Opinions

Het kan eigenlijk niet anders, een prachtig verhaal met 2 lanterfantende knoeipotten die alles wat ze uitvoeren, het tegenovergestelde bereiken van wat ons zal overkomen in hetzelfde geval.

Wederom fijn vermaak tussen de films door van tegenwoordig. Of ze beter of slechter zijn, de komedies van tegenwoordig, dat is persoonlijke smaak. Een 8.

Wat een heerlijke flauwe humor , daarvoor moet je echt deze film zien.

Eerlijk, ik heb mij vermaakt met deze "puberfilm", mijn vriendin vond het , dus niets. Smaken verschillen soms ook gelukkig. Ikzelf ben begonnen met een rondje Liam Neeson en deze was de zoveelste in de rij.

Persoonlijk vond ik het wel te pruimen, alleen de actie.....daar begreep ik soms niets meer van. Net als in de originele serie kunnen ze doodklappen krijgen maar zij hoeven niet eens naar een ziekenhuis. U en ik waren waarschijnlijk dood gegaan. Maar goed, zo is deze film en zo was de serie. Als je dat niet leuk vindt...........

Een 7+!

Gewoon een gewone leuke film met veel Engelse woorden, alleen ons irriteerde dit niet zo. Even oren dicht en verder maar met de film. Goed gespeeld en een gewoon verhaal over niet gewone mensen, alhoewel, om je heen kijkend lijken ze veel op......anderen die wij kennen.

Een 7!

"En als ik dan langs mijn neus strijk, dan vraag jij Zus ten dans" zegt vader tegen zoon.

Dan is het zover en vader strijkt langs zijn neus, zoon wil helemaal niet dansen en raakt geïrriteerd, vraagt dan aan zijn vader, "wat zit je nou aan jouw neus"?

Als dan na veel "vijfen en zessen" vader en moeder dansen, gaat Abel het gehele bord met toastjes en vis leegeten, wel op 'een manier' die aandacht trekt.

We gaan hem deze week voor de derde maal zien en ondanks dat ik in de twee jaar niet alles meer herinner, weet ik nog dat het een echt prachtige en komische film was.

Een aardige film voor tussendoor, een klein sprookje, een fantasieverhaaltje wat op beeld net voldoende is. Niet onprettig om naar te kijken en het verhaal is redelijk te volgen. Aan het einde van de film krijg je het idee dat er mogelijk nog een deel achteraan zit te komen. Voor ons hoeft dat niet, zoals geschreven vonden wij deze redelijk en de ervaring met films is vaak, dat een vervolg het niet goed doet. Men probeert dan vaak goed te doen wat fout ging in het eerste.

Ondanks dat het een Russische film is, was de audio gewoon in het Engels.

Onze waardering is voor Abigail een 6!

J.K. Simmons: "hij doet de financiën van de gevaarlijkste mensen ter wereld".

Grappige opmerking van iemand die zelf bij de inlichtingendiensten werkt, zelf zijn zij niet gevaarlijk?

De film levert voldoende actie en spanning op maar komt voor de meeste kijkers iets langzaam op gang. Je moet erin komen en door de flashbacks kom je steeds meer te weten over de hoofdrolspeler(s).

Een prima film waarbij mensen die van cijfers houden (ikzelf op de zijkant) helemaal goed zitten met dit verhaal. Maar WIJ hebben ons ook goed vermaakt en beoordeelden de film dan ook met een 8-.

Met de kritieken op de filmsites over de dialogen zijn we in het algemeen het wel eens, gelukkig is de actie met bijbehorende voorbereidingen de hoofdmoot van de film en zijn de rollen naast de Navy Seals ingevuld door echte acteurs, dus dat heft het wel naar een redelijk normaal niveau.

De aankleding, de technische invulling en de materialen zijn van hoog niveau. Niet van echt te onderscheiden en we hebben behoorlijk wat van dit soort films en series de afgelopen jaren de beeldbuis zien passeren. Dit was wat dat betreft (actie en bijbehorend materiaal) een film op eenzame hoogte! Dat zal ook meegeholpen hebben om de waarderingen op b.v. IMDb op een 6,5 te krijgen door ruim 67000 kijkers. Zelfs mijn vriendin was onder de indruk en vond het een spannende film, terwijl ik dit normaal altijd alleen moet bekijken.

Dapper van de regisseurs Mike McCoy en Scott Waugh om echte Navy Seals te gebruiken voor "Act of Valor".

Vandaar een ruime 7!

Valt mij wat tegen dat veel hieraan niet een redelijke waardering aan geven. Oké, niet een van de beste animatiefilms van de afgelopen periode maar bij de andere animaties zie ik ook een achteruitgang. Vaak heb je halverwege de gedachte "was het einde maar nabij".

Bij de Adams vond ik de humor en actie echt niet slecht. Bv als man en vrouw in de auto zitten en man tegen vrouw zegt: "wat heb je een koude hand, het lijkt wel een vis" en vrouw antwoordt met: "het is een vis".

Ze maken met de auto een slinger over de weg en raken iemand, ze stappen uit en voilá, daar heb je Frankenstein die gelijk de koffers mag dragen.

En daar hebben we het punt: "over humor valt niet te twisten".

De één vindt "Van Kooten en de Bie" erg leuk en de ander houdt van "Twente Plat uit Bornerbroek".

(Persoonlijk vind ik VK en dB het leukste van de twee voorbeelden)

De CGI bij de film was uitstekend en het verhaal beviel ons ook, vandaar een 7!

Een prettige film met gevoel voor humor. Bronson en Delon op het witte doek met zijn tweeën en ik was echt benieuwd hoe dat zou gaan. Het kat-muis spel in de kamer van de kluis is de heren op het lijf geschreven. Wel een paar smetjes zoals het knokken waarbij duidelijk was te zien dat het nep was en wat de toegevoegde waarde is van de schreeuw aan het einde van de film, geuit door Delon is mij ook niet duidelijk. Voor de rest vond ik het een leuke film die voorbij vloog en ook nu en dan wel spannend was ondanks de set vaak op dezelfde locatie was.

Een ruime 7!

Ongeveer wat we hadden verwacht, een ontluikende liefde die wordt voorgezet op vele vierkante kilometers water, noemen wij de Oceaan, een storm, een aanvaring en uiteindelijk een redding.

Een aardig gegeven die de meeste mensen aan zal spreken, ons dus ook, en waarmee je weer anderhalf uur verder bent in het leven. Voor het vermaak, verhaal en goede acteurs is hier onze beloning voor Baltasar Kormákur (regisseur) en aanhang: 7+!

Realistische film waarin de kijker in verschillende verhaallijnen wordt meegenomen in het leven van een Spaanse agent die werkt in Melilla (Spaanse exclave aan de Middellandse Zee in Marokko), een vader die bezig is de mensen van zich te vervreemden maar het beste met olifanten voorheeft en een jongetje van 6 jaar die van iedereen uit zijn nabije omgeving wordt weggerukt.

Indrukwekkende film met onbekende maar goed spelende crue, prima verhaal en een fraaie setting.

Een 7,5!

Nee, geen superfilm maar dat hadden we ook niet verwacht. Hiervoor Wonder (2017) gezien en die blijft hangen in het geheugen. Deze "Les affamës" moesten we de dag nadien nog opzoeken om de inhoud te zien voor hij weer boven kwam.
En toch is onze waardering een ruime 6+ omdat er goed in gespeeld wordt, voldoende spanning in het verhaal zit en ook beeldtechnisch is het goed in elkaar gezet! Op sites zien we dat mensen deze film gaan vergelijken gaan met TWD en erbij allerlei vergelijkingen maken. Deze film en TWD zijn niet te vergelijken. In TWD heb je de tijd als regisseur om de karakters uit te diepen en publiek kennis omtrent de inhoud mee te geven. Je wordt als het ware in een "familie" sfeer gebracht. Dat lukt in de korte periode van een film niet. Verder is dit verhaal anders. Over hoe het ontstond (de ziekte) en hoe het eindigt word je in het ongewisse gelaten. Jammer eigenlijk. Voor de film als waardering 3* oftewel een 6+.

'Wel de moeite waard!'

En waarom wel de moeite waard? Omdat de film boeiend was, ook humor ontbrak niet en het verhaal is leuk bedacht met aardige vondsten. Alleen word ik een beetje flauw van het 'zelf gefilmde'

materiaal. Het wordt 'te pas en te onpas' toegepast in vele horrorfilms van de laatste tijd en persoonlijk hoop ik dat dit op retour gaat. Hier had het nu en dan een toegevoegde waarde maar was niet noodzakelijk.

Het lijkt alsof er niets gebeurt in deze film, althans voor sommigen, toch gebeurt er wel het een en ander. De uren verlopen erg traag voor de bemanning die in het bootje zitten, een enkele keer zien ze een vliegmachine, meestal in de verte, en ook haaien komen op visite. Toch is het ergste waar ze mee te kampen hebben, het gevoel dat ze in de steek zijn gelaten door hun land. Een zoekactie op een oceaan is niet zomaar iets wat je in actie zet bij het vermoeden dat er niets meer te vinden valt. In het begin wordt er nog gezocht maar we hebben het hier wel over de spreekwoordelijke "naald in de hooiberg"! Dus na enkele dagen is het drietal op zichzelf aangewezen en daarmee begint de onmenselijk 'tocht'. De film lijkt enigszins op Unbroken (2014) .

Persoonlijk vond ik dit op waarheid gebaseerde verhaal goed en de waardering is dan ook een 8!

In tegenstelling tot de redelijk teleurgestelde Moviemeter kijker(s) heb ik echt wel van deze film genoten. In het begin was een feest met de onvermijdelijke dans en muziek (éénmalig) en dat heb ik grotendeels overgeslagen. Voor de rest van de film (die gebaseerd is op een werkelijke gebeurtenis) gewoon een film over burgers die vast zitten in Koeweit en proberen te overleven en indien mogelijk, het land te verlaten.

Maar zoals vaak, is er weer een sadistische officier van het Iraakse leger, die meent dat hij bij gebrek aan beter, de Emir van Koeweit is geworden. Een heerlijke dwaas die het hoog in de bol heeft en dus moet onze hoofdrolspeler voorzichtig aan met deze Irakees. Gelukkig is hij bang voor Saddam en daardoor heeft hij schijnbaar toch niet alle macht in handen zoals hij meent.

Als waarderingscijfer een 7!

Ik vermoed dat sommigen mij over films te positief vinden oordelen en bij deze doe ik dat waarschijnlijk in hun ogen weer maar ik vind mijzelf eerlijk. Vanaf eerste moment dat het vreemd gaat in de film, bij de tunnels, kwam de spanning er goed in. Wat ik aardig vond zijn de prima schrikmomenten, deze kwamen als je er helemaal niet op was voorbereid zoals men met muziek nog al eens in andere films pleegt te doen. Verder sprak het mij aan dat de aliens niet continu in beeld waren, de dreiging was een constante factor maar werd niet misbruikt in "Alien Abduction" en wat in beeld kwam, was vrij realistisch gevormd. Een storende fout was dat toen de camera uit de UFO werd verwijderd, deze richting aarde viel en na een plof alleen schade aan het glas van de lens overhield.
Ik heb de proef op de som genomen en heb dat na gedaan maar die van mij is waarschijnlijk verbrand in de dampkring en de mogelijke restanten en asrest ........ja waar?
Heeft u iets gevonden?

Een mooie 7+!

Nu en dan niet smakelijk deze film maar begrijpelijk vanuit het standpunt dat een mens alles doet om te overleven, ook jij en ik! Waargebeurd verhaal met een waardering van een 7,1 op IMDb en van ons een 7!

Redelijke griezelfilm die de ene helft van ons tweetjes goed vond en zoals geschreven in het beginne de andere helft redelijk, vandaar onze 3*. En opvallend was de clown in dit verhaal, een echte GRIEZEL!

"Beste Albert,
Ik wil jou laten weten dat alleen wij tweeën nog leven
vlak na Kat, stierf Tjaden....:, een snelle genadige dood, een kogel door zijn hoofd.
Himmelstoss ging die zelfde dag en nu is ook Dettering dood.
We verloren Dettering al in de lente toen de appelbomen bloeiden.
Je weet wat het voorjaar met hem deed. Twee weken geleden verscheen hij niet op het appèl.
We hoorden dat hij door de MP's is opgepakt, jij en ik weten waar hij heen ging, naar huis, naar de oogst.
We hoorden er niets meer over. Je kent de straf voor desertie.
Van onze schoolklas van 1916 zijn er nu 13 van de 20 dood, er worden 4 vermist, eentje zit in een gesticht,
alleen jij en ik leven nog".

De brief aan het einde van Paul Baumer gespeeld door Richard Thomas aan zijn vriend Albert Kropp gespeeld door David Bradley.

Jammer dat de film niet Duitstalig is maar dat is dan ook een van de weinige smetjes op deze film! De laatste weken veel oorlogsgeweld gezien in films o.a. 1917 maar deze remake is een van de betere films in het genre.
Hij duurt ruim 2 en een half uur maar de tijd vliegt voorbij en de film blijft vrijwel continue boeien.
Binnenkort het origineel ook een kans geven en vergelijken, volgens velen ook een juweel.
Deze remake krijgt van mij een 8!

Willie Stark, een man van het volk, wordt verkozen tot gouverneur van de grote staat Louisiana, maar maakt zich schuldig aan dezelfde slinkse manoeuvres waartegen hij tekeerging toen hij het hoogste gekozen ambt in de staat bereikte. Dat is in wezen het verhaal achter All the King's Men, een naar verluidt getrouwe verfilming van de gelijknamige roman van Robert Penn Warren (ook verfilmd in 1949)https://www.moviemeter.nl/film/2729, met Sean Penn als Stark en Jude Law als Jack Burden, de journalist die Stark hielp roem en rijkdom te verwerven.

Verteld vanuit Burdens perspectief, moet het verhaal ons laten zien dat hoewel macht corrumpeert, absolute macht absoluut corrumpeert, of zoiets. Burden ontmoet Stark voordat deze überhaupt de politiek ingaat, in een poging een nieuwe basisschool volgens de regels te laten bouwen. In plaats daarvan zorgt lokale vriendjespolitiek ervoor dat de school goedkoop gebouwd kan worden, waardoor een brandtrap breekt en drie kinderen omkomen. Stark besluit de boel op zijn eigen manier te runnen, maar pas wanneer hij wordt aangespoord door Burden en zijn assistente/minnares Sadie Burke (Patricia Clarkson, die hier uitstekend acteert) transformeert hij van zomaar een blanke kerel die op zoek is naar wat macht in een gegalvaniseerde, levendige, gebarende bliksemafleider voor de have-nots in de staat. Stark belooft de staatsregering te ontdoen van rijke lieden en zich in te zetten voor het volk. Ergens onderweg verandert hij echter in degene die hij had gezworen uit te roeien, allemaal in naam van het beschermen van degenen die zichzelf niet konden beschermen.

Penn is goed als Stark, hoewel zijn accent (net als dat van de meeste personages in de film) even wennen is, hoe dik het ook is. Als je de versie uit 1949 met Broderick Crawford ooit hebt gezien, had je misschien iemand in gedachten die wat... groter, misschien, wat steviger was. Penn is een kleintje, maar hij is een verdomd goede acteur, dus hij weet op de een of andere manier kracht, overtuiging en vasthoudendheid neer te zetten in een personage dat meer dan levensgroot is. Als zijn dictie niet zo vaak onbegrijpelijk was, zou Penn's acteerprestatie een krachtpatser genoemd kunnen worden. Maar ik heb niet het gevoel gehad dat ik begreep waarom Stark veranderde. Het ene moment is hij aan het gluren, het volgende moment zet hij druk op een gepensioneerde rechter die hem niet wil steunen (Anthony Hopkins). Waar was zijn motivatie? Was het pure hebzucht, machtswellust, of ....? Warrens roman was waarschijnlijk wat uitgebreider dan Steve Zaillian's scenario.

Penn geeft een sterke indruk bij de rolbezetting maar Law voelde zich niet helemaal op zijn gemak als verslaggever/columnist was mijn indruk. Waarom is hij überhaupt met Stark in zee gegaan? (Stark vertelt hem dat het niet om geld ging of omdat Burden in Stark geloofde, maar omdat Stark was wie hij was en Burden wie HIJ was, wat dat ook mag betekenen.) In wezen was Burden slechts een middel om het verhaal van Stark's opkomst en uiteindelijke ondergang te vertellen. Sterker nog, zo komen de andere personages ook over, slechts een decorstukje voor de scène die de bombastische (en iconische) Penn opdreunt en uitspuugt.

Er is zelfs een gekunsteld romantisch subplot – samen met het altijd aanwezige spook van 'Buried Secrets' – met Burden en Anne Stanton (Kate Winslet). Het is leuk om Winslet en Law te zien, die beiden elders uitstekend werk hebben geleverd, maar de relatie voelt geforceerd aan, net als het personage van Annes broer Adam, gespeeld door Mark Ruffalo. Wat een geweldig, jeugdig talent, verspild! De wendingen met deze personages zijn vrij voor de hand liggend, wat leidt tot onhandige regie en overdreven acteerwerk.

Uiteindelijk slaagt de remake er niet in om de kijker echt te boeien, waardoor je er onbevangen naar blijft kijken, terwijl je eigenlijk voor Burden (en Stark, tenminste in het begin) zou moeten juichen. Het zou een verhaal moeten zijn van manipulatie en dwang, zowel psychologisch als fysiek. Maar het is in ieder geval leuk om Jackie Earle Haley (herinner je je nog? De Kelly Leak van The Bad News Bears (Film, 1976) te zien als Starks scherpschutter en lijfwacht.

Op basis van wat ik zag, geef ik een 6, maar......als groot fan van Penn, geef ik toch een 7.

Na ruim een half jaar geleden deze film gezien te hebben, is het verhaal nog goed in het geheugen gebleven en dat is met sommige films en boeken wel eens anders. "Rommel" zijn we na enige maanden echt wel deels kwijt maar "Alone in Berlin" zit nog goed in het geheugen"doosje".

Een prima film met een goed verhaal en uitstekende acteurs, alleen.....en daar komt de kritiek: regisseur Vincent Perez had er goed aan gedaan om voor deze filmprent Duitse acteurs in te huren!

Nu is Daniel César Martin Brühl González Domingo van oorsprong wel een Duitser maar in deze rol wordt hij geacht Engels te spreken. De rest van de acteurs ben ik niet nagegaan maar de taal is dus mijn kritiek.

Ondanks dat is onze waardering hoog en hebben besloten de film te bekronen met een 7,5!

Viel ons niet tegen na recensies eerst gelezen te hebben, wel is ons niet echt 100% duidelijk geworden of de gemaskerde persoon nu het kwaad of buitenaards was. We gaan uit van het eerste.
Zaten wel enige aardige schrikmomenten in, had wat dat betreft iets meer gekund maar verhaal op zich was redelijk in elkaar gezet.

Wat ons wel iets irriteerde is dat het weer met een handcam gefilmd was, dus vanuit de hand en vanuit camera's in de auto e.d.. Wij waarderen meer het "ouderwetse" filmwerk.

Met deze film heb ik me wel vermaakt. Misschien iets uit die tijd maar het bloed vond ik nogal rood

en dat had met dierenbloed i.p.v. "Histor" beter geleken.

Het verhaal was redelijk, een groep gaat op zoek naar een spion van de Amerikanen die het contact is kwijtgeraakt. Op weg daarheen moet de groep soldaten (eerst bestand uit ongeveer 10 man) dwars over een eiland wat krioelt van de Japanners en dat levert de nodige schermutselingen op en dus voor de kijker(s) de nodige actie. Liefhebbers van enige romantiek komen in de film totaal niet aan hun trekken maar die zullen deze oorlogsfilm sowieso niet opzetten.

Voor het geheel een 6+.

De eerste keer schijnbaar gemist dat de kloosters alleen geopend werden voor bekeerde Joden die katholiek werden. "Voor wat, hoort wat"?

En de film was verder de moeite wel weer waard om voor een tweede keer te bekijken.

Cijfer blijft een mooie 7!

"Nooit weer ga ik met deze mensen een beroving opzetten"!

Dat zullen gedachten zijn die enige van onze hoofdrolspelers hebben gehad. Een pracht van een film en daarbij een prima verhaal, boeiend, goed gespeeld en.....waar gebeurd.

Kijk eens naar het rijtje namen van de acteurs; Evan Thomas Peters ("American Horror Story"), Barry Keoghan en Blake Jenner. Zeker weten dat we deze namen nog vaak tegen zullen komen in de toekomst.

Van ons een 8!.

"American Gangster" is de geschiedenis van Frank Lucas (Denzel Washington) in het Amerika van de jaren '70 in de vorige eeuw.

Een rechercheur, Roberts (Russell Crowe) probeert het drugsimperium van Frank Lucas neer te halen, een heroïnehandelaar uit Manhattan, die de drug vanuit Vietnam met behulp van mensen in het Amerikaanse leger, het land binnensmokkelt.

We zagen de film voorbijkomen in de rij films die we nog moesten zien en dit is waarschijnlijk één van de betere keuzes die we hebben gemaakt. Het acteerwerk was geweldig zowel van Denzel Washington en Russell Crowe tot Chiwetel Ejiofor. Het conflict tussen Denzel Washington als het personage van Russell Crowe is uniek in de manier waarop ze met elkaar omgaan, ook al staan ​​ze ieder aan een ander kant van de wet. Het personage van Denzel Washington is onze favoriet. Hij is een genie en hij is een van die personages die iedere keer weer goed werk aflevert. In "American Gangster" houdt hij echt van het werk wat hij doet en doet het ook om zichzelf en zijn familie een beter leven te geven. We vonden het moeilijk om te denken dat hij een slechterik is, ook al is hij een slechterik.

Nu, omdat het een gangsterfilm is, vergelijk je het natuurlijk met andere gangsterfilms en we vinden het zeker een van de beste, vanwege de aanwezigheid van de vele goede acteurs, het verhaal en Ridley Scott's geweldige regie. Eerlijk gezegd vond ik het leuker dan The Godfather. Ook de muziek is briljant. Het maakt het gemakkelijker om jezelf onder te dompelen in het tijdperk. We hebben genoten van elke seconde.

Voor deze film is onze gemiddelde waardering een 8+!

Heerlijke flauwe tieneronderbroeken lol

Je moet er voor in de stemming zijn en ook ergens ervan houden, anders raakt deze film bij jou de snaar niet die nodig is. Het is niet (waar ik heel veel van houd) te vergelijken met Britse humor, de Amerikanen zijn dol op flauwigheid, snelle en ook vergetelijke humor. De grap van de Britten blijft bij mij tenminste langer hangen dan die van de Amerikanen.

Voorbeeldje uit deze film: ze roepen naar een van de hoofdrolspelers die aan het "cruisen" is door de straten, hij kijkt naar hen en hun auto terwijl de achterste passagier hem zijn kont door het autoruit laat zien, dat is letterlijk bijna de onderbroekenlol . Zoals ik al noemde, je moet ervan houden en er voor in de stemming zijn, gisteren waren wij dat en nadat de film bijna 2 maanden op de 'wachtplank' had gelegen, was het zover!

Een mooie 7!

Herbekeken en we geven de film een 1/2 ster c.q 1 punt extra. Dus een 6, viel niet tegen, alleen de beeldverhoudingen van vroeger (4:3) zijn we niet zo dol op.

Deze "Amityville" heeft ons geboeid ondanks dat we in eerste instantie veel van de voorafgaande films erin hadden verwacht. Je weet wel: familie komt in het huis te wonen, men leert het huis van binnen kennen, bezoekt alle kamers en kasten, vervolgens komt de pastoor langs om het huis te zegenen. Daarna ging het los in de vorige films over "The Amityville house", schijnbaar berusten de films op waar gebeurde gebeurtenissen en je had iemand weer aan het rillen gebracht. Vooral iemand die de geschiedenis niet kende over dit huis was de eerste die ze dan zagen, een redelijke griezelfilm. Voor ons werd het op een gegeven moment een daad van herhaling.

En deze sprong eruit, volgens ons. Iets ander verhaal, redelijk goed gespeeld en humor, wel humor die je moet zien.

Onze waardering? Een 7!