Opinions

Zombies on Broadway is duidelijk een spoof van de film: I Walked with a Zombie (1943) en een commercieel antwoord van filmstudio RKO op het succes van Bing Crosby en Bob Hope (Paramount) en Abbott en Costello (Universal) Dit duo wordt gevormd door Alan Carney and Wally Brown die afreizen naar het fictief Caraïbisch eiland St. Sebastian, wat ook in IWWAZ was te zien en werd genoemd, om daar een zombie te vinden voor de nachtclub ("The Zombie Hut") waar ze voor werken. Daar aangekomen treffen ze Professor Paul Renault, Bela Lugosi in de vorm van mad scientist, die met voodoo aan het experimenteren is. Zijn zombie-hulpje Kalaga is niemand minder dan Darby Jones uit IWWAZ. Daarnaast is er ook nog dezelfde Calypso zanger (Sir Lancelot) te zien. Eenmaal op het eiland barst de slapstick compleet los en tot overmaat is er dan ook nog een rol weggelegd voor een kapucijnaap. Als licht vermaak is het misschien nog te doen, in een verder niet heel bijster bijzonder filmpje.

Een zondebok is iemand, die mogelijk onterecht, de schuld op zich geschoven krijgt. In de 18e eeuw is de armoede groot, mede door misoogsten. In deze context ontstaan er meerdere Bokkenrijdersbendes (periode tussen 1740 en 1798) in Brabant en de Landen van Overmaas (grofweg Belgisch en Nederlands Limburg) En een toepasselijke titel want een groot deel van de circa 1.200 beschuldigden en circa 500 veroordeelden als Bokkenrijder waren onschuldig. Rond deze Bokkenrijders hangt ook een duistere geschiedenis en spreekt tot de verbeelding Wie kent de Efteling-attractie Villa Volta niet? Ze zouden 's nachts op bokken door de lucht rijden en een pact met de duivel hebben gesloten. Deze film gaat over het stadje Maeseyck (Maaseik) waar de 'tweede bende Bokkenrijders' (1790–94) door drossaard Clerckx op wrede wijze wordt opgerold.

Veel films over de geschiedenis van de Lage Landen worden er niet uitgebracht. Commercieel waarschijnlijk te onaantrekkelijk. Dit is dan ook een amateurfilm waar er eigenlijk geen budget was. Op het acteerwerk (houterige tekst) en het technische gedeelte (fragmentarisch verhaal, overgangen tussen de scènes) van film maken valt wellicht her en der wat aan te merken. Het is trouwens ook in dialect, een ondertiteling kan handig zijn! Neem niet weg dat de passie voor deze film van het beeld afspat. De kostuums, de verschillende martelingen en de binnen en buiten locaties waar het zich afspeelt. Kreeg wel wat Witchfinder General vibes. Oh zeker dit is amateuristisch maar ik kan niet ontkennen dat ik ook een klein beetje chauvinistisch ben dus dit was voor mij een zeer aangename film!

Zucht de zoveelste film onder het A24-logo die flink tegenviel! Deze voldoet wel perfect aan al hun artistieke kenmerken. Tergend langzaam, met weinig dialoog en veel inzoomen op onbelangrijke zaken zoals bv. een hele reeks bloemen....Daarnaast is er eveneens een gimmickachtig concept bedacht zodat erover de film iets valt te melden. Het is een Holocaust-film waar je niet de slachtoffers van Auschwitz, maar de mensen aan de andere kant van het prikkeldraad worden gevolgd en waar de maker zich een extra beperking gaf door ook niets te laten zien van de gruweldaden. Echter daardoor loopt de film in zijn eigen opzet vast, getuige de meerdere keren dat het beeld op één kleur sprong. Dit was naar menig een zwaktebod. Daarnaast werkt het afstandelijke filmen ook niet echt mee! Honderd minuten lang de banaliteit en vervreemdende procedurele machinerie weergeven is niet boeiend genoeg. De film zit net als de familie in een bubbel. Maar blijf uiteindelijk gewoon een lange herhaling van hetzelfde idee.

Zombies behoren tot mijn minst favoriet onder de horror subgenres. Op een paar bekende klassiekers heb ik maar weinig met deze hersenloze ondode, die meestal nog dommer zijn dan menig slachtvee uit slashers (die ik dan ook veel liever ziet!) En ondanks dat hele film plaatsvindt in één appartement, (in mindere mate voor mij ook niet uitnodigend) Echter deze zombiefilm werkt verrassend goed! Het verhaal concentreert zich op de personages, niet op de zombies. Waarbij de zombie-apocalyps de hoofdrolspelers John en Karen weer dichter bij elkaar brengt. De enige manier om een ​​film als deze te laten werken, is als je de juiste cast hebt. En die is er! Tweede vereiste is dat er ook wat gebeurd en hier is er eveneens ook nog wat goede donkere humor aan toegevoegd. Is dan alles goed? Nee want het voelt naar het einde een beetje te lang aan. Niet veel, maar net genoeg om me af te vragen hoeveel tijd er nog over was. Misschien had het tempo tegen het einde wat strakker kunnen zijn. Maar toch heb ik redelijk genoten van de film!

Film (en ook boek) over het leven van de Poolse dierenverzorgers Antonina en haar man Jan Zabinski in de dierentuin van Warschau tijdens de Tweede Wereldoorlog. We volgen Jan en Antonina gedurende ruim zes jaar. Van vlak voor het uitbreken van de oorlog in 1939 tot en met de wederopbouw in 1946. Er ontplooit zich een plot wat we al eens vaker hebben. (bekendste Schindler's List) Nu lig de focus vooral op de interactie tussen mensen en niet op het oorlogsgeweld. Al is het er wel zoals aan het begin we het bombardement op Warschau zien. En dat is ook een beetje het manco van de film veel dingen zijn er wel maar je ziet ze niet of niet goed. Er moet veel spanning in huis hebben gehangen, maar in de film is dit niet goed voelbaar. Er is een Joods getto maar veel van wat daar gebeurd zien we niet. De wreedheden van het naziregime worden suggesties. En als het te heftig wordt dan is er natuurlijk altijd wel een vertederend konijntje om de boel op te leuken. De film levert wel mooie beelden en de acteerprestatie zijn goed maar lijdt onder de bovengenoemde mildheid, waardoor de film een mooie, maar zelden onderscheidende oorlogsfilm blijft.