Opinions

"You dirt-eating piece of slime! You scum-sucking pig! You son of a motherless goat!”

Deze film heb ik denk ik het vaakste voorbij zien komen, aangezien hij helemaal op nummer één staat in mijn kijk-lijst (aangezien deze alfabetisch is) en ik heb de film denk ik al wel tien jaar links laten liggen. Toen ik van de week weer opzoek was naar een film vanuit mijn kijklijst, zag ik deze titel wederom voorbijkomen en heb ik eigenlijk de gok genomen hem toch maar te kijken. Persoonlijk ben ik best een fan van het western genre, al ken ik er niet veel van. Het is niet mijn type genre dat ik nou echt elke week op zou zetten, dus neem het mij niet kwalijk als ik niet bepaalde punten ken van een bekende tv-show, of uit bepaalde western films die ik moet herkennen. Dat doe ik niet. Tevens is komedie wel een favoriet genre van me die ik vaker kijken, al was deze film niet bepaald mijn komedie.

Maar, helaas moet ik achteraf toch concluderen dat ik niet zoveel met deze film kon. De film was gewoon niet grappig. En veel scenes vond ik zelf best saai om te zien, wat ervoor zorgde dat ik eigenlijk het eerste uur er héél moeilijk door heen kon komen. Dat ze begonnen te zingen was voor mij een schrik moment, en het verbaasde me eigenlijk dat ik toen de film niet gelijk heb uitgedrukt. Dat is echt niet iets waarmee je bij mij moet aankomen, dat vind ik tien keer niks. Ook dankzij de plotomschrijving had ik eigenlijk een totaal andere film verwacht dan dat ik kreeg. Er zitten wel wat leukere momenten in maar, ik kon er allemaal niet zoveel mee. Niet mijn film, en dat gaat het denk ik ook nooit worden.

'71

Hmm.. Ik wist niet wat ik er van moest verwachten want de rellen in Belfast is voor mij 1 groot vraagteken. Mijn moeder was toen 1 jaar dus die zou zich er ook niks van herinneren, lol. Maar, wow! Dit is opzich in een paar punten een best wel heftige film. Er word gewoon uit het niets een soldaat door zijn hoofd geschoten, er word een bom gemaakt en gaat af in het café, niet echt zacht zinnig dus.

Jack O'Connell speelde zijn rol zeker niet slecht! Wow... De hele cast deed het opzich wel goed. Heb er verder niet echt iets speciaals over te zeggen.

Het verhaal is toch waargebeurd? Tenminste, als het zo is leek het mij echt wel een klote tijd. Het verhaal was goed en het concept was uiteraard goed. Heb nog geen enkele film gezien met het zelfde onderwerp. Zeker het kijken een keer waard! Actie genoeg en je komt zeker niks te kort. Je ziet alles, hoe mensen in elkaar worden gemept, neer worden geschoten, neer worden gestoken en wat nog meer.. Het is natuurlijk ook erg om te zien hoe iemand met een steen word geraakt en dat een kind het wapen pakt en ermee weg rent.

4.0*

Het is bijna nostalgisch om voor de kerstdagen een film te kijken waarin ‘Jackie Chan’ lekker rond huppelt. En van de week was het ook weer eens tijd om hem eens op te zetten, en dan wel één van de oudere films van de beste man ‘Project A’. Het is voor mij altijd even weer wennen om films als deze aan te zetten, ooit in het verleden wel eens gezien maar meer ook niet niet. Ik zelf vond hem wel weer om te genieten, heerlijke stunt van Chan en natuurlijk veel ongein en vooral niet serieus wezen!

Maar dan toch viel de film ontzettend in de smaak. Je zit vrijwel vanaf het begin aan je beeld vast gekluisterd en ik vond dat ik aardig geïnteresseerd naar de film bleef kijken. Het verhaal sprak me wel aan, in het begin een leuke soldaat wat volgt naar de politie en toen zelfs nog even piraten! De film had het allemaal en daardoor bleef het ook nog even leuk om naar te kijken, de verfrissing die de film in haar eigen verhaal stopte was een geslaagd succes! Een leuk verhaal met een groot aantal leuke scenes en vette stunts geven toch genoeg voldoening aan deze film, en word ‘Project A’ toch wel één van mijn favoriete Chan films!

3.5*

"I've never seen that. I've never seen anybody drive their garbage down to the street and bang the hell out of it with a stick. I-I've never seen that.”

Ja, deze vond ik toch best leuk hoor. De laatste paar dagen zit ik wat meer in de komedie hoek, door wat privégebeurtenissen zijn dat de films waar ik eigenlijk wel een beetje naar zoek, een wat komischere uitweg te vinden dan het leven soms kan zijn. Gisteravond stond deze maar op de planning, wederom een film waar ik echt al jaren tegen aan kijken, en altijd al eens wou zien. Voornamelijk toch wel echt door de rol van Tom Hanks in deze film, en daar was ik wel benieuwd naar. Het is al wat vaker genoemd hier maar, de beste man heeft in de jaren tachtig een paar komedie films uitgebracht, al ben ik niet zo'n fan van zijn andere titels, deze kon me wel bekoren. Duidelijk is wel dat ik Hanks niet zozeer een fijne acteur vind in het komedie vak, al heeft hij er zelf duidelijk wel heel veel plezier van. Maar dat kan ook wel mede komen door het feit dat ik hem eigenlijk alleen ken uit de serieuzere films met een wat strakkere blik, die voornamelijk meer gericht zijn op een goed script en een uitbundig en sterk verhaal.

Deze vond ik wel leuk, en ik denk dat iedereen dat wel kan relateren, dat je eigenlijk een mysterieuze en vreemde buurman hebt die je eigenlijk niet echt vertrouwd in zijn handelingen. Althans, ik heb het altijd wel gehad en zeker als jongere jochie, dat er bepaalde verhalen naar buiten kwamen over je buren door vriendjes, en je dat eigenlijk automatisch overneemt. Precies is hier ook het geval, de film laat een mooi beeld zien van wantrouwende buren die eigenlijk één huishouden niet vertrouwen, en dat werd door Dante nog een fijner aangedikt door het extremere eraan te plakken. ‘s Nachts graven in de tuin, demonische gebeurtenissen met een komische twist (neem het moment dat ze de moed verzamelden om aan te kloppen, en tijdens het kloppen de cijfers 669 naar 666 veranderd), een ”lijk” bij het vuilnis doen wat ze zelf denken omdat een buurman vermist is geraakt en andere duistere gebeurtenissen. Dante verwerkt het leuk om jou ook te laten denken dat eigenlijk een soort Victor Frankenstein bezig is in de kelder.

Hierbij acteert Hanks wederom wel weer prima, en bij deze film vond ik het script ook wel echt een tikkeltje sterker. Een leuk uitganspunt. Ook heeft Dante verschillende andere personages bij de film gevoegd, die stuk voor stuk een bijdrage wouden leven aan absurdheid maar, geen één sprong er echt uit. Jammer wel, want daar had toch veel meer uit mogen halen. Daarnaast is het gewoon zoals ik al zei, dat ik Hanks totaal niet grappig vind, en ook hier slaagt hij er meermaals niet in om mij te laten lachen.

Het verhaal is gewoon wel leuk om te volgen, en ik hou wel van dit soort concepten. Dante presenteert een prima film die leuk is om eens gezien te hebben maar, meer ook niet. Het is geen hoogstaand acteerwerk, komedie is redelijk flauw en moet je wel liggen (wat het dus bij mij deed) en daar is alles ook wel mee gezegd. Leuk om eens gezien te hebben.

“Roses are red, violets are blue... Fuck you, whore!”

Ik denk dat (bijna) iedereen het wel heeft gehad. Je bent zo erg verliefd op een meid en je bent er van overtuigd dat ze de ware is alleen, voelt ze dat zelfde gevoel niet voor jou. Ik kon me overigens erg goed verplaatsen in ‘Tom’ aangezien ik veel dingen van mijzelf herkende wat hier gebeurde, en ook in het gedrag wat ‘Tom’ liet zien. Toch was ik niet altijd even overtuigd over deze film, de film laat vaak genoeg mooie momenten zien en de zogeheten ‘mood swings’ waar we in kunnen blijven hangen, het geeft indirect ook een maatschappelijke boodschap mee: het komt altijd goed.

Toch voelde ik hem niet altijd even goed, ik vond het vertellen van het verhaal erg mooi. Toch de verliefdheid in de ene hand en de wanhoop en verdriet in de andere hand. Er is nergens sprake van komedie, wel donkere of onderliggende grappen maar er is zeker geen focus, iets wat ik wel wat meer had verwacht na het zien van de genres. Het verhaal het een simpel fundament, met Tom en Summer die (semi-) verliefd op elkaar worden, de ene met meer en grotere verlangens dan de ander, die eigenlijk nog niet helemaal toe is aan verkering en zelfs uitspreekt nog geen vriendje te willen. Door het heen en weer gespring van de dagen raakte ik soms in een kluts en kon ik niet altijd even goed mijn aandacht vasthouden bij de film, dat vond ik helaas wel wat storend. Hoewel het aan de andere kant wel weer het verhaal wat beter weerspiegeld door bepaalde mooie scenes kaatsrecht tegen verdrietige scenes te plaatsen, waardoor wij als kijker in een emotionele rollercoaster vast zitten, zodat we ook voelen waar de hoofdpersonage door heen gaat in zijn gedachten.

‘Joseph Gordon-Levitt’ speelt als ‘Tom’ een erg leuke rol. De vrij onzekere ansichtkaart maker (architect gestudeerde) weet één ding zeker. Hij kan pas blij zijn als hij zijn ware vrouw ontmoet, iets wat ik ook een beetje voel over het leven. Op een dag komt hij ‘Summer’ tegen, die nieuw is komen werken in zijn bedrijf. Deze wordt vertolkt door ‘Zooey Deschanel’ en kent eigenlijk een erg leuke chemie met ‘Gordon’. Beiden erg leuke rollen en ik kon er erg inkomen. Ook een leuke bijrol van o.a. ‘Chloë Grace Moretz’, of moet ik zeggen de vrij jonge ‘Moretz’ die in deze film nog maar twaalf jaar was.

Het verhaal vond ik overigens soms wat saai, en kakte voor mij de zit wat in. Dit komt meer omdat ik misschien een andere verwachting van de film had maar, ook omdat het soms erg traag werd. Desalniettemin is de zit vrij kort qua speelduur waardoor het allemaal wat beter uitkomt en er niet onnodig veel gepraat werd maar er wel een duidelijk doel was in de film. De muziek is prachtig (ik vind ‘The Smiths’ ook erg gaaf) en er hangt zo nu en dan een leuk sfeertje. Prima film voor een doordeweekse avond, ik vond het verder niet héél bijzonder.

[Rec]

Een heerlijk eerste deel van de [REC] film reeks. Heb tot nu toe alleen deze en [REC]³ Génesis (2012) gezien. Maar ik snap nu toch echt wel waarom dit zo'n populair film reeks is!

De opbouw van de film is goed! Het verhaal van de film was goed! En de bloederige scene's waren ook prima! [REC] is toch 1 van die zombie films waar ik echt van houd! Toch is ook hier gekozen voor het "Zelf Filmen" thema.. (Net zoals bij A haunted house etc. gebruikt word). Meestal is dit niet echt mijn favoriete kant van een film kijken, aangezien, wat mij ook werd gezegd door de medekijkers.. "Het is wel erg hyper, en moeilijk te volgen". Maar goed, [REC] is niks voor niks [REC]!

Ik vind deze film echt 4.0* waard!

[REC] 4: Apocalipsis

Ik ben persoonlijk erg fan van de REC reeks. Vooral deel 1 en 3 vond ik erg gaaf en heb ik van genoten. De reeks begint naar mijn mening op zijn eind te lopen maar helaas met dit open eind verwacht ik in korte tijd een deel vijf. Deze horror film kent weer veel bloed, actie en zombies en begint vroegtijdig met de actie scènes. Voorzien van een zombie aap die het virus verspreid in het schip. Voor mij is dit een beetje ver gezocht. Toch is het verhaal slap maar het concept is wel leuk bedacht. Leuk voor tussendoor prima zombie filmpje.

3,0*

[Rec] ²

Opzich is de film nog aardig te doen. Waar ik [Rec] (2007) echt een hele goeie film vond vind ik dit deeltje slechter. Het verhaal word weer opgepakt, maar wat slechter. Een Spaanse SWAT/FBI team wat Noud al zegt, die hele aparte maar ook slechte keuzes maakt..

Zoals ik al eerder vertelde hebben we nu kennis gemaakt met een SWAT team. Wat met iemand van "Volksgezondheid" het gebouw moest verkennen voor bloed van een meisje. Het was in het begin weer erg heftig en af en toe wat moeilijk te volgen, vooral wanneer ze aangevallen werden. Het verhaal had af en toe een mooie twist erin. Dat die kinderen, brandweer man en die andere man het gebouw in geslopen waren, en vervolgens ook filmde, zodat je het verhaal van twee kanten mee krijgt. Aan het einde werd het wat ingewikkelde, maar je kon ook wel weer zien dat ze er echt een verhaal van probeerde te maken en dat het dan niet alleen maar vechten, vechten, vechten is.

Nu heb ik het eerste deel een 4.0* gegeven. Maar toch omdat ik deze matiger vond is het toch echt voor mij een 3.0*!

Ook REC 3 was gisteren aan de beurt om maar weer eens herzien te worden, een film welke ik in de serie nog met een mening moest bestempelen en welke ik ‘vroeger’ blijkbaar nog erg leuk vond. Echter was de zit gister wat moeilijker, en wist deze REC ons niet meer te bekoren tijdens het kijken. We hebben natuurlijk een heel andere setting als de voorgaande twee delen die zich voornamelijk afspeelden in een appartement en dit was wel een totaal andere wending. Jammer dat de verhalen eigenlijk niet op elkaar door lopen, maar eigenlijk bijna allemaal stand-alone’s zijn, al weet ik niet of dit ook het geval bij het eerste en tweede deel was, volgens mij niet.

Ook deze mening gaat kort worden aangezien er eignelijk vrij weinig over te vertellen is, ook zit ik hopelijk vandaag de laatste dag opgescheept met de laptop van mijn moeder waarmee ik geen fijne meningen mee kan uittypen, de mening van mijn vorige film die ik heb gezien heeft bijna twee en een halve uur gekost omdat de laptop zo traag is dat het opzoeken van informatie, linkjes etc. langer duurt dan het daadwerkelijke tikwerk..

Rec 3 kende een prima cast, waarmee Leticia Dolera de show wel begon te stelen zeker wanneer ze haar trouwjurk deels afzaagt . Zonder dollen, ik ken niemand van de cast en dat leek me althans ook niet bepaald vreemd, want ik ben niet zo in de Spaanse cinema verder. Leticia Dolera speelt een leuke rol als de vrouw die gaat trouwen en samen met Diego Martín vormt ze een leuk team, samen vechtend tegen de zombies..

De film draait om zombies, en niks anders. Dat word ook snel duidelijk waarna een man aangeeft gebeten te zijn door een hond, en er veel aanleidingen zijn van dit tafereel. Het leven lijkt leuk in het begin, met een trouwerij, feest en heerlijk eten tot dat de oom van Koldo een beetje vreemd doet, spuugt bloed en is niet meer helemaal aanwezig op de wereld. Dronkenschap word er al snel gedacht, maar bij het zien van de mannen in gele pakken en de politie wist ik al wel weer genoeg en is het eigenlijk nog maar wachten op het moment dat de eerste zombies omhoog springen en weet je vrij snel dat de film hersenloos gaat worden.

Dat moment komt best snel, als we zien dat iedereen feest viert en daarna de oom van Koldo boven op de eerste verdieping op de rand zien zitten, verder van de aarde af dan ooit en vervolgens naar beneden kegelt waarna hij zijn eigen vrouw in de nek bijt . Voor de rest hoef ik niks te vertellen denk ik, buiten het feit om dat ik de zombies er nog wel redelijk gaaf uit vond zien maar daar blijft het dan ook wel bij vond ik zelf, want nergens werd het echt leuk maar eerder héél cliché, jammer is dat. Echter vond ik de zombies nog best geslaagd in deze film waarmee ik toch ook wel zo’n beetje alles heb gezegd.

Al om al, redelijk derde vervolg van de [REC] reeks maar het word saai, slecht en er totaal niet beter op. Sterker nog, ik vond het einde leuk bedacht dat ze buiten staan en dat Leticia dan bloed begint te spugen en niemand de hele boel overleefd maat het was het allemaal net niet.

2,5*

10 Cloverfield Lane

Een tegenvallende film die in mijn ogen echt een meesterwerk had moeten worden. Doomsday prepping, ik heb nog nooit eerder hierover een film gezien en ik was dus echt maar, dan ook echt super benieuwd naar deze film. Achteraf is hij me toch erg tegengevallen, en de trailer was daarbij heel erg misleidend in mijn ogen.

Gister heb ik trouwens ook nog de grote naam Cloverfield (2008) gezien. Toch erg lijkend op elkaar maar in een totaal ander concept.

Ik heb een tijdje geleden op national geographic nog de serie Doomsday preppers zitten volgen. Dit zijn uiteindelijk toch zeer interessante mensen maar, ik denk dat er vaak wel een draadje los zit. Ik snap dat je wilt overleven maar, sommigen gaan erg ver in wat ze kunnen en graag doen. Een hele voorraad aan voedsel , onderdak en soms wel een heel complex waar toch nog super goed over na gedacht is. Je moet het maar willen en vooral kunnen, ik zou het ook wel kunnen doen in onze achtertuin maar, ik denk dat moeders des huize dat niet op prijs stelt.

Het verhaal was redelijk maar, de plot twist vond ik erg vervelend. 10 Cloverfield Lane verteld het verhaal over de Doomsday prepper Howard (John Goodman) die ergens een ondergrondse bunker heeft gemaakt tegen oorlogen van buiten af. Hij haalt Michelle (Mary Elizabeth Winstead) uit een auto die verongelukt is, die hij achter af heeft veroorzaakt. Zij en Emmett komen er achter dat Howard helemaal geen lieverdje is die maar blijft beweren dat er buiten iets verschrikkelijks aan de hand is, een chemische aanval. Wanneer ze besluiten terug te vechten en vooral zij besloot aangezien Emmett door Howard vermoord is, komt ze er achter dat er heel wat anders gaande is. Het is een aanval van Aliens. Nou, wat vond ik dat geweldig....

Het concept was redelijk maar ik was totaal niet te spreken over het eind. Ook al zagen de Sci-Fi effecten er prima uit, ik kon er maar niet tegen en ik had totaal iets anders verwacht van deze hele film. Spanning zat voldoende in deze film verwerkt. En eigenlijk vanaf het begin tot aan de ontsnapping bleef het erg spannend en opbouwend maar, het is helaas te slecht uitgewerkt, en dat mindert in mijn ogen toch wel een paar puntjes.

3.0*

Deze vond ik toen die tijd echt vet!

Wat ik me nog kan herinneren was hij gewoon mooi!

En dan ben ik toch bij de film uitgekomen waarna ik toch er naar uitkeek, en dat was ’12 strong’. Er bestond een kans dat ik deze film in de bioscoop wou gaan bekijken maar achteraf ben ik toch wat blij dat ik deze keuze niet gemaakt heb, want ’12 strong’ was een mooi voorbeeld van een taaie film waar je bijna niet door kon komen en dan word een film best snel saai kan ik je zeggen. De film is me toch wel tegengevallen als ik er zo op terug kijk, en dat is spijtig.

De film begint goed, met een paar informatie scénes over de aanslagen op elf september waarbij de ‘Twin Towers’ sneuvelden waarop de film veelal op gebaseerd was. We volgen namelijk een ‘Special Forcers’ team ook wel de "Green Berets" genoemd die op een missie zijn gestuurd in Afghanistan naar de aanslagen van elf september om hier hoge leiders van Al Qaida te executeren. Ze sturen de onervaren kapitein Mitch Nelson (Chris Hemsworth) er op af met een team waarna we een heuse film krijgen waarbij strategisch veel informatie vrij gegeven word.

En dan bevat ’12 strong’ toch een aardig leuke cast waarmee ik me prima vermaakt heb, de ‘ster’ uit de film is natuurlijk, (en je raad het al) Chris Hemsworth die met een leuke hoofdrol toch de film langzamerhand bij je weg weet te kapen. Michael Shannon, Michael Peña en Trevante Rhodes (en natuurlijk nog wat andere namen) vullen zo het team een beetje op, voor mij niet altijd even bekende gezichten (ik ken alleen Peña en Shannon van gezicht) maar dat doelt er niet echt bij deze film op want de film blijft redelijk, en vaak is het beter om dan wat onbekende gezichten te gebruiken en de film word er natuurlijk wat ‘spannender’ door omdat je gewoon weg niet weet wat je moet verwachten van bepaalde prestaties. Navid Negahban deed het goed als General Dostum die samen met Mitch de aanval plant en uitvoerd op de Al Qaida. Voor de rest zijn er genoeg bij rollen en dat soort zaken maar word de film nergens echt interessant qua acteurs.

“The most important thing you take into battle, is the reason why.”

De actie in deze film is soms best ver te zoeken, en daarmee doel ik toch vooral erop dat het eerste uur best saai was om naar te kijken, het werd langdradig en eentonig waarbij de spanning er wat meer in had mogen zitten. Nu snap ik wel dat je een ‘waargebeurd’ verhaal niet om kan toveren tot legendarische vechtscenes die de waarheid van het concept er af haalt maar om er naar te kijken vond ik het soms best tegen vallen, en dan ben ik toch blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien. Toch bouwt de film de spanning en actie geleidelijk op wat fijn is, en dan vooral de aanval op de generaal die men moest hebben om te executeren. Volgens mij was dit de commandant Ahmed Lal die ze moesten hebben, al ben ik hier niet meer vrij zeker van aangezien deze film al een paar dagen terug gezien heb.

Het verhaal was nog wel leuk om te volgen, de Verenigde Staten zijn aangevallen door terroristen en Osama Bin Laden (Al Qaida) word hiervoor aansprakelijk gesteld, ik denk dat iedereen dat stukje geschiedenis wel kent. Amerika besluit een tegenaanval uit te voeren en de nogal onervaren kapitein Mitch Nelson word met een team die kant op gestuurd om een doelwit te executeren met een leger van Al Qaida er bij. Na de dropping komen ze in een kamp terecht waarna we generaal Dostum ontmoeten die Mitch met zijn jongens mee neemt richting het doelwit, rijdend door het Afghaanse landschap moeten ze door dorpen heen wat ze niet vertrouwen, ook hier hebben ze een terugval basis om zo hun plan uit te plannen en klaar te maken. Ze gaan langzamerhand richting het doelwit en komen in steeds gevaarlijker terrein terecht. Eenmaal aangekomen worden er harde gevechten, gevochten maar Mitch en zijn team kunnen het doel executeren en de missie is hierna snel afgesloten.

Toch bevatte de film dan zo op het eind best sterke actie scénes waar Nicolai Fuglsig zeker niet bang is om te laten zien dat de ledematen van mensen in het rond kunnen vliegen, en na wat bom aanslagen zie je dit ook veel gebeuren. Toch vond ik de CGI er perfect uit zien en onder andere de bomaanvallen met het grote vliegtuig zag er nog best goed uit en daar was ik wel het meest van onder de indruk.

En dan komt mijn besluit snel er op uit dat ik ’12 strong’ een lastige zit vond, die niet altijd even goed wist uit te pakken. Toch heeft het eind veel gered en hoewel ik nog moet geloven dat dit team zo heldhaftig op paarden door de vijandelijke linies durfden te rijden was het zeker entertainment om naar te kijken, en daar gaat het al gauw om.

3.0*

12 Years a Slave

WAT EEN FILM!!
Heftig maar toch mooi tergelijk...

Met zo'n film als deze zie je de echte werkelijkheid hoe dat in het echt (misschien) wel is gebeurd.
12 Years a Slave heeft een sterk verhaal in zich. Een verhaal over een man, die zijn leven goed op de rit had, en toen werd gekidnapt en uiteindelijk een slaaf is geworden .
Je kan zien dat het erg treurig was die tijd Denk aan de verrichte mishandelingen.

Ik moet ook erbij zeggen dat Chiwetel Ejiofor hier een knap staaltje acteer werk heeft verricht. Ik vind dat je dat echt goed moet kunnen om zo'n film te maken, en zo'n heftige boodschap naar je toe te sturen op de bank. Natuurlijk geld dit ook voor Lupita Nyong'o en Michael Fassbender.

Natuurlijk was het einde ook gewoon super. Lekker het gevoel van "Haha! Zie je nou wel!" hier meer bedoel ik dan dat hij al de heletijd zegt dat hij een Vrij man is, en dit dan uiteindelijk ook weer word.

Voor een film zoals deze een 4.0* een mooie en goeie score, en dit hebben ze verdient. Ik denk dat hoger iets te hoog gegrepen is.. Omdat het toch wel soms iets te heftig is, en dit sloeg mij eigenlijk af van het kijken, denk hierbij aan al die zweepslagen etc., maar zo zie je wel hoe het nou echt was, en dat was natuurlijk verschrikkelijk voor deze mensen!

Na het zien van de recensie van Theunissen was ik al snel onder de indruk van deze film en wou hem dan ook erg graag zien, héél graag. Van de week kwam een kameraad van mij aanzetten met deze film, dus dat was mooi meegenomen en deze hebben we dan maar gisteren op gezet (net in mijn eentje afgekeken, gisteren hadden we geen tijd meer).

De film was zeer onderhouden, er zitten een paar kleine details in die Harald Zwart goed heeft verwerkt. Dit dus tot zozeer dat we genoeg bloed zien waar het moet, de flares gaven prima licht en de talen waren mooi verdeeld. De Duitsers spraken gelukkig gewoon Duits, en daarom houd ik het meeste van Europeaanse oorlogsfilm tegenover de Amerikaanse versies. Amerikanen doen al gauw de Engelse taal als hoofdtaal en de Duitsers die gaan dan ook Engels spreken, Europeaanse films komen bij mij vaak wat professioneler over op dit gebied, waar ze allemaal gewoon Duits spreken en soms ook nog de moedertaal van het land. En dan kan je denken: wat zijn dit voor zeik dingen, ik let daar gewoon erg veel op omdat de film dan voor mij echter aanvoelt.

Onderhouden, dat kon je wel zeggen aangezien we vaak mee leefden met de rol van Thomas Gullestad die zich voordeed als Jan Baalsrud. De pijn die Jan soms leed was te voelen maar ook de angst waarin hij leefde door het vluchten en soms zat hij echt niet ver van de Duitsers af alleen soms leek het wel iets te mooi hoe hij weet te ontsnappen, de Duitsers waren niet altijd de sukkels zoals hoe ze in deze film voordeden. Maar qua pijn was het ook prima, zo voelde je zijn pijn toen hij zijn teen er afsneed, maar ook zijn pijn van binnen. Jan was niet de enige die pijn leed in de film, zo waren de martelingen ook prima in beeld gebracht, niet al te lang want we zien dit maar een paar keer gebeuren, maar dan zien we wel hoe ze met een naald onder zijn nagel gaan..

De cast was perfect. Thomas Gullestad speelde de rol van Jan Baalsrud prima, een goeie rol over een zeer bijzondere en sterke man en, een held voor de Noren. Jonathan Rhys Meyers speelde een prima rol van de Duitse SS-Obersturmbahnführer / SS-Brigadeführer Kurt Stange, een Duitser die niet snel opgeeft en alles af wil handelen, een mooi kat en muis spel creeërden de twee. Voor de rest lag de cast nog open voor de zus en broer Gudrun Grønvoll en Marius Grønvoll die werden gespeeld door Marie Blokhus en (een hele lange naam) Mads Sjøgård Pettersen. De twee hebben veel betekend voor Baalsrud. De rest van de cast deed het ook perfect maar, om deze allemaal langs te gaan vind ik net iets te veel van het goeie.

Ik zelf ben groot voorstander van meer films over het Scandinavische gedeelte in de tweede wereld oorlog. Zweden was bijvoorbeeld een neutraal land (doel voor Baalsrud om naar toe te vluchten) waar de Duitsers geen macht kenden en , het land was tot zoverre niet belangrijk voor Hitler. Ook kwam dit merendeels omdat Zweden een grote aanvoer betekende van staal en machine-onderdelen aan de Duitsers. Dit meer omdat Zweden niet in de handen wou vallen van Hitler, en met deze aanvoer hadden ze een soort dealtje met de Duitsers gemaakt om neutraal te blijven, en ondertussen hielpen ze ook het verzet in Noorwegen, en de Finnen in de oorlog tegen de Russen. Ik dwaal nu alleen wel een beetje af van deze film, dus laten we maar weer door gaan. Ik ben dus een voorstander van dit soort films omdat we in Scandinavië nog verhalen genoeg over hebben tijdens de tweede wereldoorlog die waarschijnlijk héél mooi zijn op film. Zo was onder andere ook de film ‘Under Sandet’ een prachtplaatje, speelde zich dan wel niet af in Noorwegen maar wel een prachtig Scandinavisch verhaal tijdens de tweede wereld oorlog. Ik zeg: vaker dit soort films!

Omdat er niet veel aandacht geschonken word aan dit soort landen tijdens de tweede wereld oorlog, is het verhaal van Jan Baalsrud ook héél dun en is er maar weinig informatie over deze man beschikbaar. Dit zelfde geldt voor Kurt Stage, of beter gezegd ‘Kurt Friedrich Karl Stage’ waar ook niet al te veel informatie over te vertellen is. Kurt Stage, geboren in Postdam en sinds 1925 (op vijfentwintig-jarige leeftijd) lid van de NSDAP. Blijkbaar heeft hij het hier goed gedaan want in 1933 werd hij gepromoveerd tot SS-Obersturmbahnführer en werd ‘Kriminaldirektor der Polizei’. Tegen 1942 werd hij een baas van de SD in Tromsö en Narvik waar hij dus in 1943 in aanmerking kwam met Jan Baalsrud. Tegen 1944 keerde hij terug naar ‘Marburg-am-Drau’ waar hij de leiding nam over de politie en SD en tegen 1945 wist hij te ontsnappen en sloeg hij op de vlucht richting Oostenrijk maar werd wederom gearresteerd. In 1946 werd hij overgedragen aan Joegoslavië die hem in 1947 ophingen en waar Kurt Stage op 47 jarige leeftijd overleed.

Afijn, hier wat informatie vergeven dan gaan we weer door met de film. En dan wel met het verhaal. Het hoofddoel is om Jan Baalsrud te vinden die wist te ontsnappen aan de Duitsers. De film begint erg hectisch, misschien iets té. En het begin is nogal onduidelijk, wat en waarom is er een boot ontploft en wat heeft men gedaan. Al wel snel word duidelijk dat we hier te maken hebben met verzetsstrijders die aan het vechten waren met de Duitsers, de strijders hadden belangrijke informatie die ze wouden vernietigen maar dat was niet helemaal gelukt. Bijna iedereen was opgepakt behalve de twaalfde man, Jan Baalsrud wist te ontsnappen uit de handen van de Duitsers. Hij werd nog wel beschoten en hier werd hij in zijn duim geraakt, en hij was zijn schoen kwijt. Het raken in zijn duim was erg tof, want hierdoor zagen we echt heel wat bloedsporen op de vloer die de Duitsers ook volgden.

Jan werd gezocht, dag en nacht werd hij door de Duitsers gezocht want Stage kan er niet tegen als er iemand van hem weet te ontsnappen. Toch lukte Jan dat aardig en hij moest koste wat kost richting Zweden komen en onder weg werd hij door verschillende mensen geholpen. Tot hij bij de familie Grønvoll terecht kwam die hem goed wisten te helpen. Ze besluiten hem vervolgens met een slee richting Zweden te brengen, een helse en gevaarlijke tocht. Dit ging ook nog fout, de slee raakte los en de Duitsers kwamen wederom naar hem toe, en toch wist hij weer te ontsnappen door de vuurzee heen en was toen aangekomen in Zweden waar hij de papieren overhandigde aan de geallieerden.

Ook ik vond de scéne met de slee erg gaaf in beeld gebracht, en het was best spannend en vooral leuk om naar te kijken. De setting in de film was geweldig, en die pakt niemand je meer af. Natuur genoeg te zien maar, hoe gaaf was het om de uitkijkpost van de Duitsers te zin, aan de grens van Zweden, erg tof gedaan allemaal en ik ben erg onder de indruk.

Soms vond ik de film wat weg vallen en waren de 130 minuten voor dit onderwerp misschien iets te lang, maar over het algemeen heb ik me uitstekend vermaakt en was de film erg interessant, met een onderwerp wat nog niet heel bekend is heeft Harald Zwart hier een goeie film neergezet

4.0*

127 Hours

Destijds ik 127 Hours voorgeschoteld kreeg was ik een echte wannabe actie. Het liefste wat ik keek was een paar kerels die elkaar helemaal overhoop knalden. Drama... Bleh! dacht ik. Ik was bij een kameraad en die zei "127 Hours al gezien?" waarop ik natuurlijk antwoordde "Nee.". Hij heeft hem meteen aangezet en ik heb echt genoten gewoon. 127 Hours vond ik een super goeie film die ik lekker vond kijken. Het verhaal was goed en het concept ook. ? Het lijkt me mooi klote voor die kerel, zo opgesloten door een steen... Bah! Ik vond dat James Franco de rol van Aron goed heeft gespeeld!

4.0*

Vanmiddag maar even snel besloten om in plaats van een Quentin Tarantino film deze even op te zetten. Ik ben van plan alle films te kijken van de regisseurs die in mijn top 10 staan (welke mogelijk zijn om te kijken). Echter is mijn doel om alle stemmen en meningen gelijk te krijgen is ook nog volop bezig, dus heb ik besloten om ook deze film (met onder andere mijn grote vriend en lieveling acteur Jason Statham) weer eens te herzien want dat was ook nodig.

’13’ wist mij niet te boeien, een vaag concept helpt niet met een leuke filmavond, ik keek vaker weg dan dat de film mij interesseerde. De film had een kaal verhaal, ik kon er niet veel van maken en hij was aardig saai om te volgen. Het enige positieve in mijn ogen is dat Jason Statham nog een enig rolletje heeft en samen met Rourke en dat bepaald voor mij ook de hoogtepunten uit de cast.

Het verhaal stond mij niet aan en het concept ook niet. We volgen Vince (Sam Riley) een jonge klusjesman (elektricien) die de huis van een man op orde probeert te maken. Hij hoort dat de man een lot heeft waarmee hij heel veel geld kan winnen maar komt na een overdosis te overlijden. Vince wacht geen moment en besluit zelf naar het feestje toe te gaan om het gene tegen te komen wat men niet verwacht. Iedereen met een lot moeten in een kring gaan staan en Russisch Roulette spelen en de laatste wint het meeste geld. Vince wint uiteindelijk en word daarna in de trein vermoordt door Statham en Statham denkt vervolgens met het geld er van door te gaan wat later niet blijkt.

Deze film vol met clichés een traag verhaal en een saai concept kon mij niet bekoren en ik heb besloten de film diep te laten zakken in zijn cijfer, helaas.

2.0*

13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

Deze vond ik wel erg gaaf. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe (voor dat ik deze film gezien heb) de nieuwkomers uit 2016 gewoon bar slecht waren, saai en vaak toch geen toppers. Toch raakte ik erg positief na het horen dat Bay weer eens een nieuwe film ging uitbrengen in 2016. Ik ben wat dat betreft geen hater op zijn films. Sterker nog, ik vind bijna al zijn films leuk en dat is voor mij toch altijd wel erg positief.

Dit is weer een waargebeurd verhaal, dat vind ik totaal niet erg. Ik vind het meestal wel boeiend om te zien hoe men een reconstructie proberen te maken van iets wat daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, ook al was het al bijna vier jaar geleden, het blijft heftig. Zeker voor de zes mannen, die gene die er heel uit zijn gekomen dan. Insgelijks met de film American Sniper (2014) die bij mij ook erg sterk binnen kwam.

Michael Bay wist 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi weer vaak genoeg vol te gooien met hier en daar wat heftige vuurwerk waarbij het vaak te onrealistisch werd om te kijken, niet alles knalt uit elkaar met een explosie! Afijn, typisch Bay wat we van hem gewend zijn maar dankzij veelal van deze scenes worden de rustige praat scenes extreem saai en traag om naar te kijken.

13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi had een heel fijn verhaal om te volgen, dat weet ik wel! De zes: Jack Silva, Tyrone 'Rone' Woods, Kris 'Tanto' Paronto, Dave 'Boon' Benton, John 'Tig' Tiegen en Mark 'Oz' Geist vormen een elite-eenheid die uitrukt op zware aanvallen. Het huis van een Amerikaanse ambassadeur word aangevallen, de zes gaan erop af om hem te redden waarna dit mislukt. Ze proberen te vluchten wat lukt en maken zich op voor het ergste, wat helaas ook gaat komen. Hier en daar een spionnen actie en dan kan het gevecht beginnen, wave one. Jihadisten moesten de soldaten blinderen waarna ze zouden uitzwakken, wat ze dachten maar, niks is minder waard. Met nachtkijkers slaan ze hun af en wachten ze op wat komen gaat. Tot dat deel twee komt, met al iets wat meer Bay spektakel en veel gevechten. Wave 3 is het zwaarst maar ook deze overwonnen ze.

13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi wist me toch wel te overtuigen en ik heb met veel vreugde mogen kijken naar het dertien uur durende gevecht waarvoor de mannen mijn respect krijgen. Het concept was ook erg fijn, IS. Tenminste een deel van IS. Wat ik toch eindelijk eens een beetje normaal vind want dit is natuurlijk ook zo in het echt aan de gang. Toch een prima concept en met dit soort actie word het wel vaak fijn kijken, hier en daar een klein minpuntje maar, dat weerhoud mij niet.

4.0*

"I'm Gonna Find That Thing And Blow It's Fucking Head Off"

Zo heel slecht was dit nou ook weer niet? Ja goed, het is een B-film, met zelfs soms een klein C-niveautje maar echt heel irritant vond ik het ook niet. Qua setting is het allemaal natuurlijk rete makkelijk, en brengt ook totaal geen diepgang in het 'weerwolven' thema, maar Glendening zit niet stil en brengt toch een constante spanning naar ons toe, wat het dan wel weer een stuk vermakelijker maakt.

Goed, het is geen goede film nee. Daar moet ik ook wel weer eerlijk over zijn, en het hele weerwolven element valt nogal weg (je ziet het allemaal maar sporadisch voorbij komen), maar het werd met vlagen nog best bloederig en vermakelijk. Het constante kat- en muisspel zorgt er overigens wel voor dat je nauwelijks de tijd hebt om een beetje adem te halen, dat geef ik ook toe. Maar ik heb me er prima mee weten te vermaken.

“When she ran out of these, she ate the green cheese... that she grew on the sides... of her twat.”

Ik kan me eigenlijk vaak wel vermaken met dit soort horrorfilms, mysterieus en ook spannend om te volgen met een altijd denken beeld: “wat zou die nou toch moeten doen?”. Hoewel ’13 Sins’ nou niet bepaald heel bloederig blijkt te zijn, en het horror label wel naar bovenkomt maar niet weet te overtuigen is het verhaal in deze prent toch erg vermakelijk te blijven volgen. De introductie begint al aardig spectaculair, en met een paar vragen worden we de film verder in geloosd en gaat het eigenlijk vrij snel.

Het concept van deze film kon ik overigens erg waarderen, het gedeelte van een bepaalde ‘spelshow’ waar hij in zit voor sadistische rijke mensen (denk ik althans) vond ik erg leuk, dit zie je ook wel vaker als concept en dat vind ik altijd erg vermakelijk. Qua cast is het allemaal best vermakelijk, Ron Perlman die duidelijk gebruikt word als visitekaartje door ‘Daniel Stamm’. Zelf vond ik ‘Mark Webber’ het ook best leuk doen.

De ‘moorden’ hadden voor mij soms wel wat harder gemogen, zeker om het ook echt interessanter te maken. Hoewel het onthoofden van de motorrijders en de arm er af zagen van een pest kop aardig hard waren was het clichématige terugtrekken niet zo interessant en haalde toch wat waarde van de film. Toch weet ik me merendeels te vermaken, en keek hij makkelijk en snel weg.

3.5*

The 13th Warrior

Redelijke actie film die op Netflix aangegeven word als "Actie/Sci-Fi".. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hier weinig sciencefiction aan vind. Waar ik het begin een beetje moeilijk vond beginnen maar na mate de film bezig was je er wel wat meer plezier in kreeg. Soms beetje creepy, vooral in de grot. Kwa actie zit het helemaal snor, en toen was de film echt leuk om te kijken. Bij de actie scene's. Maar goed..

Antonio Banderas ook wel "Ahmed Ibn Fahdlan" speelde een leuke rol. En acteerde redelijk. De rest van de acteurs deden het ook wel leuk, en vechten konden ze zeker.

Het verhaal vond ik soms beetje creepy, zoals ik al zei. Maar aan de andere kant is hij ook wel leuk en goed te volgen.. Het concept is ook wel redelijk.. Wel leuk om een keer gezien te hebben! Ik zelf heb hem gekeken op Netflix.

3.0*

“I don't know, ma'am. I just didn't want my family finding out that I died hiding under a table.”

Hele slechte en vooral saaie ‘Eastwood’ prent. Vreeslijke patriottistische film waar de Amerikanen zeker van geilen maar waar ik me toch erg aan stoorde. En vanaf minuut één werd het al vrij duidelijk waar de film naar toe ging, het levens verhaal van het kleine jochie daar zat ik totaal niet op te wachten maar goed, we moesten natuurlijk wel de geschiedenis van deze Amerikaanse helden zien, helden zijn het zeker.

Ik weet nog wel goed dat deze aanslag gebeurde maar, ik wist ook dat er gelukkig niet heel veel slachtoffers waren gevallen, en dat was gelukkig zo. Ik twijfel er ook zeker niet aan dat de drie heren ook daadwerkelijk helden zijn zeker na hun daden.

Achja, en dan heb je de cast, de kindacteurs waren slecht. En daar wil ik nog niet eens verder op in gaan, heb me er mateloos aan weten te irriteren. Het eren van de ‘helden’ vond ik wel tof van ‘Eastwood’ door ze de hoofdrollen te geven maar, daar is ook alles mee gezegd.

Het is erg geforceerd, voelt ongemakkelijk om soms te kijken en is voornamelijk best saai. Ik heb me er zeker niet mee weten te vermaken anders dat de trein scene het interessants en het leukst was van de gehele film.

1.0*

“I hoped today might be a good day. Hope is a dangerous thing. That's it for now, then next week, Command will send a different message. Attack at dawn. There is only one way this war ends. Last man standing.”

Wat een waanzinnige film en een waanzinnige zit was deze film. Het is wel duidelijk dat mijn favoriete film van dit jaar zich nu al op het witte doek heeft afgespeeld want het is werkelijk waanzinnig wat Mendes met zijn team en de acteurs hier op het scherm wisten te krijgen. Ik ben groot fan als een onderwerp gaat over de eerste en tweedenwereldoorlog maar helaas heeft de eerste nooit veel recht gekregen op goede films, wat bij de tweede wel aan de orde was. Dit kan natuurlijk komen omdat Amerika deze oorlog ook heeft gevoerd en het daarom vooral in dat gebied erg populair is maar, ook is dit vaak het geval omdat de eerste wereld oorlog erg moeilijk is om na te bootsen. En dan bedoel ik niet alleen met set building (want voor sommigen is dat ook moeilijk) zoals de modderige ondergrond wat veel mensen vaak vergeten en de duistere loopgraven, het gaat hem vooral bij de sfeer want deze was uiteraard totaal anders dan bij de tweede wereldoorlog. Afijn, ‘1917’ is dan wel een ware binnenkomer met een prachtige set, grauwe en een nare sfeer over het algemeen maar goed genoeg dat de film je erg goed weet te pakken.

De film heeft duidelijk veel weg van de Amerikaanse tweede wereldoorlog variant ‘Saving Private Ryan’ en gezien sommige filmpjes op het ‘one-shot’ techniek na dan. Echter was dit voor mij niet zo’n groot struikelpunt. Die ‘one-shot’ techniek daar heb ik erg van genoten, en Mendes heeft dit perfect neergezet. Er zat een bepaalde kracht in waardoor je al vrij snel in de film getrokken werd en je de oorlog vooral van de harde kant ziet. Zo de vele lijken in niemandsland, de gesneuvelde paarden maar ook de angstige stille momenten kruipen onder je nagels. Ik heb er werkelijk van genoten en heb dit op zo’n manier nog maar één keer eerder gezien (dacht ik), dus het is nog wel nieuw voor mij.

De cast deed het overigens ook werkelijk perfect. ‘Blake’ en ‘Schofield’ werden perfect neergezet en je merkt gelijk een bepaalde broederschap maar ook een angst bij beide mannen. Hoewel ik nooit had verwacht dat ’Blake’ dood zou gaan, ik dacht eerst dat ‘Schofield’ neergeschoten werd (klopte ook niet) en dat gaf ook een hele twist in het verhaal maar ook hier zag je een prachtig acteerspel. Voor de rest is de film puur gericht op ‘Dean-Charles Chapman’ en ‘George MacKay’ en de rest van de cast daar lette ik niet zoveel op, er sprong verder ook niet echt iemand uit helaas.

Het verhaal was prachtig. De twee jonge jongens krijgen te horen dat de broer van ‘Blake’ in gevaar was en dat ze binnen een aantal uur een bericht moesten afleveren verder op, hiervoor moesten ze wel gevaarlijke wegen trotseren en Duitsers voorbij gaan om het bericht af te leveren. De Duitsers leken ‘gevlucht’ al was dit een opgezet plan om de Engelsen om de tuin te leiden. Eenmaal onderweg komen de twee gevaarlijke gebieden tegen en moeten ze obstakels vermijden om vervolgens bij de broer van ‘Blake’. Helaas overlijd ‘Blake’ en moet ‘Schofield’ deze weg zelf trotseren met veel gevaren om zich heen waaronder de vijand waar hij soms oog om oog mee staat.

De set is erg mooi gebouwd en zeker van het stukje niemandsland kreeg je wel de rillingen. Waar bijna om de paar meter wel een lijk ligt van mens of dier, en dan kom je er wel een klein beetje achter hoe gruwel deze oorlog was. Al zijn de heftigste dingen nog lange na niet voorbij gekomen. De bunker van de Duitsers was duister, grimmig en best spannend en natuurlijk de mooie groene wijde buiten de oorlog om, de gebieden die nog niet aangetast waren door de oorlog.

Er zijn echter helaas een paar punten waarom de film voor mij net geen volle score wist te pakken. En dat was toch wel even het stukje dat ‘Schofield’ van de brug springt (ook te zien in de trailer). Dit zag er wat slecht uitgewerkt uit helaas. Maar ook het einde, wanneer ‘Schofield’ de broer heeft gehaald kakt de film weg. Na het contact voelde de film doelloos aan en kon hij mijn concentratie niet meer houden. Gelukkig dat de film dan ook snel eindigt.

Dus ja ik heb heerlijk genoten van deze film, en ben blij dat er eindelijk eens een film van de eerste wereldoorlog met deze aandacht gemaakt werd en hopelijk volgen er velen. Want er is nog zo veel te vertellen en zo veel te laten zien, veel meer gruwelijke momenten. En als dit de juiste regisseur krijgt worden deze net zo goed of misschien nog wel beter dan deze ‘1917’. Zeker het kijken waard.

4.5*

“You missed one here, any pets? -No...”

Toch nog wel een redelijk vermakelijk thriller filmpje. De film begint vrij leuk maar soms wat verwarrend met de zogenaamde ruzie tussen vader en dochter. We weten dan nog niet alle feiten wat er gebeurd is en dat maakt de personage van ‘Sarah’ toch wel een kleine tuttebel. De film begint daarnaast ook rustig, even kennismaken met de cast en dat duurt gelukkig niet al te lang want al snel komen we uit bij de mysterieuze gebeurtenissen en de spannende momenten.

Toch is de film zeker niet bijzonder te noemen, de film kent dan best een leuk verhaal maar qua horror valt het toch allemaal nog wel wat tegen. De film oogt duidelijk op een b-film en vaak kunnen dit tegenvallers zijn, hoewel ‘1BR’ toch verrassend genoeg best leuk uit de kast kwam. De film voelde namelijk nogal doorsnee aan maar niks was minder waar.

De cast deed het oprecht allemaal best tof. Ik vond natuurlijk de hoofdrolspeelster een strakke rol spelen. ‘Nicole Brydon Bloom’ weet als ‘Sarah’ sterk over te komen. De dame weet een goed, angstige blik over te brengen en ze zat heerlijk in haar rol. Ik ben best positief dat ik haar in de toekomst ook wel in de ‘grotere’ titels te zien zou krijgen. Ook ‘Giles Matthey’ deed het aardig.

We volgen ‘Sarah’ die is gevlucht uit haar ‘huidige’ leven om opnieuw op te starten in L.A. Ze heeft namelijk haar vader betrapt op het vreemdgaan met de verpleegster van haar zieke moeder en wil hem daarom nooit meer zien. Ze gaat opzoek naar een huisje en komt in een appartementen complex uit waarna ze er intrekt en een leuke toekomst tegemoet lijkt te gaan met een leuke buurt en een erg leuke buurman.

Maar niks is minder waar als ‘Sarah’ constant s’ nachts wakker word door geluiden die de leidingen maakt en iets wat rond dwaalde in haar huis, het is namelijk verboden om dieren mee te nemen en dat heeft ‘Sarah’ wel gedaan, ze word hierna bedreigt en het word ook serieuzer. Tot op een avond dat haar kat in de oven gestopt is door de inbreker en ze gegijzeld word. Het blijkt dat de o zo leuke buurt toch niet is wat het leek en het is een soort community om het leven beter te laten worden. Het complex veranderd in een gevangenis en ‘Sarah’ word als het ware ‘gebrainwasht’ om het leuk te vinden en er bij te willen horen. Ze krijgt de mogelijkheid te ontsnappen, dit lukt haar en daarna eindigt de film vrij snel.

‘David Marmor’ weet een perfectie sfeer te creëren op het gebied van spanning en angst maar, ook op het feit dat we in een gesloten en geïsoleerde plek zitten. Zeer aangename film, die ook zeker niet lang duurt. Ik had echter wel wat gehoopt op meer horror in de film. Dit was echt weinig en vrij zwak dat ik deze 'bloederige' scenes wel wat mis.

3.0*

Dit tweede deel maakte totaal geen indruk meer, en was misschien ook wel randje bedroefend. We volgen hier O’Connor die wederom in het straatracen zit maar dit keer hulp krijgt van een maatje om dat Torreto even in ons achterhoofd moet blijven zitten, en het verhaal niet echt meer opgepakt word van deel twee, kleine beetje althans.

Nee, dit tweede deel daar ben ik in het algemeen geen fan van. Er word een matig verhaal geboden, prima actie scénes maar de race scenes zagen er echt niet uit. Voor de rest kunnen we het wel allemaal na lopen maar is de film vrijwel net zoals zijn voorganger alleen dan zonder Diesel erin, en op Benzine loopt deze film voor geen meter.

De cast heb ik ook al merendeels besproken maar is buiten Walker en Tyrese Gibson om vind ik het allemaal niet zo heel spectaculair meer en dat is echt wel jammer. Eva mendes was leuk om te zien maar vulde niks bijzonders in en ook de rest van de cast viel dus best mee.

Het verhaal was matig, we volgen O’connor die wederom mee genomen word door de FBI om een klus te klaren, hij moet namelijk een grote crimineel opsporen en inrekenen en haalt hier hulp van zijn ‘vriend’ bij die het daar duidelijk niet mee eens was. Samen komen ze in het circuit terecht van de crimineel en moeten nu zien te overleven en moeten hun best doen om niet op te vallen.

Tja, niks bijzonders en je kon er ook niet veel over zeggen, de film stelt niet zoveel voor.

2.0*

2 Guns

Eindelijk snapte ik eens een keer een Verhaal in een film

En wat voor 1.

Het was een Goeie film, helaas wel minder dan ik had verwacht

Genieten kon je in de film en hoe

Er zaten aardig mooie actie stukken in.

Naar het einde toe werd het saaier, saaier en saaier.

Maar de eindscene was toch wel Wauw !

Ook weet ik niet... Was het alle laatste stukje nou een hint naar 2 Guns II? Of misschien wel 3 Guns of 4 guns. Wie weet

3.0

“Wars don't start with explosions. They start with silence.”

Toch best een heftige documentaire. Althans wat je echt heftig mag noemen, de beelden in het ziekenhuis zijn schrikbarend en zeker naar om te zien hoe ze nog zo jong gered moeten worden maar, dat het ze dan bijvoorbeeld toch niet leuk. Het is gewoon slikken als je een baby binnen zag komen en je merkte echt wel op dat ook hun het hier gewoon heel moeilijk mee hadden (wat compleet begrijpelijk is). Niet leuk om te zien. Maar daarbuiten om vond ik het ook wel weer genoeg. Misschien was ik persoonlijk ook wel meer benieuwd naar een wat meer achtergrondverhaal, al is het duidelijk wat voor doel de regisseurs hanteerden.

Het is geen pretje om te zien, en ik denk dat zo'n beetje elke Europeaan wel naar dit soort beelden heeft gekeken, echt iets nieuws vond ik het ook niet. Filmpjes over doden in Oekraïne gaan vanaf het begin van de oorlog al de wereld over, en ik merkte dat veel dingen niet veel met mij deed, misschien heb ik dan wel geen gevoel maar het was wel een gemis in deze docu. Toch voel je echt wel de angst van deze mensen, en het is echt sneu wat er gebeurd. En ik denk voor de mensen die zich juist niet echt hebben verdiept in deze oorlog, hiermee toch wel meer daglicht te zien krijgen.

Wederom een herziening en we komen steeds dichterbij het einde van mijn doel, en dan kan ik me eindelijk weer eens volledig gaan richtingen op mijn andere lijstjes want ik wil dit er gewoon zo snel mogelijk uit hebben en klaar hebben. Toch verveel ik me geen enkel moment met het herzien van films, en kan ik precies mijn visie nu vergelijken met mijn eerdere visie hoe ik naar bepaalde films keek en de vergelijkingen zijn vaak best groot maar niet bij deze film. Deze film had ik aardig recent nog wel eens gezien maar nooit wat onder geschreven en nu vond ik het wel een mooie geschikte tijd om dit maar eens te doen.

Een héél CGI spektakel maar, net iets te veel waardoor sommige scénes er best slecht uit zien. Dan voornamelijk het rijden met de limo door L.A. vluchtend voor de wegzakkende grond vond ik er amateuristisch uit zien, zeker met zo’n marketing erachter want ik kan me nog goed herinneren hoe erg deze film in de ‘spotlights’ stond en hoeveel mensen deze film wel niet wouden zien. Toch wil ik niet helemaal liegen en waren sommige dingen echt wel fascinerend om te zien, wat een geweld er soms bedacht werd vond ik erg gaaf, vooral wanneer de aarde explodeerde terwijl er een radio zender werd gemaakt, vond ik er super tof uit zien.

De cast vond ik prima, John Cusack speelde een prima rol als Jackson Curtis en ook zijn familie deed het prima, niks op aan te merken. Maar wat heb ik wederom kunnen genieten van Woody Harrelson en dat is zonder enige twijfel een acteur die ik ontzettend erg waardeer. Zijn rol was dan niet groot in ‘2012’, wel weer fantastisch.

En het verhaal is niks bijzonders. De aarde vergaat, zo verluid het al de hele film en Jackson is natuurlijk de gene die overal van weet te ontkomen, vluchten en te overleven wat natuurlijk onrealistisch als de pest is maar, zo gaat het de hele film. Ze moeten zien te vluchten naar bepaalde ‘Arks’ waaruit ze kunnen overleven van de tragedie wat zich afspeelt, en hoewel dat de ondergang van de aarde was zie je dat nergens in terug aangezien de aarde nog gewoon één bolwerk is, dus echt de ondergang is dit niet.

En dan was dit een redelijke herziening die op geen enkel vlak echt héél interessant en realistisch wist te worden en dat is dan wel merendeels jammer, ik zag het al wel aankomen van ver want ach: het is maar een film toch? Ondergang films weten altijd mijn aandacht te pakken omdat ik als persoon best geïnteresseerd ben in dit onderwerp en er veel mee bezig ben, dus het uitkijken van de film was geen probleem.

3.0*

21 & Over

Mijn moeder sprak voorafgaande over een typische 'Wesley film'. Ja, mijn moeder kent me nu ook al een tijd en die weet dat dit soort films meestal tieten bevat. Al vond ik dat hier nog mee vallen.. Eindelijk hoor. Normaal gesproken heeft ze wel gelijk, dan is het seks, drugs, alcohol en een boel naakte meiden. Nee, om deze film kon zelfs mijn moeder soms lachen, en dan vooral door de dronken Aziaat denk ik. De titel zegt al een heel deel van de film. 21, dat is Jeff geworden. En dan alleen maar drinken, drinken en nog een drinken... Matig verhaal, beetje te vaak mee ge maakt. Net zoals het concept bij dit soort films. Het acteren was oké, vond het wel geinig gedaan.

2.5*

“I tell you what, anybody tells you money can't buy happiness is full of shit.”

Voor de hand liggende en doorsnee politiethriller die overigens heel goed wist uit te pakken en waar ik me toch nog best mee heb weten te vermaken. De film stond al sinds 2019 in mijn lijst maar, ik was nogal sceptisch en best bang voor een bom aan clichébeelden die we naar ons toe gegooid zouden krijgen. Gisteravond was ik opzoek om eens weer een wat actievollere film te kijken na een matige komedieavond en na even zoeken viel deze film mij op waardoor ik hem ben gaan kijken en, achteraf ben ik toch nog aardig verrast en heb ik me nog best vermaakt. Tja, het is nogal doorsnee en cliché maar de uitwerking is strak en onderhouden, waardoor de film beter wegkeek.

En uiteraard, waar ik zo gauw mogelijk mee wil beginnen is de leuke rol gespeeld door ‘Chadwick Boseman’, de acteur die helaas is komen te overlijden aan darmkanker in het overigens verschrikkelijke jaar ‘2020’. Hij laat enkele goede film na, zo deze die in mijn ogen toch helaas nogal underground is, en niet zo populair dan ik eigenlijk had verwacht bij deze film. Ja, hij speelde een vermakelijke en niet al te moeilijke rol als ‘Andre Davis’. ‘Andre’ verloor zijn vader op zeer jonge leeftijd door geweld en hij staat daarna in het leven als koelbloedige kikker die er van verzekerd is alle politiemoordenaars op te pakken en op te sluiten. Wanneer er twee overvallers in totaal acht agenten neerschieten moet hij een klopjacht beginnen tegen de daders en is vast besloten ze te pakken met het geweld tegen zijn vader in het achterhoofd.

Voor de rest kent de film nog wel een aardige cast. Waar o.a. ook ‘Stephan James’ heel goed speelde en ik eigenlijk constant dacht dat het een broertje was van ‘Boseman’. Een strakke rol als schurk, met een zacht tintje die namelijk niet zoveel pijn en verderf wou zaaien. Naast hem stond ‘Taylor Kitsch’ die daar wel wat harder in was, en dat evenwicht was echt goed zichtbaar in deze film. Voor de rest een prima cast.

De ‘plottwist’ vond ik wel geinig, niet heel bijzonder te noemen overigens maar, het paste wel precies in het plaatje voor deze film. Ik zag het al wel een beetje aankomen aangezien er genoeg aanleidingen waren voor zo’n event te gebeuren. Het verhaal werd daardoor wel leuker, de film werd spannender maar het voelde op het eind wat langdradig misschien, althans de opsomming van het verhaal moest daar snel uitgelegd worden, dus het was misschien eerder slordig dan langdradig maar, het had op zich niet zozeer op die manier gehoeven.

Tuurlijk gebeuren er een paar dingen in de film waarvan je wat vraagtekens had, zo vond ik het frappant dat ’Frankie Burns’ ook opeens in die metro stond uit het niets wat ik dan weer wat vaag vond. Voor de rest zijn er best leuke momenten, kent de film aardige actie en een heel simpel maar wel leuk verhaal. En zo had ik nog best een leuke zit!

21 Jump Street

Wat heb ik gelachen om deze film, en zeker van genoten.

Twee malloten die politie agent zijn... Vind ik altijd wel geniaal!

Channing Tatum en Jonah Hill vind ik goed bij elkaar passen en dat laten ze ook wel zien...

3.5* is prima voor deze film! En ik heb opzich erg zin om deel twee te gaan zien!