Opinions

The Simpsons Movie

Vanavond zin aan wat komedie. Ondanks dat het niet zo goed gaat hier bij mij (stress) was ik vanavond eerst nog wel in staat om The Purge: Anarchy (2014) te gaan kijken, ik dacht dat mijn moeder deze nog niet gezien had dus ik had gedacht lekker met haar een filmpje te kunnen kijken, helaas had ze hem al wel gezien dus ging ik zelf nog even snel een filmpje opzetten. Ik had persoonlijk geen zin in een actie / sci-fi / horror etc. film. Ik zag The Simpsons Movie nog liggen dus ik heb hem meteen opgezet, uiteraard met heerlijke komische stukjes zoals ik gewend bij van The Simpsons. En uiteraard met de legendarische scene; https://www.youtube.com/watch?v=ovASq1-TfF0.

Het verhaal was erg simpel. Iedereen in Springfield vervuild een bepaald meer, wanneer er iets aangedaan word namelijk; betonblokken langs het meer. Dit helpt echter niet en Homer Simpson ramt er als een malle door wanneer hij de poep dumpt van zijn nieuw binnengehaalde biggetje. Het meertje borrelt op en is nu dodelijk, wanneer er zelfs een eekhoorn in springt word het een soort van mutatie. De U.S. government besluit hierop een enorme koepel over springfield te plaatsen zodat deze mutanten niet kunnen ontsnappen. Homer word als schuldig bevonden en ontsnapt met zijn familie, hij gaat naar Alaska waar hij alles op alles zet om Springfield te behouden .

Er komen echt heel veel komische scenes in voor maar, ook hele oude bekende. Zo heb je homer die na een tijdje met een sloopkogel maggie en de kids wil redden uit een transport bus, ik kan me nog goed herinneren dat ik dit vroeger ook altijd als spelletje speelde via Funnygames, volgens mij heette dat zo. Ah, erg mooi! Ook het Under the Dome gevoel komt hier toch weer terug (TV programma). Het verhaal was simpel, het concept was geinig. Leuke film om even op de avond te zien.

3.5*

Sinister

Ik ben zo'n type die graag met een kameraad (Hij ook met mij) naar horror en thriller films wil kijken.. Hiervan kwamen wij laatst Sinister tegen en hij zei direct al tegen mij: "Deze lijkt mij eng". Ik geloofde er niet veel van dus we hebben de film meteen aangezet. Wat blijkt, hij is wel degelijk erg spannend... Je zit echt wel met hartkloppingen naar de film te kijken.. Het werd me kameraad teveel waarna hij vroeg "Is het erg als ik op mijn mobiel ga? Ik vind hem te eng". Achja, dat maakt mij dan wel aan het lachen haha! Ik moet zeggen, ik word niet snel meer bang van bovennatuurlijke films. Onderandere geesten en noem zo maar op. Maar Sinister had iets bij zich, waardoor je wel degelijk even recht op je stoel zit... Vooral de video banden waren niet echt plezierig om naar te kijken haha! Ethan Hawke speelt in veel films... En elke keer als ik hem langs zie komen moet ik meteen weer aan deze film denken !! Ik moet ik eerlijk zeggen dat IK dit zijn beste film vind. Een aanrader als je even een lekkere spannende avond wilt maken!

4.0*

Sinister 2

Vanavond dan toch deze film maar bezocht in de JT bioscoop te Deventer. Sinister is altijd al één van mijn favoriete horror / thriller films en behoord zeker als nummer twee van mijn engste horror / thriller film. Ik vond toch wel dat Sinister 2 daar moeilijk bij kon komen. Ik heb me eigen niet alleen geregd aan het feit dat de zaal zo onrustig en luidruchtig was maar ook de "boogyman" werd te veel naar voren gehaald. Wat je bij Sinister één namelijk mooi naar voren zag komen is de duisternis van de "boogyman", uit het niets was die even zicht baar maar ook niet langer. Nu stond de beste man bijna overal en was voor langere tijd te zien, ja dat vond ik dan toch wel een beetje jammer. Ook vond ik dat dit deel minder puzzel stukjes in zich had gestopt, het werd allemaal te makkelijk over gebracht en bij Sinister was dit naar mijn mening wel iets anders.

Deze twee minpunten willen zeker niet aangeven dat ik mij heb verveeld. De film bevat een iets simpel verhaal maar het concept is zeker niet verkeerd. Met hier en daar wat goede schrikmomenten die je toch weer rechtop in je stond liet zitten was het allemaal toch nog prima te verteren. En uiteraard zagen de zelf gemaakte filmpjes van de kids er zeker niet slecht uit, ook dit was best wel gruwel waardoor je ook hierdoor even goed zat te kijken. Mocht de zaal dan misschien wel wat in de weg hebben gezeten (Schreeuwende meiden omdat tegen hun stoel aan werd getrapt want ze deden iets, midden onder de film foto's maken en noem zo maar op) heb ik me prima vermaakt. Alleen, bij deel drie kijk ik hem niet meer in de bioscoop, daar werd het deel iets te slap voor. Het acteerwerk is trouwens ook niet slecht, goed dat de hulpsherrif terug kwam en de jongens deden het ook goed. Prima vermaakt!

3.0*

"You know something? Maybe once a week, I wake up paralyzed reliving that night. But before the sun went down, I think that was the best day of my life. Was it like that for you?"

"No doubt about it. Last time I seen my brother. Last time I seen the sun. And just for a few hours, we was free."

Geen horrorfilm, maar wel echt heel vermakelijk. Dankzij die horror tags en alles wat iedereen om mij heen heeft zitten vertellen ben ik daar wel echt van uit gegaan, maar met een beetje bloed en heel cool ogende vampieren kom je snel van de koude kermis thuis als je echt een knaller van een vampieren film vol met gore verwacht, wat ik helaas wel deed.

De film opent vrij hard, waar Coogler vooral wil laten zien wat de eindstand is voor wat er nog allemaal gaat komen. Hij wind er voor de rest geen doeken om, en kiest er voor na een vrij bombastisch en misschien wat vreemd begin toch terug te gaan naar wat het verhaal moet worden. Waar ik een beetje mee vast liep overigens, omdat Coogler er best een hele tijd voor neemt om dit zo rustig mogelijk en duidelijk mogelijk te doen. Tuurlijk kent de film ook daarin de nodige referenties naar het slavernijverleden en wordt ook hier de witte man geportretteerd als de boosdoener in veel zaken. Ik ben er allang blij mee dat Coogler het niet overdreven veel toevoegd, wat waarschijnlijk volgens sommigen wel zo zou zijn, maar de waarheid van het verleden kan nogal hard zijn; ook in een fictief verhaal.

Uiteindelijk gaat de film door naar dat gene waar we allemaal voor zitten te kijken; vampieren. Niet te overdreven, wel heel vet. Een fantasie aspect aan deze monsters is heel leuk toegevoegd, en ik vond het best goed gemaakt. Zoals ik al zei; de film wordt bloederig, maar is nergens extreem vies. Zo houdt Coogler het toch kijk baar voor ook de doorsnee horror kijkers, en zelfs de die-hards komen dan alsnog niks te kort. Wat precies het doel van het verhaal was heb ik even gemist, in mijn ogen deed dat er ook niet echt toe.

Inderdaad erg fraaie muzikale intermezzo's die de film de nodige sfeer toedienen, die zelfs zo nu en dan nogal duister konden worden. Maar het brengt echt sfeer, en maakt het ook leuk om te kijken. Normaal gesproken ben ik daar niet echt een fan van, nu kon ik het wel behappen.

Uiteindelijk is dit gewoon echt een hele coole film. Zoals ik al zei; de vampieren zien er echt verschrikkelijk vet uit, daar kan menig horrorfilm nog het nodige van leren. Michael B. Jordan deed het overigens ook heel leuk met zijn dubbel rol, iets wat ik totaal heb gemist. Ik snap de nodige hype omtrent deze film wel echt, want de film heeft duidelijk veel indruk gemaakt op mij en mijn vrienden. En dat is wel echt nodig geweest!

Ter gelegenheid van de intocht van Sinterklaas vandaag heb ik besloten om de film ‘Sint’ weer op te zetten (ik merkte dat ik hem nog weer eens moest herzien en ik er nog geen mening op had) maar, de herziening is me eigenlijk best tegengevallen en ik denk dat ik de film te vaak heb gezien (hij is nou altijd wel een keer in de decembermaand opgezet door mij). Toch weet Dick Maas hier een redelijk, Nederlands horrorfilmpje neer te zetten die je zo zeer niet als horror mag beschrijven maar meer als Actie/Thriller of misschien dat nog niet eens, maak er maar gewoon een komedie film van. Deze film weet helaas geen indruk achter te laten en is in veel gevallen niet speciaal, vaak saai en oninteressant. Sint is niet meer zoals het ‘vroeger’ voor mij was, jammer.

De film valt eigenlijk reuze mee qua inhoud. Hij heeft een geinig verhaaltje dit gaat over de enge ‘Niklas’ die in de middeleeuwen dorpen plundert en mensen uitmoord voor spullen. Het dorp waar hij was ging zich tegen hem bekeren en stak vervolgens de boot in de fik. Hierbij kwam Niklas om het leven maar op 5 december kwam hij tot leven (dan moest het wel volle maan zijn). Daarna zien we een boeren familie waar Niklas toeslaat, nogal onnodige scéne voor mij. En dan zien we Amsterdam in het heden die vecht tegen Niklas.

Daarnaast volgen we verschillende mensen in Amsterdam. Een agent die heilig gelooft in Nikas en hem wil pakken, een groep vriendinnen en Frank die later opgepakt word. Het blijkt dat zijn ex-vriendin is vermoord en zijn pieten vrienden waren ook vermoord dus er werd een duidelijk band gemaakt met hem. Hij is het niet en zet alles op alles om zijn tegendeel te bewijzen en Niklas terug te pakken (te vermoorden).

Nee, deze nogal softe Nederlandse horrorfilm vond ik niet echt wat en ik moet eerlijk zeggen dat Dick hiermee de mist in is gegaan. Leuke details waren er wel of opvallend heden (zo zat de dame in het begin Flodder te kijken met de aflevering waar Johnny en Kees pieten waren en als ze de afstandsbediening neergooit zien we een Veronica magazine liggen) maar daar blijft het dan ook vrijwel bij. Ik verlaag mijn stem.

2.0*

"Vengeance is golden.”

Ik denk dat ik het beeld volg van de meeste kijkers hier. Sisu is een vermakelijke film, die over-de-top is (wat je ook verwacht als je de film begint) en echt lekker grof is op momenten maar; ik had er toch wel echt een stukje meer van verwacht. Toch is het wel echt genieten hoor, en je mag het eigenlijk wel verwachten van deze film. Het is simpel, het is vermakelijk en het is vooral erg droog maar, er had ook veel meer uitgehaald kunnen worden. Dat men zegt dat het de ‘John Wick’ is in de tweede wereldoorlog hebben deels gelijk. Die films zijn in mijn ogen wel echt een heel stuk beter, deze film is dan nog echt wel mild te noemen hoor.

De film begint vrij rustig, met eigenlijk een kennismaking tussen ons de kijkers en ‘Aatami Korpi’ en de daarbij aankomende setting. De tweede wereldoorlog in Finland, iets waar we de maatschappij en de hele wereld eigenlijk maar weinig over horen maar, een strijd wat wel degelijk hard uitgevochten werd. Het eerste hoofdstuk is daardoor ook misschien nogal traag, waardoor de film geen klappende opener krijgt wat ik juist misschien wel had verwacht. De film kiest daarvoor voor een vrij rustigere opener, wat ik wel kon waarderen maar wat ik zeker niet had verwacht. Het is overigens wel direct het verhaal wat we volgen, of althans waar de film uiteindelijk over gaat. Aatami is namelijk een goudzoeker en heeft een hele grote rots goud gevonden in de grond die hij nu wil terugbrengen naar de bank om zijn geld te krijgen. Onderweg komt hij de death squad van Bruno tegen, die opweg waren na een hele berg lijken achter te laten. Ze laten Aatami eerst doorgaan nadat er vijf soldaten hem tegenhouden en het goud ontdekken, en hem ook willen vermoorden. Hij pakt ze op een groffe maar mooie manier aan, en Bruno gaat nu op jacht om Aatami te pakken en zijn goud maar, komt erachter dat hij hiermee een grote fout begaat.

De cast is vrijwel onbekend, althans voor mij helemaal. Het is niet zo dat ik het heel erg vind verder, zo vond ik ‘Aksel Hennie’ als Bruno aardig geslaagd, zijn blik in dat officierenpak vond ik vrij geslaagd. Het stoorde me enkel dat de Duitsers geen Duits praten. Dat is dan toch wel weer een smet op hun rol, waarvan ik toch wel echt wat terugdeinsde. Na een tijdje leerde je er overigens wel aan wennen, en ach deze hele film was lekker over-de-top dus het was ook niet echt heel serieus te nemen verder. En uiteraard ‘Jorma Tommila’ als Aatami vond ik een fijne rol, weinig woorden maar een serieuze en goeie blik hielpen veel.

De actie is, tja, heel vermakelijk. Ik vond bijvoorbeeld de mijnenscene het leukste, waar ik ook wel het meeste mee heb vermaakt. Bijvoorbeeld hoe hij zijn schild naar een soldaat gooit met daarop een mijn en die man daardoor helemaal uit elkaar knalt zijn leuke momenten in deze film. Helaas is het veelste weinig, ik had verwacht dat Aatami door slagvelden heen zou werken en de ene soldaat na de andere soldaat helemaal zou afmaken, wat deels gebeurt maar op een heel laag pitje, waardoor de film in mijn ogen echt niet tot zijn recht valt om zich naast John Wick te zetten.

Dus ja het was allemaal heel erg vermakelijk, vooral erg verzorgd. De film oogt leuk gedetailleerd, en er werd wel het nodige gedaan om de Nazi's ook op Nazi's te laten lijken. Zo vond ik het wel mooi dat de armband van waarschijnlijk die officier, over de loop van het geweer zat, kleine detail maar erg leuk. Het was zeker een vermakelijke zit, en met ander halfuur duurt het nergens te lang. Hoewel de film een saaie opbouw kende, en een beetje een nietszeggend einde, was het allemaal wel heel vermakelijk. Leuke film voor tussendoor, en wellicht voor herhaling vatbaar.

"You are going to buried in the frozen ground... like the rest of your family."

Toen dit tweede deel vorig jaar werd aangekondigd was ik echt heel erg benieuwd, en ook behoorlijk enthousiast. Het eerste deel heeft me destijds behoorlijk vermaakt, en in de herziening van de laatste keer is de film me alleen maar beter bevallen. John Wick van Finland is terug, Sisu is ook in dit tweede deel gewoon een knalharde actiekraker die eigenlijk overal een schepje bovenop doet; en toch is het niet beter als zijn voorganger. Helander komt echt met een berg aan extreme actiescenes, waar Sisu natuurlijk bijna geen schrammetje krijgt. Het stuk waarom Sisu nou precies zo boos wordt om een hele Russisch peloton te vermoorden is me eigenlijk nooit duidelijk geworden. Maar toch blijft het wel heel vermakelijk om te zien, uiteraard vooral de hoeveelheid bloed wat we zien, maar ook een tank die een frontflip doet, het kan allemaal niet gek genoeg!

Wat een heerlijke herziening was dit weer. Ik heb de film sowieso al wel meer dan vijf keer gezien maar op één of andere manier heb ik er nooit een bericht voor achter gelaten, echt zonde vond ik het niet want dat gaf me vandaag mooi de kans om de film opnieuw te gaan kijken en ik heb uitermate genoten, zo erg zelfs dat ik de films misschien een tikkeltje leuker vond als vroeger zelfs. De film duurt helemaal niet lang waar ik al blij genoeg mee ben en ik denk, voor dat de film ook maar ergens langdradig kon worden, dat de tijdsduur van deze film uitstekend is. Ja, ik ben een fan van ‘The Sixth Sense’.

“Hey, come on! I'll show you where my dad keeps his gun. Come on!”

Met name de cast stond mij best erg aan. Ik ben altijd al wel een lichtgevoelige fan voor Bruce Willis geweest en ik vind hem in bijna alle films wel goed en leuk spelen. Ook met deze film wist Willis mij weer prima te vermaken met zijn acteerkunsten, en hij had me vaak goed te pakken, hield mij vast en interesseerde mij erg veel met zijn rol. Ook Haley Joel Osment deed het naar mijn mening best leuk en ondanks dat het een kind acteur is wat ik normaal nooit echt bijzonder vind vond ik zijn rol als Cole wel erg geslaagd en heb ik er misschien nog wel eens van genoten ook. Voor de rest deed Toni Collette het ook leuk als Lynn (de moeder van Cole) en de rest van de cast is ook prima alleen daar hoef ik niet zoveel over kwijt, waren merendeels wat kleinere rollen.

De setting is leuk maar word nergens héél bijzonder. Een paar standaard locaties die het naar mijn mening niet bepaald eng gingen maken. Echter hebben ze aardig wat mooie effecten gebruikt in de film, hoe onder andere de jongen er uit zag die begon over het geweer van zijn vader met het gat achter in zijn hoofd, lekker nasty maar niet bepaald eng. Of de vrouw die zichzelf verbrand had, en wat ik persoonlijk ‘vroeger’ echt eng vond om te zien waren de hangende mensen, nu allemaal leuke toevoegingen maar echt eng is het niet meer.

Je leeft je wel in het spel van de acteurs, en dat is iets wat ik heel erg positief vond in deze film. Je werd zelf lichtelijk verdrietig als de mensen pijn hadden of bang, en de angst werd eerder door de acteurs overgebracht dan de beelden. Dit zelfde geld voor blijdschap en noem zo maar op, er werd een ontzettend fijne sfeer gecreëerd waar ik echt over te spreken ben en wat me echt geraakt heeft.

“I see dead people”
“Walking around like regular people. They don't see each other. They only see what they want to see. They don't know they're dead.”

Ik vond het verhaal persoonlijk best mooi, beetje op verdeeld in wat mooie hoofdstukken. We beginnen bij het begin (dat is duidelijk) waar we Malcolm Crowe samen met zijn vriendin Anne zien die na een leuke avond richting bed vertrekken en daar een ontdekking doen: er is iemand het huis binnen gekomen die er niet hoort, dit is een oud patiënt van Malcolm die het niet eens was met de werkwijze wat Malcolm geleverd heeft. De beste man schiet Malcolm neer en vervolgens zichzelf waarna we een tijd sprong maken naar een paar maanden later waar we de kleine Cole ontmoeten, een nieuwe patiënt van Malcolm.

We komen er een beetje achter waar Cole aan lijd, hij ziet namelijk de dode mensen maar wil dit niet vertellen. We krijgen vaak genoeg hints in de film te zien die daar naar toe leiden, zie maar dat de keukenkastjes allemaal open staan of de krabben die hij krijgt. Als hij in een hok gestopt word door twee jochies en hier vervolgens niet goed uit komt komt Cole met de waarheid tegen over Malcolm (dat hij geesten ziet). Vanaf dat moment zien wij ze ook en word de film wat spannender.

Na mate het traject loopt om Cole te helpen lukt Malcolm dat beetje bij beetje maar zijn thuis situatie verbeterd niet, zijn vrouw eet constant alleen en elke keer als hij er is krijgt ze het kouder, dit zijn al aardige hints naar de plottwist: Malcolm is doodgeschoten maar zoals Cole al zei, de geesten weten dit zelf niet en denken dat ze nog functioneren en leven als normale mensen. Ook Malcolm is dit en dacht constant dat hij nog gewoon leefde zoals voorheen wat dus totaal niet zo is, heerlijk om te kijken en vooral om te volgen. Het verhaal blijft mij constant vast houden en daar ben ik best over te spreken.

Al om al, heerlijke thriller film waarbij Willis weer een perfecte rol heeft vervuld. Ik verhoog met een halve punt. Er zit toch dusdanige jeugdsentiment aan en ik heb weer een heerlijke zit gehad!

4.5*

Skyfall

Ik wist nog wel dat in 2012 er een heel gedoe was om Skyfall. Niet dat de film in het verkeerde keelgat was geschoten maar, een nieuwe Bond film. Dat is voor veel mensen best wel leuk nieuws. Ook deze zag ik op de USB stick staan en heb hem meteen aangezet. Ik moet zeggen dat ik de film soms best vond tegenvallen. Het stuk dat hij van de brug viel, bah! Dat vind ik net iets te. Maar dit wil niet zeggen dat ik de film saai vind. Aan actie en spanning heb je grnoeg.

Het verhaal sleept je goed mee. Liegen en moedigheid is ook hier weer te zien. Ik vond het verhaal ook niet saai dus ik heb me prima vermaakt. Ook het concept was erg leuk waardoor ik weer een leuke film ervaring beleefde!

3.5*

Het tragische verhaal van een in Denemarken afspelend event. Iets in de tweede wereldoorlog waar ik mij nog totaal niet in had verdiept, sowieso ken ik geen tot nauwelijks oorlogsverhalen en events uit dat land. Het opent zeker je ogen, nu ook wat er afspeelt daar het in het oosten van Europa waar deze gebeurtenissen wederom dagelijkse bezigheden zijn, en dat is in- en intriest. Toen deze film was aangekondigd was ik eigenlijk best geïnteresseerd in deze titel, zeker ben ik altijd geïnteresseerd in films van de tweede wereldoorlog. Met toch een vrij hoge verwachting heb ik deze film aangezet, en ik moet zeggen dat je achteraf niet geheel teleurgesteld wordt, al had ik er misschien iéts meer van verwacht dan wat uiteindelijk de uitkomst is geweest.

Dat komt omdat de film nogal chaotisch weet te starten, je wordt door ‘Bornedal’ voor de leeuwen gegooid en daar moet je het mee doen, en komt zo in aanraking tot zowel elke hoofdpersonage in een warrig script. Toch opent ‘Bornedal’ met een spektakel, waar we zien hoe een auto met drie vrouwen (komend van een bruiloft) aan gort wordt geschoten door een vliegtuig, wat later de Britten bleken te zijn. Hier weet ‘Bornedal’ al wat punten te scoren maar, ook een verwachtingspatroon neer te leggen die hij eigenlijk niet na weet te komen. Met zo’n hoog geweldsgraad had ik dat ook verwacht door de film heen, wat eigenlijk vrij rustig bleef maar, wel erg interessant.

Het verhaal, is zoals ik al zei best interessant. We volgen in het verhaal namelijk een school waar een x aantal kinderen worden opgeleid door nonnen, waar één non of lerares (ik weet niet hoe ik ze mag of moet noemen in deze situaties) aardig het randje op zoekt en er steeds meer achterkomt dat het geloof niets waard was, door haarzelf zweepslagen te geven en een kleine relatie te beginnen met een soldaat van de HIPO. En uiteraard wordt hier het militaire event ‘Operation Carthage’ waar de Britse luchtmacht in samenwerking met toen nog de koloniën Australië en Nieuw-Zeeland het gebouw en het hoofdkwartier van de Duitse ‘Gestapo’ in ‘Kopenhagen’ wouden bomanderen. Hier wordt het ‘Shellhus’ aangevallen maar omdat er een vliegtuig neerstort denken de vliegers dat het ‘Institut Jeanne d'Arc’ het doelwit is en daarna wordt deze school vol met kinderen aangevallen. Hier werden helaas en maar liefst 86 kinderen en 18 volwassen van het leven ontnomen, wat als ik het zo lees wordt weggestopt als ‘Colletaral Damage’..

Toch, weet de film na een tijdje wat traag te voelen, is de verboden liefde tussen de non en ‘Fredrik’ gespeeld door ‘Alex Høgh Andersen’ (die ik uiteraard ken van mijn favoriete serie ‘Vikings’) toch erg slap en valt de CGI ontzettend tegen. Dat het een waargebeurd verhaal is, hielp deze film echt en ook het tragische gebeuren, maar daar moet je eerst een hele hap film voor weg kanen om vervolgens op het einde met alle spanning en actie te zitten. Ik had het verdeeld mooier gevonden, waar we toch minder gezeur aan de voorkant zien, en ook wat meer mee krijgen van de afloop van dit alles…

"Vaya con Dios, you son of a bitch!”

Inderdaad, duidelijk een film gemaakt door en voor nerds. De Skyline trilogie is bij mij toch vanzelf in het kijklijstje gekomen, ik kan dit soort alien-invasion films best erg waarderen en vind het altijd heel leuk om te zien. Dat deze film gemaakt is met een onwijs laag budget boeit mij vrij weinig, aangezien het er nog best goed uitzag allemaal. Wel heb ik deze film franchise een rang omlaag geplaatst, en staan ze nu in het lijstje om te kijken terwijl ik wandel, en je raadt het al; ik sta deze week veel op de loopband waardoor ik deze films dus makkelijk kan kijken. Wel een klein foutje gemaakt daar waar ik deel drie dus als eerste heb opgezet en die verwarde met deze film (er is dan ook alleen de letter S toegevoegd). Dat deel en deel twee zullen morgen volgen, aangezien ik dus al wel begonnen ben aan drie (en zelfs bijna af had gekeken).

Goed, de combinatie Colin en Greg Strause schrok mij eerlijk gezegd wel een beetje af. Deze twee mannen staan ook bekend om de onwijs slechte ‘AVPR: Aliens vs Predator - Requiem’, je kon hier dus gewoon geen hoge verwachtingen bij hebben. En blijkbaar hebben sommigen dat wel gehad, aangezien de film onwijs erg naar beneden is gestemd; totaal niet nodig! Want deze film vond ik met vlagen toch wel echt een heel stuk beter dan die Aliens film hoor. CGI-wijs (zoals ik al zei) ziet er best puik uit en wist me zeker te overtuigen, wat ook wel had gemoeten hoor bij deze film.

Verhaalgewijs is het allemaal niet héél boeiend verder. Voornamelijk ook een vrij saaie setting, want het speelt zich veelal af in het appartement/pent house. Wanneer er dus eerst vreemde lichten op de aarde landen worden mensen gehypnotiseerd en ook zelfs deels aan gestast door het licht. Waarnaar de volgende dag ook de aanval op de aarde plaatst vindt waar dus de mensheid het doel is geworden van deze invasie, die dus ook niet meer zeker zijn van hun leven. Op zich best leuke survivalfilm daardoor.

Veel meer valt er ook niet echt over te vertellen verder. Lijkt me allemaal vrij simpel wat er zich afspeelt maar het is allemaal gewoon erg vermakelijk. Ik heb er in ieder geval best van kunnen genieten, al zal ik deze ook niet snel kijken tijdens een lekker avondje filmkijken maar, zoals ik nu ook deed: op de loopband in de ochtend.

"Her powers freed every pilot on earth, reuniting families, and creating new ones. Over the next ten years, Rose and her brother turned to tide.”

Het derde deel van de franchise en ik moet zeggen dat ik me in het begin aardig heb vermaakt. Dit komt overigens omdat ik de verkeerde film aandrukte, en dacht dat dit dus de film ‘Skyline’ aan het kijken was, dat is het eerste deel van deze franchise maar, het bleek dus deel drie te zijn; ik vond het in het begin al zo raar, want je zag totaal niks over de aanval op aarde, lol. Goed, daar kwam ik gelukkig op tijd achter dus ook deze net zoals het tweede deel vanmiddag rustig afgekeken en ik moet zeggen dat het een tikkeltje beter was dan het tweede deel.

Maar, met tikkeltje beter doel ik eigenlijk alleen maar op de CGI, die vond ik wederom echt best goed in deze film. Het tweede deel kende namelijk op het einde nogal een afrafeling maar het zag er hier best strak uit. In dit derde deel gaan we eigenlijk over naar Rose Corley, die je in deel twee (dan wel nogal cliché) geboren ziet worden in het ruimteschip, moet je na gaan, ben je net geboren en dan de eerste die je ziet is Frank Grillo, lol. Rose blijkt speciale krachten te hebben om samen te kunnen werken met de aliens, en wordt dan ook op missie gestuurd.

Het script is allemaal niet heel bijzonder, het verhaal is op zich wel leuk maar zoals ik al zei; onwijs cliché, en dan weet de CGI de film echt niet meer te redden hoor. Maar zoals ik ook al eerder zei, het kijkt toch nog best vermakelijk weg en echt verveeld heb ik me niet, en ook niet vanmiddag toen ik hem afkeek. Toch vind ik het nog wel onnodig om er een vierde deel bij aan te plakken, het is nu ook wel mooi geweest. Met dit derde deel wisten ze me in ieder geval toch wel te vermaken, en vond ik zelfs een tikkeltje beter dan het tweede deel. Die aliens in die grot was op zich ook heel vet, leuk bedacht en voegt ook wat toe aan de film.

Het is dan wel een B-franchise maar, eigenlijk vond ik het allemaal zo slecht nog niet. Zo goed als deel één vind ik beide vervolgfilms overigens niet, want deel één was gewoon puur vermaak, en nogal hersenloos. Daar waar toch nog proberen door te gaan met het nogal onzinnige verhaal. Goed, het zijn keuzes. Al was één film in de Skyline franchise ook wel genoeg geweest .

“If you can't fix it with duct tape... you ain't using enough duct tape.”

Een typische Johnson blockbuster, word dat nu een ding? Ik denk dat Johnson wel de Schwarzenegger van deze tijd is, een gespierde bunk die eigenlijk iedereen voor z’n kloten schiet en zelf er met een paar schrammen van af komt. Ook ‘Skyscraper’ mag zich in dit lijstje voegen. Ik zelf heb gewoon heerlijke genoten met een verstand op nul dan wil dat nog wel eens lukken.

Het stelt allemaal niet veel voor. Johnson is een ex-marinier die werkzaam is voor de F.B.I. Tijdens een klus raakt hij verzeild met een zelfbomber die er voor zorgt dat hij een been kwijt raakt. Hij gaat vervolgens aan het werk in een grote toren als security(?) waarna de toren aangevallen word en de familie van Johnson er nog in zit. Hij zet alles op alles om zijn familie en de toren te redden.

Tja, en dan krijg je alles wel te zien wat je verwacht. Johnson die met een nepbeen over een kraan weet te rennen en zo het gebouw in springt, aan het gebouw hangt aan een dun touwtje en noem zo maar op wat allemaal volgt. Het is vrij cliché, lekker doorsnee maar wel gewoon prima uit te zitten. De film duurt nergens te lang en is vrij snel afgelopen zonder te veel poes pas, een prima film om je te vermaken op een avondje, niks bijzonders.

3.0*

“We're not giving ourselves up. If we do that, we're as good as dead. I'd rather drown.”

Door de horrormaand die vorige maand verliep heb ik deze film niet gezien tot vandaag. Dat kwam dus puur omdat ik vorige maand alleen maar horrorfilms wou kijken, dus moest deze even wachten. Wat ik wel op de planning had was dat ik (nu dat voorbij is) de films in ga halen en ‘De slag om de Schelde’ valt daar ook onder, een film die vorige maand is toegevoegd aan ‘Netflix’ en die ik al erg graag wou zien toen deze in de bioscoop draaide. Helaas waren er veel negatieve berichten over deze film, gelukkig niet zoveel als de positieve berichten maar het waren er alsnog wel een hoop. Dit deed me toch wel wat twijfelen of dit nou wel zo’n perfecte film was waar ik op had gehoopt, zeker na het zien van de trailer.

En ook ik moet eerlijk toegeven dat de film wellicht de slag als hoofdonderwerp heeft, de film erg veel bij verhalen kent en zich maar weinig tot het hoofdonderwerp richt. Haal ‘Wikipedia’ erbij en je leest het gehele verhaal wat ik ook verwachtte bij deze film. ‘De slag om de Schelde’ staat namelijk bekend als de grootste operatie die wij als Nederland hebben gekend op ons grondgebied, een belangrijk stukje overname wat essentieel blijkt te zijn voor de rest van de oorlog, voornamelijk het aanvoeren van nieuwe materialen, voedingswaren, kledij en noem zo maar op via de haven van Antwerpen, die de doorvaart kent door de Schelde (destijds, geen idee of dat nog steeds zo is).

Ik had dus gehoopt dat ‘Matthijs van Heijningen Jr.’ ervoor zou kiezen dit veel meer in beeld te brengen. Zodat het ook overkwam als de ‘grootste’ operatie die wij hebben gekend, met een heftige veldslag en belangrijke offensieven, zoals ik mag quoten uit de Wikipedia zouden er vijf weken lang enkel van de moeilijkste gevechten van de hele oorlog hebben plaatsgevonden met amfibische landingen en aanvallen over open terrein. Wat wij te zien krijgen is alleen een aanval over een povere dijk die enigszins spectaculair was maar duidelijk niks van de boven genoemde dingen bevatte.

Ik moest mijn hoop en verwachtingen bijtrekken, en kreeg een dan toch nog steeds best aardige tweede wereldoorlog film voorgeschoteld. We volgen in deze film drie personages die allen een eigenweg wandelen door de oorlog. ‘Bill’, een Engelse soldaat die uiteraard voor de geallieerden uit komt. ‘Marinus’ als een Nederlander die zich vrijwillig heeft opgegeven bij de Duitse ‘Wehrmacht’ (meende ik) en dan ‘Teuntje’, dochter van een Nederlandse dokter die voor de Duitsers werkt en zus van ‘Dirk’, die in het verzet zit waar ‘Teuntje zich later ook bij voegt. Erg leuk gedaan dat deze personen steeds stukje voor stukje naar elkaar komen en op het einde ook alle drie bij elkaar zijn, wetende wat hun achtergrond is en wat ze allemaal al hebben meegemaakt.

Met een budget van 14 miljoen weet ‘van Heijningen’ toch wel een mooi werkje neer te zetten, die op zijn duur spannend wist te worden met leuke en goede actiescènes. De cast was erg goed, en acteerden allemaal eigenlijk best goed. Voor mij staken ‘Gijs Blom’ en ‘Susan Radder’ toch wel boven de rest uit, die deden het beiden superleuk. Ook wel een geinig feitje, is dat we in de film een Oberst hebben genaamd ‘Berghof’, gespeeld door ‘Justus von Dohnányi’. Nou weet ik niet of ze het expres hebben gedaan of dat het puur toeval is maar, ‘Berghof’ is ook de naam van het huis van ‘Adolf Hitler’ geweest. ‘Berghof’ staat op de ‘Obersalzberg’. Dit was ook wel bekend als het ‘Adelaarsnest’. Een plek wat ik graag nog eens zou willen bezoeken in mijn leven. Overigens ook een erg goede rol van ‘Justus’, als een minachtende Duitse leider.

Qua actie is er ook niet al te veel te klagen, en ik vond de meeste strijden toch wel aardig in beeld gebracht en ook goed om te volgen, met mooie ogen voor details. Het klopt dat ik ook het gevoel had dat sommige actie scenes er puur tussen zijn gedrukt om het verhaal wat op te scherpen en ons kijkers wakker te houden, het waren gelukkig wel essentiële onderdelen voor de drie verhaallijnen. ’Marinus’ die vanuit het oostfront naar een kantoorbaan in Nederland wordt geleidt door een andere Duitse soldaat en ‘Bill’ die neerstort met zijn zweefvliegtuig als hij samen met zijn bemanning onderweg waren naar ‘Arnhem’.

Ik heb dan toch wel erg genoten van deze nieuwe oorlog’s film van Nederlandse bodem, overigens vaak de enigste films die ik leuk vind uit onze eigen land. Het Hollywood gehalte was aanwezig, helaas dat het budget gewoon te laag was en dat was soms helaas ook te zien want ik denk dat ‘van Heijningen’ er anders wel meer uit had gehaald. Wellicht dat mijn autistische trekjes over de geschiedenis me soms wat in de weg stond, het maakte nog geen slechte film. Prima om te gaan kijken op de zondagavond, informatief niet heel bijzonder maar kijkt zeker goed weg, nergens een inkakker.

3.5*

“Podge. There is a dog outside.”

Toen deze film werd aangekondigd, of ook wel toen hij een beetje in de media verscheen had ik erg veel zin. Het duo Simon Pegg en Nick Frost wist me al zeker met twee films erg te vermaken, en zijn samen ook wel vaker op het beeld verschenen. Deze film leek er veel van te hebben weer deze twee heren als ‘hoofdpersonages’ te laten bloeien maar inderdaad, achteraf kreeg de film meer weg van een ordinaire tienerfilm dan wat ik er van had verwacht.

En de geruchten deinst er niet van terug want, het eerste uurtje ongeveer vertoond de film echt héél veel weg van een kinderfilm. Een typische ‘high school’, dan wel niet in Engeland maar wat er alle schijn van had als cult weg gezet te worden, nieuwe leerlingen en een duister verhaal. Ook vaak genoeg vermakelijke momenten te vinden maar soms een best op gezette komedie die te houterig en te geforceerd over kwam.

En dan blijken Simon Pegg en Nick Frost helemaal geen bijzondere rol te hebben. Pegg is een bepaalde leraar van de school die met een bepaalde liefdesverdriet zit opgescheept omdat zijn ‘Audrey’ zich in een ander land begaf en dan hebben we ‘Frost’ die zich beweegt als een hippie die het zogenaamde ‘Fracken’ tegen wou gaan en de conrector wou ‘exposen’ maar tegelijkertijd high werd van de paddenstoelen. Het is wel leuk, en zeker een geinig bijrolletje van beiden heren waar ze zeker hun energie in vrij konden laten en de film toch zover mogelijk konden mee dragen, toch had ik ze wel in een ware hoofdrol gezien.

De verantwoordelijkheid, of ook wel het meesleuren van de film word nu merendeels in de handen gelegd van ‘Finn Cole’. ‘Cole’ die ik voornamelijk ken uit de hit-serie ‘Peaky Blinders’ deed het overigens ook erg leuk in deze film. Zelf vond ik ook ‘Hermione Corfield’ het leuk doen en echt een waar mooie dame om te zien. Beiden speelden ze een leuke rol. Voor de rest kende de film verder een groepje die de film lieten rollen, dus ‘Cole’ stond er ook niet helemaal alleen voor.

Het verhaal was leuk en werd op een gegeven moment ook echt spannend. Waar we de school volgen en de leerlingen die een verbod hebben om in de bossen te gaan. Dit verbod blijkt te lopen aangezien er mensen bezig zijn met het zogenaamd ‘Fracken’ wat blijkbaar een bepaalde aardgas blijkt te zijn. Echter ontstaat er een sinkhole en word de film wat grimmiger tot er op een moment bepaalde monster uit dit gat komen kruipen, die erg veel weg hadden van honden. De tieners moeten zich vervolgens een weg banen door de vijanden om deze uit te schakelen die vervolgens wel erg gemakkelijk verslagen worden.

De actie komt veelte laat in de film, en daardoor is het soms lastig om hier ook geïnteresseerd naar te blijven kijken. Toch kent de film de nodige bloed en houdt ‘Crispian Mills’ zich zeker weten niet in. Ledematen en hoofden die van de rompen af worden getrokken door deze wezens en een hele lading bloed wat rond spuit. Het had eerder gemogen zodat de film nog enigszins interessant bleef de gehele tijd door.

Dus helaas toch anders dan ik had verwacht en had gehoopt. De film wist zeker op het einde nog een beetje de verwachtingen te behalen maar over het algemeen is het te rustig en te kinderlijk. Hoewel ik erg twijfel over de bepaalde cijfer weet ik wel dat de zit soms wel erg moeilijk was en vond ik de film helaas op veel fronten niet meer zo boeiend.

2.5*

De band “Slayer” heeft in 2019 hun einde aangekondigd, en deden dit in samenwerking met zowel een laatste plaat, hun laatste tour en deze film, en hoewel ik had gehoopt op wat meer inzichten in hun laatste tour krijgen we eigenlijk een soort korte film te zien waar in de eerste veertig minuten de film eigenlijk hun videoclips aan één stuk door laten zien, en daar wel een einde aanmaken. De rest van de film laat een live concert van hun zien, erg vet natuurlijk! Maar die kende ik wel dus ik vond het ook wel even goed zo. Slayer en ik zullen nooit de beste vrienden worden, en hoewel ik hun muziek heel vet vind heb ik er zo na twee uur ook wel weer genoeg van .

En hoewel ik er net zoveel over kan neerpennen als Theunissen deed, lijkt me dan niet echt nodig. Hij heeft je alle ins and outs gegeven over de documentaire denk ik? Het begin is overigens heel leuk, valt me wel op dat deze documentaire niet de label “horror” krijgt. Want ik heb horrorfilms gezien die minder bloederig en gore waren dan deze documentaire. Zet je alvast schrap voor veertig minuten lang actie, waar men niet vies is om het bloed te laten vloeien, hoofden in worden geslagen en zelfs harten eruit worden gerukt.

Ik heb in 2018 de band Slayer voor het eerst live gezien. Tijdens hun afscheidstournee tourden deze legendarische Metal artiesten samen met grote bands als “Obituary”, “Lamb of God” en “Anthrax”. Van alle vier ben ik zeker wel fan, en heb een waanzinnige avond gehad. Ik stond frontrow, en heb de foto's nog ergens op social media staan, waar de held Kerry King recht voor mij neus zijn solo's aan het vertolken was! Waanzinnig vet! Ik zeg express niet de laatste keer, aangezien ze in 2024 hun rentree hebben aangekondigd (ze spelen op twee grote Amerikaanse festivals), dus wellicht ooit zien we ze weer liveoptreden in Nederland?

“She's a real carpenter's dream: flat as a board and needs a screw!”

‘Sleepaway Camp’ kwam leuker uit de kast dan dat ik van te voren had verwacht. De film was al langere tijd op mijn radar en dankzij de ‘Horrordraft Challenge’ die zich op het moment afspeelt in de ‘games’ sectie op het forum heb ik hem toch maar aangezet. Met achtentachtig minuten is de film lekker kort, en dat is voor zo’n doordeweekse werkdag zoals vandaag heerlijk, aangezien ik er morgen weer in de nacht uit moet om naar het werk te gaan (al is dat niet lang meer aan de orde) vind ik het fijn kortere films te kijken door de weeks, de lange films bewaar ik wel als ik vrij ben.

Maar toch als je horror verwacht kun je beter deze film overslaan. De film kent een paar leuke horrorelementen en tijdens de aankleding was deze film wel erg sterk. Zoals de brandwonden van de kok die zagen er erg goed uit, de wespensteken van de beroemde jonge maakte het wel af, al zijn dat wel de twee lijken die het heftigst er uit zagen en het mooiste, de rest was niet zo boeiend. Deze film staat als slasher niet echt als een huis, want er gebeurd daarvoor wel echt veelte weinig. Maar daarvoor haalt deze film voor mij niet zo’n hoge score, het is meer dat ik vaak dubbel heb gelegen van het lachen, de foute details zeg maar.

En ze zijn al veel voorbij gekomen in de reviews zag ik. De pedofiele kok bijvoorbeeld was zo’n typetje waar je echt van op keek. Of de aankleding van de film waar de jongens naveltruitjes droegen, ik moest daar ook wel even om gniffelen want het zag er niet uit. De gespierde kampleider want ja, Schwarzenegger was ook in trek op dat moment, en de truttige dames, heerlijk. Maar mijn genot kon niet op tijdens het einde, zo vreemd apart maar ook echt iets wat ik totaal niet zag aankomen. Een transgender seriemoordenaar die op het moment van naaktheid de hoofd van een jongen had afgehakt, heerlijk.

Van het verhaal moest de film het niet hebben, dat was namelijk gewoon niet aanwezig. De film liep maar een beetje vooruit want er was nergens een echt doel. Zo kijken we naar een potje honkbal, een leuk feestje en veel machoscenes om daar tussen de moorden een beetje te proppen. En ook het acteerwerk was gewoon slecht maar, wel slecht dat het leuk werd.

Deze duidelijk jaren tachtig slasher film heeft me uitzonderlijk goed vermaakt. Hoewel je de film eigenlijk nergens echt ‘horror’ mag noemen, en je het ‘slash’ gedeelte af en toe ook wel weg mag laten is de film vermakelijk, en het was eigenlijk ook zo voorbij door de leuke sfeer die er aanwezig was.

3.5*

“What are you looking for, a gun? Angela: No, a drill.”

Door het onlangs kijken van het eerste deel (die was genomineerd voor de ‘Horrordraft KO’) ga ik rustig door met deze serie, het eerste deel is mij immers positief gevallen. Ik ben daar een soort autist in, als ik dan een serie van films begin met kijken wil ik het liefste alle delen kijken van deze serie om zo toch het verhaal af te kunnen sluiten en het staat netter op mijn pagina vind ik. Ook vind ik het leuk, als de serie mij bevalt, de rest te gaan kijken, het is gewoon een dingetje en ik merk dat meerdere users hier daar last van hebben.

Het tweede deel komt nog positiever uit de kast en ik vind hem zelfs lichtelijk beter dan zijn voorganger: meer naakt, meer moorden en vooral een volwassener cast. Hoewel de acteerprestaties er niet altijd naar zijn is de film vermakelijk en zag alles er nog best netjes en verzorgd uit. De film komt met een klapper binnen en houdt het niet geheim dat Angela de moordenaar is. En met dit in je gedachten kent de film totaal geen verhaal, dus ging ik lekker lui naar achteren zitten in mijn stoel en heb ik mijn gedachten lekker op nul gezet en mezelf daarmee uitstekend weten te vermaken.

Het acteren van ‘Pamela Springsteen’ als ‘Angela’ is toch wel heel goed gelukt. Angela de moordenaar en tevens kamp leidster die naast haar daden toch een strenge ‘oppasser’ moest voorstellen, een vrouw met twee gezichten dus wat ik wel vermakelijk vond. Voor de rest kent de film een leuke kast met eind tieners / begin twintigers die naast het op kamp zijn vooral met elkaar bezig zijn, er word flink wat gerebbeld en de borsten vlogen je om de oren, zo nu en dan was het blijkbaar nodig om één van de actrices haar shirtje omhoog te laten trekken en dat gebeurde geen één keer.

De moorden waren leuk, vrij standaard maar de film laat zich zeker niet kennen. De zusjes die bijvoorbeeld in de fik worden gezet tegen over elkaar en wat dacht je van ‘Ally’ die door ‘Angela’ in de WC wordt gedrukt en vervolgens verdrinkt in de uitwerpselen terwijl er bloedzuigers over haar lichaam zaten, heerlijk overdreven maar wel echt heel vermakelijk. En zo gaat de film zijn geruime tachtig minuten door waardoor het niet gauw ging vervelen.

De film was erg vermakelijk en kende een leuk horror gehalte. Het is nergens spannend omdat er totaal geen verhaal is om te volgen, gewoon lekker voor gaan zetten en het vooral niet te serieus nemen. Dan is dit tweede deel toch nog zeer vermakelijk .

4.0*

“It seems every year I'm at camp someone loses their head.”

Een iets lichtere tegenvaller na het tweede deel en mijn verwachtingen waren toch net iets te hoog bij deze film. Desalniettemin is ‘Sleepaway Camp III’ weer een prima ordinaire slasher waar met plezier aan gewerkt word. De film kent leuke moorden maar ook enkele saaiere moordscenes waar het op lijkt dat ‘Michael A. Simpson’ zo gauw niet meer wist hoe hij iemand wou laten doden in de film. Dat was wel een kleine aftakeling, samen met het dipje wat de film kent tussen het moorden door waar het totaal in kakt. De spanning is minder aanwezig dan het tweede deel, en ik heb helaas minder moeten lachen. Daarbij zijn de 80 minuten echt niet lang, en is de film toch zo voorbij omdat er ook een bult leuke dingen gebeuren.

“Angela is back!”, zo kondigt ‘Michael A. Simpson’ het derde deel weer aan een jaar later nadat hij toch een erg leuk tweede deel wist te brengen. De openignscene is ook niet mis maar wel gelijk een beetje overdreven. Waar Angela aan komt rijden met een vuilniswagen en vervolgens een kampeerster dood rijdt om vervolgens via haar identiteit het kamp op te komen. Vervolgens is ze weer terug op de camping om door te moorden en ‘Michael’ gebruikt zeker zijn succesfactor als het vorige deel, alleen dan slechter uitgevoerd.

Pamela Springsteen had er overduidelijk ook weer erg veel zin in. Ze vulde de rol van Angela weer leuk in. En de moorden zijn leuk al vond ik die in deel twee wel beter. Zoals ik al eerder zei zijn de moorden soms misschien wat te snel afgewerkt waardoor de film zijn sterkte wel verliest. Zo vond ik de moord op de jonge in de tent met een tentharing nou niet bepaald interessant. De meid die in de vlaggenmast gehangen werd daarentegen vond ik juist weer erg vet, en daar druipt de satirische horrorelementen wel van af: luguber maar wel erg catchy.

Voor de rest kent de film vooral de ingrediënten van deel twee en dan beginnend met wat stevige rock zelfs tikje metal muziek en de introductie van de moordenaar al snel in het begin (deze is namelijk nooit gewijzigd). Daarbij is het vrij duidelijk dat de film wederom geen verhaal bevat, er is niks te volgen en het was vaker wachten tot er weer gemoord werd. Vandaar ook dat ik de film in het midden wat vond inkakken.

Dus, dit derde deel is me iets tegen gevallen. Maar waar het eerste deel aankwam zetten met erg weinig, en het tweede deel mij duidelijk het meest heeft vermaakt (en ook wel het beste deel was) sluit ik deze trilogie af met een tikkeltje rustigere en lievere film. Ik ga hoe dan ook deel vier en vijf niet kijken, die sla ik denk ik lekker over maar je weet maar nooit: misschien ooit

3.0*

Persoonlijk ben ik hier heel nuchter in gerold. Eignelijk omdat Netflix er vanaf vandaag een einde aan heeft zitten heb ik hem gisteravond snel even mee gesnoept. Ik wist niet wat me te wachten stond, en het heeft zo zijn positieve en negatieve kanten gehad. Ik was vrij verrast hoe leuk de film nog was ondanks het zware onderwerp, toch was het niet helemaal wat ik zocht gisteren dus soms kon de zit van een twee en een half uur wel lang worden.

Barry Levinson stond niet zo hoog aangeschreven bij mij maar na deze zit is dat schroefje toch wel iets opgedraaid. Barry heeft namelijk met de film ‘Bandits’ mij helemaal niet overwonnen, sterker nog die film vond ik vrij saai. ‘Sleepers’ kan en mag je niet saai noemen, de film neemt je constant mee in het verhaal en je word van links naar rechts geworpen, hij is spannend zat en de acteurs zelfs de kinderen deden het naar mijn mening erg leuk!

En zoals ik al zei: de acteurs deden het leuk! Barry heeft een arsinaal aan goede acteurs voor zich met namen als Robert DeNiro, Kevin Bacon en Brad Pitt mag je als filmliefhebber echt niet klagen! Ze deden het stuk voor stuk goed, iedereen zijn eigen klasse natuurlijk. Maar zoals ik al zei de kindacteurs deden het ook wel geinig, ik hem me in ieder geval nergens aan geïrriteerd!

Toch is het niet de film die ik voor mijzelf had, zoals ik al zei. De film weet met name (en dat zei mijn voorganger ook al) vooral in de jaren zestig te boeien waar ze nog als kinderen rond gaan. De film weet dan vooral qua verhaallijn en gebeurtenissen erg te overtuigen en dat was ook erg sterk. In de jaren tachtig is het goed, leuk om te volgen en ook wel interessant maar spanning is er hier wat uit: vooral veel gepraat en een sterk verhaallijn wat je kan volgen.

Dus, een prima zit gehad met soms erg leuke dialogen en een interessant onderwerp. Toch niet helemaal wat ik er van verwacht had en dat kon wel eens wat tegen gaan werken: als was dat niet te vaak aan de orde ?.

[I] Sleepless[/]

Ik vond Sleepless niet echt bepaald een ‘geweldige’ film. De film kent hier en daar echt zijn dieptepunten en ik vond het nergens echt spannend worden. Jamie Foxx speelt hierin zijn rol niet uitstekend en hoewel ik hem in leukere films heb zien spelen vond ik hem hier echt saai acteren en, Sleepless is de zoveelste film waar de trailer het meeste verklapt en hij eigenlijk niet meer indrukwekkend word. Het hele ‘Good cop, Bad Cop’ idee er achter vond ik prima maar, daar blijft het wel bij.

We volgen hier Foxx als corrupte agent die ook aan cocaïne handel doet samen met zijn partner. De stad (Ik dacht Las Vegas) krioelt van de corrupte agenten en daarvoor word er hard gewerkt door Bryant om deze agenten aan te pakken maar, als zelfs haar eigen partner corrupt is, lijkt het einde echt niet nader in dit gevecht. Ach ja, als je veel geld kan maken waarom zou je de kans dan niet pakken?

Maar goed, in Sleepless volgen we het verhaal achter Vincent die buiten zijn reguliere werk als agent een drugs handelaar / jager is en zo doende vanuit zijn werk (wat uiteraard hiermee hartstikke handig is) met dit werkje bezig is en misschien nog wel wat geld er mee kan verdienen. De film heeft een matig drama verhaaltje waarin Vincent zijn familie al gauw naar voren komt en dan met name zijn zoon.

De film begint echter lekker, we komen in een mooie achtervolging door de straten van Las Vegas (?) en daarna nog in een shoot-out. Wanneer dit niet bepaald loopt zoals de heren wouden en ze in het begin van hun dienst te horen krijgen dat ze aan deze zaak kunnen werken nemen ze de zaak aan en proberen zo een beetje alles te omzeilen dat hun daar waren, al word hier niet veel aandacht aan besteed. Wanneer Vincent zijn zoon mee neemt word hij ontvoerd uit de auto en mee genomen naar het de casino van Rubino en hier gekidnapt word, door Rubino. Wanneer zijn vader hem gaat proberen te redden komt Vincent op allerlei problemen terecht en komt onder andere zijn oude vriendin Bryant weer langs.

Nee, deze film word niet echt speciaal en is eerder te erg cliché dat hij nog serieus genomen kan worden. En dan vooral ook de eind scene dat Novak er met een M4 geweer staat te schieten, en er maar geen gehoor door de politie word genomen, vond het wel een rare situatie daar. Ik krijg bij Sleepless een te veel gevoel van de Taken (2008) reeks waardoor het gewoon niet meer spannend was en / of speciaal was. Vooral het einde kondigt een tweede deel aan wat voor mij niet had gehoeven. Erg blij dat ik deze niet in de bioscoop heb gekeken want anders was ik in slaap gevallen.

2.0*

“Villainy wears many masks, none so dangerous as the mask of virtue.”

‘Sleepy Hollow’ kwam eigenlijk merendeels op mijn pad omdat ik een keer achter de serie kwam. De serie noch de film(s) nog nooit gezien tot zondag. Eigenlijk uit en niets aangezet met weinig verwachtingen wat de film toch erg leuk wist te maken. De sfeer was om van te snoepen, de setting zag er goed en leuk uit en ook de acteerkunsten van de cast is erg tof, met natuurlijk als voorman ‘Johnny Depp’. De film had zowel komische als bloederige scenes en was soms niet bang bepaalde beelden te tonen. Dat maakte de film dan toch echt naast zijn leuke en vrolijke sfeer wel erg duister.

Tim Burton weet hier een onderhouden film neer te zetten met zeker oog naar detail. Het is allemaal erg mooi gemaakt, de ridder ziet er stoer uit en Burton weet zo zijn stijl weer prima te verwerken in de film. De wat bang aangelegen Ichabod Crane vond ik leuk vertolkt door Depp en weet met een leuk komisch tintje je door het verhaal te loodsen, en ook vrij sterk. De Nederlandse kolonisten is leuk bedacht, jammer dat er weinig Nederlands terug kwam in de film. Al om al, een heerlijke zit met een erg leuke fantasie verhaal die lekker weg kijkt.

4.0*

Zo’n hele slechte film vond ik het bij lange na niet, en ik schrok dan ook wel wat voor een gemiddelde deze film krijgt hier op MovieMeter. Slender Man is de online hit van een paar jaar geleden, ik weet nog ontzettend goed dat ik toen der tijd met een goeie vriend het spel op één of andere illegale manier te pakken hadden gekregen en het gingen spelen. Super eng natuurlijk maar over het algemeen was je er snel op uit gekeken. Dat de film nu komt was wel deels te verwachten, een populisme van toen dat haalt natuurlijk wel wat bezoekers naar de bioscopen. Toch maar goed dat we deze film nooit in de bioscoop hebben gezien. Ook best raar om te denken dat twee meisjes in het echte leven zich aangeroepen voelden door de Slender Men, en toen een vriendinnetje van hun dood staken met vijftien messteken, hierover kun je wel meer online vinden qua informatie. Was toen nog wel een dingetje maar goed.

De film was over het algemeen vrij simpel. Een groepje vriendinnen wouden lekker eng en spookachtig gaan doen en dachten even leuk iets op te zoeken via internet. Echter na het bekijken van een mysterieuze videofragment worden de dames dusdanig psychologisch beschadigd dat ze constant vreemde dingen zien maar ook een monster achter zich aan krijgen: Slender Men. Ze proberen hem te ontwijken wat nauwlijks lukt en hij pakt ze op een gegeven moment stuk voor stuk.

Vond zelf dat er een aparte en leuke sfeer in de film hing maar echt eng werd het nooit. De speciale effecten zagen er leuk uit en ook de monsterlijke praktijken van de Slender Men zagen er goed uit. Voor de rest hoeft de film eigenlijk niet uitbundig behandeld te worden, vrij standaard horror filmpje waarbij tienermeisjes het doelwit zijn van een eng monster. Leuk maar, niets bijzonders!

3.0*

‘Slither’ is nou niet bepaald de beste horror film die ik deze maand heb opgezet want hij is kwalitatief gezien erg slecht. Toch weet de film me vaak toch te vermaken en dat komt ook meer en deels door zijn lekkere slechte komedie die er onder geplakt is waar ik toch stiekem wel erg van genoot. Ik heb deze film maar weer eens herbekeken aangezien het al een elle lange tijd geleden is dat ik deze film gezien heb (ik denk dat het rond release was) dus ik wist er niks meer van en dat bleek ook bij de herziening. Ik wist een paar dingen zeker: de film was goor, bloederig en ontiegelijk nep! Dit is ook echt wel gebleken want foei zeg, hoe kan zo’n CGI fanaat als een James Gunn zo’n laag kwalitatief gezien CGI filmpje neer zetten? Ik weet het niet maar wat voor een held het nu voor mij is (voornamelijk door zijn ‘ Guardians of the Galaxy (2014) ’ regies) was het zeker niet tijdens het zien van de film ‘Slither’.

Deze film kent in mijn ogen toch een redelijke cast waar ik de humor wel van ken. Vooral een ‘Michael Rooker’ viel natuurlijk bij mij op o.a. ook door zijn aanwinsten bij de films ‘ Guardians of the Galaxy (2014) ’ is hij redelijk bekend in mijn ogen. Ook ‘Nathan Fillion’ is natuurlijk erg bekend in mijn ogen door o.a. zijn rol in de verschrikkelijke serie ‘Castle’. In deze film had Nathan een prima rol en kon ik toch nog genoeg van de beste man genieten. Vooral de scene waar hij de granaat naar Grant wou gooien maar het totaal mislukte en zo eerst een zoektocht moest houden naar de granaat en de granaat later in het water belandde .

Naast het prima acteerwerk viel het verhaal wel mee, het is geen bijzonder verhaal. We zien een komeet vallen in het slaperige stadje ergens in Amerika waar we Grant Grant (originele naam) en Starla Grant. Grant Grant kan maar geen seks met Starla krijgen waarna hij besluit naar een café te gaan waar hij Brenda Gutierrez weet mee te krijgen naar het bos. Als ze daar de rare komeet vinden word er een projectiel in Grant Grant geschoten waarna hij transformeert naar een ‘alien’ en Brenda mee neemt in zijn graf als ‘draagmoeder’ van kleine slijmerige wormen die bij mensen via de mond naar binnenkruipen waarna ze allemaal ‘zombies’ worden. Al om al, geinig verhaal dat niet veel voorstelt.

Toch best schrikbarend dat de makers van mijn beste horrorfilm – ‘ Dawn of the Dead (2004) ‘ nogal pronken met deze film en waar ik nog meer van schrik is dat de film een budget van 15.5 miljoen dollar beschikte wat ik totaal niet terug zie in de film. Toch is de film me niet verkeerd gevallen en geef ik hem een halve ster meer.

3.0*

Slow West

Een kort maar krachtig western filmpje. Slow West is niet een alledaags filmpje en is zeker het kijken waard als je een beetje van de cowboys en indianen bent! Ik zelf ben iemand die nog moet wennen aan deze genre maar, kan me prima vermaken met een lekker western filmpje. Helaas moet er dan wel actie in zitten en, dat zat er ook in deze! Niet veel maar het was wel aanwezig. In de 84 minuten speeltijd waarvan 5 minuten aftiteling (dus nog 79 minuten over) word een heel compact verhaaltje verteld. Maar, je dwaalt soms erg af aangezien de film traag en vermoeiend begint maar toch een verrassend eind heeft. Ik heb Slow West met alle concentratie proberen te volgen en het was me prima gelukt maar, ik was toch een stuk weg gedompeld met mijn concentratie en dan was ik er eventjes niet bij. Van hak op de tak ja, daarvoor moet je hier zijn. Acteerwerk is onverwachts nog best wel goed!! Het concept is wel geinig en de beelden zien er prachtig uit. Toch niet helemaal wat ik er van had verwacht!

3.0*

“My face it turning into one big pimple!”

"Sally, I don't see a thing.”

"You may not see it but its there. There's one, its just lurking below the surface.”

Vergeleken met het eerste deel vond ik dit toch wel een stuk tegenvallen. Niet zozeer dat ik dit onderwerp echt slecht vond (ik kan hier dagen van genieten) maar, dat hele rockabilly gedoe vind ik gewoon niet echt heel boeiend. Het leek meer een horror musical, dan dat ik voor mijn gevoel naar een leuke en luchtige hersenloze slasher zat te kijken, best jammer eigenlijk. Ja wat moet je overigens verwachten lijkt me, je kunt aan de productiewaarde van het eerste deel ook wel uitmaken dat dit tweede deel nou niet bepaald veel beter gaat worden.

De film opent opzich best leuk. Duidelijk dat men veel heeft afgekeken van deel één en daar ook zijn werk van heeft gemaakt. Het is allemaal heel rustig, en ook duidelijk dat Brock meer de muzikale kant op wou. Dat hele garage-concert of band repetitie kon me gestolen worden, en vond ik allemaal ook een beetje een onzinnige toevoeging voor deze film. Echt jammer. Wanneer de killer eindelijk eens wat meer in de film komt werd het wel tof, ik had namelijk hoge verwachtingen van de gitaar-drilboor die hij heeft maar, helaas wederom nogal nietszeggend. Al waren de kills héél leuk en was dat ook het gene wat deze film in stand hield!

Het deed me een beetje pijn dat men hier een Nightmare on Elm Street kloon van wouden maken. Niks tegen NoES natuurlijk, waanzinnig lekkere horrorreeks maar, in mijn ogen vele malen effectiever omdat Freddy Krueger gewoon een waanzinnig filmiccon is maar, ook gewoon een coole killer, en daar faalt ‘The Driller Killer’ in mijn ogen toch wel een beetje in. En om héél eerlijk te zijn vond ik die dromen misschien een stuk irritanter dan dat ik er een toevoegende waarde in zag. Echt een gemiste kans.

Zoals ik al zei, de kills zagen er goed uit, en maakte de film enigszins nog behoorlijk interessant. Al volgen we vrij makkelijk het bekende boekje, en neemt Brock niet veel moeite om zelf wellicht een net zo of misschien zelfs interessantere film neer te zetten. Gekopieerd werk, zonder eigenlijk enig gevoel. Allemaal heel makkelijk, en daarbij ook een film die je snel weer vergeet. Wat overigens niet erg is, ik doe dat ook.

"Oh, my God, the basement! I forgot there's a window in there! Give me that poker!”
“Jackie, you're not going down there!”
"Besides, they're tongs!”

Ha, dit derde deel is echt een verademing en een héél stuk beter dan zijn voorganger. De regisseuse weet hier wel wat ze doet, en dat vind ik best tof. Overigens heel leuk om te zien dat deze trilogie volledig in de handen ligt van vrouwen, een mooi statement om te laten zien dat ook hun een cliché slasher op de wereld kunnen zetten. Wel jammer dat er drie verschillende vrouwen aan het roer staan (elke film kent een ander), waardoor deze trilogie in mijn ogen niet de potentie waar maakte wat hij wel had. Film één liet overigens al wel merken niet echt een aansluitend verhaal te maken, de killers zijn ook in alle drie de films totaal verschillend, wat ervoor zorgt dat deze killer eigenlijk geen tot weinig indruk weet te maken.

Overigens wel fijn dat Mattison wat gespreider de film laat lopen op de kills. Wederom een totaal nieuwe killer, wat ik allemaal ook niet echt zo nice vind. Wel dat ze dezelfde moordwapen hebben (een drilboor), wat deze films zo leuk maakt, een echte ‘legacy’ wordt hier niet opgebouwd. Ook hier had in mijn ogen best een soort Michael Myers/Jason Voorhees achtige killer mogen staan, die zijn eigen gezicht (en dus moordwapen) had maar, van killer veranderen zorgt ervoor dat de films weinig memborabel gevoel achter laten. Ja, die drilboor is leuk en aardig, daar blijft het ook wel bij.

In mijn ogen is dit tweede deel wel een stukje beter dan het eerste deel. De killer vond ik wat dat betreft een stuk cooler, zeker op het begin, in het tweede stuk van de film viel ook zijn kracht een beetje weg door er maar weer gewoon iets ‘normaals’ van te maken, iets waar ik misschien niet op had gehoopt, althans als er wat meer charisma achter zat. De films zijn overigens heel leuk, en begint dus al behoorlijk vroeg in de film met het bloedvergieten. Mijn lievelingsstuk is toch wel gewoon het moment dat Michael werd vermoord met dat te koop bord. Wat een prachtige scene, heel tof en voor mij de smaakmaker van de film.

De film kent voor de rest nog wel een berg aan leuke kills maar, het is niet echt bijzonder te noemen meer. Veel van hetzelfde, soms nog een tikkeltje slechter en zeker die laatste kill op Maria was wel echt heel slecht. Niet alleen verschrikkelijk geacteerd door Maria, ieder wel denkend mens had al gevlucht omdat daar wel veel momenten voor waren om weg te komen bij die killer. Echt lachwekkend soms.

Wel voor mij een leuke afsluiter van de originele trilogie. Ergens deze dagen kijk ik nog de nieuwe van 2021, geen idee wat ik daarvan moet verwachten, beter dan deze trilogie gaat dat denk ik niet worden, zo'n voor gevoel heb ik. Heel leuk om deze trilogie nog eens gezien te hebben, werd ook wel eens tijd trouwens.

"Y'know, I think your tits are getting bigger.”
"MINE?”

Mijn 31ste film voor de horrorfilm challenge, en daarmee loop ik goed op schema (maar wel achter op mijn eigen verwachtingen), en ik kan deze mijlpaal eigenlijk niet anders zo goed behalen dan met deze prachtige film. Deze slasher film stond namelijk al héél lang op mijn kijklijst maar, zoals ik met te veel films heb gedaan in het verleden is dat ik de film eigenlijk heb uitgesteld, zodat ik mijn tijd opvulde met in mijn ogen iets mindere films. Ik ben gelukkig van die “eis” van mezelf af, en kijk nu dus gewoon wat ik loev en daar hoort deze film echt wel in thuis. Want dit was uiteraard een waanzinnig lekkere slasher hoor. Hele leuke film, waar ik ook wel echt héél erg naar uit keek, en mijn terechte 31ste film voor de ‘Horrorfilm Challenge’ dacht ik zo.

Bizar overigens dat men loopt te haten op stukken in een film als dit waar je in mijn ogen toch van tevoren al wel over na had kunnen denken. Tuurlijk is het acteerwerk van een laag niveau, zeker dat van Michele Michaels was niet héél best, zeker op het einde toen ze met een mes op de moordenaar af rende en hem toen stak was bijzonder slecht maar, daardoor wel echt extreem lachwekkend! En toch irriteerde ik me er niet aan, omdat ik gewoon weet dat je hier echt geen hoogstaand acteerwerk tegenkomt en velen deden het alsnog behoorlijk leuk hoor.

Ik lag misschien persoonlijk iets meer met Jones in de clinch, om hoe ze deze film uiteindelijk heeft geregisseerd. Overigens wel een meesterwerkje hoor, alleen had het voor mijn gevoel best wel twintig minuten langer mogen duren, om zo misschien de broodnodige spanning (die deze film toch wel nodig heeft) op te bouwen. Het moet allemaal héél snel, en daardoor heb ik toch het gevoel dat het script nogal nietszeggend werd, gezien het feit dat de film eigenlijk ook helemaal geen verhaal kent. Achtergrondinformatie over wie de moordenaar is, waarom hij dit doet of dergelijke kom je zeker niet te weten. En dat is misschien direct ook mijn tweede punt waardoor ik deze film net geen volle mep geef. En dat is dat ik moordenaar van de film, Russ Thorn, vond ik misschien iets te makkelijk. Wetende dat de voorgaande slashers die deze film kent wellicht toch leukere killers kent (Halloween, Friday the 13th). Russ Thorn is in mijn ogen nogal nietszeggend en vooral gewoon geen spannende seriemoordenaar waar ik misschien wel op had gehoopt.

Toch is het gewoon een echt leuke film. En misschien wel één van de leukste slashers die ik ken. Er zit een behoorlijk lekker sfeertje in deze film, die toch overgedragen wordt naar de kijker. De kills zijn best leuk, en daar zit echt wel een stuk lekkere gorey scenes tussen die deze film wel nodig had. Misschien als de film wat langer was, dat de kills dan meer verspreid konden worden over de hele film. Nu zat het al een kluitje op elkaar gedrukt, en duurt de aanloop naar zoiets best lang. De kills van de film zijn wel dus echt tof!

Dit alles maakt dit gewoon echt wel een geinige film. Jones neemt de tijd om alles dames (ook naakt) veel in beeld te brengen, dus je wordt zeker beloond voor het kijken van deze film. En ik ben er best over te spreken. Ik kijk de andere delen sowieso nog even in deze horrorfilm challenge. Dit zijn wel de films waar ik het meeste naar uit keek! Alleen die poster al, wat mooi.

“Money and women - the reasons for making most mistakes in life. Looks like you've mixed up both.”

Wederom dankzij onze vrienden van ‘Pathé’ was het mogelijk om deze film te bekijken. Omdat het coronavirus veel mensen thuis laten zitten hebben ze nu een erg leuke actie dat er elke dag een gratis film vrij komt om die te kijken, vaak Nederlandse films die ik liever oversla maar gisteren kwam deze film online, gezien zijn hoge score en zijn plek in de ‘top 250’ heb ik hem maar toch aangezet. Ik was aangenaam verrast hoe de film was, aangezien ik in het begin toch een beetje terugdeinsde door het concept.

En het is wel degelijk gelijk een primeur voor mij want, tot zover ik weet heb ik nog nooit een film gezien afkomstig uit India, althans die zich afspeelt daar. Ik ben niet zo’n hele grote fan van dit soort films en van dat hele land, ik irriteer me er mateloos aan hoe ik zie dat daar de grootste natuurvervuiling plaatsvind maar ook is het erg interessant hoe het daar werkt omtrent de sloppenwijken en uiteraard de behandeling door de politie, die merendeels corrupt lijkt te zijn.

De acteurs ken ik uiteraard niet maar deden het toch best leuk. Ook vond ik de kindacteurs het nog best leuk doen, en dat is voor mij wel iets nieuws om leuk te vinden namelijk. De samen werken van ‘Danny Boyle’ en ‘Loveleen Tandan’ vond ik geslaagd. De klasse, pit en actie waren toch wel van ‘Boyle’ goed te herkennen en ik denk dat ‘Tandan’ de fijne kneepjes van het land liet zien, dit is mij verder vrij onbekend.

Het verhaal vond ik erg geslaagd. In ‘Slumdog Millionaire’ volgen wij de jonge ‘Jamal Malik’. ‘Jamal’ doet mee aan het programma 'Who Wants to be a Millionaire' waar hij tot zoverre alle vragen goed beantwoorde. Hij word gearresteerd en op het bureau word hij eerst gemarteld en vervolgens ondervraagd. Tijdens zijn ondervraging krijgen wij een kijkje in het leven van ‘Jamal’ die als wees door de sloppenwijken van India waant opzoek naar geld en overleving.

Het interessante stuk vond ik toch wel wanneer hij en zijn broer samen met het onbekende meisje mee word genomen door een paar mannen naar andere kinderen. Deze kinderen zijn merendeels verminkt. Het blijkt een groepje bedelares te wezen die de kinderen op straat sturen om geld te bedelen. Ze willen ook de drie nieuwelingen verminken door middel van hun ogen te verwijderen maar dat gaat niet en de drie slaan op de vlucht.

Daarna worden de twee broertjes gescheiden na een ruzie, en komen ze later weer wat meer in contact omdat Jamal zijn broer belt vanuit zijn werk. Hij probeert hem en Latika (dacht ik dat ze zo heette) te bereiken en dit lukt ook maar, het blijkt dat de twee in handen zijn gekomen van een gevaarlijke gangster, hij probeert hun eruit te krijgen maar dat is nog niet zo makkelijk.

Het einde was voorspelbaar, dat zag ik van mijlenver al wel aan komen. Jamal wint 20 miljoen roepie door alle antwoorden goed te hebben, raakt verliefd met Latika en zijn broer overlijdt aan een soort offering maar heeft wel de grootte baas vermoord. Een eind goed, al goed zou je het opzich wel mogen zeggen.

Toch kon ik er soms moeilijk in komen, of misschien moeilijk mijn concentratie te behouden. Het komt misschien omdat het zich afspeelde in India, en aangezien ik geen interesse in dat land heb valt mijn interesse in de film soms ook. Ik irriteerde er mij wel aan. Toch kon het spannende verhaal van ‘Jamal’s’ jeugd mij steeds weer opwekken.

Weet trouwens iemand waarom er een groep mannen aan kwam rennen met stokken en zo mensen begonnen te slaan. Onder andere de moeder van de twee broertjes waardoor deze overleed? Ik kon niet zo snel thuis brengen waarom dit gebeurde, was dit een onderdeel van het Hindoeïsme, van een bepaalde god? Het was mij wat onduidelijk.

Al om al, toch nog wel prima vermaakt met deze film. Het was dan wel niet helemaal wat ik er van had verwacht, de verassing was hier en daar wel geinig. Leuk om eens gezien te hebben maar, ik denk niet dat ik hem snel nog eens op zet.

3.5*

"Life is addition up until age 40, and after that it's subtraction.”

Ik ben het eigenlijk volledig eens met alle meningen die al zijn getypt hier. Toch was ik wel heel nieuwsgierig naar deze docu. Eerder dit jaar heb ik mezelf namelijk al heel erg vermaakt met de docu over Arnold en dan kan Sly natuurlijk niet achterblijven. Al voelde het allemaal nogal geforceerd aan. Ik denk ook wel dat Sylvester zat te wachten tot er een documentaire groep naar hem toe kwam, en er een docu over hem werd geschoten. Dat geforceerde gevoel kreeg ik overigens vooral in het begin, het ging uiteindelijk wel weg daar was ik wel blij mee. Daarnaast merk ik dat Sly gewoon tekort wordt gedaan in deze docu, waar Arnold ruim drie afleveringen kreeg voor zijn leven kreeg Sly hier maar negentig minuten voor, dat voelt gewoon wat te kort.

Wat je dan krijgt is dat we informatie krijgen waar ik eigenlijk niet zo gauw om stond te springen. Zijn filmcarrière is prachtig, alleen wil ik meer te weten komen over de persoon Sylvester Stallone. Hoewel er wat ingezoomd wordt op zijn jeugd, die allesbehalve makkelijk was, gaat het eigenlijk te lang door op filmpersonages als Rocky Balboa en Rambo. En die tweede eigenlijk nog niet eens, zeg maar gewoon; Rocky. Tuurlijk was het zijn doorbraak en mag daar met trots over verteld worden maar, op deze manier zat ik meer een documentaire over Rocky te kijken dan over Sylvester Stallone. Ik was wel meer benieuwd naar de man zelf, en dat vond ik toch wat slap. Ook de dood van zijn van zijn oudste zoon Sage komt maar mager naar voren, dat moet wel veel gedaan hebben met die man. En ook daar krijg je maar weinig van te weten. Ook zijn privéleven wordt gewoon weggedrukt, je ziet zijn kids nauwelijks tot niet, en ook zijn vrouw is nergens te bekennen.

Daarnaast gaat het allemaal ook maar weinig door op de overige films waarin hij heeft gespeeld. Je krijgt dan ook nog wat inzicht over zijn polo incident, wat ik ook nooit heb geweten en wat me eigenlijk ook maar weinig deed. De band met zijn vader was duidelijk niet goed, het heeft wel de persoon Sylvester Stallone gemaakt op die manier dus aan de ene kant paste het wel goed in het verhaal (zeker als je keek naar de verkeerde daden van zijn vader), alleen merkte ik dat ik er niet zoveel mee kon.

Ik wijs mijn vingers naar de korte speelduur, dat is gewoon funest geweest. Persoonlijk heb ik altijd meer gehad met Schwarzenegger dan Stallone. Maar dat komt voornamelijk ook door zijn sport achtergrond. Tuurlijk ben ik enorm fan van de drie franchise die hier ook in de docu voorbijkomen, al had er veel meer uitgehaald mogen worden. Ik had geen zin in een Rocky docu maar een Stallone docu, en die valt nu eigenlijk een beetje in het niets. Ook hoor je maar weinig van mensen om hem heen. Een paar mensen die hebben geholpen aan zijn filmcarrière en een film criticus die ik persoonlijk ook niet kende. Jammer, had veel meer uitgehaald kunnen worden. Ik heb nu wel enorm veel zin gekregen om Rambo terug te kijken, dat ga ik dus ook zeker doen.