Opinions

"Christina, what would you do if you knew you had less than one minute to live?"
"I'd make those seconds count."
"I'd kiss you again."
"Again?"

Erg vermakelijke film, dat zeker. Blijkbaar ooit wel eens gezien, maar dus ook weer mijn stem verwijderd, ik denk omdat ik hier nooit een mening bij heb geplaatst destijds. Goed een soort van "herzien", want ik kende eigenlijk helemaal niks meer van deze film terug, behalve het moment dat ze bij die enorme pinda staan. Ja, erg vermakelijk om weer eens te zien, het werd soms wat onnodig in de verwarring gebracht, maar de film is over het algemeen niet héél lastig dus het volgen was vrij makkelijk hoor.

Het idee is uiteraard erg tof, maar word door zichzelf nogal onrealistisch gemaakt door Gyllenhaal (tijdens de reis) gewoon vrij te laten bewegen. Je zult mij dus vertellen dat als iemand inderdaad in een tijdframe van de opgeslagen herinnering kan reizen, om zo af te laten spelen wat die gene de laatste acht minuten zag, je dan ook daadwerkelijk alleen maar in de omgeving rond kan trekken waar die desbetreffende persoon ook fysiek is geweest. Goed, het is dan inderdaad een film, dus het realistische zal ik er snel af halen.

Daarnaast is het verhaal echt wel héél simpel, en is de uitkomst ook niet bepaald bevredigend. Het gaat allemaal onwijs snel, en de onderbouwing mist. Dat maakt overigens allemaal niet dat het gewoon wel echt héél vermakelijk was hoor, het verhaal was wel echt leuk. Gyllenhaal speelt wederom fantastisch, het blijft mijn favoriete acteur en bewijst dat gewoon weer. Hele toffe film, die ik echt wel kon waarderen. Althans vermakelijk, en dat is toch wel voldoende.

South Park: Bigger, Longer & Uncut

South Park, daar kijk ik wel veel naar al zeg ik het zelf. Met de South Park app lig ik elke ochtend een aflevering te kijken van de nieuwere seizoenen en dat doe ik alledaags nog met veel plezier. Maar, South Park is iets waar je van moet houden. Je kunt het niet zomaar leuk vinden zoals sommigen denken. Je moet tegen racisme kunnen en toch best wel erge grapjes. Eric Cartman is persoonlijk mijn favoriet. Wat een geniaal kereltje is het toch ook in de serie en ook in de film! Het verhaal is leuk maar er is helaas 1 minpunt. Te veel muziek. Was je klaar met de ene song 30 seconden later werd de tweede al weer neer gesmakt. Het concept is erg lachen en ik vond het allemaal erg leuk om te volgen. Ik vind wel dat je wat bekender moet zijn met de serie om dit ook te snappen en leuk te vinden. Personages krijg je niet uitgelegd en dan snap je niet waarom de ene als jood uitgemaakt word. Ik houd mijn cijfer die ik destijds gegeven heb! Dit was een herziening via Netflix Nederland.

4.0*

"When I was twelve years old there was this little girl, she was skinny, she had ratty hair, she had been through it. She stuck with me when I was incarcerated a couple of times, and I knew she was there. I wouldn't be here without my wife Maureen.”

Er zijn nog maar een paar films die ik moet zien met Gyllenhaal in de hoofdrol, als bijrollen moet ik er volgens mij nog wel een paar, dat maakt verder gelukkig ook niet uit. Ik denk wel dat ik met veel zekerheid durf te zeggen dat hij persoonlijk mijn favoriete acteur is, al zit Gossling er vlak achter. Southpaw was zo'n film die ik eigenlijk langere tijd heb uitgesteld, waarom weet ik ook niet; ik wacht waarschijnlijk op het juiste moment. Vandaag had ik behoorlijk veel zin in een Gyllenhaal film, en dit leek me dan op zich ook een mooie keuze. Ik hou wel van dit soort patriottischte films, waar eigenlijk een gebroken persoon van de grond af aan zijn legende weer moet opbouwen, de Amerikaanse droom ook wel, daar zijn ze nou eenmaal gek op in Amerika, en ik kan het vaak ook best wel waarderen, al lag bij deze film de vinger wel heel erg hierop. En dat is dan wel weer wat minder eigenlijk.

En dan doel ik eigenlijk een beetje op de vrij direct aanpak van Fuqua die overigens wel gewoon een prachtige film neerzet, alleen het verhaal is een beetje té, misschien té melodramatisch, want echt héél sterk vond ik het verhaal namelijk niet overkomen. Toch weet vooral Gyllenhaal met zijn acteerwerk mij gewoon te overtuigen, alleen de dood van zijn vrouw was in mijn ogen gewoon echt veelte simpel. Net zoals het moment dat hij zo goed als alles kwijtraakt en dus op straat komt te staan. Allemaal natuurlijk best realistisch alleen het was in mijn ogen gewoon soms wat te simpel.

Al werkt het uiteindelijk ook wel prima. Ik kon best genieten van zo’n coming back up verhaal waar natuurlijk de hoofdrol verwerkt naar een daverend succes. Uiteindelijk is natuurlijk de grote voorloper Rocky daar wel echt het beste in, Fuqua weet met Southpaw ook wel gewoon een goede film neer te zetten. Voornamelijk dus het werk van Gyllenhaal vond ik erg goed, erg toffe rol al zeg ik het zelf.

Maar goed, het verhaal wist dus toch niet echt helemaal te overtuigen en het drama van deze film vond ik ook gewoon te veel van het goede eigenlijk, waardoor ik ook niet helemaal optimaal van de film heb kunnen genieten, daarnaast is het einde ook gewoon te cliché, dat zag je op het begin van de film al wel aankomen dat zoiets ging gebeuren, lol. Gyllenhaal wist mij wel te overtuigen, en uiteraard de soundtrack met Eminem. Wellicht als Gyllenhaal niet in deze film zou spelen, dan had ik hem denk ik ook niet gaaf gevonden.

"You need to set your motherfucker to "receive"."

Niet helemaal mijn ding dit, ik vond het namelijk nogal traag allemaal, maar misschien dat ik wel met een verkeerde intentie deze film in ben gegaan, aangezien ik toch wel een actie vollere thriller verwachtte. Ik ben het wel eens met de de dingen die ik hier onder al wel lees, ook ik vond het best ingewikkeld, maar ook een enorm rommeltje omdat ik vaak niet precies wist waar ze nou daadwerkelijk heen wouden. Het verhaal wist me nauwelijks echt te boeien, al was het wel een leuk idee die overigens al voor de honderdduizendste keer is gebruikt, dus heel vernieuwend was het allemaal ook niet. Maar ik moet wel eerlijk bekennen dat ik Kilmer nog best leuk vond acteren, en richting het eind werd het steeds interessanter.

“Because you let me.”

Ik had hier op het eerste oog toch wat meer van verwacht. ‘Speak no Evil’ (om de moeilijke naam even te vermijden) oogt namelijk vrij grauwig zeker in de trailer. Toch is de film op psychologisch gebied heerlijk in de horror-element, de personages schieten eruit en de film word eigenlijk steeds duisterder, waar ik wel van hield. Hoewel we niet altijd de volle concentratie konden vinden voor de film, en ik echt op sommige momenten meer had verwacht van het horrorgenre is deze film zeker een vermakelijke zit geweest, en is wat dat betreft ook niet héél lang waardoor het nergens echt irritant werd om te blijven kijken.

De kracht van de film zit hem in de cast, want qua verhaal vond ik het niet héél bijzonder. De cast draagt de gehele film, en ik vond het opzich best leuk om de meertalige conversaties te volgen. Zowel in het Deens als in het Nederlands maar ook in het Engels naar elkaar. Dat maakt het voor mij altijd nog realistischer, en daar hou ik wel van. Het verhaal vond ik voor een lang moment erg matig, tot eigenlijk rond het einde de spanning er heel hard invloog en dat had ik eigenlijk een tikkeltje eerder willen zien.

Ik vond dat zowel ‘Fedja van Huêt’ als ‘Karina Smulders’ het beiden leuk deden, die in het echt ook met elkaar samengaan overigens. Ze komen met vlagen heel creepy over, en daarna zien ze er eigenlijk weer uit als een normaal stel waar niks mee aan de hand is, wat hun ook ontzettend onbetrouwbaar maken. Ook ‘Morten Burian’ en ‘Sidsel Siem Koch’ deden het beiden leuk, en waren in contrast met de twee Nederlanders totaal anders, zowel in acteerwerk als in personage. Meer de rustigere versies.

Maar, waar ik me mateloos aan heb geïrriteerd en zo ook mijn kameraad met wie ik deze film samen keek; waarom deden die twee Deense mensen NIKS? Op het moment wanneer toch notabene je eigen dochter wordt ontvoerd dan handel je toch? Die man reageert niet, niet wanneer hij geslagen wordt en ook niet als zijn dochter werd aangepakt en dat vond ik toch wel de slechtste zaak. Wat daarna overigens gebeurt is ook vrij matig, en maakte de film toch minder charmant dan wat hij had kunnen zijn. En ook bepaalde keuzes in de film zijn twijfelachtig.

Dan vond ik het op psychologisch gebied best leuk, waar toch de manipulatie van het goede met het kwade overschiet, en hoewel mensen zo aardig en lief lijken er toch een ontzettende duistere kant aan kleeft, in dit geval lig je gestenigd op een zandvlakte ergens in Nederland. Leuk alleen had er meer uitgehaald mogen en moeten worden want de film is soms iets te liefjes, of vooral spanningsloos waardoor de concentratie maar moeilijk was om vast te houden.

Had ik hier dus nogmaals meer van verwacht? Ja, dat ongetwijfeld, zowel meer horror willen zien. De film leunt nu vooral heel erg op het dramatische aspect van de film, en eigenlijk mogen die genres van mij wel omgewisseld mogen worden. De combinatie van twee landen vond ik gaaf, ook het ontstaan van de vriendschap was leuk waar je al snel de houding van vooral ‘Patrick’ mee krijgt; en die is niet best.

Mocht je hem een keer willen zien op een druilige zondagmiddag dan kan ik hem zeker aanraden, je zit wel in een constante verwachting dat er iets gaat gebeuren en het Nederlandse tintje maakt het voor mij (en ik denk voor de vele Nederlandssprekende mensen) toch wel weer wat leuker. Alleen als horror had er zoveel meer uit gehaald kunnen worden, en dan komt de film eigenlijk alleen op het einde tot zijn recht.

"Technology's advanced incredibly, but emotionally speaking, we're all still just cave dwellers. it's all this perfect life, Instagram, Facebook bullshit. Everybody talking but nobody honest. It's left us impatient and stressy.”

Destijds in 2022 was ik best te spreken over het originele Deens/Nederlandse versie, nog steeds merkte ik wel dat ik had gehoopt dat die film een stuk harder was geweest, en misschien had ik datzelfde gevoel ook bij deze Amerikaanse remake. Hoewel ik de personages wel een stuk harder vond. Toen deze film werd aangekondigd had ik er behoorlijk veel zin in, misschien ook omdat ik de link niet legde tussen deze en de Nederlandse film zo op het eerste oog.

Ik ben misschien wel meer te spreken over deze film, dan over de Nederlandse versie, en dan mag je toch wel spreken over een geslaagde remake? Voor mijn gevoel was de sfeer hier een stuk grimmiger, en dat werkt wel mee in de angst die de familie moet creëren om ook vermakelijk te zijn qua film. Duidelijk een psychologische horror waar de film het echt niet moet hebben van gore momenten en bloederige scenes. En ik kan een psychologische horror op zijn tijd best wel waarderen, en met Watkins aan het roer had ik daar wel goed vertrouwen in. De beste man heeft namelijk één van mijn favoriete horrorfilms ooit gemaakt (Eden Lake) en ook de eerste horrorfilm waar ik zelf echt doodsbang voor was (The Woman in Black) dus de beste man staat bij mij goed en hoog aangeschreven.

Met ‘Speak No Evil’ mag hij wederom een hele leuke film aan zijn catalogus toevoegen. En ja hoewel ik misschien niet heel enthousiast klink op het begin van mijn mening, was dit een ongelooflijk sfeervolle film, al heeft de film dat echt wel merendeels te danken aan James McAvoy. We kennen hem wel, van de Shyamalan films, ook hier weer een waanzinnig lekkere rol. Die man kan zo waanzinnig lekker een gestoorde na spelen, dat deed hij hier ook weer echt heel lekker.

Voor de rest is de cast ook behoorlijk leuk met namen als ‘Mackenzie Davis’, ‘Aisling Franciosi' en ‘Scoot McNairy’ alleen weten ze in mijn ogen niet het gestoorde te ontketenen wat James bijvoorbeeld echt goed kan met zijn acteerwerk. Het is allemaal niet echt bloederig, wat je ook niet mag verwachten maar, de film weet regelmatig toch wel de spanning om hoog te gooien, zeker wanneer je verwacht dat James is doet bij Scoot maar, het uiteindelijk toch uitblijft. Leuke spanning dus, daar kon ik ook wel wat mee!

Alsnog een vermakelijke avond hoor. De film is duidelijk een lekkere slowburner maar, weet de aandacht goed vast te houden. Ik ben hier meer over te spreken dan het Nederlandse deel, en dat heeft ook gewoon veel te maken met de casting en het acteerwerk van James. Einde is prima, niet te veel geneuzel. Bam klaar. Leuk.

Ik mocht van mijn collega weer drie films lenen, en dit is de trilogie van Species (het vierde deel had heeft hij niet) en ik moet zeggen dat ik me nog redelijk vermaakt heb, natuurlijk is dit niet zo goed als de Alien film van Ridley Scott en de vervolgen daarop maar toch weet ‘Species’ zich hoog en goed te houden. Toch is de film achterlijk lelijk en dan vooral de CGI ziet er niet uit, het zou vast wel het begin stadium zijn geweest dat de CGI tot leven is gekomen maar vond dit niet echt héél tof. Ook qua horror is deze film erg milt en vond ik hem niet super speciaal.

In het algemeen vond ik de film niet speciaal en daar moet ik eerlijk over zijn. Het concept was erg leuk en de film begon erg leuk maar tegen het einde was de film nogal langdradig en vond ik het steeds minder worden. Qua bloot is de film prima, en ook vind ik Natasha Henstridge een prachtige vrouw die erg geschikt was voor de rol van Sil, nu gesproken over Sil vond ik de personage best soft en had het op veel punten wat harder van mij gemogen. De alien versie van Sil vond ik namelijk ook erg tam, en buiten de verschrikkelijke CGI vond ik hun aanval op het team nogal traag, zeker toen ze haar kind kreeg en hij mee vocht.

Qua cast vond ik Species wel erg leuk, Forest Whitaker aardig bekend gezicht speelde een leuk rolletje als een soort waarzegger die via visioenen kan uitmaken waar Sil uithangt. Toch vind ik de blik van Forest altijd heel apart, heeft hij iets met zijn oog? Een bepaalde ziekte of gewoon een afwijking daar ben ik altijd al benieuwd naar geweest. Voor de rest kent de film verder nog wel een vermakelijke cast waaronder Ben Kingsley ook een aardig bekend gezicht en Michael Madsen vond ik aardig acteren.

Het verhaal is behoorlijk simpel. We volgen een traject waarbij ze een meisje gekoppeld hebben aan een bepaalde alien cel. Wanneer ze het meisje wouden vermoorden ontsnapt ze en dankzij haar krachten weet ze makkelijk en snel te ontsnappen van de onderzoekers. Onderweg vermoord ze een conductrice en groeit snel uit tot volwassen vrouw. Haar doel in het leven is om te paren en zo een mannelijke versie van haar te creëren die vervolgens de wereld kan vernietigen door hun voortplanting. Het team zet alles op alles om haar te stoppen en nadat ze denken haar vermoord te hebben zien we nog zo’n prachtige shot dat de cellen door gegeven zijn aan een paar ratten.

Al om al, vermakelijk filmpje maar het word nergens echt spannend of bijzonder. Voor de horror genre ietwat vaak te soft en ook de moorden vond ik nog wel te pruimen maar de film verkloot het zelf erg snel. Geen topper maar een leuk tussendoortje.

2.5*

"These are from real corpses."

"Each one is made from a real person. They're alive? They're not alive. They're not dead. They're just trapped somewhere in between."

Inderdaad een hele aangename verassing dit. Destijds in 2016 was ik heel huiverig voor deze titel, omdat Netflix toen al niet echt hoog aangeschreven stond voor hun producties. Ik ben twee keer begonnen met deze prent, maar ik heb hem dus ook twee keer weer uitgezet. Nooit stoppen voor het hoogtepunt blijkt maar weer want, de film is uiteindelijk gewoon echt heel leuk om te zien met een best leuk bedachte vijand.

Ik hou sowieso wel van dit soort Sci-Fi films, en ook deze ook film mag zich daar tussen zetten. Prachtige scenes, opzich een geinig verhaal alleen miste ik toch een beetje meer diepgang. En het werd uiteindelijk wel heel makkelijk allemaal waar ik toch vond dat de film misschien wat meer diepgang kon gebruiken. Afijn, de CGI is mooi gedaan, en uiteindelijk kijkt het allemaal wel gewoon makkelijk weg. Geen hoogvlieger, dat zeker niet maar: dus wel een enorme verassing!

Spectre

Ik zal het toch eerlijk moeten toegeven, ik had echt heel erg veel zin in Spectre. Ik heb nooit een associatie gehad met 007 maar sinds ik afgelopen zomer (2015) dan toch Skyfall (2012) had gezien wist ik het zeker, ik begon een 007 fan te worden. Ja hoor, niet veel later (eigenlijk de dagen erna) gelijk Casino Royale (2006) en Quantum of Solace (2008) aangezet en ook daar was ik wel over te spreken. Dus eigenlijk is Spectre wel de eerste bond film waar ik naar uit keek.

Spectre was helaas nou niet een film waardoor ik stond op te kijken helaas, de film begint echt heel erg mooi. Bond doet mee aan de doden loop in Mexico city, wat dit exact was weet ik even niet meer. Hij ziet zijn enemy al lopen en maakt zich klaar, met heel wat explosies en geschiet is het toch een 10 minuten durende actie scene die ik wel kon bekoren.. Toch bevat de film in mijn ogen teveel stille scenes en overstappen alsof ze een te lang verhaal er nog even door heen willen stampen. Het verhaal was wat dat betreft nog best aangenaam om te volgen, ik heb mij in ieder geval vermaakt en niet verveeld waardoor ik toch de film bleef volgen. Dit keer moet bond strijden tegen het altijd gevaarlijke SPECTRE, waar ook weer waanzinnige actie scenes ontstaan op mooie locaties en uiteraard met mooie auto's. Het is een best groot verhaal om zo samen te vatten even snel dus mochten mensen dit willen lezen, kijk gerust door andere recensies!

Daniel Craig speelt uiteraard weer een heerlijke rol als 007 James Bond en ik vind het wat dat betreft een gepaste persoon voor deze rol, ik vind zijn uitstraling ook erg gaaf. Ook in deze film maakte Dave Bautista zijn dibuut in de de James Bond reeks, die al vroegtijdig gestopt was omdat hij de 'bad-guy' was en via een touw aan een soort bier-tap de trein uit geslingerd werd. Wat ik persoonlijk een te makkelijke dood vond.

SPECTRE was een leuke nieuwe Bond film met gave actie scenes en een prima verhaal. Het concept is leuk en ik heb me uitstekend vermaakt. Het was nou ook weer niet een film die beter is dan zijn voorganger, want ja; Skyfall vond ik persoonlijk gaver dan SPECTRE. Dankzij de vake dode scenes en het knip en plak werk waardoor er stukjes misten vond ik deze toch minder goed. Desalniettemin was ook SPECTRE fijn om te zien en deze kan zich mooi aansluiten op de reeks. Ik heb de reeks trouwens ook volledig binnen dus voor mij zijn de eerdere Jams Bond films ook een feit. Prima, maar anders dan verwacht.

3.5*

Ik ben natuurlijk nog even bezig om mijn statistieken gelijk te krijgen (na het zien van deze film moet ik namelijk nog 258 films kijken om dit echt gelijk te krijgen, dan zou ik dus aankomend jaar zoet zijn met alleen maar herzieningen aangezien ik dat nooit binnen een paar maanden klaar krijg of ik moet niets meer te doen hebben (geen werk meer hebben). We gaan daarom gewoon rustig door, en dan heb ik vanavond maar even ‘Speed’ aangezet, dé hit met Keanu Reeves (alweer) die ik ooit al wel eens gezien heb maar ik kon me er niet zoveel meer van herinneren. Deze film is tof, een Hollywood film waar ik me uitstekend mee kan vermaken: explosies, acties die niet kunnen en een geweldig concept met daarom heen een leuk verhaal. Speed bevatte het meeste daarvan, toch deed de lengte wat in zijn geding, en daar kom ik nog op terug.

Ik denk dat ‘Speed’ nooit de topper zou worden, maar ik heb mij echt uitstekend vermaakt. De jonge Keanu Reeves wist me prima en uitzonderlijk goed te vermaken. Het verhaal deed me niet veel, het maakte me niet warm of koud maar er zat enigszins een fijne spanning om heen gewikkeld die me dan wel in zijn ban had. Vooral toen de twee Harry en Jack zich ontfermen over de liften had voor mij een goeie spanning in zich, en dan toch of je, je afvraagt dat de man toch de bommen af liet gaan als een soort van plottwist dat Jack misschien een depressie kreeg daar van of weet ik het veel, je bleef in ieder geval doordenken wat er kon gaan gebeuren, en hoewel de uitkomst toch wat minder belovend was dan dat ik gehoopt had, was hij stiekem wel erg leuk ?.

Harry Temple: “You shot me, I can't believe it. They're giving you a medal for shooting me, you little prick!”
Jack: “Harry... you TOLD me to.”

Zoals ik al zei vond ik de lengte iets wat toch wel even een minpunt was uit deze film, en dat vond ik toch zozeer best jammer. 116 minuten was voor een film met dit concept inderdaad te lang, en dan graaf ik toch vooral naar het stuk waar Annie ontvoert word door Howard Payne tijdens het punt waar de politie Howard eigenlijk op willen pakken. Hij heeft toen met een gat in de grond de koffer met geld weten te kapen, en natuurlijk kwam Jack daar achter en achtervolgde de twee door het metro station en zelf bij de metro waarna er een gevecht tussen Howard en Jack ontstaat en Annie zo gered kan worden maar, de metro ontspoort nog aangezien het rails was afgelopen. Dit hele stuk had van mij opzich niet gehoeven, en hadden ze ook wel mogen inkorten op een ietwat andere manier, hoewel het niet saai was of dat ik me echt heel erg aan irriteerde alleen werd het verhaal op die manier wel te erg uit één getrokken en uitgerekt om het wat spectaculairder te maken.

En over spectaculair gesproken, daar staat deze film wel om bekend. En mocht je toevallig géén persoon zijn die niet te spectaculaire scénes kan, dan kun je deze film beter overslaan. Het begint natuurlijk al helemaal bij Jack die de held van de dag is dankzij zijn moves om door de liftschachten heen te klauteren, op het dak te klimmen en daarna nog wat mooie moves maakt om bijvoorbeeld in en uit de rijdende bus te stappen. Maar wat ik het mooist van de hele film vond is natuurlijk het punt waar de bus op een stuk kwam waar de snelweg niet af was en dan toch over dat kapotte stuk heen weet te springen en zelfs nog boven de 50 mph kan blijven.

Toch had de film ook wel mindere punten wat me opviel, en het grootste was op het eind. Wanneer Jack samen met Annie in de metro staan en Jack deze wilt stoppen lukt het niet. Hij zei zelfs nog “Niks werkt meer”. Daarna bedenkt hij zich en loopt terug naar het controlepaneel. Hij heeft bedacht dat als hij de metro sneller laat rijden, en ze dan door de bocht heen gaan, de metro gaat kantelen om zo levend eruit te komen maar (en je raadt het al), de gas hendel voor de metro zit op het zelfde paneel en dan stelde ik mijzelf één logische vraag: waarom werkt de hendel voor het gas wél, en zet je die nog zelfs hoger maar, de noodremknop werkt niet meer op het zelfde paneel. Best onlogisch dus dat er eerst aangekaart word dat alles op dat paneel kapot is, en hoewel de film misschien nog wel meer kleine fouten bevat sprong deze voor mij het meeste eruit.

De film kent een aardige cast waarvan natuurlijk de held van de hele film Keanu Reeves in de rol van Jack Travers die later in de film een hoofddoel werd. Jack werkt bij de politie en nadat hij een bommelding had afgewerkt waarbij een lift op het punt stond om opgeblazen te worden, weet hij de mensen te redden. Dennis Hopper speelde een prima rol als de schurk van de film Howard Payne en Sandra Bullock speelt een perfecte rol van Annie. Voor de rest kent de film een leuke cast.

“Interactive TV, Jack! Wave of the future - ha ha ha, huh?”

Het verhaal was in het algemeen geslaagd. We volgen Jack die bij een eenheid zit bij de politie en veel te maken krijgt met bommeldingen. Nadat hij zijn eerste klus voltooid heeft, waar een paar liften vast gebonden zaten met wat C4 en na een eis van wat losgeld konden de mensen mogelijk weer bevrijd worden. Jack en Harry slagen er in om de mensen in veiligheid te brengen en de bommenzetter pleegt er na zelfmoord. Jack word dan al snel doelwit van Howard, en Howard wil graag zien dat Jack zijn geld naar binnen werkt. Howard laat vervolgens een bus dichtbij Jack ontploffen, waar zelfs een man in zit die Jack kent, en vervolgens krijgt Jack de opdracht om de bus met 2525 te zoeken en wanneer deze boven de 50 M/PH komt mag hij er niet onder komen anders ontploft de boel, met een eis dat niemand de bus mag verlaten want anders laat Howard de bus ontploffen.

Na wat mooie heldhaftige scénes van Keanu Reeves komt hij uiteindelijk op de bus terecht waar hij een tijd de bus aan het rijden moet houden en dat is nog niet altijd zo gemakkelijk. En wanneer hij een politie escorte krijgt gaat hem iets makkelijker af maar het blijft moeilijk, tot dat ze op een stuk snelweg komen die nog in de maak is, hier laat Jack de neergeschoten buschauffeur overdragen aan de agenten, daar heeft hij goedkeuring voor gekregen maar wanneer er weer zo’n eigenwijze vrouw zich er mee moet bemoeien laat Howard de bom afgaan alleen gaat dit niet goed, de vrouw word echter wel onder de bus geblazen en gaat alsnog dood: lekker slim dus. Na de heldhaftige sprong komen ze op de luchthaven terecht waarna Jack erachter komt dat ze door middel van een camera achter de spiegel in de gaten gehouden worden. Hij verzint een plan en laat de mensen in veiligheid brengen waarna hij zichzelf en Annie redt en de bus ontploft in een vliegtuig, een heel spektakel.

Daarna komen we uit bij de scénes die ik al uitgelegd heb hierboven en waar de film voor mij iets te lang door duurde. En dan kom ik er toch al snel op uit dat ik aangenaam genoten heb van deze mooie actie film die me aan de bui gekluisterd liet zitten. Top actie film en onze Nederlandse Jan de Bont heeft er een mooi werkje van gemaakt, die me tot het eind wist te boeien, en dat is best knap om dat te doen als de film zich meer en deels afspeelt in een bus!

4.0*

Na het zien van de erg goeie actie film ‘Speed’ was ik toch stiekem ook erg benieuwd naar na het vervolg deel, aangezien ik hier ook op gestemd had én ik deze toch nog eens moest herzien vond ik het vandaag wel een mooi geschikte dag er voor omdat ik natuurlijk afgelopen vrijdag het eerste deel heb gezien, en dat die film me nu nog vers in mijn geheugen staat. Wat ik toch wel merk aan dit tweede deel is dat de film nogal zoekende is, de ster Keanu Reeves zit er niet meer doen dus de film voelt nogal karig aan, bijna naakt. En dat word verslechterd wanneer Annie vooral in het begin het constant over ‘Jack’ heeft, alsof Jan de Bont zich wil verontschuldigen dat Keanu niet meer in deze film zit. Toch sloeg hierdoor de verveling snel aan, alles was nogal klef, te overdreven en best saai.

De film is karig zoals ik al zei, dat komt vooral door het feit dat de film nogal saai over komt. Een best saai concept, dat is iets wat deze film goed in zijn bezit heeft en met het succes van het eerste deel komt dit tweede deel daar niet bij in de buurt en dan moet je, je zelf toch wel afvragen of deze film het waard was. Ik sta er volledig voor in dat ik vond dat ‘Speed’ een Stand-alone film had moeten zijn, en dan haalt deel twee niet zijn waarde eruit dan dat hij eigenlijk had moeten doen, want de film word er best saai door. Ik vond echt dat het tweede deel er niet had hoeven komen, en Jan de Bont zijn tijd misschien beter kon besteden aan het maken van een nieuwe film, die misschien beter uit de kast kwam dan dit slappe tweede deel.

“Jack, he was never the romantic type. For our anniversary he gives me pepper spray. PEPPER SPRAY. I think it's perfume. I end up in the emergency room.”

Je kan echt ontzettend goed merken dat de gehele film de inbreng van Keanu Reeves mist, de spanning is er van af en ook de aantrekkingskracht van deze film is behoorlijk slecht op zijn manier. Sandra Bullock probeert met haar goddelijke lichaam en lieve lach de film zo af en toe nog ene beetje te redden, maar daar is dan ook wel zo’n beetje alles over gezegd. Irritant acteren dat kon ze in dit tweede deel zeker, en dat deed ze ook best slecht. Jason Patric deed het als Alex Shaw redelijk leuk, en probeert de rol van Keanu goed te vervullen. Ook vond ik dit keer de ‘bad guy’ slecht, Willem Dafoe als meneer Geiger vond ik nou niet speciaal en daar had deel één toch wel een beter persoon voor.

Het verhaal in de film vond ik echter ook best matig, we volgen Annie en Alex die net met elkaar een beetje verkering begonnen te krijgen. Ze besluiten op vakantie te gaan aangezien ze beiden zes dagen of langer werken en elkaar zo nooit goed kunnen leren kennen. Alex besluit Annie mee te nemen op een cruise waar ze even later Geiger ontmoeten en die ziet Alex al gelijk niet zitten, niet te vertrouwen zou hij wel denken.

Ze vieren lekker een feestje aan boort, en beginnen te genieten van hun welverdiende vakantie, waarna je Alex meer ziet hinten naar een aanzoek voor Annie. Echter, ontschiet hem deze kans een paar keer en op een avond begint de boot opeens zijn eigen wil te krijgen, en begint erg te schudden. De kapitein is in tussen al vermoord door Geiger en hij neemt tegelijkertijd nu ook de gehele boot in eigen handen om zo een dure sierraden collectie te kunnen stelen en de boot te kunnen vernietigen. Echter zet Alex en de bemanning alles op alles om de boot nog in redelijke staat te laten verkeren en zorgen er voor dat hij geen zware aanvaring krijgt.

Nee, ik was écht geen fan van dit tweede deel van ‘Speed’ en ik vond persoonlijk ook dat Jan de Bont hierbij een grote kans liet liggen om eventueel een andere film te maken want dit was zonde van zijn tijd.

1.0*

“Hawk is the name of the man with the shotgun, Spenser does your taxes”

Een nieuwe ‘Netflix Original’ en ik ben er vanaf heden elke keer vrij sceptisch over maar, van mij zelf weet ik wel dat ik dit soort titels vaak aan ga zetten. Ook Wahlberg begint er aan te geloven en doet mee met een ‘Netflix’ titel: ‘Spenser Confidential’, een film die leuk en snel weg kijkt maar eigenlijk nergens echt veel voor stelt. De film begint vrij krang, maar daar heb ik het later wel over.

De ‘Sociale Media’s’ stonden er weer vol mee, en ook onder andere om dat de ‘legendarische’ rappert ‘Post Malone’ een rol in de film zou hebben, ik heb hem wel geteld 2 tot 5 minuten gezien en achja zoals ik al wel wist, hij zou niks voorstellen; kleine tekst, beetje matten en weer gaan. De film werd wederom erg gehyped en hoewel het niet heel bijzonder was keek hij wel leuk weg.

Berg en Wahlberg zijn nu wel twee maatjes geworden, ik dacht dat de laatst vijf films sowieso allemaal met Wahlberg in de hoofdrol zijn. Wahlberg doet het wel leuk, beetje stroefjes in de vechtscenes maar voor de rest kwam hij erg leuk over, en kon soms ook wel eens komisch over komen. Ook Winston Duke deed het leuk en samen met Mark wist hij een goed en leuk dynamisch duo te vormen. Voor de rest viel de cast wel mee, op Iliza Shlesinger na dan: wat een knappe dame vond ik dat, mooi om te zien en ze deed het ook wel vermakelijk.

Het verhaal was leuk maar het is allemaal niks nieuws. Spenser zit in de gevangenis omdat hij zijn chef in elkaar heeft geslagen. Hij komt vrij en na zijn vrijlating word al gauw Boylan vermoord (de man die hij in elkaar heeft geslagen) en als hoofdverdachte draait Terence eruit. Spenser vertrouwt het niet en gaat vervolgens als een soort privédetective aan het werk om Terence’s onschuld te bewijzen. Hij komt oog in oog te staan met grote vijanden en moet knokken om door de straten heen te komen, leuk maar niets bijzonders.

De Corvette vond ik dan wel weer supergaaf, vette supercar is dat. Ik ben opzich best wel verliefd op veel dingen wat uit de U.S.A. komen, en ook deze auto is daar één van.

Deze film kijkt dus best makkelijk weg, de film duurt met 110 minuten zeker niet overdreven lang en het einde was leuk. Prima zit voor de vrijdagavond, en zeker één van de eerste ‘Original’ films die ‘Netflix’ uit heeft gebracht!

3.0*

De controversiële film ‘Spetters’ wil ik al jaren zien maar, eigenlijk ben ik er nooit gecharmeerd genoeg van geweest om ook de doorslag te maken hem daadwerkelijk aan te zetten. Nu voor de huidige ‘Nederlandse film challenge’ leek het mij toch de gepaste keuze om deze film ook te kijken. En dan kan ik die eidenlijk ook eens afstrepen. Om één of andere manier waren mijn verwachtingen toch nog torenhoog, iets wat ik achteraf misschien toch niet helemaal had moeten doen want zo héél bijzonder is deze film nou ook weer niet.

We volgen een groep vrienden in de begin jaren tachtig. Eigenlijk een totaal ander leven als nu, waar duidelijk sommige regels nog niet bestonden of waar nog niet aan gehouden werd (neem bijvoorbeeld het dragen van een helm). Men streeft toch een heerlijk leventje na, waar motorcross op de eerste plek staat. Met Rutger Hauer als top coureur van de Nederlandse velden. Leuk om te zien.

Het verhaal deed me niet zo veel, net zoals het concept vond ik het allemaal niet zo boeiend. Het hoofddoel is natuurlijk de strijd tussen de vrienden om de nieuwe dame die is neergestreken in het dorpje, en zeker een prachtig aanzicht. Renée Soutendijk is dus zeker een aanwinst in deze film. Maar, dat is misschien ook wel het enige pluspunt te noemen.

Over het algemeen keek de film best aardig weg hoor, al ben je er na een uurtje ook wel klaar mee. Het einde spreekt boekdelen en is de klap op de vuurpijl, ik las overigens dat dit ook de reden is (en een film waar hij eventueel in zou spelen) waardoor Hans van Tongeren ook daadwerkelijk suïcide heeft gepleegd, al zul je daar uiteraard nooit achter komen (en blijven dat speculaties).

Ik snap heel goed dat deze film destijds in opspraak is gekomen maar, wat eigenlijk daarna allemaal is uitgebracht is deze film anno. 2024 echt niet bijzonder te noemen. Tuurlijk zijn er best wel wat momenten waarop je misschien mag zeggen dat het zelfs op een soft-porno kon lijken, al is daar zelfs deze film niet heftig genoeg voor.

Spider-Man

Het is nu al een poos geleden dat ik de Spider-Man films heb gezien, sowieso dit deel. Als ik me het goed herinner is dit al wel tien- dertien jaar geleden dat ik de Spider-Man heb gezien en ik verslaafd was aan dit deel, echt jeugdsentiment voor mij dit! Ik moet zeggen dat de herziening geslaagd is, ik kreeg de rillingen weer terug zoals ik dat als kleine Wesley ook had bijvoorbeeld wanneer de oom van Peter komt te overlijden waren er genoeg tranen ‘vroeger’ dat ik dit echt een hele erge scene vond. Nu zal dit wel minder zijn maar de herinneringen komen er toch wel van terug, net zoals mijn ‘angst’ voor de Green Goblin.

Ik heb besloten (na mijn Terminator ‘marathon’, wat maar twee films waren) om de vijf spider-man films weer eens opnieuw te bekijken, zoals deze heb ik ook de anderen al een lange tijd niet gezien en aangezien ‘ Spider-Man: Homecoming (2017) ‘ nu in de bioscoop draait moet ik toch weer even up-to-date zijn. Ik vermaak me wel met deze films, jeugdsentiment springt er naar boven en het blijven toch vaak ook wel lichte ‘feel-good’ films, al zal je dat niet over alle scenes mogen zeggen.

Ik moet zeggen dat het concept gewoon echt lekker weg kijkt. Ik vind dit persoonlijk een te gek concept waarmee Sam Raimi mij makkelijk mee te pakken wist te krijgen maar, het is ook een heel gevaarlijk concept want je moet het echt op de juiste manier brengen anders kon het tergend saai worden. Toch wist Spider-Man niet altijd de concentratie even goed vast te houden merkte ik erg en vooral bij de drama scene’s werd het soms heel erg aangezien er niet echt iets ‘sappigs’ was, het was eigenlijk best simpel. Maar gewoon gaaf: Peter die met zijn klas een uitstapje maken naar een laboratorium voor spinnen onderzoek waar er eentje uitgebroken blijkt te zijn, die even later lekker naar beneden bungelt en op Peter zijn hand terecht komt (die ook geen reet voelt) en gebeten word. Hoe simpel en flauw kun je het bedenken maar hoe erg kan ik mij er mee vermaken, het word gewoon eng!

Het verhaal was nog wel leuk om te volgen. In Spider-Man volgen we een nieuw opkomende superheld en daarbij gelijk een vijand. We volgen Peter Parker, een jonge die in zijn afstudeerjaar zit en een beetje een sullig leven leid. Samen met zijn tante en oom woont Peter in New York, een mooi buurtje. Op een dag gaan Peter en zijn school op excursie en peter maakt daar een paar foto’s, hij wou later opzich wel wat in de fotografie doen. Wanneer hij wat foto’s maakt word hij gebeten door een spin, eenmaal thuis gekomen voelt hij zich niet lekker en valt neer in zijn kamer. De dag erna is totaal anders: hij is gespierder, hoeft geen bril meer te dragen en kan opeens via de muur rennen. Hij merkt dat er iets totaal verkeerd gaat en dat zijn echt wel leuke scenes. Vooral wanneer hij een dienblad met eten vast weet te kleven aan zijn web en die op een pestkop gooit waarna er een leuke vecht scene ontstaat. Spider-Man wilt graag geld verdienen om het meisje van zijn dromen: Mary Jane Watson. Wanneer hij in een worstel ring staat en deze gewonnen heeft word de worsteldirectie overvallen, de man die Peter liet gaan schiet even later zijn oom dood, vanaf dat moment besluit Peter een beetje om de stad te ‘redden’ maar Mary Jane Watson komt er verdomd vaak in de problemen, oei oei!

Rond de zelfde tijd stapt Norman Osborne in een wetenschappelijke machine waarna hij met een gas ook van gedaante verwisseld maar, hij word psychologisch ziek zo lijkt het wel. Hij word de Green Goblin, een ware vijand voor Spider-Man en tevens de engste slechterik in mijn jeugd! Samen vechten ze er wat oplos al lijkt het later de vader te zijn van Harry Osborn, een vriend van Peter terwijl Peter net zijn pa had vermoord, eind goed al goed lijkt het al zwoor Harry op een revenge: een duidelijke aanwijzing naar een vervolg, ‘ Spider-Man 2 (2004) ‘ dus.

Ik denk dat Spider-Man een van mijn leukste herzieningen is geweest en ik laat mijn stem lekker staan want ik voel me er nu nog steeds goed bij. Op naar deel twee!

4.0*

Spider-Man 2

Spider-Man 2 is hoogswaarschijnlijk mijn favoriete Spider-Man film die er bestaat. Sowieso is Spider-Man denk ik mijn favoriete Marvel superheld, dit tweede deel overtreft erg veel. Hoewel het eerste deel voornamelijk bestond uit het uitleggen van het ontstaan van Spidey, dit tweede deel houd zich gelukkig meer gefocust op een ‘echte’ vijand, Doc Ock. Maar ook Spider-Man 2 kent zijn dieptepunten en zeker wat saaie scenes, wat hem niet beter weet te maken dan het eerste deel.

In dit tweede deel volgen we wederom Peter Parker, Spider-Man in zijn superheld leven. We starten de film mooi af met een paar leuke scenes, om geld bij te verdienen voor zijn appartementje werkt Peter bij een pizzeria, als bezorger. Zijn baas is woest op hem omdat hij vaak te laat is en hij krijgt een laatste kans om pizza’s binnen 7,5 minuut te bezorgen. Wanneer hem dit niet lukt word hij ontslagen maar, hier zie je ook dat hij opeens weer twee kinderen moet redden en zo te laat kwam, het werk en superheld zijn werkt tegen elkaar!

Met dit tweede deel laat Sam Raimi zien dat hij het wel kan, een gave tegenstander creëren voor Spider-Man en een redelijk spannend verhaal er aan plakken en we zijn good-to-go! Ook hier word getoond dat Tobey Maguire toch de Spider-man is (tot nu toe) en ook al mag Andrew Garfield voor mij een fijnere acteur zijn, de Tobey Maguire is de Spider-Man en niemand anders. Toch weet Tobey ook hier zijn sterke kanten te laten zien, een perfecte nerd die toch ook zijn stoere kant heeft: totaal Spider-man! Ik begin me persoonlijk echt heel erg te irriteren aan: Mary Jane Watson! Wat een verschrikkelijke personage heeft Raimi daar van gemaakt, ordinaire jaloerse meid die zelf bepaalde dingen mag uitvoeren maar wanneer Peter dat doet, ho maar! En dan haal ik ook al scenes uit deel drie naar voren die ik net heb afgerond, niet erg maar dat blijkt maar dat het een irritatie blijft. James Franco speelt natuurlijk weer een erg leuke rol als Harry Osborn, die er achter komt door middel van Doc Ock dat Peter, Spider-Man is en hij voor eeuwig de vriendschap wilt verbreken, zelfs door hem te vermoorden.

Het verhaal is op zich erg leuk, Peter Parker raakt een beetje jaloers dat Mary Jane met John Jameson samen gaat en raakt een beetje in liefdesverdriet, hij probeert van alles maar komt overal te laat voor elk afspraak wat natuurlijk niet goed is. Hoewel Peter alles op alles wilt zetten is zijn superhelden leven gewoon een pain-in-the-ass en raakt hij in veel moeilijkheden. Ondertussen bestaat er een Doc Ock die met een paar grote robot armen een experiment uit wilt voeren maar, dit gaat compleet mis. Wanneer Doc Ock faalt maar niet meer van zijn armen af wilt raakt hij op het verkeerde pad en word vanaf nu vijand van Spider-Man, hij wilt toch zijn experiment uitvoeren en gaat vaak genoeg met Peter vechten om te winnen, wat hem niet lukt uiteindelijk.

Zoals ook in het verhaal komt Mary Jane te vaak en vooral negatief in beeld. Zoals dat Spidey moest kiezen tussen een stel kinderen of haar en noem zo maar op. Ik weet niet, ik kan niet wennen aan Mary Jane haar karakter en dat maakt de film toch niet beter als het eerste deel, geen zwakkere punten maar echt verbeteringen bestaan er niet in deze film qua opzichte van deel 1. Ja, er worden wat dingen ontrafelt maar daar blijft het vooral wel bij. Toch is er een liedje in de wereld die veel aan haar gekoppeld word, kan je ook wel in de reacties lezen. Het liedje is toch wat mooier haha!

Ik vond deze in het algemeen even sterk als het eerste deel en toch blijft het mijn favoriet, deel twee dan. Prima genoten, ondanks de sommige minpunten was het, het kijken meer dan waard!

4.0* (was 3.5*)

Spider-Man 3

Nu ik met een Spider-Man marathon bezig ben, ik wou het rustig aan doen en af en toe even lekker Spider-Man aan zetten om ze te herzien heb ik in 1 week tijd bijna alle Spider-Man films al gezien die ik wou zien (ben nu ook bezig met The Amazing Spider-Man (2012) ) maar dit is toch echt wel de slechtste uit de gehele trilogie. Spider-Man 3 looft in het begin nog wel leuk te worden, een klassieke vijand voor Spider-Man en dat maakt de film nog redelijk leuk, alleen er zitten erg wat minpunten in deze film.

Zoals ik al bij deel twee vermeldde begon ik me toch een hekel te krijgen aan Mary Jane Watson. Een personage gespeeld door Kirsten Dunst wat eigenlijk gewoon een jaloerse troela is. Wanneer er een bijeenkomst word gehouden voor Spider-Man kust Peter met Gwen Stacey, die hij eerder gered had. Mary Jane werd hier woedend om aangezien het ‘hun kus’ was, wat twee films eerder is gebeurd in een steegje. Mary Jane is woedend op peter maar mag zelf even later wel met Harry zoenen, daar kan ik dan zo wild van worden. Zeur!

Voor de rest vond ik de gehele zwarte spider-man waardeloos. Wanneer we Peter met Mary Jane op een web zien liggen kijkend naar de horizon en even niet opletten valt er een komeet op aarde waar een zwart iets in zit. Dit zwarte spul kleeft zich helemaal vast aan Peter’s brommer waarna het bij Peter in de woning terecht komt. Op een dag begint het te kleven aan Peter waardoor zijn krachten overgenomen word door het pak. Dit pak zorgt er ook voor dat Peter opeens in een kwade geest verandert.

Hoewel ik de film niet echt lovend vond, was het verhaal redelijk te doen. We volgen de opkomst van een nieuwe vijand: ‘Sandman’. Deze man komt in een soort deeltjesversneller terecht waar zijn lichaam toegevoegd word door zand en zo de sandman word. Hij is voortvluchtige van de politie en wil eigenlijk niemand echt ‘kwaad’ doen. Spider-Man houd hem tegen en het is even stil. Er word veel aandacht geschonken aan het zwarte pak, die wanneer Peter hier van af wilt komen op Eddie Brock terecht komt, waarna hij ‘Venom’ word. Een duivelse versie van Spider-Man. Tijdens het zwarte pak transformatie pakte Peter, Brock aan die vernederend in de hoek stond en later zijn baan kwijt raakte. Brock maakt een formatie samen met de Sandman om Peter uit te schakelen. Peter vraagt Harry om hulp, die hebben eerder een gevecht gehad waarbij Harry zwaargewond raakte. Samen vechten ze tegen Sandman en Brock naar de overwinning.

Ik begrijp dat Marvel de stekker uit deze reeks getrokken heeft want dit derde deel is donders slecht. Ik maak me nu klaar voor ‘Dynamo Metalfest’ dus het is een kortere mening. De film is niet goed maar blijft stiekem wel een beetje leuk. Raimi is zijn kans kwijt, zijn vorige delen waren machtig dit was gewoon prutswerk vergeleken met dat. Op naar de volgende twee en dan wachten tot de nieuwe te kopen is of te pindakazen.

3.0*

" Everyone keeps telling me how my story is supposed to go. Nah. I'm-a do my own thing.”

Een vervolg op het eerder uitgekomen ‘Spider-Man: Into the Spider-Verse’, daar had ik wel oor naar. Spider-Man is mijn favoriete superheld, en eigenlijk de enige superheld van Marvel die ook met nieuwere films mij altijd nog weet te vermaken, geanimeerd of niet, het blijft leuk. Toen ik deze van de week voorbij zag komen zag ik mijn kans eigenlijk schoon, en heb ik hem gelijk aangezet. Ik zag hem eigenlijk al voorbij komen toen ik in Praag zat, toen vond ik het niet de geschikte tijd voor deze film.

Wat me opviel is dat ik de film soms iets te chaotisch vond. En daardoor keek ik eigenlijk wel vaak weg van deze film, wat misschien niet helemaal de bedoeling was. Toch is de film best vermakelijk, de animatie zag er echt heel erg strak en goed uit; wat ik dus juist heel fijn vond. Ook vond ik het best leuk dat de film de nodige bekendere gezichten voorbij liet komen, volgens mij zelfs ook wat uit de games, die ik ook erg gaaf vind, ik ben al aan het wachten op de nieuwe. Wat mij wel opviel is de overkill in deze film en dat is helaas iets wat Marvel in het algemeen nu aan het doen is. Die hele mulitverse vind ik geen bal aan, jammer dat dit dus ook in deze film terecht is gekomen, in mijn ogen net iets te veel van het goede. Toch vond ik het verhaal best vermakelijk om te volgen, helemaal niet ingewikkeld zoals het eerder werd genoemd.

Dit blijven toch wel mijn favorietere films van Marvel deze tijd, al heb ik dat allemaal al verteld. De film duurt misschien net een tikkeltje té lang, waar ik me toch wat aan kon storen op het einde. Al neemt het niet weg dat deze film gewoon weer technisch heel mooi in elkaar zit, en ik denk dat ze bij Marvel de handen nog in elkaar mogen knijpen dat ze in ieder geval met zoiets als dit kunnen aankomen want de rest wat ze uit poepen is tien keer niks.

“I came for science. I'm leaving 'cause of witches. Welcome to the new dark ages!”

Toch wel weer een zeer vermakelijke film over mijn favoriete ‘Marvel’ personage ‘Spider-Man’ die ze met Tom Holland heel goed hebben gekregen. Toch vond ik ‘Homecoming’ zelf wel wat vermakelijker, moest vaker lachen om Tom Holland en de feel-good was hier heel erg aanwezig, die ik eigenlijk bij ‘Far From Home’ wel een beetje miste. Desalniettemin heb ik me uitstekend vermaakt, werd er weer genoeg gevochten en vond ik het verhaal erg leuk om te volgen.

De film speelt zich af na de groote gebeurtenissen in de ‘Avengers’ films, dus de link die ze vaak leggen was wel even zoeken maar ik heb me er na een tijdje prima mee vermaakt. Zo moeten we we wel constant door brengen hoe het gemis van Robert Downey Jr. als ‘Iron Man’ actief is. Maar word er best druk opgelegd wat ik zelf vaak wel erg onnodig vond. Voor de rest was de introductie van ‘Mysterio’ zeer vermakelijk, dit vond ik zelf weel leuk nieuwe tegenstander voor ‘Spider-Man’.

Zoals ik al zei vond ik het een zeer vermakelijke film, zit de interesse er van mijn kant nog aardig in en blijft het wel mijn favoriet. Het was hoewel soms wel wat makkelijk is uitgewerkt (sommige gebeurtenissen dan wel te verstaan) kon ik uitermate genieten van de energierijke ‘Tom Holland’, een leuke Jake Gyllenhaal en een leuk open eind zodat we ons weer klaar kunnen maken voor een nieuwe. Het blijft toch een soort vermaak voor me, kan er niks aan doen.

3.5*

Gister avond wou ik graag in kerstfilm kijken, om dit toch maar even te vermijden (aangezien het nog behoorlijk vroeg is) heb ik besloten de nieuwe Spider-Man film eens op te zetten. Nog niet zo lang geleden heb ik een hele Spider-Man marathon gehad waarbij deze film volgens mij net was gaan draaien in de bioscoop. Omdat ik persoonlijk bezig ben om mijn meningen en stemmen gelijk te krijgen en omdat ik hoorde dat deze film uitwas / uit kwam was het natuurlijk een win-win situatie. Nu dan toch eindelijk een paar maanden later deze nieuwe Spider-Man film uit kwam was ik natuurlijk verkocht, ik ben groot Spider-Man fan en ik moet zeggen dat ik prima genoten heb van deze film. Ondanks de sommige clichés en wat min punten blijf ik in een hoge stem voor deze film en heb ik me prima vermaakt.

Ik begin erg het gevoel te krijgen dat deze film je écht moet liggen, nogal veel negatieve reacties die ik er onder lees terwijl ik deze film helemaal niet zo erg vond. Misschien dat het puberale in mij toch nog kleine dingen in de film leuk vind, al vond ik toch ook aardig wat dingen niet geslaagd. Zo vind ik dat de regisseur ‘Jon Watts’ zo’n typische Hollywood regisseur is waarbij het vooral vaak over poep, plas en seks grappen moet gaan (al lezend van recensies bij zijn vorige film dat het ook al centraal staat). Ook in deze film komt het nogal vaak naar voren en wel op zulke momenten dat je het ten eerste totaal niet verwacht maar ten tweede dat het ook gewoon ontzettend slecht getimed is en het niet eens leuk is. Zo word bijvoorbeeld de scéne van Ned en Peter ernstig verstoord tijdens het schoolfeest. Wanneer Peter dan vervolgens op pad is en Ned van alles in de gaten houd in de bibliotheek van de school en er een lerares binnen komt die hem gesnapt heeft en Ned antwoord met:

“What are you doing here? There’s a dance.”
“Uhhm.. I’m watching … Porn.”

Dit zijn dus de standaard scénes (ook eerder in de film langs gekomen) waaraan ik me dan toch wel kan ergen en dat maakt Spider-Man dan gelijk een stuk minder leuk. Zo vond ik het verhaal redelijk om te volgen maar ik merkte dat er heel veel druk word gelegd op de Avengers en daar was ik niet altijd even grote fan van.

Dit zelfde zien we echter ook in de Marvel film ‘Captain America: Civil War’ gebeuren waarbij we ook een soort ‘The Avengers’ taferelen krijgen en het eigenlijk niet echt zozeer om Captain America alleen ging, dat was ook bij deze film. We krijgen natuurlijk nog mee dat Tony Stark de mentor van Peter / Spider-Man is en ook hij heeft een aardige rol in de film. Toch is de film erg wennen met een ‘nieuwe’ Peter Parker en de ‘nieuwe’ Spider-Man. Dus eigenlijk klopt het één en ander wel, de opkomst is leuk maar het kan natuurlijk niet op tegen de (voor mij) originele film ‘Spider-Man’ maar ik denk dat, dat ook meer een sentimentele connectie heeft: dat was echt een jeugd-helden film.

We zien in dit nieuwe Spider-Man deel de opkomst van ‘Tom Holland’ als Spider-Man. Hij heeft natuurlijk al een nodige introductie gehad in de film ‘Captain America: Civil War’ waar hij feitelijk gezien voor het eerst op komt als Spider-Man en wij fans massaal weer moeten wennen aan een derde Spider-Man waarbij we nu allerlei andere versies hebben ontmoet, is dit deel van Spider-Man natuurlijk leuk om het leven van Peter Parker een beetje te zien. Toch blijft voor mij Tobey Maguire de ‘echte’ Spider-Man maar, Tom Holland vond ik persoonlijk dan weer een betere Spider-Man dan Andrew Garfield die ik niet echt geschrikt vond voor deze rol. Tom Holland laat in ‘Spider-Man: Homecoming’ zien dat hij een geschikte persoon is om Spider-Man te spelen en ik ben benieuwd naar de toekomstige Spider-Man films. Robert Downey Jr. deed het zoals bijna altijd weer erg leuk en ook Michael Keaton vond ik heerlijk in zijn rol. Michael begint een beetje op te komen in mijn filmwereldje en ik heb nu al aardig snel drie films van de beste man achter elkaar gezien en ik vind hem erg leuk acteren.

Het verhaal is zoals verteld redelijk. We beginnen bij het punt wanneer de aliens New York hadden aangevallen en Adrian Toomes mag vervolgens opruimingen doen op de plaats delict. Alleen wanneer er een geavanceerde team binnen komt wandelen moet Toomes opzouten en handelen hun het af. Toomes is het hier niet mee eens en neemt wat alienafval mee met het gevolg dat ze hier erg sterke wapens van maken.

Al gauw volgen we Peter Parker, een jonge jongen die samen met zijn vriend Ned op de middelbare school zit. Peter zit bij een zo gehete ‘Stark Stage’ zoals ze het zelf noemen maar eigenlijk is hij Tony’s nieuwe project: Spider-Man. Het hele verhaal van de spinnenbeet is nu dus verleden tijd wat ik dan toch wel zonde vind. Na een vrije training van The Avengers gaar Parker terug naar zijn buurt waar hij ongeduldig wacht op een nieuwe uitnodiging die maar niet komt. Tijdens het wachten handelt Peter wat straat zaakjes af: zoals fietsendieven etc. Op een avond merkt hij op dat er een pin automaat berooft word met nieuwe gadgets uit de toekomst. Na het gevecht lijkt alles rustig maar zo is dat niet, tijdens een uitje ziet hij een grote blauwe gloed in de hemel en tijdens de verkenning stuit hij op de mannen die in de wapens handelen en al gauw komen we in contact met Vulture, de baas van de bandieten.

Wanneer Spider-man de mannen blijft achtervolgen en een beetje misbruik maakt van zijn pak gaat hij op een veerpont goed de fout in waarnaar Tony besluit zijn pak af te pakken en Peter te schrappen uit zijn project. Peter weet alleen niet van stoppen en na het maken van zijn eigen pak gaat hij weer achter Vulture aan die wrede plannen heeft. Na een groot gevecht word Vulture (Toomes) opgepakt en mag Peter vervolgens weer terug keren als Spider-Man wat hij vervolgens afwijst, allemaal erg leuk maar het word nergens echt héél bijzonder waarvan de haren op je nek recht op komen te staan en je op het puntje van je stoel gaat zitten, dat is nergens écht aanwezig helaas.

De film krijgt uiteraard nog een wending die uitermate cliché is. Wanneer Peter uit het Spider-Man traject gegooid is gaat hij op date met (zijn liefde) Liz. Ze spreken af bij Liz haar huis waarbij er een ontmoeting met haar vader staat te wachten en je raad het al: Adrian Toomes. Na een ontmoeting in het huis besluit Toomes hun weg te brengen waarna hij Peter herkent aan zijn stem en de twee een confrontatie krijgen (die niet al te spectaculair was). In het eigen gemaakte pakje besluit Peter vervolgens achter Toomes aan te gaan en weet hem ook te pakken.

Ik heb dus aardig genoten van deze film en ik ben er nog best over te spreken. Deze spin-off is ten minste beter dan de gene hiervoor en ik ben benieuwd (en klaar) voor de volgende delen maar ik hoop dan toch wel dat hij wat minder kinderlijk is.

4.0*

“That person who helps others simply because it should or must be done, and because it is the right thing to do, is indeed without a doubt, a real superhero.”

Hele toffe toch onverwachtse zit deze Spider-Man animatie film met erg veel connecties samen met de videogame die recent is uit gekomen. Deze ‘Spider-Man: Into the Spider-Verse’ heeft me toch wat overdonderd, heb toch constant met een lach op mijn gezicht zitten kijken. De film is voornamelijk erg luchtig en vrolijk, en dit gemengd met toch de nodige actie was het heerlijk. Vergeet de soundtracks niet, van onder andere de beroemde Hip-Hop ster ‘Post Malone’.

De karakters waren erg leuk, helaas moest men weer geloven aan de nodige emancipatie waar we tegenwoordig weer in leven. Dat mag gelukkig de pret niet drukken en zoals ik al zei heb ik breed zitten lachen om de velen domme scenes die elkaar achter na zaten. De velle en vele kleuren houden de film levend, de animatie zag er goed uit en de cameo van Stan Lee was overdonderend, kreeg hier wat kippenvel bij.

Ik kijk nooit veel naar animatie films, heb er daarom ook niet veel bij te vermelden vaak maar na deze film heb ik toch wel door dat ik het eens wat vaker moet gaan kijken. Gewoon genoten, meer niet.

4.5*

“You have a gift. You have power. And with great power, there must also come great responsibility.”

Ja, vet! Helemaal mijn ding natuurlijk, voor de mensen die mij een beetje volgen hier die weten dat ik echt fan ben van ‘Spider-Man’, en het wellicht beschouw als mijn favoriete superheld. Dit komt niet alleen door nostalgie (wat hier overigens echt ontzettend erg aan de tand gevoeld wordt), de interesse in deze held ligt mij het beste. De gekke moves door mijn favoriete stad ‘New York’ heen zijn uiteraard al een pluspuntje maar, ook de actiescènes en het acteerwerk vind ik altijd erg tof in deze films, behalve die van ‘Garfield’, slechtste ‘Spider-Man’ die ik ooit heb gezien.

Toch is er iets in deze film wat mij toch een beetje weerhoudt weer ouderwets te genieten van een ‘Spider-Man’ film. Wellicht is het dat mijn verwachtingen heel erg hoog lagen omdat de film zo ontzettend hoog en goed scoort met een lading aan positieve berichtgevingen, ook hier op ‘MM’. En omdat de vorige twee films met ‘Tom Holland’ in de hoofdrol mij toch wel uitermate vermaakt hebben en ik hem misschien wel als één van dan wel niet de leukste ‘Spider-Man’ vind in de universe van ’Marvel’. En dan vind ik het best leuk hoe ‘Watts’ deze film heeft verwerkt. Waar eigenlijk alle verschillende ‘Spider-Man’ van de verschillende films bij elkaar komen en dan ook hun tegenstanders, wat dus zorgt voor het ontzettend hoge nostalgische gevoel en de trip door goede herinneren die worden opgehaald, wat ik zelf erg tof vond. Ook dingen die ik voorbij zag komen in de games die ik nu hier zie wisten me zeker te overtuigen.

Het begon eigenlijk vrij direct, handig is het dus om even de voorganger te kijken of desnoods beide films die voorafgingen om weer even in het verhaal te komen. Het verhaal in deze film vond ik opzich best leuk, al zaten er wel vaak van die inzak momenten in waar ik nooit echt fan van ben, daar waar de film nét iets te traag wordt. En uiteraard het samenkomen van mijn oude held ’ Tobey Maguire’ was een enorme verassing en dat zag ik ook echt niet aankomen, en ook uiteraard oude ‘vijanden’ die we ook in de games terug zien komen, onder andere ‘Max Dillon’.

Is dit mijn favoriete deel in deze serie, nee totaal niet. De film is over het algemeen daar te traag, en de actie valt toch iets meer tegen dan verwacht. Zoals ik al zei kent de film vooral in het begin de nodige actie en op het eind, is de actie scene zeker een stuk beter wanneer de drie krachten worden gecombineerd. Ook de komst van Dr. Strange is leuk maar, niet toevoegend. Hij word ook weer snel terug gedrukt en we zien hem gelukkig daarna al een hele tijd niet meer, wat op zich wel beter was in mijn ogen.

Ik ben wel klaar voor weer een vervolg, aangezien dit toch de held is uit de ‘Universe’ waar ik het meeste voor voel, het leukste vind en ‘Tom Holland’ vind ik echt goed geschikt voor deze rol, en dat is allemaal erg positief. Nee, zeker niet de sterkste film maar, leuk vertier en ik heb me echt wel vermaakt. Het verhaal was niet altijd even interessant maar, gewoon prima te doen.

PS. Even door de begin van de aftiteling heen, daar hebben we nog een laatste scene die informatief van pas kan komen voor het volgende deel!

Spijt!

Spijt! is toch een film die een fantastisch beeld schetst van het echte leven hoe het zou kunnen aflopen bij een geval zoals pesten. Helaas word bij Spijt! ook wel gelijk het uiterste gepakt en komt de film al meteen erg schokkend over. Maar we moeten ook niet vergeten dat dit zo echt kan aflopen bij iemand die gepest word. Ik zelf werd vroeger ook wel eens gepest maar, na mate ik groter en vooral breder werd (in goeie & slechte zin) was het al snel genoeg afgelopen. Gelukkig maar want ik heb nooit zoiets als dit willen mee maken! Ik moet zeggen dat Stefan Collier het zeer goed heeft geacteerd en dat hij dit ook heeft gedaan, respect! Het verhaal was ontroerend en sleepte je mee tot aan het eind van de film en het concept moest duidelijk eens naar voren komen want het gebeurt te vaak zelfs, zelfmoord!

4.5*

“I've been staring at this shit for five hours. I don't even look at porn that long.”

‘Saw’ is één van mijn favoriete horror franchises die ik tot nu toe heb gezien, en dat komt ook mede door het sentiment wat er aan hangt omdat ik er al als kleiner jochie naar keek maar nu kan ik nog steeds met volle teugen genieten van de gekke moorden die worden gepleegd in deze films, het kan mij niet gore genoeg, het blijft een heel spektakel stuk met soms pijn wat je zelf kan voelen in je lichaam. Helaas zijn de afgelopen paar delen van de franchise boosdoeners in de serie, de film vallen als puzzelstukjes uit elkaar en de kracht van ‘Jigsaw’ en zijn spelletjes nemen razendsnel af, toch op het punt waar het gewoonweg saai begon te worden en de films niet meer deugden, iets met het uitmelken van een erg goed en leuk concept.

Een spin-off van het verhaal en de franchise klonk mij wel goed in de oren, het kon wellicht nieuwe wegen in de serie te weeg brengen en misschien de serie weer wat tot leven blazen omdat de afgelopen delen echt tegenvielen, echter moest de film wel van verre huizen komen om echt door te breken. Helaas slaagt de film echt werkelijk nergens in om dit niveau te halen, en blijkt het meer een saai politieverhaal met ontzettend veel cliché dan dat we weer naar de ouderwetse ‘Saw’-horror zaten te kijken, iets wat ik wel een beetje verwachtte.

Het is duidelijk dat ‘Darren Lynn Bousman’ het jongere publiek wouden strikken, dit door voornamelijk die ontzettend irritante ‘Chris Rock’ de hoofdrol te geven maar ook veel elementen te gebruiken, zo de soundtrack geven aan de Amerikaanse ‘Hip-Hop’ artiest ‘21 Savage’ vrij laten het thema nummer te bedenken. Ik ben er niet kapot van, heb betere nummers van hem gehoord dus wederom slaat de film ook hier de plank volledig mis.

Het is overigens ‘Rock’ die zelf deze film de das om doet, wat een bagger acteerwerk weet hij hier neer te zetten, heb me er behoorlijk aan geïrriteerd. Overigens niet de enige persoon in deze film die ontzettend geforceerd weet te acteren, zo’n beetje iedereen doet zo zijn bijdrage hieraan. Dat samen met matig regie werk van ‘Darren Lynn Bousman’ zorgt er voor dat deze film echt uitkomt als een heuse flop.

Hoewel de film leuk begon hoor, eigenlijk zaten we gelijk in de goeie visie voor deze film met een gruwelijk spel in het metrostation en dat zette de verwachtingen gelijk weer torenhoog. Dat was slecht want ik had veel meer horror en ‘Saw’ momenten willen zien dan deze saaie copycat van de oud vertrouwde ‘John Kramer’. Eigenlijk zijn dat de enige momenten in deze hele film die het nog een beetje kunnen redden, de heerlijke gore beelden van de horrormomenten die enigszins nog verwerkt zijn in deze film maar, over de rest valt niet zo makkelijk om naar huis te schrijven.

2.0*

Split

2016 kon niet beter eindigen (en 2017 kon niet beter beginnen) na het zien van de trailer van Split, deze film deed aan al mijn verwachtingen, vooral het psychologische gedeelte erin heb ik sinds de trailer erg vet gevonden (ook tijdens het zien van de film), waarbij je toch met enig argwaan zit te kijken. De film deed zich helaas veel slechter voor dan ik verwacht had en eigenlijk is ook deze film weer te makkelijk weggezet door de regisseur waarbij het concept de film erg sterk houd, en ik daardoor toch met plezier kon kijken. Ook Split weet een heerlijke stempel neer te zetten en maakt meer en deels zijn gevoel wel waar, alleen ik had er een hele andere verwachting bij.

Split begint eigenlijk direct goed, de eerste paar minuten worden al deftig gebruikt om de drie meisjes te ontvoeren en vast te houden. Geen traag of saai begin en hij pakt hem lekker door, waardoor je toch al gauw met de bepaalde personages in aanraking komt. Over de meisjes word weinig informatie gegeven, ze zijn eigenlijk niet echt het doel in deze film. De film draait gewoon om James McAvoy die echt wel een heerlijke rol wegzette als (ten eerste) psychopaat en ten tweede als Dennis, Patricia, Hedwig, The Beast, Kevin Wendell Crumb , Barry , Orwell en Jade. En ik moet zeggen dat ik Hedwig toch wel de leukste vond maar The Beast was ook erg gaaf.

De film Split kent eigenlijk twee verhalen, zo doende de personages volgens het concept ook twee karakters kennen. Dr. Karen Fletcher is daar onder andere onderzoekster naar en gaat achter allerlei theorieën aan. Daar is onder andere James McAvoy met al zijn personages ook een onderdeel van. De dokter onderzoekt hem met haar theorie dat hij twee verschillende gedachtes heeft maar ook allemaal verschillende mensen in zich draagt, zo is The Beast een sterk wezen met nijlpaardenhuid want hij kan kogels, messteken en van alles en nog wat weren, gewoon een beetje onsterfelijk.

Het verhaal is simpel maar kent twee kanten. Toch is het niet moeilijk maar de spanning ontbreekt toch op sommige momenten, het is niet zo dat ik met trillende beentjes naar deze film zat te kijken. James is psychopaat die in zijn gedachten zichzelf voordoet als meerde mensen. Na zijn ontvoeringen (waar de meisjes nog proberen te ontsnappen) stelt hij de meisjes steeds voor aan een bepaalde personage en word daarbij vrijgegeven dat het ‘beest’ voor hun komt. The Beast is onder andere een mindtrekje van James die zichzelf eigenlijk veranderd in een demoon. Toch erg gave beelden toen hij transformeerde en terug rende maar. Hij komt naar de meisjes toe en probeert ze bijna 1 voor 1 op te peuzelen waar hij ook de dokter vermoord.

Eigenlijk kent Split geen spanning, het is nergens echt opbouwend en word eigenlijk best simpel weggelegd aan de zijkant. Toch is Split geen drama om naar te kijken en ik heb me uitstekend vermaakt. Of dit nou een horror is durf ik je niet te zeggen maar, dat doet er niet echt meer aan toe, hij was prima!

3.0*

The SpongeBob SquarePants Movie

Destijds ik deze in de bioscoop heb gezien was ik echt een waanzinnig fan van SpongeBob SquarePants. Ik had een pop, snoepjes, dekbed, kussensloop, posters en de hele dag stond hij aan op Nickelodeon voor SpongeBob.. Toen wij hoorde dat The SpongeBob SquarePants Movie uit kwam zijn we gelijk achter kaarten gegaan en ik heb genoten als kleine Wesley van deze film. Ik vond het een super leuke film, en als ik er zo aan terug denk is het opzich nog steeds een leuke film! Het verhaal was gewoon geinig en het concept was ook leuk.. Heb echt genoten van de film als klein mannetje en kan me nog aardig wat er van herinneren! Gelukkig zag SpongeBob er toen nog normaal uit.

4.0*

Als je van tieten en lekkere wijven houd moet je hem zeker gaan kijken!
Ik zelf begon het beetje saai te vinden naar een tijdje (Het verhaal).

Maar gelukkig, ging Selena Gomez al vroeg tijdig uit de film YES!

3.5* vind ik hem meer dan genoeg waard!

Als we kijken naar dit soort concepten zijn er uiteraard al wel een paar soortgelijke films voor geweest. Dit maal de kans aan de Russen er een leuke variatie van te maken. Waar ik toch als een voorbeeld de Amerikaanse film ‘Life’ er bij wil halen, waar ‘Sputnik’ in mijn ogen toch het dichtste bij wist te komen qua concept. Hoewel die film ook echt spannend en erg interessant wist te worden kon ‘Sputnik’ dit in mijn ogen nergens evenaren en heb ik me wederom laten misleiden door een trailer.

‘Sputnik’ begint uitermate interessant; onderhouden en spannend konden we kennismaken met de ruimtevaart van de Russen. Eenmaal aan land en de alien ‘geboren’ kakte de film onmiddellijk in en moest met een paar horror-momenten (die nergens eng waren) nog wat vaart in de film komen. De film leidt op een bepaalde liefdesverhaal, de peper gaat er uit en de film word beetje bij beetje steeds minder interessant.

De duur is daarmee echt te lang en de film had voor mij ook echt wel twintig minuten korter gekund. Door het weinige actie verveelde ik me snel en kon de film zeker niet aan mijn verwachtingen voldoen. De cast deed het overigens wel erg leuk en zoals ik al zei is de film ontzettend mooi onderhouden, dat leverde toch nog wel een paar leuke momenten en beelden op, dat zeker.

Helaas in mijn ogen een teleurstelling, had hier toch wel echt meer van verwacht zelf. Meer horror momenten en ook met de alien zelf had in mijn ogen toch wat beter gedaan in de film, was interessanter geweest en ook leuker om te zien.

2.0*

Spy

Vandaag dan toch Spy gekeken. De nieuwe komedie film met Jason Statham alleen was Melissa McCarthy de grote ster wat mij betreft ook niet het ergste is van de wereld. Deze meid kan prima acteren en haar grappen kon ik ook waarderen. Zij is toch bij me bekend geworden van de film St. Vincent (2014) waar ik haar acteer werk niet heel erg anders vind. Toch vond ik St. Vincent (2014) iets leuker dan Spy, misschien vind ik haar in de hoofdrol toch ook weer niet zó leuk.

Het verhaal is Spy vond ik prima om te volgen, en het verveelde zeker niet. Het concept vond ik ook erg leuk en ook een mooi concept dus ik hem prima vermaakt daarmee. Het acteer werk van de acteurs was zeker niet verkeerd, vooral de rol van Jason Statham (hoe kan het ook anders) vond ik natuurlijk er leuk. Zijn rol in Snatch. vond ik toch wel wat leuker maar ook in Spy was het niet verkeerd. Prima film en zeker het kijken wel waard!

3.5*

Geinige spionage film die zich afspeelt in het midden-oosten. We volgen Pitt die de rol vertolkt van 'Tom Bishop', een super agent die vast is komen te zitten. Waar de film toch erg leuk begint zakt hij wat af in snelheid en is het uitzetten soms aan de langere kant. Het verhaal was prima te volgen, al is het allemaal niet bijzonder en kenden we het wel. Pitt speelt hier zeker niet op zijn best, maar is natuurlijk over het algemeen aardig overtuigend. Leuke zit om eens gezien te hebben, daar blijft het wel bij.

“For me, this is all the world. There is beauty... there is ugliness... and there is death.”

Ik moest de marathon toch maar even doorzetten, ook al dat de films me eigenlijk steeds minder beginnen te boeien omdat het eigenlijk vrij herhalend is. Er is constant een zelfde versie van de film, we beginnen met wat actie waarna de intro afspeelt en het allemaal wat rustig begint, vaak met bond en een leuke dame samen in één bed. En toch begint het mij wel wat te vervelen, je kan nu voorspellen wat er gebeurd en dat haat ik vaak het meeste aan films.

Toch is ‘The Spy Who Loved Me’ weer een tikkeltje beter als zijn voorgangers. En dat komt voornamelijk door een zeer interessante en leuke schurk die we deze film weer mogen opsporen met ‘James Bond’. Maar ook ‘Roger Moore’ is in een uitstekende vorm, wel wat serieuzer als zijn voorgaande films maar wel weer erg tof en ook de bond dame is weer van goede klasse, prachtige vrouw.

Dus ja, ik heb al om al best genoten met ‘The Spy Who Loved Me’, een fijne ‘Bond’ film en zeker eentje in het betere rijtje van deze franchise.

3.5*