Opinions

Divergent

Een milde Actie / Sciencefiction film die niet echt hard was kwa Sciencefiction maar de actie zat er wel lekker in. En in het milde sciencefiction bedoel ik gewoon puur dat je hier eens geen ruimteschepen ziet vliegen en of aliens ziet rond lopen. Nee, iedereen word in een groep geduwd. Het lijken bijna wel sektes. Waarbij je dus ook kunt kiezen voor een kant als 'politie'. En de nieuwelingen worden dan opgeleid. Soms beetje een te lang stuk, want er gebeurd bijna niks meer als ze opgeleid zijn.. Af en toe werd de film naar mijn mening ook iets te dramatisch. Al kijkt de film voor meer en deels lekker weg.

Shailene Woodley deed haar rol leuk en acteerde prima. Theo James deed het ook niet slecht. Ik zweer dat ik hem nog ergens anders van ken maar ik kan maar niet opkomen van waar. Jai Courtney deed het ook goed en ja, jou ken ik nog wel. Met Bruce Willis

Het verhaal was spannend en goed bedacht. Het concept was weer eens heel wat anders, misschien inderdaad wel wat weg van Harry Snotter maar ik vond het een leuk conceptje. En het keek opzich allemaal lekker weg. Laat maar komen dat vervolg insugent toch? Ach joh wat maakt het toch uit haha!!!

3.5*

The Divide

Heb met tegenzin gekeken naar deze film. Ik dacht dat het een goeie film was maar ik vond het al vrijwel fout gaat aan het begin. Je treed binnen, om zo maar te zeggen, en dan plots Bam! Allemaal bommen etc. Ze zitten in een kelder, en daar gaat de film.. Nee, dat had veel beter gekund naar mijn mening!

Kwa acteer prestaties zit het wel snor, ook hier is het in het begin matig maar dat bouwt zich verder op naar goed. Vooral kwa gruwel, angst en verdriet kun je af en toe goed voelen in de film door de acteurs! En dat is meestal wel een goed teken!

Het verhaal is opzich wel leuk. Ook wel leuk bedacht, het concept is helaas wat minder en ik vind de uitwerking ook niet op en top.. Jammer! Er zitten wat spannende momenten in de film maar ook dingen die je liever niet wilt zien kwa gruwel. En Milo Ventimiglia met zijn handlanger konden er wat van. Zeker met de 'verkrachtingen' van Rosanna Arquette, al lokte ze het zelf wel uit! Leuke film om tijd te doden, maar niet echt geschikt voor een leuke film avond, vind ik!

2.0*

Tweede herziening op rij van ‘Tarantino’ en wederom eentje waarvan ik zeker wist dat ik hem nog een keer wou kijken en het nu de beste gelegenheid vindt. Het bericht die ik quote stamt notabene van zeven jaar terug, hoog tijd om dit pareltje dus nog maar eens te bekijken. Ik moet zeggen, ik heb me uitstekend vermaakt, wat zeg ik: dit vind ik toch ‘Tarantino’s’ beste prent. Ik heb zelden zo heerlijk zitten te genieten van bijna drie uur aan film als bij deze film (de films waarbij ik dat heb staan hoger in mijn toplijst). En tot tegenstelling van mijn eerdere bericht (zoals te lezen in de laatste alinea) ben ik nu wel meer fan van films die een lange speelduur hebben mits ze ook een goed verhaal weten te vertellen: en dat was hier het geval. Aangezien het zo lang is loopt een film al snel het geval dat hij stil valt en niet meer zo bijzonder wordt, gelukkig was daar hier geen sprake van.

“I like the way you die, boy.”

Maar, ik durf langzamerhand toch wel te beweren dat dit voor mij de beste film van ‘Tarantino’ is. De sfeer is geweldig, en dat zwakt nergens echt af omdat er constant vermakelijke personages opduiken. ‘Foxx’ speelt een heerlijke rol, maar voor de tweede film op rij ben ik echt verzot van de rol van ‘Christoph Waltz’, heerlijk gespeeld wederom en hij zit er weer lekker in. Het is even wennen, hem nu als cowboy te zien maar, een waanzinnige rol als ‘Dr. King Schultz’.

De film kent een ontzettend fijne opbouw, waar slavernij op één staat wat opzich logisch is aangezien het de tijd is, twee jaar voor de burgeroorlog. We volgen hier een zogenaamde tandarts ‘Dr. King Schultz’ en een voormalig slaaf ‘Django’. Ze gaan als eerst opzoek naar drie mannen die ‘Dr. King Schultz’ moet hebben voor zijn bounty en vraagt ‘Django’ voor hulp, hij kent hen immers. Nadat dit is afgehandeld gaan ze opzoek naar ‘Broomhilda’, ook een slavin en tevens de vrouw van ‘Django’. Ze komen aan bij ‘Calvin Candie’ die haar bezit en starten de onderhandelingen, die overigens niet goed uitpakten en eindigden in een bloedbad.

Wat ik overigens ook wel gaaf vond, de vele speciale effecten van o.a. bloed wat echt overal uitspuit, dat had ‘Tarantino’ ook al in de film ‘Inglourious Basterds’ die ik gisteren heb herzien en hier kent hij ook de nodige gore. Dit is ook het gene wat een lichte stempel op deze films drukt.

Ook een pluspunt voor de rol van ‘Leonardo DiCaprio’ die met ‘Calvin Candie’ de film weer meer leven in blaast en een waanzinnige rol weet neer te zetten, ik heb er van genoten! Er gebeurd zoveel in de film om te vertellen, ik zou hem lekker gaan kijken mocht je dat nog niet hebben gedaan. Ik verhoog mijn cijfer in ieder geval en kan deze film toch wel als één van mijn favoriete films ooit bestempelen!

4.5* wordt 5.0*

The Do-Over

Een nieuwe Netflix film maar deze was persoonlijk niet echt bijzonder. Ik moet zeggen dat ik er genoten had van The Ridiculous 6 (2015) , ook een Netflix film met Sandler in de hoofdrol. Toch was The Do-Over een film wat ik van mindere klasse vond, en eigenlijk soms zelfs wat langdradig en saai.

Ik moet zeggen dat ik Sandler nog niet zo vervelend vond, en zeker Paula vond ik om te genieten (Wat een knappe meid), toch deed die irritante Duitser het waar ik me toch veel aan wist te irriteren, en dat vond ik dan toch soms wel een beetje jammer.

Het verhaal was leuk, Sandler en David Spade (Max en Charlie) waren jeugdvrienden en komen weer bij elkaar met een schoolbal. Max gaat de dood faken van zichzelf en Charlie en gaan zo opjacht om een middel in handen te krijgen die kanker kan genezen. Met een paar sex scenes (Wat ik niet erg vond) en wat actie scenes volgen ze hun weg, en ontmaskeren ze hier en daar een persoon. En uiteindelijk hebben ze het red middel .

Toch bevat deze film weinig actie scenes en is het soms wat saai en traag om naar te kijken. Voor de rest is het een prima zaterdag -middag weg kijker en kon je, jezelf toch wel iets vermaken, vooral bij het zien van Paula.

2.5*

“We never lose our demons, Mordo. We only learn to live above them.”

Zoals ik al wel eerder vertelde in mijn meningen de laatste dagen heb ik nog een paar dagen om te kunnen genieten van mijn ‘Disney+’ abonnement. Ik had al een paar animatie films gekeken wat ik normaal niet snel zou doen en daar had ik nu ook geen zin in, toch wou ik nog wel even gebruik maken van deze dienst en ben maar eens gaan door scrollen. Ik kwam uit bij de ‘Marvel’ sectie die ze ook in hun macht hebben en ik wou altijd nog eens alles van ‘Marvel’ gezien hebben maar, ik miste nog drie films in dit lijstje die ik nog moest kijken. Dit gaat om de beiden ‘Hulk’ films en deze ‘Doctor Strange’ die ik terug in 2016 bij zijn release links heb laten liggen omdat de film mijn interesse niet wekte. Toch wou ik de hele filmografie eens gezien hebben en daar hoort deze nou eenmaal ook bij, toch aangenaam verrast achteraf!

‘Doctor Strange’ is een vermakelijke film waar magie op de eerste plek staat, of althans het gaat om een bepaalde magie gevestigd in een mens zijn/haar geest. We volgen ‘Doctor Strange’ als chirurg binnen een ziekenhuis ergens in Amerika, ben even zo gauw de plaats kwijt. ‘Strange’ heeft een hele grote en hoge eigendunk maar, is erg goed in zijn werk en met zijn fotografisch geheugen snapt hij alles heel goed. Op een moment zien de de goede tegen de kwade vechten en blijkt er duistere magie te zijn, een soort voorbode aan wat er gaat komen. Want daarna volgen we ‘Strange’ weer in zijn werk die onderweg is en hier een ongeluk krijgt. Hij verongelukt heel erg zwaar en zijn zenuwen in zijn handen zijn kapot waardoor deze heel erg aan het trillen zijn en wel funest voor zijn beroep.

Hij merkt dat er een man rondloopt die eigenlijk was opgegeven in zijn toekomst maar die nu weer leefde zoals altijd. Hij wou weten hoe die dat deed en deze verwees hem naar een bepaalde groep die met spirituele krachten jou kan helpen. Daar eenmaal aangekomen werkt zijn ego erg tegen die daarna wel weg gaat en hij langzamerhand het begint te begrijpen dat hij het niet meer voor zichzelf doet. Nu moet hij samen met mede vechters ervoor zorgen dat de wereld niet wordt opgeslokt door de duistere kant.

Toch is het verhaal best simpel, misschien iets te simpel in mijn. De formule voor een standaard Marvel film wordt in ieder geval gebruikt en daar spelen ze heel erg save mee, het is ook wel iets anders dan wij gewend zijn van deze studio buiten de mooie CGI om dan want, deze krachten zijn weer totaal wat anders dan een swingend zwaard of een robotpak. Toch leuk dat ze dat wel vermelden in de film tijdens de uitleg dat de ‘Avengers’ oftewel de supergroep van ‘MCU’ en dat was ook maar eenmalig gelukkig toen werd dit weer achter wegen gelaten.

Ik vind het altijd wel mooi dat ze altijd een bepaald moment uitkiezen dat we een ode krijgen aan de legendarische en helaas overleden ‘Stan Lee’. Zo ook weer in deze film kwam hij terug op het doek met een kleine cameo. En ook de CGI is zoals gewend van uitstekende klasse, daar houd ik echt wel van bij dit soort films.

Dus nee, met een niet al te bijzonder verhaal wordt ‘Doctor Strange’ geïntroduceerd en gaat zo de ‘MCU’ in. Hoewel de film vrij makkelijk wegkeek was het niet bijzonder. Leuk maar vooral typisch ‘Marvel’ filmpje die je best een keer gezien kunt hebben.

3.5

“Just because someone stumbles and loses their way doesn't mean they're lost forever.”

Het is eigenlijk voor het eerst dat ik best blij ben met een streamingdienst als ‘Disney+’ waardoor ik deze film vrij makkelijk binnen mijn abonnement heb kunnen zien. Oftewel, direct nadat ik zag dat deze te streamen was heb ik hem eigenlijk aangezet. Het eerste deel wat alweer zes jaar oud is heb ik een langere tijd uitgesteld, deze personage ‘Doctor Strange’ lag mij niet echt, het concept vond ik niet echt héél interessant en het leek mij op voorhand best saai, superhelden moeten toch supergave krachten en personages hebben? Dat was althans mijn gedachten gang zo’n zes jaar terug, waar ik nu toch wat anders op kijk en bijna durf te zeggen dat ik ‘Doctor Strange’ één van de leukere ‘Marvel Universe’ personages vind. Dat zorgde er immers ook voor dat ik best uitkeek naar deze film, en wellicht iets te hoge verwachtingen heb gelegd voor de film.

De achtergrond informatie was voor mij vooralsnog erg onbekend, en daar moet ik dan ook ‘Theunissen’ erg voor bedanken om deze informatie aan mij en de rest van de community te verschaffen. Ik ben namelijk ook echt niet van plan om de series te gaan kijken omdat dit mij simpelweg niet interesseert, dan is deze brongeving wel handig. Jammer, dat ik het echter pas las nadat ik de film heb gezien, waardoor ik alsnog met een grote hoeveelheid vraagtekens bleef zitten. Echter kwam de film voor mij wel over dat men hierin verder ging op het multi-universe gebeuren waar ‘Marvel’ duidelijk heen vaart en zijn koers op heeft gezet. Dit niet alleen al omdat je ook bij de meest recent uitgekomen ‘Spider-Man’ film hier natuurlijk ook al erg mee te maken krijgt, ook in deze film is het toch wel het hoofdonderwerp. Ik ben benieuwd wat men daar bij ‘Marvel’ voor ideeën heeft, aangezien de serie na de komst van ‘Thanos’ voor mij toch wel klaar leek, zijn hun zeker niet klaar.

Toch is ‘Doctor Strange’ de uitgelezen kans voor de heren van ‘Marvel’ om er eens een volledige lading CGI tegen aan te gooien, hoewel we dit overigens al zijn gewend van hun is deze personage natuurlijk gevuld met dit goedje, voornamelijk in de parallelle universum waar we bijvoorbeeld regelmatig in gesleurd worden. Ook in deze film laat de CGI zich zien, en een waanzinnig stukje film wordt op je beeld geprojecteerd waar je, je vinger bij af kunt likken.

Toch vind ik de film niet sterk, en dat komt voornamelijk toch wel door het soms ietwat warrig verhaal die de film zeker op het begin beheerst waar we als kijker voor de vraag stuk kwamen toen de ‘Doctor Strange’ werd vermoord door een buitenaards wezen. Dit werd gelukkig op den duur wel duidelijker maar, dan krijg je het probleem waar ik het al eerder over had. En ook de personages waren echt héél slap, zeker van een ‘Raimi’ had ik hier wat meer van verwacht. Met ‘Doctor Strange’ kan weinig fout gaan, en ook ‘Wong’ is uiteraard de personage die je verwacht maar de rest vond ik maar povertjes. Vooral als je kijkt hoe ‘Raimi’ met ‘America Chavez’ is om gegaan vond ik het helemaal niet zo heel chill, tuurlijk vond ik het redelijk dat men het standaard Amerikaanse meisje wou afdrukken met haar personage maar, er had veel meer met haar als personage gedaan kunnen worden, en hoewel de film deels om haar draait wordt ze nogal weggedrukt. En dat vond ik wel eens jammer, want ik had graag meer van haar krachten willen zien door de gehele film.

En zo keek deze film eigenlijk best wel makkelijk weg, vond ik het gedeelte van ‘Wanda’ prima maar, daar legde ik niet altijd even veel waarde aan vast. Toch zag ‘Raimi’ dat anders. Overigens vond ik het wel leuk om te zien dat een groot horrorregisseur een film als dit op zijn bord neemt, waarmee hij toch een totaal andere kant van film op gaat maar, je vaak genoeg kleine snufjes van de hand van ‘Raimi’ terug ziet komen, zeker als het wat meer op horror leek. Neem bijvoorbeeld het lijk van de overleden ‘Strange’ die er echt onwijs goed uit zag.

Ik heb me over het algemeen gewoon vermaakt met deze film, en het verhaal snap ik achteraf toch gewoon goed. De film keek goed weg met een bom aan CGI, en wat heeft het me toch weten te interesseren. Op naar de rest van de het Marvel Universe en ik ben erg benieuwd welke kant ze nu op gaan.

“Holy hell, son, you're about as useful as a cock-flavored lollipop!”

Toen ik zondagavond de komische film “The Watch” keek waar deze twee heren ook een leuke rol in spelen, kwam ik de naam van deze film veelvuldig tegen. Toen ik gisteravond even op zoek was naar een film via de streamingdienst ‘Disney+’ waar overigens ook werd beweerd dat deze beter is. Nu moet ik zeggen dat ik ‘Vaughn’ wel weer prima vond spelen maar, precies datgene wat ik haat aan ‘Stiller’ is hier te zien, het te overdreven acteren wat eigenlijk constant gewoonweg niet grappig was, is het gene waar ik mij compleet aan irriteerde. Dit zorgde ervoor dat ik deze film juist niet zo ervaarde als degene die ik hierboven noemde, en viel de film mij eigenlijk vies tegen, waar het eigenlijk alleen maar wederom om de plas, poep en- seks grappen ging en de film eigenlijk nergens interessant wist te worden.

En misschien had ik even beter moeten nadenken, wetende dat dit soort sport films mij meestal niets doen, vond ik overigens het doel van de film ondanks het flauwe verhaal best leuk gedaan, alleen de aankleding door ‘Thurber’ viel me te erg tegen. Grappen zijn niet grappig, en dat zorgde toch voor het algemeen voor een vrij saaie zit. Dialogen zijn langdradig, en ook het potje trefbal uiteindelijk was gewoon niet echt bijzonder te noemen. Dit gaat gepaard met ongelooflijke clichés, die je eigenlijk al wel kon raden want zo héél moeilijk was dat nou ook weer niet. Daardoor is deze zit ontzettend traag geweest, omdat je de film eigenlijk op één hand wel uit kon tellen!

Tuurlijk zit er ook wel vermaak in de film, al is dit gewoon erg nihil. Voornamelijk voor mij een paar uitschieters waren het moment dat ze besluiten geld in te zamelen via een ‘carwash’ maar, tegenover hen is ook een carwash bezig maar dan uitgevoerd door prachtige dames in bikini’s, toch wel komisch zo. En ook het moment dat men in latex pakjes moesten gaan spelen vond ik best komisch maar, dat kwam meer omdat ‘Christine Taylor’ hier toch de heren op sleeptouw nam en het helemaal niet zo erg was om haar daarin te zien, dat mocht eigenlijk van mij wel wat langer duren.

Nee, deze film is mij helaas niet zo goed bevallen waar, ik oprecht wel een beetje van baal maar het is niet anders. Ik heb me meer lopen irriteren aan de overdreven personage van ‘Stiller’ en alles eromheen, dan het daadwerkelijke verhaal wat toch nog best leuk was als het beter was uitgepakt. Nu is het helaas een tiener film geworden, waarbij je voornamelijk om de poep, plas en- seks grappen moet lachen, typisch Amerikaans overigens.

“We are now up against live, hostile targets. So, if Little Red Riding Hood should show up with a bazooka and a bad attitude, I expect you to chin the bitch.”

Gisteravond was het volle maan buiten. Toen ik op de fiets zat vanuit de sportschool keek ik in de lucht en bedacht me tegelijkertijd een beetje welke film ik wou kijken toen ik dankzij de volle maan op het idee kwam om een weerwolven film te gaan kijken, heerlijk toepasselijk en handig voor de nu gaande horror challenge. Er zijn talloze horrorfilms met weerwolven volgens mij maar, na een beetje zoeken kwam deze film op mijn pad en mijn interesse was vrij snel gewekt.

Het is toch meer dat dit de zesde en tot zoverre laatste film is die ik nog van ‘Neil Marshall’ moest zien, want dit jaar komt hij ook nog met een nieuwe horrorfilm waar ik ook erg naar benieuwd ben. Nu is ‘Neil Marshall’ niet bepaald de regisseur die veel hoge en goede cijfers van mij heeft gekregen maar het is altijd wel een regisseur geweest met films die lekker weg keken en waar ik achteraf met toch wat minpunten wel van heb kunnen genieten.

Toch weet Neil altijd te werken met erg vermakelijke scripts en dat was ook zo in deze film. Want qua script was er niet zo heel veel mis, en ook het concept vond ik erg vermakelijk. Natuurlijk is het wel vaak een beetje het standaard riedeltje, ik vermaakte me wel. De vuilkuil waar Neil hierin gaat en dat merk ik vaker met zijn films is dat ze te lang gaan duren, ook over de honderd minuten is voor deze film toch echt te lang. Er wordt te veel gerekt en met onnodige scenes en dialogen gewerkt waardoor het na zo’n 50 minuten steeds saaier werd om te volgen.

Dat de acteurs nou niet perse de sterkste rollen neer zetten daar zat ik nog niet echt mee, en ook het feit dat ze constant in het lucht ledige schoten daar kon ik nog wel even om heen. De film is vrij spanningsloos dus daar hoef je ook niet op te rekenen, horror zat hier immers wel leuk in verwerkt en hoewel dat niet het hoofd genre was, was Neil ook niet vies om een paar darmen rond te laten vloeien.

Dus ja, ik heb me merendeels echt wel weten te vermaken met de film. Qua actie was het puik en de weerwolven zagen erbij lange niet zo slecht uit als hier werd verteld. Is het een topper? Nee, verre van zelfs maar het leuke concept, het leuke verhaal (niet altijd even pakkend) en de leuk plottwist was toch zeer vermakelijk.

3.0*

Er word in de beschrijving gesproken over kannibalen, nooit verwacht zombies in deze film terug te vinden. Het is geen speciale film, zoals velen maar ik kan vaak de horror / komedie films wel waarderen. Echter was deze film soms iets te aanwezig op zijn komiek waardoor het al gauw ging vervelen en zelfs de kortere tijdsduur langdradig wist te worden, bijzonder. De cast was redelijk, het verhaal vond ik persoonlijk wel geinig al was het concept wat minder. Ik heb me prima vermaakt op een doordeweekse avond maar het was geen topper, en doet zeker onder de grotere namen in dit genre. Leuk mee genomen, niks speciaals.

3.0*

Domestic Disturbance

Heerlijke Hollywood-style thriller film waar Travolta en Vince toch een redelijk zegje doen. Film was vandaag op RTL 8 te zien dus ik heb hem meteen maar meegenomen, dan draait hij toch en hij was redelijk vermakelijk.

Domestic Disturbance heeft een redelijk verhaal. Hoewel ik pas wat later in de film kwam en deels uitgelegd werd door mijn moeder vond ik het nog best leuk om naar te kijken, alleen was het allemaal wel erg simpel. Vince vermoord een man, Danny zat ik de achterbank en of in de kofferbak of waar die ook zat en zag alles. Hij stapt naar de politie maar iedereen verklaard hem voor gek. Vince vind dat allemaal niet vfijn en bezoekt Danny voor een avondje. In zijn kamer. Na een goed gesprek doet Danny een beetje nerveus en vreemd tegen over Travolta en Travolta vind dat maar niks. Travolta gaat achter de waarheid en al snel gevonden komt Vince op bezoek, slaat hem neer en steekt de boel in de fik. Dan keert alles erg snel en na een goeie worsteling binnen het huis kan Vince, die heerlijk geëlektrocuteerd word word gearresteerd.

Alles was nogal traag en erg voorspelbaar. Acteer kunsten waren fijn, van Vince en Travolta maar ook van Danny. Leuk conceptie maar een doorsnee film. Alles viel mooi in een simpele puzzel in elkaar en brengt niets nieuws.

2.5*

Gisteren deze film eigenlijk mee gesnoept van NPO 3 waar hij gelukkig zonder reclame gedraaid word. Ik heb de film in het verleden ooit wel ergens gezien maar ik wist er natuurlijk geen reet meer van te maken, denk dat het wel zo’n twaalf jaar geleden is dat ik deze voor het laatst gedraaid heb. Ik wil me ook iets meer verdiepen in meer Nederlandse cinema, het komt dan ook rete handig uit dat ik dus ‘Videoland’ nu heb hier bij ons thuis waar juist veel uit eigen land te vinden is, erg handig en fijn.

‘De Dominee’ kwam eigenlijk wel wat onverwachts op het beeldbuis, ik had het idee om een andere film aan te zetten maar toen we deze zagen leek het ons ook wel leuk om deze even te gaan kijken. Toch vond ik het allemaal niet heel bijzonder, leuk doorgaans misdaadverhaaltje waar Peter Paul Muller ontzettend zijn best doet en ik vond hem ook wel de geslaagde acteur van de film, althans ik vond hem prima acteren.

Ik ken verder niks van het onderwerp, daar heb ik me nooit verder in verdiept dan deze film. Ik weet dus ook niks van de hasjwereld in 1970 en de misdaden daar omheen, al moet ik zeggen dat ik daar ook niet heel erg in geïnteresseerd ben. En dan heb je daar ook al wel het hele verhaal voor je. We volgen twee mannen die hogerop willen in de hasjhandel en gaan zelf handelen. Ze verslaan vijanden maar maken er ook veel, en we zien ze op weg naar de top met veel gevaar en wat tegen slagen, leuk maar niet héél bijzonder te noemen.

De cast vond ik leuk, en natuurlijk de prachtige Chantal Janzen (en haar naakte lichaam, wat toch wel twee pluspunten opleverde) mogen we dan echt niet vergeten maar ook Frank Lammers die het ontzettend goed deed en misschien nog wel met kop en schouders boven de rest uit wist te komen. Tja, en meer kan ik er nog wel opnoemen maar het was allemaal verder niet bijzonder.

Het kwam dan al gauw over voor een doorsnee misdaadfilm die me wel wat beter wist te grijpen dan het doorsnee Nederlandse meuk wat ik wel eens ben tegen gekomen. Heel goed? Nee, totaal niet maar zeker wel een leuke zit die vrij snel voorbij ging.

2.5*

“Ashtray! You little bitch ass motherfucker! Come over here and give your grandma a hug!”

Ik denk als je mij dit tien jaar geleden had laten kijken, dan was ik echt fan geweest van deze film. Maar nu ben ik dat totaal niet, en merk toch wel dat zowel mijn humor als smaak drastisch veranderd is. Ik kon hier namelijk helemaal niks mee, en het was ondanks de tijd echt helemaal niks boeien. En daardoor was het maar toch aardig taai om doorheen te bijten, door deze film. Dit soort parodie films waren in mijn tienerjaren wel echt heel populair, en toen kon ik er destijds wel echt van genieten maar, nu slaat het eigenlijk volkomen de plank mis. De benoemde films onder mij zijn een mooie opsomming van de films die ze hierna spelen, en dan vooral “grappig” bedoelt maar, ik vond er echt geen reet aan. De humor is echt tergend slecht, gewoon weg niet kunnen lachen. En ik irriteerde me echt dood aan ‘Marlon Wayans’. “Laten we speentjes in zijn haar doen, dat is hilarisch”, not.

Het verhaal kon me werkelijk ook niks boeien. Het mooie was dan wel weer dat men eigenlijk hun eigen cultuur te kakken zetten, door er zo komisch over te praten. Maar, ze halen veelal wel de realiteit naar boven waar men zich daar misschien even achter de oren moeten krabben. Neem bijvoorbeeld het moment dat ze vertellen dat niemand de twintig overleeft, en daarna is iemand niet twinitg geworden en wordt daarna gelijk doodgeschoten, een “komische” blik op de harde realiteit, want met die gangs lijkt het me nog niet zo fijn leven hoor.

Ik vind de ‘Wayans’ overigens niet slecht verder, deze film deed het gewoon niet voor mij. Het enige goeie wat uit de hood is gekomen zijn de wel waardige films, en de prachtige Hip-Hop acts. Maar dit gedrocht mag zich daar dus niet aan toe voegen.

"They don't like bright lights, you know, those things."

Ha, het aperitiefje voor de aankomende 'Horrorfilm Challenge' is deze toch wel iets te matige horrorfilm. Het doet wat met je, als je een paar dagen lang horrorfilms aan het uitzoeken bent voor die challenge, waar ik deze film ook meermaals voorbij zag komen, en die ik toch al wel voor een langere tijd een keer wou zien. Volgens mij heeft deze film zelfs in mijn lijsten gestaan voor de horrorfilm challenge in de voorgaande edities, maar is het er nooit van gekomen.

En uiteindelijk is deze film ook helemaal niet zo héél bijzonder. Toch wel jammer, aangezien deze film best wel interessant wist te beginnen en daar ook de nodige interesse opwekte. Het was best bloederig en het doden van zijn bediende was behoorlijk bruut, ondanks dat je er weinig van ziet. Wanneer we daarna naar de introductie van de nieuwe familie gaan, kakt de film echt in. De film stort bijna in één, en wist de nodige spanning helemaal niet vast te houden. Wanneer de film toch de spanning probeerde op te wekken, werd het wel interessanter, echt boeiend werd het nergens. Ik mis de bloederige scenes zoals in de introductie, die wezentjes waren opzich een leuke toevoeging maar er gebeurt gewoon niets.

Qua verhaal is het ook niet zo boeiend, de acteerprestaties zijn prima maar ook daar is het nergens echt héél goed. Toch weet Nixey een hele leuke setting neer te zetten met deze film, waar duidelijk toch Del Toro's ideeën in verwerkt zit. Met vlagen heerlijk gotisch, en als folklore zeker geslaagd. De setting zorgt er voor dat de film wel eens de nodige creepy elementen kent, maar zoals ik al zei; jammerlijk is dat het nergens echt doorgezet wordt.

Een leuk startschot, hoewel de challenge nog niet is begonnen. De sfeer en setting weten de film nog enigszins te redden waarbij je overigens ook niet mag klagen van de tijdsduur, die ook nergens "extreem" is. Nee, het is niet de beste film, maar om een keer gezien te hebben is prima.

Don’t Breathe

Zo, daar ben ik weer. Een hele tijd niks van me laten horen hier op MM en ook zeer weinig films gezien maar, Halloween is nog niet voorbij dus ik kan nog lekker door gaan met Horror’s kijken. Zo hebben we gisteren Don’t Breathe gezien, een heerlijke Horror/Thriller die toch wel lekker spannend wist te worden en zijn spanning ook goed vast hield. Ik denk persoonlijk alleen niet dat ik nog aardig wat films ga kijken de aankomende dagen aangezien mijn game van 2016 en verre toekomst is uitgekomen: ’Battlefield 1’. Dus hoogstwaarschijnlijk zit ik dat meer te spelen dan dat ik films ga kijken maar, ik ben niks voor niks een filmliefhebber dus ik zou zeker wat tijd vrij maken voor films alleen niet zoveel als voorheen, de rest van het jaar.

Ik heb deze film ooit mee gekregen via een Teaser/Trailer bij de film Lights Out (2016) in de bioscoop. Ik vind het normaal gesproken altijd zonde om trailers te kijken van Horror films, de regisseurs laten tegen woordig bijna alle spannende stukken al vrij in deze trailers wat ik gewoon zonde vind. Van films, onder andere Don’t Breathe daar schrik ik niet meer bij, ik heb deze scenes al gezien bij Lights Out (2016) tijdens de trailer, ik vind dat altijd zo jammer.

Ik vind Don’t Breathe echt een toffe film, toch worden er door marketing meer positieve woorden omheen gehangen dan de film daadwerkelijk uitoefent. Deze media Stunts ben ik ook tegen gekomen op YouTube waarbij een groepje jongeren uitgenodigd werden door Sony en dat ze in Spanje een hele Don’t Breathe scenario hebben na gemaakt, deze zag er dan wel weer echt heel tof uit. Je bent in deze situatie zelf de inbrekers en moet ook vluchten voor een ‘blinde man’ die je achter na zit.

In de film is dit uiteraard ook het geval. We volgen een drietal jongeren die inbreken om, wat ik zelf denk, hun kost te verdienen. Ze komen uit bij het huis van de blinde man Stephen Lang, die ook weer in deze film een fantastische rol weet neer te zetten. Ik ken hem vooral van de film The Monkey's Paw (2013) waarbij, ondanks het een B-film is, ook fantastisch acteert. Wat hij hier nu ook weer weet neer te zetten. Tijdens het inbreken zorgen ze ervoor dat Stephen bewusteloos raakt waardoor hun in zijn geheime kamer kunnen komen. Tijdens het inbreken komt Stephen toch naar beneden, het middel heeft niet goed gewerkt. Tijdens de ontdekking word hij onder schot gehouden maar wat blijkt, Stephen is niet zomaar een blinde man. Als ik het goed zag was hij een massamoordenaar. Tijdens de pogingen om te ontsnappen uit zijn huis komen ze toch de kelder in. Ze zien daar een dame hangen wat later de moeder van zijn kind bleek te zijn. Wanneer ze haar proberen te redden schiet Stephan haar perrongeluk dood waarna hij Rocky te pakken krijgt en haar klaar hangt als injectie pop.

Ze word uiteindelijk geholpen door Alex en ze weet te ontspannen, Alex was in de tussen tijd al dood geschoten. Dan krijg je ook nog een mooie scene met een hond mee, een super gave Rottweiler. En dan na nog een eind gevecht weet ze toch te ontsnappen en denkt ze Stephen vermoord te hebben. Later komt op Televisie dat hij toch nog leeft en mee word genomen naar het ziekenhuis. Waardoor ik honderd procent weet dat er een deel twee komt, misschien wel een revenge?

Het concept van Don’t Breathe vind ik echt super gaaf. Stephen zag er ook echt heftig uit in de film, en de film schiet vaak lekker door. Acteerprestaties zijn vaak prima, af en toe toch een irritante opgezette schrok schreeuw/hijg maar daar blijft het wel bij. De setting was ook tof en Don’t Breathe is toch zeker wel een betere horror / thriller film van dit jaar. Alhoewel had ik hem anders, spannender en vooral enger ingeschat, de film is zeker niet saai. En daar gaat het tenslotte om want ik heb de film prima door kunnen kijken. Het was voor mij dan wel geen bioscoop film, de film waarover ik het al een paar maanden met mijn collega heb, heb ik eindelijk gezien, en ik kon zeker niet wachten. Toffe film en zeker het kijken waard. Ik vond hem tof.

4.0*

“Now you're gonna see what I see!”

Het eerste deel was destijds een aangename verassing en echt een leuke horrorfilm. Van deel twee werd door ons veel verwacht maar helaas kan de film nergens datgene wat wij hoopten waarmaken en dat is zonde. Het viel tegen, de pit is er uit en er was weinig spanning te beleven. Toen die boeven het huis binnen drongen vond ik het wel leuker worden maar, het werd wat langdradig en en het verhaal was niet bijzonder genoeg en de cast drongen niet aan. De actie was pover en er was helaas maar weinig horror te bekennen.

3.0*

“Rule 0: Don’t Fuck with cats”

Dit was opzich best nog wel een interessante mini-documentaire. Hij werd me bij de release al aangeraden maar de afgelopen week hoorde ik ook nog twee anderen vol lof er praten, dit zette mij eigenlijk wel aan ook deze serie aan te zetten. De persoon, ‘Luka Magnotta’ kende ik al want ik heb destijds in ‘2012’ de zogenaamde moordvideo gezien, deze werd toen erg veel gedeeld op de social media waar ik toch er bij terecht kwam. Echt een groot walg gevoel kreeg je van de video maar, we deden er verder niks mee, en net zoals velen waarschijnlijk destijds dachten was gewoon het feit dat je niet weet wie die gene was, en daarom was het nu best mooi om te weten dat er eigenlijk al een klopjacht op hem gaande was door zijn daden.

Ik ging er toch wat huiverig in want, een titel en zo’n onderwerp leek mij nou niet bepaald heel boeiend. Maar, toen ik eenmaal in het eerste aflevering zat was de sfeer al om te snijden, de daden waren vrij interessant en ook deze video’s waren zeker niet de leukste om te zien. De heksenjacht die vervolgens geopend word was echt adembenemend, het feit dat er dan zoveel facebook-gekkies bestaan is misschien wel een leuk iets.

Ik wil er verder niet te veel over bloot geven, de documentaire is daarvoor best interessant. Ik vond het vooral heel bijzonder toen we bij het einde aan waren gekomen waar de puzzelstukjes één voor één in elkaar vallen en we ook achter het idee van ‘Magnotta’ komen. De ijdeligheid die de jongen met zich mee droeg maar, ook de bekendheid die hij graag wou. En ook de film Basic Instinct naspeelde vond ik heel bijzonder om te weten. Een jonge die graag bekendheid wou krijgen, en het dan maar op de ‘slechte’ manier kreeg: slim maar ook heel eng. Toch was de documentaire interessant om te volgen en heb ik me best vermaakt.

3.5*

“You guys, the truth is way more depressing. They are not even smart enough to be as evil as you're giving them credit for.”

Zo, de laatste film die ik heb gezien in het jaartal ‘2021’ en hopelijk het afscheid van ik denk wel het meest deprimerende jaar in mijn leven (en dat is nog niet heel lang). Wat dit jaar wel voor mij betekend heeft zijn héél veel nieuwe films die ik heb gekeken en films die ik heb herzien, hierover ga ik uiteraard door op het forum. ‘Don’t Look Up’ leek mij opzich wel een waardige afsluiter. Meestal sluit ik graag een (film)jaar af met een vrij grote naam. Deze film is uiteraard vrij recent op de markt gekomen maar, heeft een ontiegelijk groot en mooie cast om op te schrijven. Neem daarbij een leuk verhaal én een concept wat mijn aandacht snel te pakken heeft en er kan weinig misgaan. Tot je het gaat zien dat het een ‘Netflix’ film is én dan gaan bij mij héél snel de haren overeind staan.

En het is eigenlijk al vrij duidelijk welke kant deze film op wil gaan. En dat is buiten de vele politieke correcte wijzende vingers om best geinig om te zien, het in de zeik nemen van de hedendaagse maatschappij doet mij vaak wel goed, en dat zeker in een situatie waar we nu in leven. Probeer met een film als dit een totale ordeverstoring te creëren en dat toch wel op leuke wijze, niet met één of ander gek virus maar met een verwoestende komeet.

Daarbij de wijzende vingers naar de wereldmacht die eigenlijk overal maar mee afwacht (ook in de huidige situatie van toepassingen uiteraard), en de rijken die eigenlijk over de wereld regeren. We zien hier een man een zakeman die de twee na rijkste man van de wereld is en eigenlijk denkt aan nog meer geld, ook in een noodsituatie als dit. De nieuwszenders die proberen leuke uitzendingen te maken en niet denken aan de maatschappij maar vooral aan zichzelf, en het creëren van zo geheten ‘wappies’ en ‘helden’ voor het land. En dan op het eind toch blijkt dat we één zijn. Arm en rijk, mensen die sterven door de komeet maar, ook de vluchtende rijke mensen (o.a. Peter en de president van Amerika) niet veilig zijn op een compleet onbekende planeet met daar ook levende wezens, die de mensen vervolgens op eten. En dat vond ik toch wel een mooi stukje, hoe rijk je ook bent, technologie en geld gaat ons niet redden van een verwoestende tragedie. Helaas moeten er dan ook vingertjes gewezen worden voor de woke mensen onder ons, door een held van de U.S. over te laten komen als een racistisch persoon, hij bedankt namelijk alleen de witten maar noemt in geen van allen de mensen met een kleur (WE ZIJN ALLEMAAL ÉÉN!), de homohaat kwam hierbij aanbod (wat echt aangepakt mag worden) en ik zat te wachten op een regenboog vlag, die nog niet voorbij was gekomen tot het einde, en het verbaasde me niet eens meer en dat is toch wel het politieke stukje wat mij stoort; het hoorde totaal niet bij deze film.

De cast vond ik overigens wel vermakelijk, al vond ik voornamelijk die ‘Jennifer Lawrence’ echt dramatisch, en dat was ook de enige die mij zo erg opviel. Erg stijve acteerprestaties, totaal niet grappig en vooral emotieloos. Zelf, en hoe kan het ook anders? ‘Leonardo DiCaprio’ vond ik het gewoon weer tof doen, blijf groot fan van die man en ook in deze film niks mis mee. Voor de rest kent de film eigenlijk ook een vrij interessante cast, die ik niet allemaal ga doorlopen.

Dus ja, ik heb best wel vermakelijk naar deze film gekeken. Hoewel voor mij toch af en toe wel wat in kak momenten in de film hebben gezeten, waar ik toch met veel moeite naar de film moest kijken en volgen. Ik heb zelfs wat doorgespoeld, waar de film herhaaldelijk voor de derde keer hetzelfde laat zien. Dat is voornamelijk bij de tv opnames wat mij voor de laatste keer eigenlijk totaal niet meer boeide. Ik vond de film dus vrij lang, en dat was wel irritant.

Neemt niet weg dat de film ook gewoon ontroerend was, en dat vooral op het einde waar eigenlijk de totale mensheid genoegen nam en het lot zich liet overkomen. Met toch wel een hele grote glimlach (misschien wel harde lach) naar de orgy die op het dak bezig was van een flatgebouw, ik dacht dat het eerst een feestje was, een feestje in een totaal verkeerd beeld !

Donnie Brasco

Daar gaan we weer, ik zit nu eventjes helemaal in een trans van de mafia films. Na mijn kijkbeurt van Legend heb ik er nog even geen genoeg van gehad en ook Donnie Brasco heb ik er nu maar eens voor gegooid. Ik blij dat ik in het vakantie huisje goed sterk internet heb daarbij, ook nog eens een maatje heb die was ingelogd op mijn PS3 met zijn PSN account dus ik ook nog eens mooi gebruik kon maken van Netflix. Ik wist ook dat Donnie Brasco laatst was toegevoegd op Netflix en dus had ik er erg veel zin in.

De film brengt het waargebeurde verhaal van Joseph Dominick "Joe" Pistone met zich mee, ook wel Donnie Brasco. Joseph is een FBI agent en ging in het geheim infiltreren bij de Bonanno familie. Brasco kwam hier via Lefty, oftewel Benjamin Ruggiero die ook in het echt bekend staat als 'Lefty', 'Lefty Guns', en 'Lefty Two Guns' zoals ook mooi werd benadrukt binnen de film. Nu kom ik er achter dat hij zelfs eventjes voor de Colombo familie heeft gewerkt, ook weer undercover. De families Bonanno en Colombo zijn nu allianties van elkaar en ik denk dat Joseph het daar niet lang heeft uitgehouden wanneer hij weer de Bonanno familie zag.

Nu is het niet zo dat ik Donnie Brasco de alle beste mafia film vind die er is. Toch kon de film je lekker mee nemen in zijn duister verhaaltje en was hij wat dat betreft prima te volgen, toch vervaagde je concentratie zo af en toe wat wel erg jammer was. Het verhaal was goed, Donnie Brasco infiltreerde in de Bonanna familie om daar zijn F.B.I. werk te doen, hij raakt alleen zo erg verstrikt in deze personage als Donnie Brasco dat hij begon te veranderen, werkend aan mafia praktijken luisterde de FBI mee en kon later wat aanklachten vallen tegen de Bonanna familie.

Johnny Depp en Al Pacino spelen prima hun rol en ik heb uitstekend kunnen genieten van beiden heren. Ondanks de wat langere introductie wat opzich ook weer nodig was om de personen goed te leren kennen valt de film soms nog vies tegen en, gebeurde er in mijn ogen soms bar weinig waardoor je toch met een wat ongeconcentreerde blik richting de televisie keek. Voor misdaad is de film te traag en niet boeiend en gebeurde er maar vrij weinig. Het sterke van de film en, iets wat de film ook sterk overeind houd zijn de heren Depp en Pacino die erg sterk spelen. Toch had ik er meer van verwacht maar, voor tijdverdrijf prima te doen. Wat mij betreft word de film te hoog geschat binnen moviemeter en vind ik het cijfer van 3.94 * (omgerekend een 7.9 is) te hoog geschat en vind ik hem zeker niet in die buurt passen, in mijn ogen zijn er betere mafia / gangster films.

3.0*

"I hope that when the world comes to an end, I can breathe a sigh of relief, because there will be so much to look forward to.”

Vandaag is het de dag geweest wat ik eigenlijk wou voorkomen. Voor het eerst in tien jaar is het mij niet gelukt om alleen maar horrorfilms te kijken in de oktober maand, en heb ik dus mijn persoonlijke challenge gefaald? Ik denk het wel, want dit is natuurlijk niet direct een horrorfilm, de film wordt wel veel geassocieerd met Halloween, speelt zich ook af in oktober en kent zelfs een waar Halloween feest, dan telt het toch wel? Ik vind het prima, het is geen romcom, het is geen over-de-top actiefilm met Steven Seagal, nee deze film is toch best duister als je er zo op terug kijkt. Ik vond het vaak best een vreemde film, en zat er niet altijd even lekker in als ik eerlijk moet zijn maar, toch vermaakte het me, en toch wist ik er wel raad mee na een tijdje, zeker het einde is gewoon veel zeggend.

De film opent best tof. Het idee van het konijn is leuk, ik moest er even inkomen maar het maakte het allemaal nog meer duister en zeker hoe verder je in het verhaal kwam hoe logischer het allemaal ook werd. Zeker het stukje over schizofrenie vond ik oprecht heel interessant, het maakte de kijk op deze film zeker anders. Maar voor mij is het zeker geen jeugdsentiment, dus ik kijk hem nu ook voor het eerst en ik vind het allemaal soms wat raar. De puzzelstukjes vallen overigens wel makkelijk in elkaar, en legt zichzelf ook wel makkelijk uit dus daar kon ik allemaal wel wat mee. Het einde is inspirerend, vandaar dat ik ook de bovenste quote had genoteerd.

Ik vind dat Gyllenhaal echt een hele leuke rol neerzet hier. Duidelijk dat hier wel zijn verdere carriére werd geboren en wellicht wel veel te danken aan paps. Maar gewoon wel leuk gedaan. Persoonlijk niet mijn favoriete film van hem, ook niet zijn beste acteerwerk hier, dat dan weer wel. Overigens ook best leuk dat hij het samen mag doen met zijn zuster, jammer dat zij een beetje is weggestopt in deze film, je ziet haar echt amper..

Toch moet ik wel zeggen dat ik de film iets te sloom vind. Na een tijdje kijkt het allemaal gewoon niet meer zo makkelijk weg, en dat is best zonde want de film kende wel continu een bepaalde potentie om echt nog duisterde te worden. Het is allemaal misschien soms zelfs wat tam, allemaal leuk die pratende konijn maar het mocht mij wel wat harder op vlagen. Ook is het vaak een warboel van scenes, waar je eigenlijk constant niet weet welke kant je nou op moest gaan of wat je van bepaalde momenten nou echt moest vinden, en dat is wel jammer.

Duidelijk leuk om eens gezien te hebben, dat zeker. Alleen had ik er misschien iets meer van verwacht. Bleef wat dat betreft wel echt een leuke film, het verhaal is namelijk interessant genoeg en daar kon ik ook wel echt wat mee.

Dood Eind

Bah, Dood Eind was serieus een Dood Eind, misschien dat dit woordgrapje vaker is gebruikt maar het begint nu serieus te worden, deze film was echt saai. Hoewel ik toch het begin erg vet vind (het stukje metal, groot liefhebber van) en dan de nodige introducties. Zodra de honden tevoorschijn komen begint de film echt op goed op gang te komen, de film begon spannend, gaaf uitziend en goed maar zodra ze bij het huis arriveerden begon de film echt heel erg weg te zakken, ook vooral heel diep waardoor de film toch saai en oninteressant begon te worden.

De acteerprestaties van de acteurs en actrices waren toch dermate slecht. Prestaties waren er niet veel. Ook de kwaliteit van de CGI in Dood Eind laat zich echt wel kantelen. Ik kon er bijna wel om janken. Ook super slecht in deze film waren de zo geheten 'spannende' momenten, die er toch bijna tot niet waren. Het enigste wat ik echt goed vond aan deze film maar dan ook echt goed waren de honden in de begin scene.

Het verhaal laat zich ook wel weten. Een groepje vrienden gaan uit op kamperen en worden daar belaagd door twee Rottweilers, sowieso eentje. Bij de vlucht poging verongelukken ze en gaan richting een huis, wat bezeten blijkt te zijn, ze doen er alles aan om te overleven, het eind hebben we trouwens niet gezien dus ik kan niet vertellen hoe het eindigde.

Het concept was redelijk maar voor deze Nederlandse horror sta ik toch wel te janken, dit was gewoon ontroerend slecht, hoe je het wend of keert. Jammer, had tof kunnen zijn maar, ik heb me eigen echt niet vermaakt.

1.0*

Doomsday

In deze Schotse post-apocalyptische film (de infectie bevind zich tot zoverre alleen maar in Schotland en iets in London) waarin een dodelijke ziekte of, infectie centraal staat waren eigenlijk veel dingen niet boeiend en vaak erg overdreven gebracht. In deze film staan ook punkers hoog, een concept wat we al meerderemalen in Mad Max voorbij hebben zien komen en waarbij ik eigenlijk niet vaak sta te springen. Ik mag dan wel alleen het deel Mad Max: Fury Road (2015) van de reeks hebben gezien, hierin vond ik de punkers erg gaaf en eigenlijk niet te onderschatten dan in deze film. Beiden waren ze knettergek in de kop maar, Mad Max: Fury Road (2015) bracht het beter over dan Doomsday.

Het verhaal was redelijk, de film begon heel fijn en ik kreeg er veel zin. Na mate de film door dendert begon het saai te worden totdat ze uiteindelijk door ridders mee genomen werden, toen vond ik het niet meer boeiend. Bij het eerste gevecht tegen de punkers vond ik de film erg genieten, vooral de podium scene vond ik machtig mooi, dat was zeker een uitblinker aan deze film. Dus het begin van deze film en de podium scene konden mijn aandacht echt heel goed vast houden, ik kon daar van genieten. Hoe de infectie eruit zag en ga zo maar door. Uiteindelijk werden ze dus aangevallen door de ridders, zoals ik al zei en niks maar dan ook echt niks vond ik daarna meer boeiend, dat was echt wel jammer. Het acteerwerk was redelijk en het concept was magertjes. Al om al, leuke film voor tussen door maar, ook deze film is niet echt speciaal.

3.0*

Dope

Dope, ja die naam kwam mij een langere tijd erg bekend voor. Een film dat een kameraad van mij gezien had en eentje waarvan hij vond dat ik hem absoluut eens moest zien. Ik had me echter iets heel anders verwacht bij Dope, dan dat er achteraf uitgekomen is. Ik moet zeggen dat ik Dope toch een vermakelijke film vond die, op vele momenten toch nog wel erg vermakelijk was. Ik wil dit alleen even een compacte mening maken en niet een overdreven lange mening, het is overigens later op de avond, haha!

Dope heeft een vermakelijk verhaal. Drie tieners uit de hood van L.A. hebben een tot zover prima leven, ondanks dat ze nerds zijn. Ze houden van de jaren '90 Hip-Hop muziek en wonden dus in de hood van L.A. op een dag gaan ze rustig van school af, al getreiterd en al en daar proberen een paar jongens hun fietsen te jatten. Shameik Moore gaat naar een man toe die hem roept, hij moet een taakje doen en mag daarna naar hun feestje komen waar het helemaal uit de hand loopt. Toen ze weg werden geleid heeft de jongen die ze uitgenodigd heeft coke en een wapen in zijn tas verstopt.

Hij probeert om dit zo goed mogelijk te bewaren, word door de bloods achterna gezeten en de jongeman de hem uitgenodigd had zat in de bak. Op een dag verkopen ze het door via internet. Laten we zeggen dat dit via het Deep Web is gedaan. Ze ontvangen lekker veel geld ermee. Op een dag is er een normale routine aan de gang dat de politie met de bewaking en de politie hond speuren naar drugs. De vrienden willen uit de business stappen alleen gaat dat niet zo fijn. .

Ondanks de melodische scenes, leuke en soms spannende scenes en de komische scenes blijft de film op sommige momenten iets wat langdradig. Qua melodie is de film erg fijn, ik ben graag iemand die ook naar muziek luistert en vind dit een zeer belangrijk onderwerp binnen de film klasse. Met fijne en goede muziek kijk ik ook weer lekkerder naar een film. Het concept was ook erg leuk bedacht en het was prima geacteerd. Prima film en zeer leuk voor tussendoor, een film avond zou eventueel ook nog wel kunnen en, erg blij dat hij net op Netflix geplaatst was! Soms dus wat langdradig en op den duur de film voortdenderende begint hij dus langdradig en soms, heel soms een beetje saai aan het worden.

3.5*

Keertje op DVD gezien, en was er niet echt fan van... Maar als je even niks te doen hebt kun je hem best wel kijken...

2.5*

"Hell is on the way.”

Wederom een film in mijn horrorchallenge lijstje, en dit keer eentje voor de road movie horror. Normaal gesproken een genre wat mij wel aanstaat maar bij deze film vond ik het alsnog wel lastig. Dat komt voornamelijk gewoon door het feit dat het een vrij simpele horrorfilm was maar, er was ook niet echt iets om nou direct de volgen. De film is verhaal loos, en dat maakt op zich niet heel veel uit als de film dan maar tenminste sterk overkomt. Deze film kent dan wel geen verhaal, het acteerwerk is niet héél sterk maar, de film is wel ontzettend gore en daardoor ook best vermakelijk.

Als je deze film kijkt bereid je dan voor om 90 minuten te kijken naar mensen die proberen te overleven, heel veel gebeurt er verder eigenlijk ook niet. Een groepje twintigers, een moordlustige sniper en het verlaten land van de Verenigde Staten, het is eigenlijk de bekende formule waar ook gewoon voor de rest niks mee wordt gedaan. En wat ik al zei: de film kent leuke gore momenten, die echt heerlijk bloederig waren, en het einde wint voor mij een extra puntje, ik heb me kapot gelachen hoe eigenlijk iedereen ten einde kwam.

Afgelopen zondag dan de lang verwachtte film ‘Downsizing’ maar even opgezet, hier was ik al een tijd op aan het wachten aangezien ik weer uit ging van de trailer, en de film me ontzettend leuk leek. Na aardig wat negatieve berichten begon het toch wel weer te kriebelen van binnen, en vertrouwde ik er niet héél veel van, van mijn gevoel dat deze film goed ging worden althans, en achter af bleek dit ook te zijn. Ik vond de film op komisch vlak zeker erg tegen gevallen en heb zelden echt gelachen of met een glimlach op gezeten, en dat is spijtig. En dan is ‘Downsizing’ me toch wel tegen gevallen zo op het einde.

De film is met zijn 135 minuten akelig lang, en de tijd word steeds frustrerende als de film eigenlijk maar niet op schiet, waardoor hij best saai en vooral traag over weet te komen op mijn beeldscherm, de concentratie er snel van afwijkt en we hem uitzetten om de dag er na weer af te kijken aangezien we gewoon slaperig werden. Dit zijn dingen waar ik niet van houd als ik een film kijk, en zeker bij ‘Downsizing’ had ik nog best wat verwachtingen

De cast is redelijk, ik zelf ben een Matt Damon ‘fan’, niet de grootste maar ik kijk wel graag naar zijn films. Dan ben ik er toch wel over uit dat ik het liefste naar zijn actiefilms kijk waar de beste acteur nog veel potentie in heeft zitten want op komisch vlak vond ik Damon niet echt geweldig als het nogal klunzig overkomende karakter ‘Paul Safranek’. Een dokter in de normale mensen wereld, hoe je precies zijn baan noemt ben ik vergeten, het gaat in ieder geval over houdingen met schouders. Ook Christoph Waltz als Dusan Mirkovic vond ik leuk. Ik zelf vond Hong Chau als Ngoc Lan Tran erg irritant, en deze personage heeft me niet echt aangestaan.

“Friends tell friends the truth. Okay, maybe sometimes I'm a little bit asshole, but the world needs assholes. Otherwise where would shit go out.”

We volgen in het begin van de film een aantal wetenschappers die aan het testen waren hoe ze een verkleiningsmiddel konden creëren. De wetenschappers slagen in dit onderzoek en gaan snel over na het bekendmaken op de wereld, bekendmaken dat verkleiningen mogelijk zijn en een mooi toekomstbeeld zien. De mensheid gaat even later ook mee in de het verkleiningsprogramma en we komen steeds vaker in aanraking met het concept ‘verkleinen’.

De film draait natuurlijk op één onderwerp, die ik in het begin best traag vond. Ik vond de film eerlijk gezegd het eerst half uur tot uur maar niets belovend en nietszeggend. Tot op het moment dat Paul aan zijn vrouw Audrey voorstelt om ook te verkleinen, er zou dan vervolgens veel zorg weg genomen worden bij de twee en ze konden een mooi gelukkig leven leiden in de stad waar de kleine mensen wonen, een mooi, fantastisch en groot huis. Ze gaan samen akkoord op de deal om ook te verkleinen en eenmaal in het proces gaat Paul door maar na een tijdje komt hij er achter dat Audrey op zich laat wachten. Ze blijkt weg gelopen te zijn tijdens de behandeling en het niet meer te kunnen, ze laat Paul vervolgens alleen achter in de mini wereld en gaat er zelf vandoor.

Tijdens het klein zijn leert Paul weer wat mensen kennen waaronder Dusan en Ngoc Lan, Dusan is Paul’s onder buurman die voor nogal wat herrie zorgt. Paul gaat er heen na een date en gaat helemaal los op het feestje waarna hij de beroemde Vietnamese gevangene Ngoc Lan leert kennen maar ziet dat ze super slecht loopt. Paul biedt aan haar te helpen met haar voet, die hij vervolgens sloopt. Paul moet daarna Ngoc Lan gaan helpen met klusjes omdat ze dit zelf niet meer kan, en dit gaat soms hopeloos mis. Paul wil eigenlijk ontsnappen van Ngoc Lan en smeedt samen met Dusan een plan om mee te gaan naar Noorwegen, naar de oorspronkelijke kolonie. Ngoc Lan besluit mee te gaan, en ze zijn nog niet van haar af, aangezien ze de wetenschapper en vinder van het verkleiningsserum Dr. Jorgen Asbjørnsen wil gaan ontmoeten die haar al had uitgenodigd ooit te komen. Ze besluit dus mee te gaan en vanaf dan vond ik zelf de film ook wat interessanter worden.

We komen uit in Noorwegen, met uiteraard een prachtig landschap en zeer fraaie setting. Eenmaal aangekomen horen ze dat de mensheid niet lang meer te leven heeft, en besluiten de Noren over te gaan tot overleven en zich vervolgens in een berg te verschuilen en gaan leven als een ‘Ark van Noach’. Paul hoort dit idee en wil eigenlijk mee gaan in dit idee, alleen weet Ngoc Lan hem tegen te houden en beginnen de twee aan een liefdes verhaal, Paul keert terug van zijn idee en ze gaan samen weer terug naar huis en leven daarna nog lang en gelukkig.

Nee, de film wist me in het algemeen maar weinig te boeien en dat vond ik erg jammer. De film start nogal traag, word na verloop wat leuker en interessanter, zeker als Paul samen met Audrey het verklein programma aan gaan was het nog leuk om te volgen en te kijken. Na een tijd werd ook dit weer wat verkloot en kakte de film al gauw weer in. En dan is ‘Downsizing’ niet geworden dan wat ik er van verwachtte, en was dit ook weer een mislukte stap, werd de film erg langdradig en vooral saai en traag.

1.5*

Død Snø

Død Snø is een zeer vermakelijke Nazi-Zombie film die pas echt opgang komt als de zombies in beeld komen. Deze Noorse zombie film is prima uitgepakt en heeft me erg vermaakt! Kwa horror past hij goed in z'n genre... Je ziet mensen die hun eigen benen eraf hakken.. En je ziet zelfs bij iemand dat z'n darm vast zat aan een tak.. Lekker Lekker hoor ! Kwa bruutheid is de film ook niet zachtzinnig. Je staat voor een raam en opeens word je naar buiten gesleurd en volgens mij (?) werd zijn hoofd eraf getrokken.. Ook de actie scene's waren goed gedaan en de film was leuk bedacht / in elkaar gezet. Het concept pakte goed uit en de Nazi-Zombies zagen er tenminste als echte zombies uit. En daar was ook helemaal niks mis mee!

3.5*

Dead Snow: Red vs. Dead

Hoe heerlijk is deze film? Gewoon zo fout dat het genieten is! Maar tegelijkertijd ook zo bruut. Ik ben altijd al fan geweest van de tweede wereld oorlog. Het is uiteraard erg wat er gebeurt is maar ik vind het mooi omdat je verhalen kan vertellen die misschien wel echt gebeurt zijn. Maar ik ben ook erg fan van zombie films en series. Daarom is deel 1 altijd al 1 van mijn favorieten geweest.. Alleen deze.. Geweldig! Wat ik zo goed vind aan deze film is: dat er een verhaal achter zit die deels echt gebeurt is. Herzog is een naam die afgeleid is van : Kurt Herzog en dat was echt een Duitse generaal van de 291. Infanterie Division die gevangen werd genomen door de sovjets.. Ja mensen, Wikipedia hulp zit er bij! Al wist ik wel van mijn eigen dat Herzog een generaal was. Maar goed, dit soort kleine dingen kan ik wel waarderen. Maar, nu komt het! Hoe bruut is deze film wel niet. Je zit gewoon hoe een mens bij de bus meerdere malen gestoken word. Iemand word de kop van ingeslagen en ga zo maar door. Maar, hoe vet is dit wel niet? Nou, erg vet!!!

Vegar Hoel speelt zijn rolletje erg leuk! Ørjan Gamst heeft in mijn ogen de vetste rol gehad van allemaal. Wat vond ik de personage vet zeg die hij had! Ingrid Haas, dit vond ik een niet al te lelijke dame in de film hoor! Pfoe! De rest deed het ook wel leuk en uiteraard vond ik de Duitse soldaten het best in de film, haha!

Het verhaal.. Ja, daar moet je een beetje in zitten. Er zit wel een verhaal in maar dat is een dun verhaaltje waar je, je gedachten niet al te vaak bij hoeft te hebben! Het concept is uiteraard vet. Deel 2. Je ziet in het begin ook mooi hoe het begon dus, moet je het eerste deel kijken voordat je aan deze begint? Ja, dat is wel beter maar, je krijgt nu toch al een korte samenvatting van alles dus als je wat snel moet weten kwam dat er in voor. Het enigste min puntje wat ik aan deze film vond was dat, de arm er gewoon aangenaaid werd. Natuurlijk gaat het nergens over maar ik vond het nou niet bepaald geinig o.i.d. En dat ze dan daarna weer de zombies uit de grond kunnen halen. Ja wel een leuk manier maar, ik had het wel anders gedaan! Al om al, zeker het kijken waard. Avondje genieten en lekker lachen met Nazi zombies, bloed en veel brute scene's! Zeker even doen!

4.5*

Dr. No

Daar is hij dan, nummer 1 uit de James Bond collectie die ik onderanderen laats heb mogen ontvangen hier thuis. Dr. No is de aller eerste uit de grote collectie, een film uit 1962, altijd leuk mee genomen en ik vind het persoonlijk altijd interessant hoe een reeks is begonnen en daarbij ook de oudste film direct te gaan kijken. Daarbij ook hoe ze destijds de films in elkaar hebben gemaakt vind ik vaak interessant om eens te zien, zo zie je veel gebruik van overlappende scenes (Green screen achtig beeld).

Sean Connery speelde als eerste bond een heerlijke rol, fijn geacteerd en hij ziet er gewoon echt uit als een geheime agent / detective! Ursula Andress speelde ook prima haar rolletje alleen kon het acteren zo af en toe wel wat beter. Daarnaast deed Joseph Wiseman ook een prima rolletje. Het verhaal was prima om te volgen en het concept was toch nog leuk. Een oude film heeft zo zijn oude technieken wat je hier ook kan zien, helaas kon ik die met de spin niet echt bekoren. Fijne start, soms valt het een beetje stil maar toch aanzienlijk leuk om te kijken.

3.0*

Dracula Untold

Een film waar ik toch echt wel meer van had verwacht. Ik kwam erg moeilijk door het begin heen, wanneer hij bij die vampier was geweest begon ik me wat meer te betrekken tot te de film. Maar dan kwam het denk ik meer door de actie scenes. Die althans ook vaak werden afgeraffeld waarna je een of onlogisch eind kreeg, of een pats, boem einde. Dus dat het van het 1 naar het ander gaat. Zonde! Daar hadden ze veeel meer uit kunnen halen als je het mij vraagt. Toch vond ik de actie scenes af en toe wel aardig. Maar goed.. De enigste echte scene die ik wel chill vond was... die scene dat hij zijn zoon ging redden..

Luke Evans speelde de rol van Vlad aardig, ik denk dat ik hem toch de enigste betere acteur vond in de film. Van een schreeuwlelijk kind tot aan een griezelige vampier was het wel minder.

Kwa verhaal was de film wel te doen. Kwa concept was te doen maar, normaal gesproken vind ik dit soort films wel vet. Die ridder achtige oorlogen met zwaardvechten. Hier werd het dus gecombineerd met een Dracula en dat is wel even wennen. Leuk om een keertje te kijken, maar slechter dan ik had verwacht.. Jammer!

2.0*

Drag Me to Hell

Ik vond deze titel niet bepaald speciaal, hoewel mijn kameraad zei dat dit echt een topper was vond ik hem nog wel mee vallen (en hij achteraf ook). Deze film kent gelukkig zijn jumpscares, zo ben ik op geen moment geschrokken maar zat de pit er goed in. Toch doen de Jumpscares als : Het vliegend doekje bij de auto, in de parkeergarage wel spanningen in de film brengen maar echt ‘spectaculair’ was het natuurlijk niet!

Ik ben de laatste paar dagen weer volop films aan het kijken, erg leuk maar de meningen komen nu allemaal tegelijk en dat is best wat op 1 zo’n dag, dus ik houd deze even lekker kort!

De film begint eigenlijk heel erg lekker, we volgen Christine Brown een medewerker van de bank die een mysterieuze vrouw ontmoet: Mrs. Ganush. Een vrouw met lange kalknagels en een oog ‘veminkt’ oog dankzij een infectie. Mrs. Ganush komt langs om te vragen of ze nog uitstel kan krijgen op haar betalingen van haar huis. Christine weet dit niet zeker of het kan en vraagt het na aan haar manager, die daarop wijst dat ze zelf mag bepalen wat er gebeurd met haar huis. Om een bepaald functie te kunnen bemachtigen slaat Christine het verzoek af van Mrs. Ganush, die daarop heel overdreven begint te bidden. Wanneer Mrs. Ganush een beetje te aanstotelijk word roept Christine de secuirity die vervolgens Mrs. Ganush verwijderd.

Wanneer de werkdag voorbij is komt Christine de auto van Mrs. Ganush tegen waarna een gevecht ontstaat in Christine haar auto, tussen haar en Mrs. Ganush. Mrs. Ganush vervloekt Christine als een soort ‘Payback’ en die word nu bezeten door een kwade demoon die haar het leven zuur wilt maken. Christine wilt natuurlijk de kwade vloek van haar afkrijgen en bezoekt hier verschillende mensen voor, en toen eenmaal die geit kwam hielt ik het bijna niet meer droog, geniale scene! Toch is dit de enigste scene die echt een beetje mijn aandacht wist te werken.

Eigenlijk een best simpel verhaal waarvan mijn nekharen niet meer rechtop gingen staan, het was niet bepaald bijzonder. Toch was het kijken niet misselijkmakend en kon je de film prima wegkijken, al is dat het wel zo’n beetje. Acteerwerk was prima.

2.5*