Opinions

De horrormaand is nog maar een paar dagen afgelopen (en ik mis het wat dat betreft nog niet bepaald) maar toch zet ik de serie ‘Saw’ door, een serie ik in mijn ‘Guilty Pleasure’ lijst heb gestopt aangezien de filmreeks niet meer veel nieuws heeft en de spelletjes nogal eentonig begonnen te worden. Toch vond ik dit zesde deel wel weer geslaagd en sowieso geslaagder dan zijn voorganger ‘ Saw V (2008) ‘ die ik erg soft vond. Kevin Greutert weet echter weer wat leven in de brouwerij te gooien en komt met een waanzinnige comeback waarvan ik genoten heb, dit zesde deel is weer keihard en ondanks dat het verhaal misschien niet bijzonder is in veel manieren blijft de film sterk en zijn de moorden ook erg goed gelukt.

Kevin Greutert kent naar zijn voorganger ‘Darren Lynn Bousman’ een bloederige Saw op de wereld te zetten waarvan ik niet had verwacht dat deze zou komen. Ik vond de serie in kakken en eentonig worden maar deze film is aardig fris en komt vaak goed en sterk over, zoals ik Saw ken. Met wederom bloederige en keiharde spellen staat deze film als een huis en is dit zeker weer een opfrisser voor de serie.

Het verhaal word er echter niet veel beter om en is gewoon uitgemolken in het begin maar nu word het nogal chaotisch. We volgen wederom Lt. Mark Hoffman die in de eerdere films uitgekomen is als de nieuwe ‘Jigsaw’. Hij probeert Agent Strahm alles aan te smeren en bij het overlijden van Agent Strahm weet hij met de hand vingerafdrukken achter te laten van Strahm om zichzelf er uit te redden. Echter schrikt hij wanneer Agent Perez weer terug is op de scénes waarvan hij hoopte dat ze overleden was. Ze komt samen met Erickson er achter dat de stem helemaal niet van Strahm is maar van Hoffman die vervolgens de drietal die het ontdekt hebben wist te vermoorden en zo met behulp van vingerafdrukken van agent Strahm weer een moordscene achter te laten waaruit moet blijken dat Hoffman onschuldig is.

We beginnen deze film wederom weer met een beginmoord waar we twee mensen (een man en een vrouw) zien die tegen elkaar moeten strijden om te overleven. Ze hebben beiden een hoofdklem die een bout door hun brein draait als ze verliezen, hun spel: zoveel mogelijk vlees in een bak gooien en wie het meeste er in krijgt wint. De dikke man lijkt te winnen door zijn buikvet er in te mikken maar wanneer de vrouw haar arm afhakt en die er in gooit wint ze uiteindelijk het spel.

De moorden (de spellen) zijn weer aardig geslaagd. We beginnen dit keer niet al te bruut en ik mis de beginmoord. We komen daarna wel snel bij het slachtoffer uit: William. Ik weet niet precies wat voor werk hij deed maar hij heeft mensen het leven niet bepaald gegund. Hij moet in de spellen binnen (90min. Dacht ik) een bepaalde tijd spelen waarbij hij tegen zijn collega’s moet strijden of redden en wederom moet hij bepaalde keuzes maken. Zijn begin spel is niet zo moeilijk (is tevens ook niet al te speciaal) waar hij een wedstrijd aan moet gaan met een persoon die zijn eigen leven niet waardeert en met roken zijn leven meer verpest. Hij moet met hem zijn adem in blijven houden en wie het meest ademt word vast geplet. William wint en mag daarna door naar het volgende spel dat niet al te lang op zich laat wachten. En als ik het goed heb komt hij nu tegen twee werknemers van hem te staan (althans mensen die hem geholpen hebben met iets) en ze hangen aan een bepaald prikkeldraad. William krijgt de keuze met twee kettingen wie hij het leven wel of niet gunt en hij kiest voor de oudere vrouw waarbij de jonge man opgehangen word aan het prikkeldraad.

Vervolgens mag William weer een spel spelen waarbij zijn werknemers die allemaal wat geflikt hadden bij hem vast zitten op een zo’n speeltuin attribuut. Hij mag twee mensen laten leven van de zes maar, de shotgun heeft wel zes kogels in zijn magazijn dus niet iedereen blijft leven. Hij heeft dan de keuze met een knop dat de gene die aan de beurt is niet dood gaat maar dat verwond hem wel aan zijn hand. Hij maakt twee keer de keuze en komt zo bij zijn familie terecht waarvoor hij het spel moest spelen. Ook komt er een spel voor met hun advocate die vast zit in een kooi en de weg die ze kan belopen zit vol met erg warme waterdamp. William kan wel kiezen om haar door te laten lopen door een hendel over te halen die het waterdamp (stoom) op zichzelf gericht word. Wanneer ze vrij is en opmerkt dat de sleutel voor haar nek klem in William zit wil ze hem vermoorden maar de tijd was op en ze krijgt als nog een pen in haar hoofd. Heerlijk bruut en erg leuk weer, zo ken ik saw met erg veel bloed.

Het einde vond ik persoonlijk het mooist waar een gedupeerde familie het lot van William mogen bepalen. William heeft de vader en man van de twee ten dode opgeschreven. Ze kiezen er voor dat hij dood gaat en dit deel vond ik het gaafst. Wanneer ze de hendel overhalen op ‘Die’ word William geraakt door een soort arm met allemaal naalden aan het bevestigd die de hele rug van William door boren. Deze naalden zijn bevestigd aan het zoutzuur dat in de twee cellen hangt. Dit zoutzuur word aangevoerd via de naalden in William zijn rug waardoor William helemaal van binnen opgevreten word door het zoutzuur en met zo’n te gek einde stopt de film al gauw. Al om al, een geslaagd zesde deel en ik kan niet wachten om de serie voor te zetten.

3.0*

"Hello, everyone. It's time to play a game. You all pretended to cure me. But what I have planned for each of you, is very real.”

Zo, dat was me het bioscoop bezoekje wel, en het was het zeker waard. Dat is het eerste wat ik wel wil zeggen. Overigens ook heerlijk dat je de bioscoopzaal mag delen met tien andere mensen, die allemaal boven ons zaten. Dus we hadden alle ruimte, het was heerlijk stil en zo konden we toch heerlijk genieten van deze film. En dat is ook wel iets wat ik heb gedaan. Ik denk dat het vooral komt door de waardeloze delen in deze serie die we de laatste jaren hebben gekend, dan noem ik bijvoorbeeld een ‘Spiral’ (wat natuurlijk een spin-off was maar, wel de naam gebruikt) maar, eigenlijk vind ik de hele reeks sinds de vierde deel al vrij matig. Hier voelde het eigenlijk wel weer wat venieuwend? Of ik ben gewoon te kritisch geweest.

Hoewel ik heel enthousiast klinkt, ben ik niet over alles van deze film positief. Zo vond ik sommige stukken in de film misschien iets te langdradig. Dat was voornamelijk het begin, waar de zieke John Kramer te horen kreeg dat hij een terminale kankersoort heeft, en via een man binnen zijn praatcirkel te horen krijgt over een speciale kankerbehandeling, waar Kramer wel in geïnteresseerd is. In goed vertrouwen reist hij af naar Mexico-Stad in Mexico, waar hij de Pederson behandeling aangaat. Het lijkt allemaal te mooi om waar te zijn, en tijdens de operatie ziet hij zelf dat ze bezig zijn in zijn hersenen. Wanneer hij ligt bij te komen, en een zogenaamd drankje drinkt, wilt hij Gabriela (waar hij toch een zwak voor kreeg) een cadeau brengen. Dat was de plaatselijke tequila. Eenmaal aangekomen ziet hij dat de praktijk (en ook Gabriela) met de noorderzon vertrokken waren. Hij gaat op een klein onderzoekje uit en komt erachter dat alles wat daar gebeurde, niet echt was. Hij werd zwaar opgelicht. Dat ontdekte hij omdat ze het filmpje hebben achtergelaten waar een hersenchirurg aan het werk was, wat dus eigenlijk een educatief filmpje was, en niet de hersenen van Kramer.

Na zijn vondst besluit hij dat eenieder toch een straf horen te krijgen. En dan gaan eigenlijk de standaard Saw praktijken weer lopen. Want iedereen die eraan meehielp wordt ontvoerd en moet een spel spelen. Zelf vond ik direct het eerste spel met Diego het leukste, ook het bloederigste in mijn ogen. Die was wel heel tof. De spellen daarna waren leuk, ietwat simpel en ook het einde had een stuk leuker gekund. Dit is het moment dat Cecilia en Parker opgesloten werden in dat hok, en er een gas naar binnen werd gepompt. In mijn ogen had dat toch wat harder gemogen, zeker aangezien zij de aanrichtster was, en Valentina in mijn ogen een lugubere dood had.

Het verhaal vond ik dus héél erg tof. Eentje die wel weer leuk was om te volgen. De eerste plottwist vond ik dan wel weer gaaf (die ik ook heb verteld in mijn spoilers), de tweede vond ik dan weer niet zo geslaagd, en misschien wat te cliché. Tobin Bell zit er weer heel lekker in, dat was een prachtige rol. En hij kan het gewoon nog steeds. De rest van de cast deden het allemaal ook wel leuk, vond de rol van Synnøve Macody Lund ook wel fijn.

Voor de fans zeker eentje die je gewoon weer kan kijken. Met Greutert terug aan het roer is het een geslaagde zit geweest. En ik vond het zeker ook een hele leuke film. Jammer overigens dat ze nu minder gebruik maken van de bekende pop, dat was in mijn ogen toch het symbool van de film, en zo bleef het altijd heel erg mysterieus. Nu is die pop er eigenlijk maar ingedrukt, en kwam te geforceerd over. Ook even wachten tot aan het eerste stukje met de credits voorbij is, het is nog niet helemaal afgelopen.

Enfin, gewoon weer een film die leuk is in de franchise. En zeker na het eerder benoemde waardeloze deel vond ik dit wel weer een fijne zit. Oud en vertrouwd, heerlijk in het straatje.

Scarface

Wow! Dit was me toch wel een film hoor. Bruut, zonder gevoel. Ik schaam me eigenlijk diep dat ik deze nu pas gezien heb terwijl ik nu toch twee jaar fanatiek bezig ben met films. Misschien wel drie, dat weet ik zo niet meer. Maar toch heb ik hem nu gekeken en ik kan hem eindelijk afstrepen. En dit is daadwerkelijk een AANRADER! Ik heb mij de gehele film amper verveeld en de weg tot the Real Tony Montana is erg gaaf in film gebracht!

Al Pacino speelt echt een hele goeie rol als Tony Montana, de grote man.. Wow! Ik vind hem er echt bij passen zeg!! Steven Bauer natuurlijk ook een hele mooie rol gespeeld! Michelle Pfeiffer deed het ook niet slecht! Ze houd zich op het moment wel erg stil in de film industrie! .

Ik vond het verhaal van Scarface vond ik fenomenaal! Ik vond het erg fijn om hem te volgen en heb me zeker ook amper verveeld. Het concept is mooi, maar ik vond het niet leuk toen ik hoorde dat Tony Montana nooit in het echt heeft bestaan... Iedereen zei van wel??? Afijn, goeie film en zeker het kijken waard. Aanrader voor een avondje film kijken met goeie acteurs en op het eind natuurlijk de lekkere actie-scene en de quote "Say hello to my little friend!". Heerlijk!

4.5*

Scary Movie

Ik weet echt niet hoe vaak ik nu al ‘Scary Movie’ heb gezien maar het wordt met de herzieningen slechter. Ik vond dit ooit een super leuke film, heb waarschijnlijk plat gelegen om de ‘grappen’ en vond de begin scene natuurlijk echt te gek, nog nooit gezien. Ik denk dat ik rond die tijd was, dat je vrouwen in lingerie nog niet vaker ziet, dat ik deze films echt geweldig vond. Nu? Bah! Wat een enorm verschrikkelijke film was dit zeg! Zowel dat ik hem misschien nu al te vaak gezien heb (ik denk ook niet dat ik hem snel nog weer opzet) maar ook dat ik vind dat er wel wat betere delen in de ‘Scary Movie’ reeks zit.

Deze film was vooral erg flauw, deze flauwe humor wist mij niet meer te overtuigen. Prikkeldraad om haar je weet wel heen, de moorden, het doorpraten als Shannon Elizabeth haar hoofd er afgehakt word en zo kun je nog wel even door gaan. Nee, Scary Movie is niet geslaagd en ik heb er ook helemaal niet veel over te vertellen ben ik bang.

Natuurlijk kent ook Scary Movie een geslaagde scene. Zo vond ik de scene geweldig dat Ghostface stoned word samen met Shorty die onder andere ook hier te zien is (pas op, spoiler): Stoner Ghostface . Dit is serieus de enige scene waar mijn mondhoeken wat omhoog gingen, de rest lukte het maar niet. Ik vind deze komische versie van Scream (1996) niet geslaagd en heb er niet veel over te vertellen: er valt weinig over te vertellen omdat de film totaal geen inhoud, verhaal of redelijk concept kent.

1.0*

Scary Movie 2

Wat een verschrikkelijke vertoning is Scary Movie 2. Het is gewoon niet alleen saai, het verslechterd zeker de indruk van de Scary Movie reeks, al weet ik gewoon dat er nu twee wat leukere delen aan komen omdat ik die het vaakst heb gezien maar bah! Scary Movie 2 laat zeker geen visitekaartje achter en is al sinds de eerste scenes erg irritant met zijn poep, seks en plas grapjes waar te veel op gepushed werd en dat de film niet meer met een indruk verder liet lopen en de film sowieso erg saai werd.

Ik ben bezig om de Scary Movie films te herzien voordat deze van Netflix afgehaald worden a.s. zondag dus moet ik even 3 films uit deze reeks herzien. Nouja, ‘moet’.. Ik moet natuurlijk niks maar, wat wel zo is, is dat ik graag een verhouding wil tussen mijn films die ik gezien heb en mijn meningen onder films, en helaas heb ik ook deze film ooit gezien en nog niets bij geschreven dus moet ik soms even er door heen bijten alleen was hier niet door heen te komen.

En dan blijf ik me toch zelf afvragen waarom ik de reeks blijf volgen, ik denk puur omdat dit gewoon ‘vroeger’ de komedie films waren voor mij en ik nu gewoon een beetje ervan schrik hoe ze daadwerkelijk zijn en vooral dit deel. Niks is grappig, het is allemaal droog en moeilijk verslik baar en de acteerprestaties zijn waardeloos. Zoals gewoonlijk niet echt een verhaallijn om over te praten en het concept is geen reet aan. Slechtste uit de reeks tot nu toe!

0.5*

Tja, hier valt niet héél veel over te zeggen. De derde in de serie en tevens de laatste die ik nog moest zien, in de ‘jongere’ jaren (al ben ik nog vrij jong) helemaal weg van, van dit soort films maar hedendaags weten ze me niet meer echt te boeien, en zo weet dit derde deel dat ook niet meer. Toch wel één van de betere uit de reeks.

De cast is redelijk vergelijkend met de vorige films maar word nergens echt heel speciaal. Pamela Anderson’s tieten werden weer flink geshowed en de rol van Charlie Sheen vond ik maar matig. Voor de rest was de cast niet al te bijzonder.

Voor de rest wil ik er niet veel over kwijt, kun je er ook niet veel over kwijt. De film word nergens speciaal of bijzonder en dat is jammer maar, daar staat natuurlijk deze francise om bekend.

2.5*

Scary Movie 4

Jammer maar Scary Movie 4 is me toch tegen gevallen dan het eerst geplaatste cijfer wat ik achter gelaten had. Ooit de film eens gezien en nu die op Netflix geplaatst is nog maar eens gekeken. Het enigste wat me zo tegen valt is dat het allemaal maar een slap prutje is. Het concept vind ik altijd super mooi in een Scary Movie film, zo heerlijk overdreven en de films in de zeik nemen, heerlijk!

Het verhaal is wel een beetje saai en gaat van hak op de tak te snel door elkaar heen. Zoals ik al zei vond ik het concept gewoon leuk dus daar ligt het niet aan. Het acteerwerk kan altijd beter bij B-films zoals dit maar toch ook niet verveeld. Leuk om weer eens gezien te hebben wel verlaging in mijn cijfer!

2.5*

Wat mij betreft was het een avond slapen + deze film niet waard.

Heb er heel lang op gewacht en gehoopt. Aangezien de Trailer er oke uit zag.

Uiteindelijk was de film gewoon, maar gewoon slecht.

Ik vond hem niet goed. En van alle "Joke Scene's" waren er maar 4/5 echt daadwerkelijk grappig.

Ik had de avond beter kunnen besteden met een andere film. Maar deze

“Today is Election Day, people. Vote against Vietnam, vote against destruction, vote against sending our children to die! “

Inderdaad een hele aangename verassing. De film wist me van het begin tot het einde te boeien en hij was eigenlijk zo voorbij, zonder dat ik er erg aan had. Ik wist niet goed wat ik van de film moest verwachten maar de film had het zelfs in zich om me een keer te laten schrikken, en dat gebeurd niet meer heel snel naar mijn mening. De film is een leuke Halloween prent, alhoewel de bloed wel ver te zoeken is. Maar dat was overduidelijk geen must in deze film want met het sfeertje en de spanning op het juiste moment weet de film verrassend door de bocht te komen en hij laat je gewoon genieten. Geen overdreven shit, en precies op momenten zoals het hoort, ik was onder de indruk.

En dit is naast ‘The Autopsy of Jane Doe’ de tweede film waarmee Øvredal mij toch weet te vermaken en vooral weet te verassen. De man ligt binnen mijn smaak en hij heeft toch net dat gene wat we nodig hadden voor de film. Onderhouden en netheid hoort daar wel bij maar zoals ik ook al eerder zei, nergens werd het overdreven. Echter, laat Øvredal soms wat dingen liggen op vooral spannende momenten die net de klapper op de vuurpijl konden betekenen, en waardoor de film toch minder bombastisch was dan wat hij daadwerkelijk kon worden.

De cast is leuk, er word wederom gebogen naar een jeugdige cast en deze spelen de film prima uit. De jaren zeventig looks deden de film een positief dasje om en ik heb er echt van genoten. Ook de ‘monsters’ vond ik er erg goed uit zien en is met zorg en onderhoudende hand in elkaar geplakt en verwerkt tot deze film.

Het verhaal was leuk. De vrienden gaan met Halloween naar een verlaten woning waar de mythe heerst dat het er spookt. Ze komen achter een geheime kamer die ze binnen treden en nemen vervolgens een boek mee met de enge verhalen van de vrouw die er heeft gewoond, en daar ook is overleden. Nadat ze de boek mee hebben genomen word er een jongen vermoord door een eng verhaal, die de geest van de vrouw wederom opschrijft. Ze is boos en gaat iedereen langs die betrokken was bij het stelen van het boek. Ze moeten een weg zien te banen door alle overleden mensen en de geest tegen houden, dit is niet zonder slag of stoot en word best spannend en griezelig in elkaar gezet.

Ik heb de boeken nooit gelezen, ik doe niet aan boeken lezen maar de plaatsjes die ik heb gezien lijkt het verdomd goed op het boek. Ik was overtuigd en inderdaad er is een klein gaatje voor een tweede deel, het ‘open eind’ is niet volledig open en als ze geen tweede deel willen dan is het mooi afgesloten, maar ruimte voor een tweede werd er wel gemaakt. Erg leuke zit en zeker voor de jongeren niet te eng, nauwelijks bloed te vinden namelijk.

4.0*

"The day we stop lookin', Charlie, is the day we die."

Prachtige film die ik jarenlang in de doofpot heb gestopt. En waarom weet ik eigenlijk helemaal niet zeker, het enige wat ik zo gauw kan verzinnen is het feit dat de film 156 minuten duurt en niet echt meer dan het drama genre op zich gespeld krijgt. Maar nu ik mezelf al wat langer bezig houdt met films en ook wat dieper ben gedoken in het drama genre weten dit soort films mij ook echt wel meer te raken.

Prachtig spelende Pacino, waar ik overigens in het begin wel even aan moest wennen, maar Pacino in de jaren negentig is misschien wel het beste ooit. Maar in deze film is het ook voornamelijk zijn tegenspeler Chris O'Donnell die waanzinnig leuk speelt.

Het verhaal is allemaal niet zo heel spannend, maar wel erg pakkend. Er zaten wel eens wat kleine dingetjes in waarvan ik mezelf afvroeg of het wel persé nodig was dat, dat er in zat. En dat was meer het feit dat het inderdaad soms leek alsof Frank helemaal niet blind was. Maar als nog door het prachtige spel, het droevige en ingrijpend verhaal over zelfmoord en een prachtig maatschappelijke boodschap is dit wel echt een fantastische zit die mij vanaf het begin tot einde wist te imponeren.

Schemer

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet onder de indruk ben van Schemer, misschien wel een beetje 'erg' teleurgesteld. In deze Nederlandse Drama / Thriller miste ik eigenlijk de spanning, het was wel geprobeerd er in te zetten maar als ik eerlijk moet zijn kwam het een beetje moeilijk binnen en was de film helemaal niet spannend.

Het verhaal was echt aan een te makkelijke kant, wat er voor zorgde dat de film toch wel wat saai was. 5 vrienden hebben het gemunt op Jessie, een meisje wat eigenlijk gewoon een beetje aandacht wil. Ze verzinnen een plan en besluiten haar hierna te vermoorden, gooien haar in het water en doen net alsof ze tijdens een zoektocht Jessie terug vinden, want ja; iedereen kan haar vermoord hebben en in het water hebben gegooid.

Toch zijn er stukjes in de film nog wel goed. Bijvoorbeeld het lijk van Jessie als ze uit het water gehaald word. Het verhaal en concept waren dergelijk wel heel erg saai dus dat zijn al wat minpunten. Ook het meeste acteerwerk vond ik niet echt heel sterk. In mijn ogen dus niet geslaagd maar, ik heb me ook niet echt verveeld! Hij was niet verveeld saai zeg maar!

1.5*

Schindler's List

Ik heb dan eindelijk deze oorlog’s klassieker gekeken met het waanzinnig verhaal over Oskar Schindler een Emailwaren fabrikant die werkt voor de Duitsers. Schindler had een fabriek staan in Karkau waar Amon Goeth (de commandant van het naziconcentratiekamp Płaszów) velen Joden liet werken (onder andere ook voor geld) en deze joden (op het graf word 1200 aangegeven) heeft weten te redden tegen een executie bij de Duitsers.

Dit drie uur en vijftien minuten lange meesterwerk had bij mij een moeilijke start. Ik werd nogal afgeschrikt door het Zwart / Wit gebruik van Steven Spielberg, waar af en toe ook een stukje kleur werd laten zien, wat iets symbolisch moest zijn. Zo had je bijvoorbeeld een meisje in een paarse jas. Dat meisje vluchtte (na een aanval van Goeth en zijn leger) onder het bed. Wanneer de Duitsers dit dorp binnen waren gevallen en mensen mee hadden genomen zijn ze daarna weer teruggekeerd. Want ja, de Duitsers waren ook niet dom. Wanneer iedereen tevoorschijn kwam gingen de Duitsers in de aanval. O.a. ook het meisje uit de piano, toen de Duitsers de piano af hoorden gaan renden ze naar binnen, je hoorde alleen vuurschoten en een piano, dan weet je gewoon dat deze meid gruwelijk te pakken was genomen. Ook zag je de Duitsers wijzen naar een plafond, waar waarschijnlijk dat meisje onder lach. Je zag namelijk op een andere scene een brandstapel waar dat meisje naar toe gebracht werd…. Twijfels.

Steven doet iets moois met de film. Ik heb nog niet alle films van Spielberg gezien, toch staat hij al in mijn top 10, ik weet gewoon (na wat ik al gezien heb) dat het een toppertje is, hij kan meesterwerken neerzetten. Ook Schindler's List zet hij uitstekend neer, ook al duurt het drie uur, bij de inval in het dorpje word de film prachtig neer gezet, met gruwel daden en noem zo maar op. Ik heb ook na de inval zitten kijken met een open mond, Spielberg neemt je serieus prachtig mee door de film heen, waardoor je net het gevoel hebt dat jij daar naast staat, of er zit om door je hoofd te worden geschoten.

Toch zie ik liever geen Liam Neesson in deze film en kent de film zeker ook zijn minpunten. Ik vond persoonlijk het dood zonde dat Duitsers, Oskar met Goeth en noem zo maar op Engels tegen elkaar praten. Duitsers praten Duits, en ik denk dat dit gelijk een andere kijk op de film zou geven, een ander gevoel en waarschijnlijk gewoon veel realistischer. Het gebruik van Zwart/Wit vond ik na een tijdje echt super fijn, het gaf zo’n fijne kijk dat je de angst en het verdriet gewoon voelde (toen de dames bijvoorbeeld naar een verkeerd kamp waren gestuurd (Auschwitz) en ze de douches in gingen, terwijl ze daarvoor juist gruwel verhalen aan elkaar vertelden).

Schindler’s List is zeker geen verkeerde film en voor de WW2 fans zeker een aanrader om te kijken. Het verhaal is niet echt ingewikkeld maar, het is erg uitgebreid. De kleinste details zijn door Spielberg er in verborgen en qua het gebruik van bloodheid is dit voor een Amerikaanse film aardig goed. We volgen uiteraard het leven van Oskar Schindler een Poolse man die een Emailwaren Fabriek runt in Krakau. Het is midden in de oorlog en Schindler word met zijn fabriek gebruikt als Joden werkplaats waar, Schindler zijn mens gevoelens begint te krijgen. Hij begint meer verdriet te voelen en zich meer te bekoren om de mensen die door de Duitsers gevangen zitten. Hij helpt een stel joden (1100) om de oorlog door te komen, dankzij het werken op zijn fabriek.

Ik was niet al te positief op de inbreng van Neesson in de film, hij deed het daarom heen echt uitstekend, heerlijke rol heeft die man neergezet. Ik had liever een Duitse acteur dat willen zien doen aangezien je dan ook de film door kan laten lopen in zijn Duits. Ik was het positiefste over de inbreng van Ralph Fiennes, hij mag dan wel een Brit zijn, zijn vieze blik en zijn uiterlijk laten hem gewoon een gruwelijk rol voor zich neerzetten met gruwelijke daden, daar vond ik het wel iemand voor.
Ralph Fiennes zette dan wel een rol neer, Amon Goeth was niet de liefste die er rond liep.Werk je niet, dan ging Goeth even met een sniper langs om je neer te schieten. Deed je, je werk niet goed? Zoals zijn eigenlijk loop jongen de bad niet goed schoon kreeg en hij zich toch weer bedacht, je werd even met een sniper beschoten. Te weinig scharnieren gemaakt? Executie , ook al heeft die man donders veel geluk gehad omdat Goeth zijn wapens weigerden. Het was gewoon een gewelddadige man, die eigenlijk moordde met plezier. En natuurlijk de scene des scenes, Goeth die buiten met zijn blote pens staat met de sniper in zijn hand, en Fiennes zo ook in de film.

Ik vond het persoonlijk een erg goeie film, op wat minpunten na. Zeker genoten en het was zijn drie uur wel waard. De film kent zoveel Details en mooie punten dat ik mezelf dwing dit niet allemaal op te noemen, anders typ ik zo nog een hele bladzijde vol op Word, dat is ook niet de bedoeling!

4.5*

Schneider vs. Bax

Een vage Nederlandse komedie film is opstand gekomen maar, echt saai was hij niet. We waren gisteren zoals gewoonlijk weer eens opzoek naar een leuk filmpje en dit keer ben ik eens in de Film 1 on Demand gekomen van Film 1. Dit keer geen Netflix, want Film 1 heeft ook nog wel leuke films te bieden (zoals deze) en het is zonde om deze ook over te slaan. Uiteraard kent Film 1 ook wat grotere titels.

Schneider vs. Bax is een vage film, maar ook zeker geen saaie film. Alex van Warmerdam weet er zeker zijn draai aan te maken maar, hij laat me wel met een aantal (groot aantal) vraagtekens zitten waarvan ik toch denk “waarom is dit ooit in de film geplaatst”. Zo genoemd opeens het blinde kindje in de badkamer van Bax in komt, is het dan toch echt een kindermoordenaar? Wat deed dat kindje daar? Waarom werden de twee tegen elkaar opgezet? Zijn het dan toch beiden kindermoordenaars of hoe moet ik dit zien? en zo gaat de film nog wel eventjes door met zijn vraagtekens.

De film kent een leuk en mooi stuk Nederlands Natuur, al hoop ik dat het Nederlands Natuur is, waar Alex van Warmerdam nog wat werk in heeft zitten. Zo kom je mooi volle scenes tegen waarbij het natuur volop in gebruik word genomen. Wanneer de dochter van Bax gaat lopen (wat overigens wel een doodsirritant wijf is) gaat zo door het riet en moeras naar een verlaten huis. Hierbij de shots dan wel niet puur op de natuur gericht is word het wel mooi gebruikt als onder andere dekmantel. En uiteraard ook in deze film zijn de naaktbeelden voor gekomen. onder andere van Eva van de Wijdeven waarvan ik het niet erg vind dat die er ook tussen zitten, pfoe.

Schneider vs. Bax is opzich geen slechte film, ondanks dat het gewoon erg verwarrend is is de film wel leuk. Schneider word op missie gestuurd om Bax te vermoorden, het was volgens Mertens een kindermoordenaar. Wat Schneider niet weet is dat er wel een leuke plottwist in zat, is dat Mertens hem aan het verraden is en Bax snel sms’t dat Schneider er aan komt om hem te vermoorden. Mertens maakte alleen wel een catastrofale fout om Schneider te sms’en I.P.V. Bax, waardoor Schneider achter de snode plannen komt en Mertens als lokaas gebruikt, wat ik dan nog steeds niet snap is: Hoe kwam Mertens daar? Werd hij opgehaald ofzo? Wanneer Schneider vervolgens Bax weet uit te schakelen en zijn dochter naakt in het kapotte bos huis tegenkomt, naakt. Hij laat de dochter gaan en gaat gezellig terug naar huis om zijn verjaardag te vieren.

Leuke maar af en toe vage Nederlandse film die mij, mijn avondje leuk gevuld heeft, ik houd daar wel van!

3.0*

Schone Handen

Best een goeie Thriller van Nederlandse bodem. Nadat ik Schemer (2010) had gezien was ik weer wat teleurgestelde in de Nederlandse film industrie. Wat dat betreft was die film echt onder middelmaat. Toch vond ik Schone Handen erg sterk en ik heb eigenlijk geen enkele keer gehad dat ik me erdoor verveelde.

Het verhaal was prima. Eddie is een handelaar in, zo lijkt het; drugs. Een goude deal en zeker geen kleintje in zijn klasse. Met een mooi huis, 'luxe' auto's, een knappe dochter en veel geld gaat hij redelijk door zijn leven. Op een dag wil zijn vrouw dat hij stopt, hij belooft dit te doen maar komt uiteraard zijn afspraken niet na. Hij blijft in het wereldje vol met geweld, verdriet en haat wat natuurlijk alleen maar fout kan lopen.

Het verhaal was dus prima en het concept was oké, iets veel voorkomend in Nederlandse film maar goed. Het acteerwerk van Jeroen vond ik erg fijn, de rest kon wel maar het accent vond ik niet passen. De psychologische scenes deden veel goed waardoor ik alleen maar kan zeggen dat ik mij vermaakt heb. Al om al, uitstekend vermaakt en weer een prima film van Nederlandse bodem!

3.5*

The School of Rock

The School of Rock is toch 1 van de betere films van Jack Black. Al moet ik zeggen dat het nog niet eens zo'n slechte acteur is. Ik heb erg genoten van The School of Rock, en je begon zo mee te swingen met hun liedjes. Jack Black acteerde leuk! Adam Pascal deed het ook goed en ik heb me eindelijk eens een keer niet aan de kinderen geïrriteerd in deze film. Wat ik normaal gesproken erg snel heb. Leuke familie film en kijkt lekker weg! Gekeken op Netflix Nederland, maar volgens mij is hij eraf.. Helaas!

4.0*

"I never saw anyone brain dead with a hard on.”
“I guess you never met my boyfriend.”

Geinig dat hier nog niemand wat geschreven heeft onder deze film, en de film is ook nog eens vrij onbekend. Jammer, want dat verdient deze film nou ook weer niet. Al is het wel te verwachten, het is geen spectaculaire cast en het script is ook niet altijd even doordacht waardoor de film toch echt wel het B keurmerk mag ontvangen. Toch was ik best snel hooked toen ik deze voorbij zag komen op de pindakaaswebsites, en leek het met toch best leuk. Overigens komt dat ook wel omdat mijn interesse wat meer gewekt is dankzij ‘The Invisible Maniac’ die ik vorig jaar zomer heb gezien met de horror challenge. Die is me overigens wel beter bevallen, aangezien ik had verwacht dat dit ook een deels horrorfilm was maar, het blijkt dat de komedie echt enkel het genre is wat deze film mag hanteren.

Daarnaast is de film ook wel te lief. Ik hoopte dat Holleb er wel wat meer mee deed, het wat meer uit had gepakt. Toch is er wel aardig wat bloot te zien, de uitwerking vond ik bijvoorbeeld niet heel boeiend. Want wanneer hij dus dood is en als geest verder gaat kan hij veranderen van onzichtbaar en zichtbaar gaat hij naar een meisjes huis en vervolgens ook met de dames onder de douche, en daarna gebeurt er eigenlijk maar vrij weinig en had ik misschien toch wel meer van dit soort scenes willen zien. Het is in mijn ogen dus te lief, Holleb houdt zich aardig in en dat vind ik zeer jammer.

Qua cast vind ik het prima, Elizabeth Foxx is een prachtige verschijning om te zien en dus ook jammer dat je die niet naakt mag bewonderen, al vind ik het acteerwerk niet héél boeiend. Misschien komt het ook daardoor dat ze eigenlijk niet echt is doorgebroken in Hollywood, dit is praktisch haar enige film. De film zit overigens bomvol met prachtige dames en je komt zeker niets te kort. Tom Nolan deed het dan wel weer erg leuk, al is het niets benoemingswaardig.

Het verhaal is verder geen bal aan, en ook totaal niet boeiend om te volgen. Het is wat dat betreft gewoon een prima tussendoortje en op één of andere manier zat ik toch wel heel aandachtig te kijken en vond ik het stiekem nog best leuk. Ik durf Theunissen deze film niet direct aan te bevelen, omdat de film inhoudelijk niet veel biedt maar, ik denk dat je op gebied van naaktheid toch wel een vermakelijk filmpje kan krijgen, voor tussen door .

“When was it you started thinking you were better than me?”

Deze film kwam eigenlijk vrij random op mijn pad terecht gisteravond terwijl ik aan het scrollen was door de ‘Netflix’ catalogus. Een film met een redelijk gave cast en een prima concept, deze trok me al gauw aan. Toch wat me al vrij snel opviel is, ondanks het feit dat ‘Oz’ redelijk snel door de film aan het razen is de twee uur die de film kent vrij lang blijkt te zijn en sommige scenes echt wel ingekort mochten worden, want op sommige momenten zakte de film wat in en werd hij best traag, dat keek ook niet altijd even lekker weg!

Toch is de best grote cast verraderlijk aangezien ik er wel van uit ging dat DeNiro, Brando en Norton in een zeer sterke film zouden spelen. Niks is minder waar aangezien de film namelijk vrij lief is en er niets bijzonders weet te gebeuren. Want buiten de sterrencast om heeft de film een heel simpel script waar hij om heen bouwt. Films waarbij kluizen worden gekraakt zijn wel eens spannender en ook wat actiever vertoond, in ‘The Score’ is alles iets te makkelijk en vooral te lief, het gaat veelte goed waardoor eigenlijk geen vorm van spanning in de film verwerkt zit.

Het begint ook al te mooi. Waar ’DeNiro’ een kluis bij kraakt waar een mooie diamanten ketting in ligt. Hier komt hij ook twee mensen tegen die hij te makkelijk kan afzetten en er vandoor gaat met de ketting en er gebeurt vrij weinig. Hij komt hierna weer in contact met zijn opdrachtgever die hem verteld over een scepter waaraan hij vier miljoen dollar kon verdienen. Echter deze scepter heeft een waarde van dertig miljoen dollar. ‘DeNiro’ gaat samen met ‘Norton’ en hun handlanger rond om de kraak voor te bereiden en zo gemakkelijk de overval te kunnen plegen. De scepter ligt in een kluis onder de grond en deze wordt goed bewaakt. ‘Norton’ speelt hier een schoonmaker, volgens mij eentje die zwaar autistisch is. Deze zorgt ervoor dat de overval van binnenuit makkelijk uitgevoerd konden worden, en samen met ‘DeNiro’ gaat hij op overval uit. Dit slaagt maar nu wil ‘Norton’ de scepter voor zichzelf omdat hij het gevoel had niet betrokken te zijn in de overval, uiteraard was ‘DeNiro’ te slim en had dit al voorzien, erg mooi gedaan maar niks bijzonders.

De film is echter wel erg verzorgd waardoor je als kijker naar een film kijkt die best zorgvuldig op het beeld is gebracht. Met de ruime twee uur duurt de film best lang, dat komt omdat er wat onzinnige scenes in de film verstopt zit.

Toch, blijft het een prima wegkijker en blijft de cast het leukste om naar te kijken. Verwacht echter geen bijzondere bankoverval of iets anders want alles wordt te makkelijk uitgevoerd. Ik had er zelf iets meer van verwacht.

3.0*

"How is it you see this? Don't the legends say you'll lose your powers if you...?"

"Can you think of a better way to keep a king from taking advantage?"

"Well, neither could my ancestors."

Raar dat ik hier nog nooit op heb gestemd, vijftien jaar geleden was dit helemaal het ding. Misschien wel twintig jaar geleden zelfs. De tijd vliegt maar, ik heb nooit echt de neiging gehad deze film nog eens te zien, en ik ben dusdanig veel vergeten dat het bijna wel een ftv leek. Vroeger toen ik deze film dus voor het eerst zag was ik een onwijs groot fan van 'The Rock'. Dit is eigenlijk wel tot stand gekomen door het vele WWE wij keken hier, elke maandag en donderdag zaten wij daar in ieder geval wel klaar voor, en zelfs nachten doorgehaald omdat we het live wouden zien.

'The Scorpion King' valt overigens wel echt precies terug in de smaak wat ik vroeger had toen ik films keek. Grote actiehelden met zeeën van actiescènes die eigenlijk niet veel brachten, omdat het nogal ingetogen was. Je ziet namelijk niemand sterven, niet dat, dat moet maar, hedendaags merk ik toch wel dat ik niet zo gauw meer hap op dit soort kinderlijke actie. En dat deze film voor 12+ is snap ik dan ook echt wel, vermakelijk kon hij opzich nog best wezen.

Anderhalf uur is lang genoeg voor deze film overigens, langer had hij ook zeker niet moeten duren! Het verhaal is onwijs cliché, en ook allemaal niet zo heel spannend noch bijzonder. Dat maakt 'The Scorpion King' overigens gewoon een middenmoter. Totaal niet bijzonder dus maar, hij keek ook wel gewoon leuk weg. Dit had ik niet 's avonds moeten zien trouwens, dan was het me wel verkeerd gevallen, nu prima weg kijkertje. Dit zet me overigens wel aan de twijfel om dit jaar alle films van Dwayne nog eens te herzien. Tijdje geleden alweer.

“When I'm around you, I kind of feel like I'm on drugs. Not that I do drugs. Unless you do drugs, in which case I do them all the time. All of them.”

Deze film achtervolgt me nou al best lang en nu die op ‘Netflix’ beschikbaar is heb ik hem maar gelijk aangezet en ik had er best goede verwachtingen bij. De film valt qua komedie sowieso erg goed in mijn straatje en kan hier erg van genieten. Ik wist al wel een beetje waar het over ging al had ik een andere hoofdpersoon verwacht, want ik bleek dus altijd gedacht te hebben dat ‘Jesse Eisenberg’ hier de hoofdrol in had, hoe ik daar bij kwam weet ik niet. Dit bleek echter niet ‘Jesse Eisenberg’ te zijn maar het gaat hier om ‘Michael Cera’ een acteur die ik nog niet heel goed ken maar gezien zijn acteerprestaties en ook zijn looks paste hij denk ik wel een beetje beter in de film.

Als metalfan maar ook als rockliefhebber (laten we het houden op een algemeen muziekliefhebber) valt de muziek heerlijk in mijn straatje, en dan nog een verhaal die zich als een soort videospel voortbeweegt werd als maar vermakelijker. Het nerd-gehalte ligt lekker hoog en dat kon ik wel waarderen, de film was niet overdreven romantisch maar ik vond persoonlijk dat de film veel trage momenten kende waardoor de film voor mijn gevoel soms te lang duurt.

Het verhaal was wel geinig om te volgen. We volgen ‘Scott Pilgrim’ in zijn leven, samen met zijn vrienden heeft hij een bandje en hij woont bij een gay-vriend (dacht ik). Hij laat ons eerst kennis maken met ‘Knives’, zijn scharrel. Vervolgens zien we een nieuwe liefde zijn leven in sluipen maar voordat hij bij haar in de buurt mag komen word hij tegen zeven tegenstanders gezet waar hij één voor één tegen moet vechten om haar hart te kunnen veroveren. Opzich wel een geinig verhaaltje.

Maar de film bungelt te veel. Zoals ik al zei was de film vermakelijk en kon ik hem waarderen maar, hij kende zijn momenten dat het te veel inkakte waardoor ik ook mijn concentratie kon verliezen. Visueel gezien zag de film er erg leuk uit, geinige edits kent de film en het is prima in elkaar gezet. De cast was leuk, het vechten ook en de muziek was goed. Toch, hoe enthousiast ik ook was in het begin wist de film me niet zo te overtuigen als wat ik had gehoopt, dat was wel erg jammer.

3.5*

Scouts Guide to the Zombie Apocalypse

Oef, wat lachen en genieten dit. Ik heb Scouts Guide to the Zombie Apocalypse al een tijdje in mijn Kijk-lijst staan, ben zelf erg fan van zombie films en daarom kon ik echt niet wachten tot het zien van deze film. Ik werd al gek van de trailer dus de film kon in mijn ogen niet meer fout gaan, en dat ging het ook amper! Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb van Scouts Guide to the Zombie Apocalypse, de film kent zo zijn grappen en is op veel plekken erg hilarisch. Ook de droge grappen kwamen bij mij goed binnen en ook daar heb ik toch erg om moeten lachen.

De film begint opzich best leuk, een schoonmaker in een soort lab (?) die aan het schoonmaken is, hard mee zing met zijn liedjes en best wel nieuwsgierig is op de dingen die er gebeuren binnen het bedrijf. Zo kwam hij een zombie tegen wat hij niet wist, wou reanimeren wat dus niet goed ging en werd door wat vliegende manoeuvres ook een zombie werd, eigenlijk het begin van de Apocalypse! De scouts komen al snel in aanraking met deze wezens door het aanrijden van een hert, die op magische wijze toch weer weg was. Zo was hun scout leider al een zombie geworden. Wat later in de film komen de Scouts zelf dan toch in aanraking met zombies bij een stripclub. Zo begint de geinige weg van de scouts in de Apocalypse en zo begon ook het genieten voor mij. Toch moest ik zeggen dat ik delen erg gaaf vond, onder andere de scene waar de scouts de zombies gingen 'slachten' binnen de dance feest en, ja ook de scene met de vrouwelijke politie agent die al zombie was waarbij haar blouse open scheurt en haar twee bergen te voorschijn kwamen, waarna eens scout ze toch even moest voelen, ja flauwe droge humor, typisch iets voor mij! En zo volgen ook nog wat meer capriolen maar dan moet je de film maar zelf kijken om hier achter te komen.

Het verhaal sloeg erg aan bij mij, ik vond het verhaal toch erg leuk om te volgen. Het was niet zo dat het verhaal saai was, misschien af en toe wat saaie in kak momenten onder andere in de cel maar dat werd naar mijn mening snel opgepakt. Ik vond toch dat de zombies zich niet gedroegen naar mijn voorkeur, ik zie liever dat zombies zoal dom zijn. Ze moeten niet veel kunnen in mijn ogen, niet dat ze met een zombie het liejde Baby One More Time – Britney Spears gingen zingen en dat de zombie mee ging doen, wat overigens ook toch wel hilarisch was. De setting van de film was prima, het acteerwerk kon soms wel wat beter want dat trok je niet bepaald mee in de film. Ik moet zeggen dat Scouts Guide to the Zombie Apocalypse in mijn ogen erg geslaagd is, en ik vind dat de film in mijn Top 10 van het jaar 2015 hoort, snel aanpassen dus!

4.0*

Scream

Aangezien ik ziek ben ben ik deze film maar gaan kijken.. En het is ook nog een halloween..
De acteurs speelde standaard anno 1990.. En dat is wel leuk om te zien, soms nog wel eens leuker dan de films rond deze tijd!

Het verhaal was wel goed alleen het begin was slecht, meteen al begonnen met moorden terwijl je niet echt in de film komt. Je ging opzich vlot door de film heen en het keek goed weg! Het einde was eigenlijk een beetje te grote bloedbad, maar houd je aandacht aan de ene kant ook wel vast.. De ontknoping met de ontmaskering van de moordenaars was slecht en het werd een beetje afgekapt. Maar toch is deze film leuk om te kijken..

De wat ik vind wat knipperlicht achtige film met goeie en minder goeie momenten geef ik een 3.5*...

“Fucking hand sanitizer?”

De zoveelste franchise die ‘Hollywood’ uit zijn graf trekt om er wellicht weer een geldmachine van te maken. Leuk voor de fans, heerlijke nostalgie met ‘Ghostface’ maar, daar is het ook wel meer en deels mee gezegd. Want ook deze film is eigenlijk over het algemeen niet echt héél bijzonder te noemen, verschrikkelijke personages die belabberd worden geacteerd door de meesten, en alles is toch wel hééééééééél simpel in mijn ogen hoor. Zo simpel dat het ook wel weer komisch wist te worden, dat je met de kameraden zelf zitten te schreeuwen waarom bepaalde acties in de film ontzettend dom zijn, wat het dan ook wel weer heel leuk maakt op sommige momenten. Vooral wanneer je die dame op de bank naar de film ‘Stab’ (dacht ik) zit te kijken, en een paar keer achter elkaar ‘Turn Around’ roept, zo vaak dat ze het besef krijgt zelf eens achterom te kijken en vervolgens zelf neergestoken wordt, hahaha.

De film haalde voor mij voornamelijk zijn pluspunten in de horrorfases van de film, daar waar ‘Olpin’ en ‘Gillet’ vooral geen stap terug doen om het bloedspektakel wat rondspat, en scenes die ik eigenlijk totaal niet gewend ben in films zoals dit; kei en- keihard. Vooral de scene waar ’Wes’ tegen de deur staan en ‘Ghostface’ zijn mes dusdanig in de nek van ‘Wes’ steekt dat hij eigenlijk net achter het vel en in het vlees zat, oef pijnlijke shit. Dat was echt wel denk ik de mooiste scène in de film, zeker als je weet dat zijn moeder daarvoor ook al is afgeslacht door een aantal keren in haar buik gestoken te worden door ‘Ghostface’ en zo kent de film wel meer harde scenes. Iets wat ik niet snel had verwacht maar, erg positief wordt ontvangen natuurlijk.

Tja, voor de rest heb ik het al wel een beetje verteld. Het verhaal vond ik ook niet altijd even boeiend, wat vooral op het einde erg langdradig werd en vooral veel gelul, en het is gewoon niet meer zoals het was. De meeste personages vond ik zwaar irritant, voornamelijk de dames acteerden echt heel bagger met te veel clichés en momenten die er eigen niet toe deden. Het maakte de film saaier, en moeilijker uit te zitten. en dat komt ook meer omdat de film gewoon echt te lang duurt.

Ik hoopte eigenlijk dat ze het hierbij lieten maar, totaal ook niet verrast dat er al een volgend deel in de maak is, die waarschijnlijk nog slechter, nog meer cliché en een nog ergere marteling gaat vormen. Ik kijk er niet naar uit maar, ga hem zeer waarschijnlijk wel gewoon weer kijken, want om de films te laten liggen, dat kan ik dan toch ook weer niet, dus ergens zit er wel weer een beetje interesse in het concept.

Scream 2

Ach, ach, ach, dit was toch niet een heel goed deel van de Scream serie. Ik vond er weinig vaart in zitten waardoor hij ietwat langdradig werd. Wel goed dat de acteurs van deel 1 gewoon weer terug zijn te zien in dit deel zodat je niet hoeft te wennen aan een groepje nieuwe acteurs en actrices. Dit vind ik altijd fijner aan film met een tweede deel. Liev Schreiber deed een leuk rolletje als de 'bad'-guy in de film. Neve Campbell deed het erg leuk als Sidney. Het verhaal was wel leuk om te volgen maar trok me niet echt aan. Een puur typisch Scream verhaaltje waar de 1 naar de ander neer gestoken word en dan vervolgens de Scream gast weg komt en op het eind onthult word. Het concept is een replica uit deel 1 uiteraard. Hij is slechter dan deel 1 en dat kan niemand ontkennen. Toch nog wel leuk om tussendoor te kijken!

2.5*

Scream 3

Scream 3 wist mij niet te overhalen. Ik vond Scream 3 de minste van de reeks en eigenlijk weinig aan om naar te gaan zitten kijken. Heb mij mateloos verveeld onder het langdradige verhaal en er zat maar weinig pit in. Helaas wist deze Scream film mij dus niet te intimideren en ik was niet onder de indruk, haha. Het enige goeie aan Scream 3 is dat: de personages terug komen. Liev Schreiber ging al vroeg neer, jammer? Nee, niet echt. Neve Campbell doet het oké, slechter dan de andere delen. Courteney Cox deed het ook veel leuker eerst. Courteney Cox deed het in eerdere delen ook veel beter. Het verhaal was niks en het concept is nu ook wel te veel herhaald. Hopelijk word deeltje 4 beter want dit was totaal niet mijn film.

1.5*

Scream 4

Ietsjes beter als deel 3. Dat sowieso. Ook al komen hier al die irritante clichématige momenten weer erg snel terug in 1 film. Vooral het eind was helemaal om te huilen. Het begon leuk. Beetje onlogisch maar was wel vermakelijk. Het betere aan dit deel is dat elke deer dezelfde spelers terug komen. Altijd leuk! Maar, helaas vind ik de acteerprestaties erg slecht in deze film en het is niet echt een genot om naar te kijken. Courteney Cox deed het leuk, ziet er ook niet slecht uit in deze film. Tja, eigenlijk deed de hele cast het wel oke. Verhaal was saai en slap concept te vaak herhaald zodat het niet meer leuk is. Al om al, film die je kunt kijken om de reeks te sluiten. Geen topper, beter dan 3.

2.0*

"Not every movie needs a post credits scene.”

Het zesde deel alweer van deze franchise die vroeger toch echt wel erg vet is. Ik was best hyped over deze film, en dat kwam eigenlijk voornamelijk omdat ik de trailer best goed vond uitslaan. Want achteraf was dit toch wel echt een bittere pil om doorheen te komen, en dat heeft zo zijn redenen. Toch blijft de horror-fan in mij deze films aanhalen, terwijl je weet wat er gaat komen. Voornamelijk een b-matig en hysterische wannabe horror-flick met onwijs irritante personages en een oersaai verhaal. En dan zichzelf toch weet te redden met de nodige bloederige en mooie kills, die toch wel de interesse weet te wekken.

De film opent overigens wel echt met een heerlijke kill. Ook een prachtige vrouw om te zien die ‘Samara Weaving’, waar de film vrij leuk mee opent. We volgen haar die een date gepland heeft in één of andere vage bar in New York, wanneer ze gevraagd werd haar date te bellen staat ze bij een steegje waar ze inloopt. Ze is een lerares op een school gespecialiseerd op het gebied van horrorfilms, en heeft een werkje van twee jongens afgezaagd die groot fan van ‘Giallo’ zijn. Eén vna die gasten heeft haar vervolgens vermoord door meerdere keren in haar borststreek te steken, midden in de steeg. Best gruwelijke beelden als je er zo over terug denkt maar, voor de horrorfans toch wel een must. Door deze scene zet deze film best een hoge lat voor zichzelf, ik wil namelijk wel een film hebben die soort gelijke beelden schetst, met een prima cast.

Eigenlijk slaat na deze opening de film volledig om, en word het eigenlijk als maar triester. En dan heb ik het eigenlijk nog helemaal niet over de hoofdpersonages die ik eigenlijk nog helemaal niet zo slecht vond. Ik had een vrij hoge pet op voor Jenna, dat komt omdat ik haar zoveel voorbij heb zien en horen komen om haar rol laatste in die Netflix serie maar, zo heel bijzonder acteerde ze niet. Wel prachtig om te zien trouwens. Ook Melissa vond ik gewoon prima, al zat ze wel op het randje. Daaromheen vond ik de cast echt net dikke stront, met als pronkstuk ‘Courteney Cox'. Terug in de jaren negentig was ze ook nog om aan te zien maar, hier is het gewoon één en al plastic. Toch wel mooi om te zien dat dit soort horrorfranchises proberen te scoren met oude namen uit de originele eerste delen, zo zag je dat uiteindelijk ook bij Halloween, waar de hype ook enorm was en het allemaal wat tegenviel. Geinig overigens ook, dat ze nu een ‘journalist’ is.

Daarnaast is deze film echt gewoon heel matig in script, ook personages vond ik bar en barslecht om de hoofdpersonen heen. Want zo heb je uiteindelijk weer één en al woke om je heen hangen waar ik nu echt niet op zat te wachten, en ik denk ook wel dat de meest irritante rollen die van Jasmin Savoy Brown is als Mindy. Niet persé omdat ze lesbienne is hoor maar, wel wat er weer om heen wordt gecreëerd. Ze is een irritante filmkenner die de stereotypen uit deze films maar eens de grond in wil drukken, met een shirt aan waar feminisme nog eens wordt gesteund. Goed dat er aandacht voor is; niet in deze film graag.

De film moet het dan echt hebben van het horror gedeelte en gelukkig weten ze hier wel raad mee. Ik heb echt heerlijk kunnen genieten van de vele ‘slashermoments’, waar we Ghostface weer heerlijk bezig zagen met het vermoorden van verschillende mensen. Toch had ik misschien wat meer gewild? Of misschien nog wel iets meer gore. De film duurt overigens ook twee uur, dus het is soms echt wel even taai om door heen te komen zeg, niet normaal. Zeker rond het middelpunt, veel gelul weinig daden.

De nodige clichés komen ook nog wel langs, en ik vond het mooi hoe mijn kameraad en ik gek werden van het feit dat ze driemaal met een wapen naar Ghostface staan, en voordat ze schieten eerst nog “Hey!” roepen. Daarna nog even wachten, Ghostface weg kan springen en dan schieten, haha tja dat heb je gewoon snel in een horrorprent als dit, en werd na een tijdje ook wel gewoon komisch. Voor de rest vond ik het wel meevallen, ik vond het opzich wel leuk dat we waren vertrokken naar New York, een keer een andere omgeving is ook niet verkeerd.

Ondanks mijn negativiteit beoordeel ik de film wel positiever, al is het wel een nipte voldoende. En dat komt eigenlijk omdat ik de horror momenten en de actievere stukken gewoon weg vermakelijk vond. Is het dan zo slechte film? Nee, dat zeker niet maar er zijn te veel punten en momenten om echt positief te blijven over deze film, minder politiek gelul en meer focussen op de film wil misschien nog wel eens helpen.

“The bitch hit me with a toaster!”

Wederom een film waar ik al langere tijd tegen aan kijk maar nooit echt het juiste moment had om de film aan te knallen. Vanavond (kerstavond) vond ik toch wel een mooie gelegenheid om deze eens te kijken. Ik moet zeggen dat hij me achteraf toch wat is tegen gevallen, deze kerst film. Is het precies de film zoals ik hem had verwacht? Ja en nee, ten eerste had ik toch wel een wat betere film verwacht waar de cast het overigens ook wat beter deed maar, ook met een veel beter script en een veel leuker verhaal want eigenlijk had alles in deze film wel wat losse touwtjes wat mij tegensprak. Over het algemeen vond ik het concept wél erg leuk en ook dat moest de film eigenlijk een beetje bij één houden, wat niet altijd lukte, helaas…

Ik las het inderdaad ook al in de eerdere comments maar, ik kan me bij één ding sowieso aan sluiten. Dat is toch wel het feit dat ik ‘Murray’ veel beter heb zien spelen, en daar baalde ik wel een beetje van. Zijn humor die ik normaal héél erg kan waarderen valt hier niet altijd op juiste plek en zelf zag hij er ook niet altijd even overtuigend uit van wat hij deed. Ik had zelf toch wel mijn volledige hoop op hem gelegd en véél meer van zijn acteerwerk verwacht. Want ook de rest van de cast komt er niet altijd even lekker uit, en wisten overigens ook niet echt te boeien.

De film is wat dat betreft gelukkig niet zo dramatisch als ik had verwacht, bij dit soort films kan het altijd twee kanten op gaan en gelukkig is het hier toch meer de komedie kant op gegaan zelfs met nog wat ‘duistere’ momenten, als de geesten bijvoorbeeld tot leven komen is de film eigenlijk toch wel een lichte horrorfilm aan het worden, vooral met de eerste geest die we zien, wat toch al wel een ontbindend lijk is geworden. Als je er overigens zo uit ziet nadat je zeven jaar lang dood bent, dan gaat er volgens mij iets niet goed.

Het verhaal is gewoon typisch een ‘A Christmas Carol’ stylish verhaal, daar laat ik het verder wel bij en heb ik niet zoveel zin om dat te ‘ontleden’. Toch wel vermakelijk met het concept; dat hij het verhaal wou verfilmen maar, hij eigenlijk hierdoor de ‘Scrooge’ was van zijn leven. Interessant, leuk maar slecht uitgewerkt; had veel meer ingezeten.

“C'mon, he's insane. Look. Right now he's probably dancing around in his grandma's panties, yeah, rubbing himself in peanut butter.”

Hele bijzondere maar wel een vermakelijke zit. Eindelijk deze film eens gezien waar ik al een tijdje tegen op keek, ik wou hem best graag zien en de hoge score maakte me nogal nieuwsgierig. Ik las dat je de zeven zonden moest kennen, althans daar draait de film voornamelijk wel over. Ik zal gelijk bekennen: die kende ik niet maar, de informatie in de film heeft me best wat geleerd. Het begin vond ik wat lastiger in komen, het verhaal is heel sterk maar je moet er zeker wel met je koppie bij blijven, een reden dus waarom ik zo’n film als deze gewoon lekker in de vakantie wil kijken: totaal niet moe en ik word een ware nachtvlinder dus ik kan lekker lange films afspelen zonder dat ik in slaap val.

En toch, de film duurt helemaal niet te lang en gelukkig maar want dat had anders een hele nare smaak aan de film gegeven. De film duurt precies lang genoeg wat we eigenlijk nodig hebben, zelfs met zo’n ‘ingewikkeld’ verhaal misschien iets te kort, waardoor ik het gevoel heb dat Fincher vooral op het eind een haastige slotstuk er in wou zetten maar wel goed, het is dan ook nergens afgeraffeld. De film leeft in constante spanning, en deze spanning word hoog gehouden en soms komt daar nog een schepje boven op door het interessante verhaal: je bent toch telkens benieuwd wat er gaat komen. En Fincher doet daar best veel aan en vooral details in overvloed.

Pitt vertolkt een waanzinnige rol en ik kon wederom echt genieten van zijn acteerwerk. Gisteren ook al en nu misschien nog meer. Maar, hij is erg ingespeeld op Freeman die ook sterk in zijn schoenen stond. Voor de rest was de cast niks boeiends, omdat het eigenlijk om de twee mannen draaide en een mysterieuze moordenaar die later Kevin Spacey blijkt te zijn. Klein stukje, maar wel erg sterk.

Fincher heeft zoals ik al eerder zei een tal details voor ons achter gelaten. Maar de man laat ons ook zitten met een paar maagdraaiers. Hele gore scenes die ik eigenlijk niet aan zag komen. Veel bloed, en veel spanning. We worden eindelijk eens geserveerd zoals zo’n film hoort te zijn, en waar de kijker ook een beetje van schrikt, zo hou je onze aandacht vast. Ik zelf heb waanzinnig genoten van de film, maar omdat ik er wat moeilijker in kwam snapte ik de film pas laat, dat was soms wat lastig.

We volgen twee detectives die een moordenaar achterna zitten die een bepaalde werkwijze hanteert en door het leven gaat me de zeven zonden. Ze zetten alles op alles om de moordenaar te pakken en komen steeds stapje voor stapje dichterbij wat het leuk maakte. Het einde is emotioneel en raakte een beetje, maar niet zo erg als ik sommige las hier in de reacties. Ja, ik heb me uitstekend vermaakt met deze topper alleen voelde hij voor mij niet helemaal 100% aan, dus ik ga hem niet de volle hoeveelheid sterren geven. Maar ik denk dat dit wel genoeg is ?. Hele fijne zit nogmaals en de film zit vol verassingen en duistere momenten die uit alle hoekjes en gaten kwamen aankakken.

4.5*

Ik vond het toch wel een vrij vermakelijke zit. Ik heb nog niet veel films van Pacino gezien en deze sloeg aardig goed aan. Ik ben nooit echt een grote fan van politie thrillers, of iets in die trant want ik vind die films vaak te eentonig. Ook 'Sea of Love' had hier wel wat neigingen naar en daardoor was het allemaal iets te snel voorspelbaar en zag je veel dialogen van ver al aankomen. Toch deed het acteerwerk van Pacino het goed, en heb ik de film makkelijk uitgezeten. Geen hoogstaande prent, leuk tijdverdrijf!

Seal Team 6: The Raid on Osama Bin Laden

Deze film is mij achteraf toch wel een beetje tegengevallen. Ik zelf ben er achter gekomen dat ik dus niet zo van de oorlog van deze tijd ben. Tweede wereld oorlog, daar vind ik films geweldig van! Ik denk puur door de achtergrond. Hitler was bij lange na niet zo dom. Bin Laden vond ik niet zo goed georganiseerd! Naar mijn mening! De achtervolgingen vond ik wat minder om naar te kijken! De voorbereidingen vond ik wel leuk om naar te kijken. En natuurlijk 'The Raid' was gaaf in beeld gebracht! Het verhaal vond ik wel wat slap maar het concept was opzich goed gevonden. Ondanks dat ik dus niks met de oorlog van destijds heb, wat deze mannen hebben gepresteerd (in het echt) is gewoon een dikke pluim waard!

3.0*