Opinions

Mooie film, idd. Witherspoon steelt de show en Phoenix is ook overtuigend. Onvoorstelbaar dat hij alles zelf heeft ingezongen.

De filmmakers hebben hun (de?) essentie uit Cash' leven proberen te vangen in een beperkte periode en hebben daardoor duidelijk hun punt kunnen maken en de film overzichtelijk gehouden. En ook nog eens veel muziek kwijt gekund terwijl de film acceptabele lengte heeft.

Aan de andere kant vond ik het allemaal net wat al te voorgekauwd en was het allemaal wel erg netjes afgerond. Zie bijvoorbeeld de zinnetjes over Hansje Brinkers en het tot stand komen van Ring of Fire.

Indrukwekkende film, vooral dankzij de erg sterke eerste drie kwartier. Daarna is er wat veel herhaling en gaat de film wat slepen. Ook doordat er weinig wordt uitgediept. Visueel is het weer (net als Ratcatcher en Morvern Callar) erg fraai, maar ook wel erg nadrukkelijk.

Maar het blijft een bijzondere en sterke film, hoewel Ratcatcher voorlopig mijn favoriete Ramsay blijft.

Vind de titel ook heel goed.

Mee eens, prachtfilm. Ontroerend drama tegen een maatschappelijk relevante achtergrond. Vakkundig in alle opzichten, maar het acteerwerk springt eruit. En Vincent Lindon als Simon in het bijzonder.

Verrukkelijke, gevoelige en ontroerende film. Oke, in het middendeel, tussen de ruziende reuzen, zakt-ie wat in, maar voor het overgrote deel is het een waar genot. Alleen al om naar te kijken, maar ook om je mee te laten voeren met een ontwapenende, verwarrende en kwetsbare kinderfantasie. Een fantasie die soms om naar te verlangen is, maar ook teleurstellingen kent.

2010 moet wel een heel sterk filmjaar worden, wil dit mijn jaarlijstje niet gaan halen.

Tjonge, deze film heeft hier wel heel weinig aandacht en stemmen gekregen. Terwijl hij al wekenlang in de bioscopen draait. En terwijl hij zoveel aandacht verdient!

Ik vond het een prachtige, ontroerende en grappige film. Voor de liefhebber, dat wel. tdrost schrijft dat de film gaat over hele saaie mensen. Tja, het is waar dat de hoofdpersonen een eenzaam en eentonig leven leiden. En Jacobo is bovendien extreem gehecht aan zijn vaste dagelijkse routines, waarschijnlijk al tientallen jaren lang. Maar de komst van zijn broer die 'het helemaal gemaakt heeft' is in dat licht toch een tamelijk spectaculaire gebeurtenis En voor de kijker valt er veel te beleven!

Whisky is namelijk prachtige, tot in elk detail gestileerde cinema. Alles in de film is teruggebracht tot de essentie, waarbij de vorm de inhoud illustreert.

Er wordt geen woord teveel gesproken, de ware gevoelens van de hoofdpersonen zijn vooral zichtbaar in gebaar en gezichtsuitdrukking. En er wordt geen camerabeweging teveel gemaakt. Het verhaal is vastgelegd in lange, statische en strak gekadreerde shots. Maar ieder shot vertelt een verhaaltje tot in detail.

Whisky is ongeveer even saai als de films van Aki Kaurismaki, zeg maar. Voor mij één van de mooiste films die ik begin dit jaar op het filmfestival van Rotterdam zag.

Geinig, visueel inventief filmpje. Het verhaaltje stelt niet veel voor, maar is een kapstok om visuele vondsten aan op te hangen. Leuk waren bijvoorbeeld de gechoreografeerde auto-ensembles en de zeer lokale regenbuien. En veel meer.