Opinions

"He used a blade. Stuck it up her joy trail, and slit her wide open. He could have done a slightly better job if he had more time. But overall, it was a good, efficient butchery.”

Zoals ik al zei aan het begin van de horrorchallenge wou ik hoe dan ook deze film sowieso zien. Alleen de geschikte tijd moest komen omdat ik dit soort films niet makkelijk samen met mijn vriendin kan kijken, en aangezien we vaak samen films kijken (ze is nu wel echt klaar met horror) moet ik even de geschikte tijd vinden om films zoals deze (en de drie hiervoor) alleen te kijken. Ze is deze week voor een zakelijk reisje naar het buitenland, dus dat gaf mij dan weer de ruimte deze films eindelijk eens te kijken. Deze film heb ik afgelopen woensdag al gezien (30 oktober) maar, wegens drukte nog de afgelopen twee dagen had ik niet de tijd deze binnen de horrormaand nog te noteren. Ik loop altijd een beetje achter.

Waanzinnig lekkere film trouwens dit, al slaat Fulci wel soms de plank een beetje mis. Maar deze film heeft eigenlijk alles wat ik wel had verwacht bij deze film. Laat ik vooropstellen dat ik dit misschien tot nu toe wel beschouw als mijn favoriete Fulci film, ik heb er dan ook nog maar barweinig gezien (ik heb alleen nog maar Paura nella città dei morti viventi van hem gezien), de beste man weet mij hier met deze film wel echt te overtuigen. De benoemde film net, heb ik ook maar een twee sterren gegeven, en is denk erg toe aan een herziening.

Het gene waar deze film toch wel zijn klasse uitstraalt is het prachtige horrorwerk wat we zien. Heel erg bloederig allemaal maar, ook behoorlijk duister en grauwig. In mijn ogen toch wel echt de grote smaakmaker hoor, waarom ik juist een film als dit op wou zetten. Helaas vond ik het wel een beetje naar om te zien dat Fulci naast het horror er een soort soft-porno van wou maken. Iets wat nou in mijn ogen ook niet echt had gehoeven, nogal onnodig allemaal.

Het verhaal is inderdaad gewoon net niks. Al zijn we dat wel gewend van deze beste man. Althans ik denk jullie, ik mag daar misschien nog niet echt over mee praten omdat ik nog maar net ontgroend ben met Fulci's werk, haha.. Nee heel vet, hier ben ik best over te spreken hoor!

“Our film jumped through the window.”

Als we het internet moeten geloven wat ik en mijn kameraad ook deden moest dit één van de meest gruwelijke films zijn die er bestaat en in heel veel landen zijn scenes of zelfs de hele film verboden voor verkoop. Dat zijn berichtgevingen dat deze film wel echt next-level moet zijn en als horrorliefhebbers hebben we de film gelijk aangeslingerd. Nu zijn we wel wat gewend, ook ik heb wel heftige films gezien waar ik echt van walgde. ‘A Serbian Film’ moest dan wel van héél hoog niveau en goede klasse zijn mocht het mij echt omver kunnen blazen, dat deed hij helaas en jammer genoeg niet. Want achteraf was het gewoon een horror film die zeker wel heftige scenes had hoor daar niet van maar, het is ook gewoon een film al heeft de regisseur wel echt de grens opgezocht.

Deze moderne-exploitatie film was zeker niet de minste. Toch moest ik echt even door het begin heen bijten die ik in mijn ogen wat traag en ook oninteressant vond al legde het wel mooi uit waar de film uiteindelijk naar toe zijn gaan. Na een kleine drie kwartier komt er meer pit in de film, zit er meer bloed in en word hij ook leuker om te kijken, dit komt o.a. ook wel door de bloederige scenes uiteraard.

De film draait een beetje om een apart verhaal die wellicht misschien wel wat in het daglicht zet hoe het er misschien aan toe gaat in de Balkan. De film draait namelijk op pornografie van dichtbij. Een pornoacteur die is gestopt keert terug naar zijn oude beroep om daar helemaal los te gaan maar hier worden wel de vrouwen ernstig mishandeld. Ik vond het wel geinig dat ‘Milos’ een penis heeft gekregen die niet te stoppen is, van de regisseur of beter gezegd: bij alleen al de gedachten krijgt hij hem groot en is het net een machine (en nep). Vooral aan de laatste zit totaal geen geloofwaardigheid en dat maakt de obscuur toch wel erg leuk.

Het acteren leek me op sommige momenten wel lastig voor de cast omdat het er heftig aan toe gaat. Alle ogen zijn uiteraard gericht op ‘Srdjan 'Zika' Todorovic’ die als ‘Milos’ de hoofdrol vertolkte als een grote pornoster. Maar ook ‘Sergej Trifunovic’ als ‘Vukmir’ deed het erg leuk. En uiteraard veel knappe dames die ook een aardig maar wel harde rol vertolkten.

We volgen in het verhaal ‘Milos’. Een pornoacteur die nu een gezin heeft gesticht. Hij komt wederom in aanraking met oude bekenden en gaat wederom terug in de wereld van de porno. Het lijkt in het begin allemaal nog leuk en aardig en het gaat er al aardig hard aan toe met bijvoorbeeld wat mishandelingen. Na mate de film door gaat krijgt ‘Milos’ steeds minder het gevoel om zich te willen betrekken in de pornowereld en na het zien van een filmpje is hij er wel klaar mee. Dit filmpje laat een nieuwe genre zien na een bevalling van een vrouw als de zogeheten ‘Newborn’ porno. Heel ziek.

Daarna gaat het eigenlijk mis met ‘Milos’ en lijkt het wel alsof we constant in één van zijn dromen zitten. Zo moet hij bijvoorbeeld één keer een vrouw neuken en die vervolgens hardhandig slaan waarna hij tijdens de scene nog een machete in zijn handen gedrukt krijgt en haar hoofd er af hakt. ‘Milos’ lijkt helemaal gek te worden en dat word later wel duidelijk waarom dat is. Hij ziet video tapes waarin hij kan zien dat hij gedrogeerd word maar tegelijkertijd verkracht door bewakers.

Het ziekste vond ik wel het moment dat hij weer helemaal tekeer gaat maar het dit keer lastig had om bezig te gaan. Terwijl hij bezig is komt er een man naast hem zitten. Vervolgens word onthuld dat hij zijn eigen kind aan het dingetje was en de man naast hem was bezig met zijn vrouw. Dit vond ik toch wel oprecht de ziekste scene uit de hele film en ik wil liever niet te lang door denken aan deze scene want ik walgde toch wel best erg van de film. Toch een moment me aan het walgen kreeg.

Tijdens deze keiharde scenes is de film bloederig en dat vond ik mooi. Maar ik was vaak in de war wat ik nou precies aan het kijken was en wat er allemaal gebeurde omdat er best veel gebeurde in een aardig korte tijd. En dan is de film toch best wel op een zieke level hoor, ik kon er niet altijd even erg van genieten omdat de film best harde (en waarschijnlijk ook naar waarheid) scenes vertoond. Het verhaal vond ik echter toch wel wat minder en de opbouw van de film blijft hoe dan ook best traag. Het verhaal had in de film geen hoofddraad van we springen van hot naar her.

Ik moet zeggen dat ik best onder de indruk was maar aan de andere kant ook niet echt op mijn gemak van de film. Ik kan hem in ieder geval van de lijst afstrepen en heb deze ook een keer gezien al vond ik het zeker niet de smerigste of hardste film die ik ook heb gezien, zeker geen verkeerde zit ook al was het begin heel erg traag.

3.5*

St. Vincent

Godsamme, wat heb ik me toch een partij gelachen met deze film. Dit soort films vind ik wel leuk. Nouja leuk, ik geniet er opzich wel van. De komedie is soms misschien erg grof en voor sommige dus niet echt hun favoriet. Maar ik kan mijn weg er wel in vinden. Drama daar ben ik niet zo van, maar dat eind stukje met die presentatie had me wel te pakken. Ik vond de film dus erg leuk om te kijken, en op onze nieuwe TV is die 1080p schitterend ! De scenes dat ze gingen gokken bij de paardenrally, of hoe je het ook mag noemen vond ik leuk gespeeld. Je komt eigenlijk niks tekort in deze film. Er komt Drank in voor, een kind die eindelijk zijn rol eens leuk speelt, een prostituee die zwanger is.... Een hard werkende moeder die in scheiding ligt met haar man. Dit stukje heb ik zelf ook mee gemaakt, en ook mijn moeder heeft een rechtszaak gehad voor de voogdij, gelukkig won zij die, want wij hebben geen asociale buurman, nou ja, hij kan er ook wel wat van !

Bill Murray speelt de rol als Vincent erg leuk, wat heb ik me toch gelachen om deze kerel! Melissa McCarthy speelt ook haar rol goed. Naomi Watts speelde haar rol ook leuk en soms zeker lachen. Als een prostituee vanuit Rusland. Maar toch echt, Jaeden Lieberher, het mannetje wat het hart van mijn moeder heeft gestolen.. Wat vond ze hem 'schattig'. Pff, als je daar naast moet zitten met een film (XD)

Het verhaal van St. Vincent is leuk, lachen en soms flauw. Maar dat is mijn soort humor. Dit is ook mijn soort humor, lekker grof, asociaal en opzich wel dom. Ja, heb goed gelachen. Het concept is voor mij nieuw, ik kijk niet veel komedie films. Zo nu en dan, zoals vandaag is het leuk om te kijken, en dan is het echt lachen. Dus ik heb deze nog niet eerder zo gezien. Wel eens oppassen met dikke wapens etc.. Maar goed, dat is weer een andere genre. Zeker van mij kant een aanrader kwa film, en het kijken wel waard! Helaas is het Drama op 1 plek allemaal gedumpt, dit was op het einde. Zijn vrouw gaat dood, hij krijgt een beroerte, zijn vrouw gaat dood en hij krijgt een soort van ruzie met het jongetje. Van mij part had het wel wat verdeeld kunnen worden. Maar goed, ik ben de regisseur niet.

4.0*

Stage Fright

Een film die mij totaal niet wist te boeien op welk vlak dan ook. De slashers zijn leuk bedacht en (zoals ik boven mij ook al las) soms erg bruut maar, toen wist dit mij er niet van te weerhouden dat ik mij toch de 89 minuten heb verveeld en zelfs heb lopen spoelen door al die oorverdovende en irritante liedje heen. Ik wist van te voren uiteraard dat de film zich afspeelde in een musical en daar dus eventueel zang bij kon verwachten maar, het werd een beetje veel zang. Te veel zang zelfs. Het verhaal sloeg bij mij niet aan het concept is leuk bedacht en ik zie dit niet vaak voorbij komen dus, dit vond ik een goede aanwinst voor de film. Ondanks dat ik de slashers en het concept leuk vond kan mij dit niet tegen houden en / of een twist geven dat ik dan toch een hogere cijfer geef. Mislukte poging voor mij maar, goed geprobeerd. Ik denk dat je ook wel een beetje van de musical / zang films moet houden, ik totaal niet!

1.0*

Stake Land

Op een 1 of andere manier kwam Stake Land mij in vlagen bekend voor, ik weet niet of het was dat ik deze ooit met een maatje van me gezien heb of dat het maar de trailer was, maar het kwam me bekend voor. Ik kwam Stake Land tegen en wou hem eigenlijk direct kijken, de trailer sprak me aan en hij kwam overtuigend naar mij over, de zombies zijn weer eens vampieren en de film is erg vet in elkaar gezet waar het toch weer op survivallen aan kwam. Toch was de film me een beetje tegengevallen met de hak op de tak scenes waarbij je gewoon ergens te snel en diep ingedrukt word waardoor er happen in de film ontstaan, laten we zeggen het begin. Dit was niet opbouwend nee, dit kwam gewoon BAM en klaar was de scene. Te snel misschien? Misschien een beetje maar het was vaak wel irritant.

Connor Paolo en Nick Damici spelen samen een fijn teampje die je gewoon goed kan volgen, de rest waren prima maar niet zoals deze twee, anders en minder 'aantrekkelijk' om zomaar te zeggen. Het verhaal was prima te volgen het concept was redelijk. De scene met het feest bij het dorpje vond ik gaaf, en dat was 1 van de scenes die met vlagen langs kwam. Voor de rest doet het soms wat lijken op 30 Days of Night (2007) , maar dan wel SOMS!

3.0*

The Stakelander

Nou, ik ben niet echt warm geworden van The Stakelander. Eerlijk gezegd ben ik een paar keer bijna in slaap gevallen, zeker de eerste 20 minuten waren ontroerend slecht en super traag/saai dat je eigenlijk de neigingen kreeg om toch maar deze film uit te zetten. The Stakelander is het vervolg op Stake Land (2010) die ik verreweg honderd keer beter vond dan dit B-matige sequel.

Hoewel dit toch een redelijk vervolg is, zowel vind ik de ‘vampiers’ er wel goed uit zien, als je me had verteld dat het zombies waren had ik het ook geloofd, speelt de film zich te traag door om er maar iets goed van te krijgen. In dit post-apocalyptisch verhaal volgen we Martin die opzoek is naar Mister. Qua introductie doet de film het prima, we krijgen een korte uitleg wat er is gebeurd (met zijn familie) en waarom hij opzoek is naar mister.

Ook van de namen van de personages moet The Stakelander het niet hebben. We krijgen de namen: Mister, Lady, en Mother te horen waarvan ik toch denk dat Dan Berk en Robert Olsen zich hiermee makkelijk uit hebben gered. Daarbij is de omgeving waar Stake Land II zich bevind prima, leuk landschap met wat afgevallen huisjes. Niks mis mee.

Hoewel het verhaal het van zich moest laten afweten was het geen slecht verhaal. Zoals eerder gemeld zocht Martin , Mister door het Stake Land gebied vanuit Canada. Zijn vrouw en kind zijn vermoord door ‘mother’ en hij wilt wraak op naar nemen. In zijn zoektocht stuit hij hier en daar op wat problemen. Alhoewel het verhaal niet spannend was, was het wel geinig om een beetje te volgen. Hij vind Mister uiteindelijk na een gevangenschap en wanneer ze weten te ontsnappen word mister nog verwond. Het einde lijkt nabij maar hij komt er uiteraard weer boven op. Ze vechten uiteindelijk beiden tegen ‘Mother’ die ik toch wel erg gemakkelijk verslagen vond worden, zat niet echt spanning in!

Matig filmpje waar ik niet echt veel aan vond. Vrijdag nog gezien maar omdat ik gisteren het concertje van Avenged Sevenfold in de Ziggo Dome had niet in staat om deze mening gisteren nog te schrijven. Nu even uitrusten van een avondje headbangen, mee doen als zanger terwijl ik het totaal niet kan.

1.5*

Stalingrad

Stalingrad is 1 van de zoveelste WWII films die er bestaan maar, Stalingrad is 1 van de weinige die mij zo heeft kunnen boeien. Ik denk nee, ik weet wel zeker dat Stalingrad bij het top rijtje hoor. Dit is voor mij het rijtje met Der Untergang (2004) , Unsere Mütter, Unsere Väter (2013) en Saving Private Ryan (1998) erin. Dit waren zoverre nog voor mij de echte toppers binnen deze genre en ik denk dat Stalingrad daar ook binnen gaat vallen, al ben ik nog niet honderd procent zeker of dit een film is die in mijn top 10 gaat komen.

In verband met 4 en 5 mei heb ik besloten weer eens WWII films op te zoeken en te gaan kijken, vorig jaar waren dit Hart's War (2002) en Where Eagles Dare (1968) waar ik ook erg van genoten had. Dit jaar is dit The Big Red One (1980) en deze film geworden en uiteraard ook geen spijt van. Stalingrad was ook zeker een topper om mee af te sluiten.

Stalingrad, ik denk dat menig WWII liefhebbers hier al wel van alles over gehoord heeft. Stalingrad is natuurlijk de stad waar de Duitsers berg afwaarts gingen. Dankzij de kou en het weinig eten gingen ze langzaam een stille en pijnlijke dood tegemoet want dat dood vriezen lijkt me bij elkaar geen pretje. Een stad waar bijna elk gebouw, huis wat dan ook wel plat was gebombardeerd maar, ook de harde regels van het rode leger. Terug trekken was landverraad en dat was ter plekke de dood straf. Wanneer je dan terug aan het rennen was, zat de leider van het de divisie je op te wachten met een lotgenoot die je even overhoop zat te knallen. Dit word dan zowaar niet naar voren gebracht in deze film maar deze informatie wist ik van paar bronnen af te plukken, wat het Rode Leger eigenlijk ook best koudbloedig wist te maken.

Deze film wist uitstekend te tonen hoe het eigenlijk zo'n beetje in zijn werking ging binnen het Duitse leger met de aanval op Stalingrad. Soldaten die lekker aan het water zaten te relaxen, die vervolgens in een trein richting Rusland gingen om daar te vechten. Waar dus het uitstekende verhaal mee door ging. Na wat weddenschappen gingen ze vol de strijd aan. De Duitsers wisten uiteraard in het begin terrein te winnen, zoals het ook in het echt gebeurde. Bij een paar succesvolle gevechten keerde de rollen allemaal om. Waar de Duitsers vrijwel de slachtoffers werden en de Russen begonnen te winnen. Het eerste gedeelte van het verhaal bevatte vrijwel alle actie, veldslagen en noem zo maar op. Het tweede gedeelte wist je te vermaken met het overleven van de kou en de hongersnood, verraad en meer. Want ze werden ook nog gevangenen in een kamp, echter wel van korte duur. Helaas waren daar soms wel momenten te vinden wat mijn concentratie ietwat naar beneden hielp maar, wat je niet wist te vervelen.

Ook de acteurs wisten mij goed te vermaken. Op de dode stiltes was het zelf voor mij nog wel eens spannend om te kijken, je verwacht eigenlijk op elk moment een inslag. Maar wanneer je het niet verwacht valt er een inslag.. Topper.

Stalingrad bracht eigenlijk alles wat een fijne WWII film moet brengen, iets wat de eerder opgenoemde films ook vaak bevatte maar, misschien was deze soms wel heftiger. Zoals een kanonskogel die er voor zorgde dat het lichaam van een soldaat werd gescheiden. (romp en benen), die je dan eerst nog wat ziet spartelen en daarna dankzij de adrenaline gewoon bewusteloos raakte en daar zou overlijden. Maar ook een man die een been niet meer kan gebruiken, die dan overreden word door een tank (sound effecten geven al genoeg prijs), waardoor deze topper alsnog maar aantrekkelijker werd.

Ik weet niet of dit een top 10 film van mij is maar, ik ga er wel vanuit. Dus ik besluit nu nog even wat ik er mee ga doen, en dan kunnen de volgers (die mij bij hun updates hebben of algemeen volgen) wel merken wanneer hij er bij staat. Ik denk dat hij er wel in komt, want ik heb me uitermate vermaakt met deze WWII film uit Duitsland. Die in mijn ogen vaak kwalitatief goed zijn in dit genre, nu al drie toppers gezien! En dit is ongetwijfeld mijn langste recensie, hij heeft Auschwitz: The Nazis and the 'Final Solution' (2005) al overtroffen haha!

4.5*

Mooie film! En mooie actie!

Ik kon er niet beters van maken dan een 3,5 want de heletijd die 2 talen door mekaar maakte me gek.

Dat was dan als er een Duitser praten , ging der een Russische stem door heen. Heel hinderlijk had er dan maak ondertiteling van gemaakt!

"I never had any friends later on like the ones I had when I was twelve. Jesus, does anyone?”

Ik kwam deze film ooit tegen en het klonk me altijd vrij leuk, alleen ben ik daarna de film wel uit het oog verloren waardoor ik eigenlijk niet meer echt omkeek naar de film. Toen ik zag dat hij op ‘Netflix’ staat maar aanstaande donderdag ervan afgehaald gaat worden leek het mij vanavond de mooie gelegenheid om deze film toch maar te kijken. En het viel me eigenlijk direct op dat de film best wel leuk was om te zien, een heerlijk sfeertje hangt er in deze film en daar kon ik best veel mee. Nee, het is geen jeugdsentiment want de film is een stuk ouder dan wat ik ben, toch kon ik er nu best vermakelijk naar kijken.

Wellicht komt dat ook wel omdat de film er eigenlijk niet te veel touwtjes aanbindt, en eigenlijk recht toe, recht aan zijn concept en verhaal volgt waar je gewoon simpelweg de weg volgt naar het stoffelijk overschot en wanneer dat eenmaal bereikt is, is de film eigenlijk ook wel klaar. En daar hou ik wel echt van, zo werd de film nergens irritant maar, ook de cast niet. En normaal gesproken heb ik het niet zo met kinderen of jonge tieners in films. Hier vond ik het toch best leuk, elke personage kent zijn eigen sfeer en ik vond er eigenlijk ook niemand echt irritant in voor komen.

De film is stoer, grappig maar, op verschillende momenten ook erg ontroerend. Waar de vier vrienden tijdens hun trip door de bossen verschillende dingen meemaken wat het toch ook wel erg leuk maakte. De film werd zelf nergens echt spannend maar, ik denk ook niet dat je dat mocht verwachten van deze film. Voor de rest heb ik me uitstekend vermaakt, en vond ik zelfs anno 2023 de film nog erg fris ogen, en ook gewoon heel leuk en goed te volgen, ook al is het verhaal helemaal niet zo bijster spannend te noemen.

Stand Up Guys

Aangezien hij op Netflix geplaatst is leek het me erg leuk om Stand Up Guys te gaan kijken aangezien dit toch wel aangegeven werd als Actie / Komedie (op Netflix). Ik ben wel fan van een genre als deze maar toch was Stand Up Guys me wat tegen gevallen, niet zozeer qua inhoud maar meer qua uitstraling. Het is soms een wat te trage film en ik kon me soms niet goed aan de film vast klammen.

Na de geweldige rol van Al Pacino in de beroemde Scarface (1983) had ik toch wat meer verwacht van de beste man in deze film, toch hield hij zich een beetje in en ik vond hem achteraf niet zo grandioos acteren, even min als: Christopher Walken. Het verhaal was simpel maar geinig om te volgen en het concept was prima. Wat mij betreft uitstekende film om even tussen door snel aan te zetten met zijn korte afspeelduur!

3.0*

Zo slecht vond ik hem niet en op bepaalde vlakken echt wel oscar waardig. Ik heb zelf de film eindelijk na wat aandringen van een paar vrienden gezien, alleen denk ik wel als hij niet genomineerd was voor de Oscars dat ik hem wat langer links had laten liggen omdat ik met wat tegenzin de film begon. Het klonk namelijk niet bepaald naar een film die ik snel op zou zetten en die ik misschien leuk zou vinden maar gelukkig bewijst deze film het tegen deel, en is het toch wel een punt dat ik maar eens wat vaker uit mijn comfortzone moet stappen en film moet gaan ontdekken. ‘A Star Is Born’ is een zeer strak werk die op heel veel punten erg sterk op zijn benen staat. Maar vanavond eindelijk eens aangegooid en nogmaals, ik was erg verrast! Toch een prachtige film om te zien hoor...

“There's a friend of mine who came a long way to be here and she wrote a great song and I'd just like her to sing it. I think it's pretty fucking good.”

En het was zeker goed maar inderdaad, het voelde allemaal niet héél lekker, en best ironisch. ‘Lady Gaga’ is natuurlijk op zichzelf al een popster en één van de betere die nu met de dag optreed. Om haar dan te zien acteren om een beroemde zangeres te worden is dan best raar om te zien, al moet je daar jezelf zeker snel van afzetten en als je die gedachten weg laat is het allemaal best goed om te zien hoor.

Ik was zelf heel erg benieuwd naar de cast van deze film. Onder meer hoe Lady Gaga haar rol zou spelen. Ik hoorde veel lovende woorden over haar acteerwerk en ook de oscar gaf toch wel een bepaalde bevestiging dat ze het goed deed. Nu valt me eigenlijk gelijk iets op, ze kan best acteren dat wijfie. Maar ook ik merkte soms toch wel dat ze wat onervaren was, dus soms ging het allemaal niet helemaal soepel. Bradley Cooper staat voor mij meestal wel gerand voor een leuke film, het is zeker niet mijn favoriete acteur maar zeker na zijn rol in ‘American Sniper’ en ‘The Hangover’ vind ik hem heerlijk acteren. Voor de rest valt de cast wel mee en springt er niemand echt uit, iedereen acteerde prima.

Het was opzich best een leuk verhaal, zoals ik al zei soms wat ironisch maar het sleepte me wel mee. We volgen een beroemde country zanger Jack die eigenlijk vanaf minuut één al oogt naar een alcoholist. Na een concert had hij zing om naar een bar te gaan en komt uit in een travestieten bar waar hij de amateurzangeres Ally ontmoet. Hij neemt haar mee op stap door de stad en ze raken stiekem gewoon verliefd op elkaar. Jack vind dat Ally mooi kan zingen en nodigt haar uit bij één van zijn volgende concert en vraagt haar daarna om ook een iets te gaan zingen. Dat doet ze en de wereld vind haar geweldig, ze krijgt langzamerhand een manager en word beroemd. Jack vind het allemaal niet altijd even geweldig, blijft aan de drank en zijn leven keldert als het waren achter uit. Op een gegeven moment gaat hij in ‘rehab’ en na dat word hem van alles verteld. Hij raakt depressief en gaat één keer nog goed aan de drank waarna hij zichzelf op hangt. Na deze zelfmoord moet Ally alleen door, doet dit ook maar de film eindigt vrij snel. Een mooi verhaal, die ik even heel snel heb doorgespit omdat we anders nog wel even bezig zijn.

Over het algemeen vond ik de film best leuk en raakte het me soms wel. Ik ben zelf geen meester in de romantische dingen in films, kijk nooit romantische films dus ik kan daar niets over zeggen maar het depressieve gedeelte van Jack raakte me wel diep. Ik was echter totaal geen fan van de Grammy scene die inderdaad er ontzettend nep uit zag en daar ging Cooper toch echt wel de fout in. Dat saaie geschreeuw als dronkenlap en vervolgens dronken over het podium heen lopen, nee dat was hem niet voor mij.

De muziek kon ik best waarderen. Ik ga normaal door het leven als een liefhebber van de rock en metal muziek dus ik luister niet heel vaak naar pop nummers, zeker niet het nieuwe muziek want ik leef ver voor mijn geboorte uit met muziek. Toch vond ik het nummer ‘Shallow’ wel wat hebben, en ga die zeker nog wel een paar keer draaien op Spotify. Echt fan ben ik er niet van maar vond het ook niet bepaald onaardig klinken.

En dat was toch wel iets wat me opviel. Ik vond Gaga toch best acteren voor haar doen maar die Cooper viel me nog niet vies tegen tijdens het zingen. Mensen zullen het er ongetwijfeld niet mee eens zijn, fok it, ik vond de zit best te doen en erg leuk. Goeie keuze en fijne tips.

4.0*

Star Wars: Episode IV - A New Hope

Leuke start van de Star Wars reek en voor mij een erg leuke kennismaking. Ik moet gewoon bekennen: ik heb nog nooit een Star Wars film gezien in mijn leven. Toen ik ze zag staan via Netflix (eigenlijk had ik ze al binnen gehaald) toch vandaag de keuze gemaakt om te beginnen met de Star Wars Saga. Nu dat Rogue One: A Star Wars Story (2016) is aangekondigd en Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) vorig jaar een hele hit was kreeg ik ontzettend veel zin om te kijken. Bedankt Zwolle84 voor de tips van de volgorde. Heb een fijne introductie gehad met Luke Skywalker, R2-D2, C-3PO, Chewbacca, Han Solo en Princes Liea of hoe dat mens ook heet.

Het verhaal sloeg wel aan. En als ik het een beetje goed volgde zal dit gebeurd zijn: We volgen in het begin R2-D2 & C-3PO die ontsnappen, uit de handen van Darth Vader. Ze landen uiteindelijk op een planeet, waarvan ik ook al weer de naam van kwijt ben en komen met wat poes pas bij Skywalker terecht. Nadat Skywalker zijn oom komt te overlijden door het keizerlijk leger besluit skywalker zich aan te sluiten bij de rebellen en gaat onder andere met Han Solo. Ze vliegen naar het nieuwe wapen van het leger, een eigengemaakte planeet, die planeten kan uitschakelen met 1 schot. Nadat ze gevlucht zijn keren skywalker en co. weer terug om het schip voor goed uit te schakelen.

Ik moet zeggen, het was een heel spektakel. Mooie gevechten en vooral het gevecht tussen Vader en Obi-Wan kenobi was gaaf. Voor de rest een vlotte film maar, ik denk dat er wel beteren in de reeks zitten en dat er misschien ook voor Star Wars een vijf gaat vallen. Ondanks dat het gedateerd was waren de Sci-Fi beelden prima maar, de pit was er niet echt. Veel al informatie en kennismakingen maken Star Wars: Episode IV - A New Hope een goed begin. Op naar de volgende!

3.5*

Star Wars: Episode I - The Phantom Menace

Ik ben de hele Star Wars Saga eens aan het bekijken. Ook van mij de reden door de toevoegingen op Netflix en de vakantie dat ik deze allemaal eens kan zien. The Phantom Menace heb ik vanochtend maar eens aan gezet. Ik moet zeggen dat ik lichtelijk geschrokken ben van The Phantom Menace nadat ik die goeie films als Episode V en VI heb gezien. Toch heb ik mij niet verveeld, dat doe ik niet zo snel namelijk vooral niet bij deze films heb ik al gemerkt maar, ik vind het wel de minste tot nu toe.

Ik The Phantom Menace gaan we ver terug in de tijd. Waar Anakin Skywalker nog een klein jongetje is, de latere 'Darth Vader' en vader van Luke Skywalker. Waar Obi-Wan Kenobi leerling was en Yoda de grote meester van tenminste een paar man. Ze moeten ook hier weer een bepaalde leger uitschakelen waar ze dus Anakin tegen komen. Op een gegeven moment gaat Anakin racen, daar stond ik nou niet echt van onder de indruk. De film is veelal niet spannend en ik mis de voorgaande karakters misschien ietwat teveel. Ik vond The Phantom Menace een slecht begin van de Prequel.

Het feit dat Neeson aan Star Wars mee doet vind ik al erg wennen, voor mij een grote acteur die ik zelfs heb gezien in mijn begin van de film verslaving (hoe ik dat zelf maar noem). Neeson is in mijn ogen veel geschikter voor films als Taken, Star Wars vond ik simpel weg niet passen bij de beste man. Het gevecht vond ik wel erg gaaf. Tussen Qui-Gon Jinn met Obi-Wan Kenobi tegen Darth Maul , die was wel erg gaaf. En uiteraard het grond gevecht rond het einde vond ik gaaf. De rest was wat tegenvallend.

3.0*

Star Wars: Episode II - Attack of the Clones

Dit was toch wel de meest tegenvallende Star Wars film die ik tot nu toe heb gezien en waarschijnlijk zal zien. Attack of the Clones vond ik persoonlijk niet zo speciaal. Had een betere film verwacht na het slechte begin van het prequel dankzij Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999). Toch vind ik Attack of the Clones wel slechter, ik vond er weinig pit in zitten en hij kakte vaak in waardoor ik vaak bijna in slaap viel. Ik vind dat ze met Attack of the Clones toch wel Star Wars een beetje verzieken zeker met de CGI kunsten die men in 2002 al kon tonen is deze film ver onder maat.

Ik vond het verhaal ook niet zo speciaal. Het acteerwerk was redelijk maar ik vond dit deel van Star Wars niet zo speciaal. Waar Lucas ooit zijn personage's heerlijk bedacht, Chewbacca, C-3PO, Luke, Darth Vader etc. maar ik vind deze serie niet echt een spektakel. Ik vind het serieus leuk om te weten hoe Darth Vader gegroeid is, daar ligt het niet aan. Het is gewoon de verhouding en hoe het gebracht word wat deze film een downer maakt. Kijk naar de wezens in deze film, waar ze tegen moesten vecht in de ring. VERSCHRIKKELIJK! Ik kan hier ook niet veel over typen, ben een beetje geschokt van het resultaat.

2.5*

Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith

Ah, ik voel me dankzij Revenge of the Sith weer helemaal terug in de Star Wars Saga! Deze film draaide lekker door en waren niet zo stug als de voorgaande twee in de Prequel serie. Waar de delen Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) en Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) echt voor mij de ondergang leken te worden van Star Wars om grof uit te drukken want ik vond die echt niet tof, tilt Revenge of the Sith zich weer helemaal omhoog. Revenge of the Sith was spannend, gaaf en spectaculair maar, de CGI hadden op punten wel wat beter gekund.

Het verhaal vond ik echt heel erg gaaf van Revenge of the Sith. De opkomst van Darth Vader was erg goed gedaan. We komen direct al in een oorlog terecht. Wanneer Skywalker en Kenobi inbreken om een bepaalde leider uit te schakelen waarvan ik de naam even kwijt ben. Gestrand op een planeet komt Skywalker erg veel in aanraking met de Senator. Tijdens dat Obi-Wan Kenobi op pad is om Generaal Grievous uit te schakelen word Skywalker een soort van gehersenspoeld door Palpatine, die Skywalker er op wijst dat hij een bepaalde krachten beheerst binnen de Duistere kant die Skywalker ook graag wou leren. Samen zetten ze alle Commando's van de eenheden tegen de Jedi's die mee lopen. Iedereen word vermoord op Yoda, Obi-Wan Kenobi en Senator Bail Organa na, misschien nog wel een paar maar die kan ik zo niet noemen. Wanneer Anakin Skywalker in gevecht komt met Obi-Wan Kenobi raakt hij beiden benen kwijt en vliegt daarna in de fik. Anakin word mee genomen door Palpatine en Darth Vader word gecreëerd. En ondertussen worden Leia en Luke ook nog eens geboren.

In deze film komen de mooie personage's van Lucas ook weer naar voren. Met name Yoda, Chewbacca, Darth Vader, Obi-Wan etc. Ik vond Revenge of the Sith een erg leuke Star Wars deel waarmee ik me eigenlijk wel erg mee vermaakt heb. De gave shots als er weer een oorlog op punt stond met de voorbereidingen zagen er ook weer super goed uit, Lucas Returns zeker met Revenge of the Sith.

Toch was ik over de CGI er nog niet toppie uitzien. Het zijn makkelijke CGI beelden maar in vergelijking met Episode II is deze film zeker een betere maar, het had altijd nog wel wat beter gekund in de CGI beelden. Soms vond ik de eerste Trilogie er zelfs beter uitzien qua CGI dan Revenge of the Sith maar, het was vermakelijk.

4.0*

“In the event I don't make it back, I want you to know you've been a real friend, R2. My best one, in fact.”

Het is nou bijna een jaarlijks uitje geworden van mij en twee collega’s en tevens vrienden om in de kerstvakantie de nieuwe ‘Star Wars’ film te gaan bezoeken. Alle drie zijn we fans van de franchise en we zitten vaak weer met smart te wachten tot de nieuwe komt. Ook waren we met z’n drieën totaal niet te spreken over het vorige deel wat Rian Johnson in onze ogen echt verkloot had. Maar goed, om daar verder geen discussie over te maken laat ik voor wat het is, alleen hielden we deze film wel in onze achterhoofd en hielden we onze adem een beetje in voor dit nieuwe deel. Toen al gauw bekend was dat J.J. Abrams dit deel weer mocht regisseren waren de zweetplekken zo goed als verdwenen en kon er in onze ogen bijna niks meer fout gaan (zijn eerste deel van deze nieuwe trilogie vonden we erg gaaf). Toch waren er veel fouten om te repareren en is niet alles gegaan zoals ik het graag had willen zien, dat deze film beter is dan zijn vorige is voor ons wel een feit.

Er waren een paar films voor 2019 die ik graag voor de jaarwisseling wil selecteren, om in de algemene top 10 van MovieMeter mee te kunnen nemen. Star Wars was een beetje een twijfelgeval, omdat ik niet zeker wist of ik de film wel op tijd kon zien. Het is helaas voor mij geen jaarlijstmateriaal, de film is soms erg chaotisch en op héél veel momenten ook wel te cliché. En tja, dan hoort het er misschien wel bij maar het werd soms iets té veel. Hoewel de cliché stukken dan aanwezig waren, het was visueel een genot om naar te kijken en iets wat we in het vorige deel vooral erg missen: light saber gevechten, heerlijk.

Het verhaal vond ik wel weer erg leuk. We volgen voornamelijk de verbintenis tussen Kylo Ren (Ben) en Rey die zich steeds vaker opzoeken. Maar voornamelijk gaat het hier over een missie die moet worden uitgevoerd om de First Order tegen te houden. Een dodelijke vloot die nog nooit zo groot was, en zeer gevaarlijk met kanonnen die ieder een hele planeet kunnen verwoesten. Rey besluit met haar vrienden Finn, Poe, C3PO en Chewie om achter Palpatine aan te gaan die blijkt nog te leven. Ze moeten naar een zeldzame, geheime verborgen planeet om daar Palpatine tegen te houden maar ook moeten ze vechten tegen de grootste vloot ooit. Onder tussen komen we achter meer informatie tussen Ben en Rey en worden kleine vraagtekens opgelost.

Ook deze film biedt weer de nodige komische scenes waar we ons even fijn bij konden voelen naast alle goede acties. Zo was voor mij wel één van de helden van deze film de nieuweling ‘Babu Frik’. Babu Frik was een enigneer die de geheime tekst uit het hoofd van C-3PO kon halen omdat hij dit zelf niet mocht vertellen volgens zijn programmering. Waar ik ook echt van genoot was het stukje nadat de informatie vrij gegeven werd en C-3PO geheugenloos weer op de wereld kwam en daarna voor het eerst kennis maakt met Babu Frik en dan vervolgens leuk antwoord als hij Babu Frik ziet:

“My oldest friend”

Terwijl het misschien maar een paar uur of net een dag was. Heerlijk hoe Abrams dit toch wel op elkaar liet inspelen en je constant herinnert word aan eerdere gebeurtenissen. De film zit dus vrij leuk en hecht in elkaar, en het loopt allemaal soepel over.

En tja, er zijn soms ook wel wat dingen waar ik nog even niet achter ben waarom het precies gebeurde. Zo vond ik het raar dat Kylo Ren opeens ook bij de Death Star aanwezig was, en daarna ging vechten met Rey. Hoe wist hij dat ze daar waren? Dat is misschien de enige vraagteken die ik nog met mij mee draag.

Voor de rest heb ik mezelf prima vermaakt met deze nieuwe Star Wars, was de CGI weer om te pruimen en is het een fijnere zit als zijn voorganger. Ik hoop op nog meer delen, alleen kijk ik wel een beetje tegen de volgende films van Rian Johnson op, in mijn ogen niet de geschikte man voor deze franchise.

3.5*

Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back

Ik heb er naar uit gekeken om dit deel van de Star Wars Saga te mogen kijken. Ik heb veel goeie en positieve berichten gelezen over dit deel en ben hem zelfs in een paar top 10-lijsten tegen gekomen. Ik heb veel zin gekregen om de Saga te gaan kijken, nadat ik gisteren Star Wars (1977) heb gezien vond ik de film erg leuk. Ook dit vijfde deel was zeker geen misser en ik heb er perfect van genoten.

Het verhaal was erg leuk. In het vorige deel heeft Skywalker de ster des doods gemold van Vader. In dit deel komen we terug op de zoektocht van Vader naar Skywalker, het door Yoda getraind worden en meer. Ik vond het verhaal in dit vijfde deel erg leuk om te volgen. We beginnen al met een hele mooie opening namelijk de grote strijd op Hoth. Voor mij onder andere ook de eerste kennismaking met AT-AT machines van Darth Vader. Het zag er serieus erg goed uit. We beginnen uiteraard met Vader, die geshowed word in zijn grote schip. Daarna zien we dat de rebellen dit keer op Hoth zitten, een mooie fascinerende sneeuwplaneet die er gaaf uitzag. Een mooi gevecht tussen de pas getrainde Luke, door Yoda tegen Darth Vader en een vluchtende millennium falcon door een astroid regen heen, achterna gezeten door het leger . Ah erg gaaf.

Ik kom misschien erg moeilijk uit mijn woorden. Ik ben nog steeds in een element waar dit vijfde deel mij in heeft gesleept, een wow gevoel. Wat je niet veel hebt met films en zeker ik niet. Ik geef niet zomaar vijf sterren weg aan films, alleen waar ik het wow gevoel krijg. Dan is alles goed, maar ook echt goed in mijn ogen, hoe ik mij inleving in een film beleef. Ook dit deel had een wow gevoel bij mij, ik zat mijn ogen uit te kijken. Dit vijfde deel heeft dan wel gedateerde Sci-Fi beelden, dat moet ik toegeven maar, voor de materialen die ze in de jaren '80 hadden is dit een uitstekende Sci-Fi. Ik ken film met het genre Sci-Fi uit die jaren wat je liever nooit gezien wilt hebben. Dat was bij dit vijfde deel zeker niet zo.

Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back, een erg gave film met voor mij toch zoal wel wat nieuwe gezichten. Yoda, een voor mij nu al erg gave personage. Ik heb een kameraad die heeft zijn nieuwe hond Yoda genoemd, prachtige naam ook gewoon. En natuurlijke de grote AT-AT machines, die ik alleen nog maar kende van de Lego versies. Die had een maatje van mij in de vroegere jaren, waar we dan altijd een oorlogje mee na gingen spelen.

Maar, ook in dit deel komen uiteraard de oude personage's terug zoals Princes Leia, Han Solo, Luke Skywalker, Darth Vader, C-3PO, Chewbacca en R2-D2. En ik heb ook in dit deel erg moeten lachen soms om de klunzige C-3PO, erg leuke personage. Maar ik ben ook fan van Chewbacca en R2-D2. Allemaal geinige personages die simpel maar erg mooi gemaakt zijn door George Lucas . En de Chewbacca acteur Peter Mayhew, dat is zonder masker nog een gelijkenis. Maar ook de erg leuke quote's uit de film. Zoals I am your father door Darth Vader. En toen Darth Vader het over Jabba the Hutt kreeg moest ik aan dit filmpje denken: Jabba the Hutt - YouTube .Zoals ik al zei, ik geef niet snel hoge cijfers weg, deze heeft het verdiend.

5.0*

Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi

Voor mij de laatste Star Wars film voor 16 Augustus 2016. Ook al zal deze geregistreerd worden op de 17e omdat ik een lui dier ben en te lang wacht met mijn meningen. Ik startte de dag vandaag met een erg goeie Star Wars film: Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980). Hij heeft van mij zelfs vijf sterren verdiende aan zijn kwaliteit. Nu wou ik ook graag dat Episode zes net zo goed zal bevallen, dat deed het nou net weer niet maar, als je een beetje in de saga zit dan is dit wel echt een heerlijke film.

Nu is het zo dat Return of the Jedi zeker niet kan tippen aan de kwaliteiten van deel vijf. Toch heeft ook Return of the Jedi een soort gevoel dat mij in ieder geval niet stoort. Anders dan vijf dus net zo hoog zou het cijfer van Return of the Jedi voor mij niet zijn. Ik heb sommige delen ietwat inkakkers gevonden en de CGI zagen er in Return of the Jedi slechter uit als zijn voorganger waar ik ondanks dat ik de serie gaaf begin te vinden toch nog wel aan zat te erge.

Het verhaal was prima. In het eerste stuk word Han Solo gered uit de handen van Jabba the Hutt. Een mooie en spectaculaire opening's scene maar, dit had van mij part in Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980) verwerkt mogen. We stoppen nu namelijk bij Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980) ietwat raar waar het bij Return of the Jedi weer word opgepakt en, daarna moeten ze nog beginnen aan het doel van Return of the Jedi. Ik van dat een beetje teveel in een korte tijd gestopt waardoor je misschien af en toe te vlot door ging of er wat elementen misten waardoor de film niet het ultieme gevoel gaf. Daarna word het echt leuk. Luke die de dood van Yoda mee krijgt, en daardoor de echte laatste Jedi in het universum is. De onthulling (voor mij) dat Leia en Luke tweeling zijn. Een nieuwe planeet, nieuwe stam. De dood van Darth Vader en The Emperor, die wel weer terug komt. En heel veel gevechten.

Ik zal heel wat delen van de film maar niet verwerken in mijn mening. Ik denk dat we dan morgen nog bezig zijn met het lezen en / of typen van deze mening. Er gebeurd in dit deel net zo veel als in deel vijf maar in deel vijf stond ik erg perplex van wat er gebeurd was en hoe gaaf ik het vond. Maar, de strijd tussen Vader en Luke was wel erg gaaf. Ook de crematie van Vader op het eind was goed. De strijd tussen het keizerlijk leger en de rebellen was super gaaf, en voor mij het schrik moment.

Leia zit met zo'n teddybeer te praten bij een boomstronk. De teddybeer hoort een geluid waarna het akelig stil blijft rond de twee. Uit het niets word er een schot gelost. Ik zat toch wel zo erg in deze scene dat ik me dood schrok van dit schot terwijl ik tegenwoordig bij een horror / thriller film helemaal niet tot weinig schrik van de scenes. Moet je na gaan hoe dat dan met het geluid is gepaard. Van het minste geringste kun je schrikken in deze film, omdat er erg veel aandacht en liefde inzit, zo'n horror tegenwoordig is maar klakkeloos werk, kun je ook niet vergelijken met een Star Wars. En toch twijfel ik erg over mijn stem, ik volg mijn gevoel.

4.0*

Star Wars: Episode VII - The Force Awakens

Ik was eigenlijk best wel gehyped voor The Force Awakens. Door heel veel, erg veel positieve berichten was ik er enthousiast en voor niks, ik heb me uitstekend weten te vermaken met The Force Awakens en ik heb eigenlijk, ook gewoon weg erg genoten. Ik heb hiervoor de zes voorgaande Star Wars film gekeken, laten we zeggen, ik ben de hele saga maar een door gespeurd. Ik moet zeggen dat ik Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980) het leukste vind van de complete Saga. Al komt The Force Awakens ook erg dicht in de buurt.

Ik denk dat The Force Awakens op veel fronten erg sterk is. De combinatie met nieuwe en oude personages word hier heel goed afgewogen. Daarbij ook nog het kloppende verhaal van een 'oude' Han Solo, een gevluchte Luke Skywalker, Darth Vader die dood is en ga zo maar door.

Het verhaal was dan wel niet alleen kloppend, ik vond het verhaal ook erg goed. Luke Skywalker is gevlucht, en de duistere kant wil hem perse vinden om de laatste Jedi in het universum te vermoorden en er voor te zorgen dat er geen volgende Jedi's kunnen worden getraind. Om dit te voorkomen hebben de rebellen een kloppend stukje kaart die je via de kaart van R2-D2 kan ontrafelen. Er word een kamp aangevallen waarbij BB-8 vlucht met dat stukje kaart. Een stormrtrooper komt helpen. Finn genaamd. Finn trok zich terug nadat hij een dropje had aangevallen en een andere stormtrooper zag overlijden, waardoor zijn helm onder het bloed kwam te zitten. Wel een erg gaaf beeld. Hij komt Revy tegen en samen met Revy en BB-8 vluchten ze van de duistere kant. Ze komen de oude Han Solo en Chewbacca tegen en samen vliegen ze naar een bepaalde wereld om zo Skywalker te vinden. Of in ieder geval iemand te vinden. Ze worden aangevallen en komen er achter dat de duistere kant een nieuw wapen heeft.

Een enorme planeet die via zonne-energie super grote laser-schoten afvuurt die een wereld kan vernietigen. Ze gaan richting de planeet om zo de rebellen-planeet te redden. Daar komt Han Solo Kylo Ren tegen met een echt episch zwaard. Kylo Ren blijkt Han Solo zijn zoon te zijn maar Kylo Ren vermoord Han Solo koelbloedig. De maken de wereld kapot, en redden zo erg veel planeten van de ondergang. En ze vinden op het laatst ook nog eens Luke Skywalker, wat een oude zak is dat geworden!

Hoewel ik toch genoot van de film vond ik de clichés soms iets te erg in de film. De CGI zagen er erg fijn uit in de film en eidenlijk is de setting waar de film zich meer en deels afspeelt niet verschrikkelijk om aan te zien. Niet van die overtollig CGI landen (zoals het deel hiervoor waar Anakin op word verslagen door Obi-Wan Kenobi en ga zo maar door). Het concept was erg leuk, het verhaal ook maar soms een beetje te simpel bedacht, een makkelijk verhaal kun je het wel noemen. Het is inderdaad wel verstandig om deze film pas na de zes andere films te kijken, anders snap je niet waar het doel van de film ligt. Al om al, erg genoten en de tijd vloog voorbij .

4.5*

Hoewel ik nergens een ‘groot’ fan van de Saga ben (al ben ik wel fan) en houd ik mij niet zo bezig met de discussies rond deze film vond ik de film best lekker weg kijken. Aangezien twee collega’s van mij ook wel fan zijn van de serie hebben we besloten met z’n 3en op ‘derde kerstdag’ naar de nieuwe Star Wars te gaan en ik heb me reuze vermaakt en toch een leuk afsluitende bioscoop film (de volgende keer dat ik naar de bios ga word waarschijnlijk het volgend jaar). Vandaag de keuze dus gevallen op deze nieuwe Star Wars film uit de saga en dat is me prima bevallen, ik vond het gewoon leuk.

Het is in augustus dit jaar precies een jaar geleden geweest dat ik de hele saga heb gezien, en besloten heb om mij een ‘fan’ te maken van deze reeks. Ik kon dan ook niet wachten tot de nieuwe Star Wars film en ondanks dat ik wat ondaan was van het wat slechtere deel ‘Rogue One’ fleurde ik natuurlijk helemaal op toen ik las dat deze film er aan zat te komen aangezien ik wel een fan was van het voorgaande deel ‘Star Wars: Episode VII - The Force Awakens’ keek ik best wel uit na ‘The Last Jedi’ met als resultaat een geweldige zit. De film ‘The Last Jedi’ heeft indruk weten te maken maar, soms week je ook een beetje van de film af. De film laat je met vragen zitten maar komt ook met antwoorden en zo zet Rian Johnson hier een geweldige achtste deel neer.

De film begint weer erg gaaf, zoals we in het zevende deel een gevecht zagen met onder andere de Dark Side en natuurlijk de introductie van Finn en BB-8 komen we nu uit op wederom een aanval van de Dark Side die de basis van de rebellen aanvallen met een groot jachtschip. De rebellen besluiten daarna te vluchten en het schip van de dark side aan te vallen met bommenwerpers die helaas allemaal verloren gaan (waarvan eentje nog wel de bommen laat vallen op het aanvalsschip van de dark side). Een mooi lang, en vooral drukke begin scéne laat zien dat Star Wars echt is begonnen en zorgt er voor dat ik zin krijg in de film, ik zit er kaar voor en laat de rest maar komen.

Daarna gaat het verhaal best snel door, we zien vervolgens Rey samen met Luke Skywalker op een eiland wat vroeger in gebruik was genomen door de Jedi’s. Rey wil graag de dingen van Luke leren maar, Luke ziet dit niet zitten. Toch besluit hij haar te helpen en dit gebeurde snel nadat hij weer in contact kwam met Yoda, iets wat ik totaal niet had verwacht. Of ik zelf helemaal op Yoda’s terugkeer zat te wachten weet ik niet. Hij is misschien wel één van mijn lieveling personage uit de film reeks, Yoda is dood en dat zou zo blijven en dan vind ik zo’n terug keer altijd erg saai. Hoewel dit gelukkig nu niet echt van pas was (dat ik het saai vond) had ik het misschien ook liever niet gezien.

Hoewel ik vond dat het niet zo ontzettend veel draaide om Rey en Luke. Natuurlijk gaat het verhaal hier wel meer en deels over maar ik vond dat we meer naar Finn trokken en de rebellen die aan het vechten waren en dan qua informatieve scenes weer snel bij Rey en Luke uitkwamen , moest ik nog wel erg om de twee lachen zo af en toe, en zeker met deze quote:

Luke Skywalker: “Where are you from?”
Rey: “Nowhere.”
Luke Skywalker: “Nobody is from nowhere.”
Rey: “Jakku.”
Luke Skywalker: “Yeah, that's pretty much nowhere.”

Uiteraard is het niet zo dat de film niet om de twee draait, het is alleen zo dat ik er wat meer van verwacht had. Misschien een samenwerking tussen de twee in het slachtveld of iets in die richting. Natuurlijk hoort de Jedi training ook bij het hele verhaal en daar was deze film dan geschikt voor, alleen had ik er wat meer van verwacht. Uiteraard liet de film me ook met wat vraagtekens achter en misschien is het wel geschikt ze hier even te stellen. Wat is het hele doel van de twee zonnen die je op het eind ziet? En is Luke nou dood als het ook zo leek op het einde of gaat er nog wat mee gebeuren? Dat zijn daadwerkelijk echt twee vragen waar ik nu nog mee zit.

Uiteindelijk is het verhaal van de rebellen tegen de Dark Side ook niet echt héél speciaal maar, het is natuurlijk erg gaaf om naar te kijken en het word uiteraard super in elkaar gezet, op een heerlijke Star Wars manier. Het gaat er vooral om dat de Dark Side de floot van de Rebellen wil executeren. Alleen wanneer de rebellen willen vluchten door het lichtjaar blijkt het dat de Dark Side vlak achter hun aan zit, ze hebben nu een toestel om schepen in het lichtjaar te traceren (iets wat blijkbaar nooit gekund heeft, dus mooi dat het goed uit komt voor deze film). Tijdens het volgende gevecht wat nogal lang duurt gaat Finn met zijn vriendinnetje Rose achter een codekraker en mega-inbreker aan om in de kamer te breken waar dit apparaat staat om zo het apparaat te vernietigen en daarna weer te vluchten van de Dark Side.

Ze vinden vervolgens de inbreker op een erg chique planeet waar alle rijke ruimtewezens bij elkaar komen. De twee komen uiteindelijk in de gevangenis terecht door fout parkeren en hier komen ze DJ (Benicio Del Toro) tegen in hun cel die beweert dat hij ook kan inbreken in dit systeem. Hij heeft volgens hem bij de Dark Side gehoord en kan het varkentje wel wassen. De twee vertrouwen hem alleen niet en gaan toch nog opzoek naar de persoon voor wie ze kwam tot dat ze na een achtervolging weer bij DJ uitkomen en hem toevertrouwen. Ze gaan met z’n 3en en BB-8 richting het commandoschip van de Dark Side en proberen vervolgens in te breken.

Helaas mislukt dit plan en moet helaas de floot van de rebellen zien te vluchten en dit doen ze in transporters naar een geheime planeet waar ook een groot rebellen fort staat (de rebellen worden verraden door de inbreker). Ook een minpunt voor de rebellen is dat DJ hun verraad en zo de Dark Side er achter komt wat hun plan is om te vluchten na de planeet en de transporters neer proberen te schieten. Wanneer ze allemaal aangekomen zijn op de planeet komt ook de Dark Side aan met een mega kanon om door de deur heen te komen. Dit lukt ze wel tot dat Luke Skywalker aan komt zetten en naar buiten gaat wat er voor zorgt dat Kylo Ren tegen Luke wil gaan vechten maar, het zo is dat Luke er niet daadwerkelijk is maar met een soort hologram daar rond loopt wat er voor zorgt dat de rebellen kunnen vluchten (ook met behulp van Rey en Chewbacca) en Kylo Ren weer een stapje voor zijn.

Wat ik persoonlijk altijd wel erg met Star Wars heb is dat het films zijn waarmee je, je verstand soms beter op nul kan zetten en dan zeker met de vecht scenes. Zo kom je al snel clichématige scénes tegen waarvan de film kan knappen. Zo vond ik bijvoorbeeld het punt erg geinig waar Captain Phasma tegen Finn gaat vechten waarna Finn in een soort gat valt en je denkt dat hij eigenlijk dood is, tot dat er opeens een platform na boven komt waar Finn weer opstaat en hij toch weer leeft. Het punt waar Finn de kanon in wil vliegen om de rebellen te helpen en Rose hem tegen houd door tegen hem aan te vliegen of het punt waar Leia opeens weer terug weet te manoeuvreren terwijl het bestuursruimte aan gort geschoten is door Kylo Ren. Maar het ergste in de film, waarvan ik toch wel even zuchtte is het punt waar Rey ondervraagt word door Snoke en Kylo Ren bij haar staat. Er ligt ook een lightsaber naast Snoke en Kylo beweegt deze zo dat het Snoke in tweeën weet te snijden waarop hij dood ging. Als Rey dit deed vond ik het nog niet zo erg maar, omdat Kylo het deed en het best wel makkelijk ging tegen zo’n groot macht vond ik dan weer jammer. Wat het opleverde was natuurlijk wel een mooie vechtscene tegen de gevaarlijke garde van Snoke.

Ik zou ongetwijfeld wat vergeten in deze mening dit heb ik ook puur weggelaten omdat deze mening dan echt te lang gaat worden, en er gebeurt gewoon zó veel in een film als ‘Star Wars: The Last Jedi’ dat je er beter zelf naar toe kan gaan en hem er na misschien nog wel twee á drie keer kan gaan bekijken. Ik heb me hoe dan ook erg vermaakt en ik zit al weer klaar voor de volgende. Ik heb gelachen en genoten van véél scenes en ik zet hem hoe dan ook in mijn top 10 van dit jaar. Ik zou heus niet de grootste fan zijn van Star Wars (omdat ik misschien sommige dingen niet snap), whatsoever heb ik ook kunnen genieten en was het een top zit, en heb ik er geen spijt van. Al heb ik hem wel gewoon in 2D gezien.

3.5*

“Ambition - the blackest of human desires. Everyone has it, but how many act on it?”

Een hele aparte film waar ik maar weinig mee kon. De film lag me gewoon niet en ik vond het boven al helemaal niet zo interessant. De film begon wel aardig, de auditie was al vrij snel en een kennismaking met de omgeving was er, maar niet heel erg overtuigend. Na de auditie kakt de film ontzettend zwaar in en neemt de drama de hand, het psychologische gedeelte was dit vooral waar de film langzaam ging lopen. En het laatste half uur werd de film pas echt interessant toen Sarah langzamerhand was doorgedraaid en het moorden begon. Dit was tevens gelijk goed in beeld gezet want de beelden waren niet milt. Het hoofd inslaan met een 2 kilo gewicht dumbell, een vrienden helemaal lek steken en nog leeft ze, en een jongen meerdere malen met een mes in het rug bewerken. Ja het horror beeld in de laatste half uur was echt goed, helaas hadden de regisseurs daar zo’n vijfendertig minuten eerder mee moeten komen. Helaas, een geflopte film die wel potentie had gezien de paar goede scenes.

2.0*

“This is for all you new people. I have only one rule. Everybody fights, no one quits. If you don't do your job, I'll kill you myself! Welcome to the Roughnecks!”

Veel leuker dan ik had verwacht. Ik had eigenlijk een best slecht uitziende Sci-Fi film verwacht die voornamelijk hoog scoorde omdat ‘Paul Verhoeven’ hier aan gewerkt heeft maar eigenlijk alle schijn bedroog mij daarin. De film ziet er voor zijn jaartal fantastisch uit, en daar is geen woord van gelogen. De monsters, de ruimte, het vechten is allemaal heel soepel gedaan en zag er schoon uit zeker voor die tijd en daar genoot ik intens van. Tuurlijk zag je wel dat veel dingen nep waren, dat was te verwachten en daar peins je ook verder niet over aangezien het maar heel weinig voorkwam.

En de film greep me ook nog aan, het begon al best spectaculair als eerste ontmoeting ook met de aliens en daar was mijn gevoel nog niet helemaal overtuigd van het gene wat ik zag, dat veranderde vrij snel toen we langzamerhand in de film terecht kwamen. We volgen de vrienden (waarvan twee duidelijk verliefd op elkaar) al in de middelbare school waar ze ging afstuderen. ’Carmen’ wou graag naar het leger om piloot te worden, en haalde dit ook. ‘Rico’ wou dat ook, om eigenlijk zo bij zijn geliefde te blijven alleen konden ze niet naar de zelfde school toe, toch omdat ‘Rico’ lager scoorde en dus uit moest komen in een lagere divisie. Hier blijkt hun relatie niet stand te kunnen houden maar, komt wel constant ‘Dizzy Flores’ terug waar hij later meer naar trekt. Ondanks dat komen ze elkaar toch weer tegen na een groot gevecht waar ‘Dizzy Flores’ komt te overlijden. ‘Rico’ is uit op wraak daar waar ‘Carmen’ nog steeds haar plek piloot probeert te verbreden maar de twee wel weer naar elkaar toe groeien.

Het zoetsappige liefdesverhaaltje die er licht in gewikkeld zit is dus best leuk om te volgen, dat is overigens ook het gene wat we moeten volgen tijdens het vertellen van de film en daar is eigenlijk het concept heel erg om heen gemaakt en dat werkte goed. De vijand, de aliens waar ze mee in oorlog zijn geld wel als hoofddoel maar we maken veel mee in de levens van de soldaten, van de opleiding tot aan het slachtveld en dat in een kleine twee uur.

‘Verhoeven’ heeft hier dus nogmaals een puik werkje geleverd die zeker voor zijn jaargang er waanzinnig goed uitzag. Dat met een best leuk verhaal om te volgen en zeker hele goede actie komen we als kijker niet te kort. Dat ook aan een beste hoeveelheid gore, aangezien je afgegeten benen, dode lichamen en aardig wat bloed te zien krijgt maakt de film nog weer leuker.

Ik heb me uitstekend vermaakt en dat buiten alle verwachtingen om, prima film en een uitstekende zit die nergens te lang heeft geduurd voor mijn gevoel. Helaas zien de vervolg delen er minder positief uit, die gaan we later nog wel eens tegemoet.

4.0*

"Do it."

Als ik dit soort films vijftien jaar geleden had gezien, of wellicht in de 2000's dan was ik een groot fan geworden van deze film. Maar ik merk dat ik hier toch wel echt te oud voor begin te worden, ondanks dat er best nog wel wat vermakelijke momentjes in zaten. Dit is gewoon één van de zoveelste, en wat we allang kennen. Plak daar een nogal nietszeggend verhaal tegen aan en je hebt een film van dit kaliber. Nergens wordt het ook maar een tikkeltje interessant, maar zoals ik al zei; soms was het nog wel vermakelijk.

Dit duo is inderdaad een beetje doodgebloed, en dat is in alles wel te merken. Ze konden nergens meer verrassend uit komen, en dat is wel echt zonde. Toch ben ik wel van mening dat het niet irritant is, deze twee hebben vaak genoeg gehad dat ze in hun rollen onwijs irritant overkwamen, om maar een beetje grappig te zijn.

Dus opzich keek het allemaal prima weg, en dat was het ook wel weer. Jammer dat het helaas niet leuker kon zijn, maar het is erg doorsnee en precies wat je er van verwacht.

Toch wel best een saai filmpje dit. Wat me het eerste opvalt en mij het eerste van het hart moet is toch wel het feit dat wederom Lundgren nogal gebruikt wordt voor het creëren van een betere naam voor deze film, echter biedt hij niet wat je van hem mag verwachten. Ook zie je hem zeker in het eerste uur nauwelijks voorbijkomen, nogal simpel in mijn ogen ondanks dat hij overal op benoemt staat en naar voren komt. En ik denk dat menig mens net zoals ik deze film ook echt aan zet om hem te zien spelen, al lijkt het me nogal een tweederangs vijandige rol.

Tja voor de rest, simpel verhaal, saai script en saai acteerwerk, het is allemaal niet heel erg best. Het script hangt overal los, gewoon niet echt geslaagd bij mij. Jammer wel, het concept is ook wel echt al eerder geweest en is vaak ook wel geslaagd, al waren die films notabene wel spannender.

State of Emergency

State of Emergency was toch een zombie film van lagere niveau die toch nog niet super slecht was. Er werd veel gebruik gemaakt van de middelen die zie in hun handen hadden. Helaas, vond ik het jammer dat ze maar op twee plekken schoten waardoor de film een beetje herhaaldelijke beelden kreeg. Ook het 'survival' gedeelte kwam soms slap over en gebeurde er minuten lang weinig. De zombies zien er nog wel redelijk uit en het word wel goed doorgezet. Helaas kwam je maar een paar zombies tegen (net zoals mijn bovenbuurman zegt) waardoor er weinig actie in voor komt. Daardoor zit je minuten te kijken naar een man die zijn gebouw controleert en dan zijn dag verder voortzet. Ook wanneer ze na de andere gebouw vluchten is het raak en gebeurt er weinig. Zonde, had hem leuker verwacht maar, toch nog niet zo slecht als vele andere zombie films!

2.5*

Stay Alive

Ik vond aan dit project echt helemaal niks leuk, het enigste leuke waren de twee dames de rest was echt een hele grote flop! Ik wil er daarom ook echt helemaal niet veel over kwijt want het kon mij allemaal maar niet bekoren. Het verhaal vond ik saai om te volgen en het concept vond ik saai. Het was niet eng genoeg en alles zag er maar wat amateuristisch uit. Ik had hier meer verwacht maar helaas is dat er niet van gekomen. De dames, daar was niks mis mee.

1.0*

Step Brothers

Na de wat mislukkende film The Other Guys (2010) waar ik Will Ferrell niet goed in vond spelen had ik en begon ik met verschillende gedachtes aan deze film! Maar wat blijkt Will Ferrell speelt hier zijn rol prima en ik heb ween paar keer goed om hem moet lachen echter, met John C. Reilly waren ze net echte Stiefbroers, ook op deze personage kon ik goed lachen! Alleen heb ik nog niet veel films gezien met John C. Reilly erin, eigenlijk helemaal niks buiten Wreck-It Ralph om, maar daar weet ik dan ook niet zeker of hij een de stem in spreekte van een hoofdpersonage?

Step Brother verteld een opzich nog best wel leuk verhaal over twee "mannen" die nog steeds bij 1 van hun ouders wonen. Maar met "toeval" vinden die ouders elkaar leuk en trekt Brennan bij Dale in. Dit word natuurlijk 1 grote chaos aangezien ze elkaar in eerste instantie niet mogen... Het deel dat Brennan met zijn balzak over de drumstel van Dale wrijft is het goorst... Ook vond ik de cover van het liedje Guns N' Roses - Sweet Child O' Mine in de auto vond ik verschrikkelijk! Maar ik denk dat het ook de bedoeling was...

Step Brothers vond ik een geweldig concept en er zat vaak slappe komedie in! En dit weet altijd mijn aandacht wel aan te trekken! Vooral toen ze elkaar aardig begonnen te vinden was super komisch!

Step Brothers geef ik een mooi 4.0* want dat vind ik voor deze film echt waard!

Dansen was leuk, zoals altijd bij Step Up (Lijkt me duidelijk).
Toch vind ik Step up 3D en Step Up 2: The Streets leuker... Naar mijn mening,

De Step Up uit 2012 moet ik nog een keertje kijken, en hoop dat ie ook mooi is..

Nu even over deze film,

Het was aan Romantiek beetje een stomme film. Aan alles zat een knipperlicht., ook al was het geen Romantiek, Er kwam weer een Knipperlicht gedeelte, zoals dat Tyler Gage wel - Niet gaat dansen met het meisje Kwa dans, zoals ik Step Up ken, was uiteraard niks mis mee, alleen zoals bij Step up 2, was het ook niet alleen maar dans. Denk hierbij aan Basketballen, Feestjes en Taakstraf

Over het algemeen was het leuk om naar te kijken, maar genieten zoals bij de andere twee deed ik niet echt...

Even keertje gewaagd. Nog nooit echt een Step Up film afgekeken, meestal tot de helft. Maar ik heb me toch nog aardig vermaakt hier mee!

Na het deel Step Up 2: The Streets (2008) heb ik ook maar poging gewaagd om verder te gaan, en alsnog vond ik deze ook leuk om naar te kijken. Binnen kort Step Up (2006) en Step Up Revolution (2012) kijken, en dan wachten tot de nieuwe Step Up: All In (2014) te verkrijgen is.