Opinions

Aangenaam speelse relatiekomedie, die langzamerhand verandert van drama naar blijspel. Mooi geacteerd, zeer beheerst geregisseerd. Goed voor een continue glimlach.

Dat had ik ook, ja. De openingsscene is echt prachtig, verderop vond ik het nog steeds best mooi, maar ook weer niet superorigineel. En inhoudelijk is het me wat al te clichematig.

Ik kan me daar wel een beetje in vinden. Toch vind ik dit Denis' mooiste film (voor zover ik ze gezien heb, dan toch) - en dat terwijl ik mezelf als een Denis-liefhebber beschouw. Haar films moeten het nooit hebben van inhoudelijke uitdieping, maar zoals altijd vond ik het visueel verbluffend mooi. De sensualiteit in Vendredi Soir vond ik vooral erg overtuigend: met een minimum aan dialogen, maar met veelzeggende beelden wordt subtiel en gedetailleerd een broeierige, intieme sfeer gecreëerd.

Trouwens… gebeurt de flirt nu echt? Of is het haar fantasie op haar laatste avond alleen? Waarom danst het lettertje achter op de auto voor haar van de ene naar de andere kant?

Toch ook weer niet heel ver, volgens mij. Bij mij in de zaal zaten vooral vrouwen en ik vermoed dat de dames de film eerder aan vriendinnen zullen aanraden dan heren aan hun vrienden.

Maar goed, de film heeft wel meer te bieden dan hitsige 50+dames en jonge gespierde negers. De film gaat over de processen die bij deze dames spelen (verliefdheid, bezitterigheid, jaloezie) en over hoe zeer zij opgaan in hun eigen probleempjes en zich niet (willen?) realiseren wat voor sociale problematiek er op het eiland schuilgaat achter de facade die zij tegenkomen.

Daarin vond ik de film best overtuigend, maar nergens bijzonder - behalve de sterke acteerprestatie van Rampling, trouwens.

Weergaloos mooie film. Drie emotionele, hartveroverende en hartverscheurende uren, die onder je huid kruipen en voorbij zijn voor je er erg in hebt.

In Cannes heette de film "La Vie d'Adele - chapitre 1 & 2". Toen in de film het beeld zwart werd, vroeg ik me af of we halverwege waren. Helaas bleek er al 3 uur voorbij gevlogen. De film had nog uren door mogen gaan, maar juist dat maakt dit ook een schitterend einde.

Twee uur erna zat ik bij een volgende film. Maar na 5 minuten ben ik daar alweer uitgelopen. Had helemaal geen zin in welke andere film dan "Adele" ook. En nog altijd laat-ie me niet los.

Een film om heel veel van te houden.

Hoewel te stereotiep en schematisch toch een sterke film dankzij beheerste regie en sterk acteerwerk.

Bijzondere Bergman-film weer. De thematiek is inderdaad erg zwaar en ik ben het wel met Freud eens dat het wat weinig subtiel is. Toch vond ik het een erg mooie film. Het mooist van alles vond ik de oogstrelende beelden en het prachtige gebruik van geluid. Veel scenes hebben alleen daardoor al een diepe impact.

Fragmentarische, inhoudelijk somber stemmende, maar ook beeldschone film. Van begin tot eind ziet het er echt oogstrelend mooi uit. Enkele landschapsshots en close-ups van de moeder en de jongetjes deden me zelfs aan beelden uit Tarkovski's De Spiegel denken, zo vol van liefde en nostalgie waren die shots op zich al.