Opinions

“If a lion eats someone, and you lock it up, and you say, don't do that again, and ten years later you let it out, what happens?”

Hierbij dank ik hartelijk onze vrienden van ‘Pathé’ voor het gratis delen van deze film, die ik ook mooi via de PS4 kon streamen op mijn televisie. Toch nog even mee gesnoept deze middag maar ik had er eigenlijk totaal geen verwachtingen van, ik had ook nog niet eerder gehoord van deze film dus ik liet mij eigenlijk compleet verassen. Toch weet ‘Pathé’ wel wat ze weg geven, want achteraf bleek het toch niet zo’n hele goede film te zijn.

De cast vond ik wel redelijk. Althans ‘redelijk’, de cast kende een paar leuke en vrij bekende namen. ‘Henry Cavill’ deed het wel tof, als de vrij ruige politieagent. Al mocht hij het scherm wel delen met de onwijs prachtige dame ‘Alexandra Daddario’, die het overigens ook wel leuk deed als ‘Rachel’. Maar voor mij was toch de echte uitschieter, die het voor mijn gevoel het leukste deed en zo ook overkwam was toch zeker ‘Brendan Fletcher’ die de gestoorde verkrachter en moordenaar ‘Simon’ speelde.

Toch, weet ‘David Raymond’ helaas niet overal de spanning goed vast te houden. Het begint eigenlijk vrij spectaculair met een vluchtende dame die vervolgens zelfmoord pleegt en de vondst van allemaal vrouwen in een kelder en daarna wanneer de ondervragingen beginnen weet de film zijn sterkte niet vast te houden en kakt die steeds meer in. Het einde van de film was dan nog wel leuk, met een toffe plottwist.

Het verhaal is vrij duidelijk en niet bijzonder genoeg om echt door te nemen. Concept is vrij standaard, we kennen het wel maar blijft altijd wel leuk om te zien. De film blijft aardig onderhouden op alle locaties. Toch blijft het voor mij geen ware topper, en past die leuk in zijn genre.

3.0*

Eindelijk deze film dan ook eens gezien. Deze had ik vorig jaar aangeschaft tijdens de horror challenge en oktober maand maar heb hem wel laten liggen en aangezien ik eerst de laag scorende films wil verwerken deze maand en zo alles wil opbouwen (het leuke bewaar ik voor het laatst) heb ik deze maar aangezet die verschillende cijfers weet te behalen. Hier op MovieMeter scoort hij niet echt goed maar op een Letterboxd scoorde hij vrij goed. Dus met wat gemengde gevoelens de film ingestapt en helaas slechter er uit gekomen.

Mensen die een heerlijk horror filmpje willen kijken hoeven deze niet snel aan te zetten, er is maar weinig bloed of spanning te bekennen in de film die zeker na een goede veertig minuten toch wel inkakte en niet meer bijzonder wist te worden. Nee, echt horror is het natuurlijk niet en qua bloedgebruik is de film best slecht. Die ene zombie die we zo nu en dan zien zijn leuke toevoegingen maar wederom niet spectaculair. Voor het horror effect hoef je de film echt niet aan te zetten, de hoopjes as is gewoon zand ergens van de Nevada woestijn of de plaatselijke zandbak geplukt en spanning kent hij niet.

Thom Eberhardt zet van alles in om zijn skills te tonen maar het werd nergens bijzonder, en hij slaagde nergens echt goed in. Ja, er was een bepaalde sfeer die de film trok wat goed aanvoelde en het verlaten stad gedeelte werd goed uitgewerkt. Ook moest de film het van de kleur hebben wat erg fijn was om naar te kijken en nergens irritant. Het is gewoon dat ik iets meer bloed en vooral meer zombies had verwacht, misschien iets persoonlijks maar wel iets wat tegen werkte. En de zombie-cop zijn dingen waarmee hij toch zichzelf wel even liet zien, waarvan ik wel wat blijer werd.

Verhaal was leuk, de mensen wouden naar een bepaalde komeet kijken als deze vervolgens een groot deel van de bevolking uitroeit, sommigen in zombies veranderen en sommige overleven het. We volgen twee zusjes, de ene werkt in een bioscoop en de ander heeft huiselijke ruzie met haar stiefmoeder(?). Eenmaal als de komeet geweest is komen de twee weer bij elkaar en komen ze erachter dat er iets mis is met de wereld, de twee ontmoeten vervolgens wat meer mensen waarna ze mee genomen worden in een bepaalde testlab. Hier weten ze uit te komen en vervolgens weer een leven op te bouwen in de verlaten wereld.

“See, this is the problem with these things. Daddy would have gotten us Uzis.”

Nee, dit was helaas een tegenvaller. Te veel actie en een vreemde vorm van komedie die nergens echt wist te slagen. Maar de nadruk op horror werd er niet snel gelegd en dat viel aardig tegen, best jammer want ik had na een tijdje wel wat zin in de film aangezien hij zeker de eerste dertig minuten wist te boeien, maar de komeet kwam misschien iets te snel waardoor de film langdradig verder ging. Nee, net niet.

2.0*

Night of the Creeps

Vermakelijk horror filmpje met een vleugje komedie in B -kwaliteit. Ik ben weer terug in de game bij de Film >> Filmgames >> Horrorfilm challenge zomer 2016 topic en daarvoor wou ik graag Night of the Creeps voor gebruiken waar ik echter geen spijt van gekregen heb. Het enige feit dat mijn TV twee keer vast liep onder het kijken van de film en ik maar besloot om het verder op de PC te kijken was erg irritant maar, dat mocht de pret niet bederven.

Fred Dekker bewijst hier dat hij toch wel een degelijke klasse heeft. Zijn verfilming van RoboCop 3 (1993) was doodsaai en niet om aan te zien, waar ik toch een beetje van opkijk omdat Night of the Creeps toch een goeie film is, in mijn ogen dan en ik mij hier juist niet heb zitten vervelen en toch erg vermakelijk was. Ja, hij zit ook in de B-klasse maar dat mag soms de pret nog niet bederven.

Night of the Creeps brengt een redelijk Zombie verhaal maar dan vervormd gefilmd, dit keer zijn geen beten of iets dergelijks maar een soort Usain Bolt slakken. Een soort van slakken om zomaar te zeggen die afkomstig waren uit de ruimte, waar onder andere de begin scene over ging. Van de lelijke jaren 1900 aliens waarbij ze nog met veelal kostuums rond rennen, wel prachtig gemaakt wat dat betreft. Een beetje, in mijn ogen nogmaals, vreemde vorm van Living Dead Virus maar, erg leuk bedacht.

Het verhaal was geinig. We gaan terug in de jaren '50 waar dus een capsule afgeschoten word van een ruimtevaartstation. Deze belande op aarde en een stelletje gaan er op af. Wanneer de jongen aan het zoeken is en aangevallen word door de slakken word het meisje geslacht (Wachtend in de auto) door een gestoorde dwaas die al op een killing spree was in de buurt van hun. Prachtig mooi geschoten in zwart / wit als ze in deze tijdsfase gaan.. Dertig jaar later, we zitten nu in de jaren '80 een high-school met verenigingen. Twee jongens worden uitgedaagd om een lijk voor een andere vereniging te leggen. Wanneer ze dit proberen ontwaken ze het zombie lijk en ontstaat er paniek. De 1 naar de andere worden gepakt door de slakken en het word een chaosje. En zeker de kat zag er gaaf uit, haha!

Toch is de film wat minder in het horror gedrag. Een typisch B filmpje kun je herkennen aan de manier waarop deze film het brengt. Het duurt soms net iets te lang dat er eens actie komt. Maar, wanneer er wat was, was dit wel echt vet! Onder andere de kat maar, ook de tweede lijk die was gemaakt en in de lijkschouwing weg liep met een schaar in de nek. En op het eind een enorme invasie van zombies die de film een 'knallend eind geven' maar, toch wat verlicht door liep. Concept was echter wel erg vet en ik heb genoten van Night of the Creeps!

4.0*

“They're coming to get you, Barbara, there's one of them now!”

De ‘godfather’ van de zombie films, zo heb ik deze film wel eens omschreven op het web zien staan maar zelf heb ik hem nog nooit gezien. En nu was ik er wel een beetje klaar mee en ik wou eens de zombie klassiekers van George allemaal gezien hebben. Ik heb alleen ‘Dawn of the Dead’ nog gezien omdat de re-make één van mijn favoriet is. Het begin van een tijdperk waar de zombie (hier soms nog aangeduid als ‘Ghoul’) een start maakt in mijn ogen van populariteit, het is bij mij ooit begonnen bij ‘George A. Romero’ en het is bijna schandalig dat ik ze nog niet allemaal heb gezien van hem.

De film kent een prima sfeer die je eigenlijk best makkelijk meepakt in de film maar, spannend ging het helaas nergens worden. Ik kan best begrijpen dat dit voor destijds doodeng was maar nu kan ik de spanning niet vinden. De film kan hierdoor best traag over komen zeker als we een constante lijn in het huis zelf krijgen met weinig actie, natuurlijk het draaide om overleven maar het is telkens net iets te slap.

De film begon vrij leuk op een kerkhof waar broer en zus een beetje zaten te discussiëren en zelfs eventjes een onderlinge ruzie kregen. Toen er opeens een zombie op het veld liep die de broer vermoorde en de zus genaamd Barbra. Barbra komt uit bij een huis waar ze zich schuil houdt als Ben ook aankomt. Hij besluit haar te beschermen en het huis af te sluiten voor de buiten wereld. Daarna komen ze nog wat mensen tegen die zich schuil hielden in de kelder en samen moeten ze er voor zorgen dat ze kunnen overleven maar dat loopt niet helemaal volgens plan. De aantal zombies neemt toe en ze kunnen zich langer niet meer verweren. Het verhaal was dus wel geinig maar ook niet heel bijzonder, en het was allemaal iets te lang in het huis waardoor het best saai werd om naar te kijken.

De cast was wel leuk. De stijl van horror uit de oudere jaren komt snel terug, die mooie ingezoomde shots op de angstige gezichten van de acteurs. Het verhaal viel wat tegen maar, je komt hier wel uit op de opkomst van de zombiefilms zoals we ze kennen, hier waren ze nog niet zo heftig als nu, rustiger en een heel ander perspectief achter het wezen. Ook deze kan ik waarderen. Erg leuke zit en zeker een mooie start om de zombie films nu eens goed na elkaar te gaan kijken.

3.5*

Night of the Living Deb

Ik vond persoonlijk Night of the Living Deb toch nog wel een leuke film. Deze komedie / horror film over zombie's is mij bijzonder goed bevallen en ik heb eigenlijk helemaal geen doorspoel neigingen gehad, wat ik zo af en toe bij b-matige zombie films veel heb aangezien sommige echt niet om naar te kijken zijn en gewoon eigenlijk super bagger. Toch doet Night of the Living Deb veel goed want ik heb veel om hem moeten lachen en heb achteraf prima genoten.

Ik vond het acteerwerk van sommige wel wat achterwegen en dat had de film dan toch wel wat beter kunnen doen. Het verhaal is klein, simpel maar prima om te volgen en het concept is wel herhaald. De film heeft veel weg van Shaun of the Dead (2004) en dat is wel jammer. Toch nog een prima filmpje en zeker het kijken wel waard, het is zo af en toe wel een film die veel doorspoeld uit zich zelf, geen introductie of wat dan ook maar je zit direct al een meid die een jonge graag wil versieren. Toch zien de zombies er goed uit en de film was, voor de zoveelste keer, wel vermakelijk waardoor ik zelf een prima avontuur heb beleefd in Night of the Living Deb.

3.0*

"It's funny, isn't it, though. I mean, we evolved out of the water, and some part of our reptilian brain knows we're not supposed to be there anymore. But... I guess that's why we try to tame it so hard. It's like trying to conquer death...”

Wanneer een film eigenlijk promoot met de naam James Wan ben ik eigenlijk best snel verkocht. Ik vind het namelijk een waanzinnige horror regisseur en hij heeft me eigenlijk altijd weten te verassen met zijn films, en te vermaken; dat is nog beter. Alleen eigenlijk in verloop van tijd verdwijnt Wan's naam eigenlijk steeds meer onder deze film, blijkbaar heeft hij ooit een keer dit idee gehad of er iets mee begonnen maar, echt Wan werk daar leek het neit op. En dat vond ik best jammer want, ik wou deze film een eerlijke kans geven ondanks het feit dat ik vooraf al best sceptisch was over het concept, een water demon of watergeest, geen idee hoe je het moest formuleren maar, makkelijk ziet het er niet uit.

En dat is precies wat deze film laat zien. Moeite om het echt interessant te maken. En dat is ook gelijk wat er hier fout gaat. Eigenlijk vanaf het begin tot aan het einde weet de film niet echt te boeien, horrorelementen komen nauwelijks voor en voor dat kleine beetje gore wordt niemand warm (je ziet één diepe snee in zijn hand, en dat bloedt natuurlijk). Al is het gore niet iets wat je verwacht bij een film als dit hoor, al weten ze nou ook niet om het verder ook interessant te maken. Echt jammer is dat hoor, want de film verdiende sowieso een stuk meer. Maar goed, je moet dan toch als kijker wel even wachten tot je de eerste aanrakingen hebt met de duivel, en dan ziet dat er ook nog onwijs slecht uit.

Dit zijn van die AAA-projecten waar ik weinig mee kan. De film biedt eigenlijk een anderhalf uur aan lege inhoudt en je moet vermaakt worden met een nogal saai zwembadfeest en daarnaast wat onderzoek over wat er nou precies gaande is in dat huis. Tja, is het allemaal zo interessant? Nee. En dat is precies wat deze film onwijs zwak maakt.

Neem daarbij toch wel een saai verhaal en je hebt deze onwijs saaie horrorprent. En helaas weer onder de naam van Blumhouse, die zo goed begon maar nu toch te veel van dit soort B werkjes uitpoept. Echt heel jammer. Maar, het had ook niet veel beter kunnen worden.

“Why you pursue something is as important as what you pursue.”

Ja! Dit was erg vet! Ik heb deze film wederom al een langere tijd uitgesteld maar, om welke reden weet ik niet. Ik denk dat ik al een beetje een voor gevoel had dat dit een toppertje kon gaan worden, en je bewaart altijd de laatste pareltjes voor het laatste. En of dit een pareltje was, want op het eerste oog leek mij deze film niet zoveel te boeien, een best bijzonder concept en een verhaal die ik nog niet vaker ben tegengekomen, door dit originele script ben ik ook wel deze film meer gaan waarderen, omdat je niet weet wat het allemaal te bieden heeft. En dan blijkt het ook nog een waar gebeurd verhaal te zijn, dan breekt mijn klomp al helemaal.

Het kom wellicht ook wel een beetje omdat mijn relatie met ‘Jake Gyllenhaal’ steeds beter word en ik steeds meer fan van hem word als acteur. Het was al een door mij goed beoordeelde acteur maar na het zien van onder andere films als ‘Prisoners’ is mijn interesse steeds meer gewekt, wellicht dat ik ook wat van hem wil terug zien binnenkort. ‘Gyllenhaal’ is in ieder geval lekker op dreef in deze film en komt best gestoord over, iets wat hij ontzettend goed kan en dat laat hij ook maar weer eens zien. Dat neemt niet weg dat de rest van de cast het overigens ook leuk deden, waaronder ‘Riz Ahmed’ als zijn side-kick waar hij ontzettend veel misbruik van maakte en ook ‘Rene Russo’ deed het leuk.

Het verhaal is best ziek maar een erge wijsvinger op de realiteit, niet alleen dat het een ‘waargebeurd’ verhaal was maar, wat dacht men van tegenwoordig dat iedereen in bezit is van een mobiele telefoon met een 5 mega pixel camera en noem maar op die vanuit hun patersbak lekker gaan filmen hoe een zwaar ongeluk is gebeurd, waarbij ook het slachtoffer zichtbaar is en dit vervolgens verspreiden. Echt te ziek. Goed dat deze film er dus komt, ook om daar een kleine zucht naar te blazen.

Ik heb me uitstekend vermaakt met het verhaal. Waar je constant kan denken dat de film gaat in kakken blijf je eigenlijk op het puntje van je stoel zitten omdat je nieuwsgierig bent wat er telkens gaat gebeuren. De gretigheid van ‘Louis’ werkt daar zeker aan mee die telkens de grenzen verlegt om zo beter werk te leven en meer te verdienen.

Het concept was ook erg tof en ik heb me uitstekend vermaakt met deze prent. Een uitstekende zit waar mijn drie euro via ‘Pathé Thuis’ weldegelijk goed gespendeerd zijn en daar heb ik geen spijt van. Ook een nieuwe binnenkomer in mijn top 500 en ik weet zeker dat ik nog lange niet klaar ben en uitgekeken ben op de fantastische acteerprestaties van ‘Gyllenhaal’.

4.5*

“I didn't join the police force to kill people.”

Onverwachts toch best een leuke zit. Dat is meer omdat ik het begon echt heel taai vond om doorheen te komen en dat zette voor mij al gauw een stempel op deze film die ik later weer uit kon vegen. Deze film stond tot gisteren (15 november) op de streamingsdienst ‘Netflix’ dus ik had hem snel even meegesnoept om nog te kijken, hij stond immers nog in mijn kijk-lijst. En toch moet ik toegeven dat dit een erg leuke misdaadflick is uit het heerlijke jaren tachtig New York, wat in mijn ogen altijd erg sfeervol is, wellicht ook daarom mijn favoriete stad en nummer één op mijn bucketlist.

Maar zoals ik al zei, het begin vond ik best saai. Het verhaal kwam wat moeilijk opgang en liet ons liever langdurig kennismaken met de hoofdpersonages en het concept dan er wat actie aan te pas kwam. Dat duurde even (op wat straatrovers na) en daarna begint de film zijn weg te vinden en wordt het steeds leuker om te kijken en te volgen. Toch ook wel omdat het verhaal dan eindelijk zijn doel begint te bereiken en we eindelijk wat leuke vooruitgang te zien krijgen.

‘Sylvester Stallone’ heeft er duidelijk zin in met zijn vreselijke hakjes, echt nog typisch iets uit de jaartelling daarvoor maar het volmaakt wel zijn personage. Leuke rol die hij immers ook prima vertolkt voor ons, niet al te moeilijk, simpel good american cop rolletje. Toch wel de absolute uitblinker in deze film is voor mij onze eigen ‘Rutger Hauer’, die niet alleen een erg goede rol neerzet als ‘Wulfgar’ en dit erg goed vertolkt, hij laat ook zien waarom hij nou een internationale ster is geworden, en dit is zeker een rol die daar aan bij mag dragen, erg goede rol van hem.

Voor de rest zoals ik al zei kwam de film wat laat op gang maar, qua actie werd het daardoor wel een stuk beter. Het enige is dat ‘Malmuth’ soms wat kansen links laat liggen, dat neemt niet weg dat er ook prima scenes in zitten zo vond ik de scene in de metro heel tof gedaan als achtervolgingsscene en ook uiteraard de scene in de gondel is goed, helaas merkte je wel dat de tijd waarschijnlijk op was (of het budget) en het einde eigenlijk iets te makkelijk is afgekapt, daar had voor mij wel veer meer in gezeten en in mogen zitten.

Neemt niet weg dat dit achteraf een erg leuke zit is geweest. Prima cast, leuk verhaal en een heel mooi ogende 80’s New York voltooid deze film.

"My sister used to live here with me, until she was murdered. One of the demons did it.”

Hele toffe jaren tachtig horrorflick, niet echt een slasher althans; niet zoals we het gewend zijn. Want er loopt hier zeker geen moordenaar rond met een groot mes nee, Lenzi kiest ervoor om de moordenaar op een stoere motor te zetten. Waanzinnig leuk concept was dit zeg, en zeker verfrissend zo eind jaren tachtig, waar we dus een stormvloed aan slashers hebben mogen ontvangen. Toch is het niet helemaal zoals we gewend zijn, de moordenaar loopt hier niet rond met een onwijs groot mes om mensen af te slachten, nee we volgen een moordenaar op een motor die op verschillende manieren vooral vrouwen vermoord, en dat ook vooral met elektrocutie.

Het verhaal is opzich oké, daar is ook niet heel veel aan op te merken verder en dat is misschien opzich ook wel jammer. Lenzi heeft een duidelijk doel voor ogen; de bikers moesten zogenaamd heel stoer zijn, de moorden zijn snel en makkelijk maar, de make-up is echt fantastisch. Zelfs zo goed dat je bij eentje het vlees zit lekken van de botten, dus de film is op momenten zelfs nog best gore maar, het had allemaal iets vlotter gemogen. Omdat er best weinig kills te zien zijn (er hangt ook maar weinig sfeer om de moordenaar heen), is de film gevuld met veel onzin en dat is jammer.

Lenzi heeft met de tweede film die ik van hem zie me wel heel erg vermaakt. De Playboy-contest was toch wel heel leuk om te zien, dus je krijgt wat dat betreft ook nog wat vrouwelijk schoon naar je toe gegooid, al voelde het soms toch wel een beetje aan alsof Lenzi zich daar vooral niet veel mee bezig wil houden.

Ik ben niet geboren in die tijd, ik heb die tijd ook niet meegemaakt maar, ik hou wel echt van films uit de '80's en ik heb altijd al gezegd dat ik die tijd heb gemist, want het ziet er zoveel beter uit dan de tijd waarin ik opgroei en opgegroeid ben.

The Nightmare before Christmas

Daar heb ik dan eindelijk ‘The Nightmare before Christmas’ gezien en ik moest zeggen, het was best wel een leuke film. Als ik het goed zag was dit animatie uit klei gemaakt, niet waar? Ik ben nog niet echt thuis met deze anitmatie versie, ik ben wel erg bekend bij de gegenereerde computer animaties die bijvoorbeeld veel door Disney gebruikt word en de Japanse animatie films wil ik nog steeds wat meer oppakken maar, er is nog zooo veel om te kijken!

Ik zat gister een beetje door Netflix te scrollen en ik kreeg opeens donders veel zin om een kerstfilm te kijken, eh het is de 27e van November en over welgeteld 26 dagen krijg ik lekker kerst vakantie, kan niet meer wachten! Toch had ik geen zin om een volledige kerst film te kijken, toen ik The Nightmare before Christmas langs zag komen wist ik het zeker. Een film dat bungelt tussen Halloween en Kerst (mooie tijd van het jaar) die toch veel plezier met zich mee brengt: ‘The Nightmare before Christmas’.

The Nightmare before Christmas brengt eigenlijk geen grote inbreng in een verhaal. Het verhaal is best wel slapjes, klein en compact maar, ook wel weer leuk. De ‘pompoenenkoning’ wil wel eens iets anders proberen, geen Halloween meer maar hij wil iets anders mee maken. Hij komt bij een aantal bomen uit wat allemaal verschillende feesten heeft: Thanksgiving, Pasen, Kestmis etc. Hij kiest om bij Kerstmis naar binnen te stappen en komt in een super mooi landschap uit, met sneeuw, arrensleeën en meer. Hij vind het geweldig en zal wel eens de kerstman zijn, waar hij ook daadwerkelijk voor kiest.

Met het ontvoeren van de kerstman, een eigen kerstpak en verlepte cadeaus gaat hij richting de aardbol en deelt deze speeltjes uit. Heel het kerstfeest valt in duigen dat jaar door mr. Pompoenenkoning maar, eind goed al goed.

Hoewel het klei-animatie gloednieuw voor mij is, tenminste hoe deze film is gemaakt, is de film prima om uit te zitten. Af en toe word hij wat langdradig maar 76 minuten is aardig kort, dus lang met dat probleem kom je niet te zitten. Hoe het verhaal werd verteld stond me dan wel niet echt aan (veel in zang vorm), het is wel een leuk verhaaltje. Al om al, prima te doen maar een topper is het niet voor mij!

3.5*

Wederom houden we de flow van het herzien er in, en aangezien het weekend is wil ik deze mooi laten beginnen met een leuke horror film. Me keuze was al snel gevallen op deze, aangezien ik hem eerst wou kijken op het weekendje weg wat ik eerder dit jaar had maar helaas is het daar niet gelukt, al had ik het begin wel een stukje gezien. Gister avond toch maar opgezet en zonder al te hoge verwachtingen deze film maar even bekeken, soms best lastig omdat ik aardig moe was. De film word nergens spannend, en hoewel ik me best kan inleven dat hij destijds super eng was, is dat denk ik na alle horrors die ik heb gezien vooral rond deze tijd, de effecten die ze destijds gebruiken niet meer veel indruk weten te maken (om me daadwerkelijk ‘bang’ te maken) maar, het blijft super tof om naar te kijken.

Zoals ik al zei werd het nergens echt héél spannend, en daar kan je soms best om gapen en word de film soms wat lastiger om te blijven volgen. Aangezien het verhaal ook niet overweldigend is en er maar weinig spanning aanwezig is zakte mijn interesse soms iets te vaak weg waardoor je ongeconcentreerd naar het beeld gaat turen en je soms met andere zaken bezig begint te houden, je mobieltje kan dan geregeld aangaan. Toch kende de film leuke effecten, werd er mooi gebruik gemaakt van wat bloed en waren de aanvallen van Freddy toch ook niet mis.

De cast was prima, Mark Patton speelde een prima rol als ‘Jesse Walsh’, de jongeman die op ‘Elm Street’ is komen wonen. Kim Myers speelde ook een leuke rol, en geinige achternaam. Dan moet ik gelijk denken aan de horror-concurrent van Freddy Krueger genaamd ‘Michael Myers’, haha. Kim speelde de rol van Lisa Webber, het vriendinnetje van ‘Jesse Walsh’. Maar de top rol was uiteraard voor Robert Englund die zich wederom mocht voortbewegen als de het grote gezicht ‘Freddy Krueger’.

“Mommy? Why can't Jesse wake up like everybody else?”
“Oh, honey, he's all right. He's just having a bad dream.”

Het verhaal was geinig. We beginnen de film met een comeback voor Freddy, die met een bus inrijd op een zandvlakten waarna we de eerste nachtmerrie mee krijgen. Jesse Walsh word wakker en het blijkt dat hij nu geteisterd word door de gevaarlijke Freddy Krueger, en hij schreeuwt de boel bij elkaar. Op een dag komt hij wederom in aanraking met Freddy die hem zijn handschoen geeft, en meld dat Jesse hem moet helpen. Krueger wil graag in de huid kruipen van Jesse Walsh om zo weer mensen te vermoorden en dat lukt hem aardig, nadat ‘Krueger’ de coach van Jesse vermoord heeft word een teamgenoot de volgende die Jesse altijd pestte. Ze moeten nu van alles doen om Krueger weg te krijgen die na een redelijk saaie eindscène overleed maar, de aller laatste scene laat wederom zien dat het nog steeds niet klaar is.

Het verhaal speelt zich af in de ogen van Jesse die ‘overgenomen’ word door Freddy Krueger. Leuk om te zien en leuk bedacht maar toch iets te simpel en makkelijk uitgewerkt. Toch blijven de films met Krueger erin altijd leuk, en ik stop er zeker niet mee, ook dit tweede deel was prima te doen alleen kon het op veel vlakken toch een stukje beter.

2.5*

Blijkbaar heb ik ooit deze Wes Craven horror al wel eens gezien, aangezien ik er al op gestemd heb. Ik kan me echt niks van deze hele film herinneren, waarschijnlijk een valse stem. Maar dan toch, nu ik gisteravond deze film heb gezien heb ik puur genoten van deze horror klassieker, wat een toffe film vond ik dit. Je hebt natuurlijk drie klassiekers in mijn ogen, horrorfiguren die in mijn jeugd vooral ‘eng’ waren en dat zijn Michael Meyers, Freddie Krueger en Jason Voorhees. Mijn engste nachtmerrie, horrofiguur is altijd al Freddie Krueger geweest, waarom? Dat weet ik totaal niet meer maar voor mij was hij wel het angstaanjagends van de drie. Ik weet nog wel donders goed dat een maatje van mij destijds een echte handschoen had gemaakt met ook van zulke messen er op zoals Freddie Krueger hem ook had, och wat waren wij verliefd op dit personage.

Ik moet zeggen dat ik Heather Langenkamp een beetje irritant vond, vooral een irritante personage. De rest deed het prima en ook Johnny Depp deed het prima in deze film als 21 jarige. De absolute topper in deze film is natuurlijk Robert Englund als Freddie Krueger want wat heeft hij een te gekke rol neer gezet. Ik moet zeggen dat het gewoon heerlijk oldskool jaren ’80 op horrorgebied geacteerd is met overdreven geschreeuw, angstgezichten die er niet uit zien en noem zo maar op maar, dat maakt ook een film als ‘A Nightmare on Elm Street’ erg sterk.

Wes Craven heeft ons hier een meesterwerk laten zien en ik vind het erg jammer dat de man in 2015 ons heeft verlaten. Toch laat Craven ons wel iets achter, een archief aan horrorklassiekers en het feit hoe je een horror leuk maakt want het hoeft niet altijd overdreven spannend te zijn, zo overdreven dat er zo vies overheen gekwijld word dat er gewoon geen drol meer aan is. Nee, Craven laat hier zien hoe je met een angstaanjagend personage (in dit geval een verbrande Krueger), lekker wat bloed en een mooi verhaal toch een super gave (en in geen enkel geval enge) horror film neer te zetten. Iets wat ze de laatste jaren nog maar weer eens moeten leren want tegenwoordig komt er meer bagger naar buiten dan dat een horrorfilm daadwerkelijk leuk is.

Zoals ik al meerdere malen laat weten bevat ‘A Nightmare on Elm Street’ een te gek verhaal. Het is zeker geen verhaal waarvan je moet denken dat het een topper is, want soms is het verhaal best simpel maar het word nergens echt slaapverwekkend of saai dat je met je concentratie niet meer uit komt. Het verhaal begint bij Tina die klaagt om nachtmerries. Wanneer ze Nancy en Glen uitnodigt om een slaappartijtje te houden worden ze gestoord door Rod, het vriendje van Tina. Wanneer ze de nacht in gaan word Tina hardhandig vermoord en Rod komt als nummer één op de lijst te staan als verdachten. Wanneer Rod opgepakt word, word ook hij door een nachtmerrie vermoord (hij word opgehangen) en dan komt Krueger snel uit bij Nancy. Nancy word ook geteisterd door de nachtmerries en vraagt Glen om op haar te passen. Wanneer Nancy bijna doordraait en hij moeder ook gaat Krueger eerst naar Glen om hem uitschakelen om vervolgens ‘rustig’ met Nancy aan de gang te gaan. Nancy probeert Krueger uit te schakelen en te twee gaan al vechtend door het huis waarna ze denken krueger uitgeschakeld te hebben maar een mooi open eind de film verraad en Krueger nog gewoon leeft.

Nancy’s moeder had eerder bevestigd dat ze Krueger wel kende, want ze had met een paar andere buurtbewoners krueger vermoord omdat hij een kindermoordenaar was en hebben hem levend verbrand. Als wraak gaat hij terug naar de kinderen van de mensen die hem vermoord hebben.

Qua camerawerk was de film prima, een regie van Craven die niet kapot te krijgen is en zelfs na al ruim dertig jaar nog steeds spiksplinternieuw overkomt en gewoon niet saai te krijgen is door zijn nostalgie. Al om al, heerlijke film en verheug mij op de volgende delen alleen ben ik wel bang dat ook deze serie uitgemolken is.

4.0*

“How's this for a wet dream?”

Goh, dat is ook alweer zo’n elf jaar geleden dat ik en een oude kameraad van mij (die ik nu niet meer spreek) verslaafd waren aan deze film, absurd bijna. Ik kan dan eigenlijk ook wel met veel zekerheid zeggen dat ‘Freddy Krueger’ mijn favoriete horrorpersonage is in de filmwereld. Meestal als wij horrorfilms keken was het een ‘A Nightmare on Elm Street’ film en het was zelfs zo erg dat mijn kameraad destijds zijn handschoen (en tevens wapen) had nagemaakt. We waren dus echt wel fan van deze man, en het liefste heb ik de originele uiteraard. Deze remake is zeker niet slecht maar, ik herinnerde het mij beter. Toen verkies ik het origineel boven deze (wat me vrij logisch lijkt), ondanks dat deze film lekker in het doorsnede van de film duikt en daar vooral geen touwtjes om heen wind, de film duurt wat dat betreft niet zo heel lang en dat zorgt er voor dat ‘Bayer’ ook nog eens moet haasten, wat uiteindelijk te merken was in de productie van de film.

Wat me eigenlijk wel opviel was dat de horrorscenes best vermakelijk zijn, althans ‘Bayer’ deinst er niet voor terug lekkere gorescenes in de film te proppen wat in mijn ogen volledig past bij zowel het concept als beeld voor een (en deze) horrorfilm. Deze gore scenes (het is overigens niet héél extreem wat je ziet) zijn over het algemeen goed onderhouden en komen goed naar voren. Dit brengt het horrorelement goed op zijn plek, en maakt ‘Freddy Krueger’ als moordenaar toch weer een stukje leuker.

Wat ik wel vond was dat ‘Bayer’ verkeerd met zijn sfeer werkte, althans als die er überhaupt wel was. In mijn ogen en na mijn beleving werd deze film nergens echt héél spannend, waar echt je haren van overeind gingen staan. De meeste scenes zijn erg makkelijk uit te denken, en vooral enorm voorspelbaar. ‘Bayer’ werkt daarnaast ook nog met de nodige ‘jumpscares’, die (en je raad het al); niet jumpy waren. Het was nogal goedkoop en dat straalde het ook wel af, het werkte in ieder geval niet en dat was misschien zonde van zowel tijd als moeite. De film kwam namelijk erg goed tot zijn recht wanneer we ‘Freddy Krueger’ bezig zien in “zijn wereld”, en hier moest de film het ook van hebben.

Daarnaast vond ik de cast prima. Ik denk dat het gewoon een smet blijft dat ‘Robert Englund’ deze film niet heeft gespeeld als ‘Freddy Krueger’. Het originele gezicht van dit horrorfiguur kan het in mijn ogen ook het beste vertolken, en nu ‘Jackie Earle Haley’ het heeft gedaan mis je toch het één en ander, het voelde immers ook niet echt meer aan als ‘Freddy Krueger’, wat al helemaal verkeerd was voor een film als dit. Was zijn acteerwerk dan ook bagger? Dat niet, ik vond hem redelijk spelen. Als is het voor mij toch gewoon niet DE ‘Freddy Krueger’.

Maar toch heeft deze film mij een leuke filmavond bezorgd, de film duurt ook gewoon niet lang wat het uitzitten nogal makkelijk maakte. Het verhaal was ook niets bijzonders, we kennen het verhaal allemaal denk ik wel uit de voorgaande films, en daar wijkt deze film dan ook niet tot nauwelijks vanaf. Alle elementen komen terug, zoals o.a. ook de zingende kinderen met het typerende liedje, heerlijk. Het is echt om je voetjes omhoog te slingeren en vooral achterover te leunen.

En dat is misschien dan ook wel de afsluiter van mijn horrormaand, vandaag is het Halloween maar, ik weet niet of ik dan zoals altijd een ‘Halloween’- film kan kijken. Dit was een waardige afsluiter van mijn “horrormaand”, en het blijft gewoon een leuke film.

“Oh God, not again!”

Duistere en erg zwarte komedie film met toch zo zijn fraaie horror elementen waar ik helaas iets meer van had verwacht dan wat we kregen. Dit bizarre werkje weet overigens een lange uur mij wel te verbazen en aan te trekken ook al gebeurd er niks heel goors, hij is best geinig te volgen. ‘Ben Blaine’ en ‘Chris Blaine’ weten er overigens wel wat van te maken qua verhaal, een interessant verhaal over moeite hebben van een bepaald verlies. Toch word de film na een uurtje toch wel erg eentonig en daardoor wat saai en na de zevende seks scene was ik er ook wel een beetje klaar mee dat er weinig veranderde.

Dat is misschien persoonlijk ook wel het gene wat voor mij deze film een beetje genekt heeft aangezien ik het verhaal noch concept erg interessant heb gevonden tijdens de zit. De film begint eigenlijk vrij vlot met het ongeluk van Nina en de ontmoeting van ‘Holly’ en ‘Rob’ wat stuit op liefde. Daarna volgt al gauw de eerste seksscène wat ik overigens niet zo ramp vond om naar te kijken en dan begint het eerste lugubere gedeelte van de film, leuk!

Daarna volgt al gauw wat meer van deze scenes de film wist maar weinig nieuwe leuke horror elementen toe te voegen. Had persoonlijk bijvoorbeeld verwacht dat Nina steeds bozer zou worden en de twee echt verkeerd zou gaan teisteren, dit was meer psychologisch, leuk voor even maar niet zo eentonig.

Qua acteerwerk zat de film juist weer goed. ‘Fiona O'Shaughnessy’ als ‘Nina’ weet zeker op momenten vrij leuk over te komen en met de moeilijke rol wist ze aardig over weg te kunnen. Al was ik meer een fan van ‘Abigail Hardingham’, prachtige dame die gezien mocht worden, en dat kregen we ook. Tevens ook sterk en vrij overtuigend geacteerd en samen met ‘Cian Barry’ vormde ze toch een leuk duo.

Dus nee, het was zeker niet de film die ik had verwacht en was totaal anders uitgepakt. Dit keer gelukkig wel goed uitgepakt want het verhaal was voor langere tijd toch boeiend genoeg nog te volgen en moest soms ook lachen om de duistere komedie. Helaas waren de laatste dertig minuten het zwaarste omdat het toen eentonig werd.

3.0*

"Traitor, listen! You have just three days to return the Golden Ninja Warrior to our master! Hear and obey!”

"Listen to me, traitor! I believe that you've received the death message from our ninja empire. Ninja is supreme and you have double-crossed it! Why did you do that?”

"The ninja empire is evil! I have to reform the ninja empire! That is why I took away the Golden Ninja Warrior!”

"You've got three days in which to return the Golden Ninja Warrior, or else you die!”

“Go to hell!”

Als je denkt dat het nog niet fouter kan dan alle B-films die ik kijk, komen we nu aan bij deze C-regisseur Godfrey Ho die eigenlijk alleen maar van dit soort rotzooi weet te produceren, al was het stiekem dit keer best vermakelijk. Verbaasde me ook totaal niks om Richard Harrison hierin te zien, die is natuurlijk helemaal gemaakt voor rollen zoals deze film. Het is allemaal verder niet zo heel bijzonder hoor, ik denk dat de fans van Ninja films hier wel wat mee kunnen, al zal het voor velen een hele taaie zit gaan worden en moet je ervan houden.

Want zoals ik al zei: een film van een C-regisseur betekent dus simpelweg gewoon een C-film. Dat het verhaal eigenlijk nergens op slaat lijkt me geen hogere wiskunde, dat het productioneel een mislukking is, is gewoon echt jammer. Want de scenes sluiten nergens op elkaar aan, zijn ontzettend snel of zonder enige diepgang, en dan heb je die verschrikkelijke overlopen ook, wat gewoon een simpel knipje is en je bent opeens in een totaal andere setting. Er is geen touw aan vast te knopen, en dat maakt het echt heel erg jammer, daar had de film toch wel meer punten kunnen pakken.

Het verhaal is dus ook niet heel boeiend. We zien “Ninja Master Harry” (lol) die een goud beeldje steelt genaamd de “Ninja Warrior”. Dit beeldje hoort bij een ninja meester die van dit beeldje speciale krachten krijgt, alleen wil Harry voorkomen dat de Ninja Empire dit beeldje in handen heeft, omdat deze kwade dingen kan gaan doen met het beeldje en diens krachten.

Buiten dat vrij matig verhaal om zit er ook nog wat actie. Al moet ik dat “wat” gewoon wel omzetten in een overload aan actiescenes. De één nog slechter dan de andere, alleen wel heel vermakelijke kost. Althans het is ook maar hoe je het als vermakelijk moet gaan zien, je weet waar je naar kijkt en het is zeker geen topproductie, dus dan is dit inderdaad wel vermakelijke kost om gezien te hebben.

Ik ga zeker wel meer films kijken van Godfrey en/of Richard Harrison. Het is en blijft een C-film dat spat er ook gewoon van af en meer krijg je ook echt niet. Kostuums oogden vrij goedkoop, al doet de hele film dat en is het geen verbazing. De film wist me dus wel gewoon te vermaken, ondanks dat het dus geen verhaal kende maar, misschien duurde het allemaal wel wat te lang. Een anderhalfuur is voor een B-product wel prima te behappen alleen hier vond ik dat toch wel steeds taaier worden.

De film won overigens zijn punten door de Garfield telefoon, dat was op zich behoorlijk komisch . Tja, weet wat je opzet zeg ik dan maar, dan weet je ook wat je kan verwachten. Zeker geen hoogstaande productie, wel erg vermakelijk.

“There's nothing more reliable than a man whose loyalty can be bought for hard cash.”

Zo op het eerste gezicht leek mij deze ‘Polanski’ film best leuk. Dit kwam voornamelijk omdat ik zelf ook wel geïnteresseerd ben in het occulte en daar graag dingen over lees, een film als dit kwam daar natuurlijk wel dichtbij, en ik moest ook wel eens grijnzen als ik bepaalde rituelen zag. Dit soort films kunnen eigenlijk altijd heel veel kanten op maar, ‘Polanski’ kiest ervoor vooral de saaie kant in te schieten van deze film, waardoor de film toch te lang aan gaat voelen, en dat was zo niet nodig. De film had immers mijn volledige interesse gewekt om twee redenen, morgen is de film van ‘Netflix’ afgehaald dus dan moet je vaak even opschieten als je hem nog wilt zien maar, ook omdat ‘Johnny Depp’ zijn rol heeft in deze film. De acteur is nu natuurlijk ontzettend actueel in het nieuws en deze kende ik nog niet van hem, en ik ben best een fan van zijn werk.

Het script vond ik best interessant, natuurlijk omdat het occulte mijn interesse gauw weet te wekken, de film in zijn concept vond ik ook aangenaam. Waar ‘Depp’ de rol speelt als boekendetective en op een ongewoon klusje word gezonden om twee kopie-exemplaren te vinden en te onderzoeken welke echt is maar, tijdens zijn zoektocht door Europa krijgt hij telkens ongewenste gasten op zijn weg en maakt hij toch wel bijzondere dingen mee, waaronder veel mensen om hem heen dood gaan. Toch weet ‘Polanski’ de film dusdanig saai uit te werken, dat het concept de film toch veel moet dragen. Het verhaal is leuk maar, word op een gegeven moment toch ietwat eentonig en zelfs erg voorspelbaar waardoor je de film eigenlijk al kon uittellen terwijl je nog eventjes moest kijken. Het laatste half uur was dan ook wel erg lastig voor mij om daar mijn aandacht bij te houden.

En qua acteerwerk laat deze film ook veel punten liggen. ‘Johnny Depp’ speelde een aardige rol maar, kwam erg ongeïnteresseerd over, dit zorgde voor geen vuurwerk in zijn werk en was verre van bijzonder te noemen. Tuurlijk was zijn personage wellicht wat ingetogen, eigenlijk was de gehele uitwerking van zijn rol toch middenmaat. We kennen betere rollen van hem, ook in rond deze leeftijd van hem. Ook ‘Emmanuelle Seigner’ vond ik heel traag, en dun acteren. Waar de actiescènes toch lachwekkend werden, omdat die er zo houterig uitzagen dat het niet eens interessant of spannend was deze scenes te volgen. Een rol die eigenlijk totaal niet nodig voelde maar, er wel was. Jammer, had zo veel meer ingezeten.

Toch vond ik het eerste uur best prima uitzitten, het script boeide me enigszins en het mysterie zat er nog goed in. Na een ruim uurtje werd de film me te langdradig, en was het thriller gedeelte nog steeds niet aanwezig, wat ik overigens de gehele film wel een beetje heb gemist. De film had van mij part wat duisterder gemogen, dit toch ook wel aangezien het concept wat juist duister hoort te zijn. Dit zorgde voor een vertekend sfeertje, die helaas niet goed uitwerkte in de film.

Dan valt me deze film toch te veel tegen, en heb toch iets te veel verwacht van deze film. Ik denk dat de poster van de film het met duister is van deze hele film, en dat is best triest. Voor een doordeweeks vermaak, is de film meer dan geschikt maar, het is echt geen hoogstaande prent.

Super film! Vond het super leuk om naar te kijken!

Jackass is als het fout gaat dan is het erge pijn.

Dit is 1x fout, en dan zie je dood..

Was echt leip

“First prize is a chance to live, second prize... you really don't want to hear what the second prize is.”

Het is al weer een aantal jaar geleden dat mijn moeder de DVD van deze film had meegenomen van de ‘Wibra’, volgens mij kostte die destijds daar een euro. Het is eigenlijk te lang geleden om dit een waardige herziening te noemen, dit komt gewoon meer omdat ik eigenlijk niet zo heel veel meer van deze film heb onthouden. Het enige wat ik vooraf wist was dat ik het vroeger al een vrij trage en wellicht saaie film vond, en dat was eigenlijk onveranderd. De film duurt bijna twee duur, dat is voor mijn gevoel toch een half uur te lang. Ik had hem op een één of andere manier in mijn lijst gestopt voor films die ik erg graag wou zien, dus ik heb hem dan ook maar snel aangezet want mijn verwachtingen waren erg laag.

Qua setting vond ik het wel erg vet. Het script is flinterdun, dat wel maar, het idee van zo'n gevangen eiland vond ik wel wat hebben. Ook het feit dat er twee beschavingen op het eiland woonden vond ik prima, een goede en een slechte beschaving. Toch was dit het eerste wat mij opviel, waar eigenlijk veel meer mee gedaan had moeten worden. Denk hierbij misschien aan meer encounters, of een wat sneller verhaal met meer actie. Qua setting (zoals ik al zei) vond ik het wel prima. Het zelfgemaakte kamp vond ik leuk om te zien, en dat vertelde veel over het sfeertje wat de film kent. Al is het allemaal wat traag, ik vond het allemaal niet heel boeiend.

De cast is eigenlijk het enigste wat me het meest opviel. En dit was voornamelijk door de hoofdrol van ‘Ray Liotta’. ‘Ray’ is in 2022 (vorig jaar) komen te overlijden, en hij staat bij mij wel erg bekend. Voornamelijk door zijn rol in ‘Goodfellas’. Hoe hij hier speelt is eigenlijk niet te vergelijken, want in deze film vond ik zijn acteerwerk toch slechter dan wat ik had verwacht. Niet dat hij het héél slecht acteerde maar, ik herkende zijn acteerwerk niet zoals de eerder benoemde film. En misschien had ik daar dan wel meer van verwacht én, denk ik als dat meer het geval was had dat ook zeker deze film kunnen redden. Voor de rest vond ik de cast wel prima, al was het allemaal niet heel bijzonder. ‘Stuart Wilson' vond ik eigenlijk nog de enige die echt vermakelijk over kwam, en ook interessant was.

Het verhaal vond ik ook niet heel bijzonder zelf. De ‘ontsnapping’ waar eigenlijk alle pijlen op gericht staan vond ik nou niet heel geweldig. De film wijkt te vaak hier van af, en misschien had de film zich daardoor ergens anders op moeten richten wat helaas niet gebeurde. Ook de speciale effecten vond ik meerendeels echt waardeloos, zeker wanner het er in voor kwam. Neem bijvoorbeeld de explosie op zee, er triest.

De film duurt simpelweg; te lang. Daarnaast zit er maar weinig vaart in en had het allemaal van mij wel wat pittiger gemogen, korter en actievoller. Nu vond ik de film gewoon traag maar, dat heb ik allemaal al gezegd. Zeker niet voor nog een herziening waardig, ik laat het mooi hierbij.

No One Lives

Een lekkere horror film die goed en fijn weg kijkt en dat je, je aan actie niet hoeft te vervelen. Ook het vrouwelijk schoon komt hier en daar om de bocht gelopen en nee, dat is totaal niet erg . De film zit kwa horror helemaal goed. Hier en daar worden mensen wel lekker afgeslacht en ook het hunten was leuk om naar te kijken. De film begon wat mysterieus maar werd later wel duidelijk. Alleen van thriller vond ik de film erg mager. Had eerder Actie/Horror kunnen wezen, na mijn mening dan. Er viel ons wel 1 ding op. Ze hebben een aquarium in hun woonkamer staan maar, waar zijn de vissen?

Luke Evans speelde een hele leuke rol en ik vond hem echt geschikt voor de rol. De vijf boefjes deden het ook wel leuk, en natuurlijk moest er groot "WWE Studios" in beeld komen dus ja, George Murdoch kwam om de hoek gelopen. Ook wel in de WWE wereld 'Bordus Clay'. En het meeste waar we raar van op keken was van Lindsey Shaw. We wisten waar ze in speelden maar konden niet op de naam komen. Moze was haar naam, en dat was in Ned's Declassified School Survival Guide of ook wel Ned's survival gids. Waar ik vroeger echt een paar uren aan heb besteed. Helaas vond ik niet alle acteurs zo goed acteren. Alleen Luke en Lindsey vond ik het goed doen. Brodus Clay helemaal niet.

Het verhaal was oke alleen soms ietsjes te mager.. Het concept was ook wel goed. Nog best wel verrassend ook had hem slechter verwacht. Leuk om eens tussendoor te kijken maar niet van het hoogste niveau. Al om al leuk om eens gezien te hebben dus.

3.0*

Mijn opener voor de maand is deze toch wel leuke Sci-Fi horror geworden. Ik zag deze film op Disney+ en het leek me eigenlijk een best leuke film, en prima voor op de zondagavond nadat ik terug was uit de kroeg na een leuke maar goed gevulde dag. Deze film duurt wat dat betreft al niet heel lang dus het was een vrij makkelijke keus en ik heb een zwak voor films die gaan over Aliens en al helemaal als je deze dan vervolgens ook ziet. Deze film heeft het, en ik aarzelde eigenlijk niet. En dan moet ik toch toegeven dat ik een vermakelijke filmavond heb gehad, ik vond dit wel lachen eigenlijk en kon me er erg mee vermaken.

De film begint eigenlijk direct wel leuk, en zit er eigenlijk gelijk in. Het eerste contact vond ik ook erg gaaf en het kat en muisspelletje was ook heel leuk. De film doet eigenlijk nergens echt vliegkwaad mee, en dat is ook maar goed. Spanningsopbouw was voldoende aanwezig waardoor de film nog relatief spannend kon worden maar, wel met vlagen. De film is soms iets te donker, al hielp het wel mee dat ik merendeels van deze film gewoon lekker in het donker heb gezien, het kon iets beter. Ook qua CGI vond ik het soms wat tegenvallen, dat had ook op meerdere plekken toch een heel stuk strakker gekund.

Ook vond ik de film maar vaag qua verhaal, en daar snapte ik niet altijd veel van. Je wordt eigenlijk naar kant noch wal gestuurd en het werd nergens nou echt duidelijk wat er is gebeurd met haar moeder of familie, wat de aliens er precies doen en waarom ze zo belangrijk is. De film tracht wel pogingen hierna alleen was het vooral erg onduidelijk. Zoals ik al zei, ik heb me aardig weten te vermaken met deze alien film. Een leuke film om zeker mijn horrormaand mee te starten die ik toch wel heel erg kon waarderen.

“The function of man is to live, not to exist. I shall not waste my days in trying to prolong them. I shall use my time.”

Het einde van een tijdperk is hier, het einde van ik denk toch wel mijn favoriete ‘James Bond’. De film die meermaals is uitgesteld dankzij een nog steeds durende pandemie en een film waar ik toch met smacht op heb zitten wachten. Ik ben altijd wel fan van de ‘James Bond’ films en kijk er altijd weer naar uit, het is zeker niet mijn favoriete filmserie maar, ik vermaak me er wel mee. Het blijft een heerlijke film met veel vrouwelijk schoon, clichématige actiescènes en een pakkend maar toch ook boeiend verhaal.

De film begon ontzettend gaaf in een sneeuwgebied waar we een moeder met haar dochter zien. De moeder is duidelijk ziek en haar dochter moet voor haar zorgen, er komt echter een moordenaar die kant op die vervolgens zijn introductie maakt. ‘Rami Malek’ is namelijk als ‘Lyutsifer Safin’ prima gecast en speelt de perfecte bad guy, heerlijke duistere rol. Na deze introductie gaan we al gauw verder waar we op hadden gehoopt, ‘James Bond’.

Daarna loopt de film gewoon lekker door en kent het een erg vermakelijk verhaal. We ontmoeten eerst het hele bataljon van ‘Spectre’ die worden vermoord door een mysterieuze moordenaar. ‘Bond’ moet erachter zien te komen hoe, wat, wie en waarom? Zo komen we erachter dat er een nieuw gif is ontstaan doormiddel van nanobots die mensen willekeurig kunnen vermoorden dankzij DNA. Dit was eerst ontwikkeld voor de MI7 dienst maar valt in de verkeerde handen. Het goedje, ‘Heracles’ genoemd, is daarna een wapen wat tegen de mensheid kan worden gebruikt, en aan bond de taak deze van de aardbodem te laten verdwijnen al is dat niet zonder slag of stoot.

De setting is natuurlijk weer prachtig, prachtige landschappen een en daar ga ik altijd héél erg goed op. Vooral in Italië was het in mijn ogen echt genieten met deze film, de hele sfeer daar was gewoon top en daar ging ik lekker op. Ook de actie was perfect, er zaten heerlijke actiescènes in die van begin tot eind wisten te boeien, de actiescène in het lab waar ze ‘Heracles’ stelen vond ik wel heel gaaf. Het is echter alleen jammer dat ‘Bond’ gewoon kogels kan ontwijken, dat maakt het soms weer wat onrealistisch.

Ook de cast was prima, en uiteraard alle lof naar ‘Daniel Craig’ voor het vertolken van de rol van ‘James Bond’ wat hij heel goed heeft waargemaakt de laatste vijf films (dacht ik, dat het er zoveel waren). Hier merkte je echter soms wel dat hij er wat klaar mee was, en acteerde niet altijd even goed als wat hij hiervoor heeft laten zien. Ook overigens alle lof naar ‘Léa Seydoux’ die hier ook wel een leuke rol neer zet, en natuurlijk ‘Rami Malek’ maar die heb ik hierboven in een spoiler al meer genoemd. Zelf vond ik overigens wel jammer dat we niet zoveel zagen van ‘Christoph Waltz’ als ‘Blofeld’, daar was het snel mee afgelopen.

Is het de beste bond film? Nee, zeker niet. Maar, het is een waardige afsluiter met toch wel één van de beste concepten die ik tot zoverre heb gezien in deze film reeks, ik moet er echter nog wel een bult kijken maar ik kon gewoon niet meer langer wachten om deze te zien. Ik heb me overigens gewoon prima vermaakt hoor, en dat alles door het positieve wat ik hierboven heb genoemd. En uiteraard eentje voor in mijn eindejaar lijstje.

“Give me the goddamn kitty cat bracelet, motherfucker!”

Heerlijke film, hier geniet ik nou echt van. Je hoeft er in ieder geval geen verwachtingen bij te leggen maar wees voorbereid op een mengelmoes van ‘John Wick’ en ‘The Equalizer’ met een portie droge humor, het moet je ook wel net liggen. Ja tuurlijk is het concept niet heel bijzonder, we kennen het wel maar met de juiste uitvoering is het nooit minder interessant om te zien. Daarom was ik wel in hoge verwachtingen aangezien ‘Ilya Naishuller’ weer achter de regie zat, en hij heeft met ‘Hardcore Henry’ al het nodige laten zien, een leuke regisseur die zeker wel verder kan groeien in de top.

Toch is het even omschakelen, verwacht namelijk geen sterk script waar de film aan voldoet, de film laat constant een concept zien wat we al wel kennen, echter door een goede regie is het beter naar buiten gekomen al had ik dat wel deels verwacht na het zien van de trailer. Toch weet ‘Ilya’ er superleuke momenten in te verwerken die eigenlijk de gehele film door wel aan bod kwamen. Zo zien we scenes waar er een stoel naar een bodyguard vloog die in het ziekenhuis lag, terwijl de grote baas ‘Yulian’ naar binnen stapt en dus een stoel naar zijn hoofd mietert. De film zit helemaal vol met dit soort leuke toevoegingen waar de actie lekker door gaat en we alles zien, lekker ruig vooral.

Ik moet zeggen dat ik me dus aardig heb vermaakt, hoewel het verhaal wat dunnetjes is kon ik er prima mee overweg en heb ik genoten van de grofheid maar ook van het leuke acteerwerk van ‘Bob Odenkirk’. Ik zie deze films graag en ook nog wel vaker in de toekomst. Helaas alweer even geleden dat ik de film zag en kom nu pas aan de tijd om mijn mening te typen, vandaar dat hij wat korter is dan normaal. Genoten, leuke film.

4.0*

"After this vacation we need a vacation."

Toen in Naishuller in 2021 met het eerste deel aankwam zetten had ik al best gemengde gevoelens, gevoelens die overigens dit jaar tijdens een herziening compleet weggeveegd werden en ik die film eigenlijk héél leuk vond. Toch wist het mij destijds wel te vermaken, aangezien we natuurlijk in een vrij depressieve tijd leefden, was een verfrissing als Nobody wel echt nodig. Maar eigenlijk is dat wel een film die nooit echt om een deel twee schreeuwde, een leuke stand-alone film die eigenlijk op zichzelf al sterk genoeg was. Tijdens een bioscoop bezoek eerder dit jaar (ik meende tijdens Mission Impossible) zag ik de trailer voor dit tweede deel voorbij komen, en was ik eigenlijk best enthousiast. Hoewel we het niet nodig hadden, de droge humor is altijd wel vermakelijk.

Gisteren dan eindelijk gezien, na mijn vakantie in Schotland was ik wel even toe aan een luchtige film; daar komt Nobody toch mooi bij kijken. Helaas stond Naishuller niet aan het roer (die is druk met andere dingen, en bracht eerder dit jaar al de best leuke film Heads of State uit), en dat is misschien juist wel een gemis. Hoewel Tjahjanto het ook wel leuk deed, kon je wel merken dat er met een heel andere oogblik naar deze film werd gekeken vanuit de regie, de film voelde toch te vaak, te statisch aan en dat irriteerde me best wel.

Toch vermaakte het wel gewoon weer hoor, je weet precies wat je gaat krijgen, en dat krijg je ook. Alleen merk je wel dat de verfrissing er af is, en het allemaal via het boekje gaat. Het is allemaal ook niet zo heel spannend, een standaard corruptie verhaal die we al vele malen hebben gezien. De actie is wederom vermakelijk, en het stijve element komt ook weer terug, maar het mocht van mij wel wat harder. De ruwheid uit film één is echt compleet vervaagd, en dat is echt zonde!

De film staat zeker wel voor een prima filmavond, maar is daarnaast wel behoorlijk cliché en valt me achteraf toch wel wat tegen. Zoals ik al zei; ik had ook niet een deel twee nodig voor deze franchise, en dat is ook precies wat hier fout gaat.

"When you love someone you have to be careful with it, you might never get it again.”

Een film met twee gezichten. En ik ben niet door beiden echt helemaal omgeblazen als ik eerlijk moet zijn. Ik zag dat deze film was toegevoegd op Netflix, en eigenlijk is dit toch een film die bij mij een beetje uit de kijker was verdwenen. En dat nog wel met het feit dat Jake mijn favoriete acteur is, deze film heeft nooit echt mijn aandacht gewonnen. Wellicht kwam het omdat ik vooraf toch was afstandelijk was door het plot, wat me toch niet altijd even fijn in de oren klonk. En dat was misschien toch de voorzichtigheid die ik vooraf had geboden want, achteraf is dit gewoon een super vermakelijke film geweest!

Maar, zoals ik al zei; de twee gezichten van deze film konden me niet heel erg boeien. Ik had er erg veel moeite mee om in de film te komen, het begin vond ik toch best een saaie zit waar ik wellicht misschien zelfs twijfelde de film af te zetten en een andere te gaan kijken. Gelukkig weet Ford de film te redden door optijd dat manuscript het leven in te roepen, waardoor de film toch een leuker en spannender verhaal begint te volgen, die ook echt het kijken waard was. De film begint dan toch te plakken, en heeft binnen no-time je aandacht volledig te pakken. Helaas weet Ford dat euforisch gevoel niet lang vast te houden want door het hele tijd te switchen je gaat dan naar het manuscript verhaal en het echte leven, waar je toch elke keer weer uit een toch leuker product gehaald wordt.

Het verhaal vond ik best leuk, al is het allemaal niet echt zo spannend als ik had gehoopt. Het moorden van zijn vrouw en dochter dan wel niet fictief, is best een goede toevoeging aan deze film. Toch is het allemaal niet echt onwijs heftig, speelt Gyllenhaal een leuke rol maar, zeker niet zijn beste werk en vond ik het allemaal vrij tam. Amy Adams vond ik bijvoorbeeld ook niet sterk spelen, en dat mist deze film toch wel.

En hoewel ik best een vermakelijke zit heb gehad, de film ging wat dat betreft vrij snel door en je was er ook zo door heen, merk ik wel dat ik het geen benoemwaardige film vind, en de film misschien ook niet zo snel zal gaan tippen aan anderen. Het is ook niet zo heel vreemd, prima voor een tussendoortje of doordeweekse dag maar, helaas niet zo succesvol als ik had gehoopt.

“Our research indicates that there are only 2,837 nice children in the world.”

Standaard ‘Disney’ troep. Ik had nog enige hoop door de rol van ‘Kendrick’ maar de lage notering en daarbij het lage gemiddelde namen al iets van die hoop weer weg. ‘Noelle’ is een erg standaard kerstfilm, wat normaal wel leuk zou zijn. Helaas besluiten ze hier overigens wel overal een schepje boven op te doen en inderdaad, de ‘wokeness’ is ook gewoon te aanwezig. En dat is eigenlijk het gene wat deze volledig weet te verpesten en het ook mega oninteressant weet te maken, blegh.

Op ‘Kendrick’ was ik vroeger voornamelijk altijd een beetje verliefd, nu is dat al wel een poosje terug maar normaal gesproken vind ik haar in films nog steeds erg leuk om te zien echter, in deze film valt ze me persoonlijk een beetje tegen. Ze acteerde nou echt niet héél top in mijn ogen en soms ook gewoon wel slecht. ‘Hader’ vond ik het zelf iets beter doen maar ook hij doet het gewoon niet fantastisch.

De film zelf was overigens dan wel leuk bedacht, het concept was goed, het verhaal opzich ook wel. Helaas zaten er te veel puntjes aan deze film wat mij gewoon tegenspraken en dat vond ik toch ontzettend hinderlijk in de film. Wees overigens ook niet bang dat je sneeuw zou missen, dat is genoeg. Ook de setting vond ik gewoon leuk en het had allemaal gewoon veel weg van een leuke kerstfilm, helaas dat daar niks uit gehaald wordt. Nu snap ik ook waarom dit nooit een doorbraak heeft gemaakt tot het grote publiek.

1.5*

Leuke film om naar te kijken, leuke spannende momenten en lekker actie stukken,

Keek lekker weg en had wel een leuk verhaal.

Liam Neeson is na mijn mening toch een goeie acteur. Alleen (Zoals eerder werd vermeld weet niet meer wie) dit te vergelijken met Taken is het toch wel een heel ander concept.

Vliegtuig kaping films vind ik altijd wel leuk om na te kijken, is weer eens wat anders dan al die oorlog films die zijn gemaakt!

“This dream you're chasing, where you end up at the top of the mountain, all eyes on you... it's the dream you never wake up from.”

Heerlijk, ik hou erg van dit soort films en ik keek er ook best erg naar uit. Na ‘Get Out’ en ‘Us’ heeft ‘Jordan Peele’ mijn interesse echt gewonnen, en toen ik de trailer van deze film zag stond hij erg hoog genoteerd op mijn kijklijst. En hoewel ik er zo erg naar uitkeek ging ik er niet geheel met een doel in, en vooral open-minded. Ik was benieuwd wat ‘Peele’ naar buiten bracht, en het beloofde op zich best wat te worden.

Ik lees weer de nodige ‘woke’ reacties in de comments, wat ik juist niet echt ervaarde. Ik ben er allergisch voor, dus zulke dingen vallen mij snel op. Er zitten hier en daar weer bepaalde sneren in de film waarvan ik ook dacht dat het niet had gehoeven, alleen past dat geheel bij het plaatje ‘Peele’ en het is nog wel eens erger geweest. Ik vind dat ‘Peele’ erg speels met de film is omgegaan en dat kon ik op zich wel waarderen. Weet waar je naar kijkt, doe je research, dat scheelt al een hele hoop. Het heeft de nodige kenmerken die bij ‘Peele’ past.

De cast is gewoon bijna geweldig. Ik vond vooral ‘Daniel Kaluuya’ heerlijk acteren met vooral een droog en emotieloze rol die prachtig was verkozen, dit zorgde nog voor enige humor in de film waar ik wel van kon genieten. Voor mij de smet van deze film was toch echt wel ‘Keke Palmer’ die soms nog wel eens leuke scenes weggaf maar in mijn ogen vooral erg irritant was. Vreemde rol ook trouwens, althans een erg vreemde personage wat ik eigenlijk niet had verwacht. Voor de rest deed de cast het wel leuk, ook leuk om te zien dat ‘Steven Yeun’ in de film voorbijkwam, die ik natuurlijk ken van de zombieserie ‘The Walking Dead’ en een redelijke rol wegzette, niet heel bijzonder verder. Oh, en ‘Brandon Perea’ als ‘Angel’ was ook een prima rol, wel een beetje een aparte rol ook en ik weet nog steeds niet echt waar die vandaan kwam, en zijn stalk gedrag was ook best bijzonder.

Zelf vond ik eindelijk dat er een film was die weer eens wat meer durft te laten zien. Normaal gesproken met dit soort films waar “aliens” naar de aarde komen wordt er een sfeer gecreëerd en zien wij als kijker de ‘UFO’s’ etc. maar bar weinig. Er zijn genoeg films daarvan, die eigenlijk te mysterieus willen blijven en ik was behoorlijk bang dat ‘Peele’ die kant ook op wou gaan maar, hij deed het best leuk door vooral vaak het schip of het monster wat het achteraf ook was, in het beeld te laten komen.

Toch mist de film de nodige pit, en had ik wat meer horror verwacht. En dan kom je er toch achter dat de film op veel momenten zo bijzonder nog niet is. Het moment overigens wanneer hij boven dat huis hangt en alles loslaat, zoals botten en bloed vond ik persoonlijk één van de sterkste scenes, misschien wel de sterkste en dat zegt al genoeg. Ik had er meer actie in willen zien, en ‘Peele’ houdt het wat dat betreft erg kleinschalig waardoor je wel een leuke sfeer opbouwt en zeker met de omgeving is het niet héél ingewikkeld, toch had er af en toe wat meer in gezeten. Dit zorgde er voornamelijk voor dat het begin van de film nogal traag en misschien ook wel een tikkeltje saai was.

En het einde is pas een echte smet op deze film, belachelijk en misschien wel wat idioot. Waar ik toch veel meer van had verwacht, deed een plastic ballon zijn werk en ontplofte dat wezen, daar had zo veel meer uitgehaald kunnen en mogen worden. En dat was echt het meest trieste einde wat deze film kon hebben. Overigens was ik na anderhalf uur er eigenlijk ook wel klaar mee, en duurde de film voor mijn gevoel iets te lang. Na anderhalf uur zat de film er overigens ook wel doorheen, was het leukste wel geweest en moest er alleen nog wat nodige tijd worden gevuld.

Dus ja, ik heb me zelf wat dat betreft na een klein halfuurtje prima vermaakt, het begin was taai maar wanneer eenmaal de alien of het schip in beeld kwam werd het steeds interessanter. Ja, er zitten echt wel minpunten in en genoeg ook maar, voor een vermakelijke zaterdagavond kon ik de film prima zien.

“I will avenge you, Father! I will save you, Mother! I will kill you, Fjölnir!”

Gisteravond ben ik met een paar vrienden richting deze film afgereisd zonder enige echte verwachting. Concluderend dat de zaal waarin we zaten nogal “irritaties” opwekte, er ook meer een slachtpartij werd verwacht bij deze film dan de mooie cinematografie wat ‘Eggers’ ons voorschotelde. En ik mag zeggen (helaas) dat ik me ook moet voegen bij de mensen die wellicht wat meer slagvelden wou zien, toch kon ik mijzelf onwijs vermaken met de mythologie wat werd verfilmd, aangezien ik zelf onwijs geïnteresseerd hierin ben (en nee; dat komt niet door de serie “Vikings”) en veel aanknopingspunten kon maken met het verhaal en de mythologie. Daarnaast wist de film genoeg mooie scenes te bieden, ook qua actie, en ook deze scenes waren van prima kwaliteit.

Want geheel zonder actie kom je hier echt niet te zitten. Aangezien ‘Amleth’ (Alexander Skarsgård) zich een baan moest vechten door verschillende vijanden om uiteindelijk bij zijn doel terecht te komen. En helaas, duurde dat voor mij iets te lang. Want ‘Eggers’ draait hier te lang omheen, om zowaar wel meer een mooiere sfeer te creëren maar, het doden van zijn oom had al op zoveel momenten eerder gekund waardoor het eigenlijk wat langdradig en misschien wel slapjes aanvoelde. Het plot is dan ook niet héél bijzonder te noemen, het verhaal is leuk en als je een beetje bent ingelezen over het ‘geloof’ dan kom je niet met al te veel vragen te zitten, toch is het geen spektakel; het is nogal een simpele verhaallijn en einddoel.

Toch weet ‘Eggers’ zie daar best goed uit te werken. De cast is daarvan al een rugsteun voor het slappe plot, en zeker ‘Alexander Skarsgård’ wist de nodige indruk te maken als ‘Amleth’. De afgetrainde Zweed wist zich wel raad met de vechtscènes, en de indrukken die hij maakte (zeker met he lange haar) als doorgewinterde Viking. Toch is hij charismatisch niet sterk, dit zorgde toch soms voor wat saaiere momenten waar hij niet sterk uit komt, voornamelijk bij de wat rustigere scenes. Ook vond ik ‘Nicole Kidman’ gewoon goed acteren, niks ergs aan en ze sprak wel echt boekdelen als de kwaadaardige moeder in het verhaal. Voor mij sprong toch wel ‘Anya Taylor-Joy’ eruit, met haar toch wel mooie witte haren en het prachtige lichaam om te zien, waarin ze in deze film meer functioneert als een Walküre, deed ze het overigens ook gewoon prima als ‘Olga’.

Het IJslandse omgeving mag gewoon niet vergeten worden in deze film, daar kom je overigens ook gewoon niet langsheen maar, het is echt een prachtig beeld om te zien. Toch ben ik wel van mening dat het stuk op IJsland voor mij iets korter had gemogen, en wellicht nog een extra gevecht op het eiland was ook leuk geweest. ‘Eggers’ weet overigens wel raad met de setting, en zijn mix tussen licht en donker werkte onwijs goed, en hij kon zelfs het donker goed gebruiken om een duistere sfeer het kamp in te krijgen waardoor de film wellicht nog wat eng wist te worden. Deze duistere sfeer houdt de film overigens constant, alleen zijn werk met de opkomende lichten van o.a. een kampvuur was onwijs goed.

Ook waren de rituelen in overvloed, waardoor je merkte dat er in de zaal een soort concentratieverlies was (waardoor mensen irritant werden). Het gehuil als een wolf van ’Skarsgård’ wekt ook de nodige “lach momenten” op voor sommigen, wat ik overigens wel iets kon begrijpen omdat ik er in het begin ook erg aan moest wennen. De film start overigens wel heel vet wanneer ze in Rusland een kamp aanvallen, en de bruutheid van de film echt wel naar boven kwam, jammer genoeg dat we zulke momenten niet meer hebben gekregen van ‘Eggers’.

Ik ben onwijs tevreden met hetgeen wat ik heb gezien, en was positief verrast aan het einde. Mensen die met het idee naar de bioscoop gaan om veel veldslagen te zijn, zitten mis, dit wraakverhaal heeft genoeg bloederige scenes met veel actie, alleen het is inderdaad niet de serie “Vikings”. Hoewel sommige punten nog iets beter hadden gekund, hoor je mij verder zeker niet klagen.

"Professor, my dreams grow darker. Does evil come from within us, or from beyond?”

Gezien in een aardig gevulde zaal, wat me opzich wel verbaasde want men weet toch wat ze krijgen bij deze leuke folklore? Blijkbaar niet want, aan het einde van de film hoorden we verschillende mensen klagen dat het een “saaie film” was. En daar kon ik me helemaal niet in vinden. Eindenlijk deze film gezien, nadat we al werden getrakteerd op de trailer tijdens ‘Terrifier 3’, en dat is dus best een tijdje geleden. Met Eggers in het achterhoofd moest dit wel een goede film gaan worden, toch?

En ik moet zeggen dat ik me behoorlijk heb vermaakt. Hoewel ik deze legende over Nosferatu ken (ik denk iedereen wel) moet ik zeggen dat ik soms even moest wennen aan het doel van dit verhaal. Een leuke gothic romance/horror waar dus blijkbaar niet iedereen op heeft gewacht. Overigens prachtig gefilmd, onwijs vet decor en ook het slot van Count Orlok was echt prachtig. De film werd spannend met vlagen, is een prachtig romantisch spel en de legende is gewoon supertof om te volgen!

Misschien wou het toxische in mij iets meer bloed zien, wat we nu dan niet echt kregen. Dat is het enige jammerlijke wat ik kon vinden. Voor de rest prima mee vermaakt, en voor Theunissen weer wat naaktheid in een bioscoop horrorfilm .

Ja, heel erg mee vermaakt. Prachtige film, en zeker zoals ik had gehoopt. Orlok zag er echt angstaanjagend uit, wederom die Skarsgård die echt wel in die rollen past! En uiteraard Lily-Rose Depp . Ja mooi, blij deze gezien te hebben in de bioscoop!

“Death is not the worst. There are things more horrible than death.”

Een film die ik al meerdere horror challenges ben tegen gekomen en waar eigenlijk mijn interesse wel door werd gewekt. Ik ben zelf nog niet echt te vinden geweest in dit gebied qua films: dracula en vampieren. Ik ben zoals sommigen weten meer een zombie fan geweest maar ik begin wel steeds meer vermaak te vinden in de vampier films. Ik heb dus ook nog nooit de film uit ’22 gezien, al staat die wel snel op de planning want als zelfs joolstein kippenvel krijgt tijdens die film dan is die erg goed. Een leuke aftrap dus deze film, maar soms vond ik hem niet het gene wat ik had gehoopt.

De film is vrij rustig in mijn beleving, er gebeuren hier en daar wel dingen maar er zat geen bombastisch verhaal in en ik vond dat er qua horrorbeelden toch wel weinig te zien viel. Het was voor mij ook wel meer de sfeer die de film afmaakte, zeker wanneer Jonathan het kasteel van graaf Dracula binnen wandelt hangt er een zeer nare sfeer. En ook als Dracula in het dorpje rond dwaalt is de sfeer er niet op vooruit gegaan. De film heeft het dus echt te doen met de kracht van de film zelf, dus vooral de beelden maar ook het uitstekende acteerwerk van onder andere de recent overleden Bruno Ganz en Klaus Kinski als de zeer creepy graaf Dracula.

Ik heb helaas de Engelse versie gepindakaast, want ik denk dat ik bij het kijken van de Duitse versie wat meer overdonderd zou zijn geworden zeker na het lezen van een paar berichten hier op moviemeter. De film was zeker vermakelijk, duurde niet te lang en had een duistere sfeer.

3.0*