Dèmoni (1985)

Ook eindelijk maar eens bekeken. Ik ken alleen het tweede deel dat zeker niet briljant is, maar best vermakelijk. Nu schijnt deze net wat beter te zijn, maar daar ben ik het dus niet mee eens. Slechter is hij ook niet. Ook hier hangt best wat sfeer omheen. Het begint allemaal lekker met een '80s soundtrack, kleurrijke kapsels en popiejopie blousjes. Opbouw is veelbelovend, leuk dat het zich allemaal in een bioscoop afspeelt. De tijd dat het meisje zo opzichtig bang was van een angstaanjagende scheet op het grote scherm om zo dicht mogelijk tegen haar kerel aan te kruipen en handje kan vasthouden. Niks gewend die lui. En dan die houten, gammele stoelen. Je zou er zo een horde demonen mee af kunnen stoppen. Oh... wacht. Eén van de voorbeelden die een minder tweede filmdeel inluiden. De demonen komen vrij en laten een spoor van verderf achter. Veel toffe make-up en smerigheden dus. Maar dat is eventjes leuk, en zonder goed verhaal ben je eigenlijk naar niks aan het kijken. En in een film als deze verwacht ik geen verhaal die prijzen in de wacht gaat slepen, maar probeer het op zijn minst. Plotseling stapelen de onbenullige scenes zich op, hoewel de dirtbike met katana nog wel tof was. Het matige acteerwerk, de dub buiten beschouwing geprobeerd te laten, ging me op den duur ook een beetje tegenstaan. Vooral het gegil kwam me de keel uit (pun intended). Demons kent dus een beetje dezelfde minpunten als zijn sequel. Goede sfeer, prettige gore. De rest is ondermaats waardoor het niet echt een aanrader is. Leuk voor een keertje is het op zich wel.

Leuk! Het survival verhaaltje is nergens echt heel hoogstaand, maar erg leuk gedaan. Wel wat vreemde cuts in de film waarin we vanuit het niets een stel autodieven gaan volgen trouwens. Haalt je even uit de film. Echt een hele grote functie hebben ze ook weer niet. De film in de film is wel erg leuk gedaan en ziet er ook fraai uit. Natuurlijk draait het hier niet om een hoogstaand verhaal. Alles draait hier om de gore. En er is toch best een hoop smerigheid te vinden in Dèmoni. De practical effects zien er nog behoorlijk uit vandaag de dag. Heeft toch wel iets wat CGI nooit helemaal goed weet over te brengen. Op gebied van gore en effecten is er dus genoeg om van te genieten. Verder erg sfeervol geschoten. Veel rook en en lichteffecten door rook geschoten, goed gebruik van kleur en enkele fraaie shots. Verder valt natuurlijk de soundtrack op met enkele songs van grote namen als Mötley Crüe en Scorpions. De score van Simonetti is ook fraai. Dèmoni is wel wat verouderd door die soundtrack, score en ook enkele andere elementen die typisch 80's zijn. Vermakelijke film.

Veel gore in een weinig opzienbarende horror. Een simplistisch verhaal dat voorspelbaar voortdendert en dat enkel in het leven lijkt te zijn geroepen als excuus om met special effects te kunnen smijten. De film is vlak en intrigeert niet. Het verhaal heeft weinig onheilspellende basis en bouwt geen spannend mysterie op. Situaties ontstaan simpelweg. Met enkel sfx als de opwindende factor, wordt de nieuwsgierige geest bepaald niet bediend. Met gore als enige bron van spanning is het allemaal wel erg veel van hetzelfde. De lol is er dan ook gauw af na de zoveelste confrontatie met een bijtgrage demon en na de zoveelste shocking splatter-actie. Op de afdeling grime is hard gewerkt. De make-up artist laat zich bepaald niet onbetuigd. De gore is veel en ziet er redelijk uit. De vormgeving is in orde. Uitgekiend kleurgebruik en suggestief geluid werken effectief. Zolang het duurt dan, want het is wel zo dat je door de niet aflatende stroom aan bloederige effecten steeds kritischer ingesteld raakt. In het verloop van de film wordt het oordeel over kwaliteit en effectiviteit van de gore steeds minder mild. De soundtrack is erg ok. Hele aardige Heavy Metal plus een aardig instrumentaal stuk van Claudio Simonetti (van Goblin). Soms is de muziek echter wat te nadrukkelijk aanwezig, waardoor de heftige en hectische beelden als het ware nog eens extra overschreeuwd worden en ogen en oren druk doende zijn met het verwerken van veel prikkels. Extra spanning en sfeer wordt er door de muziek op deze manier niet gegenereerd. Het acteerwerk is niet best. Dat is geen verrassende constatering, want dat is in Giallo-land zelden van hoog niveau. De film is dat eveneens. Van Lamberto Bava had ik meer verwacht.