War Machine (2017)

Drama / anti-oorlogsfilm die een kritische kijk geeft over de aanwezigheid van de Amerikanen en andere coalitie partners in Afghanistan. Men probeert dit op een humoristische wijze te doen maar dit lukt niet altijd. Brad Pitt speelt een goede rol waarin hij een stereo typische generaal neer zet, die tegengewerkt wordt door de bureaucratie en zijn eigen vooroordelen over het voeren van een oorlog. Dit wordt zeer goed weergegeven tijdens een scene van een bijeenkomst in Duitsland door een Duitse politica. Tevens geeft de film een goed beeld, dat eigenlijk niemand begrijpt wat ze in Afghanistan, doen en aan het doen zijn. Zelfs President Hamid Karzai werkt mee aan dit beeld. Verwacht dus geen actie of oorlogsfilm, maar een film vol met dialogen die soms ergens over gaan maar meestal nergens over. Een film die door het grote publiek denk ik niet altijd begrepen zal worden, maar wel een mooi beeld geeft over de denkwijze die de Amerikanen hebben over Afghanistan en haar inwoners. Tien min 2 is 20!

Ik vond het een sterke film die qua absurdistische stijl naadloos aansluit bij de absurdistische aanwezigheid van de VS in Afghanistan. Meer dan prima kritische noot wat mij betreft. De kritiek op geen actie kan ik echt niet begrijpen - waarom zou je actie verwachten in deze film? Dat is net zoiets als aanvoeren dat de film niet zo sterk was omdat er geen erotiek in zit....Aan de andere kant, zo'n absurde reactie zou dan weer prima bij de film passen

Wisselend ontvangen satire gebaseerd op een boek dat Michael Hasting, een journalist voor Rolling Stone, schreef op basis van zijn ervaringen met de Amerikaanse generaal Stanley McChrystal in Afghanistan. Brad Pitt speelt McChrystals alter-ego Glen McMahon, een doorgewinterde generaal die past binnen een Amerikaanse traditie van militaire leiders die vast geloven dat ze een niet te winnen oorlog toch nog kunnen winnen. De kritiek ligt er vrij dik bovenop en daardoor voelt dit wellicht als een politiek manifest tegen de oorlog in Afghanistan, maar na de terugtrekking van de Amerikaanse troepen in 2021 blijkt Hastings zeer vaak de spijker op zijn kop te hebben geslagen. Een profetische, maar daardoor extra bitterzoete satire met een hoop grote namen in kleine rolletjes, waaronder Will Poulter, Tilda Swinton en een hilarische Ben Kingssey als President Karazai. Wie goed kijkt herkent ook Gijs van Scholten Aschat als een Nederlandse aannemer.