Opinions

Prachtfilm en allemaal bekende acteurs. Echt heerlijke Britse humor!!! Je ligt niet over de tafel slap van de lach maar de glimlach blijft een constante factor.

Ik zou graag in zo'n dorpje willen wonen met zulke karakters!

Dus....., wie heeft een tip?

In het begin van de film heb ik een paar keer gedacht om hem te stoppen, zoveel onlogica in de scènes maar gelukkig werd het later beter. Uiteindelijk uitgekeken en ik moet zeggen; viel mij niet echt tegen.

De onlogische gebeurtenissen

Maar ja...., die logica die steeds de snuit om de hoek laat zien, drukt toch de waardering bij deze film.

Drukt de pret toch enigszins en de film krijgt van mij een 6+.

Het is in eerste instantie wel wennen aan de 'onnozelheid' die generaal Glen McMahon (Brad Pitt) ten toon spreidt maar als je daar eenmaal aan gewend bent geraakt is de film wel enigszins komisch en in de diepte zie je de serieuze ondertoon van het verhaal. Want wees wel, het lijkt soms erg op de realiteit.

Een film die niet het oorlogsgeweld veel ten toon spreidt maar wel eentje die over de oorlog gaat en alle mogelijkheden er omheen laat zien. Mooie ontspanning deze film. Een 7 voor 'Pitt en zijn mannen'.

Dus 3,5*, later aangepast en hoop dat dit nog te zien komt hiernaast in de *.

En zo bleven ook wij er wat in hangen, waar is de spanning? En die kinderen, dat geschreeuw! Als die van ons waren geweest, waren ze gelijk afgevoerd richting .......

Eerlijk gezegd waren misschien onze verwachtingen te hoog. Laten we eerlijk blijven; 'War of the worlds' heeft een naam! De allereerste uitvoering (waren toen erg jong) maakte meer indruk.

Leuke film met een redelijk aardig verhaal, een film die ze maakten in de 'hoogtijdagen' van de "Koude Oorlog". Ook aardig is het om weer eens het computer geheel uit die tijd terug te zien. Beeldschermen die .....maal zo dik zijn als tegenwoordig en voor ieder onderdeel had je weer een andere computer nodig. Prachtig om terug te zien.

Ook het nerveuze gedrag als er iets dreigt mis te gaan bij de leidinggevenden, deze raken volledig overstuur als ze de controle kwijt zijn.

Een 7 als waardering voor de film.

Voor de 2e maal in ongeveer 5 jaar bekeken en weer viel het absoluut niet tegen.

De film is enigszins een onlogisch verhaal wat de werkelijkheid betreft, zo gemakkelijk gaat het niet met het opstarten van de 'Minute man' raketten. Het aantal handelingen is veel uitgebreider dan we hier in het verhaal zien. De film op zich is redelijk spannend, natuurlijk "loopt alles in honderd" en begrijpt de één de ander niet of wil deze niet begrijpen. Hierdoor ontstaat een 'explosieve' situatie waardoor Will en zijn vriendin uiteindelijk zelfs bij de geheimzinnige en "dode" maker van "Joshua" uitkomen.

Maar die staat niet te springen om de wereld en de mensheid te redden van een dolgedraaide computer!

De waardering blijft een 7.

p.s. Mooi, dat geluid die toetsen van het vroegere toetsenbord maakten, "klak, klakklakklakklak, klak.

Nu hoor je niets meer als je aan het tikken bent. Is dat jammer?

Met "Noodless" kunnen wij een heel eind meegaan in het beschrijven van de film.

In het begin is al prachtig de toon gezet met een desolaat landschap waarin de sneeuw voortgestuwd door de wind over de vlakte waait en voelbaar jou laat "verkleumen".

Voor de ware liefhebber van griezelfilms is met deze film de "honger" weer enigszins gestild want het verhaal is prima, het spel is goed en de schrik zit erin aan het einde van de film!

Ruime voldoende!!! 7,0/10

Nog weinigen die al kennis met de film hebben gemaakt als ik op de berichten beneden af mag gaan. Leuke humoristische en bij tijd en wijle ook wel een spannende Britse misdaadfilm, die ik wel fijn vond om te zien, vriendin reageerde er minder positief op. Over het algemeen hebben we qua boeken en films dezelfde smaak maar hier liep het uiteen. Dus veroordeeld tot het laatste kwartier om deze alleen uit te zien. Absoluut geen straf! Eigenlijk wil ik niet al te veel erover kwijt wat het verhaal betreft, wel dat het voor mij eentje was die met het verhaal in de jaren '90 van de vorige eeuw zat en dat klopte ook bijna omdat de nieuwslezer in de film het op een bepaald moment had over Nancy en daarmee werd de vrouw van Ronald bedoeld. (Reagan)

De dames en heren acteurs in de film doen het werk prima en ook de set is mooi opgezet.

Gewoon gaan kijken en ik vermoed dat de meesten het een aardige film zullen vinden!

Nu en dan erg realistisch! Niet voor een ieder met een zwakke maag vanwege enkele erg bloederige en 'verbrande' scènes.

Zelf heb ik mij prima vermaakt met deze film in mijn uppie dit maal.

Ruim 2 uur met Mel Gibson mee zitten te denken over wat de beste strategieën konden zijn onder 'zwaar vuur' en 'oog in oog' met sluipschutters.

De film zet je wel weer aan het nadenken over de krankzinnigheid van oorlog voeren waarin jongens van nog geen 20 jaar de hel in worden gestuurd omdat 'oude mannen' ruzie onderling willen uitvechten.

Nog even een reactie op de discussie over de propaganda van oorlogsfilms: In het begin van deze film wordt gezegd dat de film wordt opgedragen aan alle moedige strijders van het

Noord-Vietnamese leger die hun leven hebben opgeofferd in de oorlog.

Leuke film die ook nog eens de noordelijkste stad van ons land promoot: "Dokkum".

Ben hier zelf (ben zelf een Fries) enige keren geweest en het is inderdaad een aardig plaatsje, net als de film. Deze viel mij niet tegen en wordt vrijwel geheel door de complete cast gedragen.

O.a. door de herbergierster en de crimineel Ronnie, waarvan de eerste de nuchterheid zelve is en Ronnie eerst een klootzak is en langzaam veranderd in een ander mens dat tot bedaren komt maar niet geheel begrepen wordt door de vroegere kompanen.

Fijn verhaal en een prima film!

In zijn geheel genomen niet een onaardige film waarbij de mens weer de 'domkop' uithangt.

We zien een advocate die graag de onschuld ziet in een persoon die zij gaat verdedigen en er dan ook erg in gelooft, net als het gehele advocaten hulpteam wat bij haar is. Is de man nu een monster of is het monster nog los. Aan het eind van de film weet je wel een antwoord hierop te geven.

Ik weet echt niet wat de bedoeling is van regisseur Charlie Steeds maar als deze film is gemaakt om de mensen te laten griezelen en angst aan te jagen, is hij zijn doel voorbij geschoten!

Echt jammer voor ons, doorgewinterde griezel- en horrorfanaten ), die bij weinig nog een spier vertrekken, knudde!

We dachten een Britse griezelfilm te gaan zien in de lijn van An American Werewolf in London (1981) in een iets moderner jasje vanwege de CGI maar......helaas. Charlie Steeds probeert het nog steeds spannend te maken met mensen in een pak en allerlei andere prullaria.

Toegeven, de set is geweldig mooi, koets, paarden en een griezelig hotel met bijbehorende halve garen die ons angst aan moeten jagen. Het uiterlijk zat wat dat betreft wel goed maar al snel dachten we dat het woordje "komedie" in de omschrijving van de film was vergeten. Kijk maar, er staat niet "horror" bij.

Ook de lengte van 84 minuten had ons op het spoor kunnen zetten. An American Werewolf in London (1981) duurt bijna 97 minuten en onze ervaring is dat als de film niet de anderhalf uur haalt, er vaak iets mis is.

Jammer, want zoals gezegd was de set wel prima maar de aankleding en het verhaal niet, nogmaals jammer!

Een 4!

Er wordt soms erg veel kritiek geleverd op Netflix om de films die ze uitbrengen en rommel zouden zijn. Van deze film kan je dat absoluut niet zeggen!

Het verhaal speelt zich af in een overbevolkte wereld en dan is er voor onze leiders maar één oplossing en dat is het aantal mensen naar beneden brengen. In dit verhaal doet men dat volgens de manier waarbij ieder gezin maar een kind mag hebben. Voor dat éne kind is dan ook alles aanwezig en is zeker van een fijn leven in een niet zo'n fijne wereld.

Tenminste, dat is mijn mening.

Hier is in het verhaal een onwaarschijnlijkheid gebeurt waarmee de overheid geen rekening had gehouden: een jonge vrouw bevalt van 7 ééneiige dochtertjes en laat daarbij zelf het leven. Haar vader, de opa dus van de kinderen, kan het niet over zijn hart halen om de 6 teveel geboren meisje aan te geven bij de autoriteiten en voedt hen stiekem op totdat ze in de film ongeveer 25 jaar oud zijn!

De man komt te overlijden en de avonturen vangen aan!

Een prachtfilm en van ons een 8-!

Deze serie is een "krent in de pap" is in het 'serieland'!

"When they see us" is een prachtige kijkervaring, als je er mee start heb je echt de neiging om door te kijken tot je bij het einde bent, zo spannend, zo indringend. Even een kanttekening van de regisseur Ava DuVernay, zij adviseert om de serie in eigen tempo te bekijken, hier en daar even een pauze in te lassen, sommige kijkers hebben een adempauze nodig volgens haar. Een opmerkelijk advies in deze binge-tijden.

De cast, de set en het verhaal dringen diep door en je wordt gegrepen door de machteloosheid van de "daders" (en hun naasten) die geen enkele kans maakten in de hysterie die ontstond na het oppakken van het vijftal tieners, een latino en 4 Afro-Amerikaans. De politie en vervolgens het gehele justitiële apparaat wensten snel en gemakkelijk te scoren!

De bekentenissen waren onsamenhangend en ongeloofwaardig en hadden in een eerlijk proces nooit toelaatbaar mogen zijn. Maar in Amerika was de wereld niet eerlijk voor jongens met een zwarte of bruine huidskleur.

En zo moest bijvoorbeeld Korey Wise, die 16 jaar was ten tijde van de rechtzaak meer dan 12 jaar de gevangenis in. De andere 4 gingen 5 tot 7 jaar in jeugddetentie.

En de huidige president van The USA plaatste in 1989 een grote advertentie naar aanleiding van deze zaak waarin hij opriep om de doodstraf weer in te voeren. In de serie worden echte filmbeelden gebruikt van intervieuws, waarin Trump uithaald naar de vijf jongens, die wat hem betrof gelijk de doodstraf hadden gekregen!

IMDb (9,0 / 59116) spreekt eigenlijk voor zichzelf, bijna 60.000 kijkers waardeerden de serie op een 9. Voor ons was het een prachtige serie die daar ook met een uitstekende waardering voor wordt beloond, een 9!

In één woord: "GEWELDIG"!!!

Een redelijke oorlogsfilm met een vleug(je) journalistiek er doorheen verweven. Romantiek speelt een 'melodie' mee in het verhaal maar gelukkig niet op een melodramatische manier.

Het is niet een supersterke film maar ik heb mij er wel mee vermaakt.

Prachtige omgeving waarin het verhaal zich afspeelt rond het probleem van dat moment: DE WHISKY IS OP!!!

De karakterrollen worden mooi neergezet.

Van de "Judas" die het café beheert en ziet dat de verkoop ineen is gezakt naar 0, daarom de douane verklapt waar de flessen zijn verstopt, tot "generaal Montgomery" die meent dat hij de opponent is van tegenstander Hitler en denkt dat deze het eiland Todday wil veroveren. Ook spelen een bezorgde moeder en haar moederskindje een belangrijke rol. Omdat het dorp geen "dorpsgek" kent, neemt men om de beurt deze rol op zich.

Het is niet een film waarbij de tranen van het lachen over het gezicht heen lopen maar de glimlach is wel continu aanwezig.

Een aardige oorlogsfilm waarbij het erg op viel (negatief punt) dat de soldaten wel heel vreemd zich gedroegen.

De vijand leek totaal ongetraind want ze liepen gewoon het geweervuur in zonder enige dekking te zoeken of zelf terug te schieten. Maar zoals al gezegd, een aardige oorlogsfilm waarmee ik mij prima heb geamuseerd.

Een 7.

Wij kunnen ons achteraan bij "Joolstein" in de rij aansluiten. Ongeveer dezelfde ervaring.

Fantasy neemt een groot deel in van de film en nu en dan kan je horror ontmoeten.

Wij hebben een leuke anderhalf uur gehad met deze film en kunnen een ieder deze dan ook aanraden.

Van ons als waardering een mooie 7!

Deze film laat zich moeilijk in een genre hokje plaatsen maar om het puur horror te noemen....nee, drama is hier toepasselijker. Dus de kijker(s) die de film nog wil(len) zien en het liefst een horrorfilm zien(t) passeren, zouden wij willen aanraden om een andere uit te zoeken. In de film komen wel gruwelijke zaken voorbij, zoals de man die verscheurd wordt door de herdershonden en een al bijna lijkend lijk, wat nog een gulf bloed uit de mond laat stromen maar voor de gemiddelde horrorfilm kijker is dit gemakkelijk te verwerken en te weinig.
Het verhaal draait meer om een groepje kinderen wat naar een huis in de bossen van Neder-Silezië worden gebracht, nadat de Russen "Gross-Rosen" hebben bevrijd. Daar worden ze opgevangen door een vrouw die hen voorlopig zal verzorgen maar er zijn al problemen zoals te weinig voedsel en drinkwater. Ook lopen er groepen afgerichte waakhonden in de bossen die voor buitenstaanders levensgevaarlijk zijn.
Als je de film gaat zien als een dramaproductie met horrorinvloeden, heb je een mooie keuze gemaakt maar voor de horrorliefhebber nogmaals, met deze film zit je verkeerd!
Voor het geheel een 7+.

Aardig maar daar is het dan ook mee gezegd.

De film gaat over een soort van pretpark wat gesloten is omdat de eigenaar de inboedel wil laten opknappen. Voorbijgangers die niet in het plaatselijke hotel kunnen overnachten mogen dus hier een nachtelijk dak boven een hoofd hebben. De logica begint hierbij gelijk op hol te slaan in dit verhaal want als ik onderdak zoek of mijn auto wil laten repareren, wil ik s' nachts niet een bedrijf schoon gaan maken als wederdienst. En dat is wel het geval in dit verhaal, schoonmaken als vergoeding voor onderdak of zoals hier, de auto gerepareerd krijgen.

Wat irriteerde is het woordloze spel van Cage, wat bezield deze acteur om steeds weer in slechte(re) rollen te gaan spelen?

De waarderingscijfers voor films waarin hij een hoofdrol speelt, halen vaak de 5/10 niet meer en de laatste film die op een kleine voldoende zat, was Color Out of Space (2019) en kwam op IMDb nog maar op een 6,2! Deze acteur heeft meer in zijn mars dan stommetje spelen zoals in de wonderlijke wereld van Willy!

Kijk eens naar deze film, lang geleden: The Rock (1996)

Of deze: Face/Off (1997) en deze: Leaving Las Vegas (1995)

De jaren '90 toen hij vrijwel ieder jaar één of twee films afleverde onder prima regisseurs zoals Oliver Stone, Werner Herzog en Mike Figgis en goede waarderingen oogstte van het publiek.

Mogelijk heeft Cage heeft het idee nog steeds dat hij de acteur van toen is maar helaas, als ik zijn naam zie staan bij de hoofdrolspelers is mij vaak al de lust ontnomen om de film op de stapel "binnenkort nog te zien" te leggen.

Ook deze film is een tussendoortje in de hoop dat ondanks de waarderingscijfers er iets positiefs uit zou rollen maar nee, we waren blij dat het voorbij was. Gelukkig hadden we geen bioskosten, dus de schade valt te overzien.

Deze film gaat nu naar de rij "nooit weer zien" ondanks de nipte voldoende.

Een 6.

Voor mij ook een raadsel waarom men zich in de reviews zo negatief over deze film uitlaat.

Gewoon een fijne film met de nodige spanning en ook het drama van het verhaal waarin onze hoofdrolspeelster leeft na de dood van haar man. Een mooi bedacht gegeven, voor iedere dode die een winchester wapen oplevert wordt een kamer in het huis gebouwd naar de omstandigheden waarin de gedode persoon zich bevond in de laatste minuten van haar/zijn leven. Zo woont de vrouw van de de psychiater Eric Price, die ook gedood is door een winchester, in een soort van kas. Daar ontmoet hij haar dan ook weer.

Wij hebben ons in elk geval prima geamuseerd met deze film en onze waardering zit op een ruime 7+.

Je kunt het al zien aan de waarderingscijfers maar anders hoor je het nu van mij: Een dijk van een film met maar weinig heel kleine foutjes. Zo klein, dat ik ze zelfs niet zag.

In vrijwel de hele film is er een onderhuidse spanning die te voelen is van begin tot het einde. Het fijne van de spanning in deze film is dat hij langzaam voelbaarder wordt naarmate de film vordert.

Ook de acteurs/actrices doen hun werk hier uitstekend en natuurlijk onder het toeziend oog van regisseur Taylor Sheridan. Deze is zijn carriere begonnen in 2011 met een doorsnee horrorfilm Vile (2011).

Wel, in mijn ogen heeft Sheridan het bewezen een goede regisseur te zijn met deze film "Wind River".

Onze waardering is een 9!

De "Windtalkers" vond ik een van de betere oorlogsfilms die ik de laatste weken heb gezien. Dankzij een goede kennis heb ik toegang tot redelijk wat oorlogsfilms momenteel en die ben ik druk aan het bekijken door de week omdat mijn vriendin niet zo gecharmeerd is van dit genre. Het verhaal gaat over Navajo-indianen die in een code hebben geleerd gebaseerd op hun eigen taal en dus niet door de Japanse tegenstander is te verstaan. Iedere Navajo code spreker heeft een "beschermeling" bij zich die op hen moet passen. Het gaat zover zelfs, dat als een code spreker in handen dreigt te vallen van de vijand, de "beschermende" marinier hem om het leven zal brengen, zodat hij de code door o.a. marteling niet aan de Japanners bekend kan maken. Ben Yahzee (Adam Beach) is de naam van de Navajo indiaan en hij wordt "beschermd" door sergeant Joe Enders (Nicolas Cage).

16 juni 1944 vallen de mariniers Saipan aan, een Oceanisch eiland, en totaal verliezen daar in de oorlog meer dan 5000 Amerikaanse soldaten de dood.

De code sprekers vormen een belangrijke schakel in het geheel en daarover gaat deze film.

Persoonlijk sprak het verhaal mij aan, de omgeving was prima en de acteurs spelen naar behoren. Wat ik soms wel lastig vind is het feit dat de camera vaak te druk in beweging is. Het is dus goed kijken en volgen door de kijker(s).

Een mooie 7 als resultaat.

Sfeervolle film.

Er had misschien net als "Blurp194" opmerkt, meer naar de mythologie van b.v. het paard

in verwerkt kunnen worden.

Nu weet ik nog niet wie dat paard was en waarom het te hulp schoot.

Voor de rest een fijne film om te zien.

Het valt ons wel vaker op, op andere sites (IMDb b.v.) wordt soms een film positiever beoordeelt dan hier op MM. Zou het liggen aan het internationale karakter van IMDb? Ook is natuurlijk het aantal kijkers van belang. Gelukkig hebben we met deze film ons laten leiden door IMDb betreffende de beoordelingen (IMDb beoordeling: 6,0 (8.044)) en de reviews. Hier op MM haalt de film nog geen 4 maar is ook qua kijkers nog laag, 11!

De reviews op IMDb waren ook niet steeds veelbelovend en beoordelingen van een halve en 1 ster vinden we niet realistisch, net als beoordelingen van een 10, allemaal te kort door de bocht in onze ogen.

Gemiddeld, als wij ons goed voelen bij een film en niet blijven zitten met een geïrriteerd gevoel, is de 7 een mooi cijfer. En dat hebben we ook bij "Wired shut" gegeven, een 7.

Redelijk goed geacteerd, gewoon verhaaltje zonder diepte- en hoogtepunten, beetje weinig setting en redelijke opbouw. Het kon allemaal iets beter, iets duidelijker en iets uitgebreider. (qua setting, verhaal speelt zich op 3 minuten na, volledig binnen een vrijstaande woning in een bosachtige omgeving af)

Dus, een 7.

Inderdaad een leuke tienerhorror met een vleugje humor, horror en liefde. Van alles wat en nergens van te veel.

Jammer dat de regisseur (John R. Leonetti) niet verder ging met de uitkomsten van bijvoorbeeld de eerste wens, misschien te gruwelijk? Hij staat trouwens bekend om zijn B-films, waaronder Annabelle uit 2014.

Van ons een 7 ook vanwege het enthousiaste spel van de acteurs.

En het verhaal dat inderdaad buiten enkele scènes niet onder de echte horror valt is leuk bedacht. Ook begrijpen wij soms niet dat als een film in een verkeerd genre is gezet, sommigen de film dan niet meer op de inhoud en het verhaal beoordelen maar gewoonweg een lage waardering geven.

"De heks in het raam" is op zich een mooi gegeven om naar te kijken en levert nu en dan ook wel prima schrikmomenten.

In elk geval van ons ook als waardering een 7!

En dit was mijn mening ook, waarschijnlijk heb ik het geluk dat ik The Witches (1990) niet gezien heb, deze is volgens vriendin ook veel beter, wat wil je trouwens ook met een regisseur als Nicolas Roeg? Die heeft o.a. nog Don't Look Now (1973), een film die ik waardeerde met een ruime 8!

Terug naar het heden, "Roald Dahl's The Witches" is iets kinderachtig maar als je een beetje inleeft, dan is het best grappig. Octavia Spencer heb ik altijd een leuke actrice gevonden, de eerste film waar ik haar in zag spelen was Hidden Figures (2016), een juweeltje!

Misschien dat dit invloed heeft op mijn kijk op haar maar laten we ervan uit gaan dat dit niet zo is.

De heksen uit 2020 krijgen van mij 7 punten!

Gewoon een gewone horror met nu en dan een leuker en dan weer een minder leuk verhaal. De verhalen duren vrij kort, zo rond de 10 minuten en worden redelijk neergezet. Het clubje in het bos wat ze verteld is niet uitgezocht op acteertalent maar dat is geen probleem omdat ze relatief kort meedoen.