Opinions

Volgens mij was de bedoeling dit voorjaar, maar heb er niets meer over gehoord.

Nu ik weer terugdenk: dit Landje vond ik toch echt een erg mooi filmpje. Niks wereldschokkends of bijzonder origineels, maar innemend en mooi. Met een vleugje Kaurismaki. Aanrader, als-ie straks op tv komt.

Film met Magnolia/Short Cuts-achtige constructie over midlifecrises, maar dan ook nog met een moordmysterie. Een beetje net als Een Ander Zijn Geluk. Maar die laatste vond ik de betere.

Ik ben het vooral eens met titan. Lantana is een goed verzorgde, vakkundige film, mooi geacteerd (met name door LaPaglia) en vaak mooi in beeld gebracht. Maar het drama kwam niet genoeg van de grond, voor mij. En ik vond dat er wat al teveel toevalligheden in het plot zaten. Daardoor bleef het ook allemaal net te bedacht.

Vooral het technische hoogstandje maakte dit voor mij interessant. Zoals kappeuter bovenin al meldt, is de film in 1 take opgenomen in 1 en dezelfde auto (en heel even erbuiten). Bovendien zie en hoor je alleen Johanna ter Steege. Ze voert drie telefoongesprekken, waarbij je alleen haar kant van de lijn hoort.

Wat me meeviel was dat de film de spanning de volledige tijdsduur weet vast te houden. Toch vond ik het als geheel niet geslaagd. Daarvoor vind ik vooral het scenario te zwak. Een beter scenario had de film meer diepgang kunnen geven.

Ook vind ik het experiment eigenaardig. Alles bestaat uit 1 take, maar er wordt wel volop gesneden tussen de diverse camera's. Ik begreep dat de film drie keer is opgenomen en dat ze de beste take hebben gekozen. Maar wat is dan de toegevoegde waarde van die beperking?

Ik sluit me aan bij kappeuter en Redlop, de film viel me alleszins mee. Er is heel wat mee mis, maar er zit ook veel moois tussen.

De film is enorm ambitieus en kan dat niet helemaal aan, op sommige momenten slaat-ie de plank flink mis (met als dieptepunt de tenenkrommende "Anna has left the building"-scene), maar er zaten ook prachtige dramatische momenten in: de scene met Paul en Anna samen op de bank, denkend over hun toekomst, vond ik schitterend.

Mooie, kleine, intieme film over een groot, maar onderhuids en woordeloos verdriet.

En man, wat is Thiry weer goed. Misschien vind ik hem wel de beste Nederlandse acteur van allemaal.

Ook de muziek (Fons Merkies) en het camerawerk van Daniel Bouquet zijn erg fraai trouwens.

Die Bouquet is pas een jaar of dertig toch? Met Nothing Personal, Hemel, Kauwboy en deze maakte hij al een kwartet prachtige films, alle vier zeker ook door zijn camerawerk. (en dan heb ik zijn andere films nog niet gezien)