Opinions

Een vrouw ontdekt op haar trouwdag dat haar echtgenoot een affaire heeft met zijn vroegere vriendin en zweert wraak. Samen met haar vader maakt ze de man en zijn minnares het leven zuur.

De versie die ik zag duurde slechts 76 minuten en had een PG-rating. De print is net zoals de film van middelmatige kwaliteit. Minpunt is de soundstrack die meestal enerverend is en slechts met uitzondering van de laatste tien minuten helemaal niet sfeerscheppend. Veel bloed komt er niet aan te pas, met uitzondering van het einde. De vertolkingen zijn eerder karikaturaal. Je mist niets als je deze low-budget film niet gezien hebt. Doorsnee.

Begin de jaren zeventig werd deze Amicus Productie uitgebracht onder de Nederlandse titel "Het huis dat Doodt". Een anthologie van vier korte griezelverhalen, waarvan het bindmiddel een leegstaand huis is, dat telkens nieuwe huurders krijgt. In "Method of Murder" wordt een schrijver (Denholm Elliott) achtervolgd door een personage dat hij in zijn misdaadverhalen heeft gecreëerd. Vervolgens is er "Waxworks", waarin een gepensioneerde (Peter Cushing) een wassenbeeldmuseum gaat bezoeken waar hij zijn verloren liefde terugvindt. Het hoogtepunt is "Sweets to the Sweet". Christopher Lee speelt zijn rol erg overtuigend als de vader die een dochter heeft die voodoo-praktijken aanwendt uit wraak omdat hij haar pop in het vuur heeftt gegooid. Echt een juweeltje. Het orgelpunt is "The Cloak", een parodistische vampierengeschiedenis (met Ingrid Pitt) over een veteraan in de acteurswereld die een mantel koopt die van de drager een echte vampier maakt.

Het scenario is net zoals bij "Asylum" en "Torture Garden" van Robert Bloch. Liefhebbers van ouderwetse griezelverhalen waarin de sfeer primeert boven de liters bloed en gore zullen aan "The House that Dripped Blood" een leuke kluif hebben. Ik heb er in elk geval van genoten.

Anchor Bay heeft destijds een griezelbox uitgebracht in de vorm van een doodskist waarin 5 DVDs zitten: "The House That Dripped Blood" , "Dr Terror's House of Horrors", "Asylum", "And Now The Screaming Starts" en "The Beast Must Die". Prints zijn van degelijke kwaliteit. Een aanrader.

Found footage heeft me nog nooit kunnen bekoren en ik heb te laat gezien dat het een prent van dit genre was. Heb er me dan toch maar aan gewaagd en het weer eens beklaagd. Veel oeverloos geklets, eens te meer low budget en goedkope schrikeffecten. Vertolkingen en regie zijn alles behalve denderend. Eng wordt het nooit want de angstsfeer ontbreekt. Anderhalf uur verveling. Ik moest hier vechten tegen de vaak want dit is bagger van de onderste plank. In het vervolg (deel 2) ben ik dan ook geenszins geïnteresseerd.

In 1984 negeert één van de beste Russische kapiteins de bevelen van zijn land en vaart hij met een nieuwe kernduikboot (Red October) richting de Verenigde Staten. Een CIA analist zegt dat hij wil overlopen naar de VS maar anderen delen zijn mening niet en denken dat hij een oorlog wil ontketenen. Kan het mysterie ontrafeld worden voor de zaak tot een gigantische catastrofe leidt?

De prent is stevig vertolkt door Sean Connery, Alec Baldwin en de rest van de cast. Heel veel actie zit er niet in maar het script focust zich op het vertellen van een verhaal dat draait om doordachte discussies over politiek, technologie en het leven. De film richt zich niet op hoogtechnologische snufjes en gadgets, maar op tijdloze militaire en filosofische concepten. De sets en kostuums lijken heel authentiek. Een goede film, maar geen meesterwerk.

De blu-ray transfer is behoorlijk maar toch niet altijd haarscherp, het geluid is degelijk.