Astérix et la Surprise de César (1985)

Asterix Contra Caesar is vroeger altijd mijn favoriete Asterix film geweest. Het verhaal is leuk zoals hoe Obelix verliefd is op Walhalla en het gehele avontuur vond ik erg leuk. 4,0.

Dit is wellicht de Asterix-film die ik het minst heb gezien, als ik die van de Vikingen en Amerika er niet bij reken weliswaar. Ik herinner me dat ik deze tekenfilm destijds in de bios heb gezien met als titel "Asterix en de verrassing van Caesar". Later werd dezet titel op VHS en DVD "Asterix Contra Caesar". De tekenfilm is gebaseerd op 2 albums: "Asterix en het 1ste legioen" en "Asterix en de gladiatoren". Dit zijn op zich prima albums en de combinatie werkt ook wonderwel. Maar toch mis ik hier de charme van de voorgaande tekenfilms. Vooral het intro lied van de Belgisch/Waalse zanger "Plastic Bertrand" die destijds furore maakte met zijn geplaybackte "Ca plane pour moi" vond ik helemaal niet passen bij de film. Dat gezegd zijnde is het verhaal vermakelijk, maar ik mis hier toch wel de humor die ik gewend ben van andere Asterix-tekenfilms.

Na het geweldige Asterix en de Helden was deze film de vierde die ik gisteren zag tijdens de Asterix-Marathon die door een vriend werd georganiseerd. Hiermee hadden we toch wel het absolute dieptepunt te pakken. Dezelfde kritiek als op Asterix en de Knallende Ketel is van toepassing. Er worden twee stripalbums, te weten Het 1e Legioen en De Gladiatoren als basis genomen, met als gevolg dat een verhaal afgerafeld moet worden, waardoor er geen tijd meer is voor de vermakelijke onzin die in de leukste Asterix-films zitten. En ook hier is de muziek soms zwaar dramatisch, terwijl een Asterix-film op z'n best lichtvoetig is. Rampzalig voor de sfeer dus. Tenslotte ook hier het manco van andere stemacteurs (Nederlandse dub). Enerzijds wordt Obelix wel door dezelfde stemacteur als in de oudere films ingevuld, maar de Asterix hier is werkelijk rampzalig, en klinkt als het stereotype van een platvloerse bouwvakker. Op het moment dat hij "Je geeft een meisje toch geen menhir?" vervolgt met "Je moet haar bloemen geven!" verwachtte ik eerder dat het vervolg "Je moet haar een beurt geven!" zou zijn. Bij Asterix en de Knallende Ketel was het veel minder een bezwaar, maar hier zorgt het voor grote ergernissen. Duidelijk de minste Asterix-tekenfilm, met de kanttekening dat we de laatste tekenfilms niet in onze marathon hebben opgenomen, omdat die (a) niet in de box zaten die ik van mijn zwager geleend had en (b) de nieuwste films ingesproken zijn door onder andere Jim Bakkum wat we onszelf wilden besparen. Natuurlijk hadden we ook de Franse dubs kunnen kijken, maar de mens is niet altijd logisch. Asterix contra Caesar krijgt in ieder geval 1*.