Opinions

“You know, there's a million fine looking women in the world, dude. But they don't all bring you lasagna at work. Most of 'em just cheat on you.”

Ik keek eigenlijk een beetje op tegen deze film. Ondanks zijn vrij hogere score leek mij de zwart-wit beelden minder boeiend en ook ‘Kevin Smith’ staat niet al te hoog in mijn lijst, en scoort over het algemeen bij mij nu een onvoldoende. Ik ken al wel een paar van zijn werkjes natuurlijk, en ook bij deze film hebben we de ware ‘Kevin Smith’ dialogen gezien wat voornamelijk over seks gaat, typisch Amerikaans want dat is grappig! Nou heb ik regelmatig wel moeten lachen, dus dat was zeker een klein plus puntje maar over het algemeen was de film helaas niet al te boeiend.

Dan toch, het is knap lastig een goede film te maken in zo’n eentonige en toch vrij saaie setting. De film moest het vooral van zijn dialogen hebben wat een beetje af werd gespeeld alsof we na een musical zaten te kijken. De constante veranderingen met daarvoor een bepaalde betekenis was leuk gedaan. De film moet het echter wel heel erg van zijn dialogen hebben, met daar vaak de standaard seks-grappen als bijna een hoofdonderwerp probeert ‘Smith’ zijn slag te slaan.

Ik ben niet meer echt van dit soort humor, die tijd heb ik wel gehad en dat is niet echt heel lang geleden (aangezien mijn vrij jonge leeftijd), alleen als ik deze film toen had gekeken zou ik hem helemaal geweldig vinden. Toch kon ik stiekem wel lachen om het gedeelte waar ‘Dante’ met zijn huidige vriendin ‘Veronica’ discussieerde over hoeveel vrouwen hij heeft geneukt en hoeveel kerels zij heeft gehad, waarna ‘Veronica’ opbiecht een aardig werkje met haar mond verricht te hebben.

"Something like... 36.
What? Something like 36?
Lower your voice.
Wait, what is that anyway, something like 36? Does that INCLUDE me?
Ummm... 37.
I'm 37? “

En daarna vrolijk nog tegen iemand in zijn winkel (ik herinner mij niet zo goed meer of het nou een klant was of zijn vriend) dat ze die 37 piemels heeft afgezogen, waarna de persoon heel droog antwoord.

“37! My girlfriend sucked 37 dicks!
In a row?”

Ja, om dit stukje kon ik me erg vermaken en daar moest ik wel erg om lachen. Maar dat was wel één van de weinige stukken waar ik echt smakelijk om heb gelachen, dit omdat dit soort ‘grappen’ constant hun weg terug winnen en het blijkbaar heel belangrijk aanvoelt.

Ook zijn we getuigen van de geboorte van ‘Smith’s kinderen ‘Jay and Silent Bob’. Twee ‘ruige’ jongens, luisterend naar metal muziek (en daar scoor je bij mij al snel) en eigenlijk twee vrij droge figuren, zeker ‘Jay’ die niet helemaal wijs lijkt te zijn. Hij is er wel erg zuinig op, en het duo komt niet al te vaak in beeld, het zijn eerder aflossers van de twee winkeliers.

Het verhaal is eigenlijk vrij basic, niets bijzonders. We volgen ‘Dante Hicks’ die een lokale en kleine supermarkt ‘beheerd’ als enige werker van die dag, terwijl hij vrij zou zijn. We volgen hem eigenlijk in zijn dagelijkse routine die niet helemaal normaal verloopt en er constant wel rare dingen voorbij komen. Ook maken we kennis met zijn maatje ‘Randal Graves’ die tevens naast hem werkt in de videotheek, en die nog minder van zijn werk geniet. De twee gaan samen de strijd aan de dag te overleven en, nogmaals maken ze de gekste dingen mee.

Dus ja, ik heb me wel degelijk weten te vermaken met deze film maar ik had er soms een tikkeltje meer van verwacht, zeker op komisch vlak. Want naast de puberale grappen vond ik er maar weinig aan te beleven. Zo ook een lijk die gevonden word in de WC met nog een harde staaf, omdat hij tijdens het aftrekken dood ging door een hartaanval. Gelukkig weet het duo en voornamelijk ‘Brian O'Halloran’ het voortouw te nemen als ‘Dante’ en het lukt hem aardig, heb me wel vermaakt om deze persoon. En samen met zijn buddy’s zetten ze voor het algemeen een leuke, sfeervolle film neer met een low-budget die nog redelijk uitpakt.

3.5*

Click

Geinig. Ik zelf dacht dat Click helemaal niks aan zou zijn. Gelukkig is het tegendeel bewezen en vond ik de film toch nog best wel funny. Ik was gewoon opzoek naar een leuke komedie film om even bij het middag eten te kijken. Hier en daar hoor je slechte dingen over de film, maar ik ben toch voor de meerderheid tevreden. Kwa komedie vond ik deze film erg leuk. Ook het drama gedeelte raakte me en dat is altijd goed nieuws. Want dan heb je iets zielig's gemaakt. Adam Sandler speelt zijn rol erg leuk. Kate Beckinsale ook en ik vond de rest het ook wel leuk doen! Het verhaal was af en toe beetje moeilijk en als je er even niet bij was, was je de weg kwijt. Het concept sprak me niet aan in het begin maar, is leuk uitgepakt! Al om al, leuke komedie film!

3.5*

Het zijn niet echt mijn films, al begin ik het wel steeds leuker te vinden. ‘Climax’ is duidelijk een film met zijn eigen blik maar ook met hele diepliggende gedachte. Maar toch met mijn eerste kennismaking met Gaspar Noé ben ik wel degelijk onder de indruk omdat er echt iets gaaf op mijn beeld verscheen, alleen wist ik niet zo goed hoe ik mezelf er soms gemakkelijk bij moest voelen en ook al hoefde dat niet altijd want het aparte tintje was werkelijk vet, het is allemaal soms iets té.

De stijl van Gaspar Noé is zoals ik al zei nog niet echt geïntegreerd bij mij, ik moet wennen. Het is excentriek en zoals ik ook al zei: zo kijk ik zeker niet vaak mijn films. Ook ben ik nooit echt fan geweest van dans-films al vond ik dat hier nog wel mee vallen en vermaakte ik me er nog best mee. Echter vond ik het einde wat saai worden, dat was me wat rommelig en daar kon ik niet echt goed met mijn kop bij blijven.

De film had eigenlijk best hoge verwachtingen, zeker gezien de vele hoge cijfers die waren uitgeschreven voor de film. Het deed mij over duidelijk iets minder, zeker omdat ik een beetje zat te wachten op het moment dat de LSD insloeg en er een iets andere voorstelling bij had. Toch moest ik soms best lachen tijdens de film, en vond ik het zeker geen nare zit. De film vond ik best leuk beginnen met de screening waar we de dansers leerden kennen waar ik ook de namen van de banden en de boeken zat te bestuderen. Na het begin is het best vrolijk allemaal, leuke feestjes en veel plezier. Wanneer de LSD in klapt is het wat psychologische geworden en kun je zelf soms ook behoorlijk gek worden van de film.

De trip door de film is zeker geen ramp, de cast doet het prima en acteerden stuk voor stuk best sterk. Het camerawerk was ook erg strak, en zeker geen ramp om te zien. De korte tijdsduur heeft zo zijn voordeel want wanneer de film voor mij een beetje begon in te kakken (zoals ik al zei was dat aardig op het einde) eindigde de film ook al vrij snel dus ik heb eigenlijk zonder enige moeite de film gekeken. Soms hier en daar wat achter mijn hoofd gekrabd wat er nou precies gebeurde maar het blijft wel een erg leuk werkje. Ik denk echter dat de film me meer zou doen als ik hem op het grote doek had gezien. Misschien moet ik toch wat meer van dit soort films kijken, en had ik iets andere verwachtingen dan hoe de film uitpakte, de zit was best bijzonder en over het algemeen gewoon vermakelijk.

3.5*

Close Range

Ik mag toch met een goed gevoel terug kijken op Close Range. Dit B-filmpje heeft toch zo zijn best gedaan om er wat van te maken en dat is prima gelukt. Ik zeg altijd op het gebied van films classes dat er ook nog binnen de B een hoog en laag niveau zit. Wanneer je dan een B film hebt kan dit boven of onder de grens zitten. Toch zit Close Range boven de grens, het was echt puur dat de setting in het geheel gewoon niet uitgebreid was maar voor de rest is de film heerlijk om te zien. Er werd goed gebruik gemaakt van bloed en de film heeft toch nog een goed portie actie in zich en vooral de vuist op vuist vecht scenes zagen er niet slecht uit!

Ik ken meneer Adkins uiteraard van de Undisputed films als Yuri Boyka. Hier acteert de beste meneer ook al erg goed en zijn vecht kunsten zijn zeker niet laag. Adkins is zeker één van mijn favoriete acteurs op B kwaliteit en uiteraard ook in de Undisputed films. Close Range heeft een prima verhaal in zich en het concept is ook prima. Zoals ik al zei actie prima en als B fan zeker het kijken waard!

3.0*

Ben het hier mee eens. Kwa originaliteit is deze film erg sterk. Vind het opzich knap hoe ze het zo verzinnen!

Cloudy with a Chance of Meatballs 2

Na het eerste deel, die ik in de bios heb gezien, vond ik Cloudy with a Chance of Meatballs 2 erg tegenvallen.. Cloudy with a Chance of Meatballs (2009) vond ik super leuk, destijds, dat is ook alweer in 2009 dat hij verscheen op het witte doek... Afijn, Cloudy with a Chance of Meatballs (2009) vond ik een zeer geslaagde film, waar Cloudy with a Chance of Meatballs 2 me toch op meerdere punten slecht uitpakte.. Ik vond de film een beetje chaotisch en de grappen vond ik niet geslaagd, ja af en toe kon je er wel om lachen.. De taco monsters vond ik erg leuk bedacht net zoals de Hamburger, ja wat was het, spin... En de meloen olifanten... LOL.. Echter vond ik de animatie tegen vallen en te overdreven... Ook is de film denk ik niet geschikt voor kinderen die zes zijn, want de film is daar naar mijn mening beetje te lastig voor, eerder jaartje 8 - 10, dan is deze geweldig! Voor mij viel hij helaas een beetje tegen... Jammer...

2.5*

Cloverfield

Na aanleiding van de film 10 Cloverfield Lane (2016) die morgen op de planning staat toch maar even dit deel gekeken van Cloverfield. Ook al zullen deze niks met elkaar te maken hebben, het zijn de naam genoten dus vandaar.

Bij deze film kreeg ik het fijne Godzilla gevoel, maar na deze derde herziening vond ik de film weer wat minder. Actie was fijn, film zat prima in elkaar en het was een mooie found footage film die in zijn SCI-FI genre goed op de grond staat. Acteerwerk was prima, film was goed, maar niet meer voor mijn gevoel speciaal, en ook een kleine mening waardig.

3.5*

Clown

Een slechte horror film dat was Clown zeker niet. Maar een topper ook niet. Ik vond het opzich een best wel vermakelijk filmpje en het is weer eens iets nieuws. Tenminste, ik heb nog nooit eerder een film gezien waar een clowns pak aan iemands lichaam blijft vastplakken haha, en het einde. Misschien wel een deel twee? Het stukje met de neus was goor, er kwamen voorspelbare momenten in voor en, je hebt veel momenten waarvan de stoom uit je oren komt omdat je, je dood zit te erge. Eli Roth, een echte horror acteur zat uiteraard ook in de film Clown. Leuk! Laura Allen deed het ook goed. Het verhaal is goed om te volgen maar niet echt iets om naar huis te schrijven, zo'n spektakel was het niet. Het concept daar in tegen was echt goed en het was iets vernieuwend. Beetje vreemd, maar wel leuk. Net aan een voldoende en een mooi cijfertje voor de film.

3.0*

"I'm so dead."
"Yeah, you are dead. Never fuck with Frendo."

Ach, zo slecht is dit nou ook weer niet hoor. Het deed me allemaal wel extreem veel aan Thanksgiving, gewoon het hele verloop, en onder andere ook die hele optocht. Vernieuwend is het dus niet, maar beter goed gejat in dit geval, en dat was het wel. Craig is niet mijn favoriete regisseur, en naast Tucker and Dale vs Evil heeft hij in mijn ogen echt geen goed werk geleverd, zo ook deze film. Het is echt niet goed, laten we dat vooropstellen, maar zo slecht dus ook niet. Wat ik zei; het is goed gejat, en echt alles in deze film hebben we al wel eens gezien. Dat, dat hele dorpje een soort cult aan moordende clowns is, dat is best leuk bedacht.

Dat gezeur over dat het woke is snap ik dan weer niet. Ik ben daar echt een tegenstander van, ik haat dat films dat toevoegen, maar het viel me hier helemaal niet op. En als diversiteit een minpunt is kun je net zo goed stoppen met films kijken, waar slaat dat op? Goed, de cast is helemaal niet zo interessant hoor, men deed hun ding maar treedt zeker niet buiten hun comfortzone. En uiteraard is het allemaal gelikt en precies wat je verwacht, dus dat is ook zeker niet zo spannend.

Qua gore valt het wel echt mee hoor, de kills zijn prima maar daar blijft het ook wel bij. Het had van mij wel wat goorder gemogen, wat spannender of misschien wat meer kills. Dat mis ik nu wel echt met deze film. Maar toch prima vermaakt ,en ik ben echt heel blij om te zien dat dit soort films gewoon een bioscoop release heeft gekregen. Wat ik zeg; echt niet bijzonder, maar wel leuk om eens gezien te hebben.

“I may need a few more hours to pump her for information.”

Ik had het best moeilijk met deze film, en daar ben ik heel eerlijk in. Wat op voorhand een best leuke film moest worden een ook echt wel mijn aandacht had te pakken (gezien het feit ook dat hij op Dsiney+ staat), is toch uiteindelijk uitgelopen tot een vrij saaie zit wat zogenaamd een ‘slasher’ moet noemen. Ik had daar overigens ook wat meer van verwacht, ik lees bij veel berichten dat er veel bloed te zien was maar, ik vond juist dat ‘Chandrasekhar’ elke keer weg draaide van de mooiere momenten. Waar ik graag kijk naar goede beelden zien we hier eigenlijk alleen maar alles wat achteraf is, nadat personen zijn vermoord of we kijken naar de lucht en moeten het hebben van de lucht. En dan kom je er toch uiteindelijk achter dat de doelgroep voor deze film waarschijnlijk niet héél oud zullen zijn, en dat deze film gewoon slecht is.

Want als het al niet slecht is om zijn script, of wat ‘Chandrasekhar’ er van gemaakt heeft om het zogenaamd een horror te noemen; qua acteerwerk valt deze film ook volledig in een dal, en komt er totaal niet uit. Ja, die ‘Brittany Daniel’ is een mooie dame om te zien maar, daar redde ze deze film helaas niet mee. Die ‘Bill Paxton’ vond ik maar een irritatie en voor de rest kent de film ook totaal geen uitschieters in zijn cast, wat toch echt wel jammer is!

Maar dan alsnog, de grappen zijn niet grappen en werken je meer op de zenuwen, dat is nog het meest irritante van deze hele film. Wellicht kan het ook komen om dat ik er niet helemaal lekker in zat, en de film vrij snel kwijtraakte op het begin, dat is mede ook dankzij het trage en flinterdunne script die we moeten volgen die eigenlijk nergens echt heel bijzonder of leuk werd. De komedie lijdt daaronder maar, ook de cast kan dit niet omhoog werken en eigenlijk nergens zijn er leuke acteurs of actrices die deze taak op hun konden nemen.

En dat vind ik allemaal best jammer, vooral gezien het feit dat de film in mijn ogen echt heel leuk begon maar, wel direct een standaard op zichzelf heeft gezet met het behalen van een bepaald doel. Dat is namelijk in het begin aardig wat bloot, en een leuk kat en muisspel tussen de moordenaar en een slachtoffer.

Ik denk misschien als ik zo achteraf kijk (ook naar de reacties), dat ik de film misschien met wat meer moeite had moeten kijken. Voor mij sloeg de film gewoon totaal niet aan, vond het een erg moeilijke en irritante zit met voornamelijk veel, saaie, ‘humor’ wat eigenlijk nergens tot zijn recht kwam. Leuk voor de jongeren, minder leuk als je al tig van dit soort films hebt gezien!

"You said we're a team. One person struggles, we all struggle. One person triumphs, we all triumph.”

Best een vermakelijke en leuke sport drama van Amerikaanse bodem zoals eigenlijk wel te verwachten was. Normaal gesproken had ik nooit echt een hoge pet op over dit soort films, wellicht dat ik die precieze connectie niet heb en ik leef natuurlijk ook niet de Amerikaanse droom. Nu kwam ik deze film dus tegen op ‘Netflix’, eigenlijk had ik eerst een stukje gezien op de app ‘TikTok’ waarna ik toch wel heel erg benieuwd was naar deze film, waarvan ik wist dat hij op Netflix staat. Ik heb hem vrijdag dus toch maar aangezet en ik was toch wel enigszins verrast.

Jackson speelt een prima rol, ondanks dat het niet heel erg groots was, het is in ieder geval niet zijn beste werk. Hij hield zich nogal in maar, kwam goed charismatisch over waardoor je als kijker voornamelijk makkelijker het verhaal kon volgen. Het verhaal vond ik immers ook gewoon erg leuk, al was het allemaal wel wat voorspelbaar en uiteraard voor de hand liggend.

Het acteerwerk vond ik prima, de setting ook. Ik moet zeggen dat het voor mij gewoon een prima rustig film avondje was. Het dramaeffect had soms misschien wel wat sterker gemogen. Toch heb ik een prima avondje gehad, niet te spannend en ook niet te lastig. Keek makkelijk weg, prima.

Cobain: Montage of Heck

Kurt Cobain, een icoon van mij al sinds dat ik in het muziek wereldje terecht kwam. Toch, zijn de meeste details, de meeste details van Cobain mij altijd weg gelopen en ik wist de meerderheid van deze details nooit. Nu ik deze documentaire heb gezien weet ik veel meer, misschien dingen wat ik wel helemaal niet wou weten, maar toch ook weer wel want, het was voor de grootse tijd toch een icoon. Details over de gedachtegang van Cobain, details van de persoon in kwestie, vaak toch wel een gek, beetje psychisch op sommige beelden gericht maar ook wel inspirerend.

Deze docu verwerkt een paar levenspunten van Cobain uit het oogpunt van Kurt zelf maar, ook met zijn omstanders. Van zelfgemaakte clips samen met mevrouw Love, naar animatie beelden en dan weer mensen die geïnterviewd werden. Over veel onderwerpen zoals : een hevige pijn in zijn maag tot aan zijn heroïne verslaving, zo gek nog niet of je krijgt vele details mee in deze docu. Zo kreeg je al te zien dat hij in zijn vroegere jaren al heel erg actief was, hij dacht altijd aan alles en het maakte vaak niet uit wanneer, hij zat wel aan iets te denken. Maar ook zijn tekeningen zagen er niet als roosjes uit. En zijn dagboek berichten, tenminste die overgebracht werden als dagboek opgaves. Met heel vaak teksten als "kill youself" etc.

Ondanks dat Cobain met de band Nirvana erg populair was geworden, wat hij opzich ook wel wou heeft de beste man zich helaas van zijn leven beroofd, en moeten we ook helaas de toch wel kunsten van Cobain ook missen in de muziek industrie maar, de platen die uitgebracht zijn moeten we maar beter als goud bewaren.

Cobain: Montage of Heck is een documentaire wat mij erg geraakt. Ik zat vaak met kippenvel te kijken wat er bij Cobain om ging, dat was niet altijd normaal... Nee, deze docu laat zijn negatieve kanten vaak zien maar, ook de positieve kanten. Toch zijn populariteit samen met Nirvana en hits die telkens goed scoorden en mij nu op de dag nog vermaken. Dan meer te denken aan de songs: Nirvana - Smells Like Teen Spirit - YouTube , Nirvana - Come As You Are - YouTube en op het eind toch het goeie nummer Where did you sleep last night - Nirvana - YouTube .

Ik heb echt genoten van deze docu die mij 135 puur wist te vermaken, te interesseren en op de levensstijl van Cobain kon wijzen. Hierna toch maar eens een poging wagen met Soaked in Bleach (2015).

4.5*

The Cobbler

The Cobbler.. Ja, een vreemde film leek het ons worden.. Een schoenmaker, nou wat moest daar nou uitkomen? En dan ook nog Adam Sandler erbij.. Oh god! Toch heeft de film ons erg vermaakt en kwa verveling hoefde je ver te zoeken. Normaal als mijn moeder onze hond gaat uit laten en ze vind hem niet echt veel aan dan mag de film door spelen. Zelf zij vroeg nu of hij op pauze mocht... Ook nieuw . Ik heb me zeker niet verveeld onder de film. Soms werd hij een beetje te dramatisch maar goed dat maakt opzich verder ook niet uit!

Ellen Barkin komt mij erg bekend voor.. Maar waarvan weet ik niet meer.. Ik vond het haar matigjes doen. Kon er mee door zeg maar. Steve Buscemi komt er ook in voor, opzich wel leuk! Dustin Hoffman ook leuk om terug te zien. Dascha Polanco onze enige echte Orange in the new black actrice, haha! En ja dan heb je Adam Sandler ook nog, kon er mee door. Af en toe beetje irritatie maar ging goed.

Het verhaal vond ik leuk en het sprak me echt wel aan. Het concept was zeker ook niet verkeerd en ik heb me over de gehele film wel vermaakt. Ook geinig gedaan met de schoenen dat hij dan kan veranderen. Leuk om een avondje mee te vullen!

3.5*

Heerlijke jaren ’80 schiet filmpje waar geen vlieg in kwaad word gedaan. Nog sprekend dat de film soms best sadistisch over kan komen, zeker met de ‘gruwelijke’ moorden kent de film een leuk concept waar je aardig snel door heen raast. Toch vond ik dat George P. Cosmatos soms best terughoudend is als we praten over het punt waarop we zien dat we over gaan naar de moordende scénes, ik had best wel willen zien hoe ze echt werden vermoord in plaats van snel weg gaan met het beeld of alleen de aanvaller te laten zien, vind ik een zwakte in deze film.

Ook ‘Cobra’ kon er niet aan ontkomen en deze film moest ik ook voor mij doel om mijn statistieken gelijk te krijgen in het lijstje, al stond deze film wel ‘hoog’ aangezien ik deze Stallone film al een langere tijd op het oog heb, ik heb de DVD versie namelijk in de kast staan dus toen ik gisteren vrijwel opzoek was naar een leuke film, en deze zag staan was ik eigenlijk meteen verkocht en heb ik hem opgezet. Zoals ik al zei vond ik dat de film zich best vaak inhield, ondanks de vele (goeie) actiescénes kon het soms wel eens beter, toch haalde Stallone met zijn leuke quotes de film al snel omhoog.

Toch bevatte de film niet een bijzonder hoogstaand verhaal waar je diep op in kan gaan, en ben ik bang dat dit een karige mening gaat worden om dat het eigenlijk gewoon een heerlijke hersenloze Stallone actie film is waarbij het natuurlijk meer en deels draait om het heerlijke schieten en de zweet druppels van Stallone dan dat er diep in het verhaal word gegraven, en dat maakt deze films meestal ook super leuk.

“In America, there's a burglary every 11 seconds, an armed robbery every 65 seconds, a violent crime every 25 seconds, a murder every 24 minutes and 250 rapes a day.”

Toch werd het nergens bijzonder. We zien in het begin een gijzelnemer die een supermarkt gijzelt op stand van een nieuwe wereld. Hij word echter onderuit gehaald door ‘Cobra’ (stallone), een agent die het niet ziet zitten rustig aan te doen. Toch word ook de wereld geteisterd door een massamoordenaar die al verschillende slachtoffers heeft gemaakt, en ook Ingrid staat op het lijstje aangezien ze getuigen was van moord. Stallone zet vervolgens alles op alles om Ingrid te beschermen, ondanks dat daar hevige gevechten door uitbarsten.

De cast is prima, en daar is verder niks op aan te merken. En dan blijft het al om al een leuke actie film die op geen enkel moment weet te vervelen. Hoewel het geen inhoud heeft waar je makkelijk door heen kan lopen aangezien het best hersenloos is, vooral actie en schieten op lucht kwam er vaak in voor, is de film meer en deels geslaagd maar, het zou nooit stallone’s super film worden maar met de overmatig geweldige one-liners volmaakt hij de film, en blijven jaren tachtig actie films vaak uniek in hun vak, die we in deze dagen nog maar weinig tegen komen, en zeker helden als Stallone hebben ook vervangers nodig, die ik nu nog niet zo snel zie.

3.0*

“You Hurt My Sister!”

Ik zou willen dat ik over Cobweb wat positiever kon praten maar, de film draait eigenlijk zijn eigen nek om. Bodin heeft een duidelijk doel en onderwerp voor ogen maar, weet daar toch gewoon niet genoeg uit te halen. De film is script technisch wel héél zwak man, en dat is eigenlijk aan alles gewoon te merken. Ondanks dat, heb ik toch wel redelijk genoten van deze film. Eigenlijk kende deze verschillende momenten of scenes wat best leuk uitgepakt had kunnen worden, als het script nou maar iets sterker in elkaar zat. Cobweb staat eigenlijk al een tijdje op de kijk-lijst en was eigenlijk bedoelt voor afgelopen horror challenge. Helaas is dat voorbij voor dit jaar, dus dan wordt het maar kijken op de standaard zaterdag horrormiddag.

En zoals ik al zei. Als het script nou maar wat sterker was, dan hadden veel scenarios beter uitgewerkt kunnen worden. Het meeste wat me eigenlijk nogal tegenviel was het feit dat het soms een rommeltje is. Veel verschillende scenario's liepen in elkaar over terwijl ik nou niet precies door had hoe, wat of waarom. Toch moet je uiteraard (wat ook logisch is) wel even goed bij de les blijven qua verhaal, veel is duidelijk en het verhaal is ook prima te volgen, niet heel ingewikkeld verder. Ik vond het begin ook heel sterk waar zijn ouders eigenlijk over gingen in kwaadaardige personen, het tweede stuk met dat monster vond ik wat minder interessant worden maar, er waren aardig wat leuke momenten. Noem bijvoorbeeld dat Peter lag te slapen maar, vervolgens zijn moeder zat te spoken, zijn vader als een engerd in zijn kamer stond en vervolgens zijn moeder nodal demonisch op hem afgerend kwam was best een vette scene. En dat is precies ook een scene waarvan je denkt: had deze film maar meer van zulke scenes.

De cast vond ik overigens prima, Cleopatra Coleman is ook nog eens een pareltje om te zien. Voor de rest was het verhaal best leuk voor een prima horrorfilm maar de uitwerking miste nog wel de enige puntjes. Prima film overigens om eens gezien te hebben en ook heel erg sfeervol, voor de fans zeker een waardige film hoor, dat mag ook gezegd worden!

"A bear it fucking did cocaine. A bear did cocaine!”

Hilarische film, echt. Negatieve berichten zou ik echt niet serieus nemen, deze film doet zo'n beetje alles goed. De komedie doet zijn werk, en de beer draagt daar zijn steentje aan bij. Het enige jammere vond ik toch wel dat ik wat meer horror had verwacht, ik meende ook dat deze film eerst als horrorfilm werd neergezet. Deze film kan makkelijk als een leuke cult-film neergezet worden, die ik in de toekomst echt nog wel een keer wil gaan kijken. Alles beheerst deze film, prima cast, leuke komedie en toch nog beste gore horrorscenes met aardig wat bloed. Het heeft mijn verwachtingen in ieder geval waargemaakt, en we hebben vanmiddag smakelijk mogen lachen om deze film.

Het begint al echt wel leuk. Met het nummer ‘Jane’ van de rock ‘n roll groep ‘Jefferson Starship’ die eigenlijk het hele verhaal al laat zien. We zien namelijk hoe er rode tassen uit het vliegtuig werden gegooid, die allemaal vol met pakken cocaïne zaten. Deze pakketten zijn beland in een bos, midden jaren tachtig. Het opent daarna ook vrij leuk met twee hikers, die op een zwarte beer stuitten. Deze beer gedroeg zich echter wat anders dan normale beren, hij sloeg met zijn kop namelijk tegen een boom aan alsof hij iets had gebruikt. Daarna wanneer de beer hun ziet gaat hij gelijk in de aanval en verslind de vrouwelijke hiker waarnaar je haar been nog even in beeld zag vliegen. O.a. ook weer met komische one-liners.

Daarna is het verhaal eigenlijk niet altijd even boeiend. Toch blijft de humor er goed in zitten, en vond ik het o.a. ook erg mooi wanneer we die twee tieners zagen die de cocaïne vonden en daar een beetje mee gingen kloten. Vervolgens komen ze ook met aanraking met de beer en moeten daarna vluchten waarna we de moeder van Dee Dee zien die op zoek gaat naar haar dochter. Met o.a. ‘Ranger Liz’ en ‘Peter’. Die vervolgens ook nog op een komische wijze worden afgeslacht. Peter werd vermoord omdat hij in de coke was gevallen en de beer dat vervolgens ruikt, waarna hij echt op een bloederige manier werd gedood. En Liz werd uit de ziekenwagen gedrukt door de beer wanneer ze met een soort face-plant op het asfalt terecht komt en zo ook helemaal kapot wordt gemaakt. Die ambulancescene was sowieso wel geinig, vrij sadistisch meer erg komisch.

Ik zou het verhaal echter niet echt te serieus nemen. Want wat wil je dat je krijgt? Het is allemaal gewoon lekker simpel maar, vooral lekker om weg te kijken. De acteerprestaties zijn nog best vermakelijk. Elke personage kent zijn eigen humor, en zijn plek in deze film, en iedereen draagt toch een leuk steentje bij.

Ik ben het niet eens met dat de beer te weinig voorbijkomt, en ik denk juist dat ‘Banks’ daar goed aan heeft gedaan. Door de beer niet constant te laten zien wat sommige mensen hier willen, betekent dat er ook geen overkill is. In mijn ogen helemaal goed. De beer komt juist op precies de goede momenten. Zoals het moment dat Liz naar haar hut is gevlucht en de beer dan high voor haar deur zit te wachten, lachen man.

De film had dus in mijn ogen misschien toch wat bloederiger mogen zijn, al kan je denk ik niet meer vragen dan is laten zien. Want wat dat betreft is er wel echt genoeg gore te zien hoor. Heerlijke kills ook door die beer. Het blijft een lekkere cult-prent, en dat neem je hem niet meer af.

"People who sell to Lujan, accidents happen to them.”
“You're an accident, my friend. You can ask your mother.”

Van het Argentijnse “Aries Cinematográfica” beter bekend van aardig wat oldskool erotisch (leuk voor Theunissen) getinte Argentijnse films en namen als “Deathstalker” en de ook door Olivera geregiseerde Sorceress films “Barbarian Queen” en “Wizards of the Lost Kingdom” komt er nu een volledige gefocuste actiefilm uit. En dat is duidelijk een beetje de vreemde eend in de collectie, want veel meer van dit soort films hebben ze ook niet gemaakt (zeg gerust helemaal niet). Jammerlijke is wel dat, dat ook goed te merken is in de productie want, die laat veel schoonheidsfoutjes zitten, misschien wel te veel.

Toch is dit precies wat je mag verwachten van een typisch jaren tachtig actieflick. Want “Cocaine Wars” zit bordenvol cliché momenten die de film nogal verwarrend vooruit moeten trekken, met een hele boel nietszeggende scenes. Het creëert helaas wel een gevoel van leegte, het verhaal is gewoon echt niet heel interessant om te volgen waardoor je er vrij snel in verdwaald raakt. Als Olivera dan besluit toch een groot stuk van de film rustig te laten verlopen, wordt de film best snel saai en, daar kunnen de dames in de seksclub ook zeker niets aan veranderen. Daarbij gooit hij ook een vrij ordinaire en nogal spanningsloze seksscène in het midden van de film die ook zonder enige onderbouwing opeens begon, je kon er ook niet zo heel veel mee.

Toch vond ik het begin wel echt fantastisch. Met een door Olivera gecreëerde neo-Nazi die blijkbaar later ook onder de naam “Wilhelm” ging, ik lachte me kapot. Aangezien ik (voordat ik überhaupt wist dat hij zo hete) al gewoon een gevoel had dat het een stereotype Duitser moest zijn die blijkbaar naar Latijn-Amerika is gevlucht, en daar rustig een soort hit man rol uitvoert, prachtig. En John Schneider's eerste echte film na zijn succes in de Dukes, alleen jammer dat deze film totaal niet gemaakt is om een hit te worden. En dat zie je ook wel hier op MovieMeter, waar de film vrij stil onder de mensenmenigte langs gaat, en ik denk alleen de fans van dit soort films komen deze tegen, ooit.

Wat dat betreft is er op de laatste twintig minuten maar weinig “War” te bekennen, en het hele drugsverhaal laat ook aardig lang op zich wachten. Toch jammer, de film ontpopt zichzelf totaal niet, en er had gewoon veel meer in mogen zitten. Het nogal tamme script gooit daar ook wel wat roet in het eten, en dan zit je toch te wachten op leuke momenten.

De film kent een paar leuke details door de film heen, zit bordenvol one-liners en toch wel hilarische quotes (zoals degene die ik benoem) maar, is over het algemeen niet zo interessant. De eerste en laatste twintig minuten zijn misschien wel de leukste stukken van de film, en voor de rest is de film nogal traag, stil en niet bijzonder. Het zijn ook van die veertig minuten waar de film het van moet hebben, en wat me toch wel een wat hoger cijfer wil laten geven. Al had ik er wel echt meer van verwacht.

“I have to sing. It's not just in me... It is Me. “

Ik heb best hersenloos werk. Mijn baan is daarom vrij saai en toen ik gisteren weer eens acht uur lang achter zo’n machine stond (in deze tijd is er ook niet veel beters te vinden) kreeg ik sporadisch zin in een animatie film. Dit heb ik overigens wel eens vaker, het zijn echt film waarvoor ik in een bepaalde stemming moet zijn. Ik zat even na te denken welke animatie film ik nog moest zien en het liefste ook wou kijken en toen kwam ik op twee films uit, toen ik hier thuis nog zat te twijfelen toch voor deze gekozen. ‘Coco’ is een typische Pixar film met een doos goede energie en een kleurrijke film maar met een verhaal waar een enorme drama spijker in word geslagen en die dan met veel clichés door gaat, voornamelijk verdrietig word en waarschijnlijk toch weer een goed einde heeft.

Deze kleurrijke film brengt ons het verhaal over een familie die in Mexico woont. De film speelt zich af tijdens de ‘Día De Los Muertos’. Dit is een feestdag in Mexico waar de mensen via foto’s de doden proberen op te roepen om jaarlijks bij hun geliefden in de echte wereld te komen. De foto’s zorgen er namelijk voor dat er een oversteek komt omdat de mensen de doden dan herinneren en herdenken en ze verwelkomen met lekkernijen en noem maar op.

In de film ‘Coco’ volgen we de jongen ‘Miguel’ die in een schoenmakers familie is terecht gekomen. Er is één nadeel aan zijn familie: muziek is er verboden en ze leven zonder, dit omdat de overgrootmoeder, of zelfs nog een generatie verder, is verlaten door haar man die volgens de verhalen groots wou worden in de muziek wereld. ‘Miguel’ wil ook muziek maken, hij voelt zich er voor geboren maar zal dit in het geheim moeten doen. Hij is groot fan van de Mexicaanse artiest ‘Ernesto de la Cruz’. Wanneer zijn grootmoeder zijn gitaar kapot maakt omdat ‘Miguel’ mee wilt doen met een talentenjacht steelt hij de gitaar van ‘Ernesto de la Cruz’ en bij het bespelen van deze gitaar word hij getransporteerd naar de dodenwereld waar hij terecht komt bij zijn overleden familieleden die er weer voor moeten zorgen dat hij terug naar de echte wereld gaat.

Hij komt er even later ook achter dat waarschijnlijk ‘Ernesto de la Cruz’ zijn vader is. Hij gaat naar hem opzoek omdat hij niet met voorwaardes terug naar de grote wereld wilt maar daar blijkt als snel dat ‘Ernesto de la Cruz’ iets te verbergen heeft. ‘Miguel’ moet er nou voor zorgen dat zijn familie weer bij elkaar komt maar ook dat hij op tijd weer terug naar de echte wereld gaat.

Zoals ik al zei is deze film zoals de meeste ‘Disney’ films een erg grote feel-good film met voornamelijk veel chlichés. Dit bleef ook niet gespaard in deze film want het soms wat onsamenhangend verhaal kent veel clichés met een heel hoog dramagehalte waar hij nauwelijks uit lijkt te komen wat best zonde was. De film was overigens qua sfeer erg sterk maar het had in mijn ogen best wat minder gejammer mogen worden.

Toch heb ik achteraf geen spijt dat ik de keuze heb gemaakt deze film te gaan kijken via ‘Disney+’ nu ik nog de kans daarvoor heb. Ik heb de film wel in het Nederlands gekeken omdat ‘Disney+’ hele irritante ondertiteling bevat wat bijna heel je kijk beeld overlapt, best irritant.

Al om al, prima film met een echte feel-good, soms iets te sentimenteel. Zeker niet rijkend aan de top van de ‘Pixar’ films al is het niet slecht te noemen.

3.5*

“I need an Electric”

Wederom dankzij de toevoeging door Netflix ben ik eigenlijk op deze film gekomen. De film wist overigens al gauw mijn interesse te wekken, de frisse sciencefiction look vond ik er tof uit zien en ik ben persoonlijk best erg fan van dit soort films over personen met superkrachten maar, dat deze dan niet echt de superhelden zijn waar wij normaal gesproken aan zijn gewenst. En ook films over een bepaald toekomst beeld vind ik gaaf, met een grotere stap in de technologie.

Toch, tijdens het kijken van de film kreeg ik op een paar punten toch wel wat jeuk. Dat kwam vooral door het wat slappe en clichématige verhaal, zoals we ze al wel vaker herkennen. Eigenlijk het hele verhaal wat ‘X-men’ ons vaak ook probeerde te vertellen werd hier zorgvuldig nog eens herhaald. Ook viel me één ding erg op. De ‘beveiligers’, oftewel de robots die vooruit gingen als ze ergens binnen vielen deedt mij heel erg denken aan de robot ‘Chappie’. Natuurlijk hadden ze wel een beetje een andere look maar, toen ik deze robots in o.a. de trailer zag viel me dat erg op.

De film kent overigens nog best een leuke cast. ‘Robbie Amell’ als ‘Connor Read’ vond ik het als eerste heel erg leuk doen. Deze hoofdpersoon ken ik wel een beetje en wederom liet hij een toffe prestatie zien. Ook was het leuk om ‘Stephen Amell’ te zien. De ze ken ik voornamelijk uit de televisie-serie ‘Arrow’ waar ik na vier seizoenen mee gestopt ben en hem zins dien ook niet meer heb gezien. Toffe gast, dat wel. Voor de rest was de cast wel leuk maar, niemand kwam er echt boven uit.

We volgen iin het verhaal de mutant ‘Connor Read’. ’Read’ is een zogeheten ‘Elektricien’ en zijn geheimenkrachten zijn dan wel het bezitten van een stroomkracht. Hij werkt op de bouw als (je raadt het nooit) een elektricien. Hij komt weer in contact met ‘Garrett’ die hem werk aanbiedt voor een drugsbaas. De moeder van ‘Connor’ is erg ziek en hij kan het geld zeker gebruiken. Hij gaat samen met ‘Garrett’ op pad om criminele activiteiten uit te voeren tot dat ze verraden worden en zich gaan mengen met de politie. Het verhaal werd op het einde trouwens wel een heel stuk minder waar we zo’n beetje alle actie mochten in leveren en het verhaal best inkakte ook met clichématige dialogen. Wat de film eigenlijk een stuk slapper liet aanvoelen.

Dus ja, qua CGI zag de film er goed uit, waar CGI gebruikt werd en ik vond het hele actie gedeelte vrij gaaf, de film kakte op het eind helaas wat in maar het totaal plaatje was wel erg tof.

3.5*

Oef, niet best. Ik was best even benieuwd wat dit tweede deel ging brengen. Deel één vond ik destijds in 2019 best leuk, omdat het een vrij leuke stand-alone sciencefictionfilm was. Hoewel het eigenlijk niet heel vernieuwend was qua films (mensen met superkrachten) vond ik dat script best tof en die heb ik dus ook hoog bestempeld. Maar dit tweede deel is eigenlijk in elk aspect wel minder te noemen, zowel verhaaltechnisch vond ik het echt niet boeiend maar het script was ook niet heel sterk. Nu moet ik wel zeggen dat het pas na een half uur echt interessanter begon te worden, en het laatste half uur was het leukste van de film.

Code of Honor

Jongens waar zijn we mee bezig? Afgelopen vrijdag heb ik ook de nieuwe met Seagal gezien: Sniper: Special Ops (2016) waarbij ik toch kan concluderen dat deze zelfs slechter was als Sniper: Special Ops (2016). Code of Honor was een zeer vervelende en vaak zelfs erg trage productie die eigenlijk , zoals gauke ook al wist te vertellen , helemaal niet serieus valt te nemen.

Code of Honor is echt heel slecht in mijn ogen, heb mij op geen enkele moment kunnen vermaken en dan zijn 106 minuten erg lange minuten maar, ook heel erg lang. Er is nergens in de film ook een vermakelijk stukje te vinden, nouja de dames in de bar mochten er wezen maar de rest was gewoon prut.

Het verhaal lijn was heel erg saai. Het concept was nog wel ok. maar ook dat had geen toevoegende waarde meer aan deze film. Ik kan er echt geen enkel lovend woordje voor uitspreken want ik heb me echt totaal niet vermaakt. Ook waren de toegevoegde CGI niet van kwaliteit en leek het alsof er een stage loper met paint heeft lopen kleuren over de acteurs, en het weg spattende bloed was ook gewoon prut. De actie scenes waren nog wel ok maar, ook dit was gewoon van het laagste niveau en eigenlijk niet eens leuk meer. Ben fan van Steven Seagal maar dit was in mijn ogen echt zijn slechtste productie die ik tot nu heb gezien. Ik heb nu nog maar op 1238 films gestemd en in die 1238 films heb ik genoeg slechte voorbij zien komen, en deze kan zich daarbij mooi aansluiten..

0.5*

“Put the gun down, Will. You're scared, and scared people holding guns in my face, that scares me.”

"Well, this is going to be a nerve-wracking conversation.”

Pfoe, wat een waardeloze zit was dit man. Ik kwam deze per toeval tegen op Netflix en hij stond in mijn kijklijst maar, dit gedrocht had ik nooit willen zien. Met vlagen leek de potentie nog best een leuke film op te leveren al draait El Mechri eigenhandig deze film totaal de nek om. Want eigenlijk weet de film duidelijk niet te werken met datgene wat in de titel staat, de film is zo ongelooflijk donker gefilmd met vlagen dat je eigenlijk tien minuten naar een zwart scherm staart. En zelfs met een OLED-scherm en een volledig donkere kamer hielp gewoon niet. Dat haalde gewoon alles amusement weg in het eerste half uur maar, de gehele film is vrij donker.

Voor de rest weet de film alleen een cast te brengen met dergelijke namen, al straalt de klasse van hun acteerwerk (waar het normaal goed gaat) hier ook totaal niet af. Actiescenes zijn dof, spanning is gewoon niet aanwezig en de film is over het algemeen gewoon niet zo héél interessant te noemen. Echt een zwakke prent, die ik hopelijk snel weer vergeet (al is dat ook niet zo moeilijk).

"Don't go anywhere.”

Ik zag deze trailer voorbijkomen op social media, en op zich leek het me heel interessant. Eigenlijk verbaasde het me in het begin nog wel een beetje dat deze film maar weinig aandacht kreeg, ook hier op MovieMeter. Het eerste bericht is notabene van mij en dat is alweer van zes februari, en daarna kwam er eigenlijk nauwelijks nog wat bij. Persoonlijk snap ik het negatieve wel maar, ik vind het niet echt terecht voor deze film. Het is een regiedebuut, althans als langspeelfilm en daar mag je van mijn part nog niet veel van verwachten, althans niet op kennis.

Het idee is best vet. Tuurlijk is het niet origineel maar, dat zijn veel films in dat opzichte niet meer. Ik kon wel makkelijk in het verhaal komen, en Drouin weet te werken met prachtige shots. Het begint brengt je al echt in de kille stemming wat deze film nodig heeft, het kerstmis muziekje hoefde van mij dan weer niet maar, dat is een persoonlijk iets. Ook het stukje in die eettent is prima, bouwt de spanning prima op en weet voor character development,


Drouin zet je daarna wel compleet op een dwaalspoor neer. Aangezien je denkt dat de ex van Ana er wat mee te maken gaat hebben blijkt David juist een stalker en ontvoerder, en zeker na die heftige achtervolging wordt je daar wel op gewezen. Ik vond de plottwist heel tof, dat zag ik ook totaal niet aankomen. Daarna weet hij overigens niet dat wow-effect vast te houden, ook dat knusse angstige sfeertje is na een tijdje niet héél bijzonder meer, en het duurt wat dat betreft op een gegeven moment gewoon te lang.

Het is allemaal veel gepraat, wellicht te veel gepraat. Het werd nergens echt interessant en het acteerwerk van Nina Bergman vond ik nou ook niet bepaald strak. Jammer man, daar had echt meer ingezeten. Ook had er meer ingezeten als Drouin meer toevoegingen aan de film deed. Noem bijvoorbeeld een afvallige voorbijganger waar David mee af moest rekenen, of wilde dieren. Dat Ana losbreekt en het touwtjes in eigen hand neemt is oké maar, het was vrij vroeg allemaal. Nee, in de verandering breekt David zijn been, het werd er niet bepaald spannender noch leuker door.

Misschien wel beter dat ik geen avond heb toegewijd aan deze film, dan werd het een zware zit. Zo gauw tijdens de lunch is het prima te kijken, en vond ik het begin echt heel tof. Maar zoals ik al zei: de film is gewoon te leeg. Er mocht zeker veel mee aanvulling bij, al was het met haar ex-vriend, dan wel externe bijkomsten ging het beter uitwerken. Nu is het uiteindelijk gewoon een inhoudsloze bedoeling geweest, en dat vind ik wel jammer.

Vrij standaard Neeson film. En ook een film die ik eigenlijk wel een beetje van hem verwacht had, gezien de genres. Iets waar hij echt goed in is en het nog steeds leuk weet te brengen, maar we hebben het langzamerhand ook wel een keer gezien. De film is vrij vlot en houd zich zeker niet in, Neeson gaat als een stoomtrein door de film heen en we beginnen al vrij vroeg met de actie waarvan ik toch dacht: “hoe redden ze zich zo door de film heen”. Ja, prima vermaakt maar meer ook niet. Vrij standaard Neeson prent, en we kennen er meer in deze setting van hem: kijkend naar Taken ?.

3.0*

Collateral

Heerlijke film met Tom Cruise, Jamie Foxx en zelf een tien seconden lange Jason Statham die helaas niet veel invoegt in de film. Heerlijk sfeershots werden er geplaatst maar de muziek in de film werd me erg irritant op een gegeven moment. Gelukkig kennen ze in Collateral wel goeie muziek zo kwam ‘ Audioslave - Shadow on the Sun ‘ nog voorbij en dat zijn zeker geen slechte nummers. Toch deden de sfeerbeelden me op een gegeven moment niet veel meer en aangezien Mann bijna de hele film in sfeer op wou nemen werd ik er een beetje klaar mee. Toch een leuke Tom en Jamie verhouding waarbij beiden prima in hun rol zitten en ik weer uitstekend heb kunnen genieten van deze film en van de twee heren en hun acteerprestaties.

120 minuten is redelijk te doen, het is niet te kort maar echt langer hoefde het ook niet te worden aangezien je dan makkelijk een vervelingsfilm aangezet kon hebben want dan werden veel dialogen nog verder uitgetrokken die nu vaak al een beetje op het randje zaten. Toch weet de film snel door te knallen, er is genoeg actie in deze thriller en de praatscenes vervelen ook niet. Mann weet een mooie verhouding te maken tussen veel dialogen en het houd je aan het puntje van de stoel. Tegen het einde aan werd de film wat simpeler en minder spannend. De actie blijft lekker maar is wel erg voorspelbaar maar goed, welke twee gekken gaan op elkaar inschieten met een simpele deur er tussen, hele mooie scene en ik kon er van genieten.

Ik kreeg deze film aanbevolen door een collega van mij. Ik heb nu weer zo’n twaalf films bij de beste man geleend die allemaal nog volgen en Collateral zat daar bij. Hij stond alleen ook op Netflix en dan met een HD beeld dus heb ik gevraagd of hij die wou veranderen, gedaan en nu heb ik mooi genoten van een HD scherm.

Het verhaal was erg tof. Tom Cruise is een huurmoordenaar die door Felix is ingehuurd om een aantal mensen uit te schakelen. Betreft een rechtzaak en Felix wil de kopstukken hieruit onderuit halen zodat waarschijnlijk hij vrijuit gaat. Wanneer Cruise eenmaal op zijn weg is naar L.A. te gaan schakelen we over naar Max (Foxx), een taxichauffeur in L.A. die graag zijn eigen limousinebedrijf wil opstarten en eigenlijk rijdt om geld te sparen. Wanneer hij Annie moet rond bregen krijgen de twee een klik, helaas wel een stuk waarvan ik iets meer had verwacht zoals het in plot staat want ik vond het nogal karig. Wanneer Vincent instapt (Cruise) barst de hel voor Max los, ook al had hij Vincent bij geweerd. Wanneer Max, Vincent naar de eerste bestemming brengt valt er een lijk op zijn auto vanuit het raam. Het blijk dat Vincent helemaal geen lieverdje is en claimt Max voor een avond om hem rond te rijden. Wanneer Max ziet dat Annie 1 van de slachtoffers is gaat hij achter Vincent aan en heel cliché: hij red haar door Vincent te doden, een taxichauffeur schiet een huurmoordenaar neer die net iets ervoor een heel Chinees leger uitschakelde.

Ik vond het een leuke zit en heb me prima vermaakt met deze thriller. Soms iets meer van verwacht maar alles boven alles heb ik me maar weinig verveeld!

3.5*

Collateral Damage

Op dit moment ben ik mijn zevenhonderdste mening aan het uitschrijven, een gewaardeerd moment waar ik lang voor heb 'gewerkt' om zo maar te zeggen en waar ik veel films voor heb zitten kijken. Ik moet zeggen dat ik Collateral Damage geen film vind om mijn zevenhonderdste mening mee te vieren, wat dat betreft was deze film, ook al keek je op standje nul, slap en saai en ik vond hem totaal geen Arnie waardig. Ik kan bij deze ook misschien beter zeggen dat Arnold deze maar ergens onder in zijn catalogus kast neerzet bij de B-filmpjes.

Het verhaal vond ik matig. We ontmoeten vrijwel Rambo in het jasje van Stallone zijn 'tegenstander' in de film industrie. Gordy Brewer is een brandweerman die gelijk al in de intro op spectaculaire wijze een oud dametje red uit haar appartement. Bij een bomaanslag gaat hij een soort van opzoek naar de dader. Hij word hierbij gevangen genomen en moet op een o zo 'spectaculaire' wijze ontsnappen. Nou haal dat spektakel maar weg, die was ver te zoeken!

Het acteerwerk is matig en zodoende in mijn ogen niet goed. Het verhaal is zoals verteld saai en het concept was nou ook niet geweldig. Een waardeloze Arnie in Collateral Damage zorgt ervoor dat ik mij niet vermaakt heb. Jammer, op naar de volgende (hopelijk goeie) Arnie film! Toch nog mijn zevenhonderdste mening, dus echt vergeten zal ik deze film niet.

2.0*

Hoewel zijn voorganger deels aanvoelde als een ‘meesterwerk’, misschien wat te hoog gegrepen maar hij was erg leuk, leuk om te volgen en leuk om te zien met zijn pijnigingen. Bij deel twee had ik dit gevoel minder, de chemie was een beetje weg en de voelde niet meer speciaal aan. Toch als je moet kijken naar de hoeveelheid bloed dat we zien, is dat wel gewoon weer op een goed niveau, werden mensen weer heerlijk vermoord en is het concept leuk. Toch draait de film in een saaie ‘Saw’ soep die mee getrokken word door een sfeerloos en saai verhaal in een erg kort tijdsbestek. De plotomschrijving beloofde heel wat, de uitwerking is uiter mateloos.

“First I'm gonna make you feel everything that I felt. And then I'm gonna kill you. So that you can never hurt anyone...”

De film begon best leuk, als we Elena met haar vrienden naar een club zien gaan (een ondergrondse club) en daar wat feesten, na een ruzie gaat het daar ook compleet mis als Elena in een apparte ruimte terecht komt met een vreemde doos en ‘The Collector’ bezig gaat met moorden, wat er dan wel weer vet uitzag omdat hij een hele dansvloer schoon veegt door middel van een soort hakselaar. Heerlijke bloedbad maar wel redelijk slecht in beeld gebracht. Hierop volgt het verhaal die soms wat cliché aanvoelde en vooral erg op zijn Saw’s maar dan wel in de slechtere tijden van ‘Saw’. Niet moeilijk als je een schrijver aanstelt die ook wat Saw films heeft geschreven, het leek een aardige rip-off en het ‘lelijke broertje van’ te worden, zonde. Nee, wat dat betreft heeft o.a. ‘Patrick Melton’ niet de geweldigste films op zijn naam, dus van ‘The Collector’ hoef je ook niet veel te verwachten.

Het verhaal was leuk maar aardig cliché en best simpel. Na het eerder genoemde feestje word Elena ontvoerd en word Arkin in gezet om haar terug te halen. Ze komen bij de schuilplaats van ‘The Collector’ en moeten vervolgens hier en daar toch wat obstakels vermijden om te overleven. Na dat ze één voor één aangepakt worden door ‘The Collector’ weet deze zelfs na verbranding nog te ontsnappen en dat was in het algemeen behoorlijk cliché.

Nee, ik ben zeker niet de grootste fan van dit werkje, verhaal was suf en acteerwerk was ook niet bepaald om naar huis te schrijven. De zogenoemde ‘boobytraps’ waren matig en het had allemaal nog wel wat harder gemogen in mijn ogen en haalt zeker niet het niveau van zijn voorganger, jammer.

2.5*

Vet maar bijzonder werd het nergens, we hebben het allemaal al wel eens gezien en dan met een grote knipoog richting de ‘Saw’ reeks. Toch was de film zeker niet saai om te kijken, rolde je er makkelijk in en wist de film met het nodige bloed, boobytraps en moorden je aandacht goed vast te houden, zeker toen de dochter ‘Jill’ haar wapens inzette werd het uiteraard ook weer wat leuker om te kijken ?. Nee, in het algemeen een zeer vermakelijke horror slasher, verder dan dat wil ik ook niet gaan. En deze film overtreft zeker sommige delen van ‘Saw’, dat is ook niet zo moeilijk (alles na het derde deel vooral).

Ik heb me eindelijk weer eens goed vermaakt met een horror film op het gebied van een slasher, iets wat ik al enige tijd wel een beetje mistte bij deze filmsoort want vaak waren ze lange zo speciaal nog niet. ‘The Collecter’ of nouja eigenlijk ‘Marcus Dunstan’ doet het goed op dat gebied door een leuk personage te verwikkelen in een horror setting waarbij we de gemene trucjes zien van ‘Saw’, al is het niet helemaal zoals ‘Saw’, aangezien we de vallen bij de mensen thuis zelf mee maken het aanzicht is soms behoorlijk gore . Veel moorden waren ook best gaaf gefilmd en bedacht, zo vond ik de moord op 'Jill' wel het leukste naar mijn mening!

“Why didn't you listen to me? I told you to stay with me!”

De cast was wel leuk maar nergens héél bijzonder. Josh Stewart vond ik het beste in de hele film, ook niet moeilijk met één van de hoofdrollen. Madeline Zima was ook leuk om te zien maar voor als nog geen grote rol, ook de rest van de ‘Chase’ familie was prima maar nergens héél bijzonder. Juan Fernández deed het leuk als ‘The Collector’ maar was niet herkenbaar in beeld, had je niet veel aan.

Het verhaal was wel prima. We volgen de ‘Chase’ familie die aardig rijk is en hun werknemer ‘Arkin’. Op een dag had Arkin aan de deuren gewerkt en was rustig naar huis gegaan, die vervolgens zijn (ex-)vrouw opzocht om het geld te brengen, wat niet genoeg was. Aangezien hij aan de deur gesleuteld had kon hij makkelijker inbreken en ging op een avond richting het huis toe, en tijdens het inbreken komt er nog een bezoeker. ‘The Collector’ komt langs om de familie op te halen / te vermoorden met gewelddadige trucjes. Overal draden gespannen en vallen gezet, waarna de familieleden stuk voor stuk onder handen werden genomen (eerst de ouders). Arkin moet zien te overleven en de familie voor zo goed als veilig te stellen wat hem moeilijk af gaat. Hij zet alles op alles om te ontsnappen van de moordenaar, wat hem helaas op het einde nog niet lukt omdat hij in de ambulance werd aangereden en ‘The Collecter’ hem weer op kwam halen. Leuk verhaal maar nergens echt bijzonder of spannend.

Voor het algemeen had ik niet echt veel op te merken over de film, vond hem standaard gewoon leuk om te weg te kijken maar werd nergens heel bijzonder en/of spannend. Soms is de film wat ongeloofwaardig, wanneer bijvoorbeeld opeens heel het huis vol met vallen ligt, de ouder weer thuis komen of dat ‘The Collecter’ maar niet neer te halen was, en dat laatste was soms ook behoorlijk cliché, niet het gezonde verstand gebruiken om terug aan te vallen, hem in de val te lokken of iets dergelijks. Dat zijn dingen die mij toch wel wat weerhouden van een hogere stem.

Is het iemand trouwens nog opgevallen, het einde om wel te spreken. Wanneer ‘The Collector’ Arkin heeft aangereden tijdens zijn rit in de ambu en vervolgens Arkin mee sleept naar zijn truck. Hij haalt een bordje weg met de dierenbestrijding. Deze zagen we ook op het begin, en ik heb een sterk gevoel dat de moordenaar in de film de persoon was die zijn duim op stak, zeker ben ik niet van mijn zaak maar aan de cliché gehalte te zien denk ik van wel.

Leuke slasher film om tussendoor eens gezien te hebben maar hij word helaas over het algemeen nergens echt ‘eng’ noch ‘spannend’. Leuk is hij zeker wel en eentje in het onderwerp die aardig goed onderhouden is, en waarvan de regisseur niet bang is om dingen te laten zien (denk dan aan naaktheid, bloed etc.). Ja, leuke zit.

3.5*

College Road Trip

Een film die me leuk leek, op het eerste gezicht. Viel erg tegen. Een mislukking van Walt Disney, jammer!

Toch de eerste film met Lawrence die na mijn smaak tegen viel. Lawrence vind ik persoonlijk een hele leuke acteer. Hij is de enigste die de film nog probeert op te fleuren, het lukt hem soms. Maar dan zit die snoet van Raven-Symoné weer in de weg.. Nee bedankt.. De grappen waren niet geslaagd, en vaak gewoon niet grappig.. Hij is laatst op Netflix gezet en hij leek me wel leuk. Helaas is dit niet zo.. Martin heeft echt 1 ster de film omhoog kunnen werken. De rest viel echt, tegen. Dat irritante meisje wat een kamer naast Raven-Symoné zat, en noem zo maar op. Nee echt een tegenvaller.

1.5*

Vond echt een top film!

Alleen jammer dat je weer een gevoel krijgt van.

Hoofdpersoon kan nooit geraakt worden, maar na dat je het verhaal door hebt snap je waarom!