Astérix le Gaulois (1967)

Deze tekenfilm was indertijd, toen ik nog in groep 5 van de basisschool zat, mijn kennismaking met Asterix en ik herinner me nog dat ik niet meer bijkwam van het lachen, waarna ik snel alle andere tekenfilms over de Galliër zag en ook snel alle strips gelezen had. Ondanks die ene goede ervaring en vele kijkbeurten werd mijn interesse in dit eerste deel al snel minder. De andere films (met name De Helden en De Britten) bleken nog veel beter te bevallen en naast de strips verbleekt dit al helemaal. Dit is overigens de meest getrouwe stripverfilming uit de Asterixserie, maar aangezien die strip eigenlijk ook geen kwalitatief hoogtepunt is voor de reeks ligt het voor de hand dat het een mindere film is. Zelfs als kind viel het me al op dat veel animaties opnieuw gebruikt werden en dat het soms wat traag verloopt, alsof de makers nauwelijks wisten hoe ze het te beperkte verhaaltje moesten opvullen tot iets meer dan een uur speeltijd. Nu, zoveel jaren later, vallen de zwaktes eens te meer op. Het is eigenlijk gewoon een vrij slechte film met beperkte animaties, weinig sfeer, vooral veel flauwe humor en zoals gezegd een te beperkt verhaal voor de speelduur. Je voelt bijna dat je naar een groep filmmakers aan het kijken bent die hun weg nog moeten vinden, iets wat ik ook altijd gevoeld heb bij de strip, waar Goscinny en Uderzo ook langzaam steeds beter werden. Daarmee is Asterix de Galliër vooral interessant als de start. De start van de stripreeks, later de animatiereeks en nog later voor mijn voorliefde voor Asterix. De nostalgische waarde houdt hem voor mij nu nog echt uit de laagste regionen van mijn stemmenlijsten, maar alleen de stemacteur van Obelix en de muziek zijn nog de moeite waard. Die muziek is me op de een of andere manier altijd bijgebleven en hoorde ik altijd automatisch in mijn hoofd als ik een Asterixstrip las. Ik verlaag naar 2 sterren.

Als liefhebber van de Asterixstrips en -tekenfilms heb ik ook deze gezien. Het eerste verhaal van Asterix is ook helaas het zwakste en deze tekenfilm is bijna een kopie van de gelijknamige strip. Als je van Asterix spreekt dan noem je in een adem ook Obelix. Obelix speelt in dit verhaal maar een bijrol. De komische noot moet hier vooral komen van een boertje die met een ossenwagen rijdt. Een beetje flauw maar de liedjes die hij zingt zijn best wel vermakelijk en zijn altijd wel in mijn hoofd blijven hangen net zoals het deuntje tijdens het dansje van de Galliërs. Een goede eerste poging en ik geef deze net een voldoende in de wetenschap dat de tekenfilms en strips mettertijd een heel stuk beter werden.

Het startschot van de Asterix-marathon met twee vrienden gisteren. De eerste Asterix-film gebaseerd op het eerste Asterix-stripalbum, dus ook een logische keuze om mee te beginnen. Het is wel te zien dat dit de eerste film is, de animatie is vrij matig, bijvoorbeeld vanwege achtergronden die gevuld zijn met mensen die bevroren zijn, terwijl er op de voorgrond wel de nodige actie te zien is. Muzikaal geen klachten, want de soundtrack klinkt ironisch op momenten dat het moet, en is verder nergens zwaarmoedig, iets dat in latere Asterix-films nog wel eens misgaat. Verder wordt het stripalbum redelijk trouw gevolgd. Dit resulteert in een onzinnig, maar erg vermakelijk verhaaltje dat op gepast droge manier gebracht wordt. Nog steeds zeer genietbaar. Van de zes films die we gezien hebben duidelijk nog niet de beste, maar zeker niet de minste. 3*.