Opinions

Er wordt hier veel getracht met onder andere afwijkende cameraposities, grote kleurcontrasten en een opmerkelijke soundtrack maar het enige waar we mee te maken hebben is een zielige driehoeks-verhouding. Wat er speelde waren de gevoelens voor Nicolas. Dit is dromend en emotioneel in een creatief jasje gestoken waardoor het weliswaar lijkt dat er een hoop aan de gang is maar wetend dat Nicolas continu in het middelpunt stond kon ik vrij weinig begrip opbrengen voor deze omstandigheden. Ook het acteerwerk is vrij eenzijdig en ik begon me op een gegeven moment te ergeren aan die duffe kop van Marie en het paniekerige gedrag van Francis. Hiernaast zijn er overbodige (neppe) interviews toegevoegd met personen die geen enkele rol spelen in het verhaal. Mager.

Ik keek in een mand en kwam nog wat dvd's tegen.

Anacondas vind ik minder slecht dan ik had verwacht. Het was namelijk niet zo dat ik me continu heb zitten ergeren.
Ik vond het wel goedkoop dat ze de spanning gingen opbouwen in het begin doormiddel van dat aapje met sound-effects eronder.

Camerawerk was nog best oké.
Acteerwerk een beetje standaard. Vooral Bill Johnson was een robot.

Ik was weer bang dat de negro's als eerste gingen sterven. Gelukkig was die Casanova eerder aan de beurt en bleef die gozer met het petje in leven.

Plaatjes van de jungle zijn wel aardig maar de slangen hadden iets mooier gemogen.

Verder vliegen er nog wat onnodige ruzies doorheen met die aanstellers. Je gaat toch niet zitten klagen in zo'n situatie...


Voorspelbaar, aardig cliché, maar het keek wel weg.

'And So It Goes'? Hoe inspiratieloos kan een titel zijn? En zo gaat het... tja... het moet maar. Ik denk dat ik al weet waarom. Dit is een komedie slash drama dus willen ze niet teveel gewicht leggen op het naamplaatje. Maar zó nietszeggend had het naar mijn idee ook niet hoeven te zijn; het plaatst zich meteen naast infantiele werkjes als 'Just Go With It' uit 2011 die ik toendertijd niet echt kon waarderen. Ik vond dat Douglas en Keaton mooi op elkaar in speelden; samen met enkele bijrollen wisten ze zich in dit kleinschalige plot redelijk goed te manoeuvreren. Wel vond ik het wanhopige gedrag van deze buurvrouw een beetje overdreven. Zogenaamd is ze de draad kwijt door een overleden echtgenoot maar dit vond ik niet helemaal duidelijk gepresenteerd. En wat is dat ook voor blik van haar op die poster? Wellicht is de casting hier voor verantwoordelijk. Over het algemeen zijn er leuke situaties gecreëerd; van te voren verwachtte ik veel typische momenten uit komedieseries waarbij er dan geklapt wordt door een neppubliek, maar dit beperkte zich gelukkig tot het uitglijden over een plastic mat in de tuin met water erin. Dat was, voor zover ik me het kan herinneren, de enige totaal-mislukte grap van een verder gemoedelijk pakket. Die oma in het kantoor was trouwens ook niet echt mijn stijl maar verder viel het best mee. Prachtig om de reactie van het meisje te zien wanneer ze bij haar moeder aankomen en ze eigenlijk niet echt weet wat ze nu moet voelen (er staat immers een smerige junk voor haar neus). Ik blijf het jammer vinden van die titel; nu ik Rob Reiner's oeuvre onder de loep neem zie ik dat hij daar sowieso niet echt veel kaas van heeft gegeten. De prent an sich is het aanzien wel waard.

Redelijk opmerkelijke productie met een typisch Engels accent en wederom de armzalige omgevingen. Onbekende acteurs zijn altijd een meerwaarde en eigenlijk komt iedereen wel goed uit de voeten. Wiskey brouwerijen, proeverijen en veilingen kom je sowieso niet vaak tegen in de media dus ik kan dit uitstapje wel waarderen in plaats van enkel de problemen met oude vijanden aan te kaarten. De humor is lomp, recht voor z'n raap en meestal wel geslaagd. Fantastisch moment toen Robbie de verkeerde motor omver duwde. Wel blijven de gebeurtenissen vrij constant zonder grote verassingen dus Angel's Share is niet uitzonderlijk maar kijkt gewoon makkelijk weg.

Ik heb deze ook ooit bij het vak geschiedenis gezien. Het geeft op een simpele manier weer hoe de zaken ervoor staan, elk dier staat ergens voor. Snowball en het paard bijvoorbeeld waren ook twee belangrijke figuren. Het is leerzaam, leuk en interessant. Een van de weinige tekenfilms met een achterliggende gedachte.

Dit is gewoon een geniaal werkje. Nice.

Wat een ongelofelijk kitscherige, zweverige en bovenal uitputtende toestand is dit weer. De relatie tussen beelschone vrouw en rijke, religieuze en strenge man wordt onderbroken door een jonge graaf. Natuurlijk weet je wel hoe dit zal verlopen. Een hoop heisa en aanstellerij om helemaal niets. De meeste vrouwen waren ook niet eens knap, het waren echt van die verwende domme trienen (dat schaap Emily Watson past hier goed tussen). Verder viel het op dat het licht soms onnodig fel was. Matig toneelstuk.

Actionman, Ken & Barbie, Jan Klaasen... ik heb nooit zoveel om poppen gegeven en ik heb eigenlijk ook nog nooit de dringende behoefte gehad om Chucky eens te gaan bekijken (welke best geslaagd kan zijn). De enige pop die me zover ik kan herinneren nog een aardige indruk achter heeft gelaten was het figuur op de driewieler uit Saw. En zo vond ik Annabelle eigenlijk vrij saai, maar dat ligt niet alleen aan het voorwerp zelf; als geheel vond ik gewoon erg matig. Ik begin me sowieso af te vragen waarom er in de horros van de laatste jaren vrijwel altijd demonen en duivelse verschijnselen behandelt moeten worden. Een killertour á la Haute Tension, liguber mysterie als The Ring of de claustrofobische aangelegenheid uit Martyrs zou meer dan welkom zijn. Al vond ik de scène in de kelder (waar de lift bleeft hangen) best spannend, was het verder nogal afgezaagd en blijven de geluidseffecten maar doordreunen. Wederom is er een stevige, Afro-Amerikaanse vrouw bij betrokken die verstand heeft van het desbetreffende thema (bij haar eerste verschijning wist ik al meteen dat dit niet zomaar een winkelmedewerker was). Ik heb trouwens ook het idee dat ik het laatste shot (waarin we Annabelle zien zitten in een vitrinekast tussen allerlei andere spullen) ooit al eerder heb gezien uit een horror met een vergelijkbaar object. Weet er misschien toevallig iemand welke ik bedoel? Het is op zich wel tekenend voor deze gerecyclede brei aan kwade elementen.

Indrukwekkend, waargebeurd drama.

Anne Frank, tja dat is nou eenmaal een historisch figuur die zo slim was om een dagboek bij te houden. Ik ben gek op geheime gangen, geheime deuren of luikjes en de boekenkast is dus ook een van mijn favoriet. Erg tragisch als ze worden verraden, je krijgt meteen een haatgevoel naar die man toe.

Dan worden ze overgeplaatst, extra emotioneel natuurlijk bij de trein. Erg frustrerend feit nog, dat de geallieerden kort na Anne's dood in het kamp aangekwamen waren.

Kingsley doet het natuurlijk ook weer smooth.

Meeslepend en treurig. Goed werk.

Het meest lachwekkende was de Nederlandse voice-over bij de betreffende acteurs, terwijl dat volgens mij helemaal niet zo komisch was bedoeld. Ik vond Cameron Diaz wederom erg vervelend, en het meisje dat centraal stond kom me ook niet echt charmeren. Het geheel was vrij nep en kinderachtig en ik kon er maar weinig mee.

De poster en de titel wekte genoeg belangstelling om mijn pathé Unlimited kaart voor de laser te houden. Jammer genoeg viel het een beetje tegen en zijn het telkens de dialogen gevuld met poëtische zinnen die voor de impressie moeten zorgen. Sowieso denk ik dat enige voorgeschiedenis van Shakespeare wel op z'n plaats is om echt onder de indruk te kunnen raken van deze prent. Wat dat betreft vind ik Anonymous een beetje nietszeggend en we lijken willekeurig rond te dwalen tussen allerlei verschillende standpunten. De greenscreen was op sommige plekken overduidelijk aanwezig, enkele stemmen leken niet uit de mond te komen en de geringe actie mocht wat fraaier in beeld gebracht worden.

Hier en daar een mooie lichtinval en wat sfeervolle kaarsen maar al bij al ben ik niet erg gecharmeerd van dit kunstwerk.

Eigenaardige tragikomedie waarin je vooral Mary kan aanwijzen als een personage met een fascinerend karakter. Alhoewel de dialogen inhoudelijk vrij oppervlakkig zijn is het leuk om deze conversaties te volgen waarbij er in een snel tempo afgewisseld wordt tussen de spelers. Hier en daar werd het grappig maar op andere momenten vond ik het lichtelijk goedkoop (die lompe opmerkingen van Tom steeds vanuit het niets). Het idee van de seizoenen vond ik niet zoveel toevoegen en eigenlijk deelt dat het geheel alleen maar onnodig op in verschillende stukken. Goed acteerwerk en een bijzonder script maar de eenvoud voorkomt een verpletterende indruk.

Superman, Batman, Sipiderman, Iron Man... en een hoop etages lager vind je Ant-Man. Ik vond er eigenlijk allemaal niet zoveel aan en het verliep volgens een vrij brave en voorspelbare manier. Ik heb sowieso niet zoveel met normalo Paul Rudd; de Mexicaan Peña daarentegen wint mijn sympathie meestal wel. Wederom een held die in zijn eentje de wereld red, waar begeleiders aanwezig zijn die instructies geven via de headset. Visueel heeft het me niet overtuigd en verhaaltechnisch evenmin. Leuke verwijzing naar The Avengers, meer van dat soort luchtigheid had de algehele vibe niet misstaan.

Gruwelijk.

Het mocht gerust nog wat langer duren, wat een hypnose zeg. Het is best wel realistisch gefilmd, geen chique poespas maar gewoon hoe de zaken ervoor staan. De camera draait soms weg en trilt een klein beetje.

Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg, deze twee hebben zichzelf wel genoeg bewezen met deze prent. Ze spelen voortreffelijk en de band tussen de twee is interessant, ook omdat Dafoe tergelijkertijd een therapeut is.

Erg mooie opening met de zwart wit beelden, sneeuw en de waterdruppels in slowmotion. De tragiek druipt er vanaf wanneer je langzaamaan een baby uit het raam ziet springen. Geen setnoise aanwezig, we zitten opgescheept met pure drama.
De flashbacks en de gedachtes aan het bos zijn ook prachtig.

Er komt veel naakt in beeld en Lars von Trier heeft zich niet ingehouden met het tonen van geslachtsdelen. Zorgt ervoor dat het hele boeltje goed indrukwekkend overkomt, we blijven erg dicht bij de hoofdpersonages en dat is geweldig omdat we ze op deze manier kunnen begrijpen.
Gelukkig had ik nog niets gelezen, gehoord, gezien van Antichrist (dat doe ik eigenlijk nooit vantevoren). Het kwam aardig schokkend over toen Gainsbourg opeens helemaal flipte, ik had nooit verwacht dat ze opeens kwade bedoelingen zou hebben tegen haar man en zichzelf.

Waarschijnlijk was er bij een Amerikaanse versie wel een vos verschenen toen Dafoe in dat hol zat met een blok aan z'n been. Dat gebeurt niet, in plaats daarvan begint de doorgeflipte dame een gat te graven van bovenaf. De pratende vos en de spartelende kraai... ook zo geniaal. En het feit dat Gainsbourg de schoenen bij haar zoontje verkeerd om had gedaan, zulke dingen zijn gewoon origineel.


Zeer indrukwekkend.

Boeiend drama over een jongen die geboren is in de gevangenis en vervolgens in een opvangtehuis terecht kwam waar hij mishandelt werd. Zijn psychiater in het heden probeert deze littekens open te halen zodat zijn driftbuien niet alleen een verklaring kunnen hebben maar wellicht ook kunnen worden voorkomen. Hij is toe aan opheldering en probeert het allemaal op een rijtje te zetten. Alhoewel enigszins sentimenteel met simpele bijrollen en voorspelbare uitkomsten wist het zeker te overtuigen en het moraal lag er niet te dik bovenop.

Mooie weergave van de Vietnamoorlog met een aantal spannende momenten. Helaas vond ik de eerste helft niet super bijzonder en ik heb het gevoel dat ik de diverse toestanden met de helikopters en explosies allemaal wel een keer vaker heb gezien, buiten het feit dat de soldaten muziek opzetten om de vijand angst aan te jagen. Toch komen er een aantal spannende en sfeervolle momenten voorbij, waaronder het sublieme einde met het hemelse rijk van Kurtz. Ik vond het wel een beetje twijfelachtig dat alle Vietnamezen gingen knielen voor Willard terwijl ze meer bezig leken te zijn met het slachten van een rund in plaats van met hun leider in de gaten te houden.
Bijzonder oorlogsdrama met een aantal originele aspecten maar tergelijkertijd ook dingen die ik wel vaker heb aangetroffen en die ik niet zou verwachten in dit 'meesterwerk' van Francis Ford Cappola.

Uiterst sfeervol avontuur. Ook al weet je vantevoren wel dat Jaguar zijn vrouw uit de grot gaat bevrijden blijft het de vraag op welke manier alles gaat verlopen. De intro is natuurlijk meteen boeiend, we beginnen direct in de jungle met een stel jagers die een vreemde taal spreken en wat rauw vlees van een zwijn eten. De tocht naar de mysterieuze nederzetting van de Maya's was zenuwslopend maar eenmaal aangekomen vond ik dat het feestelijke gebeuren in dat moderne kamp iets te lang duurde en ik vond het vrij nutteloos om de gevangenen zo'n eind mee te voeren en om ze dan alsnog te vermoorden, enkel om hun hart eruit te snijden. De lange achtervolging is erg spannend en bevat een paar prachtige beelden. Het was ook mooi om te zien dat Jaguar op een gegeven moment in de aanval gaat in plaats van de verdeding (je ziet dat hij veel ervaring heeft met de natuur waarin hij leeft). Wel vond ik het een beetje ongeloofwaardig dat ze dag en nacht aan het rennen waren (je zag ze in het donker met hun fakkels) en het is niet heel erg logisch dat de laatste twee overgebleven krijgers hun kans niet pakte om Jaguar te onthoofden toen hij geknield op het strand zat. Verder zien de meeste details er goed uit (tatoeages, verwondingen, de bevalling...).
Bijzondere prent.

De title sequence was mooi en de eerste minuten leken even hoopvol. Ook al ben ik niet zo'n app - of elektrische gadget-fanaat past het gegeven wel goed in deze moderne tijd. Het geheel verzand echter weer in een kenmerkende Nederlandse productie met hier en daar beroerd acteerwerk en ongeloofwaardige gebeurtenissen waardoor het van mijn part al na twintig minuten in de prullenbak gegooid mocht worden. De macht van virus Iris werd te ver doorgedreven (explosies, de gehele klas weten te hacken, etc.) maar vooral de expressies van Hannah Hoekstra op het moment dat ze boos hoorde te zijn stelde teleur. Ze kwam wat geforceerd en nep over. Verder natuurlijk %@*&#!$ irritant dat deze Hollander achter de knoppen blijkbaar weer wanhopig is en er vanuit het niets zo'n frontale botsing in pleurt. Sjongejonge zeg... daar kan ik nu echt niet tegen. Matig.

Relaxed western filmpje. Sfeer zat er goed in, mooie beelden. Ed Harris en Viggo doen het erg goed. Mooie dialogen. Allie vertoonde wat raar gedrag, eigenlijk gewoon een hoer. Verder weinig op aan te merken. Zeker niet standaard te noemen. Fijn werk.

Leuk sfeertje. Na een tweede keer kijken is het wat minder geworden maar het blijft leuk. De spin in de lampenkapvergeet ik nooit meer. Erg histerisch ook wanneer de nuchtere insectenbestrijder er alles aan doet om die plaag te verwijderen. Hij denkt alles al mee te hebben gemaakt, niet dus.
Bijzonder werkje.

Bloedsirieuze thriller waarin een miljonair het zwaar te verduren krijgt na een auto-ongeluk en steeds weer telefoontjes met slecht nieuws ontvangt. Aangezien hij van te voren al in de zakenwereld rondwandelde weet hij hoe zulke complicaties op het rechte pad gestuurd moeten worden maar zijn betrokkenen blijven met frustrerende gegevens aankomen. Echt veel tijd voor je popcorn heb je dan ook niet en een beetje oplettendheid is wel noodzakelijk. Mede hierdoor is dit niet mijn favoriete thema; het hoeft zeker geen no-brainer te zijn maar het blijft allemaal een beetje streng voortkrabbelen. Richard Gere is in ieder geval de geschikte man voor dit verhaal en het zit kundig in elkaar.

Vergelijkbaar met Earth waar vooral de schitterende beelden voor een de krachtige impressie moesten zorgden. Hier is het vooral mooi om Nanu op te zien groeien waarbij ze een aantal belangrijke levenslessen toegedeeld krijgt maar tergelijkertijd ook het verlies van haar broer moet ondergaan en afscheid moet nemen van haar moeder. We onderbreken met regelmaat deze ijsberen om het - minstens zo boeiende - leven van de walrussen te observeren. Ook hier is de verhouding tussen dochter en verzorgers goed in beeld gebracht en wanneer de twee grote rivalen bij elkaar komen wordt het erg spannend. Ook al had ik íets meer willen zien van de werkelijke confrontaties vind ik het er knap hoe de makers dit gefilmd kunnen hebben.
Het dagprogramma van deze beesten bestaat voornamelijk uit het overleven en naar voedsel zoeken en omdat je daar niet elke dag wordt aan herinnert komt het toch vrij fascinerend over. Ook zie je maar weer dat er onder een dikke vacht of een ruime speklaag wel degelijk bepaalde motivaties schuilgaan.

Beetje flauw dit... stelletje kinderen die een man lastig vallen. Als er echt niets anders op is kun je een poging wagen, maar gieren en brullen is het sowiezo niet. En die standaardverhoudingen tussen Nick en Suzanne ( Nick probeert haar kalm en zoetjes binnen te slepen en Suzanne lijkt niets aan haar hoofd te hebben.. ) doen ook niet veel goeds.

Het is weg te kijken maar 90 minuten is echt het maximum, zoals de titel zegt.

Slome bedoeling waarin zes Amerikanen gevangen zitten in Iran waardoor er een oplossing bedacht moet worden om ze uit het land te krijgen. De mannen op kantoor geven een aantal mogelijkheden (breng ze fietsen, vermom ze als leraren) maar Tony heeft het idee om zonder geweld te vertrekken door middel van nieuwe identiteiten op te zetten waarbij ze gezamenlijk als crew zogenaamd naar filmlocaties zoeken. Ben Affleck heb ik eigenlijk nooit echt gemogen en dat was met deze dikke baard niet anders; hij liep weer continu met zo'n chagrijnige blik op z'n gezicht alsof zijn moeder geen brood heeft gesmeerd en liever een boek wil lezen. Er wordt wat heen en weer gebeld en Tony denkt zijn plan nog eens over. Dan komt het allemaal aan op de vlieghaven-controles maar ik kan nou niet bepaald vaststellen dat dit hoogtepunten waren. Er werd onvoldoende naar toegewerkt en de enkele close-ups waarbij ze met hun ogen rollen kan onmogelijk als tegenwicht dienen voor het stroperige einde waarin alle betrokkenen nog opgezocht moeten worden. Om het geheel wat meer impact te geven zijn er archiefbeelden gebruikt en laten ze op het einde nog wat bijbehorende informatie terugkomen maar dat werkte voor mij allemaal niet. Stropdassen achter het bureau, een paar gevangenen die rustig scramble spelen en wijn drinken en een horde lokale bewoners. Ik vond er niet veel aan.

Een rustig drama waarin een depressieve jongen in contact komt met een meisje. We zien geen directe omslag in zijn karakter; hij blijft tekenen en afwezig in de les. Ook is de relatie met zijn vader niet zo goed. Doordat hij tijdens het schilderen er achter moest komen wat hij over wilde brengen vervulde Sally een steeds sirieuzere rol in zijn bestaan. Best aardig gedaan door Freddie Highmore maar romantisch of aandoenlijk werd het nergens. Daarvoor bleef het iets teveel zweven in het ontdekkerige tiener-sfeertje en ik ben geen fan van popbandjes die als soundtrack fungeren.

Net zoals bij de Turkse productie 'Fatih'in Fedaisi Kara Murat' die ik laatst eveneens in de bioscoop zag, kan ik het enerzijds wel waarderen dat alles op een andere manier wordt verteld, maar kun je anderzijds wel zien dat de poëtische filmwijze ook z'n gebreken bevat. Ik vond de hoofdpersonages eigenlijk helemaal niet zo goed spelen. De vrouw is continu onderdanig, slikt alles als zoete koek en lijkt haast bang om zichzelf te uiten. En als een oude minnaar van haar opduikt heeft ze de grootste moeite om nee tegen hem te zeggen terwijl ze hem in het verleden opzettelijk had neergeschoten en nu juist gelukkig lijkt te zijn met haar nieuwe partner. Deze Ali, die vrijwel steeds haantjesgedrag vertoonde en zichzelf nogal stoer lijkt te vinden, begon me langzaamaan te irriteren. Het is misschien te wijten aan een onzuivere casting. Toch jammer.

Gisteren voor de tweede keer gekeken, en nu viel hij toch tegen.

Het verloopt niet echt soepel allemaal en het is niet super geacteerd.

Verder wel aardige actie.

- 2,5 -

Geweldige tekenfilm waar ik fantastische herinneringen aan heb.

Is dit eerste deel ook niet het deel waarin

- Er een mannetje op een hooiwagen rijd en die zingt: mijn kar verkopen doe ik niet.. en dan nog iets erachteraan.

- Er een scene is waarin er soep wordt geschonken aan de mensen die er in een hele lange rij voor staan te wachten.

- Asterix en Obelix alle aardbeien opeten die op het schaaltje liggen, die zij moeten proeven, bedoeld voor een speciaal drankje.

Anyways, prachtig dit en nu ik er aan terug denk krijg ik meteen weer zin om 'm te herzien.

- 4,5 -

Toch jammer. Het gegeven van een maniak met een bontmuts die drie burgers in bedwang houd heeft genoeg potentie maar hier is het niet echt optimaal in elkaar gezet en ik had het idee dat ze met iets meer moed allang konden ontsnappen. De ATM leek in een woonwijk te liggen dus als ze met z'n drieën bij elkaar bleven en één kant op renden waren ze waarschijnlijk wel goed terechtgekomen. Dat lange treuzelen begon op mijn zenuwen te werken. En hoe moelijk kan het zijn om een auto op slot te doen? In plaats van één druk op de knop staat Emily daar te klungelen met als gevolg dat de freak niet eens een ruitje hoeft in te tikken om de kofferbak open te maken. Ook wist ik al direct dat ze verkeerde man zouden neerhalen toen die opeens binnen kwam vallen want daar was het natuurlijk te vroeg voor. Daarnaast vond ik Aice Eve wat tegenvallen en de twee onbekende acteurs waren middelmatig.
Gelukkig kun je dergelijke zaken meestal wel verwachten in een simpele horror en dankzij het visserstoeltje, de brandslang, molotov cocktail en de schetsen van het parkeerterrein wordt de authenticiteit nog enigszins in stand gehouden.

Opzich een prima idee om hierover een documentaire te maken maar de manier waarop ze dit gedaan hebben is nogal lelijk.

Sjezus, wat een slechte cameraman zeg. Die oude man met die wijnvlek bij z'n oog was op kikvorsperspectief geschoten leek wel en had veel te weinig ruimte om zich heen. En zo'n vrouwtje zat op een zwart/wit gestreepte stoel, wat het beeld erg verpeste. Kies even een goede spot uit om dat mens te interviewen...

Ook die foto's er tussendoor met al die fades begonnen me de keel uit te hangen.

Een beetje met haast in elkaar geflanst, lijkt wel.

Ik ben geen die hard Marvel-fan of een echte striphelden freak maar dat neemt niet weg dat deze bijeenraping van diverse personages een geweldig circus heeft opgelevert. Scarlett had ietsjes sexyer gekund maar ze mag er zeker wezen. Prachtige effecten, fijne montage, voldoende geweld en gelukkig niet teveel sentimentele bullshit. Heerlijk hoe de Hulk zijn tegenstanders te lijf gaat en hoe iedereen zijn steentje bijdraagt aan de verdediging van de aarde tegen Loki en zijn leger.

Best leuke blockbuster, al is de opzet inmiddels bekend en is een mogelijke route wel uit te stippelen. De regisseur maakt er een fraaie dosis spektakel van, waarbij je niet teveel moet letten op de clichés en de gebrekkige toegevoegde waarde van enkele personages (zo leek Jarvis niet bepaald noodzakelijk om het team te redden van een ondergang terwijl hij moeiteloos die hamer van Thor kon optillen en eveneens dezelfde soort krachten als Iron Man bezit). Voor mij zat er eigenlijk niet echt iets uitblinkends tussen, het was over de algehele linie best stabiel en de luchtige humor laat zien dat er niet echt getracht wordt om een bloedserieus avontuur op gang te brengen maar voornamelijk het amusement als doel te laten dienen. De scène tussen Hulk en Iron Man mocht er ook wezen en de aanwezige dames zagen er mooi uit.