Opinions

Step Up: All In

Step Up: All In is alweer de 5de deel van de Step Up films reeks.. Maar ik vind wel dat er langzamerhand een eind moet komen aan deze reeks aangezien het een beetje eentonig word.. Het acteer werk is zoals gewoonlijk best wel bagger.. Af en toe beetje te dramatisch.. Ik vond het dansen dan wel weer erg vet!

Step Up: All In gaat over "Vortex", wat mij eerder doet denken aan een leger crew.. Maar hier worden dus dans battle's uitgevoerd! Wanneer ze in de Vecht ring staat vind ik het echt heel slecht van de film.. Ik vond de MOB duidelijk beter dan LMNTRIX, maar goed natuurlijk wint LMNTRIX weer... De rest van de dans battles ging nog wel, vooral het laatste was super vet!

Ik geeft deze film ondanks alles toch nog een 2.5*.. Puur omdat de meeste battles wel gewoon goed waren alleen ik vind dat er teveel Step Up films zijn.. (Net zoals Wrong turn en Resident Evil, alleen dat zijn wel weer twee verschillende films....

“Hey, you know what's scarier than not believing in God? Believing in him. I mean, really believing in him. It's a fucking terrifying thought.”

Eigenlijk zonder enige verwachtingen deze film aangezet. Ja ik wist dat het iets met geloof te maken zou hebben, daar was ik me bewust van. Dat IMDB dit als een full-horror film beschouwt, daar snap ik dan weer niks van. Deze matige thriller film begon nogal slap, het hele ‘exorcist’ idee was al vrij snel bekend en hoewel dat leuk werd gedaan vond ik het nergens echt heel spannend of boeiend worden. Tuurlijk, het bloedende beeld is bijzonder om te zien en het feit dat ze de ‘exorcist’ kant op gaan was wel leuk, niet boeiend.

Qua cast deed de film het wel leuk, ‘Patricia Arquette’ deed het wel leuk als ‘Frankie’, daar is ook alles wel mee gezegd. Ze wist nergens echt overtuigend over te komen, best zonde eigenlijk. Ook ‘Gabriel Byrne’ deed het aardig, niks bijzonders.

Dus nee, ik kon er zelf helaas niks mee. Ik denk ook dat ik in de toekomst dit soort films liever wat oversla omdat ook de geloofsovertuiging mij niet interesseert, ik ben meer een Paganist dan Christen. En als zoiets je niet interesseert zeker in een film als dit, word het ook al een stukje moeilijker.

Volgende keer beter.

2.0*

"Oh, my god, Bill -- you're supposed to visit and then come home. Don't mess with this.”

Oef, ik denk dat ik me hier volledig in vergist heb. Dit is namelijk een typische film die je voor het juiste moment moet kijken, want hij is zoo ontzettend traag en daardoor misschien met vlagen ook best saai te noemen. En toch had ik er wel meer van verwacht hoor, tenminste toen de film werd aangekondigd was ik best benieuwd naar deze prent. En dat zorgde er wel echt voor dat ik heel erg veel zin kreeg in de film. Maar, ik heb de film al wel eens eerder opgezet en toen heb ik hem al eens eerder afgezet, het kon dus een waarschuwing vooraf zijn geweest.

Damon een keer in een wat andere rol, niet als de grote actie held maar ik weet nou niet of ik hier ook heel gelukkig van werd. De rest in de film deed het ook prima maar eigenlijk was niemand echt zo bekend als Damon zelf, dus ja die valt dan op. Zijn rol in de film vond ik best tof.

Het verhaal was verwarrend, wat er soms voor zorgde dat ik niet altijd even goed en fijn kon volgen waar het precies om ging. Maar het was op zich ook helemaal geen boeiend verhaal te noemen. Het gene wat me het meest irriteerde was toch wel gewoon het feit dat deze film twee uur duurt maar aanvoelt alsof je al negen uur zit te kijken, ik kwam er echt niet doorheen. En dat was misschien wel mijn grootste struggle van deze film.

Misschien komt er ooit nog wel een herziening maar, dat zal nog wel even op zich wachten. En dan moet ik wel in een andere mindset en verwachting zitten, trage films daar heb ik niet altijd wat tegen maar, het moet wel op het juiste moment zijn.

“What the fuck was that?”
"It's Sting. Sting!”
“That's your spider? Why didn't you get a fucking dog!?”

Echt erg vermakelijk filmpje, had hier ook echt veel minder van verwacht, dat kwam eigenlijk door al dat negatieve commentaar hier maar, daar kon ik mij dus nergens in vinden. Ik snap het enigszins misschien ook wel weer, het is natuurlijk allemaal gewoon niet geloofwaardig wat hier gebeurt, alleen vond ik het in dat geval niet heel erg in dit geval. Toen ik de aankondiging van deze film zag was ik eigenlijk best enthousiast over deze film.

De film begint vrij goed. Ik vond het verhaal misschien wat zwakjes met vlagen, en misschien soms ook niet héél boeiend want het is allemaal vrij simpel, leuk was het wel. Het is duidelijk een vrij klein budget wat eraan hangt, althans zo oogt het wel. Het is allemaal ook niet heel bijzonder verder, het is gewoon één locatie, de cast is vrijwel hetzelfde en de spanningsopbouw moet komen vanuit één omgeving. Op zich wel logisch dat Roache-Turner besluit op een locatie te blijven, en hij weet het toch leuk te brengen.

Roache-Turner werkt de film goed af met de nodige komedie. Ik heb zo nu en dan smakelijk kunnen lachen om wat bijvoorbeeld een Jermaine Fowler als Frank, geinige toevoeging waar ik wel wat mee kon. Ik vond helaas dat de film misschien een tikkeltje meer goorder mocht zijn, het moment dat ‘Silvia Colloca’ werd aangevallen door Sting was wel één van de vermakelijkste momenten. Wanneer ze dus gestoken wordt en neer valt, waardoor ze verlamd raakt. Op het moment dat ze verlamd is en daar laveloos ligt komt die spin er aan, die vervolgens in haar kruipt en echt een hilarisch moment dat hij met zijn poot vervolgens haar buik opensnijdt .

In mijn ogen is ‘Vermines’ wel een tikkeltje beter. Althans daar heb ik me met vlagen gewoon meer mee vermaakt, vond ik de spanning veel beter en het verhaal was wat duidelijker. Het verhaal in Sting is (zoals ik al zei) niet héél boeiend, dat zorgt er dan toch weer voor dat ik deze film met iets minder interesse volgde. Het lukte wel, alleen was het niet zoals ik had verwacht. Ook de spanningsopbouw was iets minder voor mijn gevoel, al zit de vaart best goed in de film en kijkt het wel gewoon makkelijk weg.

Dus nee, zeker niet zo “erg” als men hier doet vermoeden. Ik denk dat menig kijker het inderdaad niet kan behappen, je moet wel een beetje door de cheesyness heen kunnen kijken! En als je dat lukt, is dit gewoon echt wel leuk vermaak!

Stitches

Ohh, hoe gaaf is deze film? Wat heb ik genoten om deze super Ierse foute film die eigenlijk gewoon geinig is om zijn slechtheid. Ik moet eerlijk zeggen dat ik van te voren niet wist wat ik kon verwachten, ja iets met clowns maar verder ook niks. Ik snap nu op de de dag van vandaag nog steeds niet wat er zo 'eng' is aan clowns. Ik vond het een geinige film met film ongein rond vliegende ogen, heren ijsbollen, met in iemand's hoofd, hmmm heerlijk!

Ross Noble speelt een heerlijke rol als Stitches en is er echt geschikt voor. Wat heb ik kunnen lachen door deze mafkees. Tommy Knight speelt een goede rol van een jongen die erg angstig is en getraumatiseerd door de gebeurtenissen in zijn verleden. Gemma-Leah Devereux speelt ook een aardig rolletje en de rest van deze B-cast doen het gewoon prima.

Het verhaal is wel slapjes en simpel gemaakt maar, hij sleept je door de komedische scènes er makkelijk doorheen. Het concept is geinig en ik vraag me soms echt af hoe ze er soms op komen zulke vreemde dingen komen maar, het heeft me echt prima vermaakt en ik kon er echt van genieten. Gekkigheid!

4.0*

Stolen

Ik ben het met de personen eens dat Cage in steeds meer films een te slechte rol neerzet. Cage kan beter, en ook bij deze film kon Cage beter dan wat hij nu heeft laten zien.

Maar goed ik zei het al, Nicolas Cage kon zijn rol wat mij betreft veel beter neerzetten.. Ik vond hem echt matig acteren en dat is gewoon zonde. Cage had altijd bij mij een grote naam, ik vond hem een goeie acteur, maar bijna alle films die ik nu zie met hem is gewoon .... Jammer, echt... Sami Gayle... Wat een lelijke meid is dat... Dat ten eerste... Ten tweede, ook over haar was ik niet echt onder de indruk... Als hysterische meid die ontvoerd werd voelde ik niet hoe het aan had moeten komen, de angst van het meisje dat vast zit... Nee, het was er gewoon weg niet.

Het verhaal in Stolen vond ik niet echt super. Het is een alweer herhaald concept over een dochter die ontvoerd word wanneer er een vader achteraan gaat om haar te zoeken.. Dit hebben we allemaal al in de Taken films gezien, en daar vond ik het ook echt goed uitpakken.. De actie scene's waren oke, realistisch was het op meerdere plekken niet. Neem als voorbeeld de auto in het water, die bleef goed toen zijn dochter erin zat. Maar zodra die dude erin zat die Cage graag dood wou hebben, leek het wel alsof ze in een zee waren gereden... Echt een groot minpunt is dat... Voor de rest kijkt hij niet lekker weg, en zijn die 96 minuten soms nog steeds te lang... Ook hield de film je aandacht niet vast, en raak je snel afgeleid!

1.5*

Straight Outta Compton

Ik denk als je toch wel een goed aantal keer naar N.W.A hebt geluisterd, redelijk fan bent van hun muziek en benieuwd bent naar hun opkomst dan is Straight Outta Compton echt een film die je niet moet missen. De film bevat toch aardig wat aandacht puntjes van de N.W.A tijd zoals: het overlijden van Eazy-E aan HIV. N.W.A was niet in mijn tijd, dit was ver voor mij! Maar ik ben wel een soort van 'opgegroeid' met N.W.A. Dit wil niet zeggen dat ik vroeger een gangstertje was op mijn school nee, de GTA San Andreas tijd. Hierdoor luisterde ik veel naar N.W.A!

Het verhaal in Straight Outta Compton is, zoals ik al zei wel gedetailleerd. Ook kun je de bekendheid zien van grote rappers zoals Dr. Dre die mensen weer geïnspireerd hebben om ook te gaan zingen. Zoals Antonev al als voorbeeld noemt: Eminem en Tupac. Wat ik dan wel weer weet was dat dit voornamelijk Dr. Dre is geweest. De drie waren nogal close met elkaar, dan bedoel ik niet met de liefde maar met de zang. Zo heeft Eminem ook zijn single Like Toy Soldiers opgedragen aan een aantal overleden rappers, onder anderen: Tupac (ook Big L, Bugz, en nog één waar ik de naam niet exact van weet). Mooi om te zien en zeker een goede film! Kijken is het waard. De film zit bordenvol actie, spanning en zang waar je, je tijd echt goed kan vermaken! Prima film al zeg ik het zelf.

4.0*

"Love... doesn't have to be something that develops. The purist, most primal kind can hit you like a wave... in a moment ... or over the course of one night.”

Yes! Deze was best vet! Een film die mij compleet is ontgaan maar, mede dankzij enkele fanatiekelingen hier op mijn radar is gekomen, en doorslaggevend is geweest door de vaste volgers op Letterboxd. Ik moest deze eigenlijk wel zien, en het liefste nog meetellend voor het eindejaar lijstje. Hoewel ik overigens nu sowieso al te laat ben om die in te kunnen voeren, is het geen top tien materiaal voor mij. Maar, in de top 20 komt hij zeker! Zaterdagavond opgezet n.a.v. mijn vrienden en kameraad (en diens vriendin) die hem eigenlijk ook best graag wouden zien. Het leek mij wel een leuke film, en dat was hij zeker!

Het begint allemaal erg hectisch. Maar de film weet je wel goed vast te pakken, en daardoor ook erg te interesseren. Een beetje vreemd dat de film zich vertelt in een niet chronologische volgorde aan hoofdstukken, de rode draad werd vanzelf aan elkaar geknoopt. In mijn ogen een heel leuk verhaal, die opzich niet heel verfrissend leek maar, door de nodige plottwists wel erg interessant werd. Het verhaal duurt aardig voort, kent een kleine inkakker maar weet toch nog best leuke gore toe te voegen. Zo werd het zelfs nog een bloederig iets, en dat vond ik wel heel lekker.

Zeker een film die ik gezien moest hebben, niet persé nodig voor de jaarlijstjes dus maar, een leuke avondvuller. Voor de fans van home invasions ook ongetwijfeld een aanrader. De plottwist dat ‘The Lady’ dus de killer was was best leuk maar, je zag het allemaal al van ver aan komen. Dat maakt ‘Strange Darling’ een leuke en vrij luchtige film, die achteraf helemaal niet zo moeilijk is dan wat hij wou voor doen. Echt wel lekker om eens gezien te hebben hoor, dat zeker!

Deze film eigenlijk vlak voor de horrormaand gekeken maar aangezien ik die maand eigenlijk niks anders wil noteren dan horrorfilms heb ik deze maar snel even achter gehouden. Ik schrijf er nu dus maar even een klein stukje bij, van het geen wat me sowieso nog bij gebleven is maar echt héél vers zit de film niet meer in mijn geheugen, ik had het stukje ook kunnen typen en op kunnen slaan maar helaas heb ik dit nooit gedaan.

‘Stranger Than Fiction’ is een vrij serieuze film, en je hoeft dus ook zeker niet te verwachten dat je veel gaat lachen tijdens deze film. Het is zeker niet de beste film in zijn klasse, komedie was er vaak eigenlijk niet te bekennen en ik vond het meer toch de drama kant op gaan. De film kan beter maar, na het eindslot was het ook zeker geen slechte film om eens gezien te hebben. Ja, leuk om Ferrell eens wat serieuzer te zien, weer eens wat anders!

3.5*

Aangezien ik op het moment met een zware verkoudheid thuis zit waaronder erg benauwd heb ik besloten wat meer films te kijken en dan wel de horror films voor de horror maand maar, ook film te herzien om zo de aantallen even te krijgen (meningen en stemmen). Om dan hier mee door te gaan heb ik besloten om ‘The Strangers’ weer eens aan te slingeren. Ik denk dat ik 7 jaar geleden deze film wel meer dan vijftien keer heb gezien (een maatje van mij had hem uit de bibliotheek en we konden er geen genoeg van krijgen), deze herziening maakt het daar niet beter op omdat ik de hele film nog uit mijn koppie wist, en dat heeft mijn kijkervaring met deze film toch wel iets verslechterd.

Zoals ik al zei is voor mij deze film nogal uitgemolken, niet omdat de film ‘saai’ of ‘eentonig’ is nee ik heb de film iets te vaak gezien. Maar als je het te vaak kijkt kom je ook steeds sneller achter de slechte aspecten van de film noch, het (af en toe) nadenken van de acteurs die altijd een IQ van 1 blijken te hebben. Dit dacht ik vooral bij de scene waar de indringer de deur doorslaat en James daar voor met een shotgun staat, herlaad deze en schiet door de deur heen wanneer de indringer er nog in hakt nee, ze schieten pas op het laatste moment.

Het verhaal was redelijk. We volgen een verliefd stel die na een bruiloft in de vakantie woning blijven. Er klopt opeens een meisje aan die vraagt of ‘Tamara’ thuis is maar loopt daarna eigenaardig weer weg. Wanneer James en Kristen (Volgens mij) een beetje ruzie krijgen rijd James weg waarna Kristen word geteisterd door de zelfde dame. Ze komen er achter dat ze geen goeds in zich heeft en nadat er nog twee mensen zich melden moeten de twee zien te overleven van hun moordenaars dat helaas slecht afloopt.

Al om al, redelijke horror maar toch inderdaad meer een thriller. Leuk om zo weer eens te zien maar deze film is niks bijzonders meer voor mij, helaas.

2.5*

"Why are you doing this to us?”
"Because you were *here*.”

Met pijn in het hart moet ik dit zeggen; een ongelooflijk smakeloze remake. Want ik heb mezelf echt verbeten tijdens deze film, en dat kwam echt niet door de spanning. Want ik had zo graag gehad dat ze deze film dan maar gewoon niet uitbrachten, want daar konden we meer mee. Of het moest een vele male strakkere productie zijn. Want eigenlijk ontbreekt deze film buiten de echt super vette killers gewoon echt aan alles. En geloof mij; ik ben een behoorlijke fan van het allereerste deel (mijn huidige stem is niet correct en wordt volgende week herzien).

Eén van de aller eerste horrorfilms die ik in mijn leven zag was ‘The Strangers’. Destijds als tienjarig jochie was deze film gloedje nieuwe, YouTube bestond amper dus een trailer zien konden we toen niet, dat moet je roeien met de riemen die je hebt, en gewoon kijken. Goed men kent het wel, je bent vrij jong en aan het ontdekken in de wereld, dus wanneer ik en mijn beste vriend (destijds) drie meiden zover kreeg deze film met ons te kijken, blijft voor altijd een humoristische geschiedenis die ik met een lach zal beschouwen.

Er zit dus best wel een hele geschiedenis achter de filmtitel, en soms hoop ik dan toch dat het mijn gevoel van de film uit 2008 kan evenaren, al zal deze film dat nooit gaan doen. De film komt vrij moeilijk op stoom, een vrij grimmige setting weet men wel met zo'n vreemd dorp te creëren maar het deed me altijd nog niet zo vreemd. Wanneer men eenmaal naar de AirBNB vertrekken en daar aankomen, kan de film eigenlijk direct beginnen en dat doet het ook. Vreemde mensen verschijnen bij het huis en er gebeuren constant verschillende vreemde gebeurtenissen, net zoals in deel één spelen de killers met hun slachtoffers, iets wat een home invasion eigenlijk heel leuk weet te maken. Alleen was het hier ook gewoon matig, de bekende trucjes en dan zelfs nog slechter dan dat. Het kat en- muisspel die daarna volgt is ook gewoon ondermaats. Ik snap niet hoe je in een film zo weinig spanning creëert, helaas gebeurt dat veelte vaak in deze hedendaagse films en zelfs in de remakes, terwijl de potentie gewoon zoveel malen hoger ligt.

De kans voor Harlin om er misschien toch wat meer gore aan toe te voegen is ook gewoon niet aangepakt. Ze hadden hier een veel spannendere en misschien wel bloederiger remake van kunnen maken, dat laatste was namelijk nogal matig in het origineel. En ik zeg niet dat het verplicht was hoor, je kan ook gewoon een spannende film maken zonder al dat bloed, alleen had misschien meer gore de film enigszins nog kunnen redden.

En dan stap je vervolgens eigenlijk over naar het script, wat naast het feit dat het gewoon bijna één op één is gekopieerd, gewoon echt matig is. En wellicht ligt dat ook wel aan het regiewerk van Harlin hoor. Alleen wanneer hoofdpersonages zulke ongelooflijk domme dingen verzinnen om te overleven in dit soort films dan ben je mij eigenlijk al verloren. En nee, ik vraag echt niet om een genieus in een film als dit, het is toch gewoon vermaak alleen het kan wel een stuk beter. Wanneer je een killer van achter neer kan knallen doe je dat toch direct? Je ziet al van mijlen ver aankomen dat hij neergeslagen ging worden en daardoor verloor. Zo ongelooflijk voorspelbaar. Daarnaast werken de jumpscares gewoon totaal niet, te goedkoop bedacht. Bah. Acteerwerk is inderdaad niet echt heel verkeerd, al vond ik het nou ook niet bepaald goed ofzo. Eigenlijk is alles net niet in deze remake en dat is echt jammer man.

Ik had er nog best goeie verwachtingen bij, dat kun je ook echt wel teruglezen maar, ik zit achteraf toch gewoon met een teleurstelling weer deze review te typen. Deel twee en drie ga ik sowieso kijken, ik snap overigens niet waarom ze het nodig vonden deze drie films nog te maken (of willen maken), had ook niet gehoeven achteraf.

Eindelijk was het tweede deel van ‘The Strangers’ opgedoken, iets wat ik al wel langere tijd hoopte omdat ik het eerste deel altijd een meesterwerk vond (vond ik destijds nog eng), alleen na een tijdje hoopte ik al niet meer op het tweede deel omdat ik na de herziening van deel één toch persoonlijk vond dat ‘The Strangers’ misschien beter een stand alone kon blijven omdat er dan nog tenminste wat waarde aan bleef zitten, en het nog leuk bleef. Toch kon dit tweede deel me nergens echt vervelen, soms was het wat cliché maar ik heb er ook vaak om kunnen lachen.

Het begint eigenlijk allemaal best snel en met maar 85 minuten weet Johannes Roberts hier een perfecte tijdlengte neer te zetten. Hoewel ik persoonlijk zou zeggen dat een tien minuten langer niet erg geweest zou zijn, toch meer in het verband om het soms wat enger te maken en een enger sfeertje te creëren zoals deel één vooral een langere tijd wist aan te houden. Toch is dit niet de grootste ramp, en door de korte tijdsduur ging het in een rap tempo en was de film zonder dat je er erg aan had zo afgelopen, en dat vond ik toch wel erg fijn.

Er valt eigenlijk niet veel te vertellen over de film aangezien het een leuk, doorgaans en niet veelzeggende slasher is. Toch voelde de film aardig professioneel aan en liet Johannes Roberts zien wat hij ook in huis kan hebben. De beste heeft al enkele horror films op zijn naam staan al lijkend dat het allemaal in de b-klasse rond hangt, en hoewel je deze film daar misschien ook in moet plaatsen vond ik dat de film nog best mee viel.

De cast is voor de rest best leuk maar, nergens werd dit echt speciaal. Christina Hendricks vervulde een leuke rol van Cindy, en de rest van de familie deed het ook leuk. Damian Maffei mocht in dit tweede deel de rol van de man met het masker op zich nemen, Emma Bellomy de rol van ‘Dollface’ en Lea Enslin als ‘Pinup’. Voor de rest kende de film eigenlijk niet echt een grotere cast en was het buiten de familie van Cindy en de moordenaars een dooie bedoeling ?.

Het verhaal was dun en niet echt aangrijpend maar wel leuk. We volgen een familie waarbij de dochter naar een bepaalde school gaat (wat voor één ben ik vergeten). De hele familie gaat verkassen en na wat moeilijkheden tijdens hun trip er na toe komen ze aan bij een soort woonwagenpark waar ze (ik dacht) wachtte op familie (of kennissen), dit stukje was me niet duidelijk in het algemeen. Eenmaal aangekomen komen ze er achter dat het een stille bedoeling is. We zien eerder bij aankomst al twee mensen vermoord worden door de drie slashers en dit volgt snel. De familie neemt hun in trekje in de woning waarna ze al geregeld het vreemde bezoek krijgen van ‘Dollface’. Wanneer de twee mannen het huis uit zijn en de dames over blijven vinden ze de kapotte mobieltjes, hier op volgend dat ‘Dollface’ achter hun staat en na een vlucht poging komt Cindy hierbij om het leven.

Nu zijn er nog maar drie over en na de ontdekking van de twee heren dat Cindy om gekomen is gaan ze opzoek naar Kinsey die was gevlucht. Ze komen echter in aanmerking met de man met het masker die er onder andere voor zorgt dat de twee crashen en daardoor komt Mike om het leven dankzij een steek van de man met het masker. Nu zijn alleen Kinsey en Luke over. Luke zoekt zijn zusje en eenmaal gevonden komen ze wederom in aanmerking met ‘Dollface’. Kinsey moet van Luke verstoppen waarna hij op onderzoek uit gaat en daar ‘Pinup’ tegen komt, die heel gaaf op hem af komt rennen. Hij vermoordt ‘Pinup’ en word later weer de man met het masker. Kinsey moet het nu zelf doen en na het vermoorden van ‘Pinup’ volgt ‘Dollface’ aardig snel. Nu is het op Kinsey en de man met het masker en na het overlijden van de man met het masker bleek Luke nog te leven en is de film best snel klaar.

“I killed one of yours! How's that feel, huh? How does that fucking feel?”

Ja, dan vond ik dit tweede deel van ‘The Strangers’ persoonlijk nog net ietsjes leuker dan het eerste deel maar, dit komt meer omdat ik het eerste deel te vaak heb gezien.

3.0*

“How can you shoot a guy taking a dump? I mean, seriously, that's sacred. That's like shooting a man in church.”

Helaas toch minder vermaakt dan ik had verwacht bij deze film. ‘Ayer’ is een regisseur waarvan ik bijna alle films van heb gezien, deze en zijn nieuwste prent missen nog in die collectie. Ik zag deze van de week op ‘Netflix’ staan en zonder enig moment van twijfel heb ik hem toch maar aangezet. Niet wetende wat ik kon verwachten (na het lezen van het plot gelukkig wel) en toch veel meer verwacht van o.a. Reeves. Qua actie zat de film overigens wel lekker in elkaar maar, het is toch een typische ‘Ayer’ film. Begint goed, zakt totaal in en bouwt zichzelf te rustig op waardoor de verwachtingen nooit meer gehaald zullen worden, ik ken het van hem.

De cast was overigens wel erg goed, althans er zaten mooie namen in. Uiteraard alle ogen gericht op ‘Keanu Reeves’ die een redelijke rol speelt maar zoals ik al zei: had ik er wat meer van verwacht. Ook ‘Forest Whitaker’ deed het prima, eigenlijk vrij standaard rol van hem, heb hem ook nooit anders gezien dan één of andere commissaris van een korps of iets in die richting.

De gangster scenes vond ik het vetste, en ook het einde had een hoop actie in hem. Voor mij persoonlijk was de scene in de winkel uiteraard degene die het meeste er uit spatte en ik had eigenlijk lichtelijk ook gehoopt op meer van dit soort scenes, helaas bleef de film daarmee tamelijk kalm. Voor alsnog, prima politiemisdaad film maar, niks bijzonders.

Stretch

De film Stretch heeft zo zijn leuke en saaie momenten met een wat apart verhaal, leuk concept en prima vermaak. Het acteerwerk was goed en er zaten een paar 'grote' namen in. Patrick Wilson vind ik in het algemeen een leuke acteur, kan altijd wel lachen om de beste man. Zat een soort Jason Statham look-a-like in. Brooklyn Decker knappe meid en uiteraard Jessica Alba ook. Ook zij deden het wel leuk! Leuk om tussen door even weg te kijken en is vermakelijk. Had hem anders verwacht want vond het stukje toen die man op de limo terecht kwam al vaag, en toen hij vaker in de film kwam vond ik hem wel beetje eng worden.. Haha!

3.0*

"You shot your own son? There goes that gold watch.”

Typische dosis jaren negentig actiefilmpje dit, en ik mag toch persoonlijk wel zeggen dat ik daar normaliter een fan voor ben. Dat dacht ik ook over deze film, zeker met Willis in de hoofdrol maar, helaas mocht het niet zo zijn. Ik vond de film toch wat tegenvallen, en dat is eigenlijk helemaal niet omdat Herrington heel veel fout doet in deze film, de acteurs spelen allemaal best een leuke rol en er zit zelfs een vleugje humor in verwerkt. Maar, het verhaal vond ik ontzettend rommelig, waardoor de film eigenlijk ook zijn charmes verliest. En ook het zogenaamde jo-jo effect wat deze film beheerst is eigenlijk een complete domper. De film begint onwijs fijn, en laat eigenlijk zien dat je weer een heerlijk clichématig politiefilmpje gaat krijgen. En ook het einde vervult eigenlijk de meeste wensen, en weet ook zeker weer echt vermakelijk te zijn. Maar alles wat daartussenin zit gepropt is eigenlijk nergens echt boeiend te noemen. En zoals je ook al meer kan lezen in de reacties hier, de film laat zichzelf eigenlijk overspoelen aan onnodige drama, waar misschien toch wat meer actie in had kunnen zitten; ook van de moordenaar.

Maar, je kunt er gewoon niet omheen dat deze film een hele fijne en vooral goeie cast bezit. Willis is natuurlijk wel iemand die er met vlag en wimpel bovenuit steekt, dit zijn overigens ook wel de rolletjes waarin hij echt volledig tot zijn recht komt, en waar hij het beste in is. Ook Tom Sizemore en Dennis Farina deden het gewoon leuk.

Qua verhaal hoef je het overigens ook niet helemaal te doen, en was vooral wat rommelig zeker op het begin. Wanneer je eigenlijk erachter komt hoe en wat, is het ook niet meer zo snel bijzonder. Gelukkig dat de film na de clou ook niet meer zo lang duurt, waardoor je deze film ook makkelijk gelijk kan afsluiten. En zo is deze film prima voor tussendoor maar, een hoogvlieger zal het nooit worden.

“And then depression set in.”

‘Murray’ staat vaak bij mij wel goed in het boekje, hoewel ik nog veel meer films van de beste man moet bekijken kan ik altijd wel erg lachen om hem. Ook in deze film laat ‘Murray’ zich weer van een goede kant zien en heb ik eerlijk gezegd van hem en zijn heerlijke droge humor kunnen genieten, daar is dan ook wel het meeste mee gezegd. Het enige wat daarbij helpt is de goeie samenwerking met collega ‘Ramis’ die het ook leuk doet. Voor de rest was het allemaal niet heel bijzonder qua cast, iedereen deed het wel aardig maar er stak niemand echt boven uit buiten de twee benoemden.

Het verhaal was opzich wel geinig. We volgen ‘John’, een simpele ziel die door het leven gaat en eigenlijk nergens heel veel zin in heeft, buiten het feit om dat hij lekker thuis wil relaxen. Wanneer zijn vriendin het dan ook uitmaakt zit hij er helemaal door heen. Hij haalt ‘Russell’ vervolgens over om met hem mee te gaan naar het leger, makkelijk geld verdienen leek het op het eerste gezicht maar het werd hard werken voor de heren, iets waar ‘John’ in het begin nog wat tegen stribbelt. Toch vermannen ze zich en gaan er volledig voor met hun groep die voornamelijk bestaan uit klunzen. Het lukt ze wel en ze worden ook aangesteld om een nieuw legerwapen te beveiligen in Europa, wat niet goed gaat en ze zich weer een weg terug veilig moeten vechten tegen de Russen, wat de film echter wel wat meer actie laat bieden en ook een leuke toevoeging was.

Echter vond ik de film verder niet heel bijzonder, grappen slaan niet altijd even goed aan en zijn soms best saai, en ook de film is in het algemeen niet héél bijzonder te noemen. Slap script en een slap concept halen eigenlijk niks bijzonders uit de kast, iets waar meer mee gedaan moest worden. Het enige moment wat ik echt mooi vond was het moment waar de platoon te laat was voor hun promotie en zo in hun halve tenues een leuk stukje deden, dat was voor mij echt het hoogtepunt van de film.

Actie is verder niet verkeerd hoor, typisch jaren tachtig dat wel waar men hele magazijnen mist op een persoon, terwijl het soldaten zijn, het moet kunnen met deze ‘The A-Team’ praktijken, daar kom je als jaren tachtig film nog wel makkelijk mee weg in mijn ogen. Over het algemeen dus niet héél bijzonder te noemen, best jammer.

2.5*

Nee laat maar zitten deze film! Verspil je tijd er niet aan, er zijn betere films die je kunt kijke. Bah..

"What has been used on one side, is lost on the other side. There's no going back.”

Ik gaf het al even aan bij het topic “Horrorfilm Challenge #2” dat dit mogelijk wel mijn favoriete film van dit jaar gaat worden. Wat een ongelooflijk lekkere film was dit zeg. Het was ook al de kandidaat om mogelijk in de bioscoop te zien, omdat we toen de plannen voor de nieuwe ‘Joker’ hadden gecanceld. In de plaats daarvan zijn wel alsnog naar ‘Smile 2’ geweest, al zal ik het ook niet erg gevonden hebben om naar deze film te zijn geweest. Want dit was wel een ervaring opzich. Ik kende Demi Moore niet, Fargeat wist overigens al te overtuigen met de prachtige film ‘Revenge’ en deze Franse regisseuse laat zien dat ze in staat is om hele mooi films te maken, zeker op dit gebied.

Op het eerste gebied lijkt de film nogal onschuldig te worden. Elisabeth is een prachtige dame (vooral wetende dat Demi Moore al 62 is!!!) die een sportprogramma moet leiden. We zien dat ze een enkele tijd geleden (in haar jongere jaren) een Hollywood ster heeft gekregen, waarin je de verjaring moet zien, en ondanks dat die kapotter raakt en ouder is, blijft het een mooie ster, tot dat iemand er ketchup op morst, en eigenlijk wordt in dat kleine stukje de hele film verteld. Althans wat de bedoeling gaat worden. Daarna volgen we het leven van Elisabeth. Die er duidelijk moeite mee heeft dat ze ouder wordt en daarna niet meer relevant begint te worden. Zo hoort ze via een telefoontje dat ze niet meer wenselijk is, en ziet ze ook haar reclameposters afgescheurd worden waardoor ze in een ongeluk terecht komt. Een dokter onderzoekt hij daarna, en zorgt er ook voor dat ze voorgesteld wordt aan ‘The Substance’.

Hoewel ze het eerst nogal afslaat, begint Elisabeth toch het mentaal allemaal moeilijk te krijgen, en is de drang naar succes en verjongering groot zeker als ze naar haarzelf kijkt in de spiegel. Dit wil ook zeggen dat deze film erg veel nadruk wil leggen op psychische problemen bij mensen maar, vooral hun domme keuzes die ze vaak kunnen maken. Maar het wordt ook later een dwang wat toch best diep raakt. Ik als een persoon die is gediagnostiseerd is met BDD weet hoe erg het kan zijn dat je, je eigen lichaam anders ziet dan daadwerkelijk is, gefocust te zijn op alles wat fout is aan jezelf en dat geforceerd wil veranderen is iets wat ik ook erg terug zag komen in deze film. Ik weet er alles van, zeker nu ik ook verder met de bodybuilding ben en de jongens (en meiden) om mij heen ook met deze klachten zie, die ik daarnaast ook begeleid. Het is een raar leventje. De dwang die Elisabeth had om weer een krachtige jonge vrouw te zijn vond ik echt een hele toffe toevoeging aan deze film.

De cast is waanzinnig. Demi Moore heb ik al een beetje besproken maar, speelt echt fantastisch. Ik vond Margaret Qualley ook héél goed. Prachtige meid trouwens, ik werd er bijna spontaan verliefd op . Heerlijke gespeeld door beide dames! Ik vond Dennis Quaid ook prachtig. Wat een doorgedraaide gek was hij, heerlijk.

De film topt dit fantastische verhaal af met een berg aan body horror. En dat steekt Fargeat zeker niet onder stoelen en banken. Want hoewel die scene dat de nieuwe persoon uit het lichaam van Elisabeth kwam zag er misschien een beetje slecht uit, de CGI was wel héél duidelijk. De film wordt namaten het einde toch een héél stuk bloediger. De film werd richting het einde ook wat vreemder, waardoor het ‘what the fuck’ gehalte misschien soms iets té hoog was, dat het wat raar was. Toch bleef ik er wel van genieten.

Fargeat weet met dit fantastisch mooie verhaal een prachtige film te maken. Ik ging héél goed op die mentale mindgames die er in zaten, met de duidelijkste boodschap dat je goed bent zoals je bent, en je eigenlijk niet zoiets nodig hebt om je beter te voelen! Ik voelde hier heel veel bij. Prachtige horrorbeelden, en allemaal lekker weird. Het einde duurde misschien iets té lang, het enige minpuntje wat ik had. Maar, over het algemeen echt geweldig, dus niks voor niks de volle mep.

“You think you can fuck us?”

Wat een ontzettend saaie en trage film was dit zeg waar ik vanaf moment één al niet lekker in kwam, de film heeft weinig te boeien en het is allemaal maar een warrig en vaag gebeuren. Damon speelt redelijk, Moore speelt oké maar het is nergens heel erg boeiend behalve dat jongetje die nog redelijk door de deur kon komen. Het is me allemaal wat onduidelijk, de toch wel wat racistische ‘witte’ buurt gemengd met een moordzaak en moorden op de familie, erg dubbel wat je soms moet snappen, alleen was het allemaal iets te serieus om het altijd even goed té kunnen snappen.

De film werd de laatste dertig minuten in mijn ogen pas echt boeiend, als er wat meer pit in de film zit en als er eindelijk wat bloederige moordscene- voorbij komen. Tot die tijd duurt de film heel lang, en dan zijn 105 minuten best veel. Het is niet mijn favoriet, sterker nog ik kon er persoonlijk maar weinig mee vond ik zelf. Niet mijn ding, niet mijn film, een ware tegenvaller.

1.5*

“He hit his head on the ice. He hit it so hard that his kids will be born dizzy.”

Heerlijk, typisch jaren ’90 actie prent en daar ga ik normaal heel goed op. Ook ‘Van Damme’ is een held in mijn ogen in deze films (en ik denk ook wel voor meerderen) en als actiefan mag hij ook niet missen in mijn lijstjes. Deze is pasgeleden verschenen op ‘Netflix’ en ik had vanavond eigenlijk gewoon zin in een hersenloze actieprent, en dat heb ik ook gekregen. De film heeft me uitstekend weten te vermaken, en is ook een prima film voor op de zondagavond, echter is dit zeker niet ‘Van Damme’ beste werk, hij bleek er wel zin in te hebben en dan vermaak ik me als kijker er sowieso meer mee.

Toch is dit niet de sterkste film die ik heb gezien van ‘Van Damme’, en ik ben het eigenlijk ook wel eens met een eerdere reactie waarin wordt gezegd dat ‘Van Damme’ eigenlijk nooit ene echte uitschieter heeft als film. Dit is nu één van de vele films die ik van de beste man zie en hij is leuk, zoals ik al zei heeft ‘Van Damme’ er zin in en dat was overal aan op te merken alleen worden er overal foutjes gemaakt en laten ze te veel steekjes vallen waardoor we er eigenlijk niet zoveel mee kunnen. Een doorsnee hersenloze actie film zeker, daar blijft het bij.

Het script was inderdaad wel erg slap te noemen en het verhaal vond ik best geinig maar is niks bijzonders, qua actie vond ik de film soms wat tam, had graag toch misschien iets betere actie willen zien, wat soms toch wat matig verliep. Vond overigens wel leuk bedacht hoe ’Van Damme’ zo nu en dan met wat gadgets aan kwam zetten om zo zijn tegenstanders tegen te gaan maar goed, het blijft nog steeds één persoon die een heel team van terroristen wil uitschakelen, en het hem ook lukt dus wat dat betreft actie genoeg.

Tja, wat kun je nou nog meer kwijt over een film als dit? Inhoudelijk is er eigenlijk niet zoveel te benoemen, het is een actieprent zoals jij en ik die wel kunnen verwachten, en al helemaal kunnen dromen. Het is geen hogere wiskunde, prima vermaak, wellicht wel iets aan een lange kant, wat ik dan weer minder vond.

Suicide Squad

Vandaag naar Suicide Squad 3D geweest in de VUE te Deventer en ik ben met verschillende en/of gemengde gevoelens weg gegaan. Ik zal gelijk eerlijk zijn, de film is totaal niet wat ik in mijn verwachtingen had gegooid. Ik had een mooier spektakel maar ook een betere film in gedachten. Maar, daar ga ik zomenteen eventjes over typen. Over het algemeen was de film leuk, heb me ongetwijfeld vermaakt. Maar, mijn verwachtingen waren net iets anders.

Wat zat me nou echt tegen? Ik denk dat het meeste mij tegen zat dat ik opeens naar een DC Universe versie van The Last Witch Hunter (2015) zat te kijken maar dan met 1 heks. Het ging makkelijkere gezegd eigenlijk alleen maar om een Heks te stoppen voor het veroveren van de wereld. Nee, wat mijn totale verwachtingen aan gaven was een team van Jared Leto met Marget Robbie als The Joker & Harley Queen vechtend tegen Suicide Squad. Niet dat ze (zonder Leto) een team vormen om een kwade heks te stoppen nee, dat stond niet in mijn verwachting's boekje. Ik vond dit een echte misser aangezien ik totaal wat anders had verwacht.

Daarbij zijn voor mij nog twee misser in de film. Ik vond dat Will Smith als Deadshot gewoon mislukt is. Will Smith is een prima acteur en hij is heus wel geschikt voor Deadshot alleen, hoe de personage naar voren kwam en er neer gezet werd stond mij totaal niet aan. Het leek wel alsof Deadshot, echt alleen Deadshot een god was binnen de groep, terwijl de anderen net zoveel deden. Er werd net een iets te grote hype om Deadshot verwikkeld. Ook het einde vond ik te cliché. De heks is vermoord en June Moone komt tevoorschijn uit een soort opperhuidlaag, nee dat waren gemiste kansen voor mij.

Het verhaal was redelijk. Amanda Waller wil een groepering oprichten van de grootste en beste schurken die onder andere opgepakt zijn door Batman. Ze wil er voor zorgen dat Task Force X ingezet kan worden bij een wereld bedreiging. Nou, laat het nou net zo zijn dat er een bedreiging komt nadat het is opgezet. Suicide Squad gaat op pad om Enchantress te pakken en de wereld te redden.

Ik moet zeggen, ik heb me zeker niet de hele film zitten vervelen. Ik heb me sowieso al uitgekeken naar het pakje van Margot Robbie, die was erg mooi! Voor de rest ben ik erg positief te spreken over mevrouw Robbie. Ik vond dat ze Harley Queen heerlijk heeft gespeeld, maar echt heel goed. Ik ben nu al naar de "Untitled Harley Quinn Project" die op haar IMDb account is verschenen, daar heb ik dan namelijk echt donders veel zin in. Ook vond ik Killer Croc een leuke personage. Deze twee hebben voor mij zeker de film echt perfect gemaakt. En dan moest het er toch eindelijk van komen. Een nieuwe Joker de wereld in blazen. Dit keer heeft Jared Leto de rol van The Joker gekregen. Ik moet zeggen Jared Leto deed het prima, ik had er zo mijn negatieve gedachtes bij maar, hij heeft het prima uitgevoerd. Toch blijft Heath Ledger mijn nummer 1.

Suicide squad was leuk. Het verhaal was prima en het concept was geinig. Ondanks de erger puntjes heb ik een leuke bioscoop ervaring gehad en me toch nog prima weten te vermaken.

3.5*

“I'M A SUPERHERO! I'M A MOTHERFUCKING SUPERHERO!”

Na het mindere eerste deel (die ik tot mijn verbazing nog best hoog had gescoord, dat gaat een herziening worden) heeft ‘DC’ met dit tweede deel wel echt het succes geboekt wat deel één had moeten doen. De sfeer is goed, alles klopt en ik had er mijn twijfels over, en dus ook niet zo’n hele goede verwachting voordat ik deze film was begonnen. Gelukkig is niks minder waar en laat ‘James Gunn’ met dit tweede deel zien dat er van alles uit te halen viel wat kon en het was ook met succes. Ja, de film zit borden vol clichés maar is totaal niet te vergelijken met ‘F9’ zoals hierboven gesuggereerd wordt, deze film is veel losser en minder ‘nep’, minder het gevoel van een uitgemolken saga maar een leuk nieuw avontuur. Tuurlijk stelt het script bar weinig voor, een eenvoudige missie met een eenvoudige uitkomst is iets waar duidelijk niet al te veel aandacht naar gaat, de uitvoering is het gene wat de kijker moet vast pakken en dat gebeurt ook zeker.

De strijd tussen ‘DC Comics’ en de ‘MCU’ is al een tijdje, bewust of onbewust aan de gang. Voor mij persoonlijk slaagt ‘MCU’ tot zoverre er nog het beste in om een vermakelijke filmavond met superhelden te bieden en stelt ‘DC’ voornamelijk wel wat teleur en dat is erg zonde. Toch waagt men aan een nieuwe film en dat in het jasje van de ‘Guardians of the Galaxy’- DC style. Met ‘The Suicide Squad’ wou ‘DC’ voornamelijk terugslaan maar het eerste deel was toch wel een magere film met saaie karakters, en dat zie je nu ook omdat de film eigenlijk buiten ‘Harley Quinn’ een totale make-over krijgt met nieuwe verse personages. En hebben een wat meer pakkende cast bij elkaar gesnoept, met onder andere een erg vermakelijke ‘John Cena’ en ook ‘Idris Elba’ die het erg leuk deed.

Het begin oogt vrij veel leuke momenten te worden en dat maakt de film waar, er is actie in overvloed maar ik heb nergens het moment gehad af te wijken van de film en hij blijft pakkend. Wat ik al zei is dat het script in mijn ogen niet heel bijzonder was, daarbij is het verhaal nu ook niet echt een spektakelstuk. Het is wel leuk om een te volgen, daar niet van. De film volgen we de ‘Task Force X’ of ook wel gekend als ‘The Suicide Squad’ die strafvermindering kunnen krijgen als ze mee werken aan de missie en daar kiest men uiteraard voor. Het lijkt onbegonnen werk maar, het echte team moest nog op het land komen. Ze zijn namelijk opzoek naar Jotunheim, een locatie op een afgelegen eiland in Zuid- Amerika (wel bewoond) waar later een reusachtige zeester blijkt te leven die men uit de ruimte heeft geplukt en naar aarde heeft gebracht, een Amerikaanse operatie wat geheim moest blijven. ‘Task Force X’ wordt eropaf gestuurd om ‘Jotunheim’ te vernietigen en zo ook alle bewijsstukken maar het blijkt moeilijker te gaan dan verwacht, de zeester ontsnapt en in plaats van te vertrekken worden ze daadwerkelijke helden en schakelen deze ster uit.

De film is lekker ranzig en dat is een juiste keuze geweest van ‘Gunn’. Waar ‘Marvel’ allemaal familyfriendly zooi wil creëren is hier eigenlijk niets te gek. Zo zien we hoe mensen worden afgeslacht met messen, wapens, uit elkaar worden getrokken door de zeester en zelfs door de haai die even later zelfs een hoofd van het lichaam aftrok en er vervolgens op kauwde als een soort snoepje. Hele goede zet die de film ook leuk houdt om naar te kijken.

De haai is trouwens ook een personage die de film nodig had, de ‘Groot’ van de ‘The Suicide Squad’ en ik heb geregeld wel moeten lachen om deze personage. Ja, dit is echt wel een geslaagd deel en ik heb twee uur volop zitten genieten van de film. Hilarische momenten vliegen je om de oren, en het is vooral de droge humor van ‘Gunn’ die mij altijd weet te pakken, een zeer vermakelijke actie prent met goed wat horrorelementen erin verwerkt zorgt voor een leuke filmavond.

4.0*

"Who do you think you are?”

Nee, dit was hem voor mij ook niet. Naar de lovende woorden van mede-horrorfan joolstein over deze film was ik heel nieuwsgierig geworden maar, ik vond het een beetje tegenvallen. Alleen het is wel gewoon een low-budgetfilm. En als je het gaat bekijken in die klasse dan zijn er ook een bult dingen die juist wel vermakelijk waren. Zo moet ik eerlijk bekennen dat de film een klasse manier van gore heeft, de film is met vlagen toch best en lekker smerig en dat is totaal iets wat ik ervan had verwacht. Maar het algemene plaatje vond ik gewoon totaal geen succes, en soms misschien zelfs wat slecht.

Qua horror was het prima wat ik al zei. Zo zie je bijvoorbeeld hoe Asa de nek van zijn vader door snijdt en zelfs zijn hoofd er af haalt of het lichaam van Asa die na een gevecht met Elizabeth naar beneden valt en daar ter pletter valt waren leuke gorey momenten. Alleen daar is wel alles mee gezegd ben ik bang. Voor de rest gebeurt er ook niet echt heel veel spannends op horrorgebied en dat vond ik zelf wel jammer. Ik ben persoonlijk een vrij grote fan van gore films, en dat is wel iets wat ik mis.

Daarnaast vond ik het acteerwerk ook niet heel bijzonder. Heather Graham als Dr. Elizabeth Derby vond ik vrij matig acteren. Vooral in het begin stoorde ik me een beetje aan haar monotone acteerwerk en dat is best jammer. De rest van de cast deed het overigens niet veel beter, Judah Lewis als Asa vond ik wel redelijk. En ook Barbara Crampton als Dr. Daniella Upton was prima maar niks bijzonders. Ik irriteerde me wel aan het feit dat zij half vapend door de film heen gaat. Waardeloze toevoeging. Ook de seksscènes waren er in overschot maar, nergens echt heel interessant. Heather gaat nergens echt volledig naakt, en het is allemaal maar wat slapjes.

Nee, ik had veel meer verwacht van deze horrorprent dan ik voorgeschoteld kreeg. Jammer dat de lovende woorden me toch een beetje hebben teleurgesteld. Neemt niet weg dat dit wel typisch een film is wat je moet liggen. En het moment op het einde waas Elizabeth bijvoorbeeld die bewaker doodschoot waren met vlagen best leuke stukken, waar het ook creepy kon worden. Jammer dat men zoiets niet vast konden houden helaas.

Hele leuke film die vooral precies zoals mijn verwachtingen uit gewerkt was. Heerlijke Drama/Thriller film die met vlagen wat horror bevat, zeker op het eind neigt de film hier na toe maar hij is over het algemeen niet heel erg eng. Ik houd altijd wel van dit soort films en ook bij ‘Summer of 84’ was het weer volop genieten. De film kende geen uitzonderlijk spannend of vernieuwend verhaal maar hij was wel erg leuk, en ook het concept mocht er wel wezen. Heerlijke vermaakt!

Het acteerwerk was prima. Zo speelde Judah Lewis wederom een erg leuke rol die ook al eerder te zien was in de ‘Netflix Original’ film ‘The Babysitter’ waar hij de rol van Cole vulde. De rest van de jongeren deden het ook in deze film erg leuk, en het acteerwerk lag zeker boven een bepaalde niveau. Ook de ouders en de knappe dame Tiera Skovbye deden het erg leuk.

Zoals ik al zei, het verhaal is tof maar vertelde eigenlijks niks verbijsterend wekkends We volgen een groep vrienden in de jaren tachtig die met z’n allen lekker aan het aanklooien zijn. Hun gebied word echter wel geteisterd door een seriemoordenaar en op een gegeven moment verdenkt Davey zijn buurman hiervan: Mackey. Ze houden de buurman nou lettend in de gaten, en na enig onderzoek komen ze er achter dat ze toch gelijk hadden en vinden een lijk in de badkuip. Toch best leuk gedaan zo.

Achja, de film staat borden vol kattenkwaad en een groep vrienden die hun jeugd doorbrengen. Toch vond ik de setting erg vet, en genoot ik er van dat er tenminste gekozen word voor een echte muzieksmaak. We zien een jongeman bij de plaatselijke tuinierswinkel werken in een ‘Iron Maiden’ shirtje, precies de zelfde die ik ook heb. En op de kamer van Davey hangt een poster van de fantastische band ‘Rush’, van het album ‘2112’. Ja erg vermaakt met deze film, zo zie ik ze graag vaker! Als ik wat meer tijd heb wou ik wat meer over de film tikken, en wat uitgebreider maar helaas heb ik dat op dit moment even niet.

4.0*

Super 8

Anders dan ik had verwacht, heel erg anders dan verwacht. Super 8 was niet leuk maar ook niet saai, veel dingen waren me tegengevallen in de film en dat vind ik best wel zonde want ik wou hem al heel erg lang kijken en het leek mij een hele leuke film.

Het verhaal was leuk Een groep kinderen die graag een film willen maken met de genre Zombie maar bij een shot bij het spoort ontspoort een trein met een soort alien erin. Deze ontsnapt en er is totale paniek in het dorpje want deze alien neemt allerlei mensen mee. Het groepje jongens gaan erachter aan en maken een heel avontuur mee.

Het concept was leuk en het verhaal kan zich daarbij aansluiten. Wat dat betreft redelijke film en zeker erg leuk voor tussen door. Speciaal is hij niet en de alien vond ik niks.

3.0*

"In an Insane World, the Sane are called Insane.”

Ik denk dat zo'n beetje iedereen die hier komt opgegroeid is met Mario. Van de oudste generatie tot aan de jongste generatie, Mario is nog steeds erg booming en erg populair onder de Nintendo gamers. Ikzelf ben uiteraard ook wel deels opgegroeid met Mario maar, ik kom dan weer uit een tijd waar er ook een hele berg aan andere games waren dus voor mij heeft Mario nooit veel betekend. Toch blijft Mario een bekend gezicht in de game wereld, en ook bij mij wekte het toch enige interesse in deze film op. Veel nostalgie zal ik er niet uit gaan halen, en dat heb ik achteraf niet gedaan. Wel heb ik heel veel kenmerken gezien in de film, wat me dan wel weer goed deed.

Toch kwam ik niet helemaal lekker in de film. Door het een beetje op te zoeken binnen de community kwam ik er eigenlijk achter wat mij stoorde, en dat was het verhaal. Ik weet inderdaad dat de games van Mario en zijn broer nogal verhaal loos zijn, het doel is duidelijk maar het verhaal weet nooit héél veel indruk op mij te maken, en dat deed het eigenlijk in de film ook niet. En dat is misschien wel iets wat ik juist mis in een film als dit, een beetje een sterk verhaal. Enfin, wanneer je eigenlijk door hebt dat het niet realistisch genoeg is om dat te wensen (gezien het feit dat dit gewoon typisch deze serie is), kon ik het al gauw en makkelijk naast mij neerleggen.

De film is visueel echt een plaatje, soms voor mijn doen iets té kleurrijk al is dat gewoon wel wat je gaat en mag verwachten van een film over Mario. Het stoorde mij gelukkig ook niet, ik denk dat ik genoeg kan nadenken dat dit gewoon te verwachten was. De animaties zien er waanzinnig goed uit, en ik heb echt genoten van de manier waarop de film zichzelf vertoont. Alleen ben ik het wel eens met het gene wat ik las in de berichten, en dat was voornamelijk dat de regisseurs wel even wat meer tijd mochten rekken voor wat meer informatie. De film is met zijn anderhalf uur vrij kort, waardoor de film eigenlijk te veel wil vertellen en het eigenlijk niet kan, te veel herkenningspunten krijgt en te veel bezig is met alles te laten zien. Had het wat uitgetrokken, en het was wat overzichtelijker en misschien fijner om te kijken. Ik denk nou ook niet dat het heel erg stoorde als deze film tien minuten langer was, al ga je dan wel naar het feit dat het misschien te saai kon worden gezien het niet zo boeiende verhaal.

Humor was er zeker wel, al vond ik het vaak te kinderlijk. Het is ook niet heel vreemd, omdat ik nou niet denk dat deze film direct op de oudere generatie is gericht. En er zitten ook echt wel leuke momenten in de film, waarbij ik even moest lachen. Ook het einde is leuk, het is allemaal wel cliché maarja, wat wil je dan? Ook vond ik de bijrollen vermakelijk, leuk om personages zoals Toad en mijn persoonlijke favoriet Donkey Kong ook in deze film te zien. Dat deed het dan wel weer goed voor mij.

Leuke, fantasierijke en kleurrijke film die zeker wist te boeien op visueel vlak maar, inhoudelijk eigenlijk toch wat tekortkomt. Voor mij ook niet direct een klassieker te noemen, een film waarvan ik ook verwacht hem weer eens op te zetten maar, zeker leuk voor de fans van de franchise, en om eens gezien te hebben!

Superbad

Superbad was toch wel een komedie die mij redelijk vermaakt heeft. Kwa grappen volgt de film zich zelf helemaal en de grappen waren voor de meerderheid ook gewoon geslaagd. Toch moest ik even weer wennen aan de komedie kant maar toch prima weer bevallen! Jonah Hill is hier nog echt een broekkie en dat is mooi om te zien hoe hij in de loop der tijden erg is veranderd. Het verhaal vond ik oké om te volgen. Soms best dun.. Tja, het concept daar hoef je niet te veel over te zeggen! Want, ik vond dit weer een concept wat al 10.000 keer is herhaald! Toch vond ik de politie agenten GE-NI-AAL! Erg leuk gedaan door Seth en die andere man! Heb me er erg door vermaakt, haha! Ook McLovin stal de show!

3.5*

Superhero Movie

Redelijke komedie film die opzich wel wegkijkt. Niet altijd even snel maar het gaat wel. Bij dit soort films heb ik meestal een heel raar gevoel en manier van denken. In het begin, met de schoolbus, vond ik hem echt lachen. Ma na mate de film door loopt is het een slechte parodie op Spider-Man en zo af en toe werd Batman ook eens mee genomen. Een soort Scary movie 2.0 dus alleen dan zonder horror films maar met Actie films. Maar scary movie kan ik (bijna) allemaal waarderen dus ik heb me zeker niet verveeld onder deze film. Het is gewoon weer eens anders maar, ik geef wel toe dat ik zo af en toe heb lopen spoelen...

Drake Bell, ja jou ken ik nog wel. Van Drake & Josh. Een van mijn lieveling's programma's toen ik kleiner was. Echt genoten van hem toen! Nu deed ie het ook niet slecht. Maar wat mij natuurlijk meteen aantrok was: Sara Paxton. Wat vind ik dat een mooie meid. Acteren kon beter.

Het verhaal vond ik niet echt wat en was flinterdun. Toch kon het concept me wel wat meer mee slepen. De grappen werden soms te moedig toe gebracht waar van je snel genoeg had. Zo, weer 1 van mijn oude manier van recensies schrijven. Wat langer dan normaal. Vond ik ook weer eens leuk. Hij haalt van mij part net een voldoende. Leuk voor tussendoor, dat wel!

3.0*

"The one thing that liberals and conservatives can finally agree on is that Lex Luthor sucks."

Tja, eigenlijk vanaf het zien van de trailer wist ik al wel dat dit niet helemaal mijn ding ging worden. Althans, ik had er nog wel enige hoop in, maar mijn verwachtingen waren héél laag. En eigenlijk heeft de film ook nergens echt er voor gezorgd die verwachtingen maar een beetje omhoog te krikken. Het is allemaal gewoon echt slapjes, en daardoor ook helemaal niet leuk om naar te kijken. Het verhaal was gewoon niet boeiend genoeg, Lex Luthor vond ik persoonlijk wel een hele leuke toevoeging het was alleen wat simpel. Vooral echt humorloos, ontzettend irritante en irrelevante dialogen en daar komt toch nog weer een zwakzinnige actie om de hoek kijken. Zoals ik al zei; Lex Luthor nu als tegenstander is een leuke zet, maar blijkt toch wederom niet heel boeiend te zijn. Om op zijn minst nog maar te zwijgen over de saaie inbreng, want als tegenstander had het allemaal wel wat harder gemogen.

“We got to get these things to learn to eat something other than us.”

Het is lang geleden dat ik veel moeite heb gehad om een film uit te zitten maar, ‘Romero’ kreeg het dan toch voor elkaar. Zijn laatste film (denk ik, ik zie er namelijk niet meer onder zijn naam) en ook de laatste film uit zijn meest recente trilogie is in mijn ogen een ware flop. Deze film is erg saai, van begin tot eind. Ook de horror is ver te zoeken, en dan zelfs de zombies vond ik er maar in weinige marche aanwezig, en dat voor een horrorfilm. Nee, de vrij sterke ‘Romero’ zoals ik hem ken laat hier zien dat hij zijn magische krachten kwijt is, deze film is afgezaagd, en met zijn korte tijdsduur voelt hij alsnog ontzettend lang aan.

De film voelt eigenlijk constant sfeerloos, waardoor de spanning eigenlijk gehele film uitblijft en dat is toch wel het gene wat ik mis. De film is niet duister en vooral niet gore genoeg. Ook vervalt het verhaal nogal die ik immers ook best saai vond om te volgen. Zoals ik ook al las, ‘Romero’ zet hier eigenlijk zijn eigen “creatie” volledig te kakken, wat resulteert in voornamelijk veel saaie beelden.

Want, de film biedt eigenlijk maar weinig vermaak. Er wordt voornamelijk heel erg veel in gepraat maar, ik vond dat er maar weinig zombies in voor kwamen. Tuurlijk als zombiefilm komen er wel zombies in voor maar, hier was het voornamelijk in hele kleine getallen. Dat kan echter wel een film maken of breken, en hier breekt het de film ontzettend hard. Dat komt vooral omdat dit er voor zorgt dat de film nogal in kakt op te veel momenten.

De CGI is ook nog wel iets wat ik wil benoemen. Het mag duidelijk zijn dat ‘Romero’ deze computertechniek heeft ontdekt en hij wil hier duidelijk veel mee doen, al faalt het ontzettend. Voor een film uit 2009 is de CGI heel erg verouderd, sterker nog; het zag er gewoon niet uit. Amateuristisch zou ik het bijna wel willen noemen, want dit was echt van een heel laag niveau.

En dit alles zorgt toch voor een ontzettend traag en saai einde aan een trilogie, en een tijdperk van een regisseur die in mijn ogen wel meerdere leuke titels op de wereld heeft gezet. Ik heb me echt mateloos zitten irriteren aan verschillende momenten in deze film, de regie, de camerawerk en het script. En dit is toch wel één van de slechtste zombiefilms die ik heb gezien.