Opinions

Ja! Dit was echt even lachen, zeker in het eerste deel. Nu ik me toch iets beter begin te voelen en mijn gedachten weer wat normaler beginnen te werken moest ik stiekem toch nog wel eens lachen in deze film, zeker om de leuke en domme momenten van Oscar. Maar toch voelt het allemaal nog te opgezet en dat is jammer waardoor de tweede helft minder interessant begon te worden. Ik heb nog nooit ‘Death at a Funeral’ uit ‘2007’ gezien maar na de informatie die ik heb opgezocht kunnen we bijne wel concluderen dat deze film eigenlijk een ‘rip-off’ is van die film. Naja, ik maak me daar dan niet zo druk om want ik vond hem geinig.

We volgen een afro-Amerikaanse familie waar de vader van Aaron en Ryan is overleden. Echter bij de uitvaart loopt van alles mis. Zo heeft Oscar een pil gekregen van zijn vriendin maar dit leek drugs te zijn. Wat heb ik gelachen om dit soort taferelen, daar kan ik echt van genieten. Lekker dom. Maar ook komt er een man langs die verteld dat hun vader homo is en deze wil foto’s verspreiden van hem en hun vader samen in een bed. Ze drogeren deze man en hopen zo de man kwijt te raken waarna de foto’s later toch nog verspreiden, het maakte allemaal niks uit en de uitvaart ging plechtig en netjes door en zo werd deze ook afgerond.

Geinig, met een leuke cast. Ik heb me zeker vermaakt en kan dat altijd wel om dit soort films. Het zijn geen toppertjes of hij word nergens echt hoogstaand goed maar vermakelijk genoeg om te zien!

3.0*

“Don't worry, nobody's gonna get killed, I promise you. This is just a musical emergency!”

Deze politieke satire heeft in het verleden nooit echt mijn aandacht gehad, en het leek mij ook niet echt heel interessant moet ik eerlijk toegeven. Ik zag dat hij op ‘Amazon Prime’ wordt aangeboden dus heb hem voor vanavond maar aangezet, ik werd toch wel wat meer nieuwsgierig dan ik had verwacht. Uiteraard kende ik de dictator nog uit de verhalen van de tweede wereldoorlog die mij natuurlijk heel erg interesseren dus leek me deze film aardig geschikt om te kijken, aangezien zijn dood hier centraal staat (en dan nog niet wetende dat dit een compleet foute satire film is).

De film verteld natuurlijk een enorm duister verhaal in de geschiedenis van de Sovjet-unie en dat wordt ons eigenlijk duidelijk gemaakt in de kern van de film. Want buiten alle flauwe scenes, de droge humor en de komische scenes ligt het verhaal van de vele executies die in het geheim zijn uitgevoerd onder het bewind van ‘Stalin’, de vele razzia’s tegen zijn aanhangers of mensen die lastig doen en deze na het ondervragen in alle stilte koelbloedig te vermoorden. Het zijn één van de vele dingen waar inwoners van de destijdse Sovjet-unie zo bang voor waren; stond je op de lijst, dan was dat vrijwel jou einde.

Helaas zoomt de film verder niet in op het volk van de sovjets destijds, en krijgen we alleen de politieke kant te zien van de film, daar draait het uiteindelijk om. Na de gruwelijke daden die helaas onder ‘Stalin’ zijn bewind plaats vonden wordt voornamelijk de gretigheid en honger blootgesteld van bewindsleden die na ‘Stalin’ het voor het zeggen hadden in het land, één ieder wil de macht pakken en dat strijkend onder de naam van ‘Stalin’, om zo allemaal in een goed daglicht te staan van o.a. de nabestaande en familie van ‘Stalin’.

Wat mij voornamelijk tegenviel is het Westerse smaakje die aan deze film hangt. De cast bestaat volledig uit westerse acteurs van Amerikaanse en Britse afkomst, dan is een film over Rusland al gauw smaakloos en kun je merken dat ze het leuk vinden voornamelijk de Russische geschiedenis een beetje de grond in te trappen, echter vergeten ze dat overal in de wereld hongerige wolven azen op de macht van een bepaald land of soms wel de hele wereld.

Nee, ik ga niet zeggen dat dit echt een geslaagde zit was aangezien er te vaak inzak momenten zijn, de komedie niet altijd even sterk is en het eindeloze geruzie eigenlijk wel een beetje gaat vervelen na een uur kijken. Het is ook wel een beetje het knallende einde die wat meer pit in de film brengt en de film wat weet te redden. Echt een verkeerde zit is het ook weer niet, want ik heb op momenten ook kosteloos kunnen lachen en heb mij vermaakt. Ik ben ook achter dingen geweten wat ik nog niet wist over die tijd in Rusland, dus dat is toch al gauw een win-win situatie.

Aangezien ik bezig ben om alle Jason Statham films te willen zien mocht ‘Death Race’ daar zeker niet aan ontbreken. Hoewel ik deze nog nooit heb gezien heb ik me echt vermaakt. Ik heb de drie-delige Blue-Ray set besteld via Zavvi toen er de aanbieding 5 blue-ray films voor 35€ rond ging. Ik moet zeggen dat ik wel meer dan vijf films binnen heb maar, wel allemaal in vijf hoesjes. Ik moet zeggen dat ‘Death Race’ mij wel vermaakt heeft: heerlijke actie film met je verstand op nul en knallen met die handel. Een simpel verhaal maar weer heerlijk geacteerd bij de heer Statham, toch wel mijn favoriete acteur.

Ik heb gehoord van een maat van mij dat ik altijd de film ‘ Death Race 2000 (1975) ’ nog eens moest zien, voor hem de bruutste actie film uit de jaren ’70. Hoewel ik die pas ga kijken als ik deze trilogy afgekeken heb, vind ik toch echt wel dat deze eerste ‘Death Race’ een erg vermakelijke film qua actie: een echte zaterdagavond knaller om zo maar te zeggen.

Ik moet zeggen dat dit voor mij tot nu toe de enigste film die Paul W.S. Anderson daadwerkelijk goed wist over te brengen op mij, neem films als: Resident Evil: Retribution (2012) , Pompeii (2014) en Resident Evil: The Final Chapter (2016) . Dit zijn, zijn laatste drie werken die bij mij allemaal een 1.5* of lager hebben ontvangen omdat het geen indruk maakt maar, ‘Death Race’ doet dit wel en ik heb me prima vermaakt.

Het verhaal was erg simpel, flinterdun en erg voorspelbaar. We volgen Jensen Ames een hardwerkende man in Amerika tijdens een enorme economische crisis (hij krijgt maar $300 dollar voor 120 uur werken). Tijdens een politiemacht bij het bedrijf waar hij werkt heeft hij even een paar klappen uitdeelt. Wanneer hij thuis komt en zijn lekker leventje weer blijkt op te pakken (met aardig weinig geld) word zijn vrouw vermoord en hij word de moordenaar gemaakt omdat hij de mes in zijn handen geduwd kreeg. Eenmaal terug in de gevangenis word hij door de directrice genaamd Hennessey uitgedaagd weer mee te doen met de ‘Death Races’ onder de naam ‘Frankenstein’ die in het begin van de film komt te overlijden. Hij krijgt het aanbod: win één race en je bent vrijuit aangezien ‘Frankenstein’ al vier races had gewonnen. Wanneer Jensen Ames hiermee akkoord gaat komt hij beetje bij beetje erachter dat Hennessey er voor gezorgd heeft dat de vrouw van Jensen is overleden en dat heeft hij gezien aan het gps tracker die de moordenaar bij zich had, hetzelfde systeem gebruiken ze in de gevangenis. Eenmaal begonnen aan de laatste race ontsnapt hij met Machine Gun Joe en word Hennessey opgeblazen door haar eigen bom die de team van Jensen terug aan haar gaf met een cadeautje.

Het acteerwerk was prima, ‘Case’ is weer een mooie meid en Statham had een heerlijke rol. Al om al, heerlijke zaterdagavond actie film!

3.5*

“You know Myra, some people might think you're cute. But me, I think you're one very large baked potato.”

Ook deze film is weer bij mij op het pad gekomen door de ‘De 70s challenge’ die nu loopt in de ‘filmgames’ topic waar ik verschillende jaren zeventig films heb geselecteerd die ik nog moest kijken en eigenlijk een must-see waren maar, er zitten ook wat ‘mindere’ titels tussen of tenminste titels waar niet een hele goede score op stond of die minder mijn interesse hebben dan de rest. Ook ‘Death Race 2000’ valt in die klasse, het was meer een film die er tussen is gekomen omdat ik mijn lijst wou vullen en zo gauw niks meer wist maar, ik wou hem aan de andere kant ook al best een langere tijd zien.

‘Death Race 2000’ begon erg leuk en interessant. Ik moest zeggen dat ik de auto’s leuk vond maar gelijk kon zien welke kant de film opging. We maken in het begin kennis met de verschillende coureurs, iets waar ‘Paul Bartel’ duidelijk de tijd voor neemt en dat is niet altijd even erg. Zo zien we ook dat het vooral gaat tussen het duellerende stel ‘MachineGun Joe’ en ‘Frankenstein’ draait en de overige deelnemers echt een bijrol hebben en minder belangrijk zijn. Daarna is het eerste gedeelte van de race leuk om te zien maar nadat deze is afgelopen kakt de film voor mij in en verloor hij mijn interesse.

Toch is de film heerlijk aangezien het eigenlijk geen grenzen kent. Met een hele korte tijdsduur worden we eigenlijk gelijk voor de haaien gegooid, na de introductie ook geen ruimte meer verder voor gepraat maar er moet geracet worden. De film is aardig doorgedraaid aangezien de racers zich op alles en iedereen mogen storten en alle burgers die ze doodrijden daar kun je punten mee verdienen. Zie een baby was volgens mij 75 punten maar een bejaard persoon was 100 punten. Heerlijk dat het nog zo kan. Zeker met nog een beetje bloot hier en daar en wat bloed kwam de film wel ver, echter had ik het gevoel dat ‘Paul Bartel’ wat punten heeft laten liggen en hier nog niet alles uit heeft gehaald, het mocht nog wel een tikkeltje heftiger in mijn ogen.

De racers waren leuk. Een stier, een soort dino, een Duitse vliegtuig leek het wel met twee inzittenden die ook volledig in een nazi outfit waren ingepakt en ook de machine geweer met mes. Ook nog een ander die duidelijk niet heel boeiend waren want die ben ik vergeten. De cast was leuk maar niet echt heel bijzonder in mijn ogen, wel leuk om de ‘Sylvester Stallone’ te zien in deze film.

Deze cultfilm heeft me een hele lange tijd vermaakt maar vond ik toch steeds afzwakken in sterkte. Hoewel het cru kon worden vond ik dat de film nog te lief was. Zeker een cult-film die een ieder wel eens gezien kan hebben, aangezien de film echt heel kort is kijkt hij toch makkelijker weg omdat het daarom niet al te lang langdradig wist te worden (ik vond zelf de laatste 30 minuten niet meer heel boeiend). Leuk om eens gezien te hebben.

3.0*

Death Sentence

Gisterenavond maar even besloten om 'Death Sentence’ op te zetten, een toch wel vermakelijke film die iets minder uit de kast kwam dan dat ik dat verwacht had. De film is helaas op veel vlakken erg voorspelbaar maar, het verhaal ben ik nog niet vaker tegengekomen zoals hij hier word verteld. Ik moet zeggen dat de film aardig door raast, en zonder al teveel poes pas er omheen is het toch echt wel een vermakelijke Actie film die heel sterk lijkt te worden maar namaten het einde aan komt ook wel slapjes begint te raken en dit vooral nadat zijn vrouw word vermoord erg aanwezig was. Nee, het einde was voor mij niet volmaakt maar, vermaakt heb ik me zeker!

Dit filmpje is geregisseerd door 1 van mijn favoriete horror film regisseur: James Wan. Een man die een new-line horror generatie naar binnen wist te slepen door middel van ‘ The Conjuring (2013) ’ en natuurlijk de geweldige film-reeks ‘ Saw (2004) ’ het leven in heeft geroepen, een film met al bijna 8 delen, een heuse Saga!

Hoewel dit niet de enige actie film in Wan’s lijst is, vond ik dit een beetje simpel. Alles was wel simpel in de film: het verhaal, het concept, acteerwerk en ga zo maar door. Toch grijpt de film je wel aan en heb ik met plezier zitten kijken, toch dat ik soms in de klunzige Nick Hume soms de karakter van ‘Lester Nygaard’ moest denken. Hij is gespeeld door Martin Freeman (ook wel Bilbo in The Hobbit reeks) en komt voor in het fantastische eerste seizoen van ‘ Fargo (TV Series 2014– ) - IMDb ’. Ja, de rol van Kevin Bacon vond ik geinig, een ietwat klunzige man die graag een klasse familie wilt neerzetten en dan vooral naar zijn oudste zoon gericht, die door Kevin al vroeg leert ijshockeyen.

Zoals ik al zei het verhaal was ietwat simpel. Nick wilt een fantastisch leven leiden heb ik het gevoel en hij heeft zijn oudste zoon zover gekregen een topper te worden in ijshockey. Naast Brendan heeft Nick nog een zoon genaamd: Lucas. Lucas heeft het gevoel (wat ook zo is) dat hij wat achteraan word geplaatst door het succes van Brendan. Op een avond (na een top wedstrijd van Brendan) rijden ze terug naar huis waarna twee vreemde auto’s passeren, zonder lichten. Eenmaal bij een verkeersruzie te zijn beland en hier al gauw weer uit te zijn gekomen gaan de twee tanken, waarna de twee auto’s weer arriveren en de winkel gaan overvallen. Helaas staat Brendan op de verkeerde plek op het verkeerde moment en zijn keel word doorgesneden. Als wraak wil Nick op zich het leven van de moordenaar ook afpakken maar, ook weer niet. Wanneer hij de moordenaar vermoord raakt Nick in een gevecht tussen de bende die zijn familie er bij betrekt. Na een toch leuke parkeergarage-vechtscene is de film op volle gang en kan de actie beginnen.

Allemaal onlogisch, ver van realiteit maar toch blijft het leuk om te kijken en heb ik me echt vermaakt op de zondagavond, ondanks alle min puntjes en de positiviteit er toch omheen kan ik er een mooi punt aan verbinden waar ik me toch goed bij voel, de film hield je wel vast met kijken en mijn concentratie dwaalde niet snel af.

3.5*

Death Spa

Wanneer je de film opzet kun je al zien dat dit een b-film word. Maar, bij het zien van de plotomschrijving slaat de verveling niet direct toe. wel had ik op het begin direct een scenes geraden: de titel bord veranderd naar Death Spa. Helaas begint de film met een iets te langdradig introductie stukje waardoor ik even aan het spoelen ben geslagen. Vond het erg jammer dat het zo overdreven lang en best wel saai moest.

Het verhaal was geinig. Ook vond ik het concept niet echt mislukt. Het acteerwerk van de acteurs had velen malen beter moeten zijn en dan kon dit nog wel een fijn filmpje wezen. Nu, kon je geen emoties aflezen van de gezichten van de acteurs wat ik nogal jammer vond. Ook klonk het best saai. Maar, al om al werden de mensen in de film wel heerlijk afgeslacht. En daar ging het om! Toch nog best fijn gedaan en van bloedgebruik geen gezeur! Helaas vond ik hem niet helemaal geslaagd, maar om even de tijd te doden past hij er prima tussen!

2.0*

Hoewel ik zelf nooit de voorgaande films heb gezien, kan ik me niet afstemmen welke er beter is natuurlijk, ook niet welk verhaal er origineler is of überhaupt een vergelijk kan maken. Toch wist deze nieuwe ‘Death Wish’ met Willis in de hoofdrol mij te boeien, en heb ik me weer vermaakt met deze film, prima actie, leuk verhaal en ga zo maar door. Ik heb de film afgelopen zondag al gezien maar, vanwege drukte en vermoeidheid van de hitte eigenlijk nog nergens echt daadwerkelijk zin gehad om een mening voor deze film te schrijven.

Ik ben de laatste dagen weer een beetje in de Willis richting aan het gaan, eerst stond ‘Once upon a Time in Venice’ op het programma, die ik ook zeer vermakelijk vond. ‘Death Wish’ is zeker geen slechte film, en hoewel ik hem in het begin nogal traag vond overkomen, en je best even in de film zit voordat er wat spannends gaat gebeuren, vond ik hem nergens echt saai worden. En na maten de actie er wat in gerold is schiet de film aardig snel door, is de film ook best hard en gruwel en kun je aan non-stop actie niet meer ontkomen.

Eli Roth weet mij al wel vaker te boeien in zijn regisseurs carrière, en ik heb al vaak naar zijn werk ‘Cabin Fever’ gekeken, die me helaas de laatste zit niet goed meer bevallen was (te vaak gezien denk ik). Maar ook de twee films uit de ‘Hostel’ franchise. Eli Roth weet mij dus prima te vermaken met zijn horror films maar, dan was een actie film toch even wennen onder de naam van Eli, eentje die ik nog niet gezien heb bij de beste man. Toch vond ik die ook echt wel meer dan geslaagd. Bruce Willis ging er vandoor met een wat makkelijke rol, weinig echt moeilijke stukken en een best makkelijke hoofdrol, makkelijker dan rollen die ik van hem gewend ben en toch vind ik het niet erg om hem in rollen zoals in deze film te zien spelen. Camila Morrone deed het opzich ook prima als de dochter van Willis, en het is wel weer leuk om te zien dat Dean Norris weer een politierol verzorgt, net zoals zijn leuke rol in de hitserie ‘Breaking Bad’.

Het verhaal was best tof om te volgen. We beginnen met een informatieve scenes waarbij we te horen krijgen hoe Chicago in elkaar zit en hoe gevaarlijk het wel niet is dat daar best veel mensen worden neer geschoten. Hierop volgen we dokter Paul Kersey, arts/chirurg in het ziekenhuis van Chicago die dagelijks mensen met schotwonden met helpen. Hij leidt een gelukkig leven samen met zijn vrouw Lucy en dochter Jordan. We volgen de familie daarna een beetje om zo een beetje kennis te kunnen maken. Op een dag gaat de familie uit eten waarbij ze wat te enthousiast riepen dat ze ergens zouden zijn (waar precies weet ik niet meer) nog gingen dineren met elkaar en vervolgens moest een jonge de auto van de familie Kersey ophalen, die vervolgens een foto maakten van hun woon adres. Wanneer de twee dames op weg gingen naar het etentje was Paul aan het werk met veel operaties. Toen de dames terugkeerden thuis kwam Lucy er al snel achter dat het niet helemaal pluis was en dat er vermoedelijk iemand binnen zat bij ze. Lucy laat Jordan wat ophalen maar haalt haar snel terug waarna de twee vervolgens worden gegijzeld om de kluis te openen, een maal geopend denk je dat het goed gaat maar de twee verzetten zich. Lucy word dusdanig beschoten dat ze overlijd aan haar verwondingen en Jordan raakt in coma.

Na dat stuk van het verhaal begint het wat heftiger en harder te worden. Paul staat erop om wraak te nemen voor het vermoorden van zijn vrouw, en begint een isolatie leven te lijden waarbij hij hulp zoekt op het internet om een goed wapen te kunnen kopen. Hij twijfelde nog wat maar bij een operatie valt er een wapen uit de broekzak van een patiënt die hij vervolgens zelf mee neemt. Hij oefent wat en gaat de straat op om zo heldendaden te kunnen verrichten waardoor hij een soort superheld word. Hij gaat echter langzamerhand verder door met zijn onderzoek en komt stukjes dichterbij, zeker wanneer er weer een beschoten persoon tegen komt waarvan hij de tattoo herkende en zijn horloge terug vond om de pols van de beste knaap. Zo kwam hij er snel achter dat deze foto's had genomen en wie er nog meer verdachte waren. Hij gaat ze één voor één langs om ze ieder langzamerhand uit te moorden. Hij komt uiteindelijk uit bij de echte moordenaar waarna hij na een vuurgevecht in huis iedereen heeft uitgemoord en zo verder rustig kan door leven met zijn dochter.

Ja aan het verhaal en concept kon ik zeker wel wennen en Roth had deze prima uitgewerkt. Toch vond het ietwat trage begin wat minder, ook is het soms iets te makkelijk verwerkt en komt Roth er best makkelijk van af hoe de film verliep, het werd nergens natuurlijk uitschietend bijzonder en het is gewoon weer een lekker, typische wegkijk-actie film, en dat is nooit erg om te kijken.

Roth, een man in de horror wereld laat ook in ‘Death Wish’ wat zien waarvan je kan zien dat hij het niet verleerd is. Zo ging Willis voor het eerst de straat op om een heldendaad te plegen maar, omdat hij erg onervaren is met het schieten van wapens kwam zijn vel tussen de loop terecht waardoor hij een wond vormde, dit zag er lekker bloedend uit. Ook de lichamen van de beschoten personen zagen er niet zachtaardig uit, en Willis verzorgde regelmatig zijn wonden. De klap op de vuurpijl was voor mij het stukje waarbij Willis weer werd aangevallen in zijn huis door de overvallers, die de familie graag wouden uitmoorden. Één indringer werd door Willis naar beneden gewerkt waardoor de overvaller met zijn hoofd volgens mij op het kastje terecht kwam. Roth liet toen even erg leuk zien hoe de beste mijn zijn botten brak en een deuk in zijn hoofd had, details die ik soms best graag zie in dit soort films.

Toch lichtelijk wat ondergewaardeerd vond ik deze film, ik heb er in iedergeval ontzettend van genoten en ik kan altijd genieten van Willis in de films, op naar de volgende.

3.5*

Deathgasm

Vandaag toch maar een poging gewaagd aan Deathgasm. Ik kwam de film als eens tegen bij een paar recensies en het leek me wel wat, ondanks de trailer kwam ik hem vandaag tegen en toch meer even mee gepikt. Ik zelf ben een groot metal fan, niet van dat geschreeuw, al bedoel ik hier mee het geschreeuw wat je niet kan verstaan, maar ook meer van de instrumenten. Ik kan er erg van genieten en zo genoot ik ook van films zoals Tenacious D in the Pick of Destiny (2006), HEE-R-LIJK! Het metal muziek herkende ik zo nu en dan en dat is altijd leuk om mee te nemen.

De film zelf is niet van het, het is geen top film, geen bioscoop kraker en ga zo maar door. Toch sleept de film je er zo door heen dat je niet in slaap valt en er best van kan genieten, misschien kwam dat ook meer omdat de film me lag, niet zo zeer het six, six, six gebeuren en het duivel teken maar puur de muziek. Het acteerwerk was nog best geinig en er waren ook wat mooie meiden met natuurlijk leuke scenes . Nee prima film met een leuk concept en heb gewoon erg genoten. Zeker het kijken waard, houd je nou wel of niet van Metal dat maakt niet uit.

3.5*

"Sir, barricading won't help. It didn't help the Germans.”

Ik kwam deze eigenlijk per toeval tegen op Letterboxd, nog nooit van de film gehoord en volgens de scores moet het ook geen echt geweldige film zijn. Nou laat ik mij zelf nooit echt tegenhouden door die scores (of het moet consistent heel laag zijn) maar, ik snap op zich wel waar ze hier vandaan komen. Ik heb opzich wel een redelijk vermakelijke filmmiddag had, niet héél bijzonder verder maar goed.

De introductie, in de wijde wereld van de eerste wereldoorlog vond ik een héél tof thema. En dat wordt ook wel echt Bassett weergegeven in de film. Prachtig strijdbeeld waarin goed te zien is hoe mensen destijds diende als kanonnenvoer. Die dertig minuten in het begin waren overigens direct wel de leukste dertig van de hele film.

Voor de rest is het een vrij tamme film. Horror momenten waren er niet echt, en het moment waar je op wacht is er eigenlijk niet. Dat moment met het prikkeldraad vond ik dan opzich wel weer geinig maar dat is maar één van de weinige momenten in de film die echt leuk en een beetje spannend was.

Het bloed had wat meer mogen vloeien van mij betreft. Maar, het idee was prima. Bassett voegt trouwens wel wat leuke WO1 dingen toe zoals de angst voor gas, en zelfs wat shellshock. Daar blijft het alleen wel bij, voornamelijk een vrij tamme films, misschien iets te tam.

Het tweede deel er eigenlijk meteen achteraan geplakt. En ik moet eigenlijk gelijk wel eerlijk zijn dat ik het jammer vond hoe simpel de filmmakers er mee weg willen komen dat beiden heren in deel één neer zijn geschoten. Dit maakte het allemaal eigenlijk alweer een stuk minder interessant, en dan moest de film voor mij echt wel met een heel sterk verhaal aankomen. Ook dat is wat minder, want het verhaal is dit keer toch minder interessant te noemen. Het verhaal volgt eigenlijk een beetje hetzelfde niveau, al sluit hij wel leuk op deel één aan het is allemaal niet zo heel boeiend meer. Over het algemeen een prima tweede deel, leuke actiescènes zoals verwacht en het acteerwerk is wederom ook wel prima te doen. Het is zeker geen hoogvlieger, maar genoeg voor een vermakelijke filmavond.

“A moral compass in this business is like a pinless hand grenade.”

Leuk eerste deel en de vrij snelle tweede film van ‘Adkins’ die ik nu heb gezien, eigenlijk een hedendaagse ‘actieheld’ die voornamelijk alleen maar in B-kwalitatieve films schittert. Ook deze film straalt op het eerste gezicht echt een b-niveau af, en ik was er eigenlijk al best bang voor dat de film ook zo zal uitvallen maar, niks is minder waar en ik moet oprecht zeggen dat ik onwijs heb genoten van deze film. Qua actie keihard maar ook qua acteerwerk best leuk, met ‘Adkins’ en ‘Mandylor’ die heerlijk op elkaar ingespeeld waren. Of het allemaal origineel is, dat durf ik niet te zeggen; het script is niet altijd even strak en ja, de film laat zeker veel punten vallen en is ongetwijfeld wederom een b-film maar, ook deze films kunnen leuk zijn en deze film komt écht wel leuk uit de verpakking.

Het is dankzij ‘Netflix’ dat ik deze film heb kunnen zien. Ik mag mezelf zeker nog geen ‘Adkins’ fan noemen, daar ken ik hem toch te kort voor en heb ik nog te weinig films gezien maar, hij heeft wel de hoofdrol gespeeld in een film wat jarenlang mijn favoriet was, namelijk het derde deel van de ‘Undisputed’ films. Prachtige herinneringen overigens nog aan. Ik moet toch wel zeggen dat ik dit tot zoverre één van zijn betere films vindt. Ook samen met ‘Mandylor’ weet ‘Adkins’ zich wel een plek te geven en heb ik mezelf vermaakt.

Qua verhaal vond ik het wel vermaken. We volgen namelijk een verfijnd MMA vechter die zijn eigen dojo beheerd maar, hier wel in de schulden raakt. Hij probeert via, via aan werk te komen en komt uit bij ‘Tommy’ die hem op pad stuurt samen met ‘Sue’. En hier moet hij langs verschillende personen om een geleend geld bedrag terug te innen, zie het als deurwaarders maar dan in de criminele wereld. Hij leert ‘Sue’ beter kennen en de twee bouwen een betere band op maar, ook het gevaar van het werk wordt steeds dreigender.

Dus ja, zeker een vermakelijke film geweest en dat was een verassing op zich, prima film met leuke actie scenes, droge humor en een prima verhaal om te volgen.

Deck the Halls

Het werd weer eens tijd voor een Kerstfilm. Dit keer stond Deck the Halls op het programma. Ik heb persoonlijk deze film al een zeer lange tijd op het oog, leek me altijd een erg leuke film dus ik verheugde me erop om deze te kunnen zien. Ook wou mijn moeder graag een film kijken dus ik dacht: waarom ook niet? Gelijk even Deck the Halls aangezet, en ik moet zeggen.. Hij was prima te doen .

Nee, Deck the Halls is zeker niet een jeugdsentimentele film voor mij zoals Home Alone maar, de film heeft mij prima doen vermaken, altijd goed! Deck the Halls kent zeker zo zijn grappen, al had ik me de film totaal anders voorgesteld, hij was leuk. De film deed me af en toe iets denken aan Christmas Vacation (1989), qua versieringen dan!

Hoewel Deck the Halls gewoon zichzelf is gebleven voegde de film eigenlijk niet echt iets vernieuwends aan, bij de Kerstcollectie aan films op de wereld. Ja oké, de film had zo echt een ‘uniek’ concept (eigenlijk durf ik het niet uniek te noemen) maar, het was niet zoals vele kerstfilms, reizen naar de kerstman op de noordpool o.i.d. nee, het was nu ook echt puur gericht op verlichtingen.

Het verhaal was leuk. Steve doet jaarlijks een traditie met zijn familie, dit is de totale kerstviering. Wanneer Buddy komt wonen lopen de gemoederen soms iets op met de twee. Wanneer de dochters van Buddy erachter komen dat hun huis niet op een Google Earth variant staat. Buddy is van plan zijn huis herkenbaar te maken en wil zijn huis zoveel licht laten afgeven dat ze het vanuit de ruimte kunnen zien.

Steve is daar fel op tegen. Hij was altijd de ‘Christmas Guy’ maar, nu Buddy dat word, word Steven een beetje jaloers. Hij zet alles op alles om het huis kerstlicht-vrij te maken al gaat dat niet altijd even goed. Zo heeft Buddy altijd wel iets om het werkend te krijgen. Wanneer het uit de hand dreigt te lopen gaan de vrouwen van beiden heren weg, ze zetten alles op alles om de vrouwen terug te krijgen en zorgen er zo voor dat het huis te zien is in de ruimte.

Het is allemaal wel wat simpel maar, ook wel weer erg leuk. Ook de kleine stukjes zoals het in de fik laten gaan van alle kerstbomen van Steve dankzij Buddy enz. is leuk bedacht, kleine grapjes voor kleine gegrinnik.

Deck the Halls was een prima kerstfilm en ik heb me prima vermaakt. Ondanks het verhaal/concept wat hier en daar van zich af liet weten was de film verder leuk. Zeker het kijken waard rond de kerstdagen!

3.0*

“Everything's weird underwater. Yeah, it's pretty freaky.”

Heel vet. Eigenlijk in mijn ogen weer complete verfrissing in deze genre, althans ik heb het nog niet eerder gezien op deze manier. Deze film ligt al de hele ‘horrormaand’ op de loer en ik kwam hem toevallig tegen, ook na de lovende woorden van ‘joolstein’ kon eigenlijk mijn nieuwsgierigheid niet meer stuk, en dat was maar goed ook. Ik heb me uitmuntend vermaakt, en zeker voor een film met zo’n kort tijdsduur keek hij heerlijk weg, tot het einde wat soms wat langdradig aanvoelde. Dat laatste kwam waarschijnlijk vooral omdat ‘Alexandre Bustillo’ en ‘Julien Maury’ niet voldoende spanning in de film konden pompen, omdat deze scenes nog iets te lief aanvoelden.

‘Alexandre Bustillo’ en ‘Julien Maury’ weten overigens wel met een puike film aan te komen. Het onderwerp ‘YouTuber’ is natuurlijk trending en slaat goed aan, zeker onder de jongere kijkers die hier meer mee te maken hebben. Dit soort ‘Urban Explorers’ zijn vaak erg actief op dit platform en sommige kennen wel een groot publiek, en helaas gebeurt er eigenlijk nooit echt veel in dit soort filmpjes buiten het feit om dat ze elkaar gek maken. Deze film volgt een beetje die lijn, hoewel ze elkaar niet gek maken wil ’Ben’ meer kijkers op zijn filmpjes, en hij vindt vooral dat zijn laatste video niet goed was bekeken. We krijgen hun namelijk te zien tijdens een het ‘exploren’ van een verlaten gebouw, en dat is eigenlijk een beetje kennismaken met de situatie en wat ze precies doen, niet iedereen kent het ook. De introductie is gelukkig vrij kort gedaan, en dat maakte het een stuk interessanter.

Want, we volgen de twee ruim een uur onderwater, de twee regisseurs binden er duidelijk geen doekjes om en zetten er volle vaart in. Toch een erg mooie en gave setting, het ondergelopen huis is vrij spooky te noemen maar, het ontdekken begint vrij leuk en erg onschuldig. Zo ook het paranormale waar deze film zich mee bezig houdt is met momenten vrij onschuldig, en met een paar kleine hints moet de spanning opgevoerd worden (wat niet lukt). Voor mij begon persoonlijk de film volledig wanneer ze het kruis van jezus bij een deur weghalen en hier een open ruimte vinden waar twee lijken aan kettingen hangen, drijven, zinken, hoe beschrijf ik dat het mooiste?

Ik moet zeggen dat ik het beeld van de twee vastgeketende mensen toch wel heel gaaf vond. Er gebeurt daarbuiten niet veel spectaculairs met het nodige ‘horror’ en het is eigenlijk nergens echt eng te noemen, dat is wel wat deze film nog mist. Voor de rest vond ik het allemaal wel erg leuk, hoewel ‘Ben’ voor toch wel héél duur apparatuur heeft voor een ‘YouTuber’ met zo’n kleine fanbase.

Setting is vet, concept is gaaf en het verhaal is toch leuk om te kijken. Het verhaal kan voor de nodige vragen zorgen maar, die worden op het einde doormiddel van ‘film’ helemaal uitgelegd, bijvoorbeeld hoe de mensen zo vast zaten en wie het geestenmeisje was die ‘Tina’ in de gang zag. De film die meerdere keren voorbijkomt, er werd duidelijk gehint dat er wat op tape stond. Dit stukje is ook het bloederigste gedeelte van de hele film. En ik moet zeggen dat het einde helemaal niet zo cliché is dan wat ik dacht. Ik dacht namelijk dat ‘Tina’ wel weer boven zou komen omdat ze ook het adem inhouden had geoefend. En nadat ‘Ben’ achterbleef omdat hij dood is gegaan vlucht ‘Tina’ zonder lucht maar is de weg naar de oppervlakte toch te lang. En dat is in mijn ogen erg goed gedaan omdat de clichés van een saaie ‘Hollywood’ film vaak zo is dat ’Tina’ dit had overleefd.

Dus ja, hele gave zit die zeker niet mocht ontbreken in mijn horrormaand. Hoewel het niet echt bloederig is of ergens spannend werd keek de film heel makkelijk weg door een vlot verhaal, leuk concept en een korte tijdsduur, het had ook niet veel langer gehoeven.

4.0*

Deep Impact

We gaan weer lekker verder met alweer de zevende film die ik heb mogen lenen en we verdunnen op een mooie snelheid de wachtlijst. Met nog paar grote titels in het vooruitzicht ben ik begonnen aan ‘Deep Impact’. Ik moet zeggen dat Deep Impact mij wel wist te verbazen maar echt ‘keigoed’ is hij echt niet. Tuurlijk de film raast prima door, echt die 120 minuten waren zo voorbij en het heeft me eigenlijk erg goed vast gehouden en, de film was vooral vermakelijk. Maar toch kende de film ontzettend film saaie, idiote en ook vooral clichématige scenes wat me dan toch weer deed afschrikken. En ik denk dat dit er toch wel voor zorgt dat ik de film geen hoog cijfer ga geven, ik werd bijvoorbeeld echt wild toen Leo Biederman terug en weg van de bunker ging om naar Sarah Hotchner te gaan, ooh wat heb ik dit gehaat! Echte liefde overwint alles zeggen ze dan maar dit was gewoon zo cliché dat het niet meer leuk was. En dan ook nog dat overtollig gejank, blegh!

Rampenfilms staat me wel, ik ben persoonlijk erg weg van alles wat er op de planeet en rond om de planeet te vinden is, en dan vooral Galaxy. Dus hoe is de oerknal ontstaan, wat gebeurde er na de inslag en wat gebeurde er in de verre toekomst na deze knal. Dit heeft natuurlijk helemaal niks te maken met deze hele film maar, het lijkt er wel op: mega meteoriet vernietigd de mensheid op aarde, daar werd hoofdzakelijk aan gedacht. Toch Mimi Leder haarzelf weer wat afzwakken waardoor ik niet een ultieme belevenis had van de film. Laat Sarah lekker doodgaan en laat de twee komeet ook inslaan, de bunker houd het zoals gedacht maar alles is verwoest en iedereen die er niet in kon overlijd. Daarbij nog een stuk wat er na gebeurde en hoe ze zich weer verder hielpen. Nee, ze kiest ervoor dat de tweede komeet toch niet inslaat en laat Sarah wel leven met te veel gedram, nee zo waren er wat spannende stukken waarvan ze niet meer spannend werden omdat Mimi het totaal niet zo wou.

Het verhaal was redelijk maar, niet al te speciaal om uitgebreid te vertellen. We volgen een aantal mensen op aarde: Leo en Sarah met hun familie maar de gehele film draait toch meer om Jenny Lerner. Ze werkt bij een nieuwsstation en het gaat niet zo goed tussen haar en haar vader. Leo ontdekt tijdens een gezamenlijke bijeenkomst sterrenkijken een nieuwe ‘ster’ wat dus een planeet blijkt te zijn. Leo en zijn ouders mogen van de regering in speciale bunkers met een aantal andere mensen. Ze overleven de aanval behalve Jenny die word in de tsunami meegenomen samen met haar vader.

Al om al, redelijke film maar had er persoonlijk iets meer van verwacht. Geen saaie zit maar geen voldoende waard in mijn ogen door al die clichématige overbodige maar vooral saaie scenes.

2.5*

Deepwater Horizon

Heerlijke wegkijk film met aardig wat Feel-good moments maar ook een grote ramp gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ja, Deepwater Horizon kent zeker zijn minpunten in het verhaal en in de uitvoering. Toch wist deze film je aandacht wel goed vast te pakken en houd je weldegelijk goed bij je gedachtes vast tot dat hij beëindigd word. Deepwater Horizon brengt eens een keer iets anders, een type film dat ik niet vaak ben tegen gekomen. Deepwater Horizon was in het echt een boorplatform van aardoliebedrijf BP.

Ik heb wat research gedaan over de Deepwater Horizon binnen Wikipedia, en zag (had ik ook al wel door tijdens de film) dat dit platform in 2010 ten onder ging. Goed, in 2010 was ik wat aan de jonge kant maar ik kan mij nog wel donders goed herinneren dat alle nieuwsbladen vol stonden met de tekst “Grote olieramp”, de olieramp van de Golf van Mexico. Nooit geweten dat dit dankzij de ramp van Deepwater Horizon is gekomen. Betreurend dat hier wel elf doden bij gekomen zijn helaas.

Hoewel de film erg gaaf is vond ik de CGI van Deepwater Horizon nogal tegenvallen. De film mocht dan wel gebaseerd zijn op het verhaal, Peter Berg (overduidelijk vriendjes geworden met Mark Wahlberg) brengt helaas niet de fijne CGI. Zo vond ik het kijkje nemen in de boorbuizen (neem ik toch aan) slecht geanimeerd en ook de val van de machinist uit de kraan, die telkens tegen de toren aan beukte vond ik er nogal slapjes uitzien. Deze man ging naar boven om de levens te redden van zijn mede-collega’s maar werd al gauw uit zijn cabine gesleurd door een enorme stalen balk, waardoor hij naar beneden valt in de vuurzee en kapotte booreiland.

Toch bevatte Deepwater Horizon een prima verhaal waarvan je soms een beetje met een open mondje zat te kijken, vooral vond ik het fascinerend wanneer ze begonnen met boren. Hoe heeft de techniek van ons mens, ons zover gebracht om iets als een Booreiland te ontdekken / ontwerpen. Wat had het cement bijvoorbeeld voor functie, ik las net dat het vooral de functie had om te dichten, maar waarom cement en hoe is men hier op gekomen? Deze fascinatie blijf ik de hele film door halen tot dat alles duidelijk word, ik wil graag alles weten ook al ben ik er niet geïnteresseerd in. Zo kun je bijvoorbeeld bij dit artikel uit het NRC lezen wat er fout ging, hoe het fout ging en hoe zo de ramp is ontstaan, ze vertellen er bijvoorbeeld dat er veel mensen hebben liggen slapen, dat er erg veel fouten werden gemaakt wat wel een normale procedure is. Dan hebben ze denk ik een hele lange tijd veel geluk gehad, alleen het gaat ooit een keer fout. (Dit is overigens het artikel uit het NRC blad, zouden er vast meerderen zijn maar, deze heb ik als eerste gevonden:Diep boren in zee heeft grote risico's - NRC)

Nu even verder met de film, zoals ik al zei ik raak snel gefascineerd door dingen, zo wil ik alles weten (en vertel ik er ook graag wat over). De film had een prima verhaal waar romantische scenes keurig werden geplaatst waar zo nodig, niet al te lang gewoon prima. Ook heeft Peter Berg gewoon een prima film neer gezet, ik heb er in ieder geval niet echt veel over op te merken. Dan zou je denken, geen fouten dat is een tien maar, het gaat over het totaal plaatje. Zo vond ik eigenlijk alleen Mark een leuk spelende rol hebben.

Het verhaal is nog prima te doen. Mike Williams is werk nemer op Deepwater Horizon, ook over hem kun je erg veel informatie vinden op google en er staan ook wat filmpjes op waar hij uitlegt wat er fout ging en hoe het ging. Afijn, Mike Williams keert terug naar de Deepwater Horizon, met een vrouw en kindje thuis gaat hij richting het boorplatform. Eenmaal daar aangekomen zien ze een onderzoek team vertrekken, die mochten nog helemaal niet weg want er zijn een paar dingen nog niet gecontroleerd. Vidrine staat dat toe en wil zonder enige controles op de plek hem zelf de druktesten uitvoeren om te kunnen boren, het duurt nu veelte lang en ze willen uiteraard geld maken, daar draait het allemaal weer om. Wanneer de testen een beetje wazig zijn gaat Vidrine door met zijn plan en laat de mannen boren. Eenmaal aan het boren gaat alles fout, on-nagekeken delen gaan de mist in en er ontstaat een ontstopping maar ook het cement begint te scheuren. Wanneer de mannen modder uit alle hoeken en gaten zien komen gaat de hell van start en moet iedereen er voor zogen veilig thuis te komen.

Deepwater horizon heeft me weten te vermaken maar, door het vernieuwende concept (voor mij dan) en met geen verwachtingen heeft hij me toch weten te vermaken. Sommige dooie stukken en / of saaie stukken horen er misschien bij, ik was er niet al te vrolijk over, het had soms iets beter gekund (als de CGI bijvoorbeeld al wat beter was, was mijn cijfer in ieder geval hoger). Toch erg vermakelijk en makkelijk uitgezeten, je kreeg er geen ongeïnteresseerd gevoel van.

3.5*

“I'm thinking about the deer. Going to 'Nam. I like the trees, you know? I like the way that the trees are on mountains, all the different... the way the trees are.”

Je kunt er niet snel omheen dat dit een prachtige film is. Ondanks dat de lengte van de film me een beetje tegen zat heb ik me aardig weten te vermaken. Ik heb de film echter wel in twee dagen tijd gekeken, dit puur omdat ik toch na een kleine twee uur en veertig minuten erg moe was en niet meer zuiver verder kon kijken. Toch had ik wel iets meer van deze film verwacht als ik heel eerlijk moet zijn, zeker met een vrij hoge score, de lovende woorden van de mensen hier in de comment sectie en toch wel de prachtige cast.

De film was best boeiend en vooral in het begin had hij een erg leuke sfeer. Ik moest wel even nadenken welk geloof hier nou werd gebruikt maar na wat research en goed op te letten was het wel duidelijk dat het de orthodoxe kerk was en volgens mij dan het christendom. Wel interessant aangezien dit veel bij Russische mensen geldt en we in Amerika zitten, heel tegenstrijdig eigenlijk ook wel een beetje. Enfin, het feest van de trouwerij was leuk en je kon zien dat er wel een vriendschap heersde. Jongemannen in de bloei van hun leven die met de vrouwtjes aanpappen en werkzaam zijn in een grote staalfabriek.

Tijdens de Vietnamoorlog meldden drie gasten uit de vriendengroep zich aan mee te vechten in de oorlog. Nadat de trouwerij is geweest is er nog een traditionele jacht gepland en dat waren prachtige scenes. Vervolgens zitten we als een ‘bom’ in de oorlog en is er weinig overlapping. Hier gaat het eigenlijk gelijk er keihard aan toe waar de drie vrienden elkaar weer vinden. Ze worden gevangengenomen door de Vietnamezen en worden naar een kleine kamp overgeplaatst en zitten vervolgens vast in het water, onder de hut. Ze worden één voor één naar boven gehaald en moeten Russisch Roulette spelen. Dit overleven ze en vervolgens vluchten ze uit het kamp om iedereen daar neer te schieten en hun vriend te redden die was overgezet in een kooi nog dieper in het water vol met ratten.

Daarna begint de film misschien wel mooier te worden als we gaan volgen hoe ieder uit de oorlog is gekomen, met uiteraard ‘DeNiro’ aan het roer. Hij probeert echter wel zijn maten te vinden na de oorlog en begint een zoektocht, waar hij als eerst uit komt bij ‘Steven’ die beiden benen mist en nu in een revalidatiecentrum zit. Na een ontmoeting kiest hij ervoor om terug te keren naar Vietnam waar Amerika heeft verloren en zich klaar maakt te vertrekken, hier wilt hij ‘Nick’ zoeken een verloren vriend om deze terug te nemen naar Amerika. Helaas is ‘Nick’ doorgedraaid en ziet niet meer in wat de wereld is en wie zijn vrienden zijn, hij denkt alleen nog maar aan het Russisch Roulette. Dit speelt hij vervolgens tegen ‘Mike’ en schiet zichzelf helaas door het hoofd, nu neemt ‘Mike’ hem wel mee naar Amerika, helaas niet meer levend.

Ik had persoonlijk toch gehoopt op wat meer actie en beelden of in Vietnam waar de film zich maar een kleine twintig minuten afspeelt of dat we meer beelden zien van het jagen, iets wat ik wel had verwacht bij het lezen van titel, het plot en het zien van de cover. Toch neemt het niet weg dat de film een mooie boodschap achter laat en zich eigenlijk volledig focust op het veranderen van de mens zeker na zo’n situatie, iets wat psychologisch zwaar valt voor velen soldaten en/of veteranen. Ik heb er diep respect voor en vind daarom de boodschap erg sterk in deze film.

Helaas, zoals ik al zei had ik totaal andere verwachtingen van de film. Wellicht kom ik daardoor een beetje bedrogen uit de film, ook al is hij gewoon goed en sterk ik moest wel even moeite doen soms om door te kunnen kijken aangezien het dan wat inzakt. Toch waren er supersterk rollen te zien in de film, en ik vond dan helemaal niet dat ‘De Niro’ het zo goed deed, hij speelde erg leuk daar kun je niet om heen. Maar voor mij, gaan de complimenten toch naar ‘Christopher Walken’ die als ‘Nick’ voor de oorlog en zeker na de oorlog een fantastische personage neer zet, en ook ‘Meryl Streep’ deed het erg gaaf. Dan kan je niks anders dan toch deze film een flinke pluim te geven maar, hij is in de toekomst wel toe aan een herziening omdat ik dan wellicht wat anders naar deze film ga kijken en hem misschien nog meer kan waarderen.

4.0*

Defiance

Heb je een film die gerelateerd is aan de tweede wereld oorlog? Zet hem aan, en ik blijf hem kijken en je ziet me niks anders doen. Het klinkt misschien voor sommigen raar, maar de tweede wereld oorlog spreekt mij erg aan. Als kleine Wesley deed ik in groep 5/6 mijn werkstuk over de tweede wereld oorlog, en sinds dat ik al films kijken voor de oudere leeftijdsgrens, begon ik ook met het kijken naar films gerelateerd aan de wereld oorlog. En wow, het blijft mij eigenlijk fascineren hoe dat kleine mannetje zoveel landen kon over meesteren. En ik vind de films ook altijd erg sterk om naar te kijken, ik heb al vele goeie gezien. Bijvoorbeeld Der Untergang. Ook een prachtige film met als thema tweede wereld oorlog. Defiance stelt je zeker niet teleur! Defiance is een zeer sterke tweede wereld oorlog film die erg goed zijn greep houd in dat gebied. Met ook nog eens een waar gebeurt verhaal, nou dan ben ik echt niet weg te slaan. Ik vond de film kwa sfeer erg sterk ook, en je voelt het ook wel. De pijn die ze hadden, de kou.

De acteurs deden het echt perfect. Al had ik Daniel Craig niet snel in een film verwacht zoals deze. Onze 007 James Bond meneertje ! Liev Schreiber deed het goed als Zus en Jamie Bell deed het goed als Asael. De gebroeders Bielski. En natuurlijk de rest van de cast deed het ook uitstekend! Allemaal goed geacteerd hoor.

Het verhaal van de film was super en, natuurlijk waargebeurd dus, dat maakt het nog spannender. Het verhaal werd opzich vlot verteld al duurde de film wel dik twee uren. Het verhaal was natuurlijk kil en triest. Zoals ze meestal zijn in tweede wereld oorlog stijl. Aan actie mis je opzich ook niks, maar het gaat natuurlijk meer om het overleven! Het concept is ook goed natuurlijk en de regisseur heeft het slim aan gepakt om aan het einde echte foto's te plaatsen en een stukje wat ze verder nog deden na de oorlog. Uiteraard zijn dit weer helden die we eigenlijk nooit mogen vergeten wat zij hebben gedaan voor de medemens! Helaas vond ik de vliegtuigen er slecht uitzien, duidelijk als je het mij vraagt een computer animatie. Dat is wel zonde. Ook werd er te veel Engels gepraat en te weinig Russisch. Dat is zonde, aangezien het zich wel in Wit - Rusland heeft afgespeeld. Twee wat kleine minpuntjes. Al om al zeker aanrader als je fan van WOII films bent!

4.5*

“I'll speak slow, so those of you with Ph.D.'s in the room can understand.”

Deze week ben ik positief getest op het COVID virus, en heb daardoor eigenlijk even een weekje geen zin om wat aan films te doen, ik kon daar echt niet met mijn gedachten bij zijn. Ook mijn meningen typen onder films die ik nog had gezien interesseerde me in eerste instantie gewoon niet. Nu ik me wat fitter voel (eigenlijk ben ik alweer bijna klachtvrij) wil ik de meningen wel weer oppakken maar de tijd is nu zolang verstreken dat mijn interesse voor een lange mening ook wel iets vervaagd is, vaak doe ik dit het liefste dezelfde avond of een dag later van dat ik de film heb gezien, omdat ik hem dan volledig nog kan herinneren. Deze film heb ik ooit in een ver verleden al eens gezien, al wist ik daar niks meer echt van en herkende ik niet veel meer. Deze film ooit verwijderd uit mijn lijst toen ik mijn statistieken aan het recht trekken was (op alle stemmen ook een mening) en dus maar als rewatch in de lijst had gezet. Nu die op ‘Disney+’ staat heb ik hem gelijk maar aangezet.

Ik had er altijd wel een goed gevoel over bij deze film, en verwachtte ook wederom een onwijs gave zit, helaas is dit toch wel wat tegen gevallen. Ik vond de film ontzettend sterk starten maar, daarna kakt hij toch héél erg in, in mijn ogen. Vooral het moment wanneer ze via die camera’s gaan kijken wat er allemaal is gebeurd vond ik het allemaal best traag, langzaam en vaak ook niet zo boeiend meer. Qua verhaal vond ik het wel leuk maar, had ik toch wat meer spanning verwacht.

De cast deed het overigens leuk, ik vond ‘Washington’ het gewoon weer prima doen, blijft een favoriet van me. De rest van de cast deed het ook wel aardig. Qua verhaal prima vermakelijk, het begin was keihard, kakte wat weg met daarna ook een goed slotstuk. Over het algemeen een redelijk fijne film, had zoals ik al zei toch wat meer gehoopt op wat meer spanning.

Deliver Us from Evil

Het begin was een beetje apart erbij gepakt... Oorlog in Irak. Maar na een tijdje begin je het wel te volgen, en de film begon toen eigenlijk al wel lekker, na maten de film door speelde werd hij beetje saaier...

Kwa griezelen en duisternis hebben ze goed in de film gestopt. Bedenk erbij dat er allerlei kinderen werden geofferd om zo maar te zeggen, eentje werd weggegooid in het ravijn maar er stond altijd 1 mysterieuze man bij... Ze hadden deze personages ook erg mysterieus gemaakt gewoon, met de religie tekens op hun lichaam... Dit gaf daarom ook wel een spooky twist aan de film...

Alle acteurs speelde prima hun rol, ook Scott Derrickson heeft de film prima geregisseerd, maar dat kon niet anders nadat we zagen wat hij kon doen met Sinister (2012), wat althans 1 van mijn favoriete Horror/Thriller film is.. Ook de man die ze op het eind uit zijn religie gingen halen, de soldaat deed prima zijn rol, en hij paste er goed in.

De film geef ik een 4.0* en is zeker een plekje waard in mijn Top 10 van 2014 (Wat altijd op het eind van het jaar is, was vorig jaar althans)

“Sometimes you have to lose yourself 'fore you can find anything.”

Deze film herinner ik me nog als de enige film die nog in zijn plastic folie zat toen we hem weer verkochten, nooit naar deze film om gekeken maar altijd wel andere gedachtes bij gehad, het leek me echter niet zo heel bijzonder. Helaas is die gedachten waarheid gebleken aangezien de film me echt niet wist te interesseren, en ik eigenlijk vaak wat wegzakte in de film.

De film verzorgde echter een paar mooie natuurmomenten, waar ik altijd het meest van kan genieten tijdens films zoals dit. Daar houdt het eigenlijk dan ook wel snel op, ik had er meer van verwacht. Na een kleine veertig minuten gaat men het water op en begint het avontuur waar voor mij ook de film wat spannender en vermakelijker begon te worden, het begin was erg traag. Overigens wel goed in beeld gebracht was hoe men leeft in zulke gebieden, vaak zijn dit zogenoemde ‘Inbreds’. Eenmaal op het water komt de spanning ook wanneer ze onder schot worden gehouden door locals en daar vervolgens mee moeten vechten maar, na dit hele tafereeltje zakt de film ook weer volledig in.

En dat is toch het moment waar ik toch meer van had verwacht en van had gehoopt. Het overleven is erg leuk in beeld gebracht en daar kon ik echt wel van genieten maar daar blijft het ook wel bij. Ik had het ‘overleven’ wat heftiger geschat, wat interessanter en wat spannender, het overleven van wellicht een hele familie leek mij leuk dan maar twee mensen. Dat is toch wel het gene wat de film voor mij voornamelijk slap doet laten aanvoelen en daar baal ik best van aangezien ik hier best na uit keek.

De cast deed het overigens wel leuk, en het verhaal is best prima bedacht hoor. Vier gasten willen graag een rivier bevaren voordat deze minder word nadat er een dam wordt gebouwd. Onderweg stuiten ze op problemen en moeten ze van alles doen om te overleven; leuk verhaal en leuk concept waar weinig mee gedaan werd.

Helaas kun je niet altijd geluk hebben en dat blijkt ook maar weer eens uit deze film, een op het oog best interessant film pakte best slap uit: zonde.

2.5*

Demolition Man

Heerlijk jaren '90 actie / sci-fi film waar je aan actie zekers niet te kort komt. Explosies hier explosies daar, ja deze film was leuk om te volgen. Je kunt trouwens echt goed merken dat de Sci-Fi genre in de komende jaren super erg vooruit is gegaan. Toen je die vlammen uit het gebouw zag komen zag het er natuurlijk niet uit, en nu zou het erg legit eruit zien. Maar goed daar moet je, je bij een film als deze niet druk over maken. Aangezien hij heel erg lekker weg keek.

Sylvester Stallone speelde zijn rol als John Spartan heeeeeeeerlijkk!!! Echt, weer zo'n lekker Stallone rolletje haha! En de acteur die ik echt geweldig vond acteren en tevens ook nog eens mij naam genoot, Wesley Snipes.. Onze psychopaat. Ook hij speelde zijn rolletje lekker!

Het verhaal was mooi bedacht en ik keek hem lekker weg. Het concept was ook geinig. Heerlijk om twee van zulke namen tegen elkaar te zien vechten. Alleen jammer van het blonde haar van Snipes. Al om al heerlijk filmpje om eens mee te pikken! Alleen kwa Sci-Fi niet al te hi-tech verwachten.

4.0*

“They won't get me, that's for sure.”

Normaal gesproken zou ik dit films nooit heel snel kijken. Ik wil ze wel zien maar, mijn interesse gaat vaker uit naar andere films. Toch maar weer even erachter gekomen dat ik ze wel vaker moet gaan kijken, wat een leuke en gave film was dit, echt genieten. Voor het eerst dat ik ‘Netflix’ kan waarderen om een toevoeging van hen want dit hebben ze goed gedaan. ‘Demoni’ bevat echt de jaren tachtig feeling wat ook overal weer in terug komt en ook lekker cliché is. Toch laat ‘Bava’ er geen gras over groeien en pakt dit werkje met beiden handen aan, hij weet ook wel wat hij aan het doen is. De film is over het algemeen geen spektakel, het verhaal is flinterdun en ook de setting (die overigens wel geinig is) is op één plek gericht. De film wordt en blijft vooral goed door het feit dat er eigenlijk constant wel horrorelementen in voor komen en hij lekker fout is.

We zitten in een Italiaans stadje (naam weet ik zo gauw niet meer) waar een dame wordt uitgenodigd om naar een opening van een bioscoop te komen, waar ze eerst dacht gestalkt te worden. Ze gaat er heen met een vriendin en denken een leuke filmavond te hebben maar worden al gauw achterna gezeten door twee gasten. Tijdens de binnenkomst zien we dat een dame zich snijdt aan een masker, geen stress en iedereen gaat naar binnen. Hier lijkt een film gedraaid te worden over ‘Nosferatu’ (dit element zien we overigens vaker terug komen d.m.v. filmposters die op de muur hangen, ook van ‘Nosferatu’) en zijn mythe, men die zich snijdt aan het masker veranderd in een demoon/vampier of zombie, hoe je het zelf maar net wil plaatsen. Hierna veranderd de beste dame ook in zo’n demoon en vervolgens verspreid het virus zich steeds dieper door de bioscoopzaal heen.

Qua horror zit de film er helemaal in, de film is lekker bloederig en dat krijgen we eigenlijk de hele film wel naar onze hoofd geslingerd van ‘Bava’. Zo zie je scenes waar men uiteraard veranderen naar die demonen, maar ook hoe nagels uit één spatten, ogen eruit worden gehaald, men in de rug worden gestoken en ga zo maar verder, heerlijk voor de horror liefhebber.

Zoals ik al zei spatte het horrorelement er goed uit maar, de jaren tachtig ook. De kleding en de stijl is natuurlijk wel te begrijpen maar ook de scenes zoals de motorcrosser en de katana waarmee ‘George’ in het rond zit te hakken vond ik erg leuk gedaan. Maar ook de muziek is goed, waar ik denk dat degene die dat er in heeft gestopt toch enig fan is van de rockscene (al was dat destijds al erg populair) omdat je nummers zoals ‘Fast As A Shark’ (waar de gene die dat regelt het mooiste stukje uit het nummer haalt (de solo), of eerder veel zachter zet) en ‘White Wedding’ veelvuldig hoor, en daar hoor je mij zeker niet over klagen. Het is overigens wel een leuke sfeermaker.

Ik heb me uitstekend vermaakt en ga deel twee zeker zeer binnenkort aanslingeren. Leuke film voor de horrorliefhebbers waar ‘Bava’ zich zeker niet inhoudt en lekker tekeer gaat met veel ranzigheid en actiescenes.

4.0*

“We came to celebrate you, not your dress.”

Met ‘Demoni’ wist ‘Bava’ menig kijker te verassen met een leuke Italiaanse horror prent die niet veel voorstelde maar wel voor veel vermaak kon zorgen. Eigenlijk na dit eerste deel zat deel twee al vast in mijn hoofd en ik wist dat ‘Netflix’ deze film ook in hun aanbod had zitten. Het was dus niet moeilijk om deze film te kiezen toen ik naar een leuke film zocht, echter gebeurde dit wel totaal met het eerste deel in gedachten, waardoor de verwachtingen aardig hoog lagen.

En dan kom je er al snel achter dat ‘Bava’ dit ook wel degelijk wist en er geen touwtjes om ging knopen, het moest net zo’n spektakel worden als zijn eerste prent en dat kregen we ook wel te zien. Toch haalde hij nergens het niveau zoals hij dat liet zien in de eerste film, het origineel was er wel een beetje van af en ook kon je zien dat op veel momenten ‘Bava’ nogal in herhaling valt. Wat mij vooral opviel is dat hij wat minder actief werd met de demonen en deze helemaal niet zo bijzonder meer waren in deze film, ik had zelf ook het gevoel dat deze vaker voorkwamen in deel één dan in deze tweede deel. Het mag echter de pret niet drukken want ‘Bava’ laat tevens ook zien dat hij met leuke regie en camerawerk het nodige bloed in beeld kan brengen wat het toch weer doet uitblinken tot een ordinaire horror film.

De cast was vrijwel het zelfde, alleen had een ieder een andere functie om te vervullen binnen de film. Qua cast zat het dus wel goed, en was de film prima te kijken.

Voor de rest heb ik alles wel gehad en valt er niet veel meer te praten over de film. Overigens vond ik wel dat de film wederom leuke soundtracks kende met dit keer ‘Rain’ van de rockband ‘The Cult’ maar ook andere jaren tachtig nummers, heerlijk. Dat maakt de film toch wel een ordinaire eighties horror prent en ik heb me uitstekend vermaakt, ook al met de korte tijdsduur word er genoeg gemoord, heerlijk.

3.5*

“I can't end up like my mother so if it takes me I want you to shoot me in the head.”

Oh, oh oh, hier slaat ‘Blomkamp’ de plank volledig mis. Een b-werkje van jewelste waar ik in het begin (door het zien van de trailer) nog wel zo enthousiast voor was, heb ik deze gisteravond gekeken met een kameraad van mij en eigenlijk vonden we het beiden geen spektakel stuk. De film had zoveel potentie, de trailer was sterk en het concept vond ik super vet alleen de uitwerking was een totale ramp. Het script was zwak, het verhaal was ronduit saai. Over ‘horror’ maar niet te spreken, want dat was deze film niet in mijn ogen, weinig bloed, weinig angst en totaal niet spannend te noemen.

Dan mag ‘Blomkamp’ wel een kleiner budget hebben, dit is gewoon slecht werk. De film oogt eigenlijk constant een saaiheid en b-niveau wat wordt afgetopt met een best saai verhaal, wat in eerste instantie zo goed leek. Ik vond het vrij interessant dat men via de weg van simulatie, een soort exorcisme willen uitvoeren, en hier dan ook mee bezig gaan in de film alleen alles waar je op zit te wachten, wordt te laat geïmplanteerd in de film waardoor je als kijker een constante verwachting opbouwt en deze vervolgens niet tot nauwelijks uitpakt. Het verhaal is dusdanig dat hij vrij snel voorbijraast, je zit niet stil en ‘Blomkamp’ weet je wel als kijker zo neer te zetten dat je nieuwsgierig wordt wat er gaat gebeuren, alleen is de uitkomst gewoon niks.

Er zijn een paar kleine voorbeelden, er wordt namelijk veel gehamerd op de simulatie (iets wat ik ook las in de comments) maar, deze pakten in mijn ogen vrij slecht uit. Qua CGI was er niets mis hoor maar, de momenten dat je in de VR zit kom je nogal bedrogen uit, ik had meer exorcisme verwacht in deze simulatie, nu waren het voornamelijk kortere praatstukjes en dat was het. Vervolgens zien we dat ‘Carly’ langzamerhand over wordt genomen door de demon, en dat zij samen met ik meende ‘Martin’ naar dat verlaten gebouw vertrekken. Even daarvoor zien we als kijker dat de groep demonjagers zich ook klaar maken die kant op te gaan om de demon te vermoorden, er wordt een mooie opbouw verricht door ‘Blomkamp’ en vervolgens zien we er eigenlijk helemaal niet zo veel van.. En kom je als kijker aan wanneer de ravage is geweest en ‘Carly’ samen met ‘Martin’ naar binnen gaan om te gaan zoeken naar ‘Michael’ die ook is overgenomen. In die scene had ‘Blomkamp’ zoveel mooie beelden kunnen stoppen, met het vechten en het exorcisme maar zoals eigenlijk constant in de film laat hij het liggen.

Het enige moment van deze film waar ik opzich van heb genoten, en me ook echt wist te overtuigen is het moment dat ‘Carly’ wil gaan slapen, en ze vervolgens gewekt wordt door haar vriendin ‘Sam’ (dacht ik) en nadat ze leuk hebben gepraat, trekt ‘Sam’ opeens dat vogelmasker over haar hoofd en veranderd in dat monster, een beetje in de stijl wat we ook zagen in de tophorror ‘Malignant’ vorig jaar. Die scene wekte gelukkig toch wel weer enig vermaak op, en vond ik ook leuk uitgewerkt van ‘Blomkamp’. Maar, dat is wel één van de weinige of misschien de enige scene waar de actie tot zijn recht komt en er wellicht een kleine spanningsopbouw was.

Tuurlijk, zoals ik al zei heeft dit alles er waarschijnlijk mee te maken dat de COVID pandemie heeft geheerst (wat ‘joolstein’ volgens mij ook al benoemde) maar, had dan even gewacht met dit project. Want, ik weet zeker, als die mogelijkheden die er toen niet waren, nu wel werden gebruikt had ‘Blomkamp’ een veel betere film neergezet, dit was het constant net niet, en daar baal ik nog steeds enorm van.

De film was, zoals ik al zei qua concept best vet en had ook best wat kunnen worden. Het verhaal is ook helemaal niet slecht, alleen werd het saai uitgepakt en er werd gewoon niks mee gedaan. De priesters mochten van mij een betere rol krijgen, met wat meer actie en meer angst (horror werk met de demon) had de film een hele andere wending. Inderdaad, dat monster was opzich best nice gezien de pestdokter wat erin verwerkt was (ik weet niet of dit een referentie is naar de pandemie), alleen ja, ik voelde het gewoon niet.

Demoted

Zo slecht is Demoted helemaal niet. Ik zocht vandaag naar een komedie film en kwam per toeval Demoted tegen, en heb me prima vermaakt met deze komedie film. Ik had het gevoel dat ik naar een bekende cast zat te kijken maar, eigenlijk was alleen David Cross écht bekend voor mij dankzij Alvin and the Chipmunks. Dit was achteraf dus ook de enige acteur die ik dus ken maar de andere vond ik het ook prima doen.

Het verhaal stelt niet veel voor, best een simpel verhaal om eerlijk te zijn maar ook weer een verhaal waardoor ik me niet heb verveeld. Ook het concept was best makkelijk maar niet saai, dus prima vermaakt met deze film. Het acteer werk was nou ook niet het allerbeste. Prima vermakelijke film met soms leuke grapjes.

3.0*

Vrij sterke en zeer leuke actie/misdaad film. De film heeft inderdaad wat trekjes van de topfilm 'Heat' al zijn deze niet hinderlijk. Ik heb me kosteloos vermaakt ondanks de beste lange speelduur die de film bevatte. De actie is erg sterk en ook geeft de film inderdaad een best ruig beeld. Ook ik vond alle scenes daarom heen toch wat slapjes, zo was de familieruzie van Nick niks bijzonders. Leuk om de zoon van de Amerikaanse Hip-Hop artiest 'Ice Cube' in een film te zien, ik dacht eerst dat het Ice zelf was . Het verhaal was leuk maar wel simpel, deze ga ik ook niet helemaal uitleggen hier. Voor de rest prima genoten van de film, alleen inderdaad de lengte is wel een blok aan het been.

3.0*

"I fucking hate suits. Nothing good ever happens in a suit.”

Nadat ik eerder deze maand deel één nog eens terug had gekeken, kreeg ik nog meer zin in deze film. Ik keek die film immers opnieuw omdat dit tweede deel was aangekondigd, dus mijn interesse was sowieso al best hoog. Dan is het altijd wel moeilijk dat de film toch wat tegenvalt. Begrijp me niet verkeerd, eigenlijk krijg je precies wat je mag verwachten van deze film maar, vergeleken met één is dit toch allemaal wel echt héél karig hoor. Waar deel één nog een variatie aan hele leuke bankovervallen gaf en daar duidelijk ook een bepaalde prioriteit had stelt de film die prioriteiten hier toch niet heel erg op.

Want de film begint hier toch wel echt onwijs langzaam. Eigenlijk gebeurt er maar vrij weinig, en weet de film bijna een uur (óf zelfs meer dan) gewoon niet in een vaart te komen, is de film tergend langzaam en is het verhaal misschien niet zó heel leuk. En dat is best spijtig aangezien de film toch een vrij strak en leuke opening kende die eigenlijk zich voortdeed alsof we gewoon verder gaan waar deel één was gebleven. Maar, eigenlijk mist deze film wel alle benodigdheden om ook maar een beetje in de buurt van deel één te komen. Want buiten het feit dat de films wel eenzelfde doel hebben om, is dit wel echt twee stappen terug.

De cast is weinig memorabel. Waar deel één nog een waanzinnig cast kent met o.a. Pablo Schreiber die echt een hele mooie aura had om in een film als dit te spelen, zitten we in deel twee opgescheept met mensen zoals Rico Verhoeven. Die ik overigens ook totaal niet aan zag komen. O’Shea is overigens ook wat kilo aangekomen in de tussentijd, en zijn acteerwerk is er eigenlijk niet op verbeterd. Ondanks dat ik het eng vind omdat ik simpelweg Ice Cube rond zie lopen, is zijn toevoegende waarde niet heel groot. Ja, hij komt uit de eerste film maar buiten hem en Gerard om is daar ook maar weinig van over.

Het verhaal is opzich oké maar, niet zo heel spectaculair allemaal. De heist zelf vond ik wel geinig maar, zoals ik al zei kan deze film gewoon nergens meekomen met het eerste deel, wat het eerste deel toch nog meer geweldiger maakt. Het is best matig met wat je krijgt en wat je had mogen verwachten van een deel twee. En hoewel ik mezelf wel gewoon heb vermaakt, is het allesbehalve echt goed.

The Den

Na het zien van Cybernatural (2014) en ik de tip kreeg om The Den te gaan kijken heb ik hem gister maar meteen aangezet. Mijn mening is echt: ik vind hem niet heel erg veranderend. Cybernatural (2014) had iets in zich en The Den had iets in zich waardoor de ik de films alle twee erg leuk vond.

The den heeft een redelijk verhaal om te volgen en het concept vond ik uiteraard erg leuk. Zulke films als dit is weer eens iets anders waardoor ik ze altijd wel leuk vind. Ook met Cybernatural (2014) het geval. Het concept zoals al gezegd vond ik erg leuk en ook met The Den had ik weer een prima avondje vermaak. Acteer prestaties ook prima, lekkere actie en soms spannend.

3.5*

"New game, Bevvie... truth... or tooth!”

Waar ik deel één toch echt wel geweldig vond en, heerlijk origineel (?) was dit tweede deel wel echt een zware tegen valler zeg. Duidelijk dat Yuzna het eerste deel wil evenaren en eigenlijk de lijn die hij daar volgt volledig door trekt maar, hij maakt er een slordig werkje van. Dit tweede deel kon me gewoon echt helemaal nergens echt boeien en dat vond ik best jammer, want ik had er sowieso een heel groot stuk meer van verwacht.

De cast is redelijk. Ik vond het leuk dat Corbin Bernsen wel gewoon weer terugkwam als de gestoorde en sadistische Dr. Feinstone, toch wel een kenmerkend hoofdpersonage maar, wat me een beetje stoorde was dat ik zijn psychische aandoening nu niet meer zo interessant vond. In deel één werkten ze er leuk mee omdat je zag hoe het ontstond, en dat is wel iets wat ik juist hier heel erg in mis. Het is vooral veel van hetzelfde, en dat doordraaien kenden we nu wel een beetje. Jillian McWhirter was hier nog wel een prachtige vrouw, ook mooi naakt te bewonderen (althans ik meende dat zij het was), een leuke toevoeging.

Maar, het helpt niet veel. Deze film is gewoon een slordige en ordinaire opvolger die eigenlijk helemaal niet had hoeven komen. Heel erg onnodig en al helemaal omdat Yuzna niet precies weet wat hij wil met deze film. De film is minder hard, minder bloederig en komt minder heftig over zoals deel één dat wel deed. Die werkte nog enigszins op je zenuwen, iets wat deze film totaal niet kent. Er is maar weinig gore, weinig humor en het is allemaal gewoon erg saai. Ik beoordeel deze film echt nog met een redelijk hogere cijfer voor het laatste half uurtje, daar waar de film nog wat verwachtingen kan invullen. Maar, dat andere uur is weggegooide tijd.

"I am an instrument of perfection and hygiene, the enemy of decay and corruption. A dentist. And I have a lot of work to do.”

Grappig, dat je bij het kijken van een film als dit gelijk pijn krijgt aan je eigen tanden, zoals dat meestal gebeurt. Ik moest daar eigenlijk wel om lachen, de film weet toch op één of andere manier binnen te dringen in je gedachten, of alleen al bij het idee; je krijgt zelf pijn. Dentofobie of odontofobie is blijkbaar een ding, als ik Wikipedia moet geloven is tachtig procent van de Nederlandse bevolking wel eens bang geweest voor de tandarts. Ikzelf kan mijzelf daar niet inschalen, en ik heb heel wat nare ervaringen gehad bij de tandarts, bang ben ik er niet voor. Toch denk ik wel dat bij bepaalde mensen een film als dit toch wel de nodige kriebels gaat opleveren, en dat is ook wel de bedoeling natuurlijk. Dat maakt deze film toch ook wel weer leuk op veel momenten, het geluid van die boor is natuurlijk wel een core-memorie van een nare omgeving, waar je, je liever toch niet altijd wil begeven, want ik denk dat niemand voor zijn of haar plezier naar de tandarts gaat, of het moet echt een opluchting zijn na de ingreep.

Ik had wel zin in deze film, leek me een leuke cult-film. Toch viel de film me misschien wel lichtelijk tegen. Dat komt misschien toch wel omdat de film erg lang er over doet om een keer in beweging te komen, en ook leuk te worden. Oftewel; het duurt gewoon even voordat er echt iets gebeurt in de film en dat vind ik echt zonde. Want wanneer Dr. Alan Feinstone eenmaal is begonnen met moorden, is het echt wel een heel vermakelijk filmpje aan het worden, het mocht dan niet baten dat, dat in de laatste dertig tot veertig minuten gebeurt, en dat vond ik dus jammer. Want je zit eigenlijk een uur te turen naar een film die moeilijk vooruitkwam.

Dr. Alan Feinstone die gespeeld wordt door Corbin Bernsen is toch wel waanzinnig gaaf. Deze psychopathische tandarts weet je toch mee te nemen in zijn waanzin gedachten, en dat deed hij heel leuk. Yuzna werkt zijn mentale aandoening af met een bepaald schizofrenie idee. Waarbij Feinstone bijvoorbeeld ook veel rotte tanden ziet in de monden die hij aan het behandelen is. Bijvoorbeeld bij het jochie (waar het mee begon) of de laatste meid met de beugel. Heerlijk gespeeld en waanzinnig leuk gedaan, die waanzin.

Qua gore zit je niet echt aan het juiste adres, want dat had misschien wel een tikkeltje beter gemogen. Althans, het leek me leuker alsof ik een echte slasher-style film kreeg maar, dan met een tandartsen thema. Yunza maakt het zichzelf zelfs wat lastiger daarmee, en moet origineler uit de kast komen, dat leukt hem dus aardig door van Feinstone eigenlijk één grote gek te maken. Had ik misschien iets meer van willen zien trouwens. Echter wanneer er gore in voor kwam, was het ook wel goed. Zeker bij zijn vrouw.

Dus dat maakt The Dentist toch gewoon een leuke horrorfilm, die als er iets meer uit gehaald werd toch nog veel vermakelijker was geweest. Prima avond zit, duurt niet te lang en kijkt toch nog vlot weg. Een verassing zeker maar, eentje die de verwachtingen niet waar kon maken.