Willy's Wonderland (2021)

Een gemiste kans dit, hoewel nergens echt vervelend. Nicolas Cage als zwijgzame loner die het in een verlaten attractiepark moet opnemen tegen animatronische poppen die zo weggelopen lijken te zijn uit Peter Jackson's Meet The Feebles klinkt helaas leuker dan het daadwerkelijk is. Cage speelt vrij ingetogen, de verdere cast is nietszeggend en de bloederige toestanden zijn matig in beeld gebracht. Dit gegeven smeekt om een volledig doorgedraaide aanpak, iets waar regisseur Kevin Lewis helaas geen kaas van heeft gegeten.

Hilarisch. Een film die soms iets te nadrukkelijk lijkt te solliciteren naar een cult status, maar op andere momenten ook gewoon z'n eigen ding doet en daarmee ook vast wat cultfans tegen de borst stuit. Ik kon het wel waarderen. Vooral de manier waarop Lewis, rond z'n budget heen, uit elk element plezier probeert te tappen. De vreselijke maar hilarische liedjes, de designs van de poppen, wat droge/weirde humor ala Hosking soms (Cage die telkens meer een proper shirtje aantrekt), wat compleet random dingetjes (zoals de pinball scenes), de gevechten met de animatronics ... Een film die blijft verrassen en best origineel uit de hoek komt, maar allicht wat moeite zal hebben om de liefhebbers van dit soort werk te vinden, want zo positief wordt hij niet onthaald, ook niet bij de mensen waarbij je het normaal wel zou verwachten. Boeit mij verder niet, ik heb er hartelijk om gelachen. 4.0* en een uitgebreide review

Wat een heerlijk pulpfilmpje ! Nicolas Cage is duidelijk back en kiest de laatste jaren terug betere producties, weliswaar wel kleinere budgetfilms. Vooral de producties van 2012 tot 2016 waren vaak bedroevend slecht. Hij heeft ondertussen de blockbusters voorlopig de rug toe gekeerd. Maar met films zoals Mandy(2018) en Color Out of Space (2019) is Cage terug op de positieve weg. Net zoals deze films is Willy’s Wonderland ook apart. Nu voor dit soort werkjes moet je de nonsens wel kunnen appreciëren. Een typische love or hate film. Cage zegt de hele film niks en als kijker ben je benieuwd wat daar de reden van is. Ook zijn gedragingen bij het poetsen : die cafeïne drankjes, spelen op de flipperkast …..blijven allemaal rare dingen die niet uitgelegd worden. De horror is speels en humoristisch opgevat. Lekker bloederig en over the top met die poppen. De scènes met de aap, de wezel en de kameleon die zogezegd anders is dan de andere moordende poppen zijn hilarisch. Daarbij een mooi, snoetje Liv ( Emily Tosta ) die zich gaandeweg als een sexy chick een weg baant doorheen de moordende poppen. It’s your birthday….heerlijke nonsens ! 7,5/10