Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)

Ha, een Dracula-versie met Werner Herzog aan het regieroer! Het is tikkeltje eigenzinnig met een enorm traag tempo, maar sfeervol (daar moet een Dracula het van hebben vind ik) is het zeker. Klaus Kinski vervult de rol van graaf Dracula en doet dat beangstigend goed. Elke scene met hem is een attractie om te zien.

Klaus Kinski zit gegoten in de rol van Dracula en Isabelle Adjani weet vaak met haar mysterieuze en soms hysterische blik de juiste snaar te raken. Helaas zijn de andere rollen zeer matig qua invulling. De rol van Van Helsing heeft heel weinig invulling, de handlanger is iets te komisch en Jonathan die naar het kasteel van Dracula gaat te oppervlakkig. De reden hiervoor is ook wel dat de film meer het verhaal van de klassieker 'Nosferatu, eine Symphonie des Grauens' uit 1922 volgt. De sfeer is wel een pluspunt en sommige scènes zien er echt wel goed uit zoals de scènes met de ratten en rond de pest. Dit is een van de meer getrouwe verfilmingen van Bram Stokers roman, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de film uit 1931 en de verfilming uit 1958 van Hammer Film Productions, die allebei grote afwijkingen in de plot vertonen. Echter weet dit verhaal van Dracula mij veel minder te raken dan het verhaal zoals in Bramstokers Dracula 1992. 5/10

Herzog doet horror. Meteen ook de eerste film die ik van hem mag zien. Zelfs na het aanklikken van ruim 3.000 films ben ik blijkbaar nog nooit tegen een Herzog aangelopen. De verwachtingen waren dan ook best hoog, maar deze bewerking van de klassieker uit de jaren '20 is helaas op zowat exact hetzelfde niveau. Ik vond vooral het camerawerk binnen deze film erg lelijk. Slecht in beeld gebrachte omgevingen en de beelden binnen het kasteel voelen al helemaal amateuristisch aan. Het mag duidelijk zijn dat ze de camera met de hand hebben vastgehouden. Het levert een hoop onevenwichtige shots op die de mooi ingerichte beelden op een matige manier presenteren. Het acteerwerk is ook niet briljant. Kinski was waarschijnlijk weer onhandelbaar, maar zijn acteerwerk is niet per definitie vreselijk. De uitstraling heeft hij wel, maar soms schiet hij te veel naar overacting. Adjani doet het weer goed. Die vrouw heeft een hele aparte uitstraling die zelfs met de belemmering van moeilijke dialogen nog altijd sterk werkt. De rest van de cast ben ik alweer vergeten, maar een goede prestatie kan ik me niet voor de geest halen. Visueel wisselend. Het kasteel is geweldig ingericht. Heerlijk gespeel met schaduw en verlichting die wat mooie stijloefeningen opleveren. Het dorpje zelf, notabene in Nederland geschoten, is wat minder interessant in beeld gebracht. Verhaaltje is niettemin hetzelfde voor een lang gedeelte als het origineel, pas richting het einde gaan ze een andere kant op. Ik vond het vooral lang duren en het tweede deel lelijk in beeld gebracht. Eigenlijk wordt alles lelijk in beeld gebracht en ontbreekt er een echt bijzonder sfeertje. Dankzij wat prachtig gespeel met het licht kent de film nog wel zijn voordelen, maar ik vond het op hetzelfde niveau als de originele klassieker helaas.