Opinions

Ik vond dit een bijzondere en indringende film. Zoals hierboven ook staat gaat de film over een vrouw die geboet heeft voor haar misdaden en op zoek gaat naar mensen en plaatsen uit haar verleden, in de hoop vergeving en innerlijke rust te vinden.

In de film wordt nauwelijks gesproken, maar door sterk acteerwerk en juist door al dat zwijgen vond ik de film bijzonder meeslepend en indrukwekkend.

Weer een sterke film uit Roemenie. Deze is laagdrempelig en meeslepend. Net als 12:08 East of Bucharest hangt de film een serieus verhaal over de 'stand van het land' op aan een geinige gimmick.

California Dreamin' heeft meer en sterker drama en vind ik ook filmisch sterker. Maar hij is wel veel te lang. Vooral in het middendeel zit te veel herhaling. Regisseur Nemescu overleed op z'n 27e toen de film bijna af was. En ik begrijp dat men er sindsdien niets meer aan heeft veranderd. Jammer, want met een half uur minder was de film vast nog beter geworden.

Ik kan mij het meest vinden in de opmerkingen van Wolkenmeter.

Alles ziet er fantasierijk en prachtig uit en soms is dat ook erg grappig (de verwijzingen naar de vele rockbands vond ik bijvoorbeeld heel aardig). Maar ik had gehoopt op een mysterieuzere sfeer. Het blijft natuurlijk een prachtverhaal, maar ik vond het wel erg plat blijven. Depp doet het prima, maar zijn rol is helaas weinig interessant - en hij is eigenlijk te jong.

Ik had gehoopt met een glimlach te genieten van een vertederend verhaal. Maar ik vond het een mooie en vermakelijke film met teveel makkes om er continu van te kunnen genieten.

Had niet gedacht dat ik een oerdegelijke, cinematografisch saaie film als deze zo mooi kon vinden. Schitterende hoofdrol van Emma Thompson.

Het laatste halfuur is me helaas te zwak; die hele lijn met dat zingen had eruit gemoeten wat mij beteft en die scene waarin ze het verkeerde lied speelt en wegrent zeker. Daarom geen 4* maar 3,5.

Tjonge, ik ben aangenaam verrast door het werk van Claude Sautet. Of eigenlijk zelfs dat hij bestaan heeft en films heeft gemaakt. Want ik moet bekennen dat ik tot voor kort nog nooit van hem gehoord had. Maar gelukkig ontdekte ik al klikkende op deze site dat zijn films wellicht wat voor mij zouden zijn. En dat is zeker het geval.

Gisteren was ik al onder de indruk van Un Coeur En Hiver, vandaag heb ik genoten van deze film. Beide zijn ingetogen, fijngevoelige karakterstudies van mensen die worstelen met de relaties in hun leven.

De muziek, de beelden, de vrouwen, allemaal prachtig. Erg mooi vond ik ook de compassie die wordt getoond voor de personages en de ruimte die hen wordt geboden voor hun keuzes. Er is geen goed en geen fout, alleen een worsteling, waardoor de kijker inzicht wordt verschaft en dezelfde ruimte wordt geboden.

En het auto-ongeluk en de slotscene vond ook ik wonderschoon.

Dank aan deze site en de bezoekers voor de (indirecte) tips!

Ik vond dit een opmerkelijke film, zeker voor een debuut: een beklemmende schets van het chaotische en lamlendige leven van een Argentijns gezin. De kracht van de film zat hem voor mij in de subtiele, schetsmatige vertelstijl, in de cameravoering (die zich nauwkeurig aanpast aan de gebeurtenissen) en in de verontrustende geluidsband (met continu veel geluid, soms harde muziek, altijd met nadrukkelijke omgevingsgeluiden).

(Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar haar nieuwste film: La Niña Santa; in Cannes overwegend lovend ontvangen..).

Prachtige film inderdaad. Bij vlagen wel wat al te flauw, maar ik heb ook flink gelachen. De choreografie en timing in de boksscene en het restaurant waren fantastisch en ook de openingsscene vond ik erg leuk.

Ik vond dit wel een bijzondere, maar niet zo'n geslaagde Haneke-film. Erg geconstrueerd, stug en in sommige opzichten zelfs naar.

Haneke schetst een veelheid aan personages die allemaal op hun eigen manier moeite met communicatie hebben. Die personages weeft hij op een erg stugge manier aan elkaar: scènes beginnen en eindigen vaak midden in een zin, tussen de scènes zit vaak een seconde stilte en zwart beeld. Dat hoort ongetwijfeld bij de opzet van de film, het past zelfs uitstekend bij de thematiek, maar ik vond het geen geslaagde keuze: de film kwam maar niet van de grond, bleef hangen in de constructie.

Daarnaast speelt Haneke een spelletje met de kijker, die soms niet weet "echt" is en wat niet: hij wil de kijker tonen welke macht hij (en dus een regisseur in het algemeen) over de kijker heeft. Vooral aan die opgelegde boodschapperigheid heb ik me zitten storen: ik weet ook wel dat hij die macht heeft, sterker nog: ik geef hem juist die macht door naar zijn film te kijken!

Maar... wel bijzonder, zeker ook de virtuoze tweede scène uit één minutenlange take.

Degelijk Frans drama over een vooraanstaande arts die het op het eerste gezicht helemaal gemaakt heeft. Als zijn vader na lange tijd langskomt ontstaan er langzaamaan barstjes in zijn tot dan toe zo gladjes verlopen bestaan dat hij zo goed onder controle had. Het verhaal is sterk uitgewerkt, mooi gefilmd en vooral ijzersterk geacteerd door de gehele cast.

Ben het helemaal met Freud eens. Wat een prachtfilm, zeg. In feite is het een klein waargebeurd heldenverhaal. In andere handen was het allicht een clichematig heldenepos geworden, maar Bresson houdt het drama ingetogen en relativeert, alleen al door de tweede titel. Fontaine had het nooit gered zonder geluk (of is het lotsbestemming?). Maar ook niet zonder lef, vastberadenheid en geduld. Uiteindelijk is het dan ook een hoopvolle film.

Daar komt bij dat Bresson een geweldige stilist is. De beelden zijn erg mooi. Alles is sober en gefocust op Fontaine. Daardoor voel je de gevangenschap. En ook zijn vastberadenheid om daaraan te ontsnappen.

En dat 'gefocuste' maakt het ook nog eens zinderend spannend. Onvoorstelbaar hoe spannend een film kan zijn waarvan je de afloop al weet zodra je de titel kent.

Dat vond ik ook. Zonder was het wellicht nog indrukwekkender geweeest.

Mooie, sympathieke schets van het leven in Roemenie tijdens de laatste tijd onder het bewind van Ceausescu. Het is echt een terloopse schets, zonder helder plot. Dat is zo vakkundig uitgevoerd dat ik werd meegesleept en van het (inderdaad beeldschone) meisje en haar broertje ging houden.