Opinions

“Don't mistake these tits for weakness, Jack.”

Prima actiefilm zo op het eerste gezicht maar, er worden veel steekjes losgelaten en vergeten die de film nog een extra boost hadden kunnen geven. Ik ben persoonlijk altijd wel fan van dit soort no-nonsense actiefilms met het liefst een bekend gezicht in de hoofdrol, en daar mag ‘Van Damme’ zich vandaag voor schrijven. Een acteur die ik nooit echt helemaal heb doorgespit, veel bekendere films van hem al wel gezien maar ik merk bij het afwerken van mijn lijstjes dat ik nog een hele boel films van hem open heb staan, oftewel ik bewaar het leukste voor het laatst want deze film behoord daar in ieder geval niet toe. Hoewel het een prima actiefilm is (zoals ik al zei) is dit toch wel één van ‘Van Damme’ mindere rollen die ik van hem heb gezien. Hij lijkt er geen zin in te hebben, loopt stroef door de film heen en kan de film niet helemaal pakken.

Eigenlijk vond ik alles wel fijn aan deze film. Actiescènes werden met hun slow motion momenten toch nog wel eens leuk en gelukkig was dit niet in overmatig gebruik (waar sommige regisseurs nog wel eens een handje van hebben) en vond ik het ook leuk om oud versus. Nieuw te kijken (de vechtscène tussen ‘Van Damme’ en ‘Adkins’). Helaas vond ik ‘Van Damme’ zelf echt heel beroerd spelen in deze film, als hij in ieder geval al eens een keer wat zei want het was behoorlijk stil vanuit zijn kant. Daardoor vond ik zijn macho houding steeds minder aantrekkelijk.

De setting was leuk, een border patrol actieflick die eigenlijk constant wel fout gaat. De grens zag er slecht uit en ook verschillende props kennen hun mankementen, wanneer de bus vol heroïne weer terug naar Mexico scheurt ramt hij twee politieauto’s die zogenaamd de weg hebben afgezet. Wanneer hij deze raakt en de voor ons linke auto wegvloog viel het mij op dat deze geen motorblok voorin de auto had zitten. Het boeit niet veel maar, vond het wel geinig om zoiets te ontdekken. Het zijn de kleine dingen waar deze film onzorgvuldig mee is en dat is jammer.

Dus ja, prima actiefilm met de broodnodige clichés, hij zit namelijk stamp vol met dit. Hoewel ik dit zeker niet ‘Van Damme’ zijn beste performance vond heb ik mij best vermaakt en raast die ander halfuur zo voorbij.

“And when the dead walk... the living will fill these coffins.”

Ik deel eigenlijk een beetje de mening van ‘ Lovelyboy’ hierboven, ook ik heb met enige passie deze film toch wel vermeden maar ik heb werkelijk geen idee waarom, het leek me niet zo boeiend. Toch heb ik ooit deze film wel eens gezien aangezien ik er wel op had gestemd (gezien mijn ‘Letterboxd’ account) en ik met vlagen (voornamelijk de ‘The Tower Bridge’ die nog in aanbouw was) scenes wist te herkennen. Vandaag toch maar besloten om deze te kijken aangezien ik niet een te lange film wou zien maar, te kort ook niet, twee uurtjes is dan wel prima te doen al vind ik zelf.

Het komt misschien ook wel een beetje omdat ik laatst nog de film ‘Wrath of Man’ had gekeken van ‘Guy Ritchie’ en daardoor deze naam ook weer wat omhoog kwam, waardoor mijn interesse al snel werd gewekt. Deel twee staat overigens ook op ‘Netflix’ en die heb ik voor morgenavond op de planning staan. Zo heb ik ze beiden weer eens gezien, mooi meegenomen.

En dan lieg ik niet dat ik best een vermakelijke zit heb gehad, en hij juist niet tegen viel zoals ik had verwacht nee, ik heb zelfs vaak met een lach hier gezeten om het toch erg leuk acteren van ‘Robert Downey Jr.’ en ook door zijn compagnon ‘Jude Law’ die met zijn tweeën leuke rollen wegzetten maar, de film kent in het algemeen een best vermakelijke en goeie cast.

De film laat zien echt van de hand van ‘Ritchie’ te komen en dat is eigenlijk op allerlei vlakken wel te zien, voornamelijk de leuke slo-mo shots deden het erg goed bij mij maar ook de leuke en komische scenes waar ‘Downey’ voornamelijk een groot aandeel in was, was zeker tof. Ook de spetterende actiescènes waren erg tof gedaan en nog meer aanwezig dan ik had verwacht, dus dat was verassend positief.

Het verhaal was toch best vermakelijk moet ik zeggen. We volgen ‘Sherlock Holmes’ samen met zijn partner-in-crime ‘John Watson’ die samen op jacht zijn naar ‘Mr. Blackwood’, een man die die duistere krachten beheerst, althans zo prijst hij dat. Wanneer hij in de cel terecht komt volgen we voornamelijk ‘Holmes’ en ‘Watson’ in een rustige periode waar de twee uit elkaar gaan omdat ‘Watson’ een vrouw heeft leren kennen. Echter, wanneer ‘Blackwood’ opgehangen wordt en zowaar uit zijn dood opstaat gaan de twee het avontuur weer aan om deze op te sporen en tegen te houden en dat gaat helaas niet zonder slag en stoten.

Dus achteraf was deze zit heel erg vermakelijk en heb ik best genoten van de leuke grappige scenes met ‘Downey’ en ‘Law’ samen, prachtige beauty shots vooral in slomo en een prachtige set die de tijdsfeer echt tot leven doet brengen waardoor het echt aanvoelt, prachtig decor met mooie herinneringen aan die tijd. En ook de CGI deed goed zijn werk en was mooi gedaan.

4.0*

“Be careful with the face, boys! We do have a dinner date tonight.”

Na toch wel het succes van deel één en wetende dat het tweede deel ook op ‘Netflix’ staat ben ik gisteren met veel enthousiasme begonnen aan dit deel, toch iets te veel hopende op het succes waar deel één mee wist te strijken die helaas toch langzamerhand begon te vervagen. Aan het begin van de film zit je er lekker in, het sfeertje gecreëerd in deel één is zeker terug en je ziet dat iedereen er zin in heeft, echter vervaagd dit sfeertje langzamerhand en blijkt al gauw dat ‘Ritchie’ wat begint door te draven in zijn succesformule, iets wat de film min of meer de das om lijkt te doen. Toch redt hij de film wederom door de originele cast terug te laten komen en zelfs wat leuke nieuwe castleden toe te voegen, wat toch doet blijken dat de film wederom een leuke zit is geworden, helaas minder spectaculair als deel één.

Zoals gezegd kent de film wederom een leuke cast. Met ‘Robery Downey Jr.’ in de hoofdrol als ‘Sherlock Holmes’ kent de film een uitstekend hoofdpersonage die overigens erg grappig over wist te komen, aan zijn zijde en wederom een perfecte match staat ‘Jude Law’ die samen met zijn tweeën de touwtjes in handen nemen en het ook echt wel goed weten te vertolken. Ook nieuwkomers zoals ‘Noomi Rapace’ en ‘Jared Harris’ deden een leuke rol, helaas wel minder overtuigend.

De film kiest overduidelijk het pad van meer actie, en dat is eigenlijk al wel vanaf het begin te herkennen aan de vele actiescenes die we tegen gaan komen. Dit werkte in mijn ogen toch wel meer in het nadeel, hoewel deze wederom mooi in scene zijn gezet is het iets te veel van het goeie, en dan voornamelijk van het voorspellen van zijn moves en die van zijn tegenstander die hij iets te veel stopt in zijn films, en in deel één nog voornamelijk leuk en vernieuwend waren maar nu te achterhaald. En zo heeft hij iets te veel van deel één in de films zitten, het is niet meer ‘speciaal’.

Toch kent de film ook zijn goede momenten, waar ik voornamelijk in een deuk heb gelegen om het moment dat Downey Jr.’ met zijn dikke reet op een shetlander paard gaat zitten wat er totaal niet uit zag, komisch gezicht, en onder andere wel meer momenten kende waar ik toch van kon genieten was het komisch opzich nog best te doen. En ook het moment waar ze aangevallen worden door de Duitsers, die met o.a. bommen op hun schieten en deze moeten ontwijken in het bos vond ik bijvoorbeeld een heel mooi shot en die beelden waren erg leuk in elkaar gezet.

Over het algemeen heb ik me dus best wel vermaakt met deze film, het was dan wel geen speciale film op sommige momenten en het verhaal vond ik minder krachtig dan het eerste deel had, ik heb me uitstekend vermaakt en gelukkig duurt hij niet heel lang.

3.5*

Zombie Fight Club

Verrassend en tegenvallend tegelijk, zou dat kunnen? Ik weet het niet maar, ik heb wel zo'n gevoel bij het zien van Zombie Fight Club. Ik vond de film op eerste gezicht erg vet, ik heb volgens mij nog nooit in mijn leven een film afkomstig uit Taiwan gezien, dus dat vond ik al erg vet ondanks ze bijna allemaal en altijd Engels praatte, of heb ik een andere versie? Toch vond ik Zombie Fight Club een leuke ervaring, weer iets typisch. Typisch Aziatisch? Ik durf dat nog niet zo gauw te zeggen want zo veel Aziatische films heb ik er helemaal niet opzitten, ik denk maar misschien een stuk of 40/50 misschien wel minder. Ben een echte Amerika Lover .

Zombie Fight Club heeft het echt niet op zijn CGI. Ik vond deze echt ver-schrikkelijk! De make-up artiesten hebben er wel een prima werkje neer gezet, die zombies zagen er prachtig uit! Lekker overdreven en lekker dodelijk. De film Zombie Fight Club heeft geen tekort aan nep-bloed gebruikt en zoals ik hierboven ook al lees, de gore in deze film is echt over-de-top. Twee meisjes die inhakken op een op-komende zombie en dan met de hele mond vol bloed zitten, eigenlijk het hele lichaam. Een man die een weg baant door zijn huis, daar na een super zombie werd en noem zo maar op.

Het verhaal ging wel. Er word in het begin al flink gevrijd en iemand gemarteld. Er komt een pakketje binnen bij een paar bewoners waar, als ik het goed zag, XTC in zat. Er komt een groep vrienden binnen die even uitgebreid gebruik maakten van het bed. Na een tijdje worden de DRIE dames getransformeerd in zombies, en dan begon het feest. Een lekker slash- zombie killer scenes beginnen te komen en het word behoorlijk bloederig met verraad, angst en mooie actie scenes. Op het eind zitten ze opeens in een soort gevangenis en moeten ze een soort kooi vechten tegen de zombies, het verhaal ging na een tijdje nergens meer heen. Dat maakte de film wel een stuk moeilijker maar, gewoon zitten en verstand op nul. Daarna deze film afkijken.

Wat mij echt tegenviel zijn de bijna volle 95 minuten aan krijsende Taiwanese meisjes die ik het liefste op mute had gezet. Toch is er een verband in de film die wel leuk was om te volgen, de kills en het mooie gore maken veel goed. Ik had na een tijdje het gevoel dat ik naar de zombie versie van Serbuan Maut (2011) zat te kijken, ook zo'n flat gebouw die gewoon naar de klote is. Zombie Fight Club, leuk om een keer te kijken maar geen grote verwachtingen hebben. Film loopt in de flat lekker door maar aan het eind word hij te traag. Dan blijken de 95 minuten voor het 'verhaal' goed te zijn maar voor lengte om het spannend te houden echt te weinig. Dat is jammer. Maar, veel mooie Aziatische vrouwen in deze film.

3.0*

“Wendy? Darling? Light, of my life. I'm not gonna hurt ya. You didn't let me finish my sentence. I said, I'm not gonna hurt ya. I'm just going to bash your brains in!”

Het is denk ik zo’n twee jaar geleden dat ik met een maatje van mij de ‘beste’ horror film op de wereld (zo word beweerd door menig film/horror fan) te kijken. We waren vrij snel afgehaakt, destijds met de woorden: “Wat een k*t film” en “dit was echt niks aan”. Daarna heb ik de film heel lang afgeschoven omdat mijn interesse vrij snel vervlogen was op deze film en elke keer als ik die bepaalde lift scene met bloed zag moest ik alleen maar denken aan onze negativiteit en had ik geen zin om de film aan te zetten. Maar, dan dat daar de huidige ‘Horrordraft KO’ zich afspeelt in de ‘filmgames’ sectie op het forum en deze wederom voorbij wist te komen heb ik hem toch maar aangezet. Mijn eerste gedachten waren dus niet al te best toen ik hem aanzette en wederom leek hij mij tegen te vallen, tot ik door had wat er nou precies gebeurde en toen werd de film stukje bij stukje steeds interessanter om te volgen.

De film is moeilijk om te volgen, en zijn excentrieke manier van vertellen komt niet altijd even goed binnnen. De film is voor mij zowaar geen horror, maar het psychedelic thriller aspect heeft de film zeker goed in de hand en dat maakt deze film ontzettend sterk. Al is het gelijk de introductie in de film, het mooie landschap en het enorme kasteel op de berg wat de film aantrekkelijk weet te maken, het is ook het gebruik van materiaal door ‘Kubrick’. Elke scene, elke locatie heeft zijn charmes en zijn doel, we worden eigenlijk zelden op de zelfde locatie gezet dus het gebruik van het grote horrorkasteel is zeker in zijn voordeel. Toch was ik zelf niet gecharmeerd hoe de film soms werd verteld aan het publiek, bepaalde activiteiten in de film zijn nog steeds voor mij een beetje onverklaarbaar en dat haalde mij wel vaak uit de concentratie.

Dus nee, ik was zelf niet heel erg fan van de opbouw en ik vond het soms erg lang duren hoe sommige scenes uitgepakt werden. Toch is het de sfeer wat deze film maakt, gelijk eigenlijk al in de beginscènes voelt het sfeertje totaal niet fijn om te kijken. De doolhof is leuk, de rondleiding is interessant en toch voel je iets dat er niet klopt. Al is het bij het jongetje ‘Danny’ en zijn ‘denkbeeldige’ vriend ‘Tony’ die het al niet weten te verbeteren. Langzaam dat de film veranderd in een horrorgebied veranderen ook alle personages. Zo vond ik het vet hoe langzaam ‘Jack Torrance’ transformeert in een gestoorde gek maar wel erg op de achtergrond. Of hoe je de lach van (de helaas niet zo aantrekkelijke) ‘Wendy Torrance’ ziet veranderen naar een gezicht vol met angst en verdriet. Dit is één van die dingen die deze film toch wel ongelooflijk goed wist te maken.

Maar na een uur werd de zit voor mij iets te lang om het nog interessanter te kunnen vinden. En ik keek daarom ook erg uit naar dat laatste half uur vol met actie, spanning en deels wat horror. De kat en muisspel tussen ‘Jack’ en ‘Wendy’ met de legendarische quote:

“Here’s Johnny!”

Ja dat maakte de film toch wel merendeels af. Alleen is het niet mijn favoriete horrorfilm, dat kan ik je sowieso al wel garanderen ik snap zeker waarom voor sommigen wel en dat deze vroeger echt eng was om te zien. En trouwens hoe mooi het was om ‘Danny’ rond te zien fietsen op zijn driewieler door zo’n enorm hotel. Dat zou ik vroeger ook wel geweldig vinden en me uren mee kunnen vermaken. En zijn laatste scene waar hij constant het woordje ‘Redrum’ loopt te roepen wat in spiegelbeeld lijdt naar ‘Murder’, leuke kleine details vind ik dat.

Dus ja, de film is zeker verbeterd sinds mijn eerste kijkbeurt en ik heb er meer waardering voor gekregen. Echter vond ik zelf de film soms niet zo pakkend als sommigen hier op de site wel ervaren, vind ik er te vaak inkakkers in voor komen en was ik blij dat ik naar 2-urige versie mocht kijken want die andere zou mij te lang zijn. Al om al, prima zit dat is sowieso een ding.

4.0*

Shock Waves

Misschien dat ik vooraf wat te veel heb verwacht van Shock Waves en daarom de film misschien wat minder uit de strijd kwam dan andere films. In een feit dat het nazi - zombies zijn sta ik altijd graag vooraan in de rij. Ik heb zozeer Zombie Massacre 2: Reich of the Dead (2015) al gezien en dat is voor mij de slechtste zombie films waar Nazi - Soldaten in voor komen die er is. Ik ben meer fan van de Død Snø (2009) serie samen met Død Snø 2 (2014) waar ik groot fan van ben, zulke films daar houd ik erg veel van en dat mocht ook wel baten want slecht waren ze niet. Ik vind dat Shock Waves daar tussen hangt. Goed was de film niet maar, vervelen doe je ook niet snel.

Het is niet zo'n bijzonder geheim dat de Nazi's gek waren op experimenteren. Ik heb wel eens gehoord of gelezen dat het Duitse leger daadwerkelijk bezig was met het creeren van een bepaalde super soldaat, meer weet ik er ook niet van zou eventueel ook valse informatie kunnen zijn dat wil ik niet vast leggen. Ik denk trouwens ook wel dat de mensen die het verhaal van de nazi's zo nu en dan volgen de grote naam Josef Mengele wel kennen. Een van de grootste Duitste doktoren die zwart op het papier stond. Ik weet niet of hij wat met de super soldaat te maken heeft maar, hij was wel gek van tweelingen.

Nu bevat Shock Waves ook niet echt een denderend verhaal waardoor alles een beetje blijft steken soms. Een bepaald groepje zijn op zee aan het varen wanneer ze een aanvaring krijgen. Ze stranden op een eiland waar het niet zo veilig is. Een oude Duitse chef zit daar met zijn speciale SS belegering. Een speciale elite team die tussen leven en dood zitten en gewoon keiharde onderwater-nazi-zombies zijn. Gaaf! Nadat het groepje een waarschuwing kregen om te vertrekken maar toch bleven ging het verkeerd, en een soort super kat en muis spel ontwaakten.

Er is zeker ook wel een deel in de film waar ik toch wel een beetje van genoot. Bij de eerste aanval van de onderwater-nazi-zombies tegen de kok? Ik weet het namelijk niet meer zeker. Afijn, toen hij naar achter begon te lopen aangezien hij de onderwater-nazi-zombie zag en, terwijl hij angstig was vol in een water egel liep, de pijn voelde je een beetje in zijn voet.

Er zit weinig Horror in de film en angstaanjagend is het niet. De zombies zien er te netjes uit en vind ik eigenlijk niet voldoende. Hoe je de onderwater-nazi-zombies kon bestrijden was ook naar bedacht, je trok simpel zijn duikbril af en dat gingen ze dood. Beetje simpel. Film is af en toe erg traag waardoor hij saai werd te volgen. Al om al, leuke tussendoor maar ik heb er persoonlijk teveel van verwacht, dat was zonde.

2.5*

Shoot 'em Up

Toch wat slechter uitgepakt dan dat ik gehoopt heb na het zien van de trailer!

Clive Owen uiteraard uit de film Killer Elite (2011) vond ik wel aardig acteren.. Af en toe een beetje te laconiek.. Maar valt prima te doen! En hij was natuurlijk erg chill met zijn wortels ! Van Paul Giamatti wordt ik een beetje misselijk... Niet omdat hij slecht acteerde want dat deed hij prima! Ook eigenlijk een klein beetje psychologisch mis in zijn hoofd... gaat ie aan de tiet zitten van een vrouwelijk lijk ...... maar ik vond zijn grappen totaal niet leuk... Dat was soms wel jammer dat hij er tussen kwam.. Monica Bellucci natuurlijk een hartstikke mooie meid... Deed het wat minder na mijn mening... En jammer dat je nou weer in de sexscene haar ballonnen weer niet ziet...... ... Hahha!

Shoot 'em Up is kwa actie gewoon goed! Zitten een paar lekker actie scene's in! Helaas zit hier de actie scene in de lucht niet bij, toen ze uit het vliegtuig sprongen... dat is eigenlijk 1 van de slechtste scene's in de gehele film..! Het verhaal daar in tegen is gewoon matig... Ik vond het eigenlijk niet echt spectaculair ... Ze moeten een kind beschermen, die de tegen partij dood wil hebben.. Waarom precies is me niet helemaal binnengedrongen.. Zat vast weer eens niet op te letten.. Heb ik wel vaker ! .. Maar, om dit kind te beschermen moeten ze dus overleven tegen de grote bendes.. Dan komt er ook weer een wat minder gedeelte... Is Clive Owen onraakbaar of zo iets? Want hij is volgens mij in de gehele film maar 1 keer geraakt.. In zijn arm... Het gedeelte dat Paul Giamatti zijn vingers breekt is wel lekker om te zien.. Haha!

Ondanks dat ik erg hoge verwachtingen had aan de film vooraf, vindt ik hem achteraf toch minder uitgepakt.. Ik vindt deze film dan toch nog wel een 3.5* ster waard door de na mijn mening wel vette actie scene's en de grappen van Owen.. Maar voor een goed verhaal vindt ik deze film niet echt geschikt..

Ps. Ik ben de 1700ste stemmer

Shooter

Ik heb deze pas geleden nog gezien op Netflix, tot mijn grote verbazing is er nooit een mening van mijn kant op deze film gekomen, soms vergeet ik die bij Re-Watches en daar baal ik nog wel van, dat zie ik bij meerdere films. Shooter verteld het verhaal van een sniper-soldaat die samen met zijn spot-buddy werkt ergens in Afghanistan volgens mij. Na een heftige aanval van een helikopter komt zijn buddy om het leven en Mark vergrendeld zichzelf diep in de bossen. Er komt een bepaalde geheime agent van de U.S.A. naar hem toe en vraagt om hulp, ze zijn bang dat er een aanslag op de president gepleegd gaat worden. Nadat hij een akkoord gaf en ze alles gaan uitwerken gebeurd dit daadwerkelijk en word Mark hiervan beschuldigd. Hij zet alles op alles om er voor te zorgen dat hij onschuldig is.

Het verhaal was goed en het concept was prima. Soms een beetje te-hollywood maar is prima te kijken, goeie fijne actie scenes en een lekkere zit, dan kot Shooter goed van pas!

3.5*

Gisteravond heb ik besloten ‘Shot Caller’ er maar eens op te gooien, een film die ik sowieso al vanaf december hoog in mijn lijst heb staan en ik echt héél graag wou zien. Toen ik hem gister aanzette zat ik ook met volle lof te kijken aangezien de film mij echt, oprecht héél erg leuk leek en ik keek er daarom ook extra naar uit. Nu is het zo dat de film mij inderdaad heeft weten te overtuigen en ik ben zeker wel een fan van de film, ik heb een erg leuke zit gehad en hoewel de film soms een beetje in kakt valt hij meer en deels prima te pruimen en kijkt hij vaak lekker weg.

Ik vond tijdens het kijken van deze film de cast nog best te doen. We zien hier natuurlijk de (voor sommigen) beroemde Zweed Nikolaj Coster-Waldau die ook een erg grote rol in de prachtige serie ‘Game of Thrones’ heeft en waarvan ik hem merendeels ken. Ook mag Jon Bernthal niet missen die bij mij hoog in het lijstje staat van ‘aankomende acteurs’ aangezien ik hem nog niet zo vaak in wat heb zien spelen. Toch vind ik zijn acteerwerk wel een beetje irritant worden met dat overdreven wegkijken constant. Voor de rest kent de film wel gewoon een leuke cast, en een prima regisseur. Ric Roman Waugh heeft hier gewoon een lekkere prent neer gezet.

“The fact is, we all started out as someone's little angel. And a place like this forces us to become warriors or victims. Nothing in between can exist here.”

De film verteld een gaaf verhaal waar ik makkelijk in te krijgen was. We volgen een succesvolle zakenman die samen met zijn vrouw, een vriend van hem en de vriendin van zijn vriend uit eten. Op de terug weg rijdt Jacob met teveel alcohol op (een promille van 1.0) door rood waarna de auto in een ongeluk belandt en zijn kameraad erdoor komt te overlijden. Jacob komt hierdoor in de gevangenis vanwege dood door schuld en rijden onder invloed waar hij tot maximaal zeven jaar gevangenisstraf voor kon krijgen. Terwijl Jacob vast komt te zitten merkt hij op dat hij er voor moet zorgen dat hij vrienden krijgt in de gevangenis.

Wanneer hij mag gaan luchten ziet hij een groep neo-Nazi’s zitten waarop hij besluit een donker getinte man in elkaar te slaan om zo hun aandacht te krijgen. Echter vertellen de neo’s al dat hij wat meer moet doen dan een man in elkaar te slaan en hij krijgt de opdracht om drugs te smokkelen naar de binnenplaats via zijn achterwerk en om mensen te vermoorden in de cel. Wanneer hij mee doet aan een gevecht tussen de blanken en de getinte mensen en na nog wat dingen komt hij in een zwaar beveiligde cel terecht waar hij moet vechten voor zijn plek.

Wanneer Jacob vrij komt word hij de baas, hij regelt de dingen en staat nu vooraan en dat in zo’n korte tijd. Echter word hij in de val gelokt door twee ‘vrienden’ die gechanteerd worden door de politie waarna Jacob besluit om deze even aan te pakken en te vermoorden. Wanneer hij weer terug in de cel belandt vermoordt hij ook nog de grote leider en zo komt hij hoog in de rangschikking te zitten en is er van een rustige zakenman een nieuwe Neo-Nazi gecreëerd.

Ik vond het een toffe film zoals ik al zei en ondanks dat de film soms wat chaotisch is en na een tijdje wat eentonig begint te worden vond ik het in het algemeen geen moeilijke zit. In het algemeen vond ik ‘Bottles’ gespeeld door Jeffrey Donovan het ‘stoerst’ overkomen en met hier en daar een nazi tattoo wist de film zich snel te eindigen en hebben we gewoon naar een makkelijke maar erg vermakelijke misdaad film gekeken.

3.5*

Shrek is ook voor mij aardig wat jeugdsentiment die ik als kleine Wesley erg kon waarderen, zo erg dat het op langere tijden mijn lieveling was in de animatie scene. Nu is deze herziening me toch wat minder bevallen, en kan Shrek op sommige momenten misschien wat saai overkomen. Toch werkt de jeugdsentiment een positieve richting op en is Shrek een leuke zit geweest.

Het verhaal is leuk, Shrek woont als Orge, Orc, Org of moerasmonster (hoe je het maar wilt omschrijven) in het moeras, lekker duidelijk. Hij word ook gezien als gevaarlijk wezen en de stad wil hem weg hebben al lukt ze dit niet. Shrek komt met wat mensen opgescheept te zitten waarna hij er achter komt dat er een prinses opgesloten zit in een kasteel die door een draak in bescherming word genomen. Shrek doet alles er aan om de prinses naar huis mee te nemen en vervolgens verliefd op haar te worden, na een woorden wisseling gaat de prinses weg en is er wat drama in het spel wat snel weer weg gaat als ze bij elkaar komen en alles weer goed afloopt.

Echt op animatie mag je deze film totaal niet afkeuren, die ziet er voor zijn leeftijd nog redelijk goed uit. Toch weet Shrek me op sommige momenten minder te boeien dan vroeger, misschien ligt dat aan de leeftijd ik weet het niet, dus ik zak een beetje met het cijfer.

3.5*

Wel geinig dat ik de anitmatie serie van ‘Shrek’ nog redelijk kan waarderen, terwijl ik toch een beetje anti-animatie op dit gebied begin te worden. Zeker met de slechtere films van de ‘Alvin and the Chipmunks’ serie die ik van de week nog even heb gezien en waar ik totaal niet over te spreken was. Ik heb dan maar een plan bedacht om de animatiefilms er als eerste uit te werken (uit mijn herzien lijstje) zodat ik tenminste deze film gehad heb, waar ik nu al zin in heb.

Al vond ik dit tweede deel beter dan het eerste deel, wat meer leuke karakters die me wat meer aantrokken en ik vond het hier en daar wat grappiger maar, daar blijft het al wel snel bij.

We volgen in deze film het pasgetrouwde stel tussen Shrek en Fiona die hier en daar wat huwelijksproblemen hebben. De ouders van Fiona hebben gehoord dat ze getrouwd is en ze nodigen de twee uit bij hun kasteel. Wat ze niet weten is dat Shrek een orc is van een paar honderd kilo en ze weten ook nog niks van de veranderingen die hun dochter kan ondergaan, die kan namelijk ook een orc worden. De ouders zijn hier uiteraard niet blij mee.

Een leuk vervolg waarvan ik kon zeggen dat ik hem leuker dan het eerste deel vond maar echt een spektakel werd het nergens.

3.5*

"Jane? You're early.”
"Hello?
"Tun. Its Jane. I'm going to be a little late today.”

In 2021 heb ik ooit eens de Amerikaanse remake Shutter gezien, die mij destijds helemaal niet beviel. Ik vond dat echt een hele saaie film namelijk en kon er eigenlijk maar bar weinig mee. Door de jaren heen leer je, jezelf ook een stuk beter kennen. En zo ook in wat jouw filmsmaak is en waar je niet goed op gaat. Ik kom er denk ik in de afgelopen jaren achter dat horrorfilms met dit thema mij niet liggen, althans waar we dus doormiddel van foto's in enge clichésituaties terecht komen. Ook deze film wist me eigenlijk helemaal niet echt te interesseren. Sterker nog, ik heb me best een langere tijd verveeld tijdens deze film.

Hoewel de film best sterk opent, weet de film eigenlijk voor langere tijd dit gevoel niet vast te houden. Het zakt allemaal echt onwijs in, en dat is echt zonde! Hoewel de film best leuk opent, met de nodige actie vond ik de opbouw gewoon wat zwakjes. Toch deden ze het gewoon volgens het boekje, zoals we ook vele Amerikaanse films kennen. Het lichtelijk verschijnen wat zich vordert naar eigenlijk steeds meer actie en spannende momenten. Toch wil ik het woord ‘spannend’ er vooralsnog wel uit laten, aangezien de film in mijn ogen nergens écht spannend werd.

Als de film eigenlijk bij zijn laatste half uur aankomt begint het toch een stuk interessanter te worden. En ik heb me daar echt héél erg mee weten te vermaken. De geest van Natre kwam eigenlijk in zijn volledige hoedanigheid naar voren, en was best creepy gemaakt. Hier en daar een beetje bloed maar, vooral toch een leuk kat- en muisspelletje. Als de ontknoping van de film nadert vond men het nodig toch nog een soort plottwist er in te gooien, en niet één maar, zelfs twee. Het moment dat je weet waarom de geest precies achter Tun aanzit is ranzing, hoe hij zijn nekklachten heeft en opeens 120 kilo woog vond ik wel echt heel komisch, omdat de geest dus constant op zijn nek zit, zeker de laatste scene is daarin heel sterk.

Toch verbaas ik me een beetje om alle hoge cijfers. Ik ben gewoon niet zo'n fan van dit genre, de J-films van Ringu hebben mij ook nooit echt weten te vermaken, en de film neigt toch wel erg naar die films te gaan. Of het me ooit iets gaat doen is een andere vraag, ik geef niet op en hou de moed hoog voor dit soort films, want ik denk wel dat ik de nodige parels nog moet ontdekken, al zag ik zelf dat helaas hier niet in.

“Um, so, anyway... thank you all so much for being here and... uh, let's eat some cake!´

Ontzettend zwakke film was dit zeg. Ik had er al niet echt een heel goed voorgevoel bij maar dat gevoel is ook wel werkelijkheid geworden. Eigenlijk achteraf kwam ik er achter dat dit wederom een Amerikaanse remake is, en dat ik dus de originele film nog altijd eens moet kijken (die er op de voorgrond alleen al beter uitziet). Toch maar snel kijken voordat de nachtdienst begon, zo heel lang duurde de film ook niet. Toch heb ik met vlagen wel wat kunnen genieten van deze film, zo heel slecht was hij niet op veel fronten al had er veel meer mee gedaan moeten worden.

Samen zijn ‘Jackson’ en ‘Taylor’ een prima duo en vormen leuke hoofdpersonages. Maar daar is ook alles wel mee gezegd. Ik vond het acteerwerk nou ook niet heel bijzonder. Die Japanse dame deed het ook wel prima maar de rest van de cast was matig.

Horror kon ik het niet altijd even goed noemen. Het geestenverhaal is aardig maar word erg slordig uitgewerkt door ‘Masayuki Ochiai’ die het verhaal kriskras laat afspelen waardoor eigenlijk niks echt duidelijk begon te worden, en dat is best zonde. Het werd spannender, zeker qua geestvertoning zaten er wat spannende stukken in de film verwerkt, helaas pakte het nooit effectief genoeg uit, jammer.

Dus nee, deze film vond ik erg matig. Ik ga het originele deel uiteraard binnenkort (ik denk dit weekend) opzetten omdat toch deze weer uit mijn geheugen te kunnen verwijderen, want zo heel boeiend was hij niet, zonde.

1.5*

Ik ben vandaag nog één dag thuis gebleven van wege ziekte en ik had eens zin om op een andere manier een film uit te kiezen, dit keer zocht ik via MovieMeter op wat de beste film is die op ‘Film1’ staat, op de score van de MM gebruikers. ‘Shutter Island’ schiet snel om hoog en dit werd aangeduid als dé beste film van ‘Film1’ dus dan heb ik hem gelijk maar op gezet aangezien ik al een aardig tijdje benieuwd was naar deze film, en hij van Netflix verdween en ik hem toen langzamerhand uit het oog was verloren.

Toen ik hem opzette had ik er nog best wel een fijn idee bij, de film kwam best fris over maar met een tikkeltje hardheid en vooral duidelijkheid wist je wat je langzamerhand te wachten stond, een spannende film met een hele gave setting, dat was in ieder geval wel het idee wat ik vooral bij ‘Shutter Island’ kreeg, met wat mooie sfeerbeelden van de omgeving geeft Scorsese gelijk weer met wat voor mooie beelden hij kan werken, een uitgelezen plaatje voor een type film als ‘Shutter Island’.

“Sanity's not a choice, Marshall. You can't just choose to get over it.”

De film voelt zijn hele lengte spannend aan, de spanning is aanwezig en dat word mooi verwerkt. Hoewel de film gaaf begint word hij langzamerhand steeds mysterieuzer, vreemder en vooral donkerder waarbij een psychologisch spel niet uitgesloten word. We openen de film goed met een algemene introductie van de faciliteit waar we zo’n beetje 130 minuten in rond hangen. We zien 3 gebouwen met daar in psychisch zieke mensen. We hebben gebouw A, B en C waarbij er een scheiding word gemaakt tussen mannen, vrouwen en geschriften en de laatste zitten in gebouw C. Na een kleine rondleiding word ons snel de zaak voorgelegd waarvoor Marshal Teddy Daniels mee maken krijgt: een vermist persoon.

Tijdens de uitleg krijgt Teddy last van hoofdpijn, uitdroging werd er gezegd en na het nemen van een pijnstiller gaan ze verder. Er is iemand ontsnapt en Teddy krijgt de taak om samen met zijn partner Chuck een vermiste dame te zoeken die ontsnapt is uit de instelling. Na wat onderzoek gedaan te hebben zoeken ze iets verder, en gaat men opzoek buiten de instelling.

Echter gaat het vaak niet beter met Teddy en hij krijgt de nodige aanvallen. Ook tijdens zijn verzoek om broodnodige informatie te krijgen, krijgt hij geen inzicht in de documenten. Teddy is het zat en wil het eiland verlaten, wat maar niet lijkt te gebeuren en dan kan je het weer de schuld geven maar voor iemand die zo graag wil verdwijnen blijft Teddy toch wel extreem lang op het eiland hangen. Dan word het ook best snel duidelijk waar het einde na toe wil.

We gaan gewoon rustig door met het verhaal en de twee zoeken ook verder. Ze besluiten naar een begraafplaats te gaan waar ze mogelijk zou kunnen zitten en op weg er na toe is het goed te zien dat het weer met maten sterk afneemt, en ruiger word tot dat de windkrachten de boel even naar beneden haalt. Hier in word steeds meer duidelijk, en krijgt Teddy een ander doel dan het zoeken van de vermiste vrouw namelijk het doel om een man te zoeken met de naam Laeddis, de man die er van beschuldigd word dat hij de vrouw van ‘Teddy’ vermoord had in een gebouwbrand, hij word gezien als pyromaan en Teddy wil hem het liefste zoeken. Ze worden weer terug mee genomen door de beveiliging van de faciliteit en daar slaat alles om. Het weer word heftiger en Teddy blijft maar hallucinaties zien, vooral van zijn vrouw. Hem word verzocht om op een meeting te komen waar de hoge leden van de opvang aangeven het weer niet zien zitten en wanneer een stroomuitval is, ze in diepe problemen zitten.

Jammer genoeg voor hun valt de stroom ook echt uit en ziet Teddy de kans om in gebouw C te verblijven waar hij waarschijnlijk Laeddis kan vinden. Tijdens het onderzoeken stuitten ze op veel andere zaken en verdwijnt Teddy’s partner Chuck opeens uit het niets. Hij zoekt nog verder en komt even later een vrouw tegen die hem verteld dat hij geen pillen, eten of iets dergelijks mag aannemen van de leiding want daar zit iets in wat je gek kan maken. Teddy gaat verder en krijgt ook nog een migraine aanval en besluit om geen pilletje te nemen.

“This is a game. All of this is for you. You're not investigating anything. You're a fucking rat in a maze.”

Het einde speelt zich af in de vuurtoren, de beruchte vuurtoren waar word verteld dat men met je hoofdspelen, ook wel hersenchirurgie. Hierbinnen probeert Teddy de dokter te vinden om even duidelijk te maken dat hij zijn maatje Chuck onmiddellijk terug wil hebben en dat ze samen van het eiland af willen. Dan word al snel duidelijk in wat voor situatie Teddy verkeerd, of laat ik eerder zeggen ‘Laeddis’, want die vonden ze niet in het C deel. Het is dus zo dat Teddy eigenlijk Laeddis is en we de hele film voor gek zijn gezet, Teddy leeft deze scéne dag op dag en word stapel gek.

Om het plot even verder te vertellen word alles haar fijn uitgelegd voor de mensen die het niet door hebben gehad eerder in de film, Laeddis vrouwtje had hun kinderen vermoord waarna Laeddis haar had vermoord, en zo werd hij dus knetter gek in dat koppie van hem.

Toch vertelde de film al hier en daar wat hints, en de hints kwamen vooral voor uit de visioenen van Teddy. Wanneer hij haar vriendin in de woonkamer van een flatgebouw ziet staan en deze langzamerhand overlijd komt er ook bloed uit haar maag, een tip denk ik naar wat het einde gaat leiden. Ook zien we drie dode kinderen die op dat moment nog onverklaarbaar dood zijn gemaakt waarin te zien is dat Teddy lichtelijk ontroerd raakt maar er word nergens naar hem gewezen op dat moment en ik denk dat we dan wel erg veel hints en tips hebben gezien waaraan we kunnen merken dat het plottwist al veel eerder is geweest. Jammer dat ze dit dan allemaal op het eind uitleggen en blootstellen, ik had er liever nog een beetje met een puzzeleinde aan willen werken.

De film draait op een ijzersterke kast die het verhaal veelal mysterieus over weten te brengen. Dan kijk ik toch het meeste naar Leonardo DiCaprio die een ijzersterke rol weet te spelen in ‘Shutter Island’. Echter doen Mark Ruffalo en Ben Kingsley het ook prima, en krijg je vooral bij Ben constant een twist in je maag, omdat je juist hem niet vertrouwd in de gehele film, net zoals Teddy dat had. En dan is ‘Shutter Island’ een film met veel spannende en ontroerende momenten waarvan het einde toch wel spelletje speelt met je maag, een brok in je keel kreeg je er ook nog van. Super gaaf!

4.0*

Sicario

Het is al een lange tijd dat ik Sicario eens heb voorbij zien komen. Tijdens de 'verkiezing' eind 2015 met kerst welke film nou de beste is van 2015, kwam ook Sicario langs, volgens mij nog wel in de top 10 ook ook. Vanaf dat moment heb ik eigenlijk besloten om Sicario maar eens te kijken en het is me echt goed bevallen, als zeg ik het zelf. Sicario was spannend, bevat heerlijke actie en heeft mooie scenes.

Het verhaal was erg leuk. Kate Macer zit in een S.W.A.T. team en stuit met haar team op een massa moord in een huis, lijken zitten verwerkt binnen de muren van het huis en daar komen ze dan ook echt achter. Kate Macer wil er graag achter komen wat daar aan de hand is en wil er iets tegen doen. Ze volgt een speciale eenheid die hun dichtbij kan brengen naar de 'big boss'..

De film bevat lekkere scenes zoals de scene in de tunnels dat ze iedereen neer maaien . Oef wat was dat lekker om naar te kijken. Het verhaal was prima en het concept was goed, ondaks dat er af en toe eens een te stil moment viel was de film prima te zien, acteerwerk was fijn en ik heb me vermaakt met Sicario. Prima zondag - avond film!

4.0*

Best geschrokken van de uitkomst van deze film, die ik na maten toch wel lichtelijk vond tegenvallen en zeker na een goed eerste deel valt dit tweede deel behoorlijk weg. De spanning was niet echt aanwezig, en door de gehele film is soms best traag om te volgen en loopt vaak best traag door. Interessant vond ik het ook niet echt, best cliché en we hebben het allemaal al wel eens gezien.

De film voelde best zwak aan, waarbij er telkens maar gekozen werd voor de verkeerde weg en zeker niet een weg waarvan ik een bepaalde fan was. Het verhaal was best saai en niet meer interessant, en dat kan ik bijna over de hele film wel zeggen: het werd maar niet interessant om te volgen en dan kan een film nog best lastig worden.

In het algemeen was de actie best te doen, veel schoten en veel doden maken de film wel wat aantrekkelijker en harder zoals we ook een beetje van deel één gewend waren maar, zoals ik al zei kan de film verder niks waarmaken en dat is zonde.

Het verhaal was best saai, Amerika word aangevallen door terroristen en nu moet een speciale team er achter komen wie dit dit en dit stoppen. Ze ontvoeren even later een meisje, dochtertje van een grote jongen daar in Mexico om vervolgens alles op een karteloorlog uit te laten komen en deze weer terug te pakken als de ‘DEA’ zelf. Helaas gaat het allemaal niet zoals gepland en word het veel vechten en zichzelf er uit lullen om toch nog enigszins in leven te blijven.

Soms werd de film wat leuker, zeker als de actiescènes van start gingen maar daar om heen was de film verre van spannend of interessant en vond ik het soms maar een saaie bedoeling. Nee, dit tweede deel heeft mij zeker niet vermaakt! Echter, was de regisseur niet bang om bepaalde scenes te laten zien (zoals de ontploffingen of executies) en dat gaf zeker een kleine pluspunt, zo was ik het eerste deel ook gewend namelijk.

3.0*

Signs

Ik heb een tijd geleden (2013) Signs wel eens gezien. Ik zag hem op Netflix staan, laatst toegevoegd op Netflix. Mijn moeder bleek hem nog niet gezien te hebben dus het leek me gelijk een leuk idee om de film een herziening te geven. Ik wist nog wel stukken maar natuurlijk ook niet honderd procent meer. Ik heb me natuurlijk weer uitstekend vermaakt! De film is niet het hoogste in zijn klasse en ik merk nu dat Battle: Los Angeles er wel wat vanaf heeft. Ook geinig dat ze referenties doen naar de klassieke war of the worlds!

Het verhaal is prima om te volgen en vermaakt me prima! Het concept vond ik ook zeker niet verkeerd. Graancirkels is altijd al een onderwerp geweest als het ging over aliens! Het acteerwerk was ook prima en de aliens zagen er prima uit! Het thriller niveau was mooi aangehouden en je zat soms echt in spanning te kijken, wat het natuurlijk heerlijk maakt om naar te kijken! Al om al, prima film voor in de middag!

3.5*

"A census taker once tried to test me. I ate his liver with some fava beans and a nice chianti.”

Ach het verbaast waarschijnlijk niemand, wellicht is het misschien zelfs cliché om te benoemen dat ik wel bijna zeker weet dat dit één van mijn favoriete thriller films is die ik heb gezien. En met volledige schaamte moet ik wel toegeven dat dit zelfs de eerste keer is dat ik deze film heb gezien. Die volledige elf jaar dat ik hier op de site rondhang heb ik de film achter gehouden, wachtend op het juiste moment. Maar, tijdens mijn wachttijd ben ik de film toch wel uit het oog verloren, ook dankzij het zien van al die andere films. Tot ik gisteren weer iets zag over deze film, en vervolgens hem tegenkwam op Amazon Prime. Niet meer wachten, ik wil nou wel heel graag deze film reeks zien, en dan moet je toch starten bij het paradepaardje.

En wat een genot. De film was voor mijn gevoel zelfs te kort, ik kon eigenlijk niet stoppen met genieten van het acteerwerk wat Anthony Hopkins hier liet zien. Hij weet eigenhandig toch Dr. Hannibal Lecter als één van mijn favoriete villains te smeden, en ik heb echt genoten van zijn acteerwerk. Ook Jodie Foster deed het heel leuk, ze weet je toch echt goed beet te pakken en mee te sleuren in het verhaal, die overigens op zichzelf ook heel vet is.

Het verhaal grijpt eigenlijk wel direct vast. Demme weet het direct goed te openen en ons mee te nemen in wat hij van plan is en is daar ook duidelijk in. Er wordt weinig tijd genomen om maar een beetje de personages te leren kennen maar, omdat ze zo open in de film staan is dat ook nergens voor nodig. Het hele gevoel om Hannibal heen bekruipt ook mij als kijker erg, en lokt mij om meer te willen zien. Demme wisselt zijn sterke dialogen ook goed af met enige goede gore scenes waar ik dus juist weer heel erg door gecharmeerd ben.

Wanneer Hannibal een stap naar achteren zet werd de film ook duidelijk niet slechter. Het verhaal zit dusdanig goed in elkaar dat je wel wilt blijven kijken, en dat deed je dan ook gewoon. “Buffalo Bill” vond ik overigens net zo'n leuke villain in deze film, die elkaar goed afwisselen. Beter dan Lecter? Nee dat nergens maar, dat was ook niet te verwachten hoor.

Het einde is verontrustend maar, staat duidelijk open naar meer. Ik weet echter dat er wel vervolg delen zijn op deze film, dus ik ga ze rustig eens dit jaar op zetten. Geen haast maar, ik ben wel dusdanig hooked dat het snel gaat gebeuren. Onwijs toffe film, echt genoten. En kan zo mee liften tussen mijn favoriete films. Er zijn maar weinig films met zo'n fantastische sfeer, die je direct aangrijpen. Heerlijk dit.

Overduidelijk wist deze film mij niet te overtuigen. De copycat’s na onder andere het succes van ‘A Quiet Place’ stromen langzamerhand binnen en ook Netflix komt aan kakken met zo’n film als ‘The Silence’. Een film over prehistorische vleermuizen die af komen op geluid en dan de mensheid vermoord. Toch weet deze film (ik had dan al niet anders verwacht) mij bij lange na niet zo goed te overtuigen als ‘A Quiet Place’ dit deed, alles in de film is het telkens net niet waardoor de film zelfs wat langdradig begon te worden en ik me steeds begon te interesseren in deze film.

Het begin was wel leuk, een doof meisje en een vrijwel goedlopende familie die in een apocalyps terecht komen. Het begin van zo’n apocalyps vindt ik zelf altijd erg vet: veel paniek en vaak veel actie om maar met de deur in huis te vallen. Ook deze film wist dit enigszins over te brengen met de aanval op de steden en de gruwelijke beelden die op TV te zien waren, dat beloofde best veel goeds. Helaas werkte de film deze verwachting nergens op, en was het al om al een vrij saaie boel.

John R. Leonetti weet me dus wederom niet te overtuigen om te genieten van zijn werkje. Tucci speelt wel aardig maar alles is zwak, en komt niet echt overtuigend binnen. De film begint leuk maar als het einde nadert word het wat saai. De CGI ziet er niet uit, en de film is zelfs op b-niveau niet goed. Jammer.

1.5*

"We met in the morgue... I hope you don't plan on taking me there!”

Toen deze film werd toegevoegd op Netflix was ik best wel enthousiast, even later werd hij ook “aangeraden” door een maatje van mij (als je dat zo mag zien) dus ik heb hem gisteravond maar direct aangezet en ik moet eerlijk bekennen dat ik hem stiekem toch best leuk vond. En de film is jonger dan ik eigenlijk had gedacht, want ik dacht dat deze film al een tien jaar oud was (maar hij komt dus uit het coronajaar). Destijds heb ik hem dus wel bewust overgeslagen maar, waarom weet ik niet meer.

Het verhaal is dan niet zozeer heel bijzonder, een vrij doorsnee verhaal met een kat- en muisspel wat we wat dat betreft ook wel vaker hebben gezien. Toch is de twist lekkerder door het toevoegen van de setting, de Canadese bossen werkten heel goed voor deze film, al is dat misschien ook wel het enige wat echt lekker werkt. Het verhaal is met vlagen te cliché voor woorden en komt daardoor meermaals ongeloofwaardig over, iets wat ik best jammer vond. Daarnaast vond ik de film best leuke horrorelementen kennen (al draait de film daar natuurlijk niet op) en was het jagen best leuk in beeld gebracht d.m.v. beveiliging camera.

De cast deed het leuk, al vond ik dat gedeelte waar die politieagente haar “broer” (wat achteraf dus de dokter was) wou redden vond ik nogal onnodig en dat was ook een beetje het enige moment wat ik dan echt onnodig vond. Voor de rest best een vermakelijke zit zo voor op de maandagavond.

"'Twas the heist before Christmas"

Tja, puur opvulmateriaal voor streaming diensten, en daardoor te kijken via Prime, en dat gaf mij dan ook weer mooi de kans het toch een poging te geven. Horrorfilms gerelateerd aan kerst vind ik persoonlijk vrij schaars, zeker als we praten over écht leuke horror films. Er bestaat een hoop meuk, en dan moet je de pareltjes daar tussen uit vissen. Toen deze was aangekondigd vorig jaar, en ik hem ergens voorbij zag komen (waar weet ik niet meer), had he best mijn interesse. Hoewel de film vervolgens onder de radar verdween en ik hem gisteren voorbij zag komen op Prime heb ik direct mijn kans gepakt.

Goed, het is ook precies wat je verwacht; heel slecht. Maar ondanks dat is Slient Bite best een sfeervolle film. Alles laat zien dat Martin haar best deed er een leuke film van te maken, maar gooit wel echt de nodige clichés op ons. Laten we beginnen met de aankondiging van de groep overvallers, en hun 'the Boys' te noemen. Het slaat eigenlijk nergens op, en het werd behoorlijk ongemakkelijk. De film begint echt héél direct, maar niet perse heel slecht. Van die hele bankoverval krijg je overigens helemaal niets mee, en dat vond ik persoonlijk best jammer. Dan merk je toch wel dat er met een budget gewerkt word.

Je ziet dat overigens ook aan de rest van de film. Die hele vampieren zie je nauwelijks, en het is vooral een berg aan gelul. Als je dan denkt dat de film eindelijk zijn stap neemt richting meer horror, spanning of überhaupt wat meer actie dan kom je bedrogen uit. Met vlagen stopt Martin wat horror- of actiescènes in de film, die vervolgens vrij snel weer in het niets vallen omdat het niet lekker uitgewerkt werd, en dan valt de film toch echt wel tegen. Een paar knappe dames als vampieren, tja dat doet elke leek langzamerhand in horrorfilms, je mag echt wel met wat meer komen. Uiteindelijk is de film vooral héél traag, en behoorlijk saai, en had ik achteraf toch mijn onderbuikgevoel moeten volgen. Het enige pluspuntje is de kerstsfeer die behoorlijk aanwezig is, maar voor de rest kan de film direct de prullenbak in.

Silent Hill

De Silent Hill is mij helemaal niet fijn bevallen. Niet dat het saai was, integendeel het was gewoon een fijne film wat dat betreft. Alleen het kon mij niet voldoende vermaken. Het was niet eng, nee dat niet maar, ik denk ook wel dat ik dat nu een beetje onder de knie heb wanneer ik de schrikmomenten kan verwachten dankzij het projectmatigs gedrag van de Hollywood films. Waardoor het Silent Hill toch moeilijk maakt zich angstig naar mij toe te kunnen brengen, want de schrikmomenten in de film die er waren, waren niet eng.

Het verhaal was geinig. Sharon heeft een of ander irritant kind die nachtmerries krijgt en daarbij naar Silent Hill schreeuwt. Wanneer dit bijna fout gaat besluit sharon samen met rose naar Silent Hill te reizen. Wat al gauw blijkt op een verkeerde beslissing als ze achterna worden gezeten door 'enge' monsters .

Het verhaal was dus wel geinig maar ook weer flinter dun waardoor alles zo makkelijk te ontrafelen werd en je de clou al kon raden van een afstandje. Dus bij mij voelde het verhaal heel wissel vallend aan waardoor het wel en niet leuk werd. Het concept was redelijk maar voelde ook niet als het beste aan, acteerwerk was prima. De CGI vond ik er persoonlijk voor geen reet uitzien en de meeste stukjes daarvan waren gewoon weg bagger. Dus, Silent Hill is me wel degelijk tegengevallen. Jammer.

2.0*

"Just because a goddamn broad is so good-looking, don't mean we all have to think with our d*cks!”

Verassend leuke maar vergeten jaren tachtig slasher is dit. Eigenlijk het eerste wat me opviel was een hele lelijke waas of gloed die over de film hing, had dit met dat 3D effect te maken? Het beeld is ook wat schokkend, en dat was toch wel tamelijk irritant hoor. Voor de rest inderdaad maar één echte “3D” effect, als je het zo al mocht noemen. Dat was wanneer Johns een bijl naar die meid gooide, vreselijk gemaakt maar wel heerlijk entertainend.

Het is allemaal niet héél bijzonder, de kills zijn vrij tam moet ik zeggen al heb ik best kunnen genieten van die kill met die boormachine zo rond het einde en daar laat de film toch wel echt zien de nodige potentie te hebben. Ook het begin is best leuk, al was het wat amateuristisch, de kills in dat blauwe busje vond ik toch wel geinig al was die sledgehammer kill wel echt heel slecht gefilmd waar ik erg om moest lachen.

Tja, wat kun je er voor de rest over vertellen? Het verhaal is prima maar, nergens wordt dat echt heel bijzonder wat er toch voor zorgt dat het middenstuk van de film wat in kakt, dat is het moment dat Joan achter Johns aan gaat en eigenlijk informatie over hem wil verschaffen maar, dat was na een tijdje ook wel allemaal leuk en aardig maar het boeide te weinig.

Toch is het wel een hele sfeervolle slasher film, die duidelijk nogal fanmade was. Er is wat naakt, niet al te veel wat misschien wel jammer is, en qua bloed mocht het ook wel wat extremer. De film is uiteindelijk nogal tam, toch zijn de kills leuk en zelfs vond ik sommige kills ook wel gewoon verfrissend, niet alles zie je heel veel vaker in andere films. De killer is prima, niet heel bijzonder overigens. En dat is eigenlijk wel iets waar de film totaal in hapert, het is over het algemeen geen overtuigende horrorfilm, toch zijn de eerste dertig minuten en de laatste dertig minuten sfeervol genoeg en ook lekker actievol. Dus ja, best een geinige horror voor tussendoor, alleen zijn de schoonheidsfoutjes toch wel de boosdoeners in deze film, waardoor ik er eigenlijk niet hoger op wil gaan stemmen.

Silent Night

Een wat minder vrolijk kerstfeest vertoond deze film voor een paar acteurs en actrices. Deze kerstmis slacht festijn was toch echt geinig om een gezien te hebben hoor, kijk het wel rond de kerst tijd want ik denk dat hij anders wat minder is om naar te kijken. Qua moorden is de film echt heeeeeerlijk! De scenes zijn leuk en de moorden zijn prima bedacht. Het verhaal en acteerwerk had beter gemogen maar qua concept is de film ook prima te doen. Gewoon prima kerst film voor tussen door met een heerlijk horror tintje er aan. Niet super spannend maar gewoon geinig om je tijd te doden!

3.0*

Ik ben persoonlijk nog niet bekend met de meeste werkjes van Woo. Wel weet ik dat het een zeer gewaardeerde regisseur is die een paar goede titels op zijn naam heeft staan. Het is dus typisch weer zo’n regisseur die ik in de toekomst nog veel ga ontdekken, en eigenlijk achterwegen laat omdat ik bang ben de mooiste titels te snel te zien. Beetje autistisch verder maar goed, dat heb ik nu wel een tikkeltje minder nu. Tijdens het bioscoopbezoek van ‘Saw X’ eerder dit jaar werd deze trailer maar liefst drie keer achter elkaar uitgezonden. Eigenlijk wist ik vanaf die avond toch wel dat ik deze film persé tijdens de kerstdagen wou zien, en gisteren tijdens tweede kerstdag heb ik deze toch maar even opgezet. Maar man o man, wat ben ik toch een partij teleurgesteld, de film is mij heel negatief bevallen.

Ik had eigenlijk ook nooit verwacht dat men de naam ‘Silent Night’ ook zo letterlijk namen, waar eigenlijk gedurende film nauwelijks werd gepraat en ik vraag me af of dat nou de juiste keuze is geweest van Woo. Er zijn duidelijk zat films die geslaagd zijn met dat concept, waaronder ‘A Quiet Place’ wat één van mijn favorieten is en een waanzinnige tweedelige films zijn. Alleen bij deze film is het nogal misplaatst, iets wat ik nu ook niet echt nodig had. Het concept als kerstwraakfilm vond ik dan wel weer tof, alleen merkte ik persoonlijk dat Woo's uitwerking toch niet echt héél geweldig was, en misschien met veel vlagen zelfs wel saai te noemen.

Joel Kinnaman deed het wat dat betreft prima hoor, hij zegt uiteraard niet veel maar, ik denk ook wel dat het puur kwam door het feit dat hij natuurlijk in zijn keel was geschoten en toen ook al via een apparaatje moest praten wat hij niet wou, lijkt me wat dat betreft wel het meest logisch. Het is overigens wel een beetje gissen voor de nieuwe kijkers wat nou precies gebeurt tijdens de film. De film opent namelijk al best actievol (waar hij vervolgens ook door zijn keel geschoten werd) maar, de leidraad was nergens te vinden. Je hebt heel wat vragen en het oogt alsof Woo er toch voor wou zorgen dat je gaarne weg alles te weten zou komen van wat er zich heeft afgespeeld. Dit zorgde er wel voor dat de film ontzettend zwaar inkakte, en ik was er na een half uurtje eigenlijk ook wel weer klaar mee, en dat is niet goed natuurlijk en, het verhaal was na verloop van tijd nou ook toch niet zo bijzonder meer.

Het script vond ik nogal een rotzooitje, zoals eigenlijk deze hele film. Een enorme warboel waarvan je eigenlijk nergens echt zeker kon zeggen wat er nou precies gebeurde en het allemaal ook niet overzichtelijk genoeg was. Qua actie overigens prima, leuke en vermakelijke actiescènes maar het neigt er wel naar dat Woo ook iets te veel de John Wick kant op wilt, en misschien had die zich daar niet echt altijd moeten begeven. Het is me dus gelukt deze film tijdens kerst te kijken, het is helaas wel een ontzettend zware tegenvaller, en dat vind ik echt jammer.

Tof! Deze ‘Silent Night, Deadly Night’ stond al een langere tijd op mijn lijstje maar elk jaar vergat ik hem weer. Tot vandaag eigenlijk, gelijk aan geslingerd op ‘kerstavond’ en best genoten naar een leuke slasher film die qua details en visueel best hoog weet te scoren maar wat achter blijft op spanning en acteerwerk. Ik ben dan ook uitermate verrast wat deze film heeft laten zien en ik heb de korte tijdsduur best genoten. Maar toch, de kerstsfeer was er deels wel aanwezig maar over het algemeen hoef je dat ook niet te verwachten bij een film als dit, waarbij er een berg mensen afgeslacht worden.

“Can you believe this? It's Christmas Eve and we got orders to bring in Santa Claus.”

De film begint eigenlijk al best aardig. We volgen een vrij jonge familie die op pad gaan naar opa. Opa is psychisch ziek en zit vast in een verzorgingstehuis. Eenmaal aangekomen blijkt het verslechterd te zijn met opa en de familie word bij één geroepen om even de zaken bij te praten alleen Billy over die word aangesproken door opa en bang word gemaakt door hem. Opa verteld hem namelijk dat hij stout is geweest en dat de kerstman hem komt straffen. Na die aanspreking raakte Billy in een angst situatie maar bleef voor de rest aardig kalm. Op de weg terug komen ze echter een auto tegen die pech lijkt te hebben en de bestuurder was een kerstman. Na gestopt te hebben en te vragen of ze wat konden doen waarna de kerstman een wapen te voorschijn haalt. De familie probeert te vluchten maar de vader word al gauw neer geschoten. Hier na sleurt hij de moeder uit de auto, trekt onnodig haar blousje los en snijd haar keel door. Deze actie geven Billy nog aardig wat trauma’s in de toekomst.

Ik moet zeggen dat ik de film op dat moment nog aardig rap en hard vond gaan, werd nergens saai en was best makkelijk om te blijven volgen, best leuk om te zien. Toch koos ‘Charles E. Sellier Jr.’ om het hierna toch wel geruime dertig minuten rustig aan te doen, geen spectaculaire scenes of echt iets leuks om op te noemen. Toch was het wel belangrijk om het verhaal een beetje te snappen. We volgen Billy en zijn broertje namelijk in hun tijd bij het weeshuis die gerund word door nonnen. Billy was nogal een moeilijk kind die uiteraard niet tegen kerst kan, en alles wat er mee te maken had verafschuwde of bang van was. Ook werd hem duidelijk gemaakt dat straffen goed was, en stoute jongens gestraft werden. Vooral de laatste zin werd hem veel ingepraat en bleef hem nog lang bij.

Als we dan zo’n dertig minuten (en misschien nog wel langer) verder zijn en Billy in de speelgoedwinkel terecht komt pakt de film de draad weer op en word het weer wat heftiger in zijn scénes, maar het word niet spannend. In de speelgoedwinkel gaat het namelijk fout met Billy en dan vooral wanneer hij omgetoverd word als kerstman. Hij gaat dan al snel alle stoute mensen langs om deze te vermoorden.

De film gaat verder met aardig wat goede moorden, die vrijwel standaard in elkaar worden gezet maar er toch best heftig uit zagen. Vooral de gene waarbij dat joch onder de scherven zitten van de gebroken ramen, dat vond ik er nog aardig knap uit zien. Ik zelf was best fan van het moment dat de twee pestkoppen gingen sleeën waarna eentje zonder hoofd beneden kwam en achter zijn karkas kwam zijn hoofd aan rollen, dat vond ik een zeer mooi moment. Toch ben ik er wel van overtuigd dat dit allemaal nét iets te laat aan kwam zetten, dat had gerust ook tien tot vijftien minuten eerder gemogen om wat tijd te creëren tussen de moorden, nu was het vrij snel hak op te tak achter elkaar aan waardoor het misschien wat eentonig kan ogen.

Achja, en de kleine b-dingetjes nam ik dan maar graag voor lief. Vooral het acteerwerk was soms niet al te fantastisch maar echt storend kon ik het niet gaan noemen. En het dunne verhaal verteld geen spektakel, concept is daar in tegen wel erg leuk en het was een aardig leuke zit voor op kerstavond. Einde was prima maar aardig cliché, en zo heb ik de film al snel besproken want héél veel kun je verder niet meer opnoemen voor deze film. Een zeer geslaagde en verrassende zit die me zeker op het begin en op het einde wist te boeien.

3.5*

"Garbage day!"

In en in triest deze "film". Ik had de woorden onder mij moeten geloven, alleen was ik wat sceptisch. Zo erg kon dit toch niet zijn? Nou wel dus, en het was één grote ramp. Veertig minuten krijg je inderdaad gewoon deel één nog eens te zien, zelfs met naaktheid en kills. Daarna stelt de film ook helemaal niks voor. Deel één had nog een leuk sfeertje, wat dit tweede deel compleet mist. Het heeft allemaal niks met kerst te maken, alleen dat Harry de tweede killer ook een kerstmanpak geeft, en zelfs dat helpt niet.

Het is gewoon te triest voor woorden dat iedereen er mee instemde om zoveel materiaal van deel één te gebruiken. Ik kan niks anders dan deze films gewoon het aller laagste te geven, ook omdat het tweede deel van de film gewoon bar weinig voorstelt. Harry is zwak bezig, en met dit soort acties kun je bij mij echt geen sympathie verwachten. Het gebeurt helaas wel vaker in dit soort eigthies slashers, dat men scenes van hun voorgangers klakkeloos gebruiken, alleen dit was wel heel erg.

"Doc, you seem to know your way around all this mystical stuff. But do you know what they call it when you get deja vu twice?"

"A re-occurring extra-sensory phenomenon."

"No. Stupid."

Mwah, erg matig dit hoor. Gaat eigenlijk richting het niveau van de vorige film, wederom zoveel gebruik van oud beeldmateriaal, daar moeten ze echt snel mee kappen man! Wederom een tergend langzame en vooral saaie film. Het heeft allemaal niks met kerst te maken ook, echt belachelijk. Saaie personages, extreem saai verhaal, geen kills, weinig actie, nauwelijks bloed of gore, echt deze film mist gewoon alles. Echt zonde.

Had nog enige hoop na het zien van de vorige film maar, ze redden het gewoon niet. Acteerwerk is ook echt heel slecht, de woorden hier onder mij liegen niet, en ik sluit me er bij aan. Geen haar beter dan zijn voorganger, die zelfs met de killer nog een stuk leuker was.

"You killed Joe"

"I had to... he broke me... and even though he always fixed me... I had to make sure that this time he wouldn't hurt me again."

Met een start zoals dit gooit Kitrosser behoorlijk hoge ogen, helaas dat hij wederom gewoon weer niet de potentie er uit weet te halen. Je leest het hier onder mij al goed, hoewel het idee allemaal best prima is mist de film gewoon een spanningsopbouw en vooral een bepaalde hoeveelheid gore. Dat heb je uiteraard nodig in een horror film, en dat is iets wat deze film niet heeft. De film kijkt best makkelijk weg maar werd nergens echt heel bijzonder of interessant. Jammer, deze reeks is volledig de grond in getrapt, terwijl deel één zo onwijs veel potentie had en men een waanzinnige reeks had kunnen maken met dit leuke concept. Echt kut.

Ik vond hem dan toch net iets vermakelijker. ‘Silverado’ heb ik gisteravond aan geslingerd omdat ik niet zo snel een film wist die ik echt wou zien en aangezien ik nog steeds ziek op de bank bivakkeer wou ik er gewoon even snel eentje via Netflix opzoeken. Ik ben nog steeds heel erg in de ‘Red Dead Redemption 2’ sfeer dus dan kwam deze film mooi uit. Het is geen overweldiger spaghetti western maar ik heb me zeker vermaakt, het was wat hard om in te komen maar eenmaal begonnen speelde de film leuk door en keek de film makkelijk weg.

De film bevat een hoog ‘The A-team’ gehalte, zeker in het eerste deel. Veel schieten en niks raken was meer de motto. Dat zorgde voor veel kindvriendelijk schietvermaak, maar inderdaad voor erg weinig spanning in deze film. Het verhaal kon gelukkig nog aardig wat goed maken in mijn ogen, daar heb ik me echt wel mee zitten vermaken!

De cast is leuk. Ik heb eindelijk eens de jongere ‘Danny Glover’ mogen zien, die heb ik nu volgens mij drie maal gezien als ouwe rot en chagrijn dus ik vond zijn rol erg leuk. Ook Kevin Costner mocht er weer wezen en ik hem me erg vermaakt met deze acteur. Voor de rest was de cast vermakelijk maar niet echt fantastisch.

Het verhaal was leuk, we volgen een viertal cowboys die zich een weg banen richting Silverado en hier op veel problemen stuiten. In Silverado en op de weg richting deze stad. Ze zetten met z’n vieren alles op alles om dit te redden waarbij er lekker veel word geschoten, zo worden ze getreiterd door een bandietengroep en moeten ze de sheriff in de stad te vriend houden wat niet altijd even lekker loopt.

Al om al, leuke western film met een hoog kindvriendelijkheidsgehalte waar het tweede deel wel wat verandering in kwam. Leuk om gezien te hebben en ik hem me er zeker mee vermaakt. Grappig en actief zorgt er voor dat je de film gewoon lekker blijft kijken en het vrijwel niet verveeld!

3.5*