn. Prachtig. Ook de K-9 scenes waren heel erg vet, mooi gemaakt ook. Maar ook dat messengevecht in een museum, prachtig!

Dat er een vierde deel aan zit te komen was vrij duidelijk, maar dat ik weer ga genieten weet ik bijna wel zeker. Het verhaal was vrij dun, dat was soms wel kloterig maar voor de rest heb ik mezelf uitermate weten te vermaken. Leuke cast, leuke zit.

4.0*

"Friendship means little when it's convenient.”

Na alle commotie heb ik vorige week alle ‘John Wick’ films opnieuw gekeken, stuk voor stuk een zeer vermakelijke zit vond ik zelf. Het opnieuw leren kennen van het verhaal was leuk, al had ik altijd wel het gevoel dat de makers slecht zijn doorgegaan met het nogal simpele concept wat ze in deel één hebben bedacht. Wellicht had men nooit verwacht dat deze films zo erg zouden aanslaan? Ik weet het niet maar, dit vierde deel laat zien dat deze franchise toch wel echt leeft, en dat gaan we zien ook. De film duurt ruim twee en een half uur, en dat is wel echt te lang. Op een gegeven moment is de film te voorspelbaar, en word daardoor misschien toch wel met vlagen behoorlijk taai om erdoorheen te komen. Toch zorgt de film voor een leuke en hersenloze avond actie, met de nodige komedie maar voornamelijk een te lang uitgerekt verhaal.

De film is gekker, wilder en nog meer beleving en ik hield er wel van. We gaan dieper in de wereld van de ‘High Table’ en hierdoor leren we ook kennis maken met ‘Marquis’ gespeeld door Bill Skarsgård en ‘Caine’ gespeeld door Donnie Yen. Beiden brachten ze wel een leuke toevoeging voor deze film, voor Marquis vond ik fijn als toch wel hoofd tegenstander van Wick. Om dichter bij Marquis te komen moet Wick zich een baan schieten om dichtebij te komen. Waar hij voornamelijk in het begin nog moet vluchten voor iedereen die hem dood wil hebben dankzij zijn bounty, en daarna eigenlijk zijn vijanden weer achter zich moet krijgen om zo toch wat meer steun te krijgen.

Het verhaal is daardoor toch wel erg simpel. Maar dat was misschien ook wel heel erg te verwachten. Om het verhaal hoef je het dus ook niet te doen, dat krijg je ook niet. De film biedt natuurlijk wel constante actie, waar Wick eigenlijk zo'n beetje iedereen afslacht die op zijn weg komt.

Ik heb een vermakelijke filmavond gehad, al is het bijna een week geleden dat ik deze heb gezien en niet alles meer héél vers in mijn gedachtegang zit. Misschien is dat ook wel een teken dat deze film dus uiteindelijk ook niet veel indruk heeft gemaakt. Daardoor verlaag ik toch wel mijn stem t.o.v. wat ik eerst had bedacht.

Vandaag heb ik dan eindelijk het eerste deel uit de duo-films gezien van de ‘Johnny English’ franchise en ik moet zeggen dat de film me misschien toch een tikkeltje beter bevalt dan het tweede deel, alleen was hij niet zo goed dat hij een hogere cijfer verdient. Ik heb zeker in een deuk gelegen om Atkinson in zijn rol, een heerlijke rol die soms wel even wennen is voor het ‘gezicht’ van Mr. Bean. Toch is de film soms iets te simpel waardoor je concentratie soms wel wat naar beneden keldert al is dat uiteraard niet goed, de film weet zich daar vaak wel weer uit te trekken.

De cast is leuk met uiteraard de hoofdrol weggelegd aan Atkinson die English speelt. Geniale rol voor een leuke acteur maar daar vond ik ook alles wel mee gezegd, en de cast verder was niet echt bijzonder. Ben Miller deed het leuk als de ‘sidekick’ van English en de dame was knap maar niets zeggend. John Malkovich vond ik grandioos irritant.

Het verhaal was wel komisch. We volgen English, een nog nietszeggende kantoor mannetje die werkt bij de MI7 die ingezet word als nieuwe agent (nadat bijna het hele team was uitgeschakeld en er bijna geen MI7 agenten meer overvaren, wat me sterk lijkt) om de zo geheten ‘Agent 1’ te vervangen. ‘Agent 1’ was iets op het spoor en English moet er achter komen wat, tot dat hij er achter komt dat een zekere ‘Pascal Sauvage’ de koningin wil laten aftreden om zo zelf koning te kunnen worden van Engeland waarvan hij zegt daar recht op te hebben. English moet achter Sauvage aan gaan om hem zo te stoppen, alleen gaat dit niet helemaal goed en moet hij een weg slaan door stomme en domme fouten, leuke scénes en vooral een te hoge hilariteit gehalte.

Dan heb ik toch wel een beetje tevreden met deze film, die ik heb gevonden in de kringloophal in Raalte voor maar liefst dertig cent. En daar zeg ik dan geen nee tegen, want de film heeft de dertig cent echt wel opgeleverd.

3.0*

Ik ga denk ik een beetje onlogisch door mijn herkijk systeem heen aangezien ik dus eerst dit tweede deel van Johnny English heb herzien in plaats van het tweede deel. Toch vraag ik me af of het echt een grote ramp is geweest aangezien je vaak genoeg herinnert word aan het feit wat er gebeurt is met Johnny English in het buitenland, waarom hij weer op geroepen word en ondanks dat de film wel aansluit op het eerste deel als verhaal, vond ik het geen ramp om de film te begrijpen want dat kan je aardig goed lukken, en dat was opzich best goed. Ik denk dat dit echter wel wederom weer een kleine mening gaat worden aangezien ik nog steeds niet mijn eigen computer terug heb en deze laptop van mijn moeder is nogal traag .

Ik moet persoonlijk altijd lachen om Atkinson en zijn rollen, hoewel zijn gezicht altijd aan Mr. Bean vast geplakt zou worden, vind ik hem komisch nog wel leuk. Echter, is het soms wel wat irritant om hem te zien spelen in een andere rol dan Bean aangezien je dat verreweg van gewend bent en je hem daarmee dan al snel zou associëren. Al speelde hij de rol van English geslaagd, en ik heb vaak genoeg met een glimlach op de bank gezeten.

We volgen ‘Johnny English’ die na een grove fout weg was gegaan bij de MI7 waarna hij in een soort ninja school zat waar hij leerde vechten en Aziatische vechtkunsten leerde beheersen. Hij word hierna opgeroepen door de MI7 om terug te komen naar zijn werk omdat ze weer een missie voor hem hebben. Hij moet achter de mensen aan gaan die ‘Vortex’ beheren, en bepaalde sleutels in bezit hebben voor een wapen om de Chinese president te vermoorden. English word ingezet om achter deze mensen aan te gaan en de premier in veiligheid te brengen.

De cast is enigszins wel leuk met leuke rollen van Gillian Anderson en Rosamund Pike en dan natuurlijk ook van de rechterhand van Englih: Daniel Kaluuya maar daar blijft het dan opzich ook wel bij aangezien het nergens echt héél erg interessant werd, maar ze deden het allemaal wel gewoon leuk.

Voor de rest was Johnny English een geslaagde zit waarvan ik toch wel merendeels genoten heb alleen om het nou echt een ‘topper’ te noemen dan slik ik snel mijn woorden weer in want eigenlijk is ‘Johnny English’ een mooi voorbeeld van een film die je gewoon moet kijken, verstand op nul en gaan met die banaan, waarbij de flauwheid toch in overvloed op je af raast. Daarbij vond ik de scéne dat hij eenmaal verraden was door een lid van de MI7, ook al heeft hij het niet gedaan en dan vervolgens in zijn been word geschoten, waarna hij de rolstoel van een mederwerker jat en zo de straten van London onveilig maakt.. Nee, ‘Johnny English’ is nergens echt héél goed maar kijkt lekker weg en daar blijft het bij.

3.0*

Na een vrij druk weekend programma, en weinig films heb ik vanavond dan de laatste film van 2018 aangezet. Ik wou eigenlijk eindigen met een ‘grote naam’ maar toch om de goede zenuwen voor morgen avond wat in bedwang te houden heb ik gekozen voor een komedie die in mijn ogen nog best wel eens goed kon slagen, en dat deed die! En sorry maar ik heb me misschien iets te veel vermaakt met deze film, puur omdat ik nog steeds een zwakte heb voor deze humor: heerlijk! Ik zelf vond hem toch wel een tikkeltje beter dan het vorige deel, wat zich ik ik vond hem een stuk beter.

“Did you make a call quite close to the submarine, sir?”

Qua verhaal stelde de film niet veel voor, vrij standaard. Maar goed, dat heeft nu zo’n beetje elk deel van deze trilogie al wel gehad maar alsnog is dat geen struikelpunt in de film want ik verwacht ook geen hoogstaand verhaal bij dit soort films. Het is toch vaak een beetje aanklooien en zien wat er gebeurd met deze komedie’s. We volgen in ieder geval de MI7 agent ‘Johnny English’ weer die tegenwoordig voor een klas staat maar hier de jongeren vaker leert om te spioneren dan daadwerkelijk aan zijn lessen te voldoen. Op een dag vind hij weer een brief van MI7 die hem vragen terug te komen. Eenmaal terug krijgt hij de opdracht om op een geheime missie te gaan omdat de overheid gehackt was en er een soort signaal vanuit Frankrijk kwam. Daar aangekomen komen ze er achter wat het probleem is en gaan er achter aan. Johnny word ontslagen en zorgt weer voor hilarische momenten wat hem toch wel naar de dader lijd en deze weet uit te schakelen door een tablet naar zijn hoofd te smijten.

De cast was best leuk. Met natuurlijk het terugkomende gezicht ‘Rowan Atkinson’ kan er eigenlijk niet heel veel meer mis gaan met deze film. En ik denk als ze er voor kozen hiervoor een ander gezicht te gebruiken was deze film minder geslaagd voor mijn gevoel. Ben Miller deed het ook weer erg leuk als ‘Bough’ en natuurlijk de rest van de cast met onder andere de knappe Olga Kurylenko mochten er allemaal wel wezen. Vond ze allemaal wel prima, nergens aan geïrriteerd ?.

En zoals ik al zei zijn er ontzettend veel leuke scenes in de film die me eigenlijk stuk voor stuk weer vermaakt hebben. Al zijn het de kleinste dingen, het is zelden dat ik echt hardop lach tijdens films want daar ben ik normaal gesproken niet heel erg van, ben meer een gniffel persoon ?. Maar goed, gewoon de leukere scénes deden het goed. Het punt dat hij bijvoorbeeld Pegasus wil bellen en dan de boot opblaast. Of de inbraak aan het doen. Maar ook het VR gedeelte was erg leuk en natuurlijk het punt waar hij speelt voor ober, heerlijk.

De film is in zijn doen en laten vrij recent. We werken met hybride auto’s, telefoons en in een wereld waar wapens eigenlijk een beetje in de ban worden gelegd. Deze film haalt alles naar voren maar ik vond het geweldig hoe English eigenlijk gewoon ‘oldskool’ wou blijven, wat hij zelfs nog even vermeld. Dus daarin is de film leuk modern maar ook niet over de top.

Zoals jullie dus al een beetje kunnen vernemen ben ik dus eigenlijk wel onder de indruk geweest van de film. Alhoewel hij natuurlijk nergens echt spannend werd en over het algemeen rete cliché is, dit zijn toch wel een soort ‘Guilty Pleasure’ films voor mij, ik blijf er gewoon van genieten en het kan mijn persoonlijkheid weer een schop geven, de goeie kant op.

3.5*

“Let them say whatever they want. People used to say a lot of nasty things about me. "Oh, this guy's a lunatic!" "Oh, look at that psycho! He's gonna get us all killed!"”

Toen ik destijds de trailer zag was ik eigenlijk al wel een beetje verkocht, de film leek mij echt geweldig en ik kon persoonlijk niet wachten deze te zien. Satire over het nazi rijk, ik als liefhebber van dit thema ben daar wel voor in en ik heb mij kosteloos vermaakt, soms uitbundig gelachen en zeker nergens echt verveeld. Hoewel de film een inkak momentje kende voornamelijk in het midden waar de grappen steeds minder aansloegen en de vaart er een beetje uit was, waren het begin en einde wel degelijk erg vermakelijk.

Het begint eigenlijk al bij de introductie, waar Waiti als Hitler verkleed het jongetje ‘JoJo’ gek maakt die vervolgens constant “Heil Hitler!” roept en daarna ook zo over straat aan het rennen is, saluerend natuurlijk. En het mooie was de achtergrond muziek, dit waren nummers (best bekende goeie nummers en muziek) en de tekst is verdraaid naar het Duits, het zijn orginele nummers. Het begint met ‘The Beatles’ en het in hun Duits vertaalde ‘I Want to Hold Your Hand’, deze heet vervolgens ‘Komm gib mir deine Hand’ en ik vond het best geniaal om te horen. Op het einde krijgen we ook nog David Bowie te horen met zijn nummer ‘Heroes’, hier ook wel ‘Helden’ genoemd. Ik vond dit wel een erg leuke toevoeging aan de film.

Daarna verspringt de film al gauw naar de trainingslocatie van de ‘hitlerjugend’ waar de jochies opgeleid zullen worden. Jojo word echt gepest waarna hij een actie onderneemt wat hem bijna fataal word, hij word namelijk door zijn denkbeeldige Hitler vriend er toe gewezen om zich terug te vechten waarna hij een granaat pakt, deze tegen een boom aan pleurt en die naast hem ontploft. Hierdoor komt hij thuis te zitten en ontdekt een Joods meisje in de kast verborgen. De twee bouwen langzaam een relatie op en worden bevriend. Samen gaan ze ter strijden om te overleven en eenmaal aangekomen op het einde blijven de twee bij elkaar. Zo was het eigenlijk makkelijk verteld hoe het verhaal verliep. Het verhaal was wel geinig om te volgen maar nergens té bijzonder.

We moeten de film natuurlijk nergens serieus nemen en dat ik deed ik vooral niet. Komische uitspraken vliegen je om de oren, en er word weer eens duidelijk gewerkt aan een project om ‘Adolf Hitler’ en zijn nazi rijk als gekken weg te zetten (dat waren ze uiteindelijk ook wel). De uitleg van ‘Die Jewe’ vond ik geniaal, hoe ‘Rebel Wilson’ hier een duivel tekent vond ik echt lachwekkend. Ze deed het overigens wel vaker echt leuk in de film, vooral op het einde wanneer de einde van de oorlog nadert en ze de jochies ‘promoveert’ om zo met een wapen te schieten en vervolgens zelf weg loopt met een machinegeweer (type weet ik zo even niet meer uit mijn hoofd) en de onderste quote roept:

“We must kill everything that we see. For Hitler. Die, devil scum! Die!”

En eenmaal in de slachtveld gelopen ontploft er een bom bij haar, ik heb me kapot gelachen om dit stukje. Pure leedvermaak, ik vind het wel leuk. Maar ook tijdens dit gevecht wanneer we een outfit zien alsof hij deze heeft ‘unlocked’ in een online video game. Zo kent de film constant wel flauwe maar erg leuke komische dingen.

‘Taika Waititi’ deed het in mijn ogen erg leuk als ‘Adolf’, hoewel dit het denk beeldige personage vaak was van ‘Jojo’, in de zin van gehersenspoeld deed hij het wel leuk. Ook op het einde als de oorlog voorbij is en hij weer in de kamer komt om ‘Jojo’ toch te overtuigen hem nog te aanbidden en het volgende vraagt:

“You're not gonna heil me? Come on? For old time's sake? Heil me, little man. Heil me.”

Alsof hem dat toch een bepaald genot gaf. Ik moest er erg om lachen. Maar ook de rest van de cast was tof. Zo wist ik niet dat ‘Scarlett Johansson’ mee deed in deze film. Onverwachts maar wel erg leuk om te zien, blijft een knappe dame. En ook ‘Roman Griffin Davis’ als ‘Jojo’ en ‘Thomasin McKenzie’ als ‘Elsa’ deden het beiden gewoon leuk.

Deze komische satire gebaseerd in de tweede wereld oorlog heeft mij vermaakt. Ik heb genoten van de acteerwerken, de komische delen en het einde was ook geinig. Hoewel ik de inkakker van het midden toch wel wat minder vond is het in het algemeen gewoon een leuke film die makkelijk uitzit, duurt niet onnodig lang om toch nog een paar geforceerde grappen toe te voegen en met de leuke soundtrack heb ik hem goed afgesloten.

4.0*

“The worst part of having a mental illness is people expect you to behave as if you don't.”

Wauw wat een te gekke film. De velle discussies hier in het forum en op andere sociale netwerken wat met film te maken heeft heb ik intens gevolgd. Alleen bleef ik wachten tot ik deze film zag omdat ik in een wat rustigere zaal wou gaan zitten, dat is helaas al mislukt omdat zelfs na volgens mij een maand na de release de zaal nog bom vol met mensen zat, en iedereen was muisstil behalve de vrouw naast mij. De film maakte vanaf minuut één tot het slotscene indruk op mij, en volgens mij ook op de rest van de zaal. De psychologische aandoening raakte je, en ik heb echt genoten hoe deze film naar voren werd geschoven. Alle negativiteit zette ik al gauw aan de kant, en misschien ben je het niet eens met mij dat kan, omdat de film voor sommigen een andere verwachtingspatroon had. Zo was ik met vijf vrienden aanwezig bij deze film, één daarvan vond het ook het zelfde als wat ik deed, twee anderen vonden hem goed maar waren er niet zo positief als mij over te spreken en eentje vond het helemaal niks, die verwachtte meer geweld. Ik snap het allemaal best maar voor mij is de film geslaagd.

Misschien was het wel te verwachtten dat ik deze film geweldig ging vinden. Want buiten het fantastische acteerwerk van Joaquin Phoenix is de Joker in het algemeen één van mijn favoriete filmpersonages. Hoewel voor mij persoonlijk nog steeds wel de voorkeur uit gaat naar Heath Ledger, en in mijn ogen is zijn rol nog door geen enkele persoon vervangen al kwam Joaquin wel erg dichtbij.

De cast was geweldig. Ik heb hem net al geprezen maar Joaquin Phoenix speelt de rol echt adembenemend. Zo diep en rauw maar ook echt heel mooi, hij laat zeker van zijn gezicht aflezen dat hij niet helemaal honderd procent is, maar mentaal toch een bepaalde ziekte met zich mee draagt. Gewoon de gezichtsuitdrukkingen en het lachje waren voor mij al wel genoeg. En ook Robert De Niro speelde een leuke rol, wel wat kleiner maar wel erg vermakelijk. Voor de rest had de cast hier en daar nog wat leuke acteurs maar die staken er niet zo hoog boven uit.

“For my whole life, I didn't know if I even really existed. But I do, and people are starting to notice.”

De film weergeeft het ontstaan van mijn favoriete persoon: the joker. Maar er schuilt een gevoelige man achter deze wrede moordenaar. Arthur Fleck is een man van middelbare leeftijd die samen met zijn moeder in een vies flatje woont ergens in Gotham City, of ook wel gewoon New York City maar dan uit de comics. Arthur is een man die psychologisch niet helemaal in orde is, en vroeger als kind is mishandeld. Het verhaal van de film is dus best interessant om te volgen, hoe een gek word gemaakt door de stad en de wrede wereld.

Arthur is namelijk een persoon die constant geteisterd word door negativiteit uit deze wereld. Arthur wil graag komiek worden, maar om komiek te zijn moet je grappig zijn wat hij eigenlijk niet is. Ook leeft hij met één of andere stoornis waardoor hij constant moet lachen en dit niet tegen kan houden. Op een dag word hij in elkaar geslagen door een paar straatschoffies en zo word hem een geweer aangeboden door een mede clown/collega. Deze valt uit zijn broek in het kinderziekenhuis waarna hij ontslagen word. Met pistool op zak zit hij in de metro waar hij wederom in elkaar geslagen word door drie rijke jongeren. Hij vermoord de drie jongens en zo word de beroemde Joker geboren, al heeft Arthur dit in het begin nog niet echt door.

Hij gaat vrolijk door met zijn leven maar dit word verstoord als zijn optreden in de komiekbar word vertoond op televisie en hierna word uitgenodigd om langs te komen. Hij komt langs, en de ware joker was geboren, het paarse pak en de schmink. Hij verteld hier dat hij de drie jongens had vermoord en daarna schoot hij DeNiro dood. Die laatste scene wat ik noemde was wel echt mijn hoogtepunt. Alle aspecten en kenmerken van de Joker kwamen hier naar boven. Het nonchalant zitten op de stoel als of het hem weinig uitmaakt, en de psychopaat hem zelf kijkend naar de wereld. Geweldig.

We kunnen denk ik nog wel even door gaan zo maar het lijkt me duidelijk dat ik waanzinnig heb genoten van de film. Ik ga zeker overwegen hier dus het blauwe schijfje nog een keer van te halen wanneer deze verschenen is, omdat ik hem sowieso nog een keer wel wil zien. Toffe avond, toffe film, zoals ik me al wel een beetje had voorgesteld.

5.0*

"Can I tell you a joke I came up with?”
"Is it quick?”
"Yeah, I can make it quick.”
"Okay.”
"So, a psychopath walks into a bar, and sees this famous clown sitting there all alone. Totally drunk, it's pathetic. "I can't believe you're here," he says. "What a disappointment. I used to watch you on TV. What can I get you?" And this clown turns and says "Well, if you're buying you can get me anything." "Perfect," the psychopath says. "How about I get you what you fucking deserve?"”

Weetje, ik zat ontzettend in dubio om deze film te kijken. Toen deze film werd aangekondigd was ik eigenlijk direct verkocht, het deel in 2019 vond ik ontzettend vet, en is echt een film voor mij. Misschien komt dat ook wel door het feit dat ik een onwijs grote fan van de Joker ben. En omdat ik het eerste deel zo geweldig vond (heb ik dus ook bestempeld met vijf sterren) is de lat ook onwijs hoog gelegd voor deze film, die ik misschien toch wel iets lager had moeten houden. Ik zou eigenlijk met een groep vrienden naar de bioscoop gaan om deze film te zien maar, na het horen van al die negatieve berichten hebben we het toch maar aan ons voorbij laten gaan. En misschien was dat één van de beste keuzes die ik ooit heb gemaakt want, dit had ik echt niet volgehouden in de filmzaal!

En misschien heb ik toch wel een plaat voor mijn kop gehouden. Want misschien de mensen die mij al een langere tijd volgen weten dat ik totaal niet tegen musical films kan. En dan had ik misschien voordat ik deze film aan had gezet toch wel moeten bedenken dat dit hier veel in voorkwam. Maar, ik kon het ook gewoon niet laten en dat kwam echt puur omdat ik zo'n fan van het eerste deel ben. Maar dat gezang kon me echt gestolen worden, man ó man wat heb ik me zitten vervelen op die momenten, ik kan daar echt helemaal niks mee. Ik had echt een waanzinnige klapper verwacht, de komst van Lady Gaga moedigde ik echt alleen maar aan, want dit duo leek mij zo onwijs geweldig. Alleen dat hele musical gedoe gooit echt twintig kilo roet in het eten, bah. En dat is echt zó zonde want de film laat daar omheen echt onwijs veel potentie zien. Ik had het bijvoorbeeld echt niet erg gevonden als al dat muziek eruit was gehaald, en je op bepaalde momenten toch wat meer diepgang kreeg.

Maar ga ik echt alleen maar haten op deze film? Nee! Want zoals ik al zei, alleen die musical stukjes konden mij niet bekoren, dat maakt deze film over het algemeen echt geen slechte film. Ik vond namelijk het moment in de psychiatrische inrichting, of misschien beter TBS-gevangenis toch wel echt heel tof. Een onwijs sfeervol moment, en ook merendeels zonder zang. Zette eigenlijk direct de toon die ook de hele film in mijn ogen had moeten vast houden, wat helaas niet gebeurde. Goed, wat daarna gebeurde heb ik denk al wel laten vallen, het einde (laatste half uur) was dan ook wel weer heel leuk. De ontsnapping brengt eindelijk wat actie in de film en misschien had ik toen gehoopt op meer gestoordere scenes, wat misschien niet helemaal gebeurde. Ik merkte dat ik steeds te vele neigde naar de wending men ook nam in deel één, wat in mijn ogen toch wel uitbleef.

Over de cast kun je het denk kort houden. Joaquin Phoenix wederom erg fascinerende rol wel, prachtig echt gemaakt voor deze rol. In mijn ogen toch wel de perfecte opvolger van Heath Ledger, al zijn het uiteraard twee compleet verschillende types. Joaquin weet wel weer die echte psychotische gevoel te geven.

Goed. Over het algemeen was het wel prima maar goed, het lijkt me duidelijk dat deze film niet de verwachtingen heeft waargemaakt. Toch hou ik mijn interesse open voor deel drie. Ik hoop toch dat men de draad weer een beetje weet op te pakken van deel één, waar ik toch wel een beetje naar verlang.

Leuke vermakelijke film voor een middagje te kijken.

Duurt niet lang. Dat is idiaal.

Ook vond ik sommige momenten raar bij de film passen dus ik vind het goed genoeg voor een 2.5

Joy Ride

Het is alweer een tijd geleden dat ik ‘Joy Ride’ heb gezien. Ik kan mij ‘Joy Ride 3 (2014)‘ nog wel goed herinneren, 1 van de weinige horror films die ik destijds mee op vakantie nam en ik had daar van ‘genoten’, waarschijnlijk als ik hem nu kijk zou hij wat minder zijn. Ik heb me persoonlijk erg vermaakt met ‘Joy Ride’ waarin deze toch weer terug kwam in mijn herzien lijstje, en dit is helemaal geen slechte film dus ik heb me prima weten te vermaken.

We volgen in deze film Paul Walker in zijn jongere jaren, toch wel aardig geacteerd en zeker een film die tegenwoordig (voor zijn overlijden) niet echt in het rijtje thuis hoorde. Waar zijn grootste rollen toch in de ‘2 Fast 2 Furious (2003)’ reeks zijn, een totaal andere film en ik denk dat hij toen de smaak van de ‘actie’ genres heeft geproefd want ik zag hem verder niet echt meer in een pure Thriller als ‘Joy RIde’ spelen. Zonde maar het is helaas niet anders.

De film had een leuk verhaal. Lewis haalt zijn vriendinnetje Venna op van haar school wanneer deze afgesloten is. Voordat hij haar ging ophalen ging hij langs ‘Salt Lake City’ om zijn broer op te halen die hij al langere tijd niet gezien heeft en weer in de gevangenis terecht is gekomen. Hoewel hij ‘Fuller’ niet echt kent neemt hij hem mee op reis naar Venna. Bij een truck stop laat Fuller een radioapparaat installeren waarmee hij ook met andere vrachtwagenchauffeurs kan praten en ze informatie kunnen uitwisselen over eventuele politie controles. Ze komen onder weg ‘Rusty Nail’ tegen en Fuller besluit dat hij en Lewis de zo gehete Rusty Nail eens voor schut moeten gaan zetten. Ze verzinnen een vrouwelijk figuur genaamd ‘Candy Cane’ waar Rusty Nail door geobsedeerd raken. Wanneer de twee broers een tussenstop maken in een Motel heeft Fuller een opstootje met hun buurman. Ze besluiten Rusty Nail daarop af te laten komen die vervolgens de man vermoord.

Rusty Nail zit al gauw achter de jongens aan en zo raken ze in allerlei problemen. Zelfs wanneer ze Venna op halen komt Rusty Nail te weten waar ze zitten en wie ze mee hebben. Hij gijzelt Venna na een leuke scene in het mais, waarna hij haar opsluit in een motel kamer met een shotgun op haar gericht die vervolgens verbonden is aan de deur. Wanneer je dan de deur opent schiet de shotgun zijn kogels af en zou Venna dood gaan. Wanneer de politie aankomt gaan dit nog bijna fout, en op het alle eind is Rusty Nail opeens weg. Een prachtig open eind waar John Dahl het verhaal laat rusten om eventueel een deel twee te kunnen maken of, hij zou stoppen bij dit deel. Toch heeft Louis Morneau ervoor gekozen door te gaan met ‘Joy Ride 2: Dead Ahead (2008)’ die ik overigens ook nog moet zien.

Al om al, leuke zit en zeker vermakelijk voor de middag/avond. Geen speciale film maar kijkt heerlijk weg!

3.5*

“She gave me the finger. Now I want it. She gave it to me, I figure it's mine to keep.”

Deze film al voor de zoveelste keer gekeken maar, dit was denk ik wel echt mijn laatste keer. Ik kan niet meer, de films zijn echt niet boeiend genoeg maar op één of andere manier nooit correct ingevoerd op deze site; ik doe het dan nog maar een keer. De laatste dagen kent ‘KPN’ wat irritante technische problemen, en aangezien ik deze had liggen was dit wel een mooie gelegenheid om de film ook daadwerkelijk aan te knallen. En wat ik verwachtte was eigenlijk direct zichtbaar, deze film wil te graag in de voetstappen treden van zijn voorganger ‘Joy Ride’, alleen slaagt het nergens. En dat was eigenlijk wel een verwachting.

De cast is eigenlijk direct wat opvalt, en wat niet sterk is in deze film. Een ‘Walker’ is er niet meer, en het niveau in de film is er eigenlijk ook niet meer. De filmt kent een hele zwakke maar, vooral saaie cast die eigenlijk nergens wisten te boeien. Dit voelde de hele film door, en zorgde voor saaie, trage en vooral niet boeiende momenten waarvan deze film eigenlijk niet eens het noemen waard is. Dit wil voornamelijk zeggen dat de film gewoon saai is. Ook de seriemoordenaar in zijn vrachtwagentje is gewoon echt niet bijzonder te noemen.

Al ben ik heel eerlijk, wanneer ik zeg dat ik de scene wanneer ze een dobbelspel gaan spelen juist wel weer tof vond, dit kende nog een enige vorm van leuke momenten. Want nadat hij die prostituee vermoordde op het begin is er van echt spannende momenten geen sprake.

Voeg dit samen bij elkaar met een ontzettend saai en zwak script, en de film is gewoon compleet. En daar komt een vooral saaie horrorfilm uit die ik in mijn ogen nauwelijks horror durf te noemen. De filmt kent leuke potentiële momenten maar, ik heb de teveel negatieve dingen gezien om daar nog van te kunnen genieten.

Ik noem bijvoorbeeld ook de zwakke manier hoe ‘Morneau’ hier de zogenaamde moordenaar ‘Rusty Nail’ wegzet is gewoon saai. Want ik weet nog wel dat dit vooral een duistere en schimmige personage was die niet veel voorkwam, en in deze film juist de voorgrond nam, wat echt belachelijk was. Dit zijn momenten die deze film kapot maakten, en dan is de poging heel leuk maar, de uitwerking vreselijk saai.

Ik ben nu net terug van een lekkere vakantie uit Barcelona en ik dacht dat het maar eens tijd werd om weer eens een film uit mijn lijst te kijken voor de film challenge die nu loopt. Ik loop al ver achter bij de rest en om nog een beetje bij te blijven zal ik af en toe wel wat films moeten kijken. Om de kerstfilm maar even gehad te hebben heb ik besloten om ‘Joyeux Noël’ eens aan te slingeren, een film waarbij de kerstsfeer niet echt aanwezig is maar ook weer wel. Snap je het nog?

“Tonight, these men were drawn to that altar like it was a fire in the middle of winter. Even those who aren't devout came to warm themselves.”

Ik was de film al gestart voordat ik op vakantie ging maar ben destijds in slaap gevallen dus ik heb de film nooit afgekeken. Gisteravond na aankomst thuis wou ik toch graag een film kijken en stond deze er nog mooi voor, en heb ik hem maar weer opnieuw gekeken. Ik moet zeggen dat deze zachte film een mooie kijkbeurt was, en er word hier natuurlijk een fantastisch stukje geschiedenis weergegeven. De tijd waar de film zich in afspeelt is natuurlijk afschuwelijk en niet om van te genieten maar, wat deze mannen hebben gedaan is als geschiedenis de boeken in gegaan, samen kerst vieren en een wapenstilstand met een voetbalwedstrijd er bij, het verhaal heb ik vaak genoeg gehoord en de film brengt het mooi.

De cast is prima, de Duitsers praten Duits, de Fransen praten Frans en de Engelsen gewoon Engels. En ik vind dit toch wel een pluspunt van de film die ze mooi in hun zak mogen steken: de film is erg onderhouden op alle vlakken. De cast is dus best universeel en groot, met namen als Benno Fürmann, Guillaume Canet en Gary Lewis heb je van alle fronten toch drie wat bekende namen. Leuk dat Christian Carion dit gedaan heeft en de productie is daardoor best goed gelukt.

“We were talking about a cease fire, for Christmas Eve. What do you think? The outcome of this war wont be decided tonight. I don't think anyone would criticize us for laying down our riffles on Christmas Eve.” - Prachtig stukje tekst al vraag je het aan mij die best belangrijk is geweest in dit stukje geschiedenis.

Het verhaal is best simpel en ook niet echt gecompliceerd. We volgen de manschappen in de eerste wereldoorlog tijdens kerstmis. Ze moeten hard vechten maar tijdens kerstavond besluiten ze toch maar om een ‘cease fire’ in te stellen waarna de manschappen elkaar ontmoeten en gezamenlijk kerst gaan vieren. Vervolgens helpen ze elkaar hier en daar nog en moet de oorlog weer opgepakt worden. Dus echt héél bijzonder of ingewikkeld was het verhaal niet.

En dan vond ik ‘Joyeux Noël’ een leuke oorlog / kerstfilm met een fantastisch geschiedenis verhaal die ik erg waardeer. Mooie film en werd nergens echt slecht maar om hem nou echt fantastisch te vinden dat lukt me helaas niet.

3.5*

Jûbê Ninpûchô / Ninja Scroll

Ik heb bijna twee jaar geleden (echt te lang) twee animatie films gekregen van HALVE TAMME., dit was Sutorenjia: Mukô Hadan (2007) en Ninja scroll. Nu heb ik Sutorenjia: Mukô Hadan (2007) al twee jaar geleden gezien, mijn 1000ste stem notabene, dus een mooie film voor een mijlpaal. Nu is Ninja Scroll mijn 1000ste mening, beiden films als een mijlpaal voor mijn account op MovieMeter, toch een film ter beschikking aan een herinnering en een behaald iets op de site, zodat ik deze films niet vergeet en de achterliggende gedachten ervan!

Toch moet ik toegeven dat Ninja Scroll mij niet echt heeft vermaakt, ik vond in ieder geval Sutorenjia: Mukô Hadan (2007) wel wat leuker. Ik weet niet waar het aan ligt maar het zou maar zo kunnen zijn dat ik nog even wat meer in de animatie scene moet vallen en dan vooral de Aziatische anime ’s, dit is nog maar mijn derde film die ik uit die scene heb gezien.

Saai was Ninja Scroll zeker niet en, de film knalt er lekker rap door heen misschien soms wel iets te rap dat ik het niet altijd even goed heb weten te volgen. De film begon gelijk goed met een kleine actie scene en de introductie van onder andere Jubei Kibagami (volgens mij). Daarna is de plotomschrijving al snel in gang gezet, we komen bij een dorp aan waar een epidemie heerst en een aantal strijders komen rennen door de bossen. Alle strijders komen om behalve Kagoro die even lekker word meegenomen door de vijand waar we bijna bij de Hentai terecht komen, hij zat wel erg dicht bij met *zijn tong, hahahaha*. Het verhaal was niet echt speciaal, soms chaotisch daarentegen doet het lekkere hakwerk in deze film veel goed!

Ik kwam de 94 prima door alleen had ik, doormiddel van de lovende woorden van HT er misschien iets meer van verwacht dan daadwerkelijk is uitgekomen, iets als Sutorenjia: Mukô Hadan (2007) die ik tot nu toe nog leuker vond! Toch maar eens wat vaker overwegen films uit deze klasse te kijken en dan wellicht deze opnieuw te bekijken, misschien bevalt hij me dan echt anders, kan er nu nog niet echt een specifiek oordeel over geven aangezien ik niet uit dit genre gebied kom. Al om al, geslaagd tussendoortje.

3.0*

PS. Dit is mijn 1000ste mening!

Omdat ik vandaag mijn examen moest afleggen voor mijn MBO opleiding wou ik gisteren graag een film kijken waar ik mijn kop even door leeg kon krijgen, even lekker lachen en niet denken aan de stress die deze dag met zich meenam. Daarom heb ik besloten om het duo Chan en Knoxville op te zetten, een actie film die me al langere tijd in mijn gedachten stond en die ik op zich wel eens erg graag wou zien. Chan kan me meestal wel een lach op mijn gezicht bezorgen en Knoxville deed dit ook wel aardig tijdens zijn Jackass films. Toch vond ik ‘Skiptrace’ een beetje afgezaagd en was de film soms best irritant of slecht.

De cast vond ik in het algemeen niet zo geweldig. Hoewel Chan en Knoxville de absolute helden in de film zijn brengt het verder niet echt iets bijzonders met zich mee. Met uitzondering van Eve Torres maar die kon je ook bijna niet missen .

Het verhaal was geinig. We volgen een politieagent uit Hongkong wiens nichtje met de dood bedreigd word. Ze kan dit oplossen door Connor Watts naar Victor Wong te brengen. Ze stuurt Bennie Chan achter Connor aan die hem helemaal naar Rusland is gevolgd om hem daar op te halen en mee terug naar Hongkong te nemen. Tijdens zijn zoek actie en tijdens het terughalen stuitten ze op veel gevaren op hun weg en obstakels waar ze dan geleidelijk langs heen moesten manoeuvreren met veel geinige actie stukken.

Al om al, matige film en ik heb me de zondagavond wel vermaakt, alleen werd de film nergens speciaal of bijzonder en laat staan dat het ergens echt spannend werd. Veel clichés maken deze nieuwe Chan al minder aantrekkelijk. Dankzij mijn examen ben ik nu erg moe dus ik houd het bij een korte mening vandaag.

2.0*

Julia

Ik vond het niet echt veel aan. Het verkrachting's concept kennen we uiteraard van de films I Spit On Your Grave. Deze film lijkt meer een nichtje van deze twee. Goed geprobeerd maar vond hem niet zo leuk als de andere titel. Zo heel vies is de film niet en ik had er persoonlijk wat meer van verwacht. Ook na het verkrachting's gedeelte was ik de weg een beetje kwijt in het verhaal en in de film. En ik had nou niet echt een gevoel dat ik de film echt leuk vond. Maar, natuurlijk heeft iets dat wel recht gezet. De revenge kills op de daders. Ooh wat heerlijk, en ze zijn zeker niet vies om geslacht's delen te laten zien. Als wat het een stukje van de man zijn penis en de borsten van de vrouw. Maar ik vond de kills echt wel mooi hoor. Tenminste dat vond ik echt wel een pluspuntje van de film. En dat hield mij ook even vast aan de film alleen op het eind hadden we echt de neiging om hem uit te zetten want, we konden ons voor de rest echt niet vast grijpen. Dat is helaas jammer. En daar zullen de heren boven mij natuurlijk niet mee eens zijn hahaha !

Ashley C. Williams speelde de rol als Julia goed. Tahyna Tozzi deed het ook goed net zoals de rest.

Het verhaal was dus prima, we hebben hem eigenlijk al gezien bij I Spit On Your Grave en eventueel anderen die ik niet ken. Maar de film hield zich wel duister, soms een beetje vreemd maar wel dark. Zo hoort het ook, je zat niet met een gevoel te kijken alsof je 1 of andere komediant langs zag lopen.. Nee. Het concept is dus herhaald maar prima om naar te kijken, en uiteraard mogen er nog wel velen komen. Verkrachting = Vrouwelijk schoon !, Nee sorry, het is uiteraard een heftig en niet leuk onderwerp voor de meiden. Ook nu lezen wij een boek met de klas. Op school is dat , en dit gaat ook over verkrachting. Realiteit.... Poe, poe, poe. Best wel heftig. (Voor de mensen die de naam willen weten : Over the Edge). Dus die films kunnen wel heftig zijn en dat is uiteraard prima voor een Horror / Thriller. Al om al, oke om te kijken. Maar ik vond hem helaas niet zo als verwacht. De film kon mij dus op velen punten niet vast houden. Jammer

2.0*

Het is alweer zo’n drie weken terug dat ik de nieuwe film ‘Jumanji: Welcome to the Jungle’ gezien heb en het duidelijk is geworden dat de originele versie nog maar tot dertig januari beschikbaar is op Netflix heb ik toch maar even snel besloten deze gisteravond aan te zetten, want ik wou hem toch erg graag eens zien en nu kan ik toch de vergelijking maken welke film nou beter is en dan moet ik denk ik toch zeggen dat ik wat meer fan ben van de re-make dan dat de originele film weet te brengen. Ik vond ‘Jumanji’ soms een beetje traag, met maar heel weinig pit in zich. Ook vond ik de film wat minder boeiend en was er nergens spanning, maar goed dan moet je wel spreken over het eerste deel en baal ik ervan dat ik deze niet eerder gezien heb.

De cast in de film deed het leuk, en er werd geneigd naar een zeer interessante familie film die toch op een bepaald niveau erg vermakelijk was. Natuurlijk is de absolute ster ‘Robin Williams’ in de rol van Alan Parrish een rijker lui jongetje die in het ‘Jumanji’ bord word gezogen tijden het spelen van het spel. Ook geinig om Kirsten Dunst in haar jongere jaren te zien spelen, een soms iets te opgeblazen personage waarvan het acteerwerk niet altijd even lekker ging maar, ze deed het in het algemeen wel goed. Bradley Pierce in de rol van Peter was leuk en ook al was het geen irritant personage zijn inbreng van zijn rol vond ik nou ook weer niet echt bijzonder. Bonnie Hunt deed het ook wel leuk die we voornamelijk uit animatie films kennen maar haar rol als Sarah was nog best te doen.

In het algemeen heeft Joe Johnston een prima film neergezet waarover weinig te klagen valt, al is het natuurlijk niet de beste film die je gaat zien is hij voor zijn niveau gewoon leuk en kijkt prima weg. Het concept vind ik leuk, en heb ik nog nooit gezien (ja, alleen bij de remake) dus dat keek ook prima weg. Over het algemeen heb ik me gewoon prima vermaakt, en dat zou ik ook niet over alle films kunnen zeggen. Er gebeurt natuurlijk van alles wat gewoon niet kan, dat zij zo en zo is de film ook gemaakt. Prima feel-good film waarmee ik me gewoon mee vermaakt heb.

"This will not be an easy mission / Monkeys slow the expedition."

Het verhaal is prima verteld, en ik heb me er zeker mee vermaakt tot op sommige momenten. Het begin is nogal klammig, en misschien lichtelijk saai. We krijgen in 1867 (als ik het nog goed heb) de ontmoeting met twee jongens die een bepaalde kist in de grond stoppen, met daarin een onbekend object. Een aantal jaar later ontdekt de kleine Alan een raar geluid en op de bouwplaats ontdekt hij dat het uit de grond komt, na wat graven komt hij uit bij dezelfde kist die we ervoor zagen, en er komt een bepaald trommelend geluid uit. Als hij de kist opent ziet hij een bordspel genaamd ‘Jumanji’ die hij vervolgens mee naar huis neemt en hij gaat het spel met Sarah spelen tot dat Alan in het spel verdwijnt.

Niet veel later komen we uit bij de nieuwe bewoners van het huis met onder andere Peter en Judy die op een dag het zelfde bordspel gaan spelen. Ze merken op dat er al twee pionnen op het bord staan die er niet af kunnen en door mee te spelen zijn hun de laatste twee. Tijdens het spelen van het spel merken ze vage dingen op, grote muggen, een leeuw, en na een tijdje komt Alan uit het spel zetten uit de jungle, waar hij zesentwintig jaar geleden naar toe gezogen was. Ze moeten het spel afmaken om alles weer terug te laten keren maar, nadat ze met z’n drieën door gegaan zijn kunnen ze het vierde pionnetje niet bewegen want dat is iemand anders. Alan weet al wel wie en ze gaan met z’n drieën naar Sarah Wittle, de vierde en laatste speler die mee moet doen. Met z’n vieren gaan ze het spelletje door spelen met veel obstakels er tussen zoals een bepaalde jager, grote spinnen, ‘drijfzand’ en noem zo maar op die ze moeten trotseren om bij het einde te komen.

Eenmaal dat Alan gewonnen heeft word alles hersteld en krijgt Alan zijn zesentwintig jaar weer terug wat hij normaal kan leven, ziet hij zijn ouders weer en word alles gemaakt wat kapot ging. Dit keer besluiten ze het spel in het water te gooien die we op het einde aangespoeld zien op het strand, dus het was nog niet klaar en volgens mij begon de nieuwe film met deze scéne.

Over het algemeen prima vermaakt met deze film en hij was prima om te kijken op de vrijdagavond. Beter dan verwacht maar de beste film word hij niet, jammer genoeg.

3.0*

“Getting old is a gift. I forget that sometimes, but it is. What more could a guy possibly want?”

Opzich was ik best enthousiast over een nieuwe ‘Jumanji’ deel. De oude versie met ‘Robin Williams’ vond ik erg leuk, en ook de voorgaande film met een soort ‘upgrade’ dat we van bordspel naar computerspel waren gegaan vond ik best geslaagd. Ik heb me met de twee voorgaande films uitstekend weten te vermaken, eentje zelfs in de bioscoop gezien. Het was vrij wel zeker dat een tweede deel er aan kwam, en ik wist dit vrij snel om dat acteur ‘Jack Black’ zijn eigen YouTube-kanaal heeft die ik graag volg. Hier heeft hij soms wat vrij gegeven van de nieuwe film en zo ook dat ze met een vervolg bezigt waren. Sommige scenes herkende ik dan ook (zoals in de woestijn) omdat ‘Jack Black’ hier zelf filmde voor zijn zogeheten ‘vlogs’.

Het begin was even doorbijten, je zit zelf al gauw te wachten op ‘Dwayne Johnson’ en co. Om hun hilarische en domme scenes maar, het informatieve begin is wel even nodig. Er is een kleine vooruitgang gemaakt, de opa van ‘Spencer’ doet mee samen met zijn vriend ‘Milo’ dus een kleine introductie was wel fijn. En daarna gaan we snel over naar het begin van het spel, en het leukere uur van deze film.

En eenmaal begonnen aan het verhaal is het wel leuk. ‘Spencer’ voelde zich mentaal niet fit en wou graag weer in zijn onsterfelijke game karakter veranderen. Hij keerde terug naar Jumanji waarna de rest snel volgden. De vrienden, en de twee ouderen worden uitgedaagd een bepaalde juweel te vinden die Jumanji kan vernietigen als deze in de verkeerde handen valt, deze moet de zon zien. De vrienden starten het spel en gaan de verhaallijn af, komen tegen allerlei tegenstanders (voornamelijk dieren) en moeten wederom zien te overleven.

Achja, de cast is zeer vermakelijk met drie acteurs die ik erg waardeer. Het eerste stuk vond ik nog niet heel bijzonder (waar iedereen weer een andere karakter bestuurd) maar als ze weer terug nemen in huidige vorm heeft de film weer erg veel gevoel. Zo vind ik ‘Jack Black’ standaard heel erg vermakelijk maar nu ook weer, zeker als die dat vrouwen stemmetje opzet. En ook ‘Kevin Hart’ en ‘Dwayne Johsnon’ deden het beiden gewoon leuk in deze film. En natuurlijk, de ontiegelijk knappe ‘Karen Gillan’ mag niet ontbreken. Voor het eerst dat ik positiever ben over een vrouw in de films, ik vind ‘Karen’ namelijk best een leuke en spontane meid.

Hoewel ik de CGI soms wat tegen vond vallen, en het verhaal bij lange na niet zo sterk weet over te komen als zijn voorganger, is de zit best leuk. Ik keek er misschien iets te graag naar uit en verwachtte wellicht ook iets te veel van de film, al om al een leuke zondag avond zit is dit zeker geworden.

3.5*

Gisteravond heb ik met wat kameraden besloten naar de film te gaan, hoewel ik deze avond de keuze niet in eigenhand had (meestal vinden we het wel leuk om het afte wisselen wie mag kiezen, natuurlijk wel met goedkeuring van de rest) en ik moest dus maar even afwachten wat het ging worden (aangezien ik gister niet meegestemd heb over de film, dus ik wist helemaal van niks). De keuze was blijkbaar gevallen op ‘Jumanji: Welcome to the Jungle’, de nieuwe film met een aardig leuke cast. Ik heb de trailer gezien maar had er geen goed gevoel over, dit toch wel vrijwel door het clichématige geheel wat de film eigenlijk continu meedraagt, al had je dit al wel van kilometers zien aan komen want waarschijnlijk is de gehele film daar ook meer en deels op gedoeld. Toch, ondanks de hele clichés heb ik me aardig vermaakt met de film, waar de zaal erg rumoerig was wist de film mij wel te boeien van het begin tot het eind met een prima feel-good concept, een goeie uitwerking en natuurlijk een Jack Black die de hele film steelt.

De cast is zoals al gezegd aardig vermakelijk. Dwayne Johnson staat al enige tijd hoog in mijn toplijst van favoriete acteurs, en de top 10 moet ik nog weer eens aanpassen. Toch weet Johnson mij niet helemaal te overtuigen in de film en ondanks dat hij wel geinig acteert (ook in deze film) kon ik zijn personage als ‘Spencer (dr. Bravestone)’ niet altijd even goed waarderen, want het gigantische monster moest opeens een ‘nerd’ van binnen worden en aangezien Johnson wel goed kan overdrijven (ook mede dankzij zijn carrière als worstelaar) heb ik hem niet altijd even hoog zitten in deze film. Mijn hart ging toch meer uit naar Jack Black, of ook wel Bethany (Professor Shelly Oberon). Hij verandert zogenaamd van meisje naar dikke man en Black weet zich hier prima mee te redden, en hij weet de film daardoor ook merendeels te redden dankzij zijn goeie inzicht van personages. Black blijft (samen met Woody Harrelson) één van mijn lieveling komedieacteurs en hij weet het in ‘Jumanji’ ook weer perfect voor te schotelen om als een hysterisch wijf over te komen..

Professor Shelly Oberon: “Oh my God, this is so cool! Martha, come look at my penis!”
Ruby Roundhouse: “No, thanks!”

Ja, je kunt wel zeggen dat Jack Black mijn favoriet was in deze film. Kevin Hart deed het ook nog wel leuk als Zoöloog Moose Finbar, oftewel Fridge. Wat minder hysterisch maar soms ook erg irritant personage waarvan ik soms ook wel eens om heb moeten lachen, en dat krijg je niet vaak snel voor mekaar aangezien ik niet snel van buiten lach. Karen Gillan deed het ook erg goed als Martha (Ruby Roundhouse), wie nog nooit een vriendje heeft gehad in het echte leven en Jack Black even besluit om haar tips te geven om sexy over te komen wat niet goed overkomt en toch wel geinig was om te zien. Desondanks lag de zaal vaker in een deuk dan ik zelf, maar dat is mijn persoonlijkheid helaas.

Deze nieuwe film doet weinig af van zijn voorganger met Robin Williams. Enigste echte verandering is het feit dat we hier geen bordspel volgen maar een videogame en we dus mee gaan in de tijd. We ontmoeten als eerste Alex die dit spel in handen krijgt, een echte metalhead (zo citeert hij dat later ook in de film) wie we ook zien met een ‘metallica’ shirt. Best simpel om je dan een metalhead te laten noemen omdat iedereen die band wel kent. Alex word het spel in gezogen en vrij snel gaan we twintig jaar verder in de tijd, waar we ‘Spencer’ ontmoeten (Alex Wolff) wie wij zien als ‘nerd’ en gameverslaafde. Dit zien we onder andere door posters in zijn kamer van ‘Uncharted 4’ en hij zit sowieso een soort Street Fighter game te spelen. Eenmaal op school aangekomen word Fridge betrapt op het huiswerk wat identiek lijkt op dat van Spencer. Ze krijgen ‘detention’ en moeten nablijven om nietjes uit magazines te halen totdat ze een oude spelcomputer vinden en deze aansluiten. Het viertal dat moest nablijven (Spencer, Bethany, Fridge en Martha) begint het spelletje ‘Jumanji’ en worden ze na het kiezen van hun personage in het spel gezogen.

Eenmaal in de nieuwe wereld te zijn gekomen, komen ze erachter dat ze hoe dan ook niet alleen zijn en dat zien we vrij snel wanneer Jack Black als Bethany opgegeten word door een nijlpaard. Toch komt Bethany weer tot leven en valt ze uit de lucht en komen ze er achter dat de drie strepen op hun arm hun levens voorstellen en dat ze in het spelletje zitten. Ze moeten wennen aan de nieuwe wereld en ze moeten hun personage leren kennen, en wanneer het spel begint gebeurt dat ook. Johnson is bijvoorbeeld super sterk en kan alles, Ruby Roundhouse kan niet tegen gif, Kevin Hart kan niet tegen cake, wat wel erg slecht bedacht is en Jack Black kan gewoon niks omdat hij te dik is. Echter verplicht het spel het gezelschap wel om samen te werken en om daarmee naar de finish te geraken.

Ze zetten alles op alles om naar de finish te geraken en eenmaal aangekomen moeten ze nog een ‘laatste’ strijd voeren: de ‘final boss’ in gamingtaal. Ik ben geen fan van slangen, ik haat die beesten en liever zie ik ze niet in een film, al kwam je er op het eind niet meer omheen… Toch met een aardig feel-good einde werd deze film snel afgebouwd en na een ontmoeting met Alex weten ze het zeker: het is ze gelukt en ze vernietigen vervolgens de spelcomputer waarvan ik zeker weet dat hij op magische wijze weer terug gaat komen en er een deel twee gaat komen, zo’n gevoel heb ik gewoon.

De film kent weinig soundtracks, met natuurlijk tijdens de aftiteling het grootste cliché nummer dat de film kon hebben ‘Guns N' Roses - Welcome To The Jungle’. Ja, deze film heeft me vermaakt en ik heb een leuke zit gehad. En dat weet de film dan ook wel weer goed over te brengen want hij vloog voorbij.

3.5*

Jumper

Vandaag stond als laatst Jumper op het programma. Beetje onverwachts.. Maar we hadden nog zin in de film.. Ik had goeie verwachtingen voor de film, alleen viel hij me ietsjes tegen... Hayden Christensen speelt een leuke rol, acteren vond ik soms wat minder van hem.. Soms werd het beetje te slapjes en ik verveelde me soms ook gewoon onder de film.. Jamie Bell speelde de rol nog wel leuk, en bij hem verveelde ik me bijna niet.. Tja en wat is vervelen, beetje te veel gelul af en toe. Jumper is een prima Sciencefiction film. Zaten mooie GFX stukjes in, vooral met het 'Jumpen'. Het verhaal was ook wel te doen, soms had ik beetje het gevoel dat het ook beetje op Looper (2012) leek. En soms ging de film even in een dip.. Maar goed, het concept is wel leuk bedacht, en prima uitgevoerd! Leuke tussendoor filmpje, en kijkt met de actie scene's lekker weg!!! Staat op Netflix Nederland!

3.0*

The Jungle Book

Het is al even geleden dat ik een The Jungle Book heb gezien, volgens mij was hij destijds ook als serie op tv, gewoon de film doormidden geknipt. Ik ga deze film niet als ‘vroeger’ benoemen want de film kwam al ver voor mijn geboorte uit maar, zoals bijna elke Disney film die telkens terug kwam in mijn jeugd, was dit daar ook eentje van. Er zijn wel hier en daar wat re-makes maar daar blijft het ook wel bij. Dit nieuwe deel is leuk, heerlijk opfrissend en brengt zeker wat herinneringen terug.

Ja, The Jungle Book was zeker een jeugdsentimentele film voor mij, heb er vaak van kunnen genieten. De film komt dat wel niet in de buurt bij The Lion King (1994) wat voor mij echt de ultieme topper is, vanuit mijn jeugd, ik heb me zeker de weten vermaakt met The Jungle Book en ook met deze film.

Toen ik de trailer zag en er eigenlijk eens goed naar zat te kijken leek mij de CGI van The Jungle Book tegenvallend, althans daar was ik erg bang voor. The Jungle Book is eigenlijk puur gemaakt op verhouding met de computer. Baloo, Bagheera en Shere Kan het is allemaal met de computer erin gezet maar, ik vond het erg tof uit zien. Het ziet er dan wel strak uit, het is ook prachtig in elkaar gezet. Hoewel toen Mowgli op de buik van Baloo zat in het water zag je wel dat het er met de computer in gezet was, dit was niet heel fijn afgewerkt.

Het verhaal was ook weer piekfijn.Mowgli woont bij de wolvenfamilie maar hij moet weg. Shere Kan neemt de leiding over in de groep en wanneer Bagheera, Mowgli helpt met de route naar het mensen dorp komt Mowgli, Baloo tegen, waar hij tijdelijk vertrekt omdat hij Bagheera kwijt was. Wanneer hij Baloo helpt met de Honing word hij weer terug gevonden door Bagheera en word hij verplicht door hem om terug te gaan naar het mensendorp. Wanneer Mowgli erachter komt wat Shere Kan gedaan heeft (akara of hoe hij hete, vermoord) gaat hij terug om tegen Shere Kan te vechten. Na de winst mag hij wel in de jungle blijven, en hij leeft nog lang en gelukkig.

Shere Kan zag er in dit deel van The Jungle Book goed uit, vond hem prachtig gemaakt. Toch ontbreekt er wat in de film (en het waren niet de bekende liedjes, heerlijk om die weer eens te horen) maar, wat? Dat durf ik zo niet te zeggen, toch zat ik met een ander gevoel naar deze film te kijken, misschien moet ik ergens overheen? Afijn, vermaakt heb ik mij wel!

3.5*

“Hey, McGregor! Had a girlfriend once, she was cross-eyed. Didn't work out. We could never see eye to eye!”

Ik heb lang op deze film zitten wachten, aangezien mijn aandacht snel was aangetrokken door ‘Dwayne Johnson’ die hier een hoofdrolletje in speelt. Toch laat de film al gauw zijn ‘Disney’ stempel achter en vond ik het eerste uur erg saai om te volgen, waar een grote feel-good overheen hangt en het verhaal erg zoetsappig werd verteld. Toch wist de film mij na dat uurtje toch wel meer te vermaken en was het tweede uur een veel leukere zit, echter nog steeds minder leuk als ik had verwacht en gehoopt.

De cast liet overigens wel van zich weten. Met ‘Emily Blunt’ hebben ze best een irritante actrice naar binnen gewerkt die door haar hysterische gedrag soms best irritant kon gaan, die bekvecht scenes die ‘Disney’ films eigenlijk wel een beetje typeren en dat maakt het ook echt heel saai omdat we nu al jaren in datzelfde concept vertoeven en ze duidelijk niet van dat pad af willen dwalen, waar de films wel ontzettend cliché van worden en eigenlijk ook steeds minder interessant. Ook ‘Dwayne Johnson’ vond ik nou niet op zijn best acteren, de chemie tussen die twee was sowieso al niet iets om over naar huis te schrijven.

Het tweede deel van het verhaal werd echter veel leuker, de actie kwam wat meer tot zijn recht en het verhaal werd ook boeiender, het gene wat je eigenlijk in het eerste uurtje al verwachtte gebeurde eindelijk en dat liet de film gelukkig zien. De flauwe humor zit er dan nog wel in die met vlagen leuk is maar, ook de ‘vijanden’ komen tot leven en dit alles deed me erg aan de films ‘Pirates of The Carribean’ denken, een leuke vergelijking. Tot al was het verhaal niet heel spannend en kennen we soortgelijke films, ‘Disney’ weet er toch (zeker door het tweede uur) een redelijke film neer te zetten die in mijn ogen echter wel anders gecast moest worden, misschien hadden de twee er wel zin in en deden ze hun best, een concept als dit vind ik niet echt bij hun passen.

3.0*

Jupiter Ascending

Films als Jupiter Ascending kan ik meestal erg waarderen. Ik ben persoonlijk een groot Sci-Fi fan en ik wil er nog veel kijken. Helaas, denk ik dat ik mijn hoofd te veel in de examens had of, de film kon me niet goed aangrijpen. Ik denk dat ik het wel wat moeilijk vond om te volgen. Het was nou ook niet de 'beste' sci-fi film die ik heb gezien!

Mila Kunis mooie meid, maar die kan maar beter iets anders gaan zoeken. Channing Tatum vind ik wel een leuke acteur en hij deed het hier ook wel leuk. Toch 1 van de beste acteurs in de film. Eddie Redmayne vond ik wel een eng karakter. Kon me ook aan hem niet echt binden.

Het verhaal was wel leuk maar beetje slapjes. Het concept vond ik niet echt veel aan maar kon er mee door. De specials effects vond ik er goed uit zien en daar is voor de rest ook niks aan op te merken. Leuk om een keer tussendoor mee te nemen. Maar geen super film.

3.0*

Jurassic Park

Als opwarmertje voor Jurassic World heb ik zelf even besloten om de Jurassic Park trilogy te gaan kijken deze week (voor vrijdag). Jurassic Park, Spielberg's pareltje heeft mij opzich erg vermaakt. Ondanks dat het grafisch natuurlijk niet 100% vlekkeloos verloopt en je gewoon kan zien dat ze er in geplakt zijn waardoor die ervaring wat verlaagd word, vond ik de actie toch heerlijk. Nee, Spielberg heeft hier toch wel een goed staaltje werk neergezet waar jong en oud heerlijk van kunnen genieten. Van niet al te spannende scene's naar toch wel wat achte vermaakte mij wel.

Samuel L. Jackson was hier al blijkbaar iemand van de kleinere rolletjes. Sam Neill deed het leuk net zoals: Laura Dern, Jeff Goldblum en Richard Attenborough. Helaas vond ik Joseph Mazzello en Ariana Richards waarnaar ik me ook mateloos irriteerde aan het feit dat deze kinderen maar telkens in de weg zaten te lopen. Nee, bah!

Het verhaal is leuk opgezet alleen vaak ongeloofwaarlijke dingen waarvan ik toch wel erg schrok. Zoals: Het jongetje word door maar liefst 10.000 VOLT geëlektrocuteerd en waarna een reanimatie gebruikt werd en spontaan weer tot leven kwam, hoe kan Dern een hek dicht doen die onder spanning staat en zij net de spanning erop heeft gezet? ? Dat zijn van die dingen vanwaar ik denk 'laat dat maar zitten!'. Het concept is erg leuk bedacht en Spielberg heeft er een fantastische film van gemaakt!

4.0*

(PS. Dit is min 2000e bericht!)